Interpretacja 0112-KDSL1-1.4011.809.2025.3.DS

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 stycznia 2026 r. (wpływ 28 stycznia 2026 r.) . Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim, w ramach którego obowiązuje ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej.

Wnioskodawca na dzień składania niniejszego Wniosku nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (dalej: „podatek VAT”).

Wnioskodawca jest wspólnikiem w spółce A S.C. (dalej jako:„Spółka”). Spółka rozpoczęła działalność w dniu 24 września 1993 r.

Przeważający rodzaj działalności, ujawniony w CEIDG to: 31.01.Z Produkcja mebli biurowych i sklepowych.

Wnioskodawca od daty rozpoczęcia działalności przez Spółkę nie prowadził jednoosobowej działalności gospodarczej ani też nie prowadził jej jako wspólnik innej spółki niebędącej podatnikiem.

Wnioskodawca dochody osiągane w ramach Spółki opodatkowuje tzw. liniowym podatkiem PIT.

W umowie Spółki wskazano, iż przedmiotem wkładu były wkłady pieniężne.

Wnioskodawca razem z drugim wspólnikiem Spółki (dalej łącznie jako: „Sprzedający”) w dniu 30 czerwca 1994 r. w formie aktu notarialnego nabyli na współwłasność po 1/2 części (współwłasność ułamkowa) prawo wieczystego użytkowania zabudowanej nieruchomości położonej w (…) (działka nr 1) wraz z prawem własności budynków znajdujących się na tej nieruchomości (dalej w treści niniejszego wniosku pod pojęciem: „Nieruchomość” należy rozumieć wszelkie prawa przysługujące Wnioskodawcy na dzień złożenia niniejszego wniosku, dotyczące opisanej nieruchomości, objętej KW (…)). Żaden z budynków nie miał oraz nie ma obecnie charakteru mieszkalnego. W żadnym z budynków nie znajduje się i nie znajdowały się lokale mieszkalne.

Decyzją Prezydenta Miasta z września 1999 r. użytkowanie wieczyste gruntu, wchodzącego w skład Nieruchomości, zostało przekształcone na własność.

Nabycie zostało dokonane z majątków odrębnych Wnioskodawcy i jego wspólnika.

Podstawowym motywem kierującym Wnioskodawcą towarzyszącym nabyciu Nieruchomości było skorzystanie z możliwości atrakcyjnego cenowo jej nabycia w okresie prywatyzacji i reorganizacji likwidujących się przedsiębiorstw państwowych. Decyzja o zakupie była w głównej mierze podyktowana chęcią wykorzystania atrakcyjnej okazji cenowej w zakresie zakupu nieruchomości.

W treści aktu notarialnego z dnia 30 czerwca 1994 r. znalazła się informacja, iż „Strona kupująca wyjaśnia, iż nabycie nieruchomości wiąże się z prowadzeniem przez nią działalności gospodarczej, tj. A”, przy czym Nieruchomość na żadnym etapie nie stała się składnikiem majątkowym Spółki (o czym dalej). Dodatkowo Wnioskodawca i drugi współwłaściciel oświadczyli, że są podatnikami podatku VAT, podając nr NIP Spółki.

Z kolei osoba reprezentująca stronę sprzedającą oświadczyła, iż nieruchomość będąca przedmiotem umowy z dnia 30 czerwca 1994 r. wraz z zabudowaniami stanowiła zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Należy zaznaczyć, iż od momentu nabycia Nieruchomości w Dziale II w księdze wieczystej Nieruchomości (…) wpisany jest udział 1/2 każdego współwłaściciela w prawie własności Nieruchomości. Wpis ten potwierdza, że Nieruchomość objęta jest współwłasnością ułamkową (tj. zaliczana jest do majątku osobistego każdego ze Sprzedających), a nie łączną, która jest charakterystyczna dla składników majątkowych wniesionych w formie wkładu do spółek cywilnych.

Nieruchomość nie jest i nie była w żaden sposób wykorzystywana przez Sprzedających dla potrzeb osobistych. Pomimo faktu, iż Nieruchomość była wykorzystywana przez Spółkę, nie została ona w żadnym czasie wniesiona do niej w formie wkładu – przez cały okres trwania Spółki nie doszło do zmiany umowy Spółki, której przedmiotem byłoby wniesienie Nieruchomości do Spółki w formie wkładu. Wnioskodawca i jego wspólnik nie podjęli również decyzji, aby Nieruchomość została wniesiona do Spółki do używania – żaden dokument w tym zakresie nie został podpisany przez wspólników.

Nieruchomość nie była ujęta w jakiejkolwiek ewidencji środków trwałych, a tym bardziej nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych Spółki, ani każdego ze Współwłaścicieli. Nieruchomość nie była nigdy amortyzowana. Co więcej, Wnioskodawca oraz jego wspólnik nie ponosili nakładów na rzecz Nieruchomości, odliczając przy tym podatek VAT.

Podatek od nieruchomości, dotyczący Nieruchomości, opłacają współwłaściciele, według stawek właściwych dla nieruchomości przeznaczonych na działalność gospodarczą.

Koszty mediów związanych z wykorzystywaniem Nieruchomości ponosi Spółka.

Obecnie Sprzedający planują sprzedać Nieruchomość. Sprzedający na obecnym etapie uzgadniają z potencjalnym nabywcą (dalej jako: „Kupujący”) treść umowy przedwstępnej sprzedaży Nieruchomości, która najprawdopodobniej w formie aktu notarialnego zostanie podpisana w grudniu 2025 r. lub na początku stycznia 2026 r. W ramach planowanej sprzedaży nie dojdzie do przeniesienia na Kupującego jakichkolwiek składników majątkowych – materialnych lub niematerialnych – innych niż Nieruchomość.

Po nabyciu Nieruchomości, Kupujący zamierza przeprowadzić na tej Nieruchomości proces inwestycyjny (budowa apartamentowców mieszkalnych), a następnie osiągać dochody ze sprzedaży wyodrębnionych prawnie lokali mieszkalnych. Budynki, znajdujące się obecnie na terenie Nieruchomości, zostaną przez Kupującego wyburzone.

W treści umowy przedwstępnej Sprzedający zamierzają zawrzeć m.in. następujące informacje:

·      dokładne oznaczenie Nieruchomości,

·      cena,

·      mechanizm zadatku i warunki zabezpieczenia kwoty wpłaconej tytułem zadatku,

·      zasady depozytu,

·      warunki zawieszające zawarcia umowy przyrzeczonej,

·      warunki dot. interpretacji indywidualnej,

·      zastrzeżenie, że Sprzedający przystąpią do umowy przenoszącej własność po przekazaniu im odpisu dokumentu ustanawiającego depozyt, którego treść odpowiadać będzie uzgodnionym warunkom depozytu, a jeżeli Sprzedającym taki dokument nie zostanie przekazany, będą oni mogli odstąpić od umowy i zatrzymać zadatek,

·      zawarcie wniosku do sądu wieczystoksięgowego o wpisanie roszczenia o przeniesienie własności nieruchomości do określonej daty wraz ze zgodą Sprzedających na wpis roszczenia,

·      uprawnienia Kupującego przed zawarciem umowy przyrzeczonej,

·      warunki wydania nieruchomości po zawarciu umowy przyrzeczonej,

·      oświadczenia i zapewnienia Sprzedającego co do stanu prawnego i faktycznego nieruchomości.

Po zawarciu umowy przedwstępnej kupujący będzie uprawniony – na podstawie zgody wyrażonej przez Sprzedających oraz na podstawie ewentualnych odrębnych pełnomocnictw – do:

i.    przeprowadzania badań technicznych, geologicznych, środowiskowych Nieruchomości, wizji lokalnych i innych standardowych działań due diligence;

ii.   występowania do dostawców mediów (kanalizacja sanitarna i burzowa, X, Y) o wydanie warunków przyłączeniowych lub informacji technicznych, w imieniu Sprzedających. Szczegółowy zakres uprawnień Kupującego oraz sposób uzyskiwania zgód Sprzedających zostaną określone w umowie przedwstępnej;

iii.  występowania z wnioskiem do Urzędu Miasta o wydanie decyzji / zezwolenia na wycinkę drzew na Nieruchomości;

iv. występowania przed ZDM w celu uzyskania warunków włączenia inwestycji planowanej na Nieruchomości do drogi publicznej, w tym zawarcia umowy o zastępstwo inwestycyjne realizacji inwestycji drogowej.

Dodatkowo sprzedający udzieli Kupującemu prawo do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2) w związku z art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo Budowlane, to jest w szczególności, lecz nie wyłącznie, dla umożliwienia składania oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, składania i cofania wniosków oraz uzyskiwania pozwoleń, uzgodnień, sprawdzeń, opinii, warunków technicznych i przyłączy. Kupujący pomimo otrzymania prawa do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane zobowiązuje się do nieskładania wniosku o pozwolenie na budowę oraz do niepodpisania umów z gestorami sieci dotyczących nabywanej nieruchomości w terminie wskazanym w umowie przedwstępnej.

Dodatkowa informacja:

Wnioskodawca w okresie ostatnich 30 lat był stroną jednej umowy sprzedaży nieruchomości – dokładnie doszło do sprzedaży udziałów w drodze dojazdowej do domku letniskowego, których nabywcą był sąsiadujący z domkiem letniskowym właściciel gruntu (cel sprzedaży: ułatwienie dojazdu do działki sąsiadowi). Sprzedaż ta w żaden sposób nie była powiązana z jakąkolwiek działalnością gospodarczą.

Ponadto pismem z 28 stycznia 2026 r. odpowiedział Pan na następujące pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zawarte w wezwaniu organu do uzupełnienia wniosku:

1.    Czy cała Nieruchomość (grunt + budynki) bądź jej część była/jest oddana w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych umów o podobnym charakterze? Jeśli tak, to proszę wskazać:

-     w jakim okresie sprzedawana Nieruchomość była udostępniana osobom trzecim,

-     czy była udostępniana odpłatnie czy nieodpłatnie,

-     kto był stroną tych umów – wyłącznie Pan, wyłącznie drugi wspólnik, obydwaj Panowie, Spółka?

-     czy rozliczał/rozlicza Pan jako najem prywatny?

Odpowiedź: Oddanie nieruchomości (gruntu i budynków) w najem/dzierżawę lub do używania:

Nieruchomość nie była i nie jest oddana w najem, dzierżawę ani do używania na podstawie umów o podobnym charakterze. Nieruchomość została udostępniona na potrzeby Spółki cywilnej i w tym zakresie nie zawarto żadnej odrębnej umowy. Udostępnienie miało charakter nieodpłatny. Wnioskodawca nie rozliczał najmu prywatnego z tego tytułu.

2.    W związku z informacją zawartą w opisie sprawy:

proszę o wskazanie:

-     na jakiej podstawie Spółka wykorzystywała/wykorzystuje Nieruchomość od momentu nabycia do momentu planowanej sprzedaży,

-     jak Spółka wykorzystywała/wykorzystuje Nieruchomość (grunt + budynek), do jakich czynności, czy w ramach swojej działalności (w jakim zakresie prowadzi działalność), czy odpłatnie czy nieodpłatnie – (proszę opisać sposób wykorzystania Nieruchomości przez Spółkę od momentu nabycia do momentu planowanej sprzedaży)?

Odpowiedź: Wykorzystywanie Nieruchomości przez Spółkę:

Spółka wykorzystywała/wykorzystuje Nieruchomość w oparciu o nieodpłatne udostępnienie (użyczenie w sposób dorozumiany) przez współwłaścicieli-wspólników tej Spółki. Nie została w tym zakresie zawarta jakakolwiek umowa.

Sposób wykorzystania: Spółka wykorzystywała/wykorzystuje grunt i budynki do prowadzenia działalności gospodarczej (produkcja mebli biurowych i sklepowych – działalność opodatkowana VAT) - od momentu nabycia Nieruchomości do planowanej sprzedaży. Wykorzystywanie było i jest nieodpłatne (bez czynszu).

Pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych

Czy przychód, jaki osiągnie Wnioskodawca z tytułu sprzedaży opisanej w zdarzeniu przyszłym Nieruchomości podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy w związku ze sprzedażą opisanej w zdarzeniu przyszłym Nieruchomości Wnioskodawca nie osiągnie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Opisane we wniosku odpłatne zbycie Nieruchomości przez Wnioskodawcę nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym, zbycie nie nastąpi w ramach wykonywania działalności gospodarczej. W konsekwencji Wnioskodawca osiągnie przychód niepodlegający opodatkowaniu, spełniając warunek, zgodnie z którym pomiędzy końcem roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie Nieruchomości a odpłatnym jego zbyciem, minie 5 lat.

Uzasadnienie

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o PIT wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do art. 10 ust. 1 ustawy o PIT źródłami przychodów są:

1)  pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),

2)  odpłatne zbycie z zastrzeżeniem ust. 2 (pkt 8):

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów

-     jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości – dokonane poza działalnością gospodarczą - przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje powstaniem przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie bądź wybudowanie – nie powstaje przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

1)  odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

2)  zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.

Ustawa o PIT nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Jak wskazano powyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

Aby ustalić czy w przedmiotowej sprawie planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż Nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, należy ustalić, od jakiego momentu liczy się bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca nabył Nieruchomość w roku 1994 wraz z drugą osobą na współwłasność (każdy po 1/2 udziału). Nabycie nastąpiło do majątku odrębnego Wnioskodawcy. W związku z powyższym, w momencie zawarcia transakcji sprzedaży Nieruchomości na rzecz kupującego, warunek odpłatnego zbycia nieruchomości po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie, zostanie spełniony.

Przechodząc do drugiego z warunków, tj. wymogu, aby odpłatne zbycie nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie następowało w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowiło przedmiotu działalności gospodarczej) Wnioskodawca wskazuje co następuje.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, odrębnym źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT. Zgodnie z tym przepisem działalność gospodarcza albo pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

-     prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków:

1)  po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową,

2)  po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz,

3)  po trzecie, działalność ta musi być wykonywana w sposób ciągły.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej, nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają natomiast działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny.

Przepisy ustawy o PIT wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej). Prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.

Co więcej, można dodatkowo stwierdzić, że prowadzenie działalności gospodarczej wiąże się z posiadaniem przedsiębiorstwa, czyli zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonego do prowadzenia działalności gospodarczej. Przedsiębiorstwo obejmuje m.in. indywidualizujące je oznaczenie, własność ruchomości i nieruchomości, prawa najmu i dzierżawy, koncesje, licencje i zezwolenia, a także księgi i dokumenty związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa (art. 551 k.c., mający zastosowanie także do podatku dochodowego od osób fizycznych z mocy art. 5a pkt 3 ustawy o PIT.). Prowadzenie przedsiębiorstwa wymaga zatem zidentyfikowania i wydzielenia z majątku podatnika będącego osobą fizyczną składników majątkowych, które będą służyć prowadzeniu działalności gospodarczej. Wiąże się to zazwyczaj m.in. z prowadzeniem ewidencji środków trwałych, ksiąg podatkowych, tworzeniem zorganizowanej struktury, mającej umożliwić gospodarowanie tym majątkiem, finansowaniem wydatków związanych z utrzymaniem tego majątku z przychodów z działalności gospodarczej.

Ponadto należy wskazać, że w myśl art. 5b ust. 1 ustawy o PIT, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

W związku z powyższym, istotne jest również dla aktywności zarobkowej podatnika - mieszczącej się w zakresie zdefiniowanym w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT - nieistnienie przeszkód określonych w art. 5b ust. 1 ww. ustawy. Aby dana aktywność nie została uznana za działalność gospodarczą, konieczne jest łączne spełnienie tych przesłanek.

Co więcej, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT, do przychodów z działalności gospodarczej zalicza się przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

a)  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

b)  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,

c)  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,

d)  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

-     wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c.

Z całą pewnością każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego.

Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania do odpowiedniego źródła przychodów wynagrodzenia jakie uzyska Wnioskodawca w związku z zaplanowanym działaniem, należy przede wszystkim ocenić zamiar, okoliczności i cel związany ze zbyciem Nieruchomości.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że planowana sprzedaż Nieruchomości mieścić się będzie w zwykłym zarządzie własnym majątkiem prywatnym, mającym na celu prawidłowe, racjonalne jego gospodarowanie, które nie sposób zakwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT. Co więcej, poprzez sprzedaż Nieruchomości, Wnioskodawca nie wyzbywa się majątku, należącego do Spółki (Nieruchomość nie stanowi środka trwałego w Spółce).

Przychody ze źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT powinny charakteryzować się tym, iż są one osiągane na skutek zespołu powiązanych ze sobą działań, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym i zorganizowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), na wielokrotnym ich zbywaniu w ramach czynności charakterystycznych dla działalności handlowej.

W przedstawionym stanie faktycznym nie sposób przyjąć jakoby Wnioskodawca podejmował tego typu działania, które należałoby kwalifikować jako działania realizowane w ramach działalności gospodarczej, mającej charakter handlowy. W tym miejscu należy zauważyć, że Nieruchomość znajduje się w posiadaniu Wnioskodawcy od ponad 30 lat. Nieruchomość nie była nabyta celem jej dalszej odsprzedaży. Przez ten okres Wnioskodawca nie podejmował żadnych innych działań, mogących zostać uznane za charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami.

Umowa przedwstępna, opisana w zdarzeniu przyszłym, ma ściśle określone zadanie, aby zabezpieczyć interesy kupującego pod kątem zweryfikowania w ramach własnego due dilligance, czy Nieruchomość stanowi odpowiedni grunt do realizacji zaplanowanego przedsięwzięcia. Umowa ta stanowi w gruncie rzeczy wyraz profesjonalizmu po stronie kupującego. Umowa przedwstępna zawiera również zapisy chroniące Sprzedających, m.in. w zakresie otrzymania zadatku i ustalenia zasad z nim związanych, a także określenia procedury związanej z wpłatą pozostałej ceny sprzedaży do depozytu notarialnego.

Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, podejmowanie przez podatnika czynności mieszczących się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mających na celu prawidłowe gospodarowanie majątkiem nie należy kwalifikować do pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT. Warto kierować się stanowiskiem, jakie wyraził WSA w Warszawie w wyroku z dnia 16 stycznia 2024 r. sygn.. III SA/Wa 2154/23:

„Nie można więc w żadnym razie podzielić konstatacji organu, jakoby nabywca działał po zawarciu umowy przedwstępnej na rzecz i korzyść skarżących w celu przygotowania inwestycji. To nie skarżący będą owej inwestycji dokonywać i nie w ich interesie leży, by inwestycja ta doszła do skutku. Czynności podejmowane przez kupującego należy traktować jako weryfikację przydatności gruntu do planowanego zamierzenia inwestycyjnego oraz przygotowujące owo zamierzenie inwestycyjne nabywcy, niemające jakiegokolwiek związku z „uatrakcyjnieniem” gruntu w celu jego sprzedaży i podniesienia jego wartości w celu maksymalizacji zysku – co uczyniłby podmiot profesjonalnie trudniący się obrotem nieruchomościami”.

Powyższe zostało potwierdzone w następujących interpretacjach indywidualnych:

·      pismo Dyrektora KIS z dnia 29 stycznia 2025 r., sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.769.2024.6.MK;

·      pismo Dyrektora KIS z dnia 13 stycznia 2025 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.824.2024.4.MJ;

·      pismo Dyrektora KIS z dnia 27 marca 2024 r., sygn. 0112-KDSL1-1.4011.45.2024.3.AG.

Ponadto należy wyraźnie podkreślić, iż zaplanowana sprzedaż Nieruchomości nie wpisuje się również w działalność gospodarczą, prowadzoną prze Spółkę. Transakcja ta nie może być uznana za zbycie majątku (środka trwałego) związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą. Nieruchomość, będąca przedmiotem zaplanowanej sprzedaży, nie została wniesiona do Spółki w formie wkładu (umowa Spółki nie była w tym zakresie zmieniana), Nieruchomość nie została wniesiona do Spółki do używania (umowa Spółki nie była w tym zakresie modyfikowana), a prawo własności przysługujące Wnioskodawcy oraz współwłaścicielowi, obejmujące Nieruchomość, stanowi współwłasność ułamkową (a nie łączną), co potwierdza umowa sprzedaży z 1994 r. oraz aktualny wpis w księdze wieczystej.

Jeśli Nieruchomość nie została objęta współwłasnością łączną, to nie mogła zostać wpisana do ewidencji środków trwałych spółki cywilnej. W przypadku spółki cywilnej, na podstawie art.24a ustawy o PIT, to spółka cywilna (a nie wspólnicy) jest zobowiązana prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów albo księgi rachunkowe, a także powinna uwzględniać w swojej ewidencji środków trwałych (a nie w ewidencji środków trwałych prowadzonych przez wspólników) oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych.

Dodatkowo zwracam uwagę na stan faktyczny, będący przedmiotem interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 7 października 2025 r. 0115-KDIT3.4011.648.2025.2.PS, w treści której stwierdzono, iż w przypadku gdy przed sprzedażą nieruchomość była wykorzystywana przez spółkę cywilną w oparciu o formalną decyzję wniesienia do spółki jedynie prawa do używania ww. składnika majątku, to składnika tego nie można uznać za środek trwały spółki, a zatem planowane odpłatne zbycie tego lokalu nie będzie generowało przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Mając treść tej interpretacji na uwadze i odnosząc się do opisanego w niniejszym wniosku zdarzenia przyszłego, tym bardziej uprawniony jest wniosek, iż sprzedaż Nieruchomości również nie wygeneruje Wnioskodawcy przychodu z działalności gospodarczej, gdyż Nieruchomość nie była nigdy środkiem trwałym w Spółce (nadal jest objęta współwłasnością ułamkową), ani nawet nie została formalnie wniesiona do Spółki do używania.

W powołanej interpretacji Dyrektor KIS stwierdził: „Właścicielami majątku wykorzystywanego w prowadzonej w formie spółki cywilnej pozarolniczej działalności gospodarczej są wspólnicy tej spółki w ramach współwłasności łącznej wspólników spółki cywilnej, a nie spółka. Jeżeli wspólnik spółki cywilnej jest właścicielem składnika majątku poza spółką, to może wnieść do spółki cywilnej prawo własności lub prawo do używania tego składnika. (…) Mając zatem na względzie powyższe, w sytuacji gdy przekazała Pani do spółki cywilnej jedynie prawo nieodpłatnego używania nieruchomości (lokalu użytkowego), to składnika tego nie można uznać za środek trwały w rozumieniu art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak słusznie Pani wskazuje, lokal ten nie stanowił majątku spółki cywilnej, zatem jego amortyzacja była nieprawidłowa.

Konsekwentnie, należy zatem również stwierdzić, że planowane odpłatne zbycie tego lokalu nie będzie generowało przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w związku z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a tej ustawy.”

Powyższe stanowisko Dyrektora KIS, potwierdzające prawidłowość rozwiązania przyjętego przez Wnioskodawcę, zostało zaakceptowane również w innych interpretacjach indywidualnych – dla przykładu:

·      interpretacja indywidualna z dnia 8 października 2025 r. 0115-KDIT3.4011.646.2025.2.PS,

·      interpretacja indywidualna z dnia 29 maja 2025 r. 0112-KDSL1-2.4011.285.2025.1.BR,

·      interpretacja indywidualna z dnia 7 lutego 2025 r. 0113-KDIPT2-1.4011.794.2024.2.MAP.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy zaplanowana sprzedaż Nieruchomości zostanie przeprowadzona w ramach wyzbywania się majątku własnego w ramach zwykłego zarządu.

Wnioskodawca (wraz z drugim współwłaścicielem) nie nabył Nieruchomości w celu jej sprzedaży. Wnioskodawca nie podejmował i nie podejmuje w sposób profesjonalny zorganizowanych i ciągłych działań w celu przygotowania Nieruchomości do sprzedaży. Istotą działań Wnioskodawcy nie jest prowadzenie działalności gospodarczej, polegającej na obrocie nieruchomościami, lecz zwykły zarząd majątkiem prywatnym.

Na dzień zawarcia zaplanowanej umowy sprzedaży Nieruchomości Wnioskodawca będzie jej współwłaścicielem od ponad pięciu lat, licząc od końca roku, w którym Nieruchomość została przez niego i przez drugiego współwłaściciela nabyta. Nieruchomość nie stała się środkiem trwałym w Spółce, nie została wniesiona do Spółki do używania, nadal jest objęta współwłasnością ułamkową, a nie łączną.

W związku z powyższym przychód, który Wnioskodawca uzyska w związku z realizacją zaplanowanej transakcji należy rozpatrywać pod kątem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT i w związku z tym prawidłowe jest stwierdzenie, iż uzyskany przychód nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy:

Na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 10 ust. 3 wskazanej wyżej ustawy:

Aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do źródła przychodów określonego wyżej wskazanym przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 cyt. ustawy, spełnione powinny zostać dwie podstawowe przesłanki:

·      odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

·      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Odrębnym źródłem przychodów jest wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z wniosku wynika, że jest Pan wspólnikiem w spółce, która rozpoczęła działalność w dniu 24 września 1993 r. Przeważający rodzaj działalności to „Produkcja mebli biurowych i sklepowych”. Od daty rozpoczęcia działalności przez Spółkę nie prowadził Pan jednoosobowej działalności gospodarczej ani też nie prowadził jej jako wspólnik innej spółki niebędącej podatnikiem. Dochody osiągane w ramach Spółki opodatkowuje Pan tzw. liniowym podatkiem PIT. Razem z drugim wspólnikiem Spółki w dniu 30 czerwca 1994 r. w formie aktu notarialnego nabyli na współwłasność po 1/2 części prawo wieczystego użytkowania zabudowanej nieruchomości (działka nr 1) wraz z prawem własności budynków znajdujących się na tej nieruchomości. Żaden z budynków nie miał oraz nie ma obecnie charakteru mieszkalnego. W żadnym z budynków nie znajduje się i nie znajdowały się lokale mieszkalne. 20 września 1999 r. użytkowanie wieczyste gruntu, wchodzącego w skład Nieruchomości, zostało przekształcone na własność. Nabycie zostało dokonane z majątków odrębnych Pana i Pana wspólnika. Pomimo faktu, iż Nieruchomość była wykorzystywana przez Spółkę, nie została ona w żadnym czasie wniesiona do niej w formie wkładu – przez cały okres trwania Spółki nie doszło do zmiany umowy Spółki, której przedmiotem byłoby wniesienie Nieruchomości do Spółki w formie wkładu. Nie podjął Pan (ani Pana wspólnik) decyzji, aby Nieruchomość została wniesiona do Spółki do używania – żaden dokument w tym zakresie nie został podpisany przez wspólników. Nieruchomość nie była ujęta w jakiejkolwiek ewidencji środków trwałych, a tym bardziej nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych Spółki, ani każdego ze Współwłaścicieli. Nieruchomość nie była nigdy amortyzowana. Nieruchomość nie była i nie jest oddana w najem, dzierżawę ani do używania na podstawie umów o podobnym charakterze. Nieruchomość została udostępniona na potrzeby Spółki cywilnej i w tym zakresie nie zawarto żadnej odrębnej umowy. Udostępnienie miało charakter nieodpłatny. Nie rozliczał Pan najmu prywatnego z tego tytułu. Spółka wykorzystywała/wykorzystuje Nieruchomość w oparciu o nieodpłatne udostępnienie (użyczenie w sposób dorozumiany) przez współwłaścicieli – wspólników tej Spółki. Nie została w tym zakresie zawarta jakakolwiek umowa. Spółka wykorzystywała/wykorzystuje grunt i budynki do prowadzenia działalności gospodarczej od momentu nabycia Nieruchomości do planowanej sprzedaży. Wykorzystywanie było i jest nieodpłatne (bez czynszu). Obecnie planuje Pan razem ze swoim wspólnikiem sprzedać Nieruchomość. Umowa przedwstępna sprzedaży Nieruchomości, która najprawdopodobniej w formie aktu notarialnego zostanie podpisana w grudniu 2025 r. lub na początku stycznia 2026 r. W okresie ostatnich 30 lat był Pan stroną jednej umowy sprzedaży nieruchomości – dokładnie doszło do sprzedaży udziałów w drodze dojazdowej do domku letniskowego, których nabywcą był sąsiadujący z domkiem letniskowym właściciel gruntu. Sprzedaż ta w żaden sposób nie była powiązana z jakąkolwiek działalnością gospodarczą.

Art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

W przytoczonym art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione zostały szczególne kategorie przychodów, które – w przypadku ich uzyskania – stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Takimi przychodami są m.in. przychody uzyskane z odpłatnego zbycia składników majątku, tj. środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, co wynika z treści art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a analizowanej ustawy.

Regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych objęty zatem został przychód z odpłatnego zbycia tych składników majątku, które spełniają ustawową definicję środka trwałego oraz wartości niematerialnej i prawnej, podlegających ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, niezależnie od tego, czy podatnik wprowadził, czy też nie wprowadził te składniki do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jak również od tego, czy zaliczał do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej

Stosownie do art. 22c tej ustawy:

Z powyższych wyjaśnień wynika, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości uznania danego składnika majątku za środek trwały od ujęcia go w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ani też dokonywania jego amortyzacji (zwłaszcza, że część środków trwałych objęta jest ustawowym wyłączeniem z amortyzacji podatkowej).

Zgodnie z art. 22d ust. 2 cytowanej ustawy:

W świetle powyższego, zaliczenie przychodu ze sprzedaży składnika majątku wykorzystywanego w prowadzonej działalności do przychodów z działalności gospodarczej jest możliwe, jeśli spełnione zostaną łącznie następujące warunki:

·      składnik majątku wykorzystywano dla celów prowadzonej działalności gospodarczej,

·      składnik ten stanowi/stanowił środek trwały w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

·      składnik majątku podlegał ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Podkreślenia wymaga, że – jak wynika z cytowanych uprzednio przepisów – do przychodów z działalności gospodarczej zalicza się w szczególności przychody z odpłatnego zbycia nieruchomości (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych) będących środkami trwałymi podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych.

Jak wskazano w art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym z warunków zaliczenia budowli, budynków oraz lokali do środków trwałych jest to, by stanowiły one własność lub współwłasność podatnika.

Stosownie do art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z powyższym, amortyzacji dokonuje spółka, a nie poszczególni jej wspólnicy. Oznacza to, że przepisy dotyczące amortyzacji stosuje się w odniesieniu do spółki, a nie do jej wspólników.

Skoro zarówno przychody, jak i koszty ewidencjonowane są przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą, to w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w formie spółki niebędącej osobą prawną, dokonywanie odpisów amortyzacyjnych należy wiązać ze spółką.

Zasady działania spółek regulują przepisy art. 860-875 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z art. 860 § 1 tej ustawy:

Stosownie do art. 861 § 1 Kodeksu cywilnego:

Natomiast w myśl art. 862 tej ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że spółka jest umową zawartą przez wspólników w celu dążenia do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego. Właścicielami majątku wykorzystywanego w prowadzonej w formie spółki pozarolniczej działalności gospodarczej są wspólnicy tej spółki w ramach współwłasności łącznej wspólników spółki, a nie spółka. Jeżeli wspólnik spółki jest właścicielem składnika majątku poza spółką, to może wnieść do spółki prawo własności lub prawo do używania tego składnika.

Zatem w sytuacji gdy wskazana przez Pana Nieruchomość nie została skutecznie wniesiona do Spółki, a Spółka bezumownie wykorzystywała ją do prowadzenia działalności gospodarczej, to składnika tego nie można uznać za środek trwały w rozumieniu art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne zbycie tej Nieruchomości nie będzie więc generowało przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w związku z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a tej ustawy. Zatem sprzedaż/planowaną sprzedaż omawianej Nieruchomości należy kwalifikować do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy.

Mając jednak na uwadze, że od nabycia gruntu upłynął pięcioletni okres, o którym mowa w tym przepisie, to jej odpłatne zbycie nie spowoduje powstania zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

·       Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

·       Ta interpretacja stanowi ocenę Pana stanowiska wyłącznie w zakresie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

·       Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.