Wnioskodawca nabył w 2020 r. udział 1/5 w nieruchomości mieszkalnej, a jego przyszła żona nabyła równocześnie udział 4/5. W 2021 r. zawarli małżeństwo z ustawową wspólnością majątkową. W 2025 r. oboje darowali swoje udziały do majątku wspólnego małżonków. W 2026 r. sprzedali wspólnie…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych przedstawionego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 26 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 marca 2026 r. (wpływ 10 marca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego (sformułowany w uzupełnieniu do wniosku z 7 marca 2026 r.)
W dniu 19 marca 2020 r. w ramach umowy sprzedaży nabył Pan udział w 1/5 części w prawie własności nieruchomości objętej księgą wieczystą. Udział wynoszący 4/5 części w prawie własności tej nieruchomości nabyła jednocześnie w tym samym dniu AA. Nieruchomość ta to działka zabudowana budynkiem mieszkalnym, wcześniej już oddanym do użytkowania.
Następnie w dniu 16 października 2021 r. zawarł Pan z AA związek małżeński, w którym od samego początku obowiązuje ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej. Nigdy w tracie trwania małżeństwa nie zawierali Państwo jakiejkolwiek umowy, której przedmiotem byłyby zmiany w Państwa wzajemnych stosunkach majątkowych.
Żona zmieniła nazwisko na pańskie.
W dniu 25 lutego 2025 r. zawarł Pan z żoną umowę darowizny. W wyniku zawarcia tej umowy darował Pan przysługujący Panu udział w 1/5 części w prawie własności przedmiotowej nieruchomości do majątku wspólnego Pana i jego żony.
Jednocześnie treścią tego samego aktu notarialnego Pana żona darowała przysługujący jej udział w 4/5 części w prawie własności przedmiotowej nieruchomości do majątku wspólnego jej i Pana.
Aktem notarialnym z dnia 5 stycznia 2026 r. dokonali Państwo zbycia rzeczonej nieruchomości, stanowiącej w momencie sprzedaży przedmiot waszej wspólnej własności.
Cała nieruchomość objęta księgą wieczystą wykorzystywana była w okresie jej posiadania przez Pana i przez Pana żonę wyłącznie do zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Nigdy nie doszło do wykorzystania tej nieruchomości w celach zarobkowych, w tym w szczególności w ramach działalności gospodarczej, wobec czego zbycie przedmiotowej nieruchomości nie nastąpiło w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pytanie
Czy dochód z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości w postaci gruntu zabudowanego budynkiem mieszkalnym uzyskany przez Wnioskodawcę w wyniku zawarcia umowy sprzedaży z dnia 5 stycznia 2026 r. stanowi dla Wnioskodawcy źródło przychodów, z którego dochód podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w zw. z czym ciąży na Wnioskodawcy obowiązek zapłaty podatku dochodowego od tej transakcji?
Pana stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy włączenie nieruchomości do majątku wspólnego np. przez zawarcie umowy darowizny, jak w opisanym stanie faktycznym, nie stanowi nabycia tej nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Datą nabycia nieruchomości przez Wnioskodawcę jest data nabycia udziału wynoszącego 1/5 części, tj. dzień 19 marca 2020 r. Zatem odpłatne zbycie ww. nieruchomości (udziału), które nastąpiło w dniu 5 stycznia 2026 r. nastąpiło już po upływie terminu (5 lat), o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie powstał w stosunku do Wnioskodawcy obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.
Na poparcie powyższego stanowiska wskazać należy interpretacje podatkowe wydane w analogicznych stanach faktycznych, w których powołaną argumentację Wnioskodawca popiera, przyjmuje jako swoją i czyni elementem uzasadnienia swojego stanowiska:
- Interpretacja: 0115-KDIT3.4011.622.2024.2.JS,
- Interpretacja: wyrok IIFSK 410/15,
- Interpretacja: 0115-KDIT3.4011.952.2024.1.RS,
- Interpretacja: 0115-KDIT3.4011.437.2024.2.KP,
- Interpretacja: 0115-KDIT3.4011.301.2024.1.RS,
- Interpretacja: 0115-KDIT3.4011.173.2024.2.RS,
- Interpretacja: 0115-KDIT1.4011.223.2025.1.ASZ,
- Interpretacja: 0114-KDIP3-3.4011.366.2017.2.AK,
- Interpretacja: 0113-KDIPT2-1.4011.285.2025.2.KD,
- Interpretacja: 0111-KDIB4.4041.188.2017.2.BJ.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu.
W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu, a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
· odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
· zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.
Z opisu sprawy wynika, że 19 marca 2020 r. nabył Pan udział 1/5 w prawie własności nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym. Udział wynoszący 4/5 części w prawie własności tej nieruchomości nabyła jednocześnie w tym samym dniu AA. Następnie w dniu 16 października 2021 r. zawarł Pan z AA związek małżeński, w którym od samego początku obowiązuje ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej. W dniu 25 lutego 2025 r. zawarł Pan z żoną umowę darowizny. W wyniku zawarcia tej umowy darował Pan przysługujący Panu udział w 1/5 części w prawie własności przedmiotowej nieruchomości do majątku wspólnego. Jednocześnie treścią tego samego aktu notarialnego Pana żona darowała przysługujący jej udział w 4/5 części w prawie własności przedmiotowej nieruchomości do majątku wspólnego. 5 stycznia 2026 r. dokonaliście Państwo zbycia przedmiotowej nieruchomości, stanowiącej w momencie sprzedaży przedmiot Waszej wspólnej własności. Zbycie przedmiotowej nieruchomości nie nastąpiło w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W tym miejscu konieczne jest także powołanie przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236), normujących stosunki majątkowe między małżonkami.
Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Do majątku osobistego każdego z małżonków, stosownie do art. 33 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy należą między innymi:
· przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej,
· przedmioty nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
Jak stanowi art. 43 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
Stosownie natomiast do art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1071, ze zm.):
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności powinna mieć formę aktu notarialnego.
Zgodnie z ukształtowaną linią orzeczniczą, w przypadku rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej poprzez włączenie do majątku wspólnego nieruchomości wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego jednego z małżonków, datą nabycia nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia nieruchomości przez tego małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego.
Analogiczne stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 lutego 2020 r., sygn. akt II FSK 933/18 dotyczącym darowizny nieruchomości z majątku osobistego jednego z małżonków do majątku objętego wspólnością ustawową. Zdaniem Sądu:
Skoro z uwagi na wspólność majątkową nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie i przyjmuje się, że małżonkowie nabyli prawo majątkowe wspólnie w całości, to nie można liczyć terminu nabycia określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) ustawy PIT od daty czy to ustania ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej, czy też przeniesienia pojedynczego składnika z majątku osobistego jednego z nich do wspólnego majątku małżonków. Nie ma zatem podstaw prawnych, aby w warunkach niniejszej sprawy termin nabycia przez Skarżącą nieruchomości liczyć od daty zawarcia umowy darowizny, a należy przyjąć jako datę nabycia przez Skarżącą nieruchomości datę jej nabycia przez męża, skoro została na mocy umowy darowizny objęta wspólnością małżeńską.
W ocenie Sądu:
Jakkolwiek darowizna polegająca na przesunięciu składników majątkowych z majątku osobistego jednego z nich do majątku wspólnego obojga małżonków jest czynnością prawną rozporządzającą nieodpłatną, to jednak nie powoduje nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT nieruchomości i innych praw majątkowych przez drugiego małżonka. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT nie powinien swoim zakresem obejmować takich zdarzeń jak darowizny dokonywane pomiędzy małżonkami, czy rozszerzenie wspólności majątkowej małżeńskiej, które w istocie nie stanowią obrotu nieruchomościami lub innymi przedmiotami majątkowymi, a mają tylko charakter organizacyjny, kształtujący i porządkujący małżeński ustrój majątkowy, podobnie jak ograniczenie wspólności ustawowej. W ocenie Sądu konsekwencje podatkowe darowizny z majątku odrębnego do majątku wspólnego winny być identyczne, jak w przypadku umownego rozszerzenia wspólności majątkowej małżeńskiej w trybie art. 48 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
W oparciu o powyższe stwierdzić należy, że zarówno darowizna do majątku wspólnego małżonków, jak i umowa rozszerzająca wspólność małżeńską majątkową wywołuje takie same skutki na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Włączenie do majątku wspólnego nieruchomości lub prawa majątkowego wchodzącej uprzednio w skład majątku osobistego małżonka nie stanowi nabycia tej nieruchomości lub prawa w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Datą nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego przez każdego z małżonków jest data nabycia przez tego małżonka, który tę nieruchomość lub prawo włączył do majątku wspólnego.
Odnosząc powyższe wnioski do przedstawionego przez Pana stanu faktycznego uznać należy, że swój udział w wysokości 1/5 w nieruchomości nabył Pan w 2020 r. Natomiast włączenie w 2025 r. do majątku wspólnego małżonków 4/5 udziału w nieruchomości, stanowiącej uprzednio majątek osobisty Pana żony, nie stanowiło nabycia tej nieruchomości przez Pana w momencie jego wniesienia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym datą nabycia nieruchomości również w tej części jest dla Pana data nabycia udziału w wysokości 4/5 przez Pana żonę, tj. 2020 r. Zatem, upływ pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do sprzedaży nieruchomości, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nabyli Państwo udziały w tej nieruchomości, tj. od końca 2020 r.
Z uwagi na powyższe, pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy upłynął z końcem 2025 r.
W rezultacie, sprzedaż w 2026 r. nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym nastąpiła po upływie terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości. Tym samym, odpłatne zbycie nieruchomości nie stanowi dla Pana źródła przychodu, a dochód uzyskany z tej sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie ciąży na Panu obowiązek zapłaty podatku dochodowego od tej transakcji.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
W tym miejscu należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem, interpretacja wydawana jest w indywidualnej sprawie zainteresowanego, który składa wniosek o jej wydanie. Wobec powyższego, należy podkreślić, że niniejsza interpretacja indywidualna stanowi ochronę prawnopodatkową tylko dla Pana, a nie dla Pana małżonki.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo