W 2007 roku rodzice podatnika nabyli lokal mieszkalny i byli jego wyłącznymi właścicielami. Ojciec zmarł w 2019 roku, a matka w 2023 roku, co spowodowało, że lokal przeszedł w spadku na ich synów – podatnika i jego brata. W 2023 roku bracia dokonali działu spadku bez spłat, w wyniku którego cały lokal został przyznany bratu na wyłączną własność. W styczniu 2025 roku brat zmarł, a podatnik…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowy od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
5 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 28 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
(…) października 2007 r. Pana rodzice, nabyli na podstawie aktu notarialnego ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz umowy przeniesienia własności lokal mieszkalny, wraz z przynależną piwnicą oraz udziałem w nieruchomości wspólnej. Od dnia zakupu do dnia śmierci Pana rodzice pozostawali wyłącznymi właścicielami tego lokalu.
(…) marca 2019 r. zmarł Pana ojciec. Z chwilą jego śmierci powstała wspólność praw i obowiązków majątkowych wchodzących w skład spadku. Spadkobiercami ustawowymi po Pana ojcu byli: jego żona oraz jego synowie – Pan i Pana brat. Do momentu późniejszego działu spadku nie dokonano podziału poszczególnych składników majątku po zmarłym ojcu. Lokal mieszkalny stanowił część majątku spadkowego.
(…) stycznia 2023 r. zmarła Pana matka. Spadkobiercami ustawowymi po niej zostali Pan oraz Pana brat. W chwili śmierci matki zarówno udział w lokalu po ojcu, jak i udział należący do niej, przeszły w ramach dziedziczenia ustawowego na Panów – dwóch synów. Do czasu dokonania działu spadku po obojgu rodzicach nieruchomość pozostawała we współwłasności spadkobierców, a jej skład i wartość obejmowały te same składniki majątkowe pochodzące z masy spadkowej.
W 2023 r., w formie aktu notarialnego, dokonali Panowie działu spadku po obojgu rodzicach. W wyniku tego działu cały lokal mieszkalny został przyznany Panu bratu, na wyłączną własność. Dział spadku został dokonany bez jakichkolwiek spłat i dopłat między spadkobiercami. Pan nie otrzymał żadnych świadczeń pieniężnych, a podział majątku obejmował jedynie rozdysponowanie składników masy spadkowej pomiędzy dwóch spadkobierców. Wartość składników przyznanych każdemu z Panów po dokonanym dziale spadku odpowiadała udziałom przysługującym Panom w masie spadkowej.
Po dokonaniu działu spadku Pana brat, był wyłącznym właścicielem lokalu mieszkalnego. Pomiędzy Panami nie miały miejsca żadne czynności prawne dotyczące tego lokalu, w szczególności nie została zawarta umowa sprzedaży, darowizny ani umowa pożyczki związana z działem spadku. Brat nie dokonywał na Pana rzecz żadnych spłat, ani innych świadczeń mających charakter odpłatny.
(…) stycznia 2025 r. zmarł Pana brat. Z chwilą jego śmierci stał się Pan jedynym spadkobiercą ustawowym jego majątku, w skład którego wchodził opisany lokal mieszkalny. Po przeprowadzeniu postępowania spadkowego nabył Pan własność tego lokalu w drodze dziedziczenia. Nabycie to obejmowało całość prawa własności lokalu, który brat posiadał w chwili śmierci.
Po nabyciu spadku, w marcu 2025 r., dokonał Pan odpłatnego zbycia (sprzedaży) całego lokalu mieszkalnego. Sprzedaż obejmowała całość prawa własności wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej i przynależną piwnicą. Z tytułu wcześniejszych działów spadku oraz dziedziczenia nie ponosił Pan żadnych kosztów odpłatnych, ani spłat wobec innych osób.
Nieruchomość, której sprzedaży dokonał Pan w 2025 r., przeszła na Pana wyłącznie w drodze kolejnych dziedziczeń – najpierw w sposób pośredni po rodzicach (poprzez dziedziczenie przez brata), a następnie w sposób bezpośredni po bracie. Na żadnym etapie nie doszło do odpłatnego nabycia przez Pana jakiejkolwiek części lokalu, ani do powiększenia Pana majątku w drodze czynności odpłatnych związanych z działem spadku.
Pytanie
Czy sprzedaż lokalu mieszkalnego, dokonana przez Pana w marcu 2025 r., podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji gdy lokal ten został pierwotnie nabyty przez Pana rodziców w 2007 r., a następnie przechodził kolejno, wyłącznie w drodze spadkobrania, najpierw na Pana brata, a następnie na Pana, przy czym żaden z etapów działu spadku nie wiązał się ze spłatami, ani dopłatami?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, sprzedaż lokalu mieszkalnego dokonana przez Pana w marcu 2025 r. nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, należy liczyć od końca roku, w którym nieruchomość została nabyta przez pierwszych spadkodawców, tj. Pana rodziców w 2007 r. – zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Według art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Z powyższego przepisu wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości, bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Jeżeli natomiast nieruchomość lub prawa majątkowe były nabyte przez spadkodawcę również w drodze spadku, wówczas moment nabycia tej nieruchomości lub praw majątkowych przez spadkodawcę określany jest zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego, tj. z chwilą śmierci spadkodawców spadkodawcy.
Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”, ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
W myśl art. 924 i art. 925 Kodeksu cywilnego:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
Wg treści art. 931 § 1 oraz Kodeksu cywilnego:
W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.
Na podstawie art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Stosownie do treści art. 1035 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
Jednak zgodnie z art. 1036 ww. ustawy:
Istnieje możliwość rozporządzenia przez spadkobierców prawem lub rzeczą należącą do spadku, mimo istnienia współwłasności, jeśli następuje to za zgodną wolą wszystkich spadkobierców.
Na mocy art. 1037 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
§ 1. Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców.
§ 2. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.
W myśl art. 1038 § 2 Kodeksu cywilnego:
Umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku.
Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział spadku powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.
Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Do momentu dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.
W rezultacie w wyniku działu spadku dochodzi więc jedynie do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.
Jeżeli zatem wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie) nabytych w wyniku działu spadku jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem, jak i stan jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności.
Co do zasady, dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego działu – podatnik otrzymuje składniki majątkowe, których wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
Za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku działu spadku, należy przyjąć więc datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku działu mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat.
Natomiast w przypadku zbycia nieruchomości nabytej w drodze spadku – pięcioletni termin liczony jest od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, przy czym jeżeli nieruchomość była nabyta przez spadkodawcę również w drodze spadku, wówczas moment nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę określany jest zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, tj. z chwilą śmierci spadkodawców spadkodawcy.
Z treści wniosku wynika, że w 2007 r. Pana rodzice nabyli na podstawie aktu notarialnego ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz umowy przeniesienia własności lokal mieszkalny, wraz z przynależną piwnicą oraz udziałem w nieruchomości wspólnej. Od dnia zakupu do dnia śmierci Pana rodzice pozostawali wyłącznymi właścicielami tego lokalu. (…) marca 2019 r. zmarł Pana ojciec. Z chwilą jego śmierci powstała wspólność praw i obowiązków majątkowych wchodzących w skład spadku. Spadkobiercami ustawowymi po Pana ojcu byli: jego żona oraz jego synowie – Pan i Pana brat. Do momentu późniejszego działu spadku nie dokonano podziału poszczególnych składników majątku po zmarłym ojcu. Lokal mieszkalny stanowił część majątku spadkowego. (…) stycznia 2023 r. zmarła Pana matka. Spadkobiercami ustawowymi po niej zostali Pan oraz Pana brat. W chwili śmierci matki zarówno udział w lokalu po ojcu, jak i udział należący do niej, przeszły w ramach dziedziczenia ustawowego na Panów – dwóch synów. Do czasu dokonania działu spadku po obojgu rodzicach nieruchomość pozostawała we współwłasności spadkobierców, a jej skład i wartość obejmowały te same składniki majątkowe pochodzące z masy spadkowej. W 2023 r., w formie aktu notarialnego, dokonali Panowie działu spadku po obojgu rodzicach. W wyniku tego działu cały lokal mieszkalny został przyznany Panu bratu, na wyłączną własność. Dział spadku został dokonany bez jakichkolwiek spłat i dopłat między spadkobiercami. Pan nie otrzymał żadnych świadczeń pieniężnych, a podział majątku obejmował jedynie rozdysponowanie składników masy spadkowej pomiędzy dwóch spadkobierców. Wartość składników przyznanych każdemu z Panów po dokonanym dziale spadku odpowiadała udziałom przysługującym Panom w masie spadkowej. Po dokonaniu działu spadku Pana brat był wyłącznym właścicielem lokalu mieszkalnego. Pomiędzy Panami nie miały miejsca żadne czynności prawne dotyczące tego lokalu, w szczególności nie została zawarta umowa sprzedaży, darowizny ani umowa pożyczki związana z działem spadku. Brat nie dokonywał na Pana rzecz żadnych spłat, ani innych świadczeń mających charakter odpłatny. (…) stycznia 2025 r. zmarł Pana brat. Z chwilą jego śmierci stał się Pan jedynym spadkobiercą ustawowym jego majątku, w skład którego wchodził opisany lokal mieszkalny. Po przeprowadzeniu postępowania spadkowego nabył Pan własność tego lokalu w drodze dziedziczenia. Nabycie to obejmowało całość prawa własności lokalu, który Pana brat posiadał w chwili śmierci. Po nabyciu spadku, w marcu 2025 r., dokonał Pan odpłatnego zbycia (sprzedaży) lokalu mieszkalnego. Sprzedaż obejmowała całość prawa własności wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej i przynależną piwnicą. Z tytułu wcześniejszych działów spadku oraz dziedziczenia nie ponosił Pan żadnych kosztów odpłatnych, ani spłat wobec innych osób. Na żadnym etapie nie doszło do odpłatnego nabycia przez Pana jakiejkolwiek części lokalu, ani do powiększenia Pana majątku w drodze czynności odpłatnych związanych z działem spadku.
Powziął Pan wątpliwość, czy sprzedaż lokalu mieszkalnego, dokonana przez Pana w marcu 2025 r., podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji gdy lokal ten został pierwotnie nabyty przez Pana rodziców w 2007 r., a następnie przechodził kolejno, wyłącznie w drodze spadkobrania, najpierw na Pana brata, a następnie na Pana.
Aby zatem ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Pana lokalu mieszkalnego podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy jego odpłatne zbycie miało miejsce po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez Pana spadkodawcę, tj. Pana brata.
Użyty w ww. przepisie termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt czy jest to nabycie w części ułamkowej, czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
I tak, stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można więc, np. w drodze zakupu, bądź uzyskując pod tytułem darmym (w formie darowizny, spadku), a w przypadku zaś ograniczonych praw rzeczowych również zawierając umowę o ustanowieniu tego prawa.
Wskazał Pan, że w 2023 r., w formie aktu notarialnego, dokonali Panowie działu spadku po obojgu rodzicach. W wyniku tego działu cały lokal mieszkalny został przyznany Panu bratu, na wyłączną własność. Dział spadku został dokonany bez jakichkolwiek spłat i dopłat między spadkobiercami. Pan nie otrzymał żadnych świadczeń pieniężnych, a podział majątku obejmował jedynie rozdysponowanie składników masy spadkowej pomiędzy dwóch spadkobierców. Wartość składników przyznanych każdemu z Panów po dokonanym dziale spadku odpowiadała udziałom przysługującym Panom w masie spadkowej. Po dokonanym dziale spadku Pana brat, był wyłącznym właścicielem lokalu mieszkalnego.
Wyjaśniam, że powołany powyżej przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje wyłącznie na nabycie lub wybudowanie nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, po którym następuje dziedziczenie. W przepisie tym ustawodawca wskazuje tylko i wyłącznie na spadkodawcę, a nie na poprzednich spadkodawców spadkodawcy.
W przedmiotowej sprawie to nie Pan (spadkobierca) ale tylko i wyłącznie Pana brat (spadkodawca), z uwagi na fakt, że w wyniku dokonanego działu spadku stał się jedynym właścicielem nieruchomości (lokalu mieszkalnego), to w odniesieniu do tej nieruchomości, mógłby doliczyć do wskazanego w ww. przepisie okresu, okres nabycia nieruchomości przez Jego spadkodawców (Panów rodziców), po których tylko On sam dziedziczył.
Podkreślam również, że dla oceny możliwości doliczenia do okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, okresu od nabycia przez spadkodawcę nie jest dopuszczalne posługiwanie się wykładnią rozszerzającą. W sytuacji, gdy ustawodawca wskazuje w przedmiotowym przepisie na okres od nabycia przez spadkodawcę, nieuprawnionym jest odwoływanie się do okresu od nabycia przez poprzednich spadkodawców spadkodawcy.
Przechodząc zatem na grunt sprawy będącej przedmiotem wniosku wskazuję, że Pana spadkodawcą jest Pana brat, który udziały w nieruchomości nabył w dwóch datach, tj. datami nabycia poszczególnych udziałów w nieruchomości przez Pana spadkodawcę (Pana brata), który uprzednio nabył udziały w tej nieruchomości w spadkach po swoich rodzicach, są daty śmierci spadkodawców Pana brata – odpowiednio ojca w 2019 r. i matki w 2023 r.
W odniesieniu zatem do tej części udziału w nieruchomości, która została nabyta przez Pana w drodze spadku po Pana bracie, który odziedziczył tą część udziału w nieruchomości po swoim ojcu, pięcioletni okres o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, liczony jest od końca roku kalendarzowego, w którym zmarł Panów ojciec, tj. od końca 2019 r., zatem termin ten upłynął z końcem 2024 r.
Natomiast w odniesieniu do tej części udziału w nieruchomości, która została nabyta przez Pana w drodze spadku po Pana bracie, który odziedziczył tą część udziału w nieruchomości po swojej matce, pięcioletni okres o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, liczony jest od końca roku kalendarzowego, w którym zmarła Panów matka, tj. od końca 2023 r. W rezultacie termin ten upłynąłby dopiero z końcem 2028 r.
Wobec tego, nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie przez Pana tej części udziału w nieruchomości, stanowi dla Pana źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Art. 30e ust. 2 ww. ustawy stanowi, że:
Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby odpłatne zbycie mogło dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Pomiędzy tymi wydatkami, a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.
Nie należy ich jednak utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu, których zasady ustalania uregulowane zostały w sposób szczególny w art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
W przypadku gdy zbywaną nieruchomość lub jej część nabyto w drodze spadku, ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia takiej nieruchomości odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
W świetle art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Kosztem uzyskania przychodów będzie całość udokumentowanych kosztów nabycia lub udokumentowanych kosztów wytworzenia nieruchomości, powiększonych o udokumentowane nakłady zwiększające wartość nieruchomości.
Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości, określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
Z kolei, art. 30e ust. 7 cytowanej ustawy stanowi:
W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.
Ponadto art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy wskazuje, że:
W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.
Podsumowując, sprzedaż przez Pana w 2025 r. nieruchomości nabytej w spadku po Pana bracie:
1) w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w spadku po Pana bracie, który Pana brat nabył uprzednio w spadku po swoim ojcu, nie stanowi dla Pana źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ terminu, o którym mowa w tym przepisie i tym samym nie skutkuje dla Pana obowiązkiem uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych;
2) w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w spadku po Pana bracie, który Pana brat nabył uprzednio w spadku po swojej matce, stanowi dla Pana źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie upłynął termin, o którym mowa w tym przepisie. Uzyskany ze sprzedaży dochód w tej części podlega opodatkowaniu 19% podatkiem, według zasad określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo