Wnioskodawca jest rozwiedzioną osobą fizyczną, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W 2024 i 2025 r. osiągał przychody ze stosunku pracy (skala podatkowa), najmu prywatnego (ryczałt), sprzedaży akcji i dywidend (19% zryczałtowany) oraz darmowych akcji od pracodawcy (inne źródła). Nie prowadził działalności gospodarczej. Jest ojcem małoletniego syna (ur. 2011). Do sierpnia 2024 r. syn mieszkał z matką, ale po zmianie jej miejsca zamieszkania sąd ustalił pobyt syna przy ojcu. Od tego czasu Wnioskodawca samotnie sprawuje codzienną opiekę, finansuje utrzymanie,…
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
24 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 24 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 24 marca 2026 r. (wpływ 24 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Wnioskodawca jest osobą fizyczną objętą nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 dalej: ustawa o PIT).
Należy wskazać, iż w 2024 i 2025 r. Wnioskodawca uzyskiwał przychody z następujących źródeł:
i. ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, opodatkowanym według skali podatkowej zgodnie z przepisem art. 27 ust. 1 ustawy o PIT,
ii. z tzw. najmu prywatnego opodatkowanego zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 843, dalej: zryczałtowany podatek dochodowy),
iii. ze sprzedaży akcji, o której mowa w art. 17 ustawy o PIT, opodatkowane według zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych 19% stawką,
iv. z otrzymanych dywidend, o których mowa w art. 17 ustawy o PIT, opodatkowane według zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych 19% stawką.
Dodatkowo Wnioskodawca otrzymuje darmowe akcje od pracodawcy stanowiące dla Wnioskodawcy przychody z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, co zostaje każdorazowo wykazane i opodatkowane w rozliczeniu rocznym PIT-36 w pozycji „inne źródła”.
Wnioskodawca w ww. latach podatkowych nie prowadził jednoosobowej działalności gospodarczej.
Biorąc pod uwagę powyższe, w latach podatkowych objętych złożonym wnioskiem, Wnioskodawca nie stosował w stosunku do osiąganych dochodów/przychodów następujących przepisów:
· art. 30c ustawy o PIT w zakresie opodatkowania dochodów osiąganych z pozarolniczej działalności gospodarczej 19% podatkiem liniowym,
· ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyłączeniem przychodów osiąganych przez Wnioskodawcę z tzw. najmu prywatnego, o których mowa powyżej).
Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że w latach 2024 i 2025 nie podlegał opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Wnioskodawca jest osobą po rozwodzie na podstawie wyroku Sądu Okręgowego (…) Wydział (...) Cywilny z dnia (…) 2016 r. (sygnatura akt (…)). Na dzień złożenia wniosku status cywilny Wnioskodawcy nie uległ zmianie (tj. Wnioskodawca w dalszym ciągu jest rozwodnikiem).
Wnioskodawca jest opiekunem prawnym (rodzicem) małoletniego syna (dalej: syn lub małoletni syn lub małoletni lub dziecko). Matką małoletniego syna Wnioskodawcy jest była żona, z którą Wnioskodawca rozwiódł się w 2016 r., co zostało udokumentowane ww. wyrokiem.
Wnioskodawca wskazuje, że nie posiada więcej dzieci, ani nie jest opiekunem prawnym w stosunku do żadnego innego dziecka.
Małoletni syn od momentu rozwodu Wnioskodawcy z byłą żoną mieszkał ze swoją matką. Powyższe wynikało z ww. wyroku sądu oraz z porozumienia zawartego pomiędzy rodzicami (…) 2016 r.
Z uwagi na fakt, iż w (…) 2024 r. matka małoletniego syna Wnioskodawcy oznajmiła, że zmienia swoje miejsce zamieszkania i zaczyna nowe życie, przy czym jednak nie uwzględnia w przeprowadzce dziecka Wnioskodawcy, Wnioskodawca wniósł wniosek do sądu o zmianę miejsca zamieszkania dziecka, co zostało potwierdzone postanowieniem Sądu Rejonowego (…) Wydział Rodzinny i Nieletnich o ustaleniu miejsca pobytu małoletniego przy ojcu z dnia (…) 2024 r. (sygnatura (…)).
W konsekwencji powyższego, począwszy od (…) 2024 r., małoletni syn mieszka z Wnioskodawcą. Od tamtego momentu wyłącznie na Wnioskodawcy spoczywa obowiązek wychowywania syna, zapewnienia dziecku bytu materialnego, opieki emocjonalnej dziecka oraz dbania o jego zdrowie. Matka dziecka mieszka w innym mieście i od dnia przeprowadzki małoletniego syna (tj. od (…) 2024 r.) tylko raz przyjechała do miejscowości, w której obecnie zamieszkuje małoletni, odwiedzić go na jeden weekend (co miało miejsce (…) 2024 r.). Począwszy od ww. przeprowadzki matka małoletniego syna Wnioskodawcy nigdy nie zabrała dziecka do siebie na wakacje, święta, ferie czy na inne dni. Co więcej, dziecko nie zna nawet aktualnego adresu zamieszkania matki. Była żona Wnioskodawcy widuje się z małoletnim synem Wnioskodawcy sporadycznie, wyłącznie przy okazji jego wizyt u dziadków (rodziców Wnioskodawcy) – zabiera go wówczas czasami na kilka godzin, po czym odwozi z powrotem do dziadków. W omawianym okresie takich wizyt/spotkań matki z synem Wnioskodawcy było zaledwie kilka.
Była żona Wnioskodawcy kontaktuje się z synem telefonicznie, co w ocenie Wnioskodawcy ma na celu wyłącznie podtrzymanie więzi z dzieckiem – niemniej nie stanowi formy kontaktu wychowawczego. Matka syna Wnioskodawcy, począwszy od jego przeprowadzki do ojca, nie uczestniczy w codziennym wychowywaniu, nauce, podejmowaniu decyzji dotyczących dziecka ani w realizacji obowiązków opiekuńczych. Codzienna opieka nad dzieckiem pozostaje wyłącznie po stronie Wnioskodawcy, matka dziecka nie uczestniczy w tych czynnościach. Matka dziecka do tej pory nie zainteresowała się ocenami syna, nie była na żadnej wywiadówce, nie kontaktowała się nawet z wychowawczynią w sprawie dostępu do dziennika elektronicznego. To Wnioskodawca był i jest obecny na każdej wizycie lekarskiej spowodowanej chorobą, obowiązkowym szczepieniem, kontrolą (tzw. bilans zdrowia) syna. Wnioskodawca pilnował również ciągłości wizyt syna u dentysty. Od momentu przeprowadzki syna Wnioskodawca zapewnia swojemu synowi codzienne posiłki, odzież, dba o czynności higieniczne dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny i intelektualny.
Wnioskodawca podkreśla, iż począwszy od przeprowadzki syna sam finansuje wydatki dotyczące życia codziennego, wakacji, wyjść oraz spędza z nim każde święta. Przed przeprowadzką syna Wnioskodawca przygotował specjalnie pokój, tak aby dziecku zostały zapewnione odpowiednie warunki do rozwoju emocjonalnego, miejsce do nauki i przestrzeń pozwalająca na poczucia bezpieczeństwa. Matka dziecka nie zabiega o kontakty osobiste z dzieckiem bądź o jakiekolwiek spotkania w miejscu zamieszkania dziecka.
W 2025 r. Wnioskodawca złożył do sądu pozew o zasądzenie alimentów od matki dziecka na małoletniego syna (sygnatura sprawy: (…)). Matka syna nie chciała podać swojego nowego adresu zamieszkania, a pod starym adresem, pod którym wcześniej mieszkała razem ze swoją matką (która do tej pory tam mieszka), nikt nie odbierał listów poleconych z sądu. W związku z tym rozprawa dotycząca alimentów, która została wyznaczona na (…) 2025 r., została odwołana, gdyż pozwana (matka syna Wnioskodawcy) nie odebrała wezwania na stawienie się na rozprawie. Po przekazaniu przez Wnioskodawcę numeru telefonu do byłej żony komornikowi sądowemu, który miał spróbować dostarczyć wezwanie, matka syna Wnioskodawcy nie stawiła się na umówione spotkanie i nie odbierała dalszych telefonów. Na dzień dzisiejszy sprawa alimentacyjna nadal nie została rozstrzygnięta, a więc od momentu przeprowadzki syna (tj. (…) 2024 r.), Wnioskodawca nie otrzymał żadnych środków pieniężnych od matki dziecka na jego utrzymanie. Jedynie syn otrzymywał czasami na swoje konto bankowe (założone przez Wnioskodawcę) przelewy od matki na swoje własne wydatki.
Wnioskodawca podkreśla, że opieka naprzemienna nad małoletnim synem Wnioskodawcy nie została orzeczona przez sąd, a świadczenie wychowawcze tzw. „800 plus”, począwszy od września 2024 r., pobierał wyłącznie Wnioskodawca.
Jednocześnie zarówno w 2024 r., jak i w 2025 r. w stosunku do małoletniego syna Wnioskodawcy nie miał również zastosowania przepis art. 6 ust. 8 ustawy o PIT. Co więcej, z uwagi na fakt, iż syn Wnioskodawcy jest małoletni nie ma wobec niego również zastosowania przepis art. 6 ust. 4e ww. ustawy.
Wnioskodawca jest zainteresowany uzyskaniem indywidualnej interpretacji podatkowej mającej potwierdzić, czy w stosunku do osiągniętych przez Wnioskodawcę w latach 2024-2025 dochodów opodatkowanych według skali podatkowej zgodnie z przepisem art. 27 ust. 1 ustawy o PIT, jak i w latach kolejnych, będzie miało zastosowanie preferencyjne rozliczenie na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowującej dziecko, o których mowa w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o PIT – pod warunkiem, że okoliczności faktyczne wniosku, jak i warunki przewidziane w art. 6 ust. 4c, 4e i 8 ww. ustawy zostaną spełnione.
W uzupełnieniu z 24 marca 2026 r. udzielił Pan następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
1. Kiedy uprawomocniło się orzeczenie sądu o Pana rozwodzie (proszę wskazać dokładną datę)?
Odpowiedź: Orzeczenie sądu o rozwodzie uprawomocniło się (…) lipca 2016 r.
2. Proszę podać datę urodzenia Pana syna.
Odpowiedź: Data urodzenia syna: (…) 2011 r.
3. Czy w stosunku do Pana lub Pana syna, w latach podatkowych po 2025 r., będą miały zastosowanie przepisy:
a) art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym),
b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego,
c) ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych?
Odpowiedź: Nie, zarówno w stosunku do Pana, jak i do Pana syna w latach podatkowych po 2025 r. nie będą miały zastosowania przepisy:
a) art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym),
b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego,
c) ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
4. Czy przedmiotem Pana wniosku są również lata podatkowe, w których Pana syn będzie pełnoletni? Jeżeli tak, to proszę dodatkowo wskazać:
1) czy Pana pełnoletni syn będzie otrzymywał, zgodnie z odrębnymi przepisami, zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną? Jeśli tak, to od kiedy oraz konkretnie, które z ww. świadczeń i na podstawie jakich przepisów?
2) czy Pana pełnoletni syn będzie uczył się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie?
3) czy Pana pełnoletni syn uzyska:
a) dochody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (skala podatkowa) lub art. 30b (dochody ze zbycia papierów wartościowych, udziałów (akcji) lub pochodnych instrumentów finansowych) lub
b) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 (ulga dla młodych) lub art. 21 ust. 1 pkt 152 (ulga na powrót),
w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (t. j. Dz. U z 2026 r. poz. 377) z wyjątkiem renty rodzinnej?
Odpowiedź: Nie, przedmiotem wniosku nie są lata podatkowe, w których Pana syn będzie pełnoletni.
1. Czy w opisanym stanie faktycznym, Wnioskodawca ma prawo do zastosowania preferencyjnego rozliczenia na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowującej dziecko, zgodnie z przepisem art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o PIT, w stosunku do dochodów osiągniętych przez Wnioskodawcę w 2024 r. i w 2025 r. i opodatkowanych według skali podatkowej na podstawie przepisu art. 27 ust. 1 ustawy o PIT?
2. Czy w przypadku przyznania alimentów i płacenia ich przez matkę dziecka w przyszłości oraz dalszego braku zaangażowania matki w życie dziecka (tj. brak zmiany elementów stanu faktycznego wniosku odnośnie do sposobu sprawowania opieki nad dzieckiem Wnioskodawcy), Wnioskodawca będzie miał prawo do zastosowania preferencyjnego rozliczenia na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowującej dziecko, zgodnie z przepisem art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o PIT, w stosunku do dochodów osiągniętych przez Wnioskodawcę w przyszłości i opodatkowanych według skali podatkowej na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o PIT?
1. Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca ma prawo do zastosowania preferencyjnego rozliczenia na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowującej dziecko zgodnie z przepisem art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o PIT, w stosunku do dochodów osiągniętych przez Wnioskodawcę w 2024 r. i 2025 r. i opodatkowanych według skali podatkowej na podstawie przepisu art. 27 ust. 1 ustawy o PIT.
2. Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku przyznania alimentów i płacenia ich przez matkę dziecka w przyszłości oraz dalszego braku zaangażowania matki w życie dziecka (tj. brak zmiany elementów stanu faktycznego wniosku odnośnie do sposobu sprawowania opieki nad dzieckiem Wnioskodawcy), Wnioskodawca będzie miał prawo do zastosowania preferencyjnego rozliczenia na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowującej dziecko zgodnie z przepisem art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o PIT, w stosunku do dochodów osiągniętych przez Wnioskodawcę w przyszłości i opodatkowanych według skali podatkowej na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o PIT.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w stosunku do pytania nr 1
Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o PIT od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o PIT, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
1) małoletnie,
2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie,
podatek może być określony zgodnie z ust. 4d ustawy o PIT na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym. W takim wypadku podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7 ustawy o PIT, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie (por. art. 6 ust. 4d ustawy o PIT).
Jednocześnie, ustawodawca poprzez treść ust. 4f ww. przepisu zastrzegł, że sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).
W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o PIT „Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:
1) stosuje przepisy:
a) art. 30c lub
b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
– w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych”.
Z powyższego wynika, że ustawodawca przewidział preferencyjne rozliczenie dochodów dla osoby samotnie wychowującej dzieci, pod warunkiem spełnienia w danym roku podatkowym łącznie następujących kryteriów:
· posiadania statusu polskiego rezydenta podatkowego,
· posiadania statusu osoby samotnie wychowującej dzieci (dziecko),
· samotnego wychowywania dzieci (dziecka),
· niewychowywania wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jednego dziecka, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (dziecka),
· nieuzyskiwania przez rodzica i dzieci (dziecko) przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o PIT, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym (z wyłączeniem przychodów z najmu/dzierżawy prowadzonych poza działalnością gospodarczą), lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
W kontekście powyższego, w pierwszej kolejności należy zauważyć, iż jak Wnioskodawca wskazał na wstępie, jest osobą fizyczną podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o PIT.
Po drugie, Wnioskodawca począwszy od 23 czerwca 2016 r. jest rozwodnikiem, który od sierpnia 2024 r. samotnie wychowuje syna. Dodatkowo, jak wskazano na wstępie, opieka naprzemienna nad małoletnim synem Wnioskodawcy nie została orzeczona przez sąd.
W stosunku do osiąganych przez Wnioskodawcę dochodów nie mają zastosowania przepisy dotyczące 19% podatku liniowego lub przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyłączeniem przychodów z najmu/dzierżawy prowadzonych poza działalnością gospodarczą), w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń oraz przepisy dotyczące opodatkowania dochodów na zasadach określonych w ustawie o podatku tonażowym lub ustawie o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Jednocześnie, również w stosunku do małoletniego syna Wnioskodawcy nie ma zastosowania przepis art. 6 ust. 8 ustawy o PIT. Co więcej, z uwagi na fakt, iż syn Wnioskodawcy jest małoletni nie ma wobec niego również zastosowania przepis art. 6 ust. 4e ww. ustawy.
Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy opisany na wstępie stan faktyczny pozwala na zastosowanie preferencyjnego rozliczenia na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowującej dziecko. Zdaniem Wnioskodawcy, wszelkie warunki przewidziane w przepisie art. 6 ustawy o PIT, uprawniające podatnika do skorzystania z ulgi dla osoby samotnie wychowujących dzieci zostały przez Wnioskodawcę spełnione.
Należy zauważyć, iż ustawa o PIT nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i stosowania pojęcia „samotnego wychowywania”, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji. Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych. Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie». Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu». W świetle powyższego, przez samotne wychowywanie, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o PIT, należy rozumieć wychowywanie w pojedynkę, tj. bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym dziecka.
Pojęcie „osoby samotnie wychowującej dziecko” było również przedmiotem wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 12 października 2023 r. (sygn. akt I SA/Go 246/23), w którym sąd administracyjny wskazał, m.in., że „(...) samotnie wychowującą dziecko jest osoba, która w oznaczonym czasie sama zajmuje się dzieckiem i faktycznie wychowuje dziecko bez udziału drugiego z rodziców, niezależnie od tego, że w pewnych okolicznościach dzieckiem może opiekować się również drugi z rodziców, którego opieka nie została ograniczona. Istotne jest jednak to, kto sprawuje faktyczną pieczę nad dzieckiem. Jeżeli zatem rozwiedziony rodzic nie wykonuje, w tym samym czasie i w tym samym miejscu czynności, przy współudziale drugiego rodzica, składających się na proces jego czynności wychowawczych nad dzieckiem, to nieuzasadnione jest twierdzenie, że dany rodzic czyni to wspólnie z drugim rodzicem i tym samym nie może korzystać z przedmiotowej preferencji rozliczenia dochodów na gruncie regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. (...)”.
Należy zauważyć, że od momentu przeprowadzki syna Wnioskodawcy matka dziecka nie uczestniczy w żaden sposób w codziennym życiu syna oraz w jego wychowywaniu. Wnioskodawca sam dba o dziecko, począwszy od podstawowych kwestii takich jak zapewnienie wyżywienia i niezbędnych dóbr materialnych, pomoc w nauce, dbanie o zdrowie małoletniego, kończąc na wspólnym spędzaniu czasu w domu i na wyjazdach. Kontakty telefoniczne bądź sporadyczne spotkania kilka razy do roku na parę godzin nie mogą być traktowane jako udział w wychowywaniu dziecka, ponieważ jest to proces ciągły, którego nie da się osiągnąć poprzez incydentalny kontakt. Wszelkie problemy i trudy wychowawcze spoczywają tylko i wyłącznie na Wnioskodawcy, bez jakiegokolwiek wsparcia i pomocy od drugiego rodzica.
Wnioskodawca pragnie również nadmienić, iż zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem organów podatkowych przepisy ustawy o PIT nie uzależniają prawa podatnika do zastosowania przedmiotowej preferencji od utrzymywania statusu osoby samotnie wychowującej dziecko przez cały rok. Zgodnie bowiem ze stanowiskiem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej zajętym przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 7 stycznia 2026 r. (sygn. 0113-KDWPT.4011.381.2025.3.SK) „(…) Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dzieci. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok. (...)”.
Podobnie organy podatkowe uznały również przykładowo w następujących interpretacjach indywidualnych: (i) z dnia 31 grudnia 2025 r. (sygn. 0115-KDIT2.4011.609.2025.2.KC oraz sygn. 0112-KDSL1-2.4011.621.2025.2.PS), (ii) z dnia 2 stycznia 2026 r. (sygn. 0115-KDIT2.4011.596.2025.2.DT), (iii) z dnia 7 stycznia 2026 r. (sygn. 0113-KDWPT.4011.381.2025.3.SK).
Tym samym, biorąc pod uwagę stan faktyczny opisany na wstępie, w ocenie Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do zastosowania preferencyjnego rozliczenia na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowującej dziecko zgodnie z przepisem art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o PIT, w stosunku do dochodów osiągniętych przez Wnioskodawcę zarówno w 2024 r. jak i w 2025 r., opodatkowanych według skali podatkowej na podstawie przepisu art. 27 ust. 1 ustawy o PIT.
Jednocześnie, w tym miejscu należy nadmienić, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził prawidłowość powyższego między innymi w następujących interpretacjach indywidualnych:
· w interpretacji indywidualnej z dnia 3 lutego 2026 r. (sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.1074.2025.2.ST), w której organ podatkowy stwierdził, że: „(...) Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (który dzieci faktycznie wychowuje) prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (...)”;
· w interpretacji indywidualnej z dnia 15 stycznia 2026 r. (sygn. 0113-KDWPT.4011.391.2025.3.MG), w której organ podatkowy stwierdził, że: „(...) W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej (…)”;
· w interpretacji indywidualnej z dnia 9 stycznia 2026 r. (sygn. 0112-KDSL1-1.4011.627.2025.2.AO), zgodnie z którą „(...) skoro to Pan – pomimo orzeczonej przez Sąd opieki naprzemiennej – zgodnie z ustaleniami wynikającymi z porozumienia rodzicielskiego z (...) września 2024 r. – faktycznie w 2024 roku samotnie wychowywał dziecko (syna A), bez udziału drugiego rodzica (matki dziecka), tj.: samotnie i osobiście zapewniał mu opiekę, troszczył się o jego byt materialny, zdrowie, rozwój intelektualny oraz społeczny, a matka: nie zajmowała się jego wychowaniem i nie wykonywała władzy rodzicielskiej w stosunku do syna A, tj. nie uczestniczyła w jego wychowaniu, nie dbała o jego prawidłowy rozwój kształtując jego właściwe zachowania, nie rozwijała jego zainteresowań, nie sprawowała nad nim pieczy/opieki, nie troszczyła się o jego rozwój fizyczny i duchowy, nie ponosiła wydatków związanych z jego wypoczynkiem, nie ponosiła kosztów jego utrzymania, nie zabezpieczała jego potrzeb bytowych, zdrowotnych i edukacyjnych, nie pomagała w edukacji, nie brała czynnego udział w sprawach dotyczących dziecka związanych z jego kształceniem, dodatkowymi zajęciami itp. – to uznać należy, że spełnia Pan warunki określone w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, może Pan rozliczyć podatek dochodowy od osób fizycznych za rok 2024 na preferencyjnych warunkach jako osoba samotnie wychowująca dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. (...)”;
· w interpretacji indywidualnej z dnia 9 stycznia 2026 r. (sygn. 0113-KDWPT.4011.403.2025.2.SK) ,w której Dyrektor KIS wskazał, iż „(...) Z opisu sprawy wynika, że jest Pan ojcem, który samotnie wychowuje dziecko (syna) urodzonego ... 2010 r. Od dnia ... grudnia 2023 r. dziecko stale mieszka z Panem i pozostaje wyłącznie na Pana utrzymaniu. Z matką dziecka jest Pan po rozwodzie. Matka dziecka na stale zamieszkuje na terytorium Ukrainy i faktycznie nie uczestniczy w wychowaniu dziecka, nie sprawuje codziennej opieki ani władzy rodzicielskiej, a także nie płaci alimentów ani żadnego wsparcia finansowego. Dziecko posiada zezwolenie na pobyt w Polsce, uzyskane na podstawie Pana pobytu i stale mieszka z Panem w Polsce. Wszystkie obowiązki wychowawcze, finansowe i opiekuńcze wykonuje Pan samodzielnie. Nie wychowywał Pan wspólnie dzieci z innym rodzicem ani partnerką. Jest Pan ojcem małoletniego syna. Od dnia … grudnia 2023 r. syn zamieszkuje z Panem na stałe. W stosunku do syna nie została ustanowiona opieka naprzemienna. W latach podatkowych 2024 i 2025 wyłącznie Pan faktycznie wykonywał władzę rodzicielską nad synem, sprawował nad nim codzienną opiekę, ponosił pełne koszty jego utrzymania, zabezpieczał jego potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, uczestniczył w procesie wychowawczym oraz podejmował wszelkie decyzje dotyczące jego życia codziennego, edukacji i zdrowia. Mając na uwadze przedstawiony opis stanu sprawy oraz powołane przepisy prawa wskazać należy, że skoro w okresie objętym wnioskiem faktycznie samotnie wychowuje Pan syna, bez udziału drugiego rodzica (matki dziecka), tj. faktycznie samotnie wykonuje Pan władzę rodzicielską wobec syna, a matka dziecka nie uczestniczy w bieżącym wychowaniu syna, to uznać należy, że spełnia Pan warunki określone w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. (...)”.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w stosunku do pytania nr 2
W stosunku do pytania numer 2 Wnioskodawca wskazuje, że alimenty (jako prawny obowiązek rodzica małoletniego) nie mają związku z wychowywaniem dziecka. Dlatego w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku rozstrzygnięcia sprawy alimentacyjnej oraz zasądzeniu alimentów – przy braku zmiany stanu faktycznego dotyczącego udziału matki dziecka w życiu małoletniego – nie zmieni się sytuacja Wnioskodawcy w kontekście możliwości stosowania ulgi dla osoby samotnie wychowującej dziecko. Bowiem Wnioskodawca nadal będzie zmuszony troszczyć się samodzielnie o dobro i byt dziecka. Wnioskodawca jest świadomy, iż powyższe będzie zasadne dopóki warunki, o których mowa w art. 6 ust. 4c, 4e-4f oraz ust. 8 ustawy o PIT będą spełnione przez Wnioskodawcę jak i jego syna.
Podobne stanowisko do zaprezentowanego przez Wnioskodawcę potwierdzane było w indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego wydawanych przed Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładowo można wskazać na następujące interpretacje indywidualne wydane w tym zakresie:
· interpretacja indywidualna z dnia 30 września 2025 r. (sygn. 0114-KDWP.4011.117.2025.3.PP), w której organ podatkowy stwierdził, że: „(...) Rodzic, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który w pojedynkę troszczy się o zaspokojenie bieżących potrzeb dziecka, nie traci statusu osoby samotnie wychowującej dziecko z racji utrzymywania sporadycznych kontaktów z dzieckiem przez drugiego rodzica lub płacenia przez niego alimentów (...)”;
· interpretacja indywidualna z dnia 29 stycznia 2026 r. (sygn. 0115-KDIT2.4011.658.2025.3.DT), w której organ podatkowy stwierdził, że: „(...) W sytuacji, gdy dziecko zamieszkując wraz z jednym rodzicem, pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem w trakcie ustalonych kontaktów, status samotnego rodzica ma ten, przy którym dziecko zamieszkuje i który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój (…)”.
Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, również w przypadku przyznania alimentów i płacenia ich przez matkę dziecka w przyszłości oraz dalszego braku zaangażowania matki w życie dziecka (tj. brak zmiany elementów stanu faktycznego wniosku odnośnie do sposobu sprawowania opieki nad dzieckiem Wnioskodawcy), Wnioskodawca będzie miał prawo do zastosowania preferencyjnego rozliczenia na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowującej dziecko zgodnie z przepisem art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o PIT, w stosunku do dochodów osiągniętych przez Wnioskodawcę w przyszłości i opodatkowanych według skali podatkowej na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o PIT, zakładając, że warunki o których mowa w art. 6 ust. 4c, 4e-4f oraz ust. 8 ustawy o PIT będą spełnione przez Wnioskodawcę jak i jego syna.
Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi jak na wstępie.
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Według art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
1) małoletnie,
2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
- podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.
Jak stanowi art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.
W myśl art. 6 ust. 4e ww. ustawy:
Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:
1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych
w art. 27 lub art. 30b lub
2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
- łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).
Na podstawie art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:
1) stosuje przepisy:
a) art. 30c lub
b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r.
o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:
- posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie wychowującej dziecko;
- wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym dziecka;
- nieuzyskiwania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego;
- niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Brzmienie art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzuje pojęcie „osoby samotnie wychowującej dzieci” w taki sposób, aby nie budziło wątpliwości, iż prawo do preferencyjnego opodatkowania dochodów nie przysługuje wszystkim osobom stanu wolnego posiadającym dzieci własne lub przysposobione (o których mowa w tym przepisie), a wyłącznie jednemu z rodziców/opiekunów prawnych, tj. temu, który samotnie wychowuje dziecko/dzieci. Do skorzystania z tej preferencji, niewystarczające jest samo legitymowanie się określonym stanem cywilnym. Równie istotne jest samotne troszczenie się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka bez udziału innej osoby, tj. w szczególności ojca lub matki dziecka.
Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie, tj. w roku podatkowym, sama (bez udziału drugiej osoby), zajmuje się wychowywaniem dziecka. Jak wynika z powyższego, ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od spełnienia m.in. warunku samotnego wychowywania w roku podatkowym dzieci (dziecka) wymienionych w art. 6 ust. 4c ww. ustawy. Przepis ten wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci, jak również do tego, że osoba ta w roku podatkowym musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców.
Natomiast, kiedy każdy rodzic jest zaangażowany w proces wychowawczy dziecka oznacza to, że w roku podatkowym dziecko wychowywane jest wspólnie przez oboje rodziców, a nie samotnie przez któregokolwiek z nich.
Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych. W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie oraz w porównywalnym stopniu uczestniczy w wychowywaniu dziecka – co przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi obowiązkami związanymi z procesem wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u kogo, pod czyją w danym momencie roku podatkowego opieką dziecko przebywa – nie można mówić o samotnym wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.
Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia tej ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób, które samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle określony status cywilny.
Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny.
Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie wychowuje dziecko.
Podstawową kwestią jest zatem ustalenie, który z rodziców faktycznie wychowuje dziecko, gdy rodzice nie pozostają w związku małżeńskim i żadnemu z rodziców sąd nie ograniczył władzy rodzicielskiej.
Wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do łożenia na jego utrzymanie oraz do czasowego (doraźnego) z nim przebywania. Wychowywanie dziecka obejmuje bowiem ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania człowieka w sferze duchowej, emocjonalnej i psychicznej wraz z materialną podstawą rozwoju. Oznacza to, że wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na tym, że rodzic osobiście zajmuje się sprawami małoletniego dziecka, czyli podejmuje trud wykonywania wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój.
W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. W sytuacji, gdy dziecko pozostaje pod stałą, codzienną opieką jednego rodzica, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie (np. zgodnie z orzeczeniem sądu), status samotnego rodzica ma ten, który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (przy którym dziecko mieszka) prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Rodzic, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który w pojedynkę troszczy się o zaspokojenie bieżących potrzeb dziecka, nie traci statusu osoby samotnie wychowującej dziecko z racji utrzymywania sporadycznych kontaktów z dzieckiem przez drugiego rodzica lub płacenia przez niego alimentów.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną objętą nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W 2024 i 2025 r. uzyskiwał Pan przychody z następujących źródeł: ze stosunku pracy o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowanym według skali podatkowej zgodnie z przepisem art. 27 ust. 1 ww. ustawy, z tzw. najmu prywatnego opodatkowanego zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ze sprzedaży akcji oraz z otrzymanych dywidend, o których mowa w art. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowane według zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych 19% stawką. Dodatkowo otrzymuje Pan darmowe akcje od pracodawcy stanowiące dla Wnioskodawcy przychody z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co zostaje każdorazowo wykazane i opodatkowane w rozliczeniu rocznym PIT-36 w pozycji „inne źródła”. W ww. latach podatkowych nie prowadził Pan jednoosobowej działalności gospodarczej. W latach podatkowych objętych złożonym wnioskiem, nie stosował Pan w stosunku do osiąganych dochodów/przychodów następujących przepisów: art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów osiąganych z pozarolniczej działalności gospodarczej 19% podatkiem liniowym, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyłączeniem przychodów osiąganych przez Pana z tzw. najmu prywatnego, o których mowa powyżej). Jednocześnie wskazuje Pan, że w latach 2024 i 2025 nie podlegał Pan opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Ponadto zarówno w stosunku do Pana, jak i do Pana syna, także w latach podatkowych po 2025 r. nie będą miały zastosowania ww. przepisy. Jest Pan osobą po rozwodzie na podstawie wyroku z (…) 2016 r. Orzeczenie sądu o rozwodzie uprawomocniło się (…) 2016 r. Na dzień złożenia wniosku Pana status cywilny nie uległ zmianie. Jest Pan opiekunem prawnym (rodzicem) małoletniego syna, ur. (…) 2011 r. Wskazuje Pan, że nie posiada Pan więcej dzieci, ani nie jest Pan opiekunem prawnym w stosunku do żadnego innego dziecka. Małoletni syn od momentu Pana rozwodu z byłą żoną mieszkał ze swoją matką. Powyższe wynikało z ww. wyroku sądu oraz z porozumienia zawartego pomiędzy rodzicami (…) 2016 r. Z uwagi na fakt, iż w (…) 2024 r. matka Pana małoletniego syna oznajmiła, że zmienia swoje miejsce zamieszkania i zaczyna nowe życie, przy czym jednak nie uwzględnia w przeprowadzce Państwa dziecka, wniósł Pan wniosek do sądu o zmianę miejsca zamieszkania dziecka, co zostało potwierdzone postanowieniem sądu o ustaleniu miejsca pobytu małoletniego przy ojcu z (…) 2024 r. W konsekwencji powyższego, począwszy od (…) 2024 r., małoletni syn mieszka z Panem. Od tamtego momentu wyłącznie na Panu spoczywa obowiązek wychowywania syna, zapewnienia dziecku bytu materialnego, opieki emocjonalnej dziecka oraz dbania o jego zdrowie. Matka dziecka mieszka w innym mieście i od dnia przeprowadzki małoletniego syna (tj. od (…) 2024 r.) tylko raz przyjechała do miejscowości, w której obecnie zamieszkuje małoletni, odwiedzić go na jeden weekend (co miało miejsce we (…) 2024 r.). Począwszy od ww. przeprowadzki matka małoletniego syna nigdy nie zabrała dziecka do siebie na wakacje, święta, ferie czy na inne dni. Co więcej, dziecko nie zna nawet aktualnego adresu zamieszkania matki. Pana była żona widuje się z małoletnim synem sporadycznie, wyłącznie przy okazji jego wizyt u dziadków (Pana rodziców) – zabiera go wówczas czasami na kilka godzin, po czym odwozi z powrotem do dziadków. W omawianym okresie takich wizyt/spotkań matki z synem było zaledwie kilka. Pana była żona kontaktuje się z synem telefonicznie, co w Pana ocenie ma na celu wyłącznie podtrzymanie więzi z dzieckiem – niemniej nie stanowi formy kontaktu wychowawczego. Matka Pana syna, począwszy od jego przeprowadzki do ojca, nie uczestniczy w codziennym wychowywaniu, nauce, podejmowaniu decyzji dotyczących dziecka ani w realizacji obowiązków opiekuńczych. Codzienna opieka nad dzieckiem pozostaje wyłącznie po Pana stronie, matka dziecka nie uczestniczy w tych czynnościach. Matka dziecka do tej pory nie zainteresowała się ocenami syna, nie była na żadnej wywiadówce, nie kontaktowała się nawet z wychowawczynią w sprawie dostępu do dziennika elektronicznego. To Pan był i jest obecny na każdej wizycie lekarskiej spowodowanej chorobą, obowiązkowym szczepieniem, kontrolą syna. Od momentu przeprowadzki syna zapewnia Pan swojemu synowi codzienne posiłki, odzież, dba o czynności higieniczne dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny i intelektualny. Podkreślił Pan, iż począwszy od przeprowadzki syna sam finansuje Pan wydatki dotyczące życia codziennego, wakacji, wyjść oraz spędza Pan z nim każde święta. Przed przeprowadzką syna przygotował Pan specjalnie pokój, tak aby dziecku zostały zapewnione odpowiednie warunki do rozwoju emocjonalnego, miejsce do nauki i przestrzeń pozwalająca na poczucia bezpieczeństwa. Matka dziecka nie zabiega o kontakty osobiste z dzieckiem bądź o jakiekolwiek spotkania w miejscu zamieszkania dziecka. W (…) 2025 r. złożył Pan do sądu pozew o zasądzenie alimentów od matki dziecka na małoletniego syna. Na dzień dzisiejszy sprawa alimentacyjna nadal nie została rozstrzygnięta, a więc od momentu przeprowadzki syna (tj. (…) 2024 r.), nie otrzymał Pan żadnych środków pieniężnych od matki dziecka na jego utrzymanie. Jedynie syn otrzymywał czasami na swoje konto bankowe (założone przez Pana) przelewy od matki na swoje własne wydatki. Opieka naprzemienna nad małoletnim synem nie została orzeczona przez sąd, a świadczenie wychowawcze tzw. „800 plus”, począwszy od września 2024 r., pobierał wyłącznie Pan. Jednocześnie zarówno w 2024 r., jak i w 2025 r. w stosunku do Pana małoletniego syna nie miał również zastosowania przepis art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Co więcej, z uwagi na fakt, iż Pana syn jest małoletni nie ma wobec niego również zastosowania przepis art. 6 ust. 4e ww. ustawy.
W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:
Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie.
Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
Zatem prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym.
Dodatkowo wyjaśnić należy, że aby móc skorzystać z omawianej preferencji podatkowej status osoby samotnie wychowującej dziecko (określonej ww. przepisem) nie musi trwać przez cały rok podatkowy. Wystarczające jest, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.
Mając na uwadze przedstawiony przez Pana opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że skoro w 2024 r. oraz 2025 r. to Pan, będąc osobą rozwiedzioną, zapewniał dziecku miejsce zamieszkania i faktycznie samotnie wychowywał Pan dziecko (syna), bez udziału drugiego rodzica (matki dziecka), tj. samotnie i osobiście zapewniał mu opiekę, troszczył się o jego byt materialny, zdrowie, edukację, rozwój emocjonalny i intelektualny, a matka jedynie w niewielkim stopniu udzielała się w życie, lecz nie wychowywała swojego dziecka, to uznać należy, że spełniał Pan warunki określone w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji, ma prawo do zastosowania preferencyjnego rozliczenia na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowującej dziecko, zgodnie z przepisem art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w stosunku do dochodów osiągniętych przez Pana w latach 2024 oraz 2025 i opodatkowanych według skali podatkowej na podstawie przepisu art. 27 ust. 1 ww. ustawy.
Jak wskazano powyżej, w sytuacji, gdy dziecko pozostaje pod stałą, codzienną opieką jednego rodzica, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów, status samotnego rodzica ma ten, który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, a rodzić taki nie traci statusu osoby samotnie wychowującej dziecko z racji płacenia alimentów przez drugiego rodzica.
Zatem także w przypadku przyznania alimentów i płacenia ich przez matkę dziecka w przyszłości przy dalszym braku zaangażowania matki w życie dziecka (tj. brak zmiany elementów stanu faktycznego wniosku odnośnie do sposobu sprawowania opieki nad dzieckiem), będzie miał Pan prawo do zastosowania preferencyjnego rozliczenia na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowującej dziecko, zgodnie z przepisem art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w stosunku do dochodów osiągniętych przez Pana w przyszłości i opodatkowanych według skali podatkowej na podstawie art. 27 ust. 1 ww. ustawy.
Interpretacja dotyczy:
- stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
- zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych oraz wyroków sądów wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo