Wnioskodawca i brat nabyli działkę w drodze darowizny w 2003 r. W 2023 r. zniesiono współwłasność, dzieląc nieruchomość na 4 części bez dopłat: brat otrzymał działki o łącznej wartości 50% (41% powierzchni), Wnioskodawca – także 50% wartości (59% powierzchni).…
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
28 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 24 marca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, przekazany zgodnie z właściwością przez Urząd Skarbowy (…) (wpływ do Urzędu: 25 marca 2025 r.). Uzupełnił go Pan pismem z 2 maja 2025 r. (wpływ 3 maja 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
W 2003 r. Wnioskodawca otrzymał z bratem we współwłasności od ojca darowiznę – działkę o powierzchni (…) – akt notarialny z 15 grudnia 2003 r. W 2023 r. nastąpił podział nieruchomości i 19 grudnia 2023 r. aktem notarialnym nastąpiło zniesienie współwłasności pomiędzy Wnioskodawcą i bratem Wnioskodawcy. Zniesienie odbyło się bez spłat i dopłat. Po dojściu do porozumienia powstały 4 działki. Brat Wnioskodawcy wziął 2 działki bardziej korzystne lokalizacyjnie mniejsze, natomiast Wnioskodawca wziął 2 większe mniej korzystne. Podział wyniósł: ~ 41% pierwotnej działki wziął brat Wnioskodawcy, 59% wziął natomiast Wnioskodawca. Według wewnętrznej umowy Wnioskodawcy i jego brata podział wychodził sprawiedliwie.
Wnioskodawca z bratem chcą sprzedać – każdy po jednej działce, brat mniejszą, Wnioskodawca większą. Podział nieruchomości według wartości nastąpił idealnie 50% wartości na 50% wartości. Wnioskodawca wraz z bratem przewidzieli, że dla działek Wnioskodawcy trzeba będzie ponieść większy nakład inwestycyjny dla uzyskania tej samej wartości nieruchomości. W 2025 r. Wnioskodawca chciałby sprzedać jedną działkę.
W piśmie z 2 maja 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) ma Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?
Odpowiedź: Tak.
2. Czy prowadzi Pan działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności w zakresie obrotu nieruchomościami?
W przypadku odpowiedzi twierdzącej proszę wskazać, czy sprzedaż działki, której jest Pan właścicielem, o której mowa we wniosku nastąpi w ramach wykonywania tej działalności?
Odpowiedź: Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą niezwiązaną z obrotem nieruchomościami. Sprzedaż działki odbyłaby się prywatnie.
3. Czy wskutek zniesienia współwłasności uzyskał Pan przysporzenie majątkowe kosztem Pana brata – drugiego współwłaściciela działek?
Innymi słowy: czy w wyniku zniesienia współwłasności nabył Pan udział w działkach o wartości ponad wartość udziału, który otrzymał Pan w wyniku darowizny od Pana ojca (należy porównać wartość, a nie wysokość udziału).
Odpowiedź: W skutek zniesienia współwłasności Wnioskodawca nie uzyskał w stosunku do brata przysporzenia, pod względem wartości podział wychodzi idealnie na pół.
4. Czy działka będąca przedmiotem wniosku położona jest w Polsce? Jeżeli nie, to w jakim innym kraju? Czy jest ona zabudowana czy niezabudowana?
Odpowiedź: Działka położona jest w Polsce, jest niezabudowana.
5. Czy występował Pan lub będzie występował o zmianę przeznaczenia terenu bądź o decyzję o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej dla działki będącej przedmiotem planowanej sprzedaży?
Odpowiedź: Wnioskodawca nie występował o zmianę przeznaczenia terenu. Według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego są to tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Przyszły nabywca w razie wystąpienia o pozwolenie na budowę automatycznie uzyska odrolnienie, ponieważ jest to grunt klasy (…) i nie są to grunty organiczne.
6. Czy w odniesieniu do działki będącej przedmiotem planowanej sprzedaży podejmował/będzie Pan podejmował do dnia sprzedaży jakiekolwiek czynności w celu jej uatrakcyjnienia (np.: uzbrojenie działki w przyłącza do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej i elektroenergetycznej lub wystąpienie z wnioskiem o dokonanie przyłączy; ogrodzenie terenu; wydzielenie drogi wewnętrznej; inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działki)? Jeśli tak, to proszę wskazać jakie to były/będą czynności.
Odpowiedź: Podczas znoszenia współwłasności logicznym jest wykonanie dostępu do podzielonej nieruchomości, została wydzielona działka dojazdowa do podzielonej nieruchomości. Udział w działce dojazdowej wynosi: 1/2 – Wnioskodawca, 1/2 – brat Wnioskodawcy. Droga fizycznie nie została wykonana. Wszystko odbywało się podziałowo na papierze u notariusza bez nakładów w terenie.
Wnioskodawca nie planuje uatrakcyjniania działki poprzez wykonywanie przyłączy ogrodzeń, etc.
7. W jaki sposób wykorzystywał Pan działkę o powierzchni (…), z której zostały wydzielone cztery działki oraz w jaki sposób wykorzystywał /wykorzystuje/będzie Pan wykorzystywał działkę będąca przedmiotem planowanej sprzedaży, powstałej w wyniku podziału tej działki, przez cały okres ich posiadania? W szczególności:
a) czy korzystał/korzysta/będzie Pan korzystał z nich dla celów prowadzenia działalności gospodarczej? Jeśli tak, w jakim okresie lub okresach i w jaki sposób Pan z nich korzystał/korzysta/będzie korzystał?
Odpowiedź: Wnioskodawca nie korzystał, działka leży i rośnie na niej trawa od 23 lat.
b) czy korzystał/korzysta/będzie Pan korzystał z nich dla swoich celów osobistych (w jaki sposób)?
Odpowiedź: Wnioskodawca nie korzystał, działka leży i rośnie na niej trawa od 23 lat.
c) czy oddawał/oddaje/będzie Pan oddawał je w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych umów? Jeśli tak, to proszę wskazać: w jakim okresie udostępniał Pan ww. działki osobom trzecim? Czy udostępniał je Pan odpłatnie czy bezpłatnie?
Odpowiedź: Wnioskodawca nie dzierżawił, nie oddawał w najem, działka leży i rośnie na niej trawa od 23 lat.
d) czy prowadził Pan na działce o powierzchni (…), którą otrzymał Pan we współwłasności od ojca oraz czy prowadził/prowadzi Pan na działce, będącej przedmiotem planowanej sprzedaży, powstałej w wyniku podziału tej działki, gospodarstwo rolne? Jeśli tak, to w jakim to było okresie, co Pan produkował i kiedy?
Odpowiedź: Wnioskodawca nie prowadził żadnych gospodarstw.
8. Kiedy (w którym roku) planuje Pan dokonać sprzedaży przedmiotowej działki?
Odpowiedź: Wnioskodawca planuje sprzedaż w tym roku, ale wiele zależy od otrzymanej interpretacji.
9. Na co będą przeznaczone środki uzyskane ze sprzedaży przedmiotowej działki?
Odpowiedź: Część pójdzie na docieplenie istniejącego budynku, Wnioskodawca nie ma jeszcze sprecyzowanego celu.
Czy w przypadku sprzedaży przez Wnioskodawcę działki powstałej w wyniku zniesienia współwłasności wystąpi obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?
Sprzedaż nieruchomości nie podlega podatkowi dochodowemu od osób fizycznych, ponieważ z dokumentów podanych w stanie faktycznym, współwłaścicielami działki byliście Pan z bratem przez 21 lat (do czasu podziału).
W interpretacji indywidualnej z 26 stycznia 2024 r. (nr 0112-KDSL1-2.4011.502.2023.2.AP), która jest bliźniaczo podobna, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził:
„Okres 5 lat bez opłaty podatkowej liczy się od daty nabycia nieruchomości. Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat. Za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz zniesienie współwłasności zostało dokonane bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.
Zatem, planowana sprzedaż jednej z działek powstałych na skutek podziału nieruchomości (działki nr (...)), nie będzie stanowiła dla Pana źródła przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ upłynął już pięcioletni okres, o którym mowa w ww. przepisie. Nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu”.
W związku z tym sytuacja jest bliźniacza i zdaniem Wnioskodawcy, planowana przez niego sprzedaż jednej z działek powstałych na skutek podziału nieruchomości, nie będzie stanowiła dla Wnioskodawcy źródła przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Zatem, w przypadku sprzedaży nieruchomości i wymienionych powyżej praw decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
Zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej postanowiły.
Należy zatem wskazać, że nabyciem w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną – nabywcę, przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny.
Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym, zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.
Należy zatem wskazać, że nabyciem w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną – nabywcę, przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny.
Jak wynika z opisu sprawy, zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. W 2003 r. otrzymał Pan z bratem we współwłasności od ojca darowiznę – działkę o powierzchni (…) (akt notarialny z 15 grudnia 2003 r.) W 2023 r. nastąpił podział nieruchomości i 19 grudnia 2023 r. aktem notarialnym nastąpiło zniesienie współwłasności pomiędzy Panem i Pana bratem. Zniesienie odbyło się bez spłat i dopłat. Po dojściu do porozumienia powstały 4 działki. Pana brat wziął 2 działki bardziej korzystne lokalizacyjnie mniejsze, natomiast Pan wziął 2 większe, mniej korzystne. Podział wyniósł: około 41% pierwotnej działki wziął Pana brat, 59% wziął natomiast Pan. Według wewnętrznej umowy Pana i Pana brata podział wychodził sprawiedliwie. Podczas znoszenia współwłasności została wydzielona działka dojazdowa do podzielonej nieruchomości. Udział w działce dojazdowej wynosi: 1/2 – Pan, 1/2 – Pana brat. Droga fizycznie nie została wykonana. Wszystko odbywało się podziałowo na papierze u notariusza bez nakładów w terenie. Nie planuje Pan uatrakcyjniania działki poprzez wykonywanie przyłączy ogrodzeń, etc. Zamierza Pan z bratem sprzedać – każdy po jednej działce, Pana brat mniejszą, Pan większą. Podział nieruchomości według wartości nastąpił idealnie 50% wartości na 50% wartości. W skutek zniesienia współwłasności nie uzyskał Pan w stosunku do brata przysporzenia, pod względem wartości podział wychodzi idealnie na pół. Pan wraz z bratem przewidzieliście, że dla Pana działek trzeba będzie ponieść większy nakład inwestycyjny dla uzyskania tej samej wartości nieruchomości. W 2025 r. chciałby Pan sprzedać jedną działkę. Działka położona jest w Polsce, jest niezabudowana. Nie występował Pan o zmianę przeznaczenia terenu. Według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego są to tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Przyszły nabywca w razie wystąpienia o pozwolenie na budowę automatycznie uzyska odrolnienie, ponieważ jest to grunt klasy (…) i nie są to grunty organiczne. Nie korzystał z Pan z wydzielonych działek dla celów prowadzenia działalności gospodarczej lub dla swoich celów osobistych, nie dzierżawił, a także nie oddawał ich w najem. Na działce będącej przedmiotem planowanej sprzedaży, od 23 lat rośnie trawa. Nie prowadził Pan żadnych gospodarstw. Prowadzi Pan działalność gospodarczą niezwiązaną z obrotem nieruchomościami. Sprzedaż działki odbyłaby się prywatnie. Część środków uzyskanych ze sprzedaży przedmiotowej działki zostaną przeznaczone na docieplenie istniejącego budynku, nie ma Pan jeszcze sprecyzowanego celu.
Aby ustalić, czy sprzedaż przez Pana nieruchomości, tj. działki powstałej w wyniku zniesienia współwłasności, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy jej odpłatne zbycie nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.
Należy podkreślić, że celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.
Jak stanowi art. 195 Kodeksu cywilnego:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Zgodnie z treścią art. 196 § 1 ww. Kodeksu:
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Natomiast w myśl art. 210 § 1 cyt. Kodeksu:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.
Stosownie do art. 211 powołanego Kodeksu cywilnego:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
Według art. 212 ww. Kodeksu:
§ 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami gruntowymi.
§ 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
§ 3. Jeżeli ustalone zostały dopłaty lub spłaty, sąd oznaczy termin i sposób ich uiszczenia, wysokość i termin uiszczenia odsetek, a w razie potrzeby także sposób ich zabezpieczenia. W razie rozłożenia dopłat i spłat na raty terminy ich uiszczenia nie mogą łącznie przekraczać lat dziesięciu. W wypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie sąd na wniosek dłużnika może odroczyć termin zapłaty rat już wymagalnych.
Z powyższych przepisów wynika, że zniesienie współwłasności może nastąpić m.in. przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, poprzez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych. W rezultacie, w wyniku zniesienia współwłasności dochodzi więc jedynie do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności. Jednym ze sposobów zniesienia współwłasności jest fizyczny podział rzeczy wspólnej między współwłaścicielami. Następuje to w drodze przyznania każdemu ze współwłaścicieli wyodrębnionej (podzielonej) rzeczy.
Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat. Za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz zniesienie współwłasności zostało dokonane bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.
Ponadto, należy wyjaśnić, że o tym, czy w wyniku zniesienia współwłasności doszło do nowego nabycia ponad wcześniej posiadany udział decyduje porównanie wartości tych nieruchomości, a nie ich powierzchni. Może się zdarzyć, że większą wartość będzie miała nieruchomość o mniejszej powierzchni. Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia współwłasności podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.
Zatem, jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad posiadany udział przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla części udziału w nieruchomości nabytego w drodze zniesienia współwłasności dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.
Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego, czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału, jeśli:
· podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
· wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym.
Jeżeli spełnione są wymienione wyżej warunki, podział majątku nie może być rozpatrywany w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za datę nabycia nieruchomości uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości.
Jeżeli jednak na skutek dokonanego zniesienia współwłasności przysługujący danej osobie udział ulega powiększeniu lub też towarzyszą mu spłaty i dopłaty wówczas czynność ta skutkuje nabyciem ponad dotychczas posiadany udział.
Uwzględniając zatem powyższe oraz przyjmując treści zawarte w opisie sprawy stwierdzam, że dokonana 19 grudnia 2023 r. czynność zniesienia współwłasności nie stanowiła dla Pana nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż – jak Pan wskazał – zniesienie współwłasności odbyło się bez spłat i dopłat i w skutek zniesienia współwłasności nie uzyskał Pan w stosunku do brata przysporzenia, pod względem wartości nieruchomości. Za moment nabycia przez Pana działki, którą zamierza Pan sprzedać uznać więc należy rok 2003. W związku z powyższym, okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie niewątpliwie upłynął.
Podsumowując, planowana przez Pana sprzedaż działki powstałej w wyniku podziału i zniesienia współwłasności działki, którą otrzymał Pan wspólnie z Pana bratem od ojca w drodze darowizny, nie będzie stanowiła dla Pana źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w ww. przepisie. Oznacza to, że nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z tytułu planowanej sprzedaży.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Końcowo wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo