Ulga rehabilitacyjna w zakresie wydatków poniesionych na adaptację i remont łazienki
Wnioskodawczyni jest osobą z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, datowanym od lutego 2015 roku, otrzymującą emeryturę. W 2025 roku wraz z mężem odziedziczyła mieszkanie. W tym samym roku przeprowadziła generalny remont łazienki, dostosowując ją do potrzeb niepełnosprawności. Prace obejmowały likwidację wysokiego brodzika, wymianę instalacji wodno-kanalizacyjnej, przeniesienie grzejnika, toalety i umywalki, wymianę drzwi, wentylacji…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
26 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 26 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismami z 28 kwietnia 2026 r. (wpływ 28 kwietnia 2026 r.) , z 7 maja 2026 r. (wpływ 7 maja 2026 r.) oraz z 29 maja 2026 r. (wpływ 29 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawczyni posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności wydane na stałe od dnia (…) listopada 2025 r. przez (…). Niepełnosprawność datuje się od (…) lutego 2015 r. Zgodnie z decyzją (…) z dnia (…) stycznia 2023 r. Wnioskodawczyni otrzymuje emeryturę.
Mieszkanie (…), gdzie Wnioskodawczyni przeprowadziła generalny remont łazienki przystosowując ją dla potrzeb niepełnosprawności, Wnioskodawczyni wraz z mężem dostała w spadku na podstawie testamentu (…) po zmarłej matce w (...) 2025 r. i są z mężem jedynymi właścicielami. Aby sformalizować własność i dopełnić formalności, Wnioskodawczyni wraz z mężem złożyła w sądzie (…) października 2025 r. dokumenty o stwierdzenie nabycia spadku. Sprawa o nabycie spadku odbędzie się w Sądzie (…) (…) lipca 2026 r. (…).
W 2025 r. Wnioskodawczyni przeprowadziła generalny remont łazienki, zaadoptowała i wyposażyła do niepełnosprawności poprzez likwidację barier, gdzie można wejść z kulami, ewentualnie wjechać wózkiem inwalidzkim. W ramach remontu wynikającego z indywidualnych potrzeb niepełnosprawności, zlikwidowana została kabina prysznicowa z wysokim brodzikiem na rzecz powstania kabiny prysznicowej typu walk-in bez brodzika. Konieczna była przebudowa instalacji wodno-kanalizacyjnej, zmiana miejsca toalety, umywalki i grzejnika. Razem poniesione wydatki w wysokości (…) na remont łazienki były niezbędne do funkcjonowania życiowego przy niepełnosprawnościach Wnioskodawczyni. Koszty nie zostały zwrócone z żadnego funduszu ani nie zwrócone w jakiejkolwiek formie, tylko ze środków własnych i są udokumentowane fakturami VAT. Koszty poniesione do adaptacji i częściowego wyposażenia łazienki w wysokości (…) są zgodne z treścią art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i mogą być odliczone i rozliczone w zeznaniu podatkowym w PIT 37 za 2025 r.
W uzupełnieniach wniosku doprecyzowała Pani opis sprawy o następujące informacje:
Zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) Wnioskodawczyni ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Wnioskodawczyni otrzymuje emeryturę, która podlega opodatkowaniu w Polsce i pozwala na skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej.
(…) wydał orzeczenie o niepełnosprawności w związku z chorobami (...). Wnioskodawczyni ma chory (...), przez co Wnioskodawczyni ma znacznie ograniczone możliwości poruszania się. Wnioskodawczyni czeka na operację (...).
Wydatki poniesione na remont i adaptację łazienki ułatwiają Wnioskodawczyni wykonywanie czynności życiowych oraz funkcjonowanie w związku z likwidacją barier do niepełnosprawności Wnioskodawczyni. Przed remontem łazienki Wnioskodawczyni nie mogła wejść do wysokiego /40 cm/ brodzika w małej kabinie /60 cm x 90 cm/. Teraz nie ma brodzika, tylko podłoga i drzwi kabinowe przesuwne. Wnioskodawczyni wstawiła tam krzesło kąpielowe dla osób z niepełnosprawnościami. Przez powiększenie kabiny prysznicowej trzeba było przenieść grzejnik na drugą ścianę, przesunąć toaletę i umywalkę, a co się z tym wiąże przebudować całą instalację wodno-kanalizacyjną, wymienić również szafki łazienkowe na mniejsze, aby nie trzeba było wchodzić bokiem do łazienki.
W związku z wymianą wentylacji – wcześniej była tam kratka w suficie wychodząca na strych, przez co łazienka nie była wentylowana i zrobił się grzyb i pleśń. Przy schorzeniu choroby (...). Wymiana wentylacji z wyprowadzeniem na dach była konieczna w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Drzwi łazienkowe otwierały się do wewnątrz łazienki, która ma metr szerokości i Wnioskodawczyni nie mogła tam wejść z kulą, ponieważ stały szafki w łazience i drzwi otwierały się tylko na 50 cm. Trudno było przecisnąć się tam. Wymiana drzwi potrzebna była zatem, aby Wnioskodawczyni mogła godnie korzystać. W ramach tej ulgi rehabilitacyjnej, wejście zostało przystosowane do dysfunkcji ruchowej Wnioskodawczyni.
Wydatki poniesione na remont i adaptację łazienki potwierdzają faktury VAT z danymi Wnioskodawczyni, sprzedającego oraz przedmiot i kwotę zapłaty. Poniesione koszty adaptacji i częściowego wyposażenia łazienki, które zostały poniesione w trakcie remontu w 2025 r. w wysokości (…) są zgodne z treścią art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i mogą być odliczone i rozliczone w zeznaniu podatkowym w PIT-37 za 2025 r.
Wydatki, które chce odliczyć Wnioskodawczyni, nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym oraz uwzględnione przez Panią w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.
Pytanie
Czy Wnioskodawczyni może w PIT/O za 2025 r. w poz. ulga rehabilitacyjna zgodnie z art. 26 ust. 7a wydatki poniesione na adaptację i remont łazienki:
1. koszt zakupu nowych drzwi w wysokości (…) (były otwierane do wewnątrz, teraz są bezpiecznie na zewnątrz),
2. koszt zakupu baterii, prysznica, umywalki, szafki, grzejnika w wysokości (…),
3. koszt zakupu kabiny, misy ze spłuczką, wentylacji w kwocie (…),
4. koszty materiałów do wykonania robót wodno-kanalizacyjnych (…)?
Pani stanowisko w sprawie
Koszty poniesione do adaptacji i częściowego wyposażenia łazienki w wysokości (…) są zgodne z treścią art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i mogą być odliczone i rozliczone w zeznaniu podatkowym w PIT-37 za 2025 r.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, a zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b-7g i 13a tego artykułu.
Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 1 cytowanej ustawy:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
Należy zaznaczyć, że katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a ww. ustawy jest niedozwolona.
W myśl art. 26 ust. 7 pkt 4 powołanej ustawy:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
Na podstawie art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Stosownie art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności;
2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.
Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Zgodnie z art. 26 ust. 13a cytowanej ustawy:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Z treści zacytowanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że uprawniona do odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej jest zarówno osoba niepełnosprawna, jak i osoba, na której utrzymaniu pozostaje osoba niepełnosprawna, o ile dochody tej osoby niepełnosprawnej w roku podatkowym nie przekroczą określonego limitu. Przy czym warunkiem dokonywania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej jest posiadanie przez osobę niepełnosprawną dokumentu, o którym mowa w art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – brak ww. dowodu, z którego wynika fakt poniesienia wydatków przez osobę niepełnosprawną, wyklucza taką możliwość.
W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa – wszelkie preferencje podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego.
Wskazuję, że katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest natomiast katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków na cele wskazane w powołanym przepisie uprawnia do skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w ramach omawianej ulgi.
Podkreślić również należy, że aby dokonać odliczenia wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej, podatnik będący osobą niepełnosprawną, powinien posiadać dokumenty określone w art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych potwierdzające poniesienie wydatków, gdyż brak ww. dowodu, z którego wynika fakt poniesienia wydatków przez ww. podatnika, wyklucza taką możliwość.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Otrzymuje Pani od (…) stycznia 2023 r. emeryturę, która podlega opodatkowaniu w Polsce i pozwala na skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej. Posiada Pani orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności wydane na stałe od dnia (…) listopada 2025 r. przez (…). Niepełnosprawność datuje się od (…) lutego 2015 r. (…) wydał orzeczenie o niepełnosprawności w związku z chorobami (…). Ma Pani chory (...), przez co ma Pani znacznie ograniczone możliwości poruszania się. Czeka Pani na operację (...). Mieszkanie, gdzie przeprowadziła Pani generalny remont łazienki przystosowując ją dla potrzeb niepełnosprawności, dostała Pani wraz z mężem w spadku na podstawie testamentu po zmarłej matce w (...) 2025 r. i jest Pani z mężem jedynymi właścicielami. Aby sformalizować własność i dopełnić formalności, wraz z mężem złożyła Pani w sądzie (…) października 2025 r. dokumenty o stwierdzenie nabycia spadku. Sprawa o nabycie spadku odbędzie się w Sądzie (…) lipca 2026 r. W 2025 r. przeprowadziła Pani generalny remont łazienki, zaadoptowała i wyposażyła do niepełnosprawności poprzez likwidację barier, gdzie można wejść z kulami, ewentualnie wjechać wózkiem inwalidzkim. W ramach remontu wynikającego z indywidualnych potrzeb niepełnosprawności, zlikwidowana została kabina prysznicowa z wysokim brodzikiem na rzecz powstania kabiny prysznicowej typu walk-in bez brodzika. Konieczna była przebudowa instalacji wodno-kanalizacyjnej, zmiana miejsca toalety, umywalki i grzejnika. Razem poniesione wydatki w wysokości (…) na remont łazienki były niezbędne do funkcjonowania życiowego przy Pani niepełnosprawnościach. Wydatki poniesione na remont i adaptację łazienki ułatwiają Pani wykonywanie czynności życiowych oraz funkcjonowanie w związku z likwidacją barier do Pani niepełnosprawności. Przed remontem łazienki nie mogła Pani wejść do wysokiego /40 cm/ brodzika w małej kabinie /60 cm x 90 cm/. Teraz nie ma brodzika, tylko podłoga i drzwi kabinowe przesuwne. Wstawiła Pani tam krzesło kąpielowe dla osób z niepełnosprawnościami. Przez powiększenie kabiny prysznicowej trzeba było przenieść grzejnik na drugą ścianę, przesunąć toaletę i umywalkę, a co się z tym wiąże przebudować całą instalację wodno-kanalizacyjną, wymienić również szafki łazienkowe na mniejsze, aby nie trzeba było wchodzić bokiem do łazienki. W związku z wymianą wentylacji z wyprowadzeniem na dach – wcześniej była tam kratka w suficie wychodząca na strych, przez co łazienka nie była wentylowana i zrobił się grzyb oraz pleśń. Przy Pani schorzeniu (...). Natomiast drzwi łazienkowe otwierały się do wewnątrz łazienki, która ma metr szerokości i nie mogła Pani tam wejść z kulą, ponieważ stały szafki w łazience i drzwi otwierały się tylko na 50 cm. Trudno było tam przecisnąć się. Wymiana drzwi potrzebna była zatem, aby mogła Pani godnie korzystać z łazienki. Ponadto, wejście zostało przystosowane do Pani dysfunkcji ruchowej. Wydatki poniesione na remont i adaptację łazienki potwierdzają faktury VAT z Pani danymi, sprzedającego oraz przedmiot i kwotę zapłaty. Koszty nie zostały zwrócone z żadnego funduszu ani nie zwrócone w jakiejkolwiek formie, tylko zostały poniesione ze środków własnych i są udokumentowane fakturami VAT. Wydatki, który chce Pani odliczyć, nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym oraz uwzględnione przez Panią w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.
Rozpatrując, czy wymienione wyżej wydatki mieszczą się w pojęciu adaptacji i wyposażenia mieszkań lub budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, należy ustalić znaczenie użytych w przepisie pojęć „adaptacja” i „wyposażenie”.
Zgodnie z językowym znaczeniem termin „adaptacja” to przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka budynku (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast, „wyposażenie” to urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś.
Adaptacją budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka, mająca nadać mu inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie budynku mieszkalnego – to przydanie mu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe. Zatem, adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku), biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności. Stąd też w przypadku każdego niepełnosprawnego, wydatki na adaptację i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego mogą być inne, gdyż powinny odzwierciedlać potrzeby wynikające z niepełnosprawności.
Dokonując wykładni zawartego w przytoczonym na wstępie art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pojęcia adaptacji i wyposażenia mieszkań oraz budynków mieszkalnych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności wskazać należy, iż w doktrynie zwraca się uwagę, że przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej (por. A. Bartosiewicz, R. Kubacki, PIT. Komentarz, Lex, 2010, wyd. II). Należy zwrócić uwagę, że pojęcie „adaptacja” rozumieć należy jako „przystosowanie”, które jednak niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu rzeczy – w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej – wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 667/11.
Jednocześnie podkreślić należy, że art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa szczegółowo, jakiego rodzaju wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie podlegają odliczeniu, ani też nie zawiera żadnego wyłączenia konkretnego rodzaju wydatków. Jednak warunkiem zastosowania tego odliczenia, jest to by adaptacja (wyposażenie) mieszkania (budynku mieszkalnego) odpowiadała potrzebom wynikającym z niepełnosprawności. Dlatego też, istotne są okoliczności danej sprawy, tzn. czy konkretne elementy adaptacji, czy wyposażenia mieszkania spełniają dla osoby niepełnosprawnej tę funkcję.
Dokonanie adaptacji mieszkania lub budynku mieszkalnego do innych potrzeb i jego wyposażenie w nowe elementy rzeczowe ma – dla uznania wydatków poniesionych na nie za wydatki na cele rehabilitacyjne – znaczenie tylko o tyle, o ile u podstaw takiej adaptacji lub wyposażenia leżą potrzeby wynikające z niepełnosprawności podatnika lub osoby pozostającej na jego utrzymaniu.
Wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań (budynków mieszkalnych), nie muszą mieć indywidualnego charakteru. Istotne jest jedynie, czy wydatki te są podyktowane potrzebami osoby niepełnosprawnej związanymi z tą niepełnosprawnością.
Wskazuję, że przy spełnieniu warunków określonych we wskazanych wyżej przepisach osoba niepełnosprawna lub osoba posiadająca na utrzymaniu osobę niepełnosprawną może odliczyć poniesiony wydatek na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Warunkiem jest wykazanie związku pomiędzy tym wydatkiem a niepełnosprawnością w taki sposób, by organy podatkowe mogły uznać, że został on poniesiony w związku z potrzebami wynikającymi z niepełnosprawności oraz, że pomiędzy rodzajem poniesionego wydatku a niepełnosprawnością istnieje ścisły związek.
Mając zatem na uwadze opisane zdarzenie uznać należy, że w Pani przypadku wydatki, które Pani poniosła na adaptację i remont łazienki: koszt zakupu nowych drzwi, koszt zakupu baterii, prysznica, umywalki, szafki, grzejnika, koszt zakupu kabiny, misy ze spłuczką, wentylacji oraz koszty materiałów do wykonania robót wodno-kanalizacyjnych stanowią wydatki na adaptację budynku mieszkalnego i jego wyposażenie, stosownie do potrzeb wynikających z Pani niepełnosprawności. Jak Pani wskazała, poniesione wydatki na remont łazienki były niezbędne do funkcjonowania życiowego przy Pani niepełnosprawnościach. (…) wydał orzeczenie o niepełnosprawności w związku z chorobami (...). Ma Pani chory (...), przez co ma Pani znacznie ograniczone możliwości poruszania się. Czeka Pani na operację (...). Wydatki poniesione na remont i adaptację łazienki ułatwiają Pani wykonywanie czynności życiowych oraz funkcjonowanie w związku z likwidacją barier do Pani niepełnosprawności. Przed remontem łazienki nie mogła Pani wejść do wysokiego brodzika w małej kabinie. Teraz nie ma brodzika, tylko podłoga i drzwi kabinowe przesuwne. Wstawiła Pani tam krzesło kąpielowe dla osób z niepełnosprawnościami. Przez powiększenie kabiny prysznicowej trzeba było przenieść grzejnik na drugą ścianę, przesunąć toaletę i umywalkę, a co się z tym wiąże przebudować całą instalację wodno-kanalizacyjną, wymienić również szafki łazienkowe na mniejsze, aby nie trzeba było wchodzić bokiem do łazienki. W związku z wymianą wentylacji z wyprowadzeniem na dach – wcześniej była tam kratka w suficie wychodząca na strych, przez co łazienka nie była wentylowana i zrobił się grzyb oraz pleśń. Przy Pani schorzeniu (...). Natomiast drzwi łazienkowe otwierały się do wewnątrz łazienki, która ma metr szerokości i nie mogła Pani tam wejść z kulą, ponieważ stały szafki w łazience i drzwi otwierały się tylko na 50 cm. Trudno było tam przecisnąć się. Wymiana drzwi potrzebna była zatem, aby mogła Pani godnie korzystać z łazienki. Ponadto, wejście zostało przystosowane do Pani dysfunkcji ruchowej.
Zatem powyżej wskazane wydatki poniesione w 2025 r. na adaptację i wyposażenie budynku mieszkalnego dla potrzeb związanych z Pani niepełnosprawnością może odliczyć Pani od dochodu w zeznaniu podatkowym za 2025 r.
Podsumowując, wydatki, które Pani poniosła w 2025 r. na adaptację i remont łazienki, tj. koszt zakupu nowych drzwi, koszt zakupu baterii, prysznica, umywalki, szafki, grzejnika, koszt zakupu kabiny, misy ze spłuczką, wentylacji oraz koszty materiałów do wykonania robót wodno-kanalizacyjnych można uznać za wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym mogą być odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej w zeznaniu podatkowym w PIT-37 za 2025 r., w załączniku PIT/O.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania prawidłowych kwot wydatków poniesionych na adaptację i remont łazienki w PIT/O za 2025 r. nie podlega ocenie w drodze interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo