Podatnik, osoba fizyczna, ma niepełnosprawne dziecko z orzeczeniem wydanym w lipcu 2025 r. Używa współwłasnego samochodu do przewozu dziecka na cele medyczne i edukacyjne, ponosząc koszty paliwa, ale nie posiada paragonów, tylko wyciągi bankowe wskazujące wydatki przekraczające 2280…
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
19 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 2 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 16 lutego 2026 r. (wpływ 16 lutego 2026 r.) oraz z 16 marca 2026 r. (wpływ 16 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Pani syn (lat 13) w lipcu 2025 r. uzyskał orzeczenie o niepełnosprawności.
Nie miała Pani wcześniej wiedzy o uprawnieniu do ulgi rehabilitacyjnej, nie znała Pani jej zasad. Ostatnio została Pani pouczona o tej możliwości. Nie zachowała Pani paragonów za zakup paliwa, ma Pani tylko wyciągi bankowe z transakcji kartą za zakup paliwa na stacjach paliw.
W uzupełnieniach wniosku udzieliła Pani następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
1) Czy posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)?
Odpowiedź: Tak.
2) Którego roku podatkowego (których lat podatkowych) dotyczy złożony przez Panią wniosek?
Odpowiedź: 2025 r.
3) Czy w roku podatkowym (latach podatkowych), za który (które) chce Pani skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, uzyskała/uzyska Pani dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, pozwalające na skorzystanie z ww. ulgi? Jeżeli tak, to należy wskazać z jakiego tytułu (stosunek pracy, renta, emerytura itp.) i w jaki sposób opodatkowane?
Odpowiedź: Tak, stosunek pracy.
4) Przez jaki podmiot (proszę podać nazwę organu orzekającego) zostało wydane orzeczenie o niepełnosprawności dla Pani dziecka? Na jaki okres zostało wydane ww. orzeczenie o niepełnosprawności?
Odpowiedź: Orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w A, wydane do ukończenia przez dziecko 16 r.ż., od (…) lipca 2025 r. do (…) 2028 r.
5) Jaki rodzaj niepełnosprawności posiada Pani dziecko i którą grupę inwalidzką?
Odpowiedź: Dziecko poniżej 16 lat podlega orzeczeniu o niepełnosprawności bez wskazania stopnia/grupy. Syn ma orzeczenie o niepełnosprawności dedykowane dla dzieci poniżej 16 r.ż.
6) Czy orzeczenie o niepełnosprawności Pani dziecka obowiązywało/będzie obowiązywało w okresie, którego dotyczy wniosek?
Odpowiedź: Tak.
7) Czy Pani dziecko pozostaje/będzie pozostawało na Pani utrzymaniu w roku podatkowym (latach podatkowych), w którym (których) chce Pani skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej?
Odpowiedź: Tak.
8) Czy Pani dziecko w roku podatkowym (latach podatkowych), którego (których) dotyczy wniosek uzyskało/uzyska dochody (opodatkowane lub zwolnione z podatku)? Jeśli tak, to w jakiej wysokości i z jakiego tytułu?
Odpowiedź: Nie.
9) Czy wydatki, które zamierza Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej, zostały/zostaną poniesione z Pani własnych środków finansowych?
Odpowiedź: Tak.
Czy wydatki, które zamierza Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej nie zostały/nie zostaną:
- sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych,
- zakładowego funduszu aktywności,
- Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,
- ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia,
- zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
- nie zostały/nie zostaną zwrócone Pani w jakiejkolwiek formie?
Odpowiedź: Nie zostaną sfinansowane, wydatki w pełni własne.
10) Czy wydatki, które zamierza Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej, zostały/zostaną:
- zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,
- odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawy,
- odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym?
Odpowiedź: Nie.
11) Czy w okresie, którego dotyczy wniosek wykorzystywała Pani samochód na potrzeby związane z niepełnosprawnością dziecka? Jeżeli tak należy opisać w jaki sposób.
Odpowiedź: Dowozy dziecka do przychodni, badania medyczne, do szkoły, diagnostyk medycznych.
12) Czy jest Pani właścicielem (współwłaścicielem) samochodu osobowego, z tytułu użytkowania którego chce Pani skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej?
Odpowiedź: Posiada Pani współwłasność samochodu osobowego wraz z małżonkiem – (…).
Czy może Pani skorzystać z odliczeń z tytułu korzystania z prywatnego współwłasnego samochodu osobowego do celów przewozu syna do lekarzy, na psychoterapię, badania i inne? – w przypadku, gdy: z powodu niewiedzy, nie zachowała Pani żadnych paragonów za eksploatację samochodu, jedyny ślad to wyciągi bankowe z transakcjami kartą ze stacji paliw. Koszty paliwa zgodnie z wyciągiem bankowym znacznie przekraczają kwotę 2 280 zł. Jaką kwotę może Pani odliczyć?
Czy wspólne rozliczanie się z mężem zmienia limity odliczeń? Jeśli tak, to które?
Czy posiadanie faktury, paragonu w przypadku kosztów eksplantacji samochodu osobowego jest niezbędna do posiadania uprawnienia do odliczenia tych kosztów?
Wg różnych źródeł, do udokumentowania poniesionych kosztów za paliwo nie jest potrzebny paragon, faktura, więc uważa Pani, że może posłużyć się wyciągiem bankowym.
Rozliczając się wspólnie z małżonkiem (współwłaścicielem samochodu), Państwa wspólny limit jest 2280 * 2 = 4560 zł.
„Wydatki samochodowe uprawniony podatnik ma prawo odliczyć w zeznaniu rocznym, o ile faktycznie poniósł je z własnych środków finansowych. Ustawodawca nie nałożył na niego obowiązku posiadania dowodów dokonania wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego na potrzeby niepełnosprawności. Musi on być jednak w stanie udowodnić posiadanie prawa do ich rozliczenia w zeznaniu rocznym. Weryfikując roczne zeznanie PIT pod kątem poprawności dokonanych odliczeń, organ podatkowy ma bowiem prawo wymagać od podatnika udowodnienia prawa do skorzystania z ulgi i przedstawienia okoliczności związanych z ponoszonymi wydatkami. Z uregulowań art. 26 ust. 7c ustawy o pdof wynika bowiem wprost, że w przypadku wydatków, o których mowa m.in. w art. 26 ust. 7a pkt 14 tej ustawy, na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia. Niemniej w tym zakresie organ podatkowy ze swojej strony powinien uwzględnić każdy dowód przedstawiony przez podatnika, który nie jest sprzeczny z prawem”.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, a zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b-7g i 13a tego artykułu.
Jak stanowi art. 26 ust. 7a pkt 14 ww. ustawy:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł.
W myśl art. 26 ust. 7 pkt 4 powołanej ustawy:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
Z art. 26 ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
1) wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika;
2) okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego;
3) (uchylony).
Na podstawie art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Według art. 26 ust. 7e ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2025 r.:
Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne: osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika lub jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 953 ), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1207 ), dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. z 2024 r. poz. 1509 ), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1288 i 1831 ), refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz.U. z 2024 r. poz. 303 , 834 , 859 i 1635 ), bonu energetycznego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (Dz.U. poz. 859 i 1831 ), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego, dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów oraz kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.
Natomiast zgodnie z art. 26 ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu obowiązującym od 30 września 2025 r.:
Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne: osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika lub jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 953 ), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1207 ), dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. z 2024 r. poz. 1509 ), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1288 i 1831 ), refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz.U. z 2024 r. poz. 303 , 834 , 859 i 1635 ), bonu energetycznego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (Dz.U. poz. 859 i 1831 oraz z 2025 r. poz. 290 ), bonu ciepłowniczego, o którym mowa w ustawie z dnia 12 września 2025 r. o bonie ciepłowniczym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia wysokości cen energii elektrycznej (Dz.U. poz. 1302), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego, dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów oraz kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.
Art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837) stanowi, że do grupy I zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.
Zatem z ww. przepisu wynika, że dzieci – jako zstępni – są w stosunku do podatnika osobami zaliczanymi do I grupy podatkowej.
Stosownie do art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności;
2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Zgodnie z art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Z analizy powyższych przepisów wynika, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków na cele wskazane w powołanym przepisie uprawnia do skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w ramach omawianej ulgi.
Odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.
W przypadku, gdy oboje rodzice łożą na utrzymanie niepełnosprawnego dziecka (bez względu na to, czy pozostają w związku małżeńskim czy też nie), każdemu z nich przysługuje prawo do ulgi rehabilitacyjnej w wysokości faktycznie poniesionego przez siebie wydatku. W przypadku wydatków ograniczonych limitem kwotowym każdemu z rodziców przysługuje odrębny limit własny.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pani matką dziecka niepełnosprawnego i zamierza skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej. Pani syn ma 13 lat. Orzeczenie o niepełnosprawności Pani syna zostało wydane przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w A – wydane do ukończenia przez dziecko 16 roku życia (od (…) lipca 2025 r. do (…) 2028 r.). Orzeczenie obowiązywało w okresie, którego dotyczy wniosek. Pani dziecko pozostawało na Pani utrzymaniu w roku podatkowym (2025 r.), w którym chce Pani skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej. Pani dziecko w 2025 r. nie uzyskało dochodów (opodatkowanych lub zwolnionych z podatku). W 2025 r. uzyskała Pani dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, pozwalające na skorzystanie z ww. ulgi z tytułu stosunku pracy. Wydatki, które zamierza Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej, zostały poniesione z Pani własnych środków finansowych i nie zostały/nie zostaną sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz nie zostały/nie zostaną zwrócone Pani w jakiejkolwiek formie. Wydatki, które zamierza Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej, nie zostały/nie zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawy, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. W okresie, którego dotyczy wniosek wykorzystywała Pani samochód na potrzeby związane z niepełnosprawnością Pani dziecka, tj. dowozy syna do przychodni, badania medyczne, do szkoły, diagnostyk medycznych. Samochód osobowy stanowi Pani współwłasność wraz z małżonkiem.
Z analizy cytowanego powyżej art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że aby skorzystać z możliwości odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej poniesionych wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego należy:
- posiadać orzeczenie o niepełnosprawności lub mieć na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16 roku życia,
- być właścicielem (współwłaścicielem) samochodu osobowego,
- ponieść z tego tytułu wydatki.
Pod pojęciem wydatków dotyczących używania – eksploatacji samochodu osobowego należy rozumieć nie tylko koszty samego przejazdu, ale i koszty utrzymania samochodu takie jak koszty przeglądów technicznych, napraw, zakupu części czy obowiązkowego ubezpieczenia.
W przypadku wydatków poniesionych na używanie samochodu osobowego nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia. W kontekście przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dowodami tymi będą, np. orzeczenie o niepełnosprawności oraz dowód rejestracyjny samochodu. Jeżeli przepisy prawa nie wymagają urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w drodze zaświadczenia, dowodem może być również odebrane od strony, na jej wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, dotyczące, np. poniesienia wydatku.
Określona w ustawie kwota 2.280 zł jest maksymalną kwotą, która może być odliczona za dany rok podatkowy tytułem poniesienia ww. wydatków i to niezależnie od tego, czy osoba niepełnosprawna lub osoba mająca na utrzymaniu osobę niepełnosprawną była właścicielem samochodu osobowego przez cały rok, czy też nabyła własność/współwłasność ww. samochodu w trakcie roku podatkowego.
Odliczenie, o którym mowa powyżej przysługuje również podatnikowi mającemu na utrzymaniu dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16 roku życia.
Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzam, że może Pani – jako osoba posiadająca na utrzymaniu niepełnosprawnego syna – na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 14 w zw. z art. 26 ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczyć od osiągniętego dochodu w zeznaniu podatkowym za 2025 r. wydatki poniesione na używanie samochodu osobowego stanowiącego Pani współwłasność, w ramach obowiązującego limitu – maksymalnie do kwoty 2 280 zł.
Na powyższe nie ma wpływu fakt, że Pani mąż również skorzysta z tego odliczenia, bowiem każdy z rodziców posiada możliwość odliczenia wydatków poniesionych na użytkowanie auta w ramach odrębnego (własnego) limitu przysługującego na niepełnosprawne dziecko.
Odnosząc się natomiast do kwestii posiadania dokumentów stwierdzających wysokość ponoszonych wydatków na używanie samochodu osobowego zauważam, że stosownie do art. 26 ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku ww. wydatków, nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość, jednakże – jak już wcześniej wyjaśniłem – na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Końcowo wskazuję, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. W związku z tym, interpretacje te wywierają skutki prawne jedynie w stosunku do tego podmiotu, do którego są skierowane. Zatem, niniejsza interpretacja indywidualna jest wiążąca dla Pani jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (Pani męża). W przypadku, gdyby Pani mąż był zainteresowany uzyskaniem interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej jego sytuacji prawnopodatkowej powinien złożyć odrębny wniosek oraz wnieść stosowną opłatę od wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo