Preferencyjne rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko.
Wnioskodawczyni po rozwodzie orzeczonym w marcu 2025 roku mieszka samotnie z 4-letnią córką. Miejsce zamieszkania dziecka zostało ustalone z matką, choć ojciec zachował władzę rodzicielską. Zgodnie z porozumieniem rodzicielskim ojciec ma prawo do widzeń z dzieckiem dwa razy w tygodniu, jednak w rzeczywistości kontakty te są nieregularne i ograniczają się do krótkich spotkań.…
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
5 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 5 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 1 października 2025 r. (wpływ 1 października 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
W marcu 2025 r. został orzeczony rozwód. Wyrok od (…) kwietnia jest prawomocny. Po rozwodzie Wnioskodawczyni nie pozostaje w związku małżeńskim ani partnerskim. Wnioskodawczyni mieszka sama z 4 letnią córką, urodzoną w trakcie trwania małżeństwa. Wyrok rozwodowy nie odbiera władzy rodzicielskiej ojcu, jednak ustala miejsce zamieszkania dziecka razem z matką. Zgodnie z porozumiem rodzicielskim ojciec ma przyznane widzenia z dzieckiem w każdą środę – 2 godziny oraz sobotę lub niedzielę (do indywidualnego ustalenia każdorazowo) – 7 godzin. Zgodnie z porozumieniem rodzicielskim ojciec płaci co miesiąc alimenty na dziecko. W rzeczywistości ojciec płaci alimenty, natomiast widzenia z dzieckiem są nieregularne. Często ojciec wychodzi po godzinie lub nawet 20 minutach. Dziecko nie odczuwa więzi z ojcem, bywają dni, kiedy nie chce z nim wyjść na spacer, a nawet wspólnie się bawić w swoim pokoju. Od 2023 r. cały ciężar wychowania spoczywa na Wnioskodawczyni. To Wnioskodawczyni jest odpowiedzialna za zaprowadzanie i odbiór dziecka z przedszkola, zajęć dodatkowych, wizyty u lekarzy, dentysty, przygotowanie posiłków, zakup ubrań, czy zabawek, organizację wspólnych wyjazdów, wakacji, świąt. To Wnioskodawczyni dba o prawidłowy rozwój fizyczny, psychiczny, edukacyjny i duchowy dziecka. Wnioskodawczyni pobiera świadczenie 800+, jest zatrudniona na etacie, nie prowadzi działalności gospodarczej. Jedyne dochody są z tytułu umowy o pracę na czas nieokreślony, podlegające opodatkowaniu według skali podatkowej. Wnioskodawczyni podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Dziecko nie ma żadnych dochodów. Opisany stan faktyczny ma charakter trwały i na dzień składania wniosku nie przewiduje się jego zmiany w przyszłości.
W piśmie z 1 października 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
1. Za który rok podatkowy/lata podatkowe oczekuje Pani wydania interpretacji indywidualnej w zakresie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego?
Odpowiedź: Wnioskodawczyni prosi o wydanie interpretacji podatkowej za 2025 r. oraz lata przyszłe przy założeniu, że nie nastąpią żadne zmiany w stanie faktycznym.
2. Proszę wskazać dokładną datę (dd-mm-rrrr) uprawomocnienia wyroku sądu dotyczącego Pani rozwodu.
Odpowiedź: Wyrok uprawomocnił się (…) kwietnia 2025 r.
3. Czy w stosunku do Pani lub Pani córki w okresie, którego dotyczy Pani zapytanie (wskazanym w odpowiedzi na pkt 1 wezwania), miały/mają zastosowanie przepisy:
a) art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym),
b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego,
c) ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych?
Odpowiedź: Ani Wnioskodawczyni, ani jej córki nie dotyczą przepisy:
a) art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym),
b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego,
c) ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo ustawy z dnia 6 lipca 2016 r.
4. Czy w okresie, którego dotyczy wniosek (wskazanym w odpowiedzi na pkt 1 wezwania), jest Pani matką innych dzieci (niż wymieniona we wniosku córka) i względem nich wykonywała/wykonuje Pani władzę rodzicielską lub była/jest Pani opiekunem prawnym? Jeśli tak, należy podać ich daty urodzenia.
Odpowiedź: Wnioskodawczyni nie posiada innych dzieci, nie jest opiekunem prawnym innych dzieci.
5. W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 4, proszę wskazać, czy wychowuje Pani inne dzieci niż córka wspólnie z drugim rodzicem tych dzieci albo opiekunem prawnym tych dzieci (partnerem)?
Odpowiedź: Nie dotyczy.
6. Czy w w okresie, którego dotyczy wniosek (wskazanym w odpowiedzi na pkt 1 wezwania) ojciec Pani córki zajmował się ich wychowaniem i wykonywał władzę rodzicielską w stosunku do niej, tj. uczestniczył w wychowaniu córki, dbał o prawidłowy rozwój córki kształtując jej właściwe zachowanie, rozwijał jej zainteresowania, sprawował nad nią pieczę/opiekę, troszczył się o jej rozwój fizyczny i duchowy, zabezpieczał potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, pomagał w edukacji szkolnej (przedszkolnej), brał czynny udział w sprawach dotyczących córki związanych z jej kształceniem, dodatkowymi zajęciami itp.?
Odpowiedź: Kontakty ojca ograniczyły się jedynie do krótkich spotkań z córką w mieszkaniu Wnioskodawczyni. Nawet w sytuacji, gdy córka chciała iść do mieszkania ojca, on się na to nie zgadzał. Mimo zasądzonych spotkań 2 razy w tygodniu, ojciec sam z nich często rezygnuje lub przychodzi na 15 minut. Natomiast to Wnioskodawczyni dba o rozwój córki – przedszkole, zajęcia dodatkowe, wakacje, wizyty u lekarzy, dentysty, święta.
Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawczyni spełnia warunki, o których mowa w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do preferencyjnego rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko?
Zgodnie z przepisami Wnioskodawczyni może rozliczyć się jako osoba samotnie wychowująca dziecko.
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
1) małoletnie,
2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
- podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.
Jak stanowi art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.
Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).
Na podstawie art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:
1) stosuje przepisy:
a) art. 30c lub
b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci – za wskazany przez Panią okres, tj. za rok 2025 oraz lata przyszłe – należy wyjaśnić, że każda preferencja podatkowa stanowi wyjątek od zasady równości i powszechności opodatkowania. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą.
Z powołanych powyżej przepisów wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:
- posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie wychowującej dziecko;
- wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym dziecko;
- nieuzyskiwania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego;
- niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Wskazać przy tym należy, że przepis art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzuje pojęcie „osoby samotnie wychowującej dzieci” w taki sposób, aby nie budziło wątpliwości, iż prawo do preferencyjnego opodatkowania dochodów nie przysługuje wszystkim osobom stanu wolnego posiadającym dzieci własne lub przysposobione (o których mowa w tym przepisie), a wyłącznie jednemu z rodziców/opiekunów prawnych, tj. temu, który samotnie wychowuje dziecko/dzieci.
Do skorzystania z tej preferencji, niewystarczające jest samotne troszczenie się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka bez udziału innej osoby, tj. w szczególności ojca lub matki dziecka. Równie istotne jest legitymowanie się określonym stanem cywilnym, bowiem przepis art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców.
W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie oraz w porównywalnym stopniu uczestniczy w wychowywaniu dziecka – co przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi obowiązkami związanymi z procesem wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u kogo i pod czyją w danym momencie roku podatkowego opieką dziecko przebywa – nie można mówić o samotnym wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.
Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych.
Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia tej ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób, które samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle określony status cywilny.
Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie wychowuje dziecko.
W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. W sytuacji, gdy dziecko zamieszkując wraz z jednym rodzicem, pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie (w określonych, ustalonych przez sąd przedziałach czasowych, np. niektóre święta, tydzień ferii, miesiąc wakacji, co drugi weekend każdego miesiąca oraz ściśle określone dni powszednie), status samotnego rodzica ma ten, przy którym dziecko zamieszkuje i który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Rodzic, o którym mowa w art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który w pojedynkę troszczy się o zaspokojenie bieżących potrzeb dziecka, nie traci statusu osoby samotnie wychowującej dziecko z racji utrzymywania sporadycznych kontaktów z dzieckiem przez drugiego rodzica lub płacenia przez niego alimentów.
Podstawową kwestią jest ustalenie, który z rodziców faktycznie wychowuje dziecko, gdy rodzice nie pozostają w związku małżeńskim i żadnemu z rodziców sąd nie ograniczył władzy rodzicielskiej. Wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do łożenia na jego utrzymanie oraz do czasowego (doraźnego) z nim przebywania. Wychowywanie dziecka obejmuje bowiem ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania człowieka w sferze duchowej, emocjonalnej i psychicznej wraz z materialną podstawą rozwoju. Oznacza to, że wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na tym, że rodzic osobiście zajmuje się sprawami małoletniego dziecka, czyli podejmuje trud wykonywania wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój.
Jednocześnie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.
Z okoliczności przedstawionych we wniosku oraz uzupełnieniu wniosku wynika, że Pani wniosek dotyczy roku 2025 oraz lat przyszłych przy założeniu, że nie nastąpią żadne zmiany w stanie faktycznym. Podlega Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W marcu 2025 r. został orzeczony rozwód, a od (…) kwietnia 2025 r. wyrok rozwodowy jest prawomocny. Po rozwodzie nie pozostaje Pani w związku małżeńskim ani partnerskim. Mieszka Pani sama z 4 letnią córką, urodzoną w trakcie trwania małżeństwa. Wyrok rozwodowy nie odbiera władzy rodzicielskiej ojcu, jednak ustala miejsce zamieszkania dziecka razem z matką. Zgodnie z porozumiem rodzicielskim ojciec ma przyznane widzenia z dzieckiem w każdą środę – 2 godziny oraz sobotę lub niedzielę (do indywidualnego ustalenia każdorazowo) – 7 godzin. Zgodnie z porozumieniem rodzicielskim ojciec płaci co miesiąc alimenty na dziecko. W rzeczywistości ojciec płaci alimenty, natomiast widzenia z dzieckiem są nieregularne. Często ojciec wychodzi po godzinie lub nawet 20 minutach. Dziecko nie odczuwa więzi z ojcem, bywają dni, kiedy nie chce z nim wyjść na spacer, a nawet wspólnie się bawić w swoim pokoju. Kontakty ojca ograniczyły się jedynie do krótkich spotkań z córką w Pani mieszkaniu. Nawet w sytuacji, gdy córka chciała iść do mieszkania ojca, on się na to nie zgadzał. Mimo zasądzonych spotkań 2 razy w tygodniu, ojciec sam z nich często rezygnuje lub przychodzi na 15 minut. Od 2023 r. cały ciężar wychowania spoczywa na Pani. To Pani jest odpowiedzialna za zaprowadzanie i odbiór dziecka z przedszkola, zajęć dodatkowych, wizyty u lekarzy, dentysty, przygotowanie posiłków, zakup ubrań, czy zabawek, organizację wspólnych wyjazdów, wakacji, świąt. To Pani dba o prawidłowy rozwój fizyczny, psychiczny, edukacyjny i duchowy dziecka. Pobiera Pani świadczenie 800+, jest zatrudniona na etacie, nie prowadzi działalności gospodarczej. Jedyne Pani dochody są z tytułu umowy o pracę na czas nieokreślony, podlegające opodatkowaniu według skali podatkowej. Dziecko nie ma żadnych dochodów. Ani Panią, ani Pani córki nie dotyczą przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym), ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego oraz ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Nie posiada Pani innych dzieci, nie jest Pani opiekunem prawnym innych dzieci.
Jak już wyżej wskazano przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok. Jednak, bez względu na okres jaki w ciągu roku podatnik jest osobą samotnie wychowującą dziecko prawo do rozliczania dochodów na preferencyjnych zasadach jako osoba samotnie wychowująca dziecko przysługuje, przy spełnieniu warunków określonych w art. 6 ust. 4c-4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w rocznym rozliczeniu podatkowym (za cały rok podatkowy).
Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa wskazuję, że skoro to Pani faktycznie samotnie wychowuje/będzie wychowywała swoją córkę w okresie objętym wnioskiem, bez udziału drugiego rodzica (ojca dziecka), a cały ciężar wychowania spoczywa na Pani i to Pani jest odpowiedzialna za zaprowadzanie i odbiór dziecka z przedszkola, zajęć dodatkowych, wizyty u lekarzy, dentysty, przygotowanie posiłków, zakup ubrań, czy zabawek, organizację wspólnych wyjazdów, wakacji, świąt, dba Pani o prawidłowy rozwój fizyczny, psychiczny, edukacyjny i duchowy dziecka, natomiast ojciec Pani córki płaci alimenty jednak, jak Pani wskazała, jego kontakty ograniczyły się jedynie do krótkich spotkań z córką w Pani mieszkaniu – to spełnia/będzie Pani spełniała warunki określone w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uprawniające do rozliczenia podatku w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko.
Tym samym, przysługuje/będzie przysługiwało Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2025 r. oraz lata przyszłe (o ile nie zmieni się stan faktyczny i prawny).
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
We wniosku podała Pani, że Pani wniosek dotyczy stanu faktycznego, natomiast w uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że wniosek dotyczy roku 2025 oraz lat przyszłych. W związku z tym, że za rok 2025 będzie Pani składała deklarację podatkową w roku 2026 uznałem, że Pani wniosek dotyczy zdarzenia przyszłego.
Dodatkowo wskazuję, że powołany przez Panią art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązywał do 31 grudnia 2021 r. Na mocy art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1265), został uchylony i zastąpiony brzmieniem przepisu art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r.
Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będze zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego oraz zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo