Skutki podatkowe sprzedaży udziałów w działkach nabytych w drodze spadku oraz udziałów nabytych w drodze umowy zamiany.
Osoba fizyczna odziedziczyła w 2001 roku udziały w działkach po ciotce, stając się współwłaścicielem. W 2025 roku, w wyniku umowy zamiany z miastem, które pełniło rolę jednego ze współwłaścicieli, nastąpiło zniesienie współwłasności, w efekcie czego osoba ta otrzymała nowe udziały w innych działkach, przy czym jej całkowity udział majątkowy nie uległ zmianie. Działki…
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
- prawidłowe w części dotyczącej opodatkowania sprzedaży udziałów w działkach nr 6, 8 i 11 nabytych przez Panią w drodze spadku po ciotce oraz
- nieprawidłowe w części dotyczącej opodatkowania sprzedaży udziałów w działkach nr 6, 8 i 11 nabytych przez Panią w drodze umowy zamiany.
18 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 17 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 2 listopada 2025 r. (wpływ 5 listopada 2025 r.) oraz z 25 listopada 2025 r. (wpływ 27 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
W 2001 r. w wyniku przeprowadzonej sprawy spadkowej została Pani współwłaścicielką kilku działek. Spadkodawca był współwłaścicielem 1/6 gospodarstwa rolnego. Spadek po nim nabyło 6 osób. W 2004 r. zmarł jeden ze współwłaścicieli. Postanowieniem z (…) października 2005 r., Sąd Rejonowy w (…) stwierdził, że spadek po nim nabyła Gmina (…), obejmując 5/6 udziału w 13 działkach. W kolejnych latach liczba spadkobierców wzrosła do 14.
W lutym 2025 r. współwłaściciele dokonali zmiany prawa własności nieruchomości aktem notarialnym nazwanym „umową zamiany”. W istocie była to umowa działu spadku i zniesienia współwłasności. Miasto (…) przejęło działki o wartości (…) zł, pozostali spadkobiercy – działki o wartości (…) zł. Miasto dopłaciło różnicę w wysokości (…) zł. W wyniku tej czynności otrzymała Pani trzy działki, które już wcześniej Pani użytkowała. Pani udziały faktycznie nie uległy zwiększeniu.
W związku z powyższym ma Pani wątpliwość, czy sprzedaż otrzymanych działek w 2025 r. będzie skutkowała powstaniem obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
W piśmie z 2 listopada 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, doprecyzowała Pani opis stanu faktycznego:
Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – dotyczący skutków podatkowych zniesienia współwłasności nieruchomości (umowy zamiany) dokonanej aktem notarialnym w lutym 2025 r. W 2001 r., w wyniku przeprowadzonej sprawy spadkowej po zmarłej (…) października 1999 r. ciotce (…), została Pani współwłaścicielką kilku działek. Spadkodawczyni była współwłaścicielem 1/6 gospodarstwa rolnego, które odziedziczyła po zmarłym w 1982 r. mężu (…) (postanowienie Sądu Rejonowego w (…) z (…) kwietnia 1992 r., sygn. akt (…)).
Spadek po (…) nabyły:
• A (Wnioskodawczyni) – 1/4 części,
• B – 6/12 części,
• C, D, E – po 1/12 części.
Pani udział wynosił 1/4 i pozostał niezmieniony przez cały proces spadkowy.
Po śmierci (…) czerwca 2004 r. współwłaściciela (brata męża spadkodawczyni), Sąd Rejonowy w (…) postanowieniem z (…) października 2005 r. stwierdził, że spadek po nim nabyła Gmina (…), obejmując 5/6 udziału w 11 działkach i 1/2 udziału w dwóch działkach. W kolejnych latach, w wyniku śmierci dalszych spadkobierców, liczba współwłaścicieli wzrosła do 14 osób.
W skład współwłasności wchodziły m.in. działki położone w (…) w obrębach (…).
Współwłaściciele zwrócili się do Prezydenta Miasta (…) o zniesienie współwłasności. Uchwałą Rady Miasta (…) Nr (…) z (…) 2018 r. wyrażono zgodę na zamianę udziałów. Wartość działek określił rzeczoznawca majątkowy powołany przez Urząd Miasta (…).
W lutym 2025 r. zawarto akt notarialny nazwany „Umową zamiany”, którego rzeczywistym skutkiem było zniesienie współwłasności.
Miasto (…) nabyło od współwłaścicieli udziały w działkach o łącznej wartości (…) zł, natomiast współwłaściciele nabyli od miasta udziały w działkach o łącznej wartości (…) zł. Różnica wartości (…) została przez miasto dopłacona współwłaścicielom proporcjonalnie do udziałów. Pani otrzymała kwotę (…) zł.
W wyniku tej czynności współwłaściciele otrzymali trzy działki, które wcześniej były częściowo w posiadaniu współwłaścicieli, a udział współwłaścicieli w nieruchomościach (wartościowo i procentowo) nie uległ zmianie. Działki, które otrzymali współwłaściciele, wchodziły wcześniej w skład gospodarstwa rolnego, obecnie:
· działki nr 8 i 6 są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową i drogi,
· działka nr 11 ma powierzchnię (…) ha i nie jest objęta planem zagospodarowania.
W związku z tym do umowy nie mają zastosowania przepisy ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego (art. 1a pkt 1b oraz art. 2a ust. 3 pkt 1b UKUR).
Na działkach od chwili ich nabycia w lutym nie prowadzono działalności rolniczej. W akcie notarialnym nie nałożono żadnych obowiązków dotyczących sposobu ich użytkowania.
W 2001 r. w wyniku przeprowadzonej sprawy spadkowej po zmarłej (…) 1999 r. ciotce (…) została Pani współwłaścicielką kilku działek. Spadkodawczyni była współwłaścicielem 1/6 gospodarstwa rolnego. Gospodarstwo odziedziczyła po zmarłym w 1982 r. mężu (…). Postanowienie z (…) kwietnia 1992 r. sygn. akt (…) wydane przez Sąd Rejonowy w (…).
Spadek po niej nabyły – siostrzenica A – Pani w 1/4 części, siostra B w 6/12 oraz dzieci siostrzeńca: C, D, E po 1/12 części. Pani udział 1/4 pozostał niezmieniony przez cały proces przekształceń.
Po śmierci (…) czerwca 2004 r. współwłaściciela brata męża ciotki, którego udział wynosił 5/6 części postanowieniem z (…) października 2005 r. Sąd Rejonowy w (…) stwierdził, że spadek po nim nabyła Gmina (…), obejmując 5/6 udziału w 11 działkach i 1/2 udziału w dwóch działkach.
B zmarła (…) 2001 r. Spadek po niej odziedziczyli: córka (…), córka (…), córka (…) (zmarła (…) maja 2014 r.) i dzieci zmarłej w 1992 r. córki (…) – (…), (…), (…), (…) i syn (…). Po zmarłej (…) dziedziczą: (…), (…) i (…).
E zmarł (...) 1999 r. spadek po nim odziedziczyli: C, D i (…).
Działki, spadkobiercy i udziały.
Działki nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 o pow. (…) ha położone w obrębie (…), działki nr 8, 9 o pow. (…) ha położone w obrębie (…) i działki nr 10, 11 o pow. (…) ha położone w obrębie (…) stanowiły współwłasność w 5/6 z gminą (…) oraz 1/6 pozostali spadkobiercy.
Działki nr 12, 13 o pow. (…) ha położone w obrębie (…) stanowiły w 1/2 współwłasność z gminą (…) a 1/2 pozostali spadkobiercy.
Udziały spadkobierców (bez gminy):
1. A 1440/5760 0,25
2. F 720/5760 0,125
3. G 720/5760 0,125
4. D 630/5760 0,109375
5. H 630/5760 0,109375
6. I 360/5760 0,0625
7. J 180/5760 0,03125
8. K 180/5760 0,03125
9. L 180/5760 0,03125
10. M 144/5760 0,025
11. N 144/5760 0,025
12. O 144/5760 0,025
13. P 144/5780 0,025
14. R 144/5780 0,025
Współwłaściciele zwrócili się do Prezydenta Miasta (…) o zniesienie współwłasności. Rada Miasta (…) Uchwałą Nr (…) z (…) 2018 r. wyraziła zgodę na zamianę udziałów w działkach współwłaścicieli. Wartość działek została określona przez powołanego przez Urząd Miasta (…) rzeczoznawcę majątkowego Pana (…) nr upr. (…).
Sposób przeprowadzenia umowy zamiany.
Miasto nabyło udziały współwłaścicieli łącznie 1/6 części w prawie własności nieruchomości w działkach nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr 5, nr 7, nr 9, nr 10 oraz udziały łącznie 1/2 części w prawie własności nieruchomości nr 12 i nr 13 o wartości rynkowej (…) zł, w zamian za to współwłaściciele nabyli od miasta udziały wynoszące 5/6 części w prawie własności nieruchomości działek o nr ewid. 6 o pow. (…) ha (Ł III) położona w obrębie (…) w (…), nr ewid. 8 o pow. (…) ha (Lzr – ŁV (…) ha, Lzr – PsVI (…) ha, RVI – (…) ha, S – RIVb) położona w obrębie (…) w (…), nr ewid. 11 o pow. (…) ha (Ł IV – (…) ha, PsV – (…) ha) położona w obrębie (…) w (…).
Jak wynika z powyższego zestawienia na wskutek zniesienia współwłasności Pani udziały w spadku i ich wartości nie uległy zmianie. Wartości udziałów przed zmianą są takie jak wartości po zmianie.
Na ww. działkach od czasu zamiany w lutym nie prowadziła Pani działalności rolniczej. Działkę nr 6 oczyszczono z krzewów.
Do umowy zamiany nie mają zastosowania przepisy o kształtowaniu ustroju rolnego (UKUR), na podstawie art. 1a pkt 1b oraz art. 2a ust. 3 pkt 1b. W związku z powyższym transakcja nie nakłada obowiązku prowadzenia gospodarstwa rolnego po nabyciu. Działki wchodziły w skład gospodarstwa rolnego lecz jak wynika z powyższego zestawienia działki nr ewid. 8 i 6 nie były działkami rolnymi.
Jest Pani rolnikiem w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r.
W akcie notarialnym umowy sprzedaży nie było zobowiązań kupującego o sposobie użytkowania działki.
W piśmie z 25 listopada 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, doprecyzowała Pani opis stanu faktycznego:
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
Nie prowadziła i nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym sprzedaż nieruchomości nie następuje w ramach wykonywania działalności.
Nie była Pani wyłączną właścicielką żadnej działki otrzymanej w spadku po zmarłej ciotce.
Nie było działek, w których była Pani jedyną właścicielką.
W wyniku postępowania spadkowego Pani udziały w działkach nr ewidencyjnych 6, 8 i 11 wyniosły 3/72.
W wyniku umowy zamiany otrzymała Pani współudział w działkach o nr ewidencyjny 6, 8 i nr 11 w wysokość 1/4.
Do sprzedaży działki nr ewid. 8 doszło (…) sierpnia 2025 r.
Czy zniesienie współwłasności dokonane w 2025 r. należy traktować jako nowe nabycie nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji – czy sprzedaż tych działek w 2025 r. spowoduje powstanie obowiązku podatkowego w podatku PIT?
W Pani ocenie:
Zniesienie współwłasności dokonane w 2025 r. nie stanowi nowego nabycia nieruchomości w rozumieniu ww. artykułu i spełnia wymogi art. 10 ust. 7 ustawy o PIT.
Uważa Pani tak dlatego, że:
· Pani udział w majątku spadkowym nabyty w 2001 r. nie uległ powiększeniu;
· w wyniku zniesienia współwłasności w 2025 r. otrzymała Pani składniki majątkowe (działki), których wartość odpowiadała wartości Pani udziału sprzed zniesienia współwłasności;
· nie doszło do żadnego przysporzenia majątkowego ani wzrostu Pani udziału ponad udział nabyty uprzednio w drodze spadku.
Zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną organów podatkowych, jeżeli w wyniku działu spadku lub zniesienia współwłasności:
· podatnik nie otrzymuje składników o wartości większej niż wartość udziału pierwotnego,
· oraz nie dopłaca ani nie otrzymuje dopłat ponad wartość udziału,
to takie zniesienie współwłasności nie stanowi nowego nabycia.
Analogiczne stanowisko prezentują m.in.:
· interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 15 lipca 2022 r., sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.405.2022.1.MZ,
· interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 4 lutego 2021 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.756.2020.1.ENB,
· interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 9 sierpnia 2019 r., sygn. 0115-KDIT2-3.4011.238.2019.4.AD.
W Pani przypadku wartości udziałów przed i po zniesieniu współwłasności są identyczne.
W konsekwencji – sprzedaż działek w 2025 r. nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w PIT.
Skoro:
· za datę nabycia nieruchomości należy uznać 2001 r.,
· a odpłatne zbycie w 2025 r. nastąpi po upływie ponad pięciu lat liczonych zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT,
to sprzedaż nieruchomości nie stanowi źródła przychodu i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, pięcioletni termin liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. W Pani sytuacji jest to:
• nabycie pierwotne: 2001 r.
• upływ 5 lat: (…) grudnia 2006 r.
Zniesienie współwłasności w 2025 r. nie wywołuje skutków w zakresie nowej daty nabycia, ponieważ nie nastąpiło zwiększenie Pani udziału. Przydział działek w wyniku zniesienia współwłasności jest jedynie zmianą formy władania, a nie nabyciem. Nie nabywa Pani nowej własności, otrzymuje Pani jedynie materialny odpowiednik udziału.
W rezultacie sprzedaż działek w 2025 r.:
· nie powoduje powstania przychodu,
· nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
• nie wymaga wykazania w zeznaniu rocznym.
Podsumowanie stanowiska
1. Zniesienie współwłasności w 2025 r. nie jest nowym nabyciem nieruchomości.
2. Datą nabycia pozostaje 2001 r.
3. Ponieważ sprzedaż nastąpi po upływie ponad 5 lat, nie powstaje obowiązek podatkowy w PIT.
4. Wartość Pani udziału nie zwiększyła się – zatem brak podstaw do uznania zniesienia współwłasności za nabycie.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane
w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie;
w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jednocześnie, w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Natomiast jeżeli nieruchomość lub prawa majątkowe były nabyte przez spadkodawcę również w drodze spadku, wówczas moment nabycia tej nieruchomości lub praw majątkowych przez spadkodawcę określany jest zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego, tj. z chwilą śmierci spadkodawców spadkodawcy.
Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.
Z kolei, jak stanowi art. 10 ust. 7 ww. ustawy:
Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, nabytej w drodze spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę oraz czy w wyniku dokonania działu spadku i zniesienia współwłasności nie następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany udział w spadku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
W myśl art. 924 i art. 925 Kodeksu cywilnego:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
Wg treści art. 931 § 1 Kodeksu cywilnego:
W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.
Na podstawie art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Wskazuję, że jednym ze sposobów nabycia na własność nieruchomości lub jej części jest co do zasady również zniesienie współwłasności. W tej kwestii należy także odnieść się do regulacji zawartych w Kodeksie cywilnym, który wskazuje, że celem postępowania o zniesienie współwłasności jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.
Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.
W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
Art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
Na podstawie art. 211 Kodeksu cywilnego:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
W myśl art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami gruntowymi.
Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia wyłącznie wówczas, jeżeli nabyte na własność mienie mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat.
Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego. Zatem jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad udział posiadany przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla części nieruchomości nabytej w drodze zniesienia współwłasności dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.
Użyty w ww. przepisie termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt czy jest to nabycie w części ułamkowej, czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
Podkreślenia wymaga, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy Kodeks cywilny.
Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można więc, np. w drodze zakupu, bądź uzyskując pod tytułem darmym (w formie darowizny, spadku), a w przypadku zaś ograniczonych praw rzeczowych również zawierając umowę o ustanowieniu tego prawa.
Zauważyć należy, że użyte w cytowanym przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 cytowanej ustawy pojęcie „odpłatne zbycie” oznacza przeniesienie prawa własności lub innych praw rzeczowych w zamian za korzyść majątkową. Aby dana czynność miała charakter odpłatnej, nie musi jej jednak towarzyszyć świadczenie pieniężne i przepływ gotówkowy.
Umowa zamiany – forma bezpośredniej wymiany towarów – uregulowana w art. 603 Kodeksu cywilnego stanowi odpłatne zbycie. Umowa zamiany jest bowiem umową konsensualną, odpłatną i wzajemną, w której świadczenia obu stron mają charakter niepieniężny.
W myśl art. 603 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy.
Tym samym „odpłatne zbycie” obejmuje swoim zakresem nie tylko umowę sprzedaży, ale również umowę zamiany. Aby dana czynność miała charakter odpłatnej nie musi jej towarzyszyć świadczenie pieniężne i przepływ gotówkowy. Forma bezpośredniej wymiany towarów, jaką jest uregulowana w powyższym przepisie umowa zamiany, w wyniku której każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy, również stanowi odpłatne zbycie rzeczy. Ekwiwalentem w tym wypadku jest inna rzecz, a nie wartości pieniężne. Zamiana jest więc umową o podobnym charakterze co sprzedaż. Świadczy o tym między innymi fakt, że ustawodawca nie reguluje odrębnie tej umowy, a jedynie w art. 604 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
Do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży.
Zasadnicza różnica między umową sprzedaży a umową zamiany polega jedynie na tym, że w umowie zamiany nie występuje świadczenie pieniężne, a formę zapłaty stanowi inna rzecz. Zamiana więc, podobnie jak umowa sprzedaży stanowi formę odpłatnego zbycia. Nie ma przy tym znaczenia czy zamieniane nieruchomości mają taką samą wartość lub powierzchnię, bowiem niezależnie od tego czy przedmiotem zamiany są nieruchomości mające taką samą wartość lub powierzchnię, czy też nie, zamiana stanowi formę odpłatnego zbycia, przez co wywołuje określone skutki podatkowe.
W następstwie umowy zamiany mają miejsce dwie czynności. Z jednej strony dochodzi u każdej ze stron do odpłatnego zbycia nieruchomości, a z drugiej każda ze stron nabywa nową nieruchomość. Zamiana jest formą nabycia, gdyż właściciel nabywa w drodze umowy rzecz lub prawo majątkowe, do którego prawa własności wcześniej nie miał, bo należało do innej osoby, nawet w sytuacji, kiedy zamiana nieruchomości następuje bez wzajemnych dopłat.
Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje jednoznacznie, że zamiana jest umową wywołującą skutek podatkowy. Przepis ten stanowi, że zamiana u obu stron umowy powoduje powstanie przychodu podatkowego, jeżeli ma miejsce przed upływem określonego tym przepisem czasu. Dla obu stron umowy, zawarcie umowy zamiany z jednej strony oznacza zbycie nieruchomości (udziału w niej), z drugiej zaś, oznacza nabycie nieruchomości (udziału w niej), którą zamieniający otrzymuje w zamian za to, co sam utracił na rzecz drugiej strony umowy. W przepisach nie istnieje żaden wyjątek, który wyłączałby opisany skutek, np. z uwagi na zachowanie takiej samej powierzchni nieruchomości sprzed zamiany i po niej. Przekazanie udziału w pierwotnej nieruchomości w drodze zamiany oznacza odpłatne zbycie tej części, natomiast uzyskanie w zamian części nieruchomości, która uprzednio należała do kogoś innego – oznacza odpłatne nabycie tej części.
Z opisu sprawy wynika, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Nie prowadziła i nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż nieruchomości nie następuje w ramach wykonywania działalności. W 2001 r. w wyniku przeprowadzonej sprawy spadkowej po zmarłej (…) 1999 r. ciotce (…) została Pani współwłaścicielką kilku działek. Spadkodawczyni była współwłaścicielem 1/6 gospodarstwa rolnego, które odziedziczyła po zmarłym w 1982 r. mężu (postanowienie Sądu Rejonowego w (…) z (…) 1992 r.). Spadek po (…) nabyli: Pani – 1/4 części; B – 6/12 części; C, D, E – po 1/12 części. Pani udział wynosił 1/4 i pozostał niezmieniony przez cały proces spadkowy. Po śmierci jednego ze współwłaścicieli (brata męża spadkodawczyni), Sąd Rejonowy w (…) postanowieniem z (…) października 2005 r. stwierdził, że spadek po nim nabyła Gmina (…), obejmując 5/6 udziału w 11 działkach i 1/2 udziału w dwóch działkach. W kolejnych latach, w wyniku śmierci dalszych spadkobierców, liczba współwłaścicieli wzrosła do 14 osób. W skład współwłasności wchodziły m.in. działki położone w (…) w obrębach (…). Współwłaściciele zwrócili się do Prezydenta Miasta (…) o zniesienie współwłasności. Uchwałą Rady Miasta (…) Nr (…) z (…) 2018 r. wyrażono zgodę na zamianę udziałów. Wartość działek określił rzeczoznawca majątkowy powołany przez Urząd Miasta (…). Działki nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 o pow. (…) ha położone w obrębie (…), działki nr 8, 9 o pow. (…) ha położone w obrębie (…) i działki nr 10, 11 o pow. (…) ha położone w obrębie (…) stanowiły współwłasność w 5/6 z gminą (…) oraz 1/6 pozostali spadkobiercy. Działki nr 12, 13 o pow. (…) ha położone w obrębie (…) stanowiły w 1/2 współwłasność z gminą (…) a 1/2 pozostali spadkobiercy. W lutym 2025 r. zawarto akt notarialny nazwany „Umową zamiany”, którego rzeczywistym skutkiem było zniesienie współwłasności. Miasto (…) przejęło działki o wartości (…) zł, pozostali spadkobiercy – działki o wartości (…) zł. Różnica wartości (…) została przez miasto dopłacona współwłaścicielom proporcjonalnie do udziałów. Pani otrzymała kwotę (…) zł. W wyniku tej czynności otrzymała Pani trzy działki, które już wcześniej użytkowała. Pani udziały faktycznie nie uległy zwiększeniu. Miasto nabyło udziały współwłaścicieli łącznie 1/6 części w prawie własności nieruchomości w działkach nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr 5, nr 7, nr 9, nr 10 oraz udziały łącznie 1/2 części w prawie własności nieruchomości nr 12 i nr 13, w zamian za to współwłaściciele nabyli od miasta udziały wynoszące 5/6 części w prawie własności nieruchomości działek o nr ewid. 6 o pow. (…) ha położonej w obrębie (…) w (…) , nr ewid. 8 o pow. (…) ha położonej w obrębie (…) w (…), nr ewid. 11 o pow. (…) ha położonej w obrębie (…) w (…). W wyniku tej czynności współwłaściciele otrzymali trzy działki, które wcześniej były częściowo w posiadaniu współwłaścicieli, a udział współwłaścicieli w nieruchomościach (wartościowo i procentowo) nie uległ zmianie. Działki, które otrzymali współwłaściciele, wchodziły wcześniej w skład gospodarstwa rolnego, obecnie: działki nr 8 i 6 są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową i drogi; działka nr 11 ma powierzchnię (…) ha i nie jest objęta planem zagospodarowania. W wyniku postępowania spadkowego Pani udziały w działkach nr ewidencyjnych 6, 8 i 11 w wyniosły 3/72. W wyniku umowy zamiany otrzymała Pani współudział w działkach o nr ewidencyjny 6, 8 i nr 11 w wysokość 1/4.
Zatem, skoro przypadające na Panią udziały w działkach o nr ewidencyjnych 6, 8 i 11 składające się z powierzchni działek wcześniej należących do Pani – jak Pani wskazała we wniosku – a także z powierzchni działek należących do pozostałych współwłaścicieli oraz Gminy (…) – to do nabycia pozostałych udziałów w działkach o nr ewidencyjnych 6, 8 i 11, tj. udziałów, które wcześniej nie należały do Pani, doszło w lutym 2025 r. na podstawie umowy zamiany.
W rezultacie sprzedaż przez Panią w 2025 r. udziałów w działkach o nr ewidencyjnych 6, 8 i 11 w części przypadającej na udziały nabyte w tych działkach w drodze umowy zamiany, które nabyła Pani w lutym 2025 r., stanowi dla Pani źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie zostanie dokonane przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tych udziałów w drodze umowy zamiany (zniesienia współwłasności).
W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Na podstawie art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
Zgodnie z art. 30e ust. 3 cyt. ustawy:
W przypadku odpłatnego zbycia w drodze zamiany nieruchomości lub praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c dochód ustala się u każdej ze stron umowy na zasadach, o których mowa w ust. 2.
Zgodnie z art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Według art. 19 ust. 2 cyt. ustawy:
Przychodem z odpłatnego zbycia w drodze zamiany nieruchomości lub praw majątkowych, a także innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, u każdej ze stron umowy przenoszącej własność jest wartość nieruchomości, rzeczy lub prawa zbywanego w drodze zamiany. Przepisy ust. 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
Art. 19 ust. 3 powołanej ustawy stanowi, że:
Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością, np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, itp.). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.
Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu. Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
Stosownie do art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy,
Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
Według art. 30e ust. 5 powołanej ustawy:
Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
Na podstawie art. 45 ust. 1 i ust. 1a pkt 3 cyt. ustawy:
Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.
Podsumowując, nie będzie stanowić dla Pani źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych odpłatne zbycie w 2025 r. udziałów w działkach o nr ewidencyjnych 6, 8 i 11, które nabyła Pani w drodze spadku po ciotce – zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych. Ponieważ sprzedaż tych udziałów zostanie dokonana po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez Pani ciotkę (spadkodawcę), czyli od daty śmierci spadkodawcy Pani ciotki, tj. od 1982 r. Oznacza to, że przychód z tytułu odpłatnego zbycia tych udziałów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Wobec tego stanowisko Pani w tym zakresie jest prawidłowe.
Natomiast przychód ze sprzedaży w 2025 r. udziałów w działkach o nr ewidencyjnych 6, 8 i 11, w części nabytej w 2025 r. w wyniku umowy zamiany (udziały, których przed umową zamiany nie była Pani właścicielem), będzie stanowić dla Pani źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych – zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych. Ponieważ sprzedaż tych udziałów nastąpi przed upływem 5 lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło ich nabycie. Dochód z tego zbycia podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy.
Zatem Pani stanowisko w tym zakresie jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych wskazuję, że zapadły one w indywidualnej sprawie i nie są wiążąca dla organu wydającego niniejszą interpretację.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo