Interpretacja 0112-KDSL1-2.4011.543.2025.2.PS

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanów faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 22 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 13 października 2025 r. (wpływ 13 października 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanów faktycznych

1. Dane techniczne Wnioskodawcy

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od (…) listopada 2015 r. pod firmą (…). Przeważającym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest działalność związana z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z), wspierana przez pozostałe, zgłoszone w ewidencji kody PKD.

Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm., dalej zwana „ustawa o PIT”). W latach 2019-2021 Wnioskodawca rozliczał się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, wybierając podatek liniowy 19%. Z dniem 1 stycznia 2022 r. zmienił formę opodatkowania na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i zamierza ją kontynuować. Wniosek dotyczy prawa do zastosowania preferencji IP Box wyłącznie za lata 2019, 2020 i 2021. Wnioskodawca nie posiadał i nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego określonego w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 706 ze zm.).

Na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, poniżej przedstawiony zostanie wyczerpujący opis stanu faktycznego, zdarzenia przyszłego oraz pytania interpretacyjne wraz ze stanowiskiem Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej.

2. Przedmiot działalności Wnioskodawcy

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez Kontrahentów, prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań (zwanych dalej: Oprogramowaniem).

Wnioskodawca posiada wieloletnie doświadczenie oraz wysokie kwalifikacje (wykształcenie wyższe kierunkowe w dziedzinie informatyki), pozwalające na prowadzenie zaawansowanych prac badawczo-rozwojowych. Wnioskodawca podejmuje działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie oprogramowania oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Prowadzenie tych prac stanowi kluczowy element tworzenia wartości dla Kontrahenta i jest bezpośrednią podstawą do uzyskiwania przychodu z tytułu przeniesienia praw autorskich.

Przedmiotem wniosku są wyłącznie te zadania i obowiązki Wnioskodawcy, które prowadzą do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia programów komputerowych. W szczególności obowiązki te obejmują:

1) projektowanie architektury Oprogramowania i wsparcie merytoryczne zespołu:
projektowanie architektury Oprogramowania i jego kluczowych komponentów, a także merytoryczne i techniczne wsparcie pozostałych członków zespołu w rozwiązywaniu złożonych problemów badawczo-rozwojowych;

2) prace koncepcyjne i projektowanie rozwiązań:
prowadzenie prac koncepcyjnych polegających na przekładaniu zidentyfikowanych potrzeb biznesowych na innowacyjne rozwiązania techniczne, w tym poprzez opracowywanie nowych koncepcji algorytmów, struktur danych i architektury systemu;

3) tworzenie, rozwijanie i ulepszanie Oprogramowania:
projektowanie i implementacja nowych, innowacyjnych funkcjonalności, modułów i komponentów Oprogramowania;

4) wytwarzanie dokumentacji projektowej i technicznej:
tworzenie i utrzymywanie kluczowej dokumentacji, która stanowi integralną część Oprogramowania. Dokumentacja ta obejmuje m.in.: specyfikacje wymagań, architekturę systemu, specyfikacje logiki działania (np. walidacje, reguły biznesowe, algorytmy decyzyjne), strukturę danych, opisy interfejsów oraz logikę przepływów. Jest ona niezbędna do dalszego rozwoju i utrzymania Oprogramowania;

5) tworzenie elementów infrastruktury programistycznej:
projektowanie i implementacja konfiguracji systemowych, skryptów automatyzujących oraz innych elementów infrastruktury niezbędnych do prawidłowego działania, testowania i wdrażania aplikacji.

6) analiza i optymalizacja:
analizowanie danych w celu optymalizacji działań związanych z prowadzonymi projektami i tworzonym Oprogramowaniem.

Relacje z Kontrahentami mają charakter cywilnoprawny (B2B) i nie noszą znamion stosunku pracy. Wnioskodawca ponosi pełne ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności. W szczególności ponosi on odpowiedzialność kontraktową wynikającą z art. 471 i n. Kodeksu cywilnego oraz ponosił, ponosi i będzie ponosić odpowiedzialność za efekty swojej pracy w stosunku do osób trzecich (innych niż Kontrahent). Umowa łącząca go z Kontrahentem nie nosi znamion umowy o pracę, w tym Wnioskodawca nie działa pod kierownictwem oraz w czasie i miejscu wskazanym przez Kontrahenta.

Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny, tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klientów. Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Proces twórczy ma charakter systematyczny i metodyczny.

W pierwszej kolejności Wnioskodawca dokonuje analizy biznesowej celów stawianych przed programem oraz analizy istniejących na rynku, gotowych rozwiązań. Analiza obejmuje zarówno możliwość zaadaptowania gotowych usług i programów, jak i konieczność rozwoju własnych. Decyzje o stworzeniu własnych rozwiązań podejmowane są wyłącznie, jeśli analizy wykażą, że jest to optymalny sposób na osiągnięcie celów biznesowych lub przewagi konkurencyjnej, a istniejące rozwiązania nie spełniają kluczowych potrzeb Kontrahenta. W dalszej kolejności następują etapy prototypowania, weryfikacji założeń, a następnie iteracyjne rozwijanie programu w pętli informacji zwrotnej. Każdy projekt jest zatem nowym wyzwaniem badawczym.

Proces twórczy Wnioskodawcy nie polega jedynie na pisaniu kodu według gotowej specyfikacji, ale na aktywnym poszukiwaniu rozwiązań dla problemów, dla których nie istnieją gotowe, standardowe odpowiedzi. Przykładowo, w ramach jednego z projektów, Wnioskodawca stanął przed wyzwaniem stworzenia (…). Proces ten był prowadzony w sposób metodyczny, z wykorzystaniem prototypowania i testów wydajnościowych (systematyczność i przenoszalność). Taki charakter prac, gdzie początkowy rezultat i sposób jego osiągnięcia nie są w pełni znane, jest immanentną cechą działalności Wnioskodawcy.

Oryginalność tworzonych lub rozwijanych programów komputerowych przejawia się przede wszystkim w ich autorskim i dedykowanym charakterze. Są to rozwiązania tworzone w odpowiedzi na unikalne wyzwania i potrzeby biznesowe Kontrahenta, stanowiąc fundament dla jego wewnętrznych procesów lub będąc kluczowym elementem produktów i usług oferowanych jego klientom. Innowacyjność tych rozwiązań polega na wykorzystaniu nowoczesnych technologii do rozwiązywania złożonych problemów oraz tworzenia funkcjonalności, które nie były dotychczas dostępne dla Kontrahenta lub na rynku w danej formie. Celem Wnioskodawcy jest nie tylko dostarczenie nowej funkcjonalności, ale również realne usprawnienie działalności Kontrahenta, np. poprzez automatyzację procesów, optymalizację istniejących systemów czy budowę nowych przewag konkurencyjnych. Wskazuje to jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie gotowego oprogramowania dostępnego na rynku. Cechuje je to, że zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem i są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są to jedynie „techniczne”, a „twórcze” realizacje projektów.

Wytwarzając Oprogramowanie lub jego części, Wnioskodawca, jako twórca, staje się pierwotnym podmiotem autorskich praw majątkowych do stworzonych przez siebie utworów. W zależności od postanowień konkretnej umowy z Kontrahentem, przeniesienie całości tych praw na Kontrahenta następuje w zamian za otrzymywane wynagrodzenie. Wnioskodawca w analizowanych latach podatkowych (2019-2021) współpracował z Kontrahentami w oparciu o dwa główne modele przeniesienia praw:

1) przeniesienie praw z chwilą ustalenia utworu: w ramach tego modelu, całość autorskich praw majątkowych przechodzi na Kontrahenta w momencie stworzenia i przekazania utworu (np. poprzez umieszczenie kodu w repozytorium);

2) przeniesienie praw z chwilą zapłaty wynagrodzenia: w tym modelu przeniesienie praw jest warunkowane dokonaniem zapłaty. Do momentu zapłaty Kontrahentowi udzielana jest licencja na korzystanie z utworu.

Oba powyższe mechanizmy prowadzą do ostatecznego zbycia (sprzedaży) kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i są zgodne z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.

Zarówno w przypadku tworzenia nowego Oprogramowania, jak i rozwijania istniejącego, efekty pracy Wnioskodawcy w każdym przypadku są odrębnymi utworami w rozumieniu art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (zwanej dalej „ustawą o PAIPP”). Każdy stworzony lub rozwinięty program komputerowy lub jego moduł stanowi nowy, odrębny utwór podlegający ochronie. Prowadzone prace nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do Oprogramowania.

Wnioskodawca osobiście i bezpośrednio prowadzi opisaną działalność badawczo-rozwojową. Mimo że współpracuje z innymi specjalistami w ramach zespołu projektowego, jego rola polega na samodzielnym wytwarzaniu konkretnych, wyodrębnionych funkcjonalnie części Oprogramowania (np. modułów, bibliotek, mikrousług). Każdy taki element stanowi odrębny utwór w rozumieniu prawa autorskiego, a jego autorstwo jest jednoznacznie przypisane do Wnioskodawcy. Jednocześnie nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów. Całość prac B+R związanych z wytworzeniem kwalifikowanego IP jest prowadzona bezpośrednio przez niego.

Wnioskodawca nie pozyskuje zewnętrznych źródeł finansowania swoich prac twórczych poza wynagrodzeniem otrzymywanym od Kontrahentów.

Moment przeniesienia autorskich praw majątkowych jest każdorazowo szczegółowo regulowany w umowie z danym Kontrahentem, zgodnie z jednym z opisanych powyżej modeli. Przeniesienie następuje poprzez fizyczne wydanie kodu źródłowego (np. umieszczenie go w repozytorium w chmurze), co jest potwierdzeniem przyjęcia prac, a skutek prawny w postaci przeniesienia praw następuje w chwili określonej w umowie (np. z chwilą ustalenia utworu lub z chwilą zapłaty wynagrodzenia).

Wnioskodawca nie posiada stałego asortymentu produktów i każdorazowo tworzy nowy program komputerowy na potrzeby wymagań biznesowych Kontrahenta.

3. Charakterystyka prac programistycznych

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, opierając się na specjalistycznej wiedzy i wieloletnim doświadczeniu w (…), realizuje zaawansowane zlecenia programistyczne. Prace Wnioskodawcy koncentrują się na projektowaniu, tworzeniu i rozwijaniu dedykowanych rozwiązań biznesowych dla platform takich jak (…). Działania te mają na celu nie tylko tworzenie nowych funkcjonalności, ale również strategiczną transformację cyfrową procesów biznesowych Kontrahentów poprzez automatyzację, integrację i optymalizację.

W szczególności Wnioskodawca, działając jako wyspecjalizowany architekt oprogramowania i deweloper, tworzył i rozwijał m.in. następujące rodzaje innowacyjnych rozwiązań:

(…).

W ramach powyższych prac Wnioskodawca wykorzystuje nowoczesne i zaawansowane technologie, głównie (…). Każdy projekt wymagał stworzenia unikalnego kodu, architektury i konfiguracji, co podkreśla jego niepowtarzalny i twórczy charakter, wykluczający działania o charakterze rutynowym.

W wyniku prowadzonych prac powstają autorskie prawa do programów komputerowych, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.

Wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowanie lub jego istotne części opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie architektury, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.

W sytuacji, gdy Oprogramowanie jest wytwarzane w zespole, Wnioskodawca jest odpowiedzialny za wytworzenie konkretnych, wyodrębnionych części, takich jak moduły, nowe funkcjonalności, elementy infrastruktury programistycznej czy dokumentacja techniczna. Efektem jego pracy jest odrębny, samodzielny utwór (program komputerowy lub jego część stanowiąca odrębny utwór), który podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.

Stanowisko to potwierdza również aktualna linia orzecznicza – przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 7 grudnia 2023 r. (II FSK 812/22) jednoznacznie stwierdził, że każda część programu komputerowego (odpowiedni fragment kodu), o ile posiada indywidualny, twórczy charakter, stanowi samodzielnie program komputerowy podlegający ochronie prawnoautorskiej. Prowadzona ewidencja, w połączeniu z historią zadań i raportami czasu pracy, pozwala na precyzyjne wyodrębnienie i udokumentowanie, które konkretnie utwory (moduły, funkcjonalności) zostały wytworzone bezpośrednio i wyłącznie przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca indywidualnie przenosi na rzecz Kontrahenta autorskie prawa majątkowe do wytworzonych przez siebie utworów. Dochód z tego tytułu jest kwalifikowany jako przychód z odpłatnego zbycia (sprzedaży) kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.

Działania te prowadzone są w ułożony, metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego. Proces twórczy ma charakter systematyczny i metodyczny i obejmuje następujące, cyklicznie powtarzane etapy:

1) planowanie, analiza i projektowanie: szczegółowa analiza indywidualnych potrzeb Kontrahenta, zapoznanie się ze specyfiką jego branży, zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań oraz dobór odpowiednich technologii;

2) prace koncepcyjne i eksperymentalne: opracowywanie nowych koncepcji, badanie hipotez i tworzenie rozwiązań wstępnych (prototypów) w celu weryfikacji założeń i identyfikacji potencjalnych ryzyk;

3) implementacja (wytwarzanie Oprogramowania): pisanie kodu źródłowego, tworzenie nowych funkcjonalności, modułów i komponentów Oprogramowania zgodnie z zaprojektowaną architekturą;

4) weryfikacja i testowanie: przeprowadzanie testów jednostkowych, integracyjnych i akceptacyjnych w celu zapewnienia poprawności działania Oprogramowania:

5) wdrożenie i utrzymanie: wsparcie Kontrahenta w procesie wdrożenia Oprogramowania oraz jego dalszy rozwój i optymalizacja.

Wnioskodawca realizuje prace z wykorzystaniem praktyk inżynierii oprogramowania ((…)), co dodatkowo potwierdza systematyczny, metodyczny i odtwarzalny charakter prowadzonych prac B+R.

Oprócz kodu źródłowego Wnioskodawca wytwarza i przekazuje dokumentację techniczną i funkcjonalną (m.in. opis architektury, interfejsów, konfiguracji, użytych bibliotek i algorytmów), co ułatwia dalszy rozwój i utrzymanie Oprogramowania oraz potwierdza uporządkowany, iteracyjny charakter procesu.

Efektem podejmowanych działań są nowe programy komputerowe lub ich istotne moduły/funkcjonalności spełniające uzgodnione wymagania biznesowe Kontrahenta.

Rezultaty te nie stanowią jedynie technicznej realizacji szczegółowo narzuconych projektów – każdorazowo mają charakter twórczy, indywidualny i oryginalny, a ich powstanie wymaga doboru koncepcji, technologii i rozwiązań programistycznych adekwatnych do danego problemu.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność na rzecz danego Kontrahenta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę nie miały miejsca. W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Natomiast Oprogramowanie bądź części Oprogramowania stworzone na rzecz danego Kontrahenta powodują stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona.

Twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (IP Box).

Wobec czego Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej na rzecz danego Kontrahenta opracowuje nowe i ulepsza istniejące już funkcjonalności, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności. Innowacyjność ma charakter wewnętrzny (na poziomie przedsiębiorstwa/kontrahenta) zgodnie z Objaśnieniami MF IP Box, a działalność nie ogranicza się do rutynowych i okresowych zmian.

Wnioskodawca nie posiada stałego asortymentu powtarzalnych produktów – każdy wytwarzany program komputerowy lub jego istotne części są projektowane i tworzone pod indywidualne wymagania danego Kontrahenta.

W tym miejscu należy podkreślić, że integralną częścią procesu twórczego jest usuwanie błędów i usterek, które pojawiają się w trakcie wytwarzania Oprogramowania. Działania te są niezbędne do dostarczenia produktu odpowiadającego pierwotnym wymaganiom Kontrahenta i stanowią element prac badawczo-rozwojowych. Należy je odróżnić od rutynowych czynności utrzymaniowych, takich jak naprawa błędów w Oprogramowaniu, które zostało już finalnie wytworzone i przekazane Kontrahentowi.

4. Przychody ze zbycia Oprogramowania lub części Oprogramowania

W zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie. Strony danej umowy współpracy uzgadniają, że wynagrodzenie płatne jest w ciągu umówionej liczby dni każdorazowo od wystawienia faktury.

Wnioskodawca jest świadomy, że nie wszystkie czynności programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową. W szczególności dotyczy to rutynowych czynności utrzymaniowych, takich jak naprawa błędów w Oprogramowaniu, które zostało już wcześniej wytworzone i przekazane Kontrahentowi. W związku z tym, jeżeli w ramach świadczonych usług występują elementy niezwiązane z tworzeniem, rozwijaniem lub ulepszaniem programów komputerowych (np. naprawa błędów, czynności serwisowe), wynagrodzenie przypadające na te zadania jest precyzyjnie identyfikowane w ewidencji i wyłączane z podstawy kalkulacji dochodu kwalifikowanego IP Box.

Rozdzielenie to jest możliwe dzięki prowadzonej na bieżąco odrębnej ewidencji IP Box. Ewidencja ta, w powiązaniu z dokumentacją projektową (…), pozwala na jednoznaczne przypisanie przychodów i kosztów do konkretnych utworów (programów komputerowych/KPWI). Taki poziom szczegółowości gwarantuje, że do ulgi IP Box kwalifikowane są wyłącznie dochody pochodzące z działalności twórczej, zgodnie z wymogami ustawy.

Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym Kontrahentem wskazują, że kluczowym elementem świadczenia jest wytworzenie Oprogramowania i przeniesienie na Kontrahenta całości autorskich praw majątkowych w zamian za wynagrodzenie. Moment tego przeniesienia jest zróżnicowany w zależności od umowy, jednak każdorazowo jego finalnym skutkiem jest odpłatne zbycie (sprzedaż) kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Otrzymywane przez Wnioskodawcę należności stanowią zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia (sprzedaży) kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.

Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do Oprogramowania bądź części Oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego. Na podstawie prowadzonej ewidencji IP Box (w tym zestawień przychodów i faktur przyporządkowanych do poszczególnych KPWi) Wnioskodawca jest w stanie jednoznacznie określić, jaka część całkowitego wynagrodzenia ryczałtowego przypada na sprzedaż konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Przekazanie utworu (kodu źródłowego, artefaktów) i udostępnienie go Kontrahentowi następuje co do zasady poprzez repozytorium kodu i/lub środowisko w chmurze (z odpowiednią kontrolą wersji i uprawnieniami dostępu), zgodnie z umową. Ten sposób przekazania dokumentuje moment ustalenia utworu i odpowiadające mu przeniesienie majątkowych praw autorskich.

Przeniesienie następuje na wyszczególnionych w umowie polach eksploatacji, obejmujących w szczególności: utrwalanie i zwielokrotnianie dowolną techniką (w tym zapisywanie w pamięci komputera/serwerów, w chmurze), wprowadzanie do obrotu, użyczenie i najem egzemplarzy, publiczne wystawianie, wyświetlanie, odtwarzanie, nadawanie i reemitowanie, a także publiczne udostępnianie w taki sposób, aby każdy mógł mieć do nich dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym, oraz dokonywanie tłumaczeń, modyfikacji, zmian układu i innych opracowań w zakresie niezbędnym do integracji i dalszego rozwoju Oprogramowania.

Przeniesienie majątkowych praw autorskich do utworów (programów komputerowych oraz ich istotnych części) następuje z zachowaniem wymogów określonych w art. 41 oraz art. 53 ustawy o PAIPP. W praktyce moment przeniesienia praw autorskich jest regulowany umową i następuje – w zależności od jej postanowień – z chwilą ustalenia utworu (np. poprzez przekazanie kodu do repozytorium) lub z chwilą otrzymania zapłaty.

Ponadto, Wnioskodawca może uzyskiwać również przychody z wykonywania innych usług informatycznych, które nie stanowią sprzedaży Oprogramowania lub jego części – co nie jest przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację.

5. Indywidualizacja praw własności intelektualnej

W praktyce gospodarczej Wnioskodawcy mogą zdarzyć się trzy sytuacje:

-     projekt jest rozciągnięty w czasie, w konsekwencji czego można przypisać do niego kilka faktur przychodowych, wówczas część danej FV, która obejmuje wynagrodzenie autorskie, będzie przychodem za poszczególną część Oprogramowania;

-     prowadzone są w tym samym czasie prace nad kilkoma projektami, wtedy możliwe jest wyodrębnienie w ramach danej FV przychodów, przypadających na poszczególne Oprogramowania lub ich części;

-     projekt zamyka się w obrębie jednej faktury przychodowej, wówczas część obejmująca wynagrodzenie autorskie, będzie odnosiła się do przychodu z danego Oprogramowania.

Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi, ponieważ każda nowa funkcjonalność wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii.

Wnioskodawca nie posiada stałego asortymentu produktów – każdy projekt jest opracowywany pod konkretne, indywidualne potrzeby Kontrahenta i skutkuje powstaniem nowego programu komputerowego lub jego istotnych, funkcjonalnie wyodrębnionych części.

Wszystkie prace realizowane w ramach tworzenia programów komputerowych są rejestrowane w stosownych systemach do zarządzania zadaniami, co umożliwia jednoznaczne powiązanie zadań i ich rezultatów z odpowiednimi KPWI oraz właściwe ujęcie przychodów i kosztów w ewidencji IP Box.

Dla uniknięcia wątpliwości, przez „program komputerowy” rozumie się również funkcjonalne elementy wskazywane w orzecznictwie i doktrynie oraz objaśnieniach MF IP Box: w tym kod źródłowy, kod wynikowy, moduły, interfejsy, struktury danych, opisy procedur operacyjnych oraz towarzysząca dokumentacja techniczna w zakresie determinującym sposób działania programu (art. 74 ustawy o PAIPP). Za część programu uznaję wyłącznie twórcze materiały projektowe/dokumentacyjne; materiały czysto techniczne/odtwórcze nie są wliczane do KPWI.

Wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego (lub jego funkcjonalnie samodzielnej części) następuje w momencie jego ukończenia i ustalenia, a potwierdzeniem jest w szczególności przekazanie kodu (…) do uzgodnionego repozytorium (w tym repozytorium w chmurze) oraz akceptacja/odbiór po stronie Kontrahenta.

6. Koszty uzyskania przychodu/koszty do wskaźnika Nexus

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu, rozwijaniu lub ulepszaniu programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:

-     sprzęt komputerowy i akcesoria – wydatek jest niezbędny do fizycznego tworzenia programów komputerowych. Obejmuje zakup i utrzymanie sprzętu (np. laptopy/komputery (…), monitory, telefony) oraz akcesoriów i materiałów (np. myszy komputerowe, klawiatury, słuchawki, nośniki pamięci, drukarki i materiały eksploatacyjne), który jest bezpośrednio wykorzystywany do pisania kodu źródłowego, testowania prototypów i zdalnej komunikacji. Ponieważ sprzęt ten służy całej działalności Wnioskodawcy, jest on traktowany jako koszt wspólny. Wnioskodawca alokuje wydatki na ten cel (w formie odpisów amortyzacyjnych lub kosztów bezpośrednich) do kosztów kwalifikowanych na potrzeby IP Box z zastosowaniem klucza przychodowego, tj. w takiej proporcji, w jakiej pozostają przychody ze zbycia kwalifikowanych praw własności intelektualnej (KPWI) do przychodów ogółem w danym okresie rozliczeniowym;

-     oprogramowanie komputerowe – wydatek obejmuje licencje na specjalistyczne oprogramowanie i narzędzia deweloperskie. Zgodnie z praktyką organów podatkowych, koszty te należy rozróżnić:

·      licencje na oprogramowanie niezbędne do prawidłowego działania komputera lub ogólnego tworzenia oprogramowania (np. system operacyjny, środowisko programistyczne) stanowią koszt wspólny, który Wnioskodawca alokuje do kosztów IP Box z zastosowaniem klucza przychodowego.

·      licencje na oprogramowanie specjalistyczne, wykorzystywane wyłącznie w procesie B+R w ramach konkretnego projektu, zaliczane są w 100% do kosztów kwalifikowanych danego KPWI.

·      licencje, które same w sobie stanowią nabycie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, kwalifikuje się do lit. „d” wskaźnika Nexus (w analizowanych latach 2019-2021 sytuacja taka nie miała miejsca).

Wszystkie ponoszone przez Wnioskodawcę koszty na oprogramowanie w latach 2019-2021 kwalifikowały się do lit. „a” wskaźnika Nexus;

-     usługi hostingowe i domeny – koszty te dotyczą infrastruktury (serwerów) oraz domen internetowych wykorzystywanych w tworzeniu, testowaniu, wdrażaniu oraz skalowaniu Oprogramowania. Są one niezbędne do zapewnienia odpowiedniego środowiska deweloperskiego i produkcyjnego. W przypadku, gdy usługa jest wykorzystywana wyłącznie na potrzeby działalności B+R, koszt jest zaliczany w 100% do kosztów kwalifikowanych. W przypadku, gdy służy całej działalności, jest alokowany z zastosowaniem klucza przychodowego;

-     usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu – koszty te są niezbędne do prowadzenia działalności B+R, w tym do zdalnego kontaktu z klientem, przekazywania wytworzonych rozwiązań, zdobywania wiedzy oraz tworzenia i testowania Oprogramowania. Jako koszt wspólny, służący całej działalności, Wnioskodawca alokuje wydatki na ten cel do kosztów kwalifikowanych na potrzeby IP Box z zastosowaniem klucza przychodowego;

-     składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy – składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, wypadkowe) Wnioskodawcy oraz Fundusz Pracy, w części finansowanej przez niego jako płatnika, stanowią koszt uzyskania przychodu. Jako koszt wspólny, warunkujący możliwość prowadzenia całej działalności gospodarczej, Wnioskodawca alokuje je do kosztów kwalifikowanych na potrzeby IP Box z zastosowaniem klucza przychodowego;

-     usługi księgowe – wydatek obejmuje obsługę księgową działalności gospodarczej, w tym prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Jako koszt wspólny, niezbędny do prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa i wypełniania obowiązków podatkowych, Wnioskodawca alokuje go do kosztów kwalifikowanych na potrzeby IP Box z zastosowaniem klucza przychodowego.

W przeważającym zakresie uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z działalności gospodarczej pochodzą z przeniesienia praw autorskich do Oprogramowania bądź jego istotnych części wytworzonych przez Wnioskodawcę. W konsekwencji – co do zasady i w zakresie, w jakim wydatki wykazują bezpośredni i funkcjonalny związek z tworzeniem/rozwijaniem/ulepszaniem danego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej – koszty ponoszone przez Wnioskodawcę są ujmowane przy obliczaniu wskaźnika Nexus (lit. „a” art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT) i alokowane na poziom odpowiednich projektów/KPWI na podstawie prowadzonej ewidencji. Ocena kwalifikacji kosztów następuje każdorazowo w oparciu o dokumenty źródłowe i przyjętą metodykę alokacji, z poszanowaniem wyłączeń wskazanych w art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT.

W przypadku braku możliwości bezpośredniego przypisania kosztu do konkretnego kwalifikowanego IP, Wnioskodawca stosuje klucz przychodowy. Koszt taki jest rozdzielany na poszczególne kwalifikowane IP proporcjonalnie do przychodów ze zbycia tych KPWI w danym okresie, w relacji do przychodów ogółem. W sytuacji, gdy zastosowanie klucza przychodowego nie było możliwe lub zasadne, Wnioskodawca, stosując zasadę ostrożności, nie zaliczył takiego kosztu do kosztów uwzględnianych w kalkulacji wskaźnika Nexus dla żadnego z projektów.

Ponadto, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca ponosi również inne koszty ogólne, niezbędne do jej funkcjonowania, takie jak np. koszty związane z eksploatacją samochodu osobowego. Wnioskodawca, stosując zasadę ostrożności i z uwagi na ich pośredni lub trudny do jednoznacznego wykazania związek z działalnością badawczo-rozwojową, nie alokuje tych kosztów do dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i nie uwzględnia ich w kalkulacji wskaźnika Nexus.

7. Ustalenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP

1)  ustalenie dochodu z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej (KPWI)

W pierwszej kolejności Wnioskodawca ustala dochód oddzielnie dla każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (KPWI). Dochód ten stanowi różnicę między przychodem uzyskanym ze zbycia danego KPWI a kosztami uzyskania przychodu, które można bezpośrednio przypisać do tego KPWI.

W przypadku kosztów pośrednich (wspólnych), których nie można jednoznacznie przypisać do konkretnego KPWI (np. koszty księgowości, składki ZUS), Wnioskodawca stosuje racjonalne i obiektywne klucze alokacji w celu ich prawidłowego rozdzielenia.

Preferowaną i podstawową metodą alokacji jest klucz przychodowy, oparty na proporcji przychodów ze zbycia danego KPWI do przychodów ogółem w danym okresie rozliczeniowym (co do zasady miesięcznym). Koszt wspólny jest przypisywany do danego KPWI w takiej proporcji, w jakiej pozostają przychody ze zbycia tego KPWI do przychodów ogółem Wnioskodawcy w danym okresie.

Dodatkowo, przyjęta proporcja przychodowa odpowiada zasadzie wynikającej z art. 22 ust. 3 ustawy o PIT, zgodnie z którą koszty, których nie można jednoznacznie przypisać do określonych przychodów, ustala się proporcjonalnie do osiągniętych przychodów. Odpowiednie zastosowanie tej reguły na potrzeby IP Box zapewnia obiektywny i weryfikowalny podział kosztów pośrednich pomiędzy KPWI a pozostałą działalność.

W sytuacji, gdy zastosowanie klucza przychodowego nie było możliwe lub zasadne, Wnioskodawca, stosując zasadę ostrożności, nie zaliczał takiego kosztu do kosztów uzyskania przychodu dla danego KPWI.

2)  obliczenie kwalifikowanego dochodu z KPWI

W drugim kroku, Wnioskodawca dla każdego KPWI oblicza kwalifikowany dochód poprzez przemnożenie dochodu ustalonego w kroku pierwszym przez indywidualnie obliczony dla tego KPWI wskaźnik Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.

Wnioskodawca podkreśla, że zarówno dochód, jak i wskaźnik Nexus są kalkulowane odrębnie dla każdego zidentyfikowanego w ewidencji programu komputerowego (lub jego istotnej części stanowiącej odrębny utwór), co zapewnia pełną zgodność z wymogami ustawowymi.

8. Ewidencja rachunkowa na potrzeby rozliczenia Preferencji IP Box

Zgodnie z wymogami art. 30cb ust. 1 i 2 ustawy o PIT, Wnioskodawca oświadcza, że od 1 stycznia 2019 r. prowadził na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję. Ewidencja ta jest zorganizowana w sposób zapewniający pełną przejrzystość i audytowalność, z podziałem na poszczególne lata podatkowe. Każdy wyodrębniony w ewidencji wiersz odpowiada konkretnemu kwalifikowanemu prawu własności intelektualnej (KPWI), takiemu jak projekt, moduł czy kluczowa funkcjonalność. Struktura ewidencji obejmuje co najmniej:

-      identyfikator i opis KPWI: unikalna nazwa lub numer identyfikujący projekt/moduł oraz jego krótki opis;

-      przychody z KPWI: suma przychodów uzyskanych ze zbycia danego KPWI, z możliwością przypisania wielu faktur cząstkowych, zapewniając pełną spójność z zapisami w KPiR;

-      koszty uzyskania przychodu: suma kosztów bezpośrednich i pośrednich przypisanych do danego KPWI;

-      dochód na KPWI: różnica między sumą przychodów a sumą kosztów uzyskania przychodu;

-      koszty dla wskaźnika Nexus (lit. a): koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową związaną z danym KPWI;

-      koszty dla wskaźnika Nexus (lit. b, c, d): koszty nabycia wyników prac B+R lub praw od innych podmiotów (w przypadku Wnioskodawcy wynoszące 0);

-      obliczenie wskaźnika Nexus: wskaźnik obliczony oddzielnie dla każdego KPWI zgodnie ze wzorem z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT;

-      dochód kwalifikowany: Iloczyn dochodu na KPWI i wskaźnika Nexus, stanowiący podstawę do opodatkowania 5% stawką.

Dane zawarte w ewidencji IP Box są w pełni spójne z zapisami w podatkowej księdze przychodów i rozchodów oraz z dokumentami źródłowymi.

Ewidencja została zaprojektowana w sposób zapewniający spełnienie wszystkich wymogów ustawowych. W szczególności umożliwia ona:

-       wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (KPWI);

-       ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde KPWI;

-       wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, w sposób zapewniający prawidłowe obliczenie wskaźnika Nexus dla każdego KPWI z osobna.

Wyodrębnionymi w tej Ewidencji kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej (Prawami IP Box) są majątkowe prawa autorskie do programów komputerowych wytwarzanych przez Wnioskodawcę – w tym ich istotnych, funkcjonalnie samodzielnych części – które stanowią odrębne utwory chronione na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.

Prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja od początku 2019 r. zawiera komplet danych niezbędnych do należytego udokumentowania prawa do preferencji IP Box za lata 2019-2021.

Ewidencja prowadzona przez Wnioskodawcę umożliwia również prawidłowe przyporządkowanie kosztów do poszczególnych kategorii wskaźnika Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. W szczególności w lit. „a” ujmowane są wyłącznie koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej. Wnioskodawca nie korzysta z podwykonawców w zakresie tworzenia Oprogramowania; gdyby jednak incydentalnie zlecił określone czynności podmiotom zewnętrznym, koszty te nie byłyby ujmowane w lit. „a” wskaźnika Nexus. Zależnie od charakteru i kontrahenta, byłyby one kwalifikowane odpowiednio do lit. „b” (nabycie wyników prac B+R od podmiotów niepowiązanych), lit. „c” (od podmiotów powiązanych) albo lit. „d” (nabycie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej) zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT i Objaśnieniami MF z 15 lipca 2019 r.

Jednocześnie z katalogu kosztów uwzględnianych przy ustalaniu wskaźnika Nexus wyłączane są wydatki niemające bezpośredniego związku z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem kwalifikowanego IP (np. wydatki o charakterze reprezentacji, poczęstunki, wynajem sal konferencyjnych na spotkania biznesowe, koszty marketingowe), o ile wystąpią.

Zgodnie z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT do kosztów bezpośrednio związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej nie zalicza się również w szczególności wartości odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych od innych podmiotów. Wykorzystuje standardowe biblioteki i narzędzia na warunkach licencyjnych (w tym open-source). Jak wyjaśniono w sekcji 6, ponoszone koszty licencji na oprogramowanie w latach 2019-2021 były kwalifikowane do kosztów działalności B+R (lit. „a” wskaźnika Nexus) – bezpośrednio w przypadku licencji specjalistycznych lub proporcjonalnie z zastosowaniem klucza przychodowego w przypadku licencji ogólnych – i nie obejmowały nabycia kwalifikowanych praw własności intelektualnej (lit. „d” wskaźnika Nexus). W konsekwencji, w formule wskaźnika Nexus za lata 2019-2021 przyjmowane są wartości: a > 0; b = 0; c = 0; d = 0.

Dla jasności Wnioskodawca wskazuje, że do lit. „a” kwalifikowane są koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Obejmuje to:

-   koszty bezpośrednie: wydatki, które można w całości przypisać do konkretnego KPWI.

-    koszty pośrednie (wspólne): koszty, które warunkują możliwość prowadzenia całej działalności gospodarczej, w tym działalności B+R. Wnioskodawca alokuje te koszty do poszczególnych KPWI z zastosowaniem obiektywnych i racjonalnych kluczy podziału. Podstawową i preferowaną metodą alokacji jest klucz przychodowy, oparty na proporcji przychodów ze zbycia poszczególnych KPWI do przychodów ogółem w danym okresie rozliczeniowym. Zastosowanie tej proporcji odpowiada zasadzie z art. 22 ust. 3 ustawy o PIT (ustalanie kosztów niemożliwych do jednoznacznego przypisania proporcjonalnie do osiągniętych przychodów). W sytuacjach, gdy zastosowanie klucza przychodowego byłoby niemożliwe lub niezasadne, Wnioskodawca, stosując zasadę ostrożności, nie zalicza takiego kosztu do kosztów kwalifikowanych. Do tej kategorii zaliczane są m.in. wydatki na sprzęt komputerowy, oprogramowanie narzędziowe, usługi chmurowe, telekomunikacyjne, składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy oraz usługi księgowe.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 58 ustawy o PIT, składki na ubezpieczenie zdrowotne nie stanowią kosztu uzyskania przychodu. W konsekwencji, nie są one w ogóle uwzględniane w kalkulacji dochodu na potrzeby ulgi IP Box ani nie wpływają na wartość wskaźnika Nexus. Wnioskodawca odróżnia je od składek na ubezpieczenia społeczne, które jako koszt uzyskania przychodu podlegają proporcjonalnemu zaliczeniu do kosztów kwalifikowanych.

Ponadto, przy kwalifikacji wydatków do lit. „a” wskaźnika Nexus Wnioskodawca nie uwzględnia kosztów poniesionych po zakończeniu prac rozwojowych nad konkretnym programem komputerowym (KPWI) ani kosztów czynności, które nie mają twórczego charakteru. W przypadku składników majątku podlegających amortyzacji we wskaźniku ujmowane są wyłącznie odpisy amortyzacyjne dokonane w danym roku podatkowym, a nie cały wydatek jednorazowo.

9. Zastosowanie 5% stawki podatku

Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Wnioskodawca zamierza zsumować obliczone według powyżej przedstawionego schematu kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągnięte w roku podatkowym, których suma powinna stanowić podstawę opodatkowania preferencyjną 5% stawką podatku zgodnie z art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT.

 10. Podsumowanie

Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania 5% stawką podatkową wobec kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za lata 2019, 2020 i 2021, zgodnie z przepisami o IP Box, poprzez ujęcie tej preferencji w zeznaniach rocznych za te lata (ewentualnie poprzez złożenie korekt).

Z dniem 1 stycznia 2022 r. Wnioskodawca zmienił formę opodatkowania na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i zamierza ją kontynuować. Wniosek dotyczy wyłącznie prawa do zastosowania preferencji IP Box za lata 2019-2021, w których Wnioskodawca rozliczał się podatkiem liniowym 19% na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Dla uniknięcia wątpliwości, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będącym przedmiotem wniosku jest autorskie prawo do programu komputerowego, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. To prawo podlega ochronie z mocy ustawy o PAIPP (art. 74), niezależnie od procedur zgłoszeniowych/rejestracyjnych właściwych dla innych kategorii praw (np. patentów lub wzorów przemysłowych), które nie mają zastosowania do programów komputerowych.

W piśmie z 13 października 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:

1)  W związku z tym, że z przedstawionego opisu sytuacji faktycznej nie wynika w jednoznaczny i zrozumiały sposób jakie konkretne programy komputerowy Pan tworzył/rozwijał/ulepszał, proszę wyjaśnić:

a)  jakie konkretne programy komputerowe (prawa autorskie do tych programów komputerowych) są przedmiotem wniosku?

Proszę przedstawić szczegółowy opis będących przedmiotem zapytania programów komputerowych (konkretne nazwy, przeznaczenie, funkcje oraz na czym polegała ich innowacyjność) wraz ze wskazaniem, czy zostały stworzone/rozwinięte/ulepszone w okresie, którego dotyczy wniosek.

Odpowiedź: W okresie objętym wnioskiem (lata 2019-2021) Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, tworzył, rozwijał i ulepszał szereg specjalistycznych programów komputerowych oraz ich części. Z uwagi na znaczną liczbę zrealizowanych w tym okresie projektów i stworzonych funkcjonalności, w odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca przedstawia poniżej opis kilku głównych, zróżnicowanych i reprezentatywnych projektów i funkcjonalności, które najlepiej oddają charakterystykę prac objętych wnioskiem:

(…).

Wszystkie wymienione powyżej programy komputerowe oraz ich części zostały stworzone, rozwinięte lub ulepszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności w latach 2019-2021.

b)  czy wszystkie „aplikacje i usługi w chmurze”, „rozwiązania dla platformy”, „moduły”, „infrastruktura jako kod”, „skrypty i narzędzia automatyzujące” to programy komputerowe, które były tworzone/rozwijane/ulepszane bezpośrednio przez Pana?

Sposób, w jaki używa Pan ww. pojęć nie pozwala na stwierdzenie, czy różne pojęcia określają różne efekty Pana prac, czy pojęcia te są używane zamiennie, żeby określić ten sam efekt Pana prac.

Odpowiedź: Tak, wszystkie wymienione we wniosku kategorie, takie jak „aplikacje i usługi w chmurze”, „rozwiązania dla platformy”, „moduły”, „infrastruktura jako kod” oraz „skrypty i narzędzia automatyzujące”, w kontekście działalności Wnioskodawcy, stanowią programy komputerowe w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Pojęcia te są używane w celu bardziej precyzyjnego opisania specyfiki i przeznaczenia danego oprogramowania, jednak każde z nich odnosi się do efektu pracy Wnioskodawcy, którym jest kod źródłowy, stanowiący zestaw instrukcji dla komputera.

Niezależnie od użytej nazwy („aplikacja”, „moduł”, „skrypt”), każdy z tych efektów pracy:

-                    był tworzony, rozwijany lub ulepszany bezpośrednio i osobiście przez Wnioskodawcę,

-                    stanowił przejaw jego indywidualnej działalności twórczej,

-                    podlegał ochronie prawnoautorskiej jako program komputerowy lub jego istotna, samodzielna część.

Pojęcia te nie są używane zamiennie w odniesieniu do tego samego efektu pracy, lecz służą do kategoryzacji różnych typów oprogramowania, które Wnioskodawca tworzył. Przykładowo:

(…).

W każdym jednak przypadku finalnym rezultatem pracy Wnioskodawcy był program komputerowy (lub jego część stanowiąca odrębny utwór), do którego autorskie prawa majątkowe były przenoszone na Kontrahenta.

2)  W czym przejawiał się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” których dotyczy wniosek?

Należy ponadto wyjaśnić jakie konkretne działania podejmował Pan w celu opracowania nowego/rozwijanego/ulepszanego „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” a w szczególności:

a)  zastosowanie jakich technologii (rozwiązań, narzędzi) powodowało, iż „Oprogramowanie” „części Oprogramowania”, po ich wytworzeniu lub rozwinięciu/ulepszeniu różniło się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana?

b)  jakie konkretne działania zmierzające do usprawnienia wytworzonego już wcześniej w praktyce gospodarczej „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” zostały podjęte w celu realizacji zlecanych zadań?

c)  w oparciu o jakie technologie informatyczne zostały wytworzone/rozwijane/ulepszane przez Pana „Oprogramowanie”/„części Oprogramowania”? Czego dotyczyło tworzenie/rozwijanie/ulepszenie przez Pana „Oprogramowania”/„części Oprogramowania”? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej były zastosowane?

d)  co powodowało, iż wytworzone nowe/rozwijane/ulepszane „Oprogramowanie”/„części Oprogramowania” różniły się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana?

e)  zastosowanie jakich technologii informatycznych (rozwiązań, narzędzi) powodowało, iż „Oprogramowanie”/„części Oprogramowania” po ich wytworzeniu/rozwinięciu/ulepszeniu różniło się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana?

Odpowiedź: Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy przejawiał się w każdym przypadku w kreowaniu nowych, nieistniejących wcześniej rozwiązań informatycznych o indywidualnym charakterze. Praca Wnioskodawcy nie polegała na mechanicznym odtwarzaniu istniejących schematów, lecz na aktywnym rozwiązywaniu unikalnych problemów technicznych i biznesowych, dla których nie istniały gotowe, standardowe odpowiedzi. Każdy projekt wymagał indywidualnej analizy, doboru technologii, zaprojektowania autorskiej architektury oraz implementacji unikalnego kodu źródłowego.

a)  Nowatorstwo i odmienność tworzonych rozwiązań wynikały nie tyle z samego faktu użycia konkretnej technologii, co ze sposobu jej wykorzystania i łączenia w nowe, unikalne całości. Wnioskodawca, bazując na swojej wiedzy i doświadczeniu, stosował zaawansowane technologie (…) w niestandardowy, autorski sposób, aby osiągnąć cele nieosiągalne przy użyciu istniejących u niego wcześniej rozwiązań. Przykładowo:

(…).

b)  Działania Wnioskodawcy nie polegały na usprawnianiu oprogramowania wytworzonego wcześniej w jego własnej praktyce gospodarczej, lecz na tworzeniu nowych programów dla Kontrahentów lub rozwijaniu oprogramowania należącego do Kontrahentów. W tym drugim przypadku, działania zmierzające do usprawnienia obejmowały m.in.:

(…).

c)  Oprogramowanie było wytwarzane i rozwijane głównie w oparciu o technologie (…), w tym:

(…).

Tworzenie, rozwijanie i ulepszanie dotyczyło budowy nowych aplikacji od podstaw, rozbudowy istniejących systemów o nowe moduły i funkcjonalności, a także automatyzacji procesów biznesowych i administracyjnych. Każdy projekt wiązał się z zastosowaniem nowych dla Wnioskodawcy koncepcji i rozwiązań, takich jak np. (…).

d)  Każde wytworzone lub rozwinięte oprogramowanie było unikalne i różniło się od rozwiązań funkcjonujących wcześniej w praktyce Wnioskodawcy, ponieważ:

-     Było tworzone na indywidualne zamówienie: każdy projekt odpowiadał na specyficzne, często unikalne, potrzeby i wymagania konkretnego Kontrahenta, które nie mogły być zaspokojone przez istniejące, gotowe rozwiązania.

-     Rozwiązywało nowe problemy: Wnioskodawca podejmował się zadań, które stanowiły nowe wyzwania badawcze i wymagały opracowania nowatorskich algorytmów, architektur i koncepcji.

-     Wykorzystywało nowe kombinacje technologii: każdy projekt był okazją do zastosowania nowych narzędzi, bibliotek, wzorców projektowych lub architektonicznych, które nie były wcześniej stosowane przez Wnioskodawcę w danym kontekście.

e)  Odpowiedź na to pytanie jest tożsama z odpowiedzią na pytanie 2a. Różnice wynikały z autorskiego i nowatorskiego sposobu łączenia i wykorzystywania technologii takich jak (…), „szytych na miarę” rozwiązań, które znacząco wykraczały poza standardowe, wcześniej stosowane przez Wnioskodawcę schematy.

3)  Wobec wskazania we wniosku, że:

proszę wyjaśnić:

a)  czy Pana działalność, w ramach której tworzył/rozwijał/ulepszał Pan „Oprogramowanie”/„części Oprogramowania” prowadzona była w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia?

b)  na czym polegała systematyczność w odniesieniu do podejmowanych przez Pana działań w zakresie opisanych we wniosku czynności?

c)  jakie cele na wstępie postawił Pan w celu wytworzenia nowego i rozwinięcia/ulepszenia istniejącego „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” w poszczególnych latach oraz źródeł finansowania zaplanowanych prac?

d)  jakie konkretnie cele zostały osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?

e)  jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane w poszczególnych latach, a które z nich zostały faktycznie zrealizowane w stosunku do jakiego nowego i rozwiniętego/ulepszonego „Oprogramowania”/„części Oprogramowania”?

Odpowiedź:

a)  Tak, działalność Wnioskodawcy była prowadzona w sposób wysoce uporządkowany, zaplanowany i metodyczny. Każdy projekt realizowany był według określonego systemu pracy, który obejmował następujące etapy:

-      Faza analizy i planowania: na tym etapie Wnioskodawca, w ścisłej współpracy z Kontrahentem, analizował wymagania biznesowe i techniczne. Opracowywany był wstępny harmonogram prac, definiowano cele (tzw. kamienie milowe) oraz dobierano odpowiednie technologie.

-      Faza projektowania: tworzenie architektury rozwiązania, projektowanie struktur danych, interfejsów oraz logiki działania poszczególnych komponentów.

-      Faza implementacji (kodowania): pisanie kodu źródłowego zgodnie z przyjętymi założeniami projektowymi i standardami kodowania.

-      Faza testowania: weryfikacja poprawności działania stworzonego oprogramowania poprzez testy.

-      Faza wdrożenia i utrzymania: instalacja oprogramowania w środowisku docelowym oraz wsparcie po wdrożeniu.

Prace były prowadzone w oparciu o (…), co zapewniało iteracyjne dostarczanie wartości i regularną weryfikację postępów w odniesieniu do założonych celów.

b)  Systematyczność działalności Wnioskodawcy przejawiała się w kilku aspektach:

-      Ciągłość: działalność była prowadzona w sposób ciągły i nieprzerwany przez cały okres objęty wnioskiem, w ramach stałej współpracy z Kontrahentami.

-      Regularność: prace programistyczne były wykonywane regularnie, w ustalonych cyklach (np. dwutygodniowych sprintach), co zapewniało stały postęp i przewidywalność procesu wytwórczego.

-      Metodyczność: każde zadanie było realizowane według powtarzalnego, opisanego powyżej schematu (analiza, projekt, implementacja, testy), co zapewniało wysoką jakość i spójność dostarczanych rozwiązań.

-      Uporządkowanie: wszystkie prace, kod źródłowy oraz dokumentacja były zarządzane przy użyciu profesjonalnych narzędzi, takich jak (…), co zapewniało pełną historię i audytowalność procesu.

c)  Na początku każdego projektu lub jego etapu, w porozumieniu z Kontrahentem, stawiane były konkretne cele biznesowe i techniczne. Poniżej przedstawiono przykładowe cele dla wybranych projektów opisanych w punkcie 1a:

(…).

Źródłem finansowania wszystkich zaplanowanych prac było wyłącznie wynagrodzenie otrzymywane od Kontrahentów w ramach zawartych umów o współpracy (B2B). Wnioskodawca nie korzystał z żadnych zewnętrznych dotacji, subwencji ani pożyczek na finansowanie działalności badawczo-rozwojowej.

d)  We wszystkich realizowanych projektach postawione cele zostały osiągnięte. Opracowane rozwiązania zostały wdrożone i z powodzeniem rozwiązywały zidentyfikowane problemy biznesowe i techniczne Kontrahentów.

-     Zasoby ludzkie: wszystkie prace programistyczne i projektowe były wykonywane wyłącznie i osobiście przez Wnioskodawcę.

-     Zasoby rzeczowe: Wnioskodawca w swojej pracy wykorzystywał zarówno własny sprzęt komputerowy (np. monitory, akcesoria), jak i, w niektórych projektach, sprzęt (np. laptop) udostępniony przez Kontrahenta, co było podyktowane wymogami bezpieczeństwa danego projektu i polityką dostępu do wewnętrznych systemów klienta. Koszty związane z udostępnionym sprzętem ponosił Kontrahent.

-     Zasoby finansowe: działalność była finansowana w całości z bieżących przychodów uzyskiwanych od Kontrahentów.

e)    Prace były planowane i realizowane w oparciu o harmonogramy dostosowane do (…). Taki model pracy zapewniał terminową realizację celów projektowych i pełną kontrolę nad przebiegiem prac w odniesieniu do każdego stworzonego lub rozwiniętego programu komputerowego.

4)  W odniesieniu do Pana działalności, w ramach której tworzył, rozwijał oraz ulepszał Pan „Oprogramowanie”/„części Oprogramowania” proszę wyjaśnić:

a)  jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji „Oprogramowania”/„części Oprogramowania”?

b)  jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystywał/rozwijał/ulepszał Pan w ramach tej działalności? Przy użyciu jakich „innowacyjnych technologii” powstały poszczególne innowacyjne rozwiązania, jakie nowe zastosowania i usprawnienia odróżniają tworzone/rozwijane/ulepszane „Oprogramowanie”/„części Oprogramowania” od już istniejących?

c)  jakie produkty, usługi, procesy oferował Pan dotychczas w swojej działalności?

d)  na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych, czy programistycznych oparte były te produkty, usługi, procesy?

e)  co Pan zaplanował i jakie cele Pan postawił?

f)   co było efektem działań, tj. jakie nowe zastosowanie powstało przy realizacji opisanych prac?

g)  w jaki sposób realizował Pan zaplanowane przedsięwzięcie?

Odpowiedź:

a)  Przed rozpoczęciem każdego projektu Wnioskodawca dysponował ugruntowaną wiedzą i wieloletnim doświadczeniem w zakresie inżynierii oprogramowania, a w szczególności w obszarze (…). Zasoby te obejmowały:

(…).

b)  W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca stale rozwijał i wykorzystywał wiedzę w następujących obszarach:

(…)

Innowacyjne rozwiązania powstawały przy użyciu najnowszych wersji (…). Nowe zastosowania i usprawnienia, które odróżniały tworzone oprogramowanie od istniejących, polegały m.in. na tworzeniu w pełni zautomatyzowanych, elastycznych i skalowalnych systemów, które były precyzyjnie dopasowane do potrzeb Kontrahenta, w przeciwieństwie do istniejących, często sztywnych i monolitycznych rozwiązań.

c)  Dotychczasowa działalność Wnioskodawcy koncentrowała się wyłącznie na świadczeniu wysokospecjalistycznych usług programistycznych, których efektem było tworzenie, rozwijanie i ulepszanie oprogramowania dla Kontrahentów. Wnioskodawca nie oferował gotowych produktów ani standardowych usług wdrożeniowych.

d)  Oferowane usługi i tworzone w ich ramach produkty (oprogramowanie) były oparte na zaawansowanej wiedzy technicznej i technologicznej z zakresu (…), w tym na rozwiązaniach opisanych w odpowiedzi na pytanie 2c.

e)  Odpowiedź na to pytanie została zawarta w punkcie 3c.

f)   Efektem działań było powstanie nowych, w pełni funkcjonalnych programów komputerowych lub ich istotnych części, które znajdowały konkretne, nowe zastosowanie w działalności Kontrahentów. Przykładowo:

(…).

g)  Odpowiedź na to pytanie została zawarta w punkcie 3a. Przedsięwzięcia były realizowane w sposób metodyczny i uporządkowany, zgodnie z przyjętym harmonogramem i metodyką prowadzenia projektu ((…)), począwszy od analizy, przez projektowanie, implementację, testowanie, aż po wdrożenie.

5)  Czy wobec zaznaczenia w opisie sprawy, że:

należy rozumieć, że w każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania/ulepszania utworów – efekty Pana samodzielnej pracy były odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?

Odpowiedź: Tak. Należy przy tym podkreślić, że zakresem wniosku objęte są wyłącznie te efekty pracy (zarówno tworzone od podstaw, jak i stanowiące rozwinięcie/ulepszenie), które ze względu na swój twórczy charakter stanowiły odrębny program komputerowy (lub jego część stanowiącą samodzielny utwór), podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Nawet w przypadku rozwijania istniejącego programu, wkład twórczy Wnioskodawcy (np. stworzenie nowego modułu, napisanie nowej funkcjonalności, refaktoryzacja istniejącego kodu) prowadził do powstania nowego, oryginalnego dzieła, które samo w sobie stanowiło program komputerowy i było chronione prawem autorskim od momentu jego ustalenia. Nie były to jedynie drobne, nietwórcze modyfikacje.

6)    Co należy rozumieć przez „części Oprogramowania”?

Odpowiedź: Przez „części Oprogramowania” należy rozumieć stworzone przez Wnioskodawcę, wyodrębnione funkcjonalnie fragmenty kodu źródłowego, które mogą, ale nie muszą, stanowić samodzielnie działający program. Są to w szczególności:

-     Moduły: logicznie wyodrębnione części większego systemu, odpowiedzialne za realizację określonego zestawu funkcji (np. moduł uwierzytelniania, moduł płatności).

-     Biblioteki: zbiory funkcji i klas, które mogą być wielokrotnie wykorzystywane w różnych częściach aplikacji lub w różnych projektach.

-     komponenty: elementy interfejsu użytkownika (np. komponent siatki danych, komponent formularza) lub komponenty logiki biznesowej.

-     Mikrousługi: niewielkie, niezależne aplikacje, które realizują jedną, konkretną funkcję biznesową i komunikują się z innymi częściami systemu za pomocą (…).

Wnioskodawca kwalifikuje jako odrębny utwór każdą z tak rozumianych „części Oprogramowania”, o ile stanowiła ona efekt jego indywidualnej pracy twórczej, nawet jeśli jej pełna funkcjonalność ujawniała się dopiero w połączeniu z innymi elementami systemu. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie, m.in. w wyroku NSA z 7 grudnia 2023 r. (II FSK 812/22), gdzie wskazano, że każda część programu komputerowego, o ile posiada indywidualny, twórczy charakter, stanowi samodzielnie program komputerowy podlegający ochronie.

7)    Czy w każdym przypadku „części Oprogramowania” – były odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?

Odpowiedź: Tak. Zgodnie z założeniem przyjętym we wniosku, wszystkie „części Oprogramowania” (zdefiniowane w odpowiedzi na pytanie nr 6), z których dochód Wnioskodawca zamierza opodatkować stawką 5%, były – ze względu na swój indywidualny i twórczy charakter – odrębnymi utworami w postaci programu komputerowego, podlegającymi ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Każdy moduł, biblioteka czy komponent objęty wnioskiem był rezultatem samodzielnego procesu projektowego i implementacyjnego, nosząc znamiona oryginalności niezbędne do objęcia go ochroną prawnoautorską.

8)    Czy przysługiwały wyłącznie Panu majątkowe prawa autorskie do tych odrębnych „Oprogramowań”/„części Oprogramowania”?

Odpowiedź: Tak, do momentu przeniesienia autorskich praw majątkowych na Kontrahenta, co następowało z chwilą ustalenia utworu lub z chwilą zapłaty wynagrodzenia (zgodnie z postanowieniami konkretnej umowy), wyłącznie Wnioskodawcy przysługiwały pierwotne, autorskie prawa majątkowe do stworzonych przez niego programów komputerowych oraz ich części. Wnioskodawca był jedynym twórcą opisywanych utworów, w związku z czym nie występowała współwłasność tych praw. Z chwilą przeniesienia, całość tych praw przechodziła na Kontrahenta.

9)    Czy w przypadku, gdy rozwijał/ulepszał Pan „Oprogramowanie”/„części Oprogramowania”:

a)  był Pan właścicielem lub współwłaścicielem „Oprogramowania”/„części Oprogramowania”, które Pan rozwijał/ulepszał, jeżeli nie – to czy w stosunku do tego „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” posiadał Pan wyłączną licencję, tj. umowę, w której zastrzeżono wyłączność korzystania przez Pana z tego prawa?

b)  czy zmiany wprowadzane przez Pana do rozwijanego/ulepszanego „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” miały charakter rutynowych/okresowych zmian?

c)  czy Pana działania zmierzały do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego „Oprogramowania”/„części Oprogramowania”?

d)  w wyniku podjętych przez Pana czynności powstał odrębny od tego „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” utwór (nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci nowego autorskiego prawa do „Oprogramowania”/„części Oprogramowania”) podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

-        jeżeli tak ‒ czy przenosił Pan całość autorskich praw majątkowych, otrzymując w zamian wynagrodzenie za sprzedaż tego prawa,

-        jeżeli nie – czy Pana wynagrodzenie było tylko wynagrodzeniem za efekty swoich prac badawczo-rozwojowych?

Odpowiedź:

a)  Nie, w przypadkach, gdy Wnioskodawca rozwijał lub ulepszał istniejące oprogramowanie, nie był jego właścicielem, współwłaścicielem, ani nie posiadał do niego licencji wyłącznej. Dostęp do kodu źródłowego tego oprogramowania był mu udzielany przez Kontrahenta na podstawie umowy o współpracy, wyłącznie w celu realizacji zleconych prac rozwojowych.

b)  Nie. Należy podkreślić, że przedmiotem wniosku i prowadzonej ewidencji dla celów IP Box objęte są wyłącznie te działania, które miały charakter twórczy. Wszelkie potencjalne czynności, które mogłyby zostać uznane za rutynowe, okresowe lub nietwórcze (np. proste poprawki błędów, wsparcie techniczne niezwiązane z rozwojem, kosmetyczne modyfikacje) nie są przedmiotem wniosku i zostały jednoznacznie wyłączone z przychodów uwzględnianych w kalkulacji dochodu kwalifikowanego.

c)  Tak, wszystkie działania Wnioskodawcy w zakresie rozwijania i ulepszania oprogramowania zmierzały bezpośrednio do poprawy jego użyteczności (np. poprzez przeprojektowanie interfejsu użytkownika) lub funkcjonalności (np. poprzez dodanie nowych modułów, optymalizację algorytmów, zwiększenie wydajności i skalowalności).

d)  Tak, w wyniku podjętych czynności rozwojowych powstawał odrębny utwór (nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej) w postaci nowej części oprogramowania (np. modułu, biblioteki) lub nowej wersji istniejącego oprogramowania, który podlegał ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Następnie Wnioskodawca przenosił całość autorskich praw majątkowych do tego nowo powstałego utworu na rzecz Kontrahenta, otrzymując w zamian wynagrodzenie za sprzedaż tego prawa, zgodnie z postanowieniami umowy.

 10)  Czy w przypadku, gdy rozwijał/ulepszał Pan „Oprogramowanie”/„części Oprogramowania”, a w wyniku jego rozwoju/ulepszania nie powstało nowe prawo własności intelektualnej, to był Pan właścicielem, współwłaścicielem lub użytkownikiem tego „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” na podstawie licencji wyłącznej?

Odpowiedź: Działalność Wnioskodawcy objęta wnioskiem i kalkulacją IP Box z definicji dotyczy wyłącznie tych prac, których rezultatem było powstanie nowego, odrębnego utworu (kwalifikowanego prawa własności intelektualnej). Jeżeli w ramach świadczonych usług miały miejsce jakiekolwiek działania o charakterze nietwórczym lub takie, które nie prowadziły do powstania nowego kwalifikowanego IP, to wynagrodzenie za nie nie było i nie jest przez Wnioskodawcę zaliczane do dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

 11)  W przypadku, gdy w zakresie rozwijania/ulepszania przez Pana „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” już istniejącego, którego nie był Pan właścicielem/współwłaścicielem oraz nie przysługiwała Panu licencja wyłączna do korzystania z rozwijanego produktu, wniosek należy uzupełnić poprzez wskazanie:

·         na jakiej podstawie nastąpiło rozwinięcie/ulepszenie tego „Oprogramowania”/„części Oprogramowania”?

Odpowiedź: Rozwinięcie lub ulepszenie następowało na podstawie umowy o współpracy zawartej z Kontrahentem, która zlecała Wnioskodawcy wykonanie określonych prac rozwojowych w stosunku do oprogramowania, do którego Kontrahent posiadał prawa.

·         czy w wyniku tworzenia/rozwinięcia/ulepszenia „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” tworzone były nowe kody, algorytmy w językach programowania i powstało nowe prawo własności intelektualnej?

Odpowiedź: Tak, w wyniku tych prac, co do zasady, tworzone były nowe kody źródłowe i/lub nowe algorytmy, które w swojej istocie stanowiły nowy, odrębny utwór (nowe prawo własności intelektualnej) w rozumieniu prawa autorskiego.

·         czy przysługiwały Panu prawa autorskie do modyfikacji „Oprogramowania”/„części Oprogramowania”, które podlegały ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych?

Odpowiedź: Tak, do momentu przeniesienia praw na Kontrahenta, Wnioskodawcy jako twórcy przysługiwały pierwotne autorskie prawa majątkowe do stworzonych przez niego modyfikacji (ulepszeń, rozwinięć), które jako odrębne utwory podlegały ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

12)  Czy w sytuacji, gdy „Oprogramowanie”/„części Oprogramowania” były wytwarzane w zespole, to efektem prac prowadzonych samodzielnie przez Pana był program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, czy część oprogramowania, która dopiero w połączeniu z innymi częściami – wytworzonymi przez inne osoby – stanowiła program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?

Odpowiedź: Efektem prac prowadzonych samodzielnie przez Wnioskodawcę był, co do zasady, odrębny utwór w postaci części oprogramowania (np. modułu, komponentu, biblioteki), który ze względu na swój twórczy i indywidualny charakter sam w sobie stanowił program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Nawet jeśli dana część oprogramowania była przeznaczona do funkcjonowania w ramach większego systemu i łączyła się z częściami wytworzonymi przez inne osoby, to wkład twórczy Wnioskodawcy w jej powstanie był na tyle istotny, że sama ta część stanowiła odrębny, chroniony utwór. Nie była to sytuacja, w której dopiero połączenie nietwórczych fragmentów od różnych osób tworzyło dzieło – każda część stworzona przez Wnioskodawcę była od początku do końca jego indywidualnym dziełem.

13)  Czy w sytuacji, gdy w efekcie prac prowadzonych przez Pana powstała część oprogramowania, która dopiero w połączeniu z innymi częściami – wytworzonymi przez inne osoby – stanowiła program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to ww. osoby (współtwórcy, w tym Pan) przenosili razem (łącznie) na rzecz Kontrahenta (jako współwłaściciele) na podstawie odrębnej, wspólnie zawartej umowy prawo do stworzonego przez nich łącznie programu komputerowego podlegającego ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i Pan z tego tytułu otrzymał wynagrodzenie?

Odpowiedź: Nie, taka sytuacja nie miała miejsca. Jak wyjaśniono w odpowiedzi na pytanie 12, efektem pracy Wnioskodawcy, co do zasady, był odrębny utwór (część oprogramowania), do którego przysługiwały mu wyłączne autorskie prawa majątkowe. Wnioskodawca przenosił te prawa na rzecz Kontrahenta indywidualnie, na podstawie własnej umowy o współpracy. Nie zawierał on żadnych wspólnych umów z innymi osobami (współtwórcami) w celu łącznego przeniesienia praw do całości oprogramowania. Każdy z twórców zaangażowanych w projekt rozliczał się z Kontrahentem indywidualnie w zakresie stworzonych przez siebie, odrębnych utworów.

14)  Czy rezultatem Pana pracy była wskazana we wniosku „dokumentacja projektowa i techniczna” rozumiana jako instrukcje przeznaczone do komputera, które pozwalałyby przekształcić je do postaci kodu źródłowego?

Odpowiedź: Rezultatem pracy Wnioskodawcy była zarówno „dokumentacja projektowa i techniczna”, jak i sam kod źródłowy. Należy rozróżnić, że nie każda dokumentacja techniczna stanowi „instrukcje przeznaczone do komputera”. W przypadku Wnioskodawcy, jedynie niewielka, wysoce specjalistyczna część dokumentacji (np. szczegółowe specyfikacje algorytmów, definicje w ramach (…)) mogłaby być tak interpretowana. Zasadniczo jednak, większość tworzonej dokumentacji stanowiła opis i zbiór wytycznych dla programistów lub użytkowników, a nie bezpośrednie instrukcje dla maszyny, które pozwalałyby na automatyczne przekształcenie ich do postaci kodu źródłowego. I właśnie ta specyficzna, wysoce specjalistyczna część dokumentacji, traktowana jako materiał przygotowawczy, jest wraz z kodem źródłowym przedmiotem zapytania w kontekście ulgi IP Box.

15)  Czy w ramach wytwarzania „dokumentacji projektowej i technicznej” przez Pana powstały instrukcje komend adresowych do komputera, czy zbiór zleceń dla informatyków realizujących kolejne etapy projektu?

Odpowiedź: Jak wskazano w punkcie poprzednim, tworzona dokumentacja w przeważającej mierze stanowiła zbiór zleceń i wytycznych dla programistów, administratorów lub użytkowników. Elementy, które można by uznać za bezpośrednie „instrukcje komend adresowych do komputera” (np. (…)), stanowiły mniejszość. Zgodnie z przyjętym rozgraniczeniem, tylko te drugie – jako materiały przygotowawcze będące formą wyrażenia programu – są objęte zakresem niniejszego wniosku.

16)  Czy na Kontrahenta przenosił Pan:

a)  prawo autorskie do „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” łącznie z „dokumentacją projektową i techniczną”,

b)  tylko prawo autorskie do „Oprogramowania”/„części Oprogramowania”,

c)  tylko „dokumentację projektową i techniczną”,

d)  tylko/także inne składowe – proszę o podanie co konkretnie?

Odpowiedź: Zgodnie z zawartymi umowami, Wnioskodawca przenosił na Kontrahenta całość autorskich praw majątkowych do stworzonych utworów. Należy jednak podkreślić, że w ramach wynagrodzenia kalkulowanego dla celów IP Box, Wnioskodawca uwzględniał wyłącznie wynagrodzenie za przeniesienie prawa autorskiego do:

-     „Oprogramowania”/„części Oprogramowania” (kodu źródłowego),

-     oraz tej części „dokumentacji projektowej i technicznej”, która stanowiła utwór chroniony w ramach art. 74 ustawy (tj. twórcze materiały przygotowawcze).

Wynagrodzenie za pozostałą dokumentację (niebędącą kwalifikowanym IP), o ile występowało, nie było wliczane do przychodów z kwalifikowanego IP.

17)  Czy „dokumentacja projektowa i techniczna” tworzona przez Pana podlegała ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych?

Odpowiedź: Należy doprecyzować, że ochrona prawnoautorska przyznana programowi komputerowemu na mocy art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych obejmuje również materiały przygotowawcze prowadzące do jego opracowania. Jednakże, aby dokumentacja była chroniona na równi z programem, musi mieć ona sama w sobie charakter twórczy i być na tyle szczegółowa, by de facto stanowić formę wyrażenia programu.

Wnioskodawca w ramach swoich prac tworzył różne rodzaje dokumentacji, w tym ogólną dokumentację techniczną i wdrożeniową, jak i (w mniejszości) szczegółową dokumentację projektową.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca oświadcza, że przedmiotem wniosku i prowadzonej ewidencji dla celów IP Box jest wyłącznie ta część dokumentacji, która spełniała powyższe kryteria (tj. stanowiła twórcze, szczegółowe materiały przygotowawcze). Wszelka inna dokumentacja (np. instrukcje dla użytkownika, ogólne opisy techniczne, dokumentacja wdrożeniowa), która nie miała takiego charakteru, nie jest przedmiotem wniosku, a ewentualne wynagrodzenie z jej tytułu zostało wyłączone z przychodów uwzględnianych w kalkulacji dochodu kwalifikowanego.

18)  Jak należy rozumieć sformułowanie:

które sugeruje cykliczność ustalania dochodów z poszczególnych „Oprogramowań”/„części Oprogramowania” w kontekście okoliczności, że przenosi Pan prawa do „Oprogramowań”/„części Oprogramowania” na Kontrahentów (a więc dokonuje jednorazowych czynności, po których prawa do poszczególnych „Oprogramowań”/„części Oprogramowania” nie są już Pana składnikiem majątku wykorzystywanym w działalności gospodarczej)?

Odpowiedź: Sformułowanie to należy rozumieć w kontekście iteracyjnego i ciągłego charakteru prowadzonych prac programistycznych. Wnioskodawca pracuje w ramach okresów rozliczeniowych (np. miesięcznych), w trakcie których tworzy, rozwija i ulepsza wiele programów komputerowych lub ich części jednocześnie, w ramach różnych projektów.

Na koniec każdego okresu rozliczeniowego następuje:

1.   Identyfikacja i ustalenie poszczególnych utworów (programów lub ich części), które zostały w tym okresie ukończone i przekazane Kontrahentowi.

2.   Określenie wartości wynagrodzenia przypadającego na przeniesienie autorskich praw majątkowych do każdego z tych konkretnych, ukończonych w danym okresie utworów. Jest to możliwe dzięki prowadzonej ewidencji czasu pracy, która pozwala na przypisanie nakładu pracy do poszczególnych projektów i zadań.

Cykliczność odnosi się zatem do procesu rozliczania i fakturowania, który odbywa się regularnie (np. co miesiąc), a nie do wielokrotnego uzyskiwania dochodu z tego samego, raz sprzedanego prawa. Przeniesienie praw do danego, konkretnego utworu (programu lub jego części) jest czynnością jednorazową. Po przeniesieniu praw, dany utwór przestaje być składnikiem majątku Wnioskodawcy. Cyklicznie (co miesiąc) Wnioskodawca tworzy i sprzedaje nowe, odrębne utwory, uzyskując z tego tytułu kolejne, jednorazowe wynagrodzenia za sprzedaż poszczególnych praw.

19)  O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosił Pan koszty zakupu i utrzymania sprzętu oraz akcesoriów i materiałów? W treści wniosku posłużono się jedynie ich przykładowym wyliczeniem. Proszę o wskazanie, w formie katalogu zamkniętego, wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków. O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosił Pan koszt materiałów eksploatacyjnych?

Odpowiedź: Wskazane w tej kategorii wydatki, w formie katalogu zamkniętego, obejmują:

-     Sprzęt komputerowy: laptopy, komputery (…), monitory, telewizor (wykorzystywany jako monitor), smartfony, zasilacz awaryjny ((…)).

-     Podzespoły komputerowe: procesory ((…)), karty graficzne ((…)), płyty główne, pamięci RAM, dyski twarde ((…)), karty sieciowe, zasilacze, systemy chłodzenia, obudowy.

-     Urządzenia peryferyjne: klawiatury, myszy, podkładki pod mysz, drukarki/skanery (urządzenia wielofunkcyjne), kamery internetowe, głośniki komputerowe, słuchawki z mikrofonem.

-     Sprzęt sieciowy: routery, switche.

-     Akcesoria i okablowanie: zewnętrzne dyski twarde, switche/rozgałęziacze USB, pendrive'y, listwy przeciwprzepięciowe, zasilacze i ładowarki, kable, adaptery i przejściówki, etui i folie ochronne na telefon.

-     Materiały eksploatacyjne: tusze do drukarek, papier, sprężone powietrze, chemia do czyszczenia sprzętu komputerowego.

Przez „koszt materiałów eksploatacyjnych” Wnioskodawca rozumie wydatki na tusze do drukarek oraz papier, które były zużywane w związku z prowadzoną działalnością, np. do drukowania dokumentacji projektowej lub faktur, a także dedykowane środki do konserwacji i czyszczenia sprzętu elektronicznego.

20)  Kosztów jakiego konkretnie oprogramowania komputerowego dotyczy Pana wniosek? W treści wniosku posłużono się jedynie ich przykładowym wyliczeniem.

Odpowiedź: Odpowiadając na pytanie, w formie katalogu zamkniętego, jedynym ponoszonym bezpośrednio przez Wnioskodawcę kosztem z tytułu oprogramowania komputerowego w okresie objętym wnioskiem (lata 2019-2021) i będącym przedmiotem wniosku był koszt licencji (…).

Należy dodać, że w ramach realizacji zleceń Wnioskodawca korzystał również z oprogramowania specjalistycznego (np. środowisk programistycznych, dostępu do platform chmurowych) udostępnianego przez Kontrahentów. Jako, że Wnioskodawca nie ponosił kosztów tych licencji, nie były one uwzględniane w jego kosztach uzyskania przychodu ani w kalkulacji wskaźnika nexus.

21)  O jakich konkretnie wydatkach mowa jeśli wskazuje Pan, że ponosił Pan koszt usług telekomunikacyjnych? Proszę o wskazanie, w formie katalogu zamkniętego, wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków.

Odpowiedź: Wydatki na usługi telekomunikacyjne, w formie katalogu zamkniętego, obejmują:

-     Abonament za dostęp do Internetu: opłaty za stacjonarny, szerokopasmowy dostęp do Internetu w miejscu prowadzenia działalności.

-     Abonament telefoniczny: opłaty za usługi telefonii komórkowej, w tym rozmowy i transmisję danych, wykorzystywane do komunikacji z Kontrahentami i w ramach prac rozwojowych.

22)  O jakiej „odpowiedniej metodyce alokacji” mowa jest w pytaniach nr 4 i 5? Czy stosowany jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Odpowiedź: Tak, przez „odpowiednią metodykę alokacji” Wnioskodawca rozumie przede wszystkim klucz przychodowy. Wnioskodawca wyjaśnia, że w przypadku kosztów, których nie można bezpośrednio i jednoznacznie przypisać do przychodów z konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej(koszty wspólne), stosuje klucz alokacji oparty na proporcji przychodów.

Metodyka ta jest zgodna z zasadą wyrażoną w art. 22 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która stanowi, że jeżeli koszty uzyskania przychodów są wspólne dla przychodów, z których część jest opodatkowana w sposób szczególny, a część na zasadach ogólnych, a nie jest możliwe ustalenie, w jakiej części dotyczą one poszczególnych przychodów, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Wnioskodawca stosuje tę zasadę analogicznie do alokacji kosztów wspólnych pomiędzy przychody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej a pozostałe przychody z działalności gospodarczej.

23)  Czy przyjęta „metodyka alokacji” (prawdopodobnie sposób alokacji kosztów – klucz podziału kosztów wskazany w pytaniach nr 4 i 5) była stosowana wyłącznie w przypadku, gdy z obiektywnych przesłanek wynikło, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu (kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) z konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie było możliwe w danym stanie faktycznym (dany koszt dotyczy wielu źródeł oraz wielu kwalifikowanych IP i nie było możliwości zastosowania właściwej metodologii jego przypisania, tj. takiej, która będzie odzwierciedlać adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego kosztu służącego wyliczeniu wskaźnika nexus, z przychodami z konkretnego kwalifikowanego IP)? – proszę udzielić jednoznacznej odpowiedzi.

Odpowiedź: Tak.

Pytania

1. Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych (oprogramowania lub jego istotnych części) stanowi prace rozwojowe, o których mowa jest w art. 5a ust. 40 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym czy stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 oraz art. 30ca ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2. Czy prawa autorskie do programów komputerowych (oprogramowania lub jego istotnych części) tworzonych przez Wnioskodawcę – w tym współtworzonych w ramach współpracy z zespołem po stronie Kontrahenta – w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?

3. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego (oprogramowania lub jego istotnych części) przez Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT?

4. Czy wydatki na:

-        sprzęt komputerowy i akcesoria;

-        oprogramowanie komputerowe;

-        usługi hostingowe i domeny;

-        usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu;

-        składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy;

-        usługi księgowe,

które Wnioskodawca ponosi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, są kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT?

5. Czy wydatki na:

-      sprzęt komputerowy i akcesoria;

-      oprogramowanie komputerowe;

-      usługi hostingowe i domeny;

-      usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu;

-      składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy;

-      usługi księgowe,

które Wnioskodawca ponosi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?

6. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym oraz stanowiskach Wnioskodawcy do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT, za lata 2019, 2020 i 2021?

7. Czy Wnioskodawca ma prawo rozliczyć preferencję IP Box wstecz za lata 2019, 2020 i 2021 – poprzez wykazanie jej w zeznaniach rocznych za te lata lub poprzez złożenie ich korekt – w oparciu o prowadzoną od 1 stycznia 2019 r. odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT?

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1

Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Badaniami naukowymi są więc:

-     badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce – rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowanych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

-     badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce – rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT przez prace rozwojowe rozumie się działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, niezbędne jest wyodrębnienie pewnych cech dotyczących możliwości zakwalifikowania przedmiotowego Oprogramowania tworzonego przez Wnioskodawcę jako prac badawczo-rozwojowych.

Odnosząc się do interpretacji indywidualnej o sygnaturze 0114-KDIP3-1.4011.318.2019.3.MG i stanowiska Wnioskodawcy, które zostało w niej przedstawione i zaaprobowane przez Organ podatkowy działalność badawczo-rozwojowa powinna: obejmować badania naukowe lub prace rozwojowe, mieć twórczy charakter, być podejmowana w sposób systematyczny oraz być podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Oprócz tego w Objaśnieniu podatkowym z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box – w definiowaniu działalności B+R następuje odniesienie do kryteriów z tzw. Podręcznika Frascati (OECD (2018), Podręcznik Frascati 2015: Zalecenia dotyczące pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej, Pomiar działalności naukowo-technicznej i innowacyjnej, OECD Publishing. Paris/GUS, Warsaw, https://doi.org/10.1787/9788388718977-pl).

Według podręcznika działalność badawczo-rozwojowa musi być: nowatorska, twórcza, nieprzewidywalna, metodyczna, możliwa do przeniesienia lub odtworzenia. Działalność podejmowana przez Wnioskodawcę polega na tworzeniu programu komputerowego w odpowiedzi na zapotrzebowanie biznesowe Kontrahentów. Działania te stanowią prace rozwojowe w rozumieniu przedmiotowych ustaw. Polegają one bowiem na wykorzystaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi programistycznych, języków programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania nowych i ulepszonych rozwiązań.

Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, jak i kryteria niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, jego działalność spełnia cechy takowej:

-      nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie lub części Oprogramowania w zależności od potrzeb Kontrahentów, z którym współpracuje, a dany Kontrahent ma na celu zwiększenie innowacyjności istniejących/zastanych rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb;

-      nieprzewidywalność: Kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują od Wnioskodawcy wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo korzystania z istniejących metod informatycznych i języków programistycznych, powoduje wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;

-      metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i przedstawionym przez nich planem;

-      możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach wykonywanej przez niego działalności na rzecz Kontrahentów jest przeniesienie autorskich praw majątkowych z Oprogramowania lub części Oprogramowania na Kontrahenta co nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.

Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Wnioskodawcy, można stwierdzić, że tworzenie przez niego programów komputerowych spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej zawarte w Podręczniku Frascati oraz w art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT.

Ponadto, Wnioskodawca zdaje sobie sprawę, że ustawa o PIT odsyła bezpośrednio do przepisów ustaw pozapodatkowych, natomiast zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, Organ jest zobowiązany do tego, aby się do nich ustosunkować.

Jak wskazuje wyrok NSA z dnia 7 kwietnia 2016 r., o sygn. I GSK 789/14, „pojęcia »przepisów prawa podatkowego«, o którym mowa w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie można ograniczać wyłącznie do ustaw, które w swoim tytule zawierają takie pojęcie, lecz chodzi o rzeczywistą treść zawartych w ustawach regulacji mających wpływ na opodatkowanie”.

W podobnym kontekście wypowiedziały się sądy administracyjne w innych orzeczeniach, m.in. NSA w wyroku z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. II FSK 2524/12 stwierdził, że: „Trzeba również zauważyć, że mimo, iż instytucja indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego odnosi się głównie do regulacji z zakresu prawa daninowego, jakim jest prawo podatkowe, to nie można jednak tracić z pola widzenia, że prawo podatkowe określa konsekwencje prawnopodatkowe w związku ze zdarzeniami regulowanymi przez inne dziedziny prawa. Nie funkcjonuje ono w oderwaniu od innych gałęzi prawa, zwłaszcza tych, które normują stosunki społeczne zaistniałe pomiędzy podmiotami cywilnymi, głównie zaś pomiędzy podmiotami gospodarczymi. Prawo podatkowe jest zatem ściśle związane z obrotem prawnym, w tym gospodarczym, bez zaistnienia którego, nie powstałyby stosunki podatkowoprawne. Podczas interpretacji przepisów prawa podatkowego nie można zatem nie uwzględnić regulacji prawnych, które normują stosunki z zakresu obrotu gospodarczego. Ograniczenie interpretacji przepisów prawa podatkowego wyłącznie do sfery podatkowej – narusza przepisy regulujące wydawanie indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (por. wyrok NSA z 27 stycznia 2009 r., I FsK 1871/07)”.

Podobnie wskazał WSA z Poznania w wyroku z dnia 20 grudnia 2018 r., sygn. I SA/Po 795/18, argumentując, że „trzeba w tym miejscu szczególnie podkreślić, że pojęcia »przepisy prawa podatkowego«, o którym mowa w art. 14b § 1 O.p., nie można ograniczać wyłącznie do ustaw, które w swoim tytule zawierają takie pojęcie, lecz chodzi o rzeczywistą treść zawartych w ustawach regulacji mających wpływ na opodatkowanie (por. wyrok NSA z 7 kwietnia 2016 r., I GSK 789/14).

Zgodnie zatem z utrwalonymi już w orzecznictwie poglądami, które tu Sąd w pełni podziela, organy podatkowe, dokonując interpretacji przepisów prawa podatkowego, zobowiązane są do posiłkowania się przepisami z innych dziedzin prawa dla wyjaśnienia znaczenia występujących w przepisach ustaw podatkowych pojęć i instytucji z tych innych dziedzin prawa (zob. np. wyroki: NSA z dnia 4 listopada 2011 r. sygn. akt II FSK 1019/09, z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt II FSK 2524/12, i z dnia 20 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2108/12). Wynika to stąd, że przepisy prawa podatkowego jakkolwiek stanowią autonomiczną dziedzinę prawa, to jednak nie są całkowicie odrębne, niezależne i niepowiązane z innymi dziedzinami systemu prawnego, a wręcz przeciwnie, wraz z przepisami innych gałęzi prawa stanowią część jednego porządku prawnego obowiązującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”.

Zgodnie z powyższym, Wnioskodawca ma prawo zadać pytanie, czy prowadzona przez niego działalność dotyczy prac rozwojowych, a w konsekwencji czy może zostać uznana za badawczo-rozwojową oraz może oczekiwać wydania w tym zakresie interpretacji indywidualnej. Skoro bowiem Ustawodawca posłużył się w treści art. 26e ust. 1 ustawy PIT pojęciem „działalności badawczo-rozwojowej”, zaś na gruncie wskazanego aktu, nie zdefiniował go samodzielnie, a jedynie odwołał się do definicji zawartej w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, to organ podatkowy jest zobowiązany do oceny, czy działalność Wnioskodawcy spełnia te kryteria.

Ad 2.

Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8.

Przy czym, by można było mówić o „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej, przepis ten wymaga również, aby spełnione zostały dwa kryteria:

-     przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz

-     prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Należy uznać, że Oprogramowanie lub część Oprogramowania, stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o PAIPP kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych. Zgodnie z Polską Normą PN-ISO/IEC 2382-1:1996-1.05.01 program komputerowy to jednostka syntaktyczna zgodna z zasadami konkretnego języka programowania, składająca się z deklaracji i instrukcji lub rozkazów potrzebnych do rozwiązania funkcji, zadania lub problemu (M. Szmit, Wybrane zagadnienia opiniowania sądowo-informatycznego, Warszawa 2014, s. 178). Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22.12.2010 r., C-393/09, Bezpećnostni softwarova asociace, ECLI:EU:C:2010:816).

Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o PAIPP zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa, alfa lub beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 – art. 74).

Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny/zdarzenie przyszłe można stwierdzić, że przedmiotem ochrony prawa autorskiego jest Oprogramowanie jak i części Oprogramowania, wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach zawartej umowy współpracy pomiędzy nim a danym Kontrahentem. Zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych przez niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1.

Ad 3.

Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:

-     z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych dotyczących kwalifikowanego IP;

-     ze sprzedaży kwalifikowanego IP;

-     z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

-     z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Zgodnie z postanowieniami konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych usług przenoszone są przez Wnioskodawcę na rzecz danego Kontrahenta wytworzone Oprogramowania bądź części Oprogramowania.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, w zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie. Należność ta obejmuje honorarium za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu komputerowego.

Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego Oprogramowania bądź części Oprogramowania, należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT. Kwalifikacja ta jest prawidłowa niezależnie od umownego momentu przeniesienia praw. Zarówno model, w którym prawa przechodzą z chwilą stworzenia utworu, jak i model, w którym przejście praw uwarunkowane jest zapłatą wynagrodzenia, prowadzą do definitywnego przeniesienia własności do prawa intelektualnego, co wyczerpuje znamiona „sprzedaży” w rozumieniu ustawy.

Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy spełnieniu łącznie trzech warunków:

-      przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;

-      należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;

-      podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Według Wnioskodawcy zostały spełnione wszystkie trzy przesłanki uznania, ponieważ wytwarza, rozwija lub ulepsza kwalifikowane prawa własności intelektualnej w postaci praw autorskich do programu komputerowego, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 2.

Ad 4.

Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT dochód (strata) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

-      z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

-      ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

-      z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

-      z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Natomiast art. 9 ust. 2 ustawy o PIT stanowi, że dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Zastosowanie cedułowości (teorii źródeł) wiąże się z konsekwencjami, zwłaszcza w zakresie możliwości stosowania specjalnych stawek opodatkowania lub kosztów normatywnych.

Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza w przeważającym zakresie obejmuje tworzenie programów komputerowych, do których prawa autorskie są następnie przenoszone w ramach realizacji zawartej umowy współpracy na określonego Kontrahenta.

Wnioskodawca za wykonane usługi otrzymuje ustalone wynagrodzenie, obejmujące również należność za przeniesienie autorskich praw majątkowych.

Zważając na to, że działania Wnioskodawcy zorientowane są na działalność badawczo-rozwojową, Wnioskodawca ponosi wydatki na:

-                    sprzęt komputerowy i akcesoria;

-                    oprogramowanie komputerowe;

-                    usługi hostingowe i domeny;

-                    usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu;

-                    składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy;

-                    usługi księgowe.

Ww. wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art. 22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT, gdyż mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj. prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej.

W przypadku braku możliwości bezpośredniego przypisania danego kosztu do przychodów ze zbycia Oprogramowania, Wnioskodawca alokuje takie koszty pośrednie przy użyciu klucza przychodowego, tj. w proporcji przychodów ze zbycia Oprogramowania (KPWI) do przychodów ogółem w danym okresie rozliczeniowym. Jeżeli dany koszt nie mógł zostać przypisany do działalności badawczo-rozwojowej ani bezpośrednio, ani przy użyciu klucza alokacji, Wnioskodawca nie uwzględniał go w kalkulacji dochodu z kwalifikowanego IP. Takie ostrożnościowe podejście zapewnia rzetelne i precyzyjne ustalenie podstawy opodatkowania.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na wytworzenie danego programu komputerowego, w tym przypisane według odpowiedniej metodyki, należy uznać za koszty prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej, a tym samym za koszty uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT.

Ad 5.

Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

((a+b)*1,3)/(a+b+c+d)

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d. od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku, gdy wartość wskaźnika, o którym mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.

Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego Kontrahenta.

Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.

W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością badawczo-rozwojową, Wnioskodawca ponosi wydatki na:

-                    sprzęt komputerowy i akcesoria;

-                    oprogramowanie komputerowe;

-                    usługi hostingowe i domeny;

-                    usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu;

-                    składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy;

-                    usługi księgowe.

Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art. 22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów – tj. prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone w ramach prowadzonej działalności gospodarczej należy kwalifikować do wskaźnika Nexus w następujący sposób:

Do kosztów, o których mowa w lit. „a” wzoru (koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową), przy zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy zaliczyć:

-     sprzęt komputerowy i akcesoria;

-     oprogramowanie komputerowe (w analizowanym stanie faktycznym, zgodnie z opisem w sekcji 6, są to wyłącznie koszty narzędzi deweloperskich i systemów niezbędnych do pracy);

-     usługi hostingowe i domeny;

-     usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu;

-     składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy;

-     usługi księgowe.

Wnioskodawca podkreśla, że kwalifikacja składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy oraz kosztów usług księgowych jako kosztów działalności B+R ujmowanych w literze „a” wskaźnika Nexus jest zgodna z ugruntowaną i jednolitą linią interpretacyjną organów podatkowych, potwierdzoną w licznych interpretacjach indywidualnych wydawanych w ostatnich latach.

Do kosztów, o których mowa w lit. „d” wzoru (nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej), potencjalnie mogłyby kwalifikować się niektóre licencje na oprogramowanie. Jednakże, w stanie faktycznym za lata 2019-2021 Wnioskodawca nie ponosił tego typu kosztów, zatem wartość dla lit. „d” wynosi 0.

Ad 6.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT: „Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania”.

Artykuł 30ca ust. 1 i następne ustawy o PIT wskazują, że dla zastosowania 5% stawki podatku dochodowego konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

-     prowadzenie przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu ustawy o PIT;

-     wytwarzanie w ramach działalności kwalifikowanych praw własności intelektualnej;

-     uzyskiwanie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej;

-     określenie wysokości dochodu jaki może być objęty preferencyjną stawką podatku za pomocą wskaźnika Nexus dla każdego kwalifikowanego IP odrębnie;

-     prowadzenie odrębnej ewidencji operacji finansowych związanych z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej.

Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP.

W przedmiotowym przypadku Wnioskodawca:

-      prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której realizowana jest działalność badawczo-rozwojowa w rozumieniu ustawy o PIT;

-      w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej wytwarza kwalifikowane prawa własności intelektualnej, tj. Oprogramowanie bądź części Oprogramowania;

-      programy komputerowe sprzedaje na rzecz Kontrahentów, z tytułu czego Wnioskodawca uzyskuje przychody;

-      dokonuje odpowiedniej alokacji kosztów do przychodów z danego programu komputerowego, przez co określa dochód ze sprzedaży określonego Oprogramowania bądź części Oprogramowania, w tym jest w stanie obliczyć wartość Nexus dla każdego z nich;

-      wysokość dochodu, jaki może rozliczyć przy zastosowaniu stawki 5%, wynika z odrębnie prowadzonej Ewidencji.

W związku z powyższym Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach Organów podatkowych.

Ad 7.

Zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT, preferencja IP Box jest rozliczana w zeznaniu rocznym poprzez zastosowanie 5% stawki do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Z kolei na podstawie art. 81 § 1 i n. Ordynacji podatkowej podatnik ma prawo skorygować uprzednio złożone zeznanie roczne.

Wnioskodawca jest świadomy, że rozliczenie ulgi IP Box za lata przeszłe wiąże się z koniecznością przedstawienia wiarygodnych dowodów na spełnienie wszystkich warunków w tamtym okresie. Prawo do ulgi za lata 2019-2021 jest w pełni udokumentowane na podstawie następujących, kompletnych i spójnych dowodów:

1.    Prowadzonej na bieżąco od 1 stycznia 2019 r. ewidencji IP Box.

2.    Umów o współpracy z kontrahentami.

3.    Faktur sprzedażowych i kosztowych oraz powiązanych z nimi wyciągów bankowych.

4.    Historii projektów i zadań oraz raportów czasu pracy z systemów do zarządzania projektami (np. (…)).

Wnioskodawca prowadzi od 1 stycznia 2019 r. odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję (pozaksięgową), o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT, w sposób pozwalający na ustalenie przychodów, kosztów i dochodu/straty przypadających na każde kwalifikowane IP oraz na obliczenie wskaźnika Nexus. Spełnia także pozostałe warunki stosowania IP Box (prowadzenie B+R, wytwarzanie kwalifikowanych IP, uzyskiwanie dochodu z kwalifikowanych IP).

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, jest on uprawniony do rozliczenia preferencji IP Box wstecz za lata 2019, 2020 i 2021 – poprzez wykazanie tej preferencji w zeznaniach rocznych za te lata lub poprzez złożenie ich korekt – w oparciu o prowadzoną odrębną ewidencję i przy spełnieniu ustawowych przesłanek.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.):

Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Z opisu sprawy przedstawionego we wniosku oraz w uzupełnieniu wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od 2 listopada 2015 r., której przeważającym przedmiotem działalności jest działalność związana z oprogramowaniem. W okresie objętym wnioskiem (lata 2019-2021) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, tworzył, rozwijał i ulepszał Pan szereg specjalistycznych programów komputerowych oraz ich części:

(…).

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów komputerowych opisanych we wniosku oraz uzupełnieniu).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

W opisie sprawy wskazał Pan, że podejmuje Pan działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie oprogramowania oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Pana proces twórczy ma charakter systematyczny i metodyczny i nie polega jedynie na pisaniu kodu według gotowej specyfikacji, ale na aktywnym poszukiwaniu rozwiązań dla problemów, dla których nie istnieją gotowe, standardowe odpowiedzi. Przykładowo, w ramach jednego z projektów, stanął Pan przed wyzwaniem stworzenia (…). Proces ten był prowadzony w sposób metodyczny, z wykorzystaniem prototypowania i testów wydajnościowych (systematyczność i przenoszalność). Taki charakter prac, gdzie początkowy rezultat i sposób jego osiągnięcia nie są w pełni znane, jest immanentną cechą Pana działalności. Oryginalność tworzonych lub rozwijanych programów komputerowych przejawia się przede wszystkim w ich autorskim i dedykowanym charakterze. Są to rozwiązania tworzone w odpowiedzi na unikalne wyzwania i potrzeby biznesowe Kontrahenta, stanowiąc fundament dla jego wewnętrznych procesów lub będąc kluczowym elementem produktów i usług oferowanych jego klientom. Innowacyjność tych rozwiązań polega na wykorzystaniu nowoczesnych technologii do rozwiązywania złożonych problemów oraz tworzenia funkcjonalności, które nie były dotychczas dostępne dla Kontrahenta lub na rynku w danej formie. Pana celem jest nie tylko dostarczenie nowej funkcjonalności, ale również realne usprawnienie działalności Kontrahenta, np. poprzez automatyzację procesów, optymalizację istniejących systemów czy budowę nowych przewag konkurencyjnych. Wskazuje to jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie gotowego oprogramowania dostępnego na rynku. Cechuje je to, że zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem i są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są to jedynie „techniczne”, a „twórcze” realizacje projektów. Nie posiada Pan stałego asortymentu produktów i każdorazowo tworzy nowy program komputerowy na potrzeby wymagań biznesowych Kontrahenta. Każdy projekt wymagał stworzenia unikalnego kodu, architektury i konfiguracji, co podkreśla jego niepowtarzalny i twórczy charakter, wykluczający działania o charakterze rutynowym. Wytwarzane przez Pana Oprogramowanie lub jego istotne części opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie architektury, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Efektem podejmowanych działań są nowe programy komputerowe lub ich istotne moduły/funkcjonalności spełniające uzgodnione wymagania biznesowe Kontrahenta. Rezultaty te nie stanowią jedynie technicznej realizacji szczegółowo narzuconych projektów – każdorazowo mają charakter twórczy, indywidualny i oryginalny, a ich powstanie wymaga doboru koncepcji, technologii i rozwiązań programistycznych adekwatnych do danego problemu. Stoi Pan na stanowisku, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność na rzecz danego Kontrahenta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez Pana nie miały miejsca. Wskazał Pan, że w doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Natomiast Oprogramowanie bądź części Oprogramowania stworzone na rzecz danego Kontrahenta powodują stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. Pana twórczą działalność odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (IP Box). W uzupełnieniu wniosku, stwierdził Pan, że twórczy charakter Pana działalności przejawiał się w każdym przypadku w kreowaniu nowych, nieistniejących wcześniej rozwiązań informatycznych o indywidualnym charakterze. Pana praca nie polegała na mechanicznym odtwarzaniu istniejących schematów, lecz na aktywnym rozwiązywaniu unikalnych problemów technicznych i biznesowych, dla których nie istniały gotowe, standardowe odpowiedzi. Każdy projekt wymagał indywidualnej analizy, doboru technologii, zaprojektowania autorskiej architektury oraz implementacji unikalnego kodu źródłowego. Nowatorstwo i odmienność tworzonych rozwiązań wynikały nie tyle z samego faktu użycia konkretnej technologii, co ze sposobu jej wykorzystania i łączenia w nowe, unikalne całości. Bazując na swojej wiedzy i doświadczeniu, stosował Pan (…) w niestandardowy, autorski sposób, aby osiągnąć cele nieosiągalne przy użyciu istniejących u niego wcześniej rozwiązań. Przykładowo (…). Pana działania nie polegały na usprawnianiu oprogramowania wytworzonego wcześniej w Pana własnej praktyce gospodarczej, lecz na tworzeniu nowych programów dla Kontrahentów lub rozwijaniu oprogramowania należącego do Kontrahentów. W tym drugim przypadku, działania zmierzające do usprawnienia obejmowały m.in.: (…). Oprogramowanie było wytwarzane i rozwijane głównie w oparciu o technologie (…), w tym: (…). Tworzenie, rozwijanie i ulepszanie dotyczyło budowy nowych aplikacji od podstaw, rozbudowy istniejących systemów o nowe moduły i funkcjonalności, a także automatyzacji procesów biznesowych i administracyjnych. Każdy projekt wiązał się z zastosowaniem nowych dla Pana koncepcji i rozwiązań, takich jak np.(…). Każde wytworzone lub rozwinięte oprogramowanie było unikalne i różniło się od rozwiązań funkcjonujących wcześniej w Pana praktyce, ponieważ: było tworzone na indywidualne zamówienie: każdy projekt odpowiadał na specyficzne, często unikalne, potrzeby i wymagania konkretnego Kontrahenta, które nie mogły być zaspokojone przez istniejące, gotowe rozwiązania, rozwiązywało nowe problemy: podejmował się Pan zadań, które stanowiły nowe wyzwania badawcze i wymagały opracowania nowatorskich algorytmów, architektur i koncepcji, wykorzystywało nowe kombinacje technologii: każdy projekt był okazją do zastosowania nowych narzędzi, bibliotek, wzorców projektowych lub architektonicznych, które nie były wcześniej stosowane przez Pana w danym kontekście. Różnice wynikały z autorskiego i nowatorskiego sposobu łączenia i wykorzystywania technologii takich jak (…) do tworzenia dedykowanych, „szytych na miarę” rozwiązań, które znacząco wykraczały poza standardowe, wcześniej stosowane przez Pana schematy.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia/rozwijania/ulepszania wymienionych programów komputerowych lub ich części miała twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Wyjaśnił Pan we wniosku, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Pan w sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez Kontrahentów, prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań (zwanych dalej: Oprogramowaniem). Pana działalność prowadzona jest przez Pana w sposób ciągły i systematyczny, tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klientów. W pierwszej kolejności dokonuje Pan analizy biznesowej celów stawianych przed programem oraz analizy istniejących na rynku, gotowych rozwiązań. Analiza obejmuje zarówno możliwość zaadaptowania gotowych usług i programów, jak i konieczność rozwoju własnych. Decyzje o stworzeniu własnych rozwiązań podejmowane są wyłącznie, jeśli analizy wykażą, że jest to optymalny sposób na osiągnięcie celów biznesowych lub przewagi konkurencyjnej, a istniejące rozwiązania nie spełniają kluczowych potrzeb Kontrahenta. W dalszej kolejności następują etapy prototypowania, weryfikacji założeń, a następnie iteracyjne rozwijanie programu w pętli informacji zwrotnej. Każdy projekt jest zatem nowym wyzwaniem badawczym. Działania te prowadzone są w ułożony, metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego. Proces twórczy ma charakter systematyczny i metodyczny i obejmuje następujące, cyklicznie powtarzane etapy: planowanie, analiza i projektowanie: szczegółowa analiza indywidualnych potrzeb Kontrahenta, zapoznanie się ze specyfiką jego branży, zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań oraz dobór odpowiednich technologii; prace koncepcyjne i eksperymentalne: opracowywanie nowych koncepcji, badanie hipotez i tworzenie rozwiązań wstępnych (prototypów) w celu weryfikacji założeń i identyfikacji potencjalnych ryzyk; implementacja (wytwarzanie Oprogramowania): pisanie kodu źródłowego, tworzenie nowych funkcjonalności, modułów i komponentów Oprogramowania zgodnie z zaprojektowaną architekturą; weryfikacja i testowanie: przeprowadzanie testów jednostkowych, integracyjnych i akceptacyjnych w celu zapewnienia poprawności działania Oprogramowania: wdrożenie i utrzymanie: wsparcie Kontrahenta w procesie wdrożenia Oprogramowania oraz jego dalszy rozwój i optymalizacja. Realizuje prace z wykorzystaniem praktyk inżynierii oprogramowania (m.in. (…)), co dodatkowo potwierdza systematyczny, metodyczny i odtwarzalny charakter prowadzonych prac B+R. Stoi Pan na stanowisku, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że Pana działalność była prowadzona w sposób wysoce uporządkowany, zaplanowany i metodyczny. Każdy projekt realizowany był według określonego systemu pracy, który obejmował następujące etapy:

-     Faza analizy i planowania: na tym etapie, w ścisłej współpracy z Kontrahentem, analizował Pan wymagania biznesowe i techniczne. Opracowywany był wstępny harmonogram prac, definiowano cele (tzw. kamienie milowe) oraz dobierano odpowiednie technologie.

-     Faza projektowania: tworzenie architektury rozwiązania, projektowanie struktur danych, interfejsów oraz logiki działania poszczególnych komponentów.

-     Faza implementacji (kodowania): pisanie kodu źródłowego zgodnie z przyjętymi założeniami projektowymi i standardami kodowania.

-     Faza testowania: weryfikacja poprawności działania stworzonego oprogramowania poprzez testy.

-     Faza wdrożenia i utrzymania: instalacja oprogramowania w środowisku docelowym oraz wsparcie po wdrożeniu.

Prace były prowadzone w oparciu o (…), co zapewniało iteracyjne dostarczanie wartości i regularną weryfikację postępów w odniesieniu do założonych celów. Systematyczność Pana działalności przejawiała się w kilku aspektach:

-     Ciągłość: działalność była prowadzona w sposób ciągły i nieprzerwany przez cały okres objęty wnioskiem, w ramach stałej współpracy z Kontrahentami.

-     Regularność: prace programistyczne były wykonywane regularnie, w ustalonych cyklach (np. dwutygodniowych sprintach), co zapewniało stały postęp i przewidywalność procesu wytwórczego.

-     Metodyczność: każde zadanie było realizowane według powtarzalnego, opisanego powyżej schematu (analiza, projekt, implementacja, testy), co zapewniało wysoką jakość i spójność dostarczanych rozwiązań.

-     Uporządkowanie: wszystkie prace, kod źródłowy oraz dokumentacja były zarządzane przy użyciu profesjonalnych narzędzi, takich jak (…), co zapewniało pełną historię i audytowalność procesu.

Na początku każdego projektu lub jego etapu, w porozumieniu z Kontrahentem, stawiane były konkretne cele biznesowe i techniczne. Źródłem finansowania wszystkich zaplanowanych prac było wyłącznie wynagrodzenie otrzymywane od Kontrahentów w ramach zawartych umów o współpracy (B2B). Nie korzystał Pan z żadnych zewnętrznych dotacji, subwencji ani pożyczek na finansowanie działalności badawczo-rozwojowej. We wszystkich realizowanych projektach postawione cele zostały osiągnięte. Opracowane rozwiązania zostały wdrożone i z powodzeniem rozwiązywały zidentyfikowane problemy biznesowe i techniczne Kontrahentów. Wszystkie prace programistyczne i projektowe były wykonywane wyłącznie i osobiście przez Pana. W swojej pracy wykorzystywał Pan zarówno własny sprzęt komputerowy (np. monitory, akcesoria), jak i, w niektórych projektach, sprzęt (np. laptop) udostępniony przez Kontrahenta, co było podyktowane wymogami bezpieczeństwa danego projektu i polityką dostępu do wewnętrznych systemów klienta. Koszty związane z udostępnionym sprzętem ponosił Kontrahent. Działalność była finansowana w całości z bieżących przychodów uzyskiwanych od Kontrahentów. Prace były planowane i realizowane w oparciu o harmonogramy dostosowane do (…). Taki model pracy zapewniał terminową realizację celów projektowych i pełną kontrolę nad przebiegiem prac w odniesieniu do każdego stworzonego lub rozwiniętego programu komputerowego.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana programów komputerowych lub ich części jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że posiada Pan wieloletnie doświadczenie oraz wysokie kwalifikacje (wykształcenie wyższe kierunkowe w dziedzinie informatyki), pozwalające na prowadzenie zaawansowanych prac badawczo-rozwojowych. Pana działania zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, opierając się na specjalistycznej wiedzy i wieloletnim doświadczeniu (…), realizuje Pan zaawansowane zlecenia programistyczne. Pana prace koncentrują się na projektowaniu, tworzeniu i rozwijaniu dedykowanych rozwiązań biznesowych dla platform takich jak (…). Działania te mają na celu nie tylko tworzenie nowych funkcjonalności, ale również strategiczną transformację cyfrową procesów biznesowych Kontrahentów poprzez automatyzację, integrację i optymalizację. W ramach powyższych prac wykorzystuje Pan nowoczesne i zaawansowane technologie, głównie (…). Każdy projekt wymagał stworzenia unikalnego kodu, architektury i konfiguracji, co podkreśla jego niepowtarzalny i twórczy charakter, wykluczający działania o charakterze rutynowym. Wobec czego w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej na rzecz danego Kontrahenta opracowuje Pan nowe i ulepsza istniejące już funkcjonalności, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności. W uzupełnieniu wniosku wyjaśnił Pan, że przed rozpoczęciem każdego projektu dysponował Pan ugruntowaną wiedzą i wieloletnim doświadczeniem w zakresie inżynierii oprogramowania, a w szczególności w obszarze (…). Zasoby te obejmowały:

(…).

W ramach prowadzonej działalności stale rozwijał i wykorzystywał Pan wiedzę w następujących obszarach:

(…).

Innowacyjne rozwiązania powstawały przy użyciu najnowszych wersji (…). Nowe zastosowania i usprawnienia, które odróżniały tworzone oprogramowanie od istniejących, polegały m.in. na tworzeniu w pełni zautomatyzowanych, elastycznych i skalowalnych systemów, które były precyzyjnie dopasowane do potrzeb Kontrahenta, w przeciwieństwie do istniejących, często sztywnych i monolitycznych rozwiązań. Dotychczasowa Pana działalność koncentrowała się wyłącznie na świadczeniu wysokospecjalistycznych usług programistycznych, których efektem było tworzenie, rozwijanie i ulepszanie oprogramowania dla Kontrahentów. Nie oferował Pan gotowych produktów ani standardowych usług wdrożeniowych. Oferowane usługi i tworzone w ich ramach produkty (oprogramowanie) były oparte na zaawansowanej wiedzy technicznej i technologicznej z zakresu (…), w tym na rozwiązaniach opisanych powyżej. Efektem działań było powstanie nowych, w pełni funkcjonalnych programów komputerowych lub ich istotnych części, które znajdowały konkretne, nowe zastosowanie w działalności Kontrahentów. Przedsięwzięcia były realizowane w sposób metodyczny i uporządkowany, zgodnie z przyjętym harmonogramem i metodyką prowadzenia projektu (np. (…)), począwszy od analizy, przez projektowanie, implementację, testowanie, aż po wdrożenie.

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystywał Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

-     badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

-     prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·      planowaniu produkcji oraz

·      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wskazuje Pan we wniosku oraz w uzupełnieniu wniosku, podejmuje Pan działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie oprogramowania oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Pana proces twórczy ma charakter systematyczny i metodyczny i nie polega jedynie na pisaniu kodu według gotowej specyfikacji, ale na aktywnym poszukiwaniu rozwiązań dla problemów, dla których nie istnieją gotowe, standardowe odpowiedzi. Oryginalność tworzonych lub rozwijanych programów komputerowych przejawia się przede wszystkim w ich autorskim i dedykowanym charakterze. Są to rozwiązania tworzone w odpowiedzi na unikalne wyzwania i potrzeby biznesowe Kontrahenta, stanowiąc fundament dla jego wewnętrznych procesów lub będąc kluczowym elementem produktów i usług oferowanych jego klientom. Innowacyjność tych rozwiązań polega na wykorzystaniu nowoczesnych technologii do rozwiązywania złożonych problemów oraz tworzenia funkcjonalności, które nie były dotychczas dostępne dla Kontrahenta lub na rynku w danej formie. Pana celem jest nie tylko dostarczenie nowej funkcjonalności, ale również realne usprawnienie działalności Kontrahenta, np. poprzez automatyzację procesów, optymalizację istniejących systemów czy budowę nowych przewag konkurencyjnych. Wskazuje to jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie gotowego oprogramowania dostępnego na rynku. Każdy projekt wymagał stworzenia unikalnego kodu, architektury i konfiguracji, co podkreśla jego niepowtarzalny i twórczy charakter, wykluczający działania o charakterze rutynowym. Wytwarzane przez Pana Oprogramowanie lub jego istotne części opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie architektury, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Efektem podejmowanych działań są nowe programy komputerowe lub ich istotne moduły/funkcjonalności spełniające uzgodnione wymagania biznesowe Kontrahenta. Rezultaty te nie stanowią jedynie technicznej realizacji szczegółowo narzuconych projektów – każdorazowo mają charakter twórczy, indywidualny i oryginalny, a ich powstanie wymaga doboru koncepcji, technologii i rozwiązań programistycznych adekwatnych do danego problemu. Oprogramowanie bądź części Oprogramowania stworzone na rzecz danego Kontrahenta powodują stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. Twórczy charakter Pana działalności przejawiał się w każdym przypadku w kreowaniu nowych, nieistniejących wcześniej rozwiązań informatycznych o indywidualnym charakterze. Pana praca nie polegała na mechanicznym odtwarzaniu istniejących schematów, lecz na aktywnym rozwiązywaniu unikalnych problemów technicznych i biznesowych, dla których nie istniały gotowe, standardowe odpowiedzi. Pana działania nie polegały na usprawnianiu oprogramowania wytworzonego wcześniej w Pana własnej praktyce gospodarczej, lecz na tworzeniu nowych programów dla Kontrahentów lub rozwijaniu oprogramowania należącego do Kontrahentów. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Pan w sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez Kontrahentów, prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań (zwanych dalej: Oprogramowaniem). Pana działalność prowadzona jest przez Pana w sposób ciągły i systematyczny, tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klientów. Każdy projekt jest zatem nowym wyzwaniem badawczym. Działania te prowadzone są w ułożony, metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego. Proces twórczy ma charakter systematyczny i metodyczny i obejmuje następujące, cyklicznie powtarzane etapy: planowanie, analiza i projektowanie: szczegółowa analiza indywidualnych potrzeb Kontrahenta, zapoznanie się ze specyfiką jego branży, zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań oraz dobór odpowiednich technologii; prace koncepcyjne i eksperymentalne: opracowywanie nowych koncepcji, badanie hipotez i tworzenie rozwiązań wstępnych (prototypów) w celu weryfikacji założeń i identyfikacji potencjalnych ryzyk; implementacja (wytwarzanie Oprogramowania): pisanie kodu źródłowego, tworzenie nowych funkcjonalności, modułów i komponentów Oprogramowania zgodnie z zaprojektowaną architekturą; weryfikacja i testowanie: przeprowadzanie testów jednostkowych, integracyjnych i akceptacyjnych w celu zapewnienia poprawności działania Oprogramowania: wdrożenie i utrzymanie: wsparcie Kontrahenta w procesie wdrożenia Oprogramowania oraz jego dalszy rozwój i optymalizacja. Realizuje prace z wykorzystaniem praktyk inżynierii oprogramowania ((…)), co dodatkowo potwierdza systematyczny, metodyczny i odtwarzalny charakter prowadzonych prac B+R. Prace były planowane i realizowane w oparciu o (…). Taki model pracy zapewniał terminową realizację celów projektowych i pełną kontrolę nad przebiegiem prac w odniesieniu do każdego stworzonego lub rozwiniętego programu komputerowego. Posiada Pan wieloletnie doświadczenie oraz wysokie kwalifikacje (wykształcenie wyższe kierunkowe w dziedzinie informatyki), pozwalające na prowadzenie zaawansowanych prac badawczo-rozwojowych. Pana działania zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Przed rozpoczęciem każdego projektu dysponował Pan ugruntowaną wiedzą i wieloletnim doświadczeniem w zakresie inżynierii oprogramowania, a w szczególności w obszarze (…). Przedsięwzięcia były realizowane w sposób metodyczny i uporządkowany, zgodnie z przyjętym harmonogramem i metodyką prowadzenia projektu (np. (…)), począwszy od analizy, przez projektowanie, implementację, testowanie, aż po wdrożenie.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia/rozwijania/ulepszania wymienionych programów lub ich części spełniała warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu oraz rozwijaniu/ulepszaniu programów komputerowych (oprogramowania lub jego istotnych części) spełniała definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowych produktów – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z wniosku i jego uzupełnienia.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Podkreślić należy, że w celu skorzystania z opodatkowania dochodów na podstawie art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik ma obowiązek prowadzić odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję. Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.

Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy należy wskazać, że:

-     tworzył oraz rozwijał/ulepszał Pan wymienione w opisie sprawy programy komputerowe lub ich części w ramach prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;

-     efektem prac prowadzonych samodzielnie przez Pana był, co do zasady, odrębny utwór w postaci części oprogramowania (np. modułu, komponentu, biblioteki), który ze względu na swój twórczy i indywidualny charakter sam w sobie stanowił program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

-     zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania/ulepszania utworów również w postaci nowej części oprogramowania – efekty Pana samodzielnej pracy, także w zespole były odrębnymi programami komputerowymi, które podlegały ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

-     do momentu przeniesienia autorskich praw majątkowych na Kontrahenta, co następowało z chwilą ustalenia utworu lub z chwilą zapłaty wynagrodzenia (zgodnie z postanowieniami konkretnej umowy), wyłącznie Panu przysługiwały pierwotne, autorskie prawa majątkowe do stworzonych przez Pana programów komputerowych oraz ich części;

-     indywidualnie przenosił Pan na rzecz Kontrahenta autorskie prawa majątkowe do wytworzonych przez siebie utworów. Dochód z tego tytułu był kwalifikowany jako przychód z odpłatnego zbycia (sprzedaży) kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

-     przeniesienie majątkowych praw autorskich do utworów (programów komputerowych oraz ich istotnych części) następowało z zachowaniem wymogów określonych w art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawach autorskim i prawach pokrewnych;

-     rezultatem Pana pracy była zarówno „dokumentacja projektowa i techniczna”, jak i sam kod źródłowy. Tworzona dokumentacja w przeważającej mierze stanowiła zbiór zleceń i wytycznych dla programistów, administratorów lub użytkowników. Elementy, które można by uznać za bezpośrednie „instrukcje komend adresowych do komputera” (np. (…)), stanowiły mniejszość. Zgodnie z zawartymi umowami, przenosił Pan na Kontrahenta całość autorskich praw majątkowych do stworzonych utworów. W ramach wynagrodzenia kalkulowanego dla celów IP Box, uwzględniał Pan wyłącznie wynagrodzenie za przeniesienie prawa autorskiego do tej części „dokumentacji projektowej i technicznej”, która stanowiła utwór chroniony w ramach art. 74 ustawy (tj. twórcze materiały przygotowawcze). Wynagrodzenie za pozostałą dokumentację (niebędącą kwalifikowanym IP), o ile występowało, nie było wliczane do przychodów z kwalifikowanego IP;

-     od 1 stycznia 2019 r. prowadził Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, pozwalającą na jednoznaczne przypisanie przychodów i kosztów do konkretnych utworów (programów komputerowych/KPWI).

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1062).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że autorskie prawa do programów komputerowych (oprogramowania lub jego istotnych części) tworzonych/rozwijanych/ulepszanych przez Pana, w tym współtworzonych w ramach współpracy z zespołem po stronie Kontrahenta w ramach prowadzonej działalności gospodarczej były kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto, odpłatne przeniesienie praw autorskich do programów komputerowych (oprogramowania lub jego istotnych części) w ramach wykonywanych przez Pana zleceń programistycznych stanowiła sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dochód ten stanowił kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zeznaniach rocznych za lata 2019-2021.

Odnosząc się natomiast do Pana wątpliwości dotyczącej możliwości dokonania korekty złożonych zeznań rocznych zauważyć należy, iż zgodnie z treścią art. 81 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):

Przy czym, zgodnie z art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej:

W myśl art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:

Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym – poprawnym już – wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej). Okoliczności skutkujące przerwaniem lub zawieszeniem biegu przedawnienia wymienione zostały w art. 70 i art. 70a Ordynacji podatkowej.

Tym samym, ma Pan prawo rozliczyć preferencję IP Box wstecz za lata 2019, 2020 i 2021 – poprzez wykazanie jej w zeznaniach rocznych za te lata lub poprzez złożenie ich korekt – w oparciu o prowadzoną od 1 stycznia 2019 r. odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wątpliwość Pana budzi również kwestia uznania wskazanych we wniosku wydatków za:

·      koszty uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, oraz

·      koszty do obliczenia wskaźnika nexus.

Jak wskazuje Pan we wniosku oraz w uzupełnieniu, w ramach prowadzonej działalności ponosił Pan wydatki na:

-     sprzęt komputerowy: laptopy, komputery (…), monitory, telewizor (wykorzystywany jako monitor), smartfony, zasilacz awaryjny (…); podzespoły komputerowe: procesory (…), karty graficzne (…), płyty główne, pamięci RAM, dyski twarde ((…)), karty sieciowe, zasilacze, systemy chłodzenia, obudowy; urządzenia peryferyjne: klawiatury, myszy, podkładki pod mysz, drukarki/skanery (urządzenia wielofunkcyjne), kamery internetowe, głośniki komputerowe, słuchawki z mikrofonem; sprzęt sieciowy: routery, switche; akcesoria i okablowanie: zewnętrzne dyski twarde, switche/rozgałęziacze USB, pendrive'y, listwy przeciwprzepięciowe, zasilacze i ładowarki, kable, adaptery i przejściówki, etui i folie ochronne na telefon, materiały eksploatacyjne: tusze do drukarek, papier, sprężone powietrze, chemia do czyszczenia sprzętu komputerowego – wydatek ten jest niezbędny do fizycznego tworzenia programów komputerowych

-     oprogramowanie komputerowe (koszt licencji (…)) – licencje na oprogramowanie niezbędne do prawidłowego działania komputera lub ogólnego tworzenia oprogramowania stanowią koszt wspólny, który alokuje Pan do kosztów IP Box z zastosowaniem klucza przychodowego, natomiast licencje na oprogramowanie specjalistyczne, wykorzystywane wyłącznie w procesie B+R w ramach konkretnego projektu, zaliczane są przez Pana w 100% do kosztów kwalifikowanych danego KPWI;

-     usługi hostingowe i domeny – koszty te dotyczą infrastruktury (serwerów) oraz domen internetowych wykorzystywanych w tworzeniu, testowaniu, wdrażaniu oraz skalowaniu Oprogramowania. Są one niezbędne do zapewnienia odpowiedniego środowiska deweloperskiego i produkcyjnego;

-     usługi telekomunikacyjne (abonament telefoniczny: opłaty za usługi telefonii komórkowej, w tym rozmowy i transmisję danych) i dostęp do Internetu (abonament za dostęp do Internetu: opłaty za stacjonarny, szerokopasmowy dostęp do Internetu w miejscu prowadzenia działalności – koszty te są niezbędne do prowadzenia działalności B+R, w tym do zdalnego kontaktu z klientem, przekazywania wytworzonych rozwiązań, zdobywania wiedzy oraz tworzenia i testowania Oprogramowania;

-     składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, wypadkowe) i Fundusz Pracy – jako koszt wspólny, warunkujący możliwość prowadzenia całej działalności gospodarczej, alokuje je Pan do kosztów kwalifikowanych na potrzeby IP Box z zastosowaniem klucza przychodowego;

-     usługi księgowe – jako koszt wspólny, niezbędny do prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa i wypełniania obowiązków podatkowych, alokuje go Pan do kosztów kwalifikowanych na potrzeby IP Box z zastosowaniem klucza przychodowego.

Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

-     dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz

-     wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości:

-     dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz

-     wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.

Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami i ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.

Potwierdza to art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z ww. przepisem należy określić – po pierwsze – przychody z kwalifikowanego prawa IP, a następnie koszty uzyskania tych przychodów.

Koszty te, muszą być poniesione w celu uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za przeniesienie autorskich praw do programów komputerowych, a zatem funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni lub pośredni związane są z przychodem z kwalifikowanych praw IP.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, powinien spełniać warunki:

·      pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

·      nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

·      być właściwie udokumentowany.

Objaśnienia podatkowe wskazują na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów.

W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu, który poniósł Pan w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia praw autorskich, może Pan przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia praw autorskich według ustalonej proporcji jako stosunek przychodów ze zbycia Oprogramowania lub jego części do Pana przychodów ogółem z prowadzonej działalności w danym okresie.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, kosztami uzyskania przychodów z kwalifikowanego IP były wszelkie koszty poniesione w związku z prowadzoną przez Pana działalnością badawczo-rozwojową.

Reasumując, poniesione przez Pana wydatki na:

-     sprzęt komputerowy: laptopy, komputery (…), monitory, telewizor (wykorzystywany jako monitor), smartfony, zasilacz awaryjny (…); podzespoły komputerowe: procesory (…), karty graficzne (…), płyty główne, pamięci RAM, dyski twarde ((…)), karty sieciowe, zasilacze, systemy chłodzenia, obudowy; urządzenia peryferyjne: klawiatury, myszy, podkładki pod mysz, drukarki/skanery (urządzenia wielofunkcyjne), kamery internetowe, głośniki komputerowe, słuchawki z mikrofonem; sprzęt sieciowy: routery, switche; akcesoria i okablowanie: zewnętrzne dyski twarde, switche/rozgałęziacze USB, pendrive'y, listwy przeciwprzepięciowe, zasilacze i ładowarki, kable, adaptery i przejściówki, etui i folie ochronne na telefon, materiały eksploatacyjne: tusze do drukarek, papier, sprężone powietrze, chemia do czyszczenia sprzętu komputerowego;

-     oprogramowanie komputerowe (koszt licencji (…));

-     usługi hostingowe i domeny;

-     usługi telekomunikacyjne (abonament telefoniczny: opłaty za usługi telefonii komórkowej, w tym rozmowy i transmisję danych) i dostęp do Internetu (abonament za dostęp do Internetu: opłaty za stacjonarny, szerokopasmowy dostęp do Internetu w miejscu prowadzenia działalności;

-     składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, wypadkowe) i Fundusz Pracy;

-     usługi księgowe

– które ponosił Pan w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, były kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kolejnym krokiem jest wyliczenie wskaźnika nexus.

Istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:

• wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
• kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
• dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

Wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.

Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku składników majątku, które stanowią podlegające amortyzacji środki trwałe (lub wartości niematerialne i prawne), koszt zakupu takich środków trwałych (wartości niematerialnych i prawnych), które podlegają amortyzacji podatkowej oraz mają związek z wytworzeniem kwalifikowanego IP, mogły zostać uwzględnione we wskaźniku nexus, jednakże uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane w roku podatkowym, w którym Pan korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej.

Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty poniesione przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów kwalifikowanych.

Wskaźnik nexus „(…) służy do określenia tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej”, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat.

Mając na uwadze treść wniosku, należy uznać wymienione wydatki na:

-     sprzęt komputerowy: laptopy, komputery (…), monitory, telewizor (wykorzystywany jako monitor), smartfony, zasilacz awaryjny (…); podzespoły komputerowe: procesory (…), karty graficzne (…), płyty główne, pamięci RAM, dyski twarde (…), karty sieciowe, zasilacze, systemy chłodzenia, obudowy; urządzenia peryferyjne: klawiatury, myszy, podkładki pod mysz, drukarki/skanery (urządzenia wielofunkcyjne), kamery internetowe, głośniki komputerowe, słuchawki z mikrofonem; sprzęt sieciowy: routery, switche; akcesoria i okablowanie: zewnętrzne dyski twarde, switche/rozgałęziacze USB, pendrive'y, listwy przeciwprzepięciowe, zasilacze i ładowarki, kable, adaptery i przejściówki, etui i folie ochronne na telefon, materiały eksploatacyjne: tusze do drukarek, papier, sprężone powietrze, chemia do czyszczenia sprzętu komputerowego;

-     oprogramowanie komputerowe (koszt licencji (…));

-     usługi hostingowe i domeny;

-     usługi telekomunikacyjne (abonament telefoniczny: opłaty za usługi telefonii komórkowej, w tym rozmowy i transmisję danych) i dostęp do Internetu (abonament za dostęp do Internetu: opłaty za stacjonarny, szerokopasmowy dostęp do Internetu w miejscu prowadzenia działalności;

-     składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, wypadkowe) i Fundusz Pracy;

-     usługi księgowe

– które ponosił Pan w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałych stanów faktycznych przedstawionych przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji indywidualnej wskazuję, że rozstrzygnięcie w niej zawarte dotyczy tylko konkretnej, indywidualnej sprawy i nie ma zastosowania, ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

Ponadto wskazuję, że w odniesieniu do powołanych wyroków sądów administracyjnych należy zauważyć, że zapadły one w indywidualnych sprawach określonych podmiotów i nie mają mocy wiążącej w sprawie będącej przedmiotem Pana wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanów faktycznych i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.