Rodzice podatnika nabyli w 1998 roku prawo wieczystego użytkowania działki z budynkiem biurowym, które było używane do działalności gospodarczej do 2007 roku, a następnie wydzierżawione. W 2024 roku zmarł ojciec, a podatnik odziedziczył 1/6 udziału w prawie użytkowania wieczystego, które wkrótce przekształcono we własność.…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
21 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 19 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 10 grudnia 2025 r. (wpływ 12 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Pani rodzina (rodzice) (...)1998 r. aktem notarialnym nabyli od Skarbu Państwa prawo do nieruchomości gruntowej – działki o pow. (…) m2 zabudowanej budynkiem biurowym, w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Nieruchomość mieści się w (...) o nr geodezyjnym (...). Przez lata nieruchomość była wykorzystywana tylko i wyłącznie przez Pani matkę do działalności gospodarczej, prowadzona była (...). Pani matka zakończyła działalność gospodarczą (...) 2007 r. gdyż od (...) 2007 r. przeszła na świadczenie emerytalne. Od tego czasu nie była prowadzona działalność gospodarcza na tej nieruchomości przez żadnego z członków rodziny. Nieruchomość została wydzierżawiona w ramach najmu prywatnego.
(...) 2024 r. zmarł Pani ojciec. Na mocy dziedziczenia ustawowego współwłaścicielami użytkowania wieczystego stała się Pani w udziale 1/6, Pani brat w udziale 1/6 i Pani matka w udziale 4/6. Dopiero po śmierci Pani ojca we (...) 2024 r. nastąpił wykup przedmiotowej nieruchomości od Skarbu Państwa, co zostało potwierdzone aktem notarialnym. Tym samym staliście się Państwo właścicielami nieruchomości.
(...) 2025 r. nieruchomość została sprzedana. Sprzedaż miała miejsce w okresie krótszym niż 5 lat od dnia przekształcenia użytkowania wieczystego we własność.
Dodatkowo wyjaśniła Pani, że:
- rodzice (...) nabyli prawo wieczystego użytkowania działki położonej w (...), od firmy (...) na podstawie aktu notarialnego nr (...) z (...) 1998 r.;
- działka została nabyta do majątku wspólnego rodziców, ponieważ w chwili nabycia obowiązywał ustrój wspólności ustawowej małżeńskiej;
- na działce znajdował się budynek biurowy, który został wzniesiony przez poprzedniego użytkownika wieczystego firmę (...) jeszcze przed zawarciem umowy sprzedaży z rodzicami. Od chwili nabycia prawa użytkowania wieczystego budynek ten był związany z nieruchomością i pozostawał we władaniu rodziców;
- sprzedaż działki nie nastąpiła w ramach wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nieruchomość stanowiła Państwa majątek prywatny współwłaścicieli, tj. Pani w udziale 1/6, Pani brata w udziale 1/6 i Pani matki w udziale 4/6;
- wskazana we wniosku nieruchomość nie była w żaden sposób wykorzystywana przez Panią w okresie jej posiadania, tj. od śmierci Pani ojca – chwili nabycia spadku do dnia sprzedaży nieruchomości;
- poza wskazaną nieruchomością posiada Pani również dom jednorodzinny, wybudowany na działce zakupionej aktem notarialnym w 2009 r. Dom wybudowała Pani z części środków własnych pochodzących ze sprzedaży mieszkania oraz z udzielonego Pani kredytu hipotecznego w 2010 r. na budowę domu. Kredyt spłaca Pani do chwili obecnej. Nie zamierza Pani sprzedać posiadanej nieruchomości. Wcześniej posiadała Pani mieszkanie własnościowe, które Pani sprzedała w 2009 r., aby środki przeznaczyć na zakup działki oraz budowę domu, w którym Pani mieszka.
Wskazana we wniosku nieruchomość w (...) jest pierwszą jaką sprzedała Pani wraz z współwłaścicielami.
W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że po śmierci Pani ojca nie doszło do przeprowadzenia działu spadku, ani w drodze postępowania sądowego, ani w drodze umowy pomiędzy spadkobiercami.
Pytania
1. Czy pięcioletni okres, po którym sprzedaż nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych należy liczyć od:
- momentu nabycia prawa użytkowania wieczystego przez Pani rodziców w 1998 r.,
- od dnia przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności we (...) 2024 r.?
2. Czy jako spadkobierczyni (udział 1/6), która odziedziczyła udział w nieruchomości w momencie gdy była ona jeszcze w użytkowaniu wieczystym, jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od sprzedaży tej nieruchomości w 2025 r.?
3. Czy obowiązek podatkowy obejmuje Panią tylko w zakresie odziedziczonego udziału 1/6?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 należy liczyć od momentu nabycia prawa użytkowania wieczystego przez Pani rodziców w 1998 r., ponieważ użytkowanie wieczyste ma charakter prawa majątkowego zbywalnego. Przekształcenie prawa użytkowania wieczystego we własność nie przerywa biegu pięcioletniego terminu – okres ten biegnie dalej od momentu nabycia użytkowania wieczystego. W związku z tym, jak spadkobierczyni udziału 1/6 po zmarłym ojcu, który nabył użytkowanie wieczyste w 1998 r., nie powinna Pani być zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od sprzedaży tej nieruchomości w 2025 r.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
- odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
- zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.
Z opisu sprawy wynika, że Pani rodzice nabyli (...) 1998 r. prawo wieczystego użytkowania działki zabudowanej budynkiem biurowym, w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Przez lata nieruchomość była wykorzystywana tylko i wyłącznie przez Pani matkę do działalności gospodarczej – prowadzona była (...). Pani matka zakończyła działalność gospodarczą (...) 2007 r. gdyż od (...) 2007 r. przeszła na świadczenie emerytalne. Od tego czasu nie była prowadzona działalność gospodarcza na tej nieruchomości przez żadnego z członków rodziny. Nieruchomość została wydzierżawiona w ramach najmu prywatnego. (...) 2024 r. zmarł Pani ojciec. Na mocy dziedziczenia ustawowego współwłaścicielami użytkowania wieczystego stała się Pani w udziale 1/6, Pani brat w udziale 1/6 i Pani matka w udziale 4/6. We (...) 2024 r. nastąpił wykup przedmiotowej nieruchomości od Skarbu Państwa, co zostało potwierdzone aktem notarialnym i staliście się Państwo właścicielami nieruchomości. (...) 2025 r. nieruchomość została sprzedana. Sprzedaż działki nie nastąpiła w ramach wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nieruchomość stanowiła Państwa majątek prywatny i nie była w żaden sposób wykorzystywana przez Panią w okresie jej posiadania, tj. od śmierci Pani ojca do dnia sprzedaży nieruchomości. Poza wskazaną nieruchomością posiada Pani również dom jednorodzinny, wybudowany na działce zakupionej w 2009 r. i nie zamierza Pani sprzedać tej nieruchomości. Wcześniej posiadała Pani mieszkanie własnościowe, które Pani sprzedała w 2009 r., aby środki przeznaczyć na zakup działki oraz budowę domu, w którym Pani mieszka.
Wskazana we wniosku nieruchomość nie była w żaden sposób wykorzystywana przez Panią w okresie jej posiadania. Wcześniej dokonała Pani jedynie sprzedaży mieszkania w celu przeznaczenia środków ze sprzedaży na zakup działki oraz budowę domu, w którym Pani mieszka. Wskazana we wniosku nieruchomość jest pierwszą, jaką Pani sprzedała wraz z współwłaścicielami.
Okoliczności przedstawione we wniosku wskazują, że wskazana we wniosku nieruchomość (1/6 udziału) nie została nabyta przez Panią dla celów prowadzenia działalności gospodarczej i nie była w niej wykorzystywana, a nabycie nastąpiło w drodze spadku.
W przypadku nienastępującego w wykonywaniu działalności gospodarczej odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma zatem ustalenie momentu oraz sposobu ich nabycia.
Aby zatem ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Panią udziału w nieruchomości podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy odpłatne zbycie miało miejsce po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości.
Jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jednocześnie, według art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Na podstawie art. 925 Kodeksu cywilnego:
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Stosownie do treści art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
Według art. 931 § 1 Kodeksu cywilnego:
W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.
Zgodnie z art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
W myśl art. 1035 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
Na podstawie art. 195 Kodeksu cywilnego:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.
W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Jak stanowi art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Pani rodzice nabyli (...) 1998 r. prawo wieczystego użytkowania działki zabudowanej budynkiem biurowym, w celu prowadzenia działalności gospodarczej. (...) 2024 r. zmarł Pani ojciec. Na mocy dziedziczenia ustawowego współwłaścicielami użytkowania wieczystego stała się Pani w udziale 1/6, Pani brat w udziale 1/6 i Pani matka w udziale 4/6. Po śmierci Pani ojca nie doszło do przeprowadzenia działu spadku, ani w drodze postępowania sądowego, ani w drodze umowy pomiędzy spadkobiercami. We (...) 2024 r. nastąpił wykup przedmiotowej nieruchomości od Skarbu Państwa, co zostało potwierdzone aktem notarialnym i staliście się Państwo właścicielami nieruchomości.
Należy podkreślić użyty w ww. przepisie termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt czy jest to nabycie w części ułamkowej, czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można więc, np. w drodze zakupu, bądź uzyskując pod tytułem darmym (w formie darowizny, spadku, nieodpłatnego zniesienia współwłasności), a w przypadku zaś ograniczonych praw rzeczowych również zawierając umowę o ustanowieniu tego prawa.
Pojęcie użytkowania wieczystego zawarte zostało w art. 232 Kodeksu cywilnego, który stanowi, że:
Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa a położone w granicach administracyjnych miast oraz grunty Skarbu Państwa położone poza tymi granicami, lecz włączone do planu zagospodarowania przestrzennego miasta i przekazane do realizacji zadań jego gospodarki, a także grunty stanowiące własność jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków mogą być oddawane w użytkowanie wieczyste osobom fizycznym, i osobom prawnym.
Jest to prawo na rzeczy cudzej, jednak zakres i sposób określenia treści tego prawa zbliża je bardziej do prawa własności, niż praw rzeczowych ograniczonych. Ponadto na podstawie wyraźnych odesłań w art. 234 i 237 Kodeksu cywilnego do ww. prawa stosuje się odpowiednio przepisy o własności. Z powyższych względów prawo użytkowania wieczystego nie zostało wymienione w art. 244 Kodeksu cywilnego wśród innych praw rzeczowych ograniczonych, lecz zostało uregulowane odrębnie, jako tytuł II księgi drugiej Kodeksu cywilnego.
Granice prawa użytkowania wieczystego są wyznaczane przez ustawy, zasady współżycia społecznego oraz umowę o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste. Uprawnienie do wyłącznego korzystania z gruntu przez użytkownika wieczystego gruntu jest skuteczne wobec osób trzecich, a także właściciela gruntu, chyba że umowa o której mowa wyżej zawiera odrębne uregulowania dotyczące uprawnień właściciela.
Użytkowanie wieczyste jest prawem zbywalnym, podlega dziedziczeniu oraz egzekucji. Użytkownik wieczysty może więc rozporządzać swoim prawem zarówno w drodze czynności prawnej inter vivos, jak i mortis causa. Nie można być natomiast jednocześnie właścicielem i użytkownikiem wieczystym gruntu, ponieważ nabycie prawa własności przez użytkownika wieczystego gruntu prowadzi do wygaśnięcia użytkowania wieczystego.
Możliwe jest jednak przekształcenie prawa użytkowania wieczystego, przysługującego osobom fizycznym będącym dotychczasowymi użytkownikami wieczystymi, w prawo własności.
Zasady i tryb takiego przekształcenia reguluje ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 900).
Zgodnie z ugruntowanym poglądem, przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nie jest zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a stanowi jedynie zmianę tytułu prawnego faktycznego władztwa nad nieruchomością. Nabycie prawa do nieruchomości następuje w chwili zawarcia umowy o ustanowieniu (nabyciu) prawa wieczystego użytkowania. Tym samym przekształcenie prawa wieczystego użytkowania gruntu w prawo własności nieruchomości nie stanowi nowego nabycia nieruchomości.
Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że:
1) przewidziany w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych okres pięciu lat, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie prawa użytkowania wieczystego działki przez Pani spadkodawcę (Pani ojca), tj. 1998 r.;
2) sprzedaż przez Panią udziału 1/6 w nieruchomości, który to udział nabyła Pani w drodze spadku po ojcu, nie stanowiła dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Dokonana przez Panią sprzedaż tego udziału nastąpiła bowiem po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie prawa użytkowania wieczystego działki przez Pani spadkodawcę, tj. Pani ojca (1998 r.);
3) z tytułu sprzedaży udziału 1/6 w nieruchomości nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Końcowo wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (pozostałych spadkobierców).
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo