Interpretacja 0112-KDSL1-2.4011.747.2025.2.BR

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanów faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

-     nieprawidłowe – w zakresie pytania nr 2, w części dotyczącej prawa do skorzystania ze zwolnienia wskazanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do zakupu płytek ceramicznych (gresu), wyposażenia łazienki: kafelków, wanny, umywalki, toalety – tj. wszystkich elementów trwale przytwierdzonych do podłoża i instalacji budynkowej, wanny, blatu łazienkowego trwale przytwierdzonego do konstrukcji lokalu;

-     prawidłowe – w pozostałej części.

Niniejsza interpretacja nie rozstrzyga o możliwości zastosowania ulgi mieszkaniowej wobec wydatków na zakup:

-     zmywarki,

-     lodówki,

-     płyty indukcyjnej,

-     okapu.

W tym zakresie zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 8 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 30 stycznia 2026 r. (wpływ 30 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanów faktycznych

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej. Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i posiada w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy.

Wnioskodawca (…) września 2018 r., dokonał zakupu lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość, w cenie (…) zł (dalej: Nieruchomość nr 1). Mając na względzie art. 158 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny (dalej: k.c.) umowa sprzedaży nieruchomości została zawarta w formie aktu notarialnego. Na mocy opisanej transakcji, Wnioskodawca stał się jedynym, stuprocentowym właścicielem tej nieruchomości. Nieruchomość nr 1 położona jest na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

(…) października 2021 r. Wnioskodawca zawarł umowę kredytu hipotecznego. Stroną udzielającą kredytu była spółka akcyjna, kontrolowana przez Skarb Państwa, będąca podmiotem prowadzącym działalność bankową w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Prawo bankowe, a zatem bankiem w rozumieniu przepisów. Kredyt został udzielony na potrzeby mieszkaniowe, tj. nabycie lokalu mieszkalnego (cel opisany w umowie kredytowej). Całkowita kwota kredytu wyniosła (…) zł. (…) kwietnia 2025 r. Wnioskodawca spłacił wszystkie raty kredytu wraz ze skapitalizowanymi odsetkami. Hipoteka umowna została ustanowiona na wyżej opisanej Nieruchomości Nr 1.

(…) czerwca 2023 r. Wnioskodawca zawarł umowę zakupu nowego mieszkania (dalej: Nieruchomość Nr 2), umowa została zawarta w formie aktu notarialnego. Umowa została poprzedzona również umową przedwstępną sprzedaży – 2021 r. Wartość transakcji opiewała na (…) zł. Na zakup nieruchomości zostały przeznaczone środki własne oraz kredyt hipoteczny opisany powyżej. Po zawarciu umowy, Wnioskodawca został jedynym właścicielem nieruchomości. Podatnik dokonywał płatności w transzach, ostatnia rata została dokonana (…) listopada 2022 r. Nieruchomość nr 2 została nabyta i jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę na jego własne cele mieszkaniowe oraz do dziś stanowi jego stałe miejsce zamieszkania w rozumieniu art. 25 k.c. Warto również wskazać, że żaden z opisanych wydatków nie służyły wynajmowi, ani działalności gospodarczej. Nieruchomość Nr 2 jest położona na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zakup wyżej opisanej nieruchomości został sfinansowany z własnych środków w kwocie (…) zł. Pozostała część kwoty pochodziła z wyżej opisanego kredytu hipotecznego. Podatnik poniósł również koszty opłaty notarialnej (akt notarialny zakupu Nieruchomości nr 2) w wysokości (…) zł.

(…) września 2023 r. Wnioskodawca, w formie aktu notarialnego dokonał skutecznej transakcji sprzedaży Nieruchomości nr 1. Wartość sprzedaży opiewała na kwotę (…) zł. Sprzedaż została poprzedzona umową przedwstępną zawartą w formie pisemnej (…) czerwca 2023 r.

(…) czerwca 2023 r. Wnioskodawca otrzymał (…) zł tytułem zaliczki, w ramach całości transakcji. Wnioskodawca otrzymał pozostałe środki na swój rachunek bankowy (…) września 2023 r.

Wnioskodawca na gruncie wszystkich powyżej opisanych umów, dopełnił wszystkich ciążących na nim obowiązków prawnopodatkowych. W szczególności na gruncie podatku od czynności cywilnoprawnych.

Podatnik dokonał również gruntownego remontu Nieruchomości nr 2. Poniósł m.in. wydatki na

·      wyposażenie kuchni: płyta indukcyjna, okap, zmywarka, lodówka i zlew,

·      wyposażenie łazienki: kafelki, toaleta, umywalka, wanna,

·      drzwi z ościeżnicami.

Część opisanych wyżej wydatków została opłacona ze środków własnych, a część ze środków uzyskanych ze sprzedaży Nieruchomości nr 1. Wszystkie wydatki na wyposażenie kuchni pochodziły ze środków uzyskanych ze sprzedaży Nieruchomości Nr 1.

Wszystkie opisane wydatki zostały dokonane w 2023 r., a były nimi:

·      zmywarka – (…) października 2023 r.,

·      płytki ceramiczne (gres) – (…) maja 2023 r.,

·      całe wyposażenie łazienki – marzec 2023 r.,

·      lodówka – (…) września 2023 r.,

·      płyta indukcyjna – (…) lipca 2023 r.,

·      zmywarka – (…) grudnia 2023 r.,

·      okap – (…) września 2023 r.,

·      zlew – (…) sierpnia 2023 r.,

·      wanna – (…) kwietnia 2023 r.,

·      blat – (…) kwietnia 2023 r.

Wnioskodawca posiada dowody zakupu wyżej wymienionych składników majątku i wyposażania, w szczególności w postaci umów, faktur VAT i rachunków. Całościowy koszt remontu i wyposażenia wyniósł (…) zł.

Wnioskodawca w analizowanym okresie, był również właścicielem nieruchomości zabudowanej w postaci starego, wiekowego budynku rekreacyjnego położonego na działce rolnej, stanowiącej odrębną nieruchomość (dalej: „Nieruchomość Nr 3”). Nieruchomość nr 3 od wielu lat nie spełniała i nie mogła spełniać funkcji mieszkalnej. Budynek posadowiony na tej nieruchomości był obiektem przestarzałym, o charakterze rekreacyjnym, wykorzystywanym wyłącznie w sposób sezonowy jako swoistego rodzaju domek letniskowy. Nigdy nie stanowił faktycznego miejsca zamieszkania Wnioskodawcy, nie zaspokajał jego potrzeb mieszkaniowych i nie pełnił funkcji stałego lokum. Nieruchomość nr 3 została zakupiona w 2023 r. oraz sprzedana w 2025 r., jednak środki uzyskane z tej transakcji pozostają całkowicie poza zakresem niniejszego wniosku i nie mają związku z analizowanymi wydatkami na cele mieszkaniowe.

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:

1.  Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) ma Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?

Odp. Tak, Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).

2.  We wniosku wskazał Pan:

W związku z powyższym, proszę:

a)  jednoznacznie wymienić jakie konkretnie wydatki i w jakiej dacie zostały przez Pana poniesione? Proszę o wskazanie w formie katalogu zamkniętego tych wydatków (tj. bez użycia przykładowego wyliczenia, z użyciem słów: np. m.in. itd. itp. w szczególności)?

b)  jednoznacznie wskazać, które z wymienionych wydatków w odpowiedzi na pkt 2a wezwania zostały sfinansowane ze środków własnych, które ze środków uzyskanych ze sprzedaży Nieruchomości nr 1, a które z zaliczki otrzymanej z tytułu sprzedaży?

Odp. a i b Konkretne wydatki na Nieruchomość nr 2 to:

·      zmywarka – (…) października 2023 r. – zakup pokryty zaliczką otrzymaną za sprzedaż mieszkania Nr 1,

·      płytki ceramiczne (gres) – (…) kwietnia 2023 r. – pokryte ze środków własnych,

·      całe wyposażenie łazienki (wyłącznie: kafelki, wanna, umywalka – tj. wszystkie elementy trwale przytwierdzone do podłoża i instalacji budynkowej, przedmioty nieprzytwierdzone stale np. szczoteczki, ręczniki, czy suszarka nie stanowią przedmiotowego zakresu wniosku) – (…) marca 2023 r. – zakup pokryty zaliczką otrzymaną za sprzedaż mieszkania Nr 1,

·      lodówka – (…) września 2023 r. zakup pokryty zaliczką otrzymaną za sprzedaż mieszkania Nr 1,

·      płyta indukcyjna – (…) lipca 2023 r. – zakup pokryty zaliczką otrzymaną za sprzedaż mieszkania Nr 1,

·      okap – (…) września 2023 r. – zakup pokryty zaliczką otrzymaną za sprzedaż mieszkania Nr 1,

·      zlew – (…) sierpnia 2023 r. – zakup pokryty zaliczką otrzymaną za sprzedaż mieszkania Nr 1,

·      drzwi z ościeżnicami wrzesień 2023 r. – zakup pokryty zaliczką otrzymaną za sprzedaż mieszkania Nr 1,

·      zmywarka – (…) października 2023 r. – zakup pokryty zaliczką otrzymaną za sprzedaż mieszkania Nr 1,

·      wanna – (…) kwietnia 2023 r. – zakup pokryty ze środków własnych,

·      blat – (…) kwietnia 2023 r. – zakup pokryty ze środków własnych.

Wszystkie opisane wydatki zostały dokonane w 2023 r. i tylko wymienione wyżej wydatki pozostają w zakresie złożonego wniosku.

c)  w sytuacji, gdy w odpowiedzi na pkt 2a wezwania znajdą się wydatki, których nie wymienił Pan wcześniej w opisie wniosku, proszę o wskazanie dat poniesienia poszczególnych wydatków (rodzaj wydatku oraz datę jego poniesienia)?

Odp. Wnioskodawca nie wymienił wydatków, których nie wymienił we wcześniejszym piśmie (nie wymienił „nowych” wydatków).

d)  w sytuacji, gdy w odpowiedzi na pkt 2a wezwania znajdą się wydatki, których nie wymienił Pan wcześniej w opisie wniosku, proszę o wskazanie, czy posiada Pan wystawione na Pana rachunki i faktury lub inne udokumentowane rzetelne i wiarygodne dowody (np. umowę zawartą z wykonawcą prac remontowo-budowlanych lub potwierdzenie zapłaty za ich wykonanie) potwierdzające poniesienie wydatków wymienionych w odpowiedzi na pkt 2a wezwania?

Odp. Wnioskodawca nie wymienił wydatków, których nie wymienił we wcześniejszym piśmie (nie wymienił „nowych” wydatków). Na wszystkie wymienione wydatki posiada rzetelne i wiarygodne dowody, w postaci faktur VAT.

3.  Czy wydatki wymienione w odpowiedzi na pkt 2a wezwania poniesione były przez Pana w okresie posiadania Nieruchomości nr 2, tj. faktycznego dysponowania nią (sprawowania władzy nad rzeczą)?

Odp. Wszystkie wydatki wymienione w odpowiedzi na pkt 2a zostały poniesione przez Wnioskodawcę w okresie faktycznego dysponowania Nieruchomością nr 2 oraz sprawowania nad nią faktycznego władztwa. Przekazanie lokalu do dyspozycji Wnioskodawcy nastąpiło na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego (…) marca 2023 r., co umożliwiło objęcie nieruchomości w posiadanie i rozpoczęcie prac adaptacyjnych oraz remontowych jeszcze przed notarialnym przeniesieniem prawa własności (czerwiec 2023 r.). Podkreślić należy, iż od daty sporządzenia wspomnianego protokołu Wnioskodawca posiadał pełną swobodę w zakresie dysponowania lokalem na cele remontowe, natomiast definitywne nabycie prawa własności w formie aktu notarialnego stanowiło potwierdzenie istniejącego już wcześniej stanu faktycznego władztwa nad rzeczą (posiadania), które trwa nieprzerwanie od marca 2023 r.

4.  Czy wskazany przez Pana „blat” jest na stałe przymocowany do mebli/szafek w zabudowie kuchennej/łazienkowej i stanowi z nimi całość?

Odp. Tak, blat jest przymocowany w łazience na stałe, stanowi całość z resztą zabudowy.

5.  We wniosku wskazał Pan:

W związku z powyższym, proszę wskazać:

a)  czy kredyt hipoteczny został zaciągnięty w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w Polsce, innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej?

Odp. Tak, kredyt hipoteczny został zaciągnięty w banku, mającym siedzibę w Polsce.

b)  czy jest Pan stroną umowy kredytowej i czy odpowiada Pan za spłatę ww. kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości?

Odp. Tak, Wnioskodawca jest Stroną umowy kredytowej i odpowiada solidarnie, tj. do pełnej wysokości.

6.  Czy z umowy kredytu hipotecznego wynika, że został on zaciągnięty na nabycie Nieruchomości nr 2?

Odp. Umowa kredytu mieszkaniowego określa przeznaczenie kredytu na potrzeby mieszkaniowe, cel nabycie – lokalu mieszkalnego. Umowa określa również dokładny adres konkretnej nieruchomości (adres Nieruchomości Nr 2).

7.  Jaka jest forma prawna nabytej w 2023 r. Nieruchomości nr 2 (np. budynek mieszkalny, lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, inny – jaki)?

Odp. Nieruchomość to lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość (mieszkanie w bloku).

8.  Z jakich środków nastąpiła dnia (…) kwietnia 2025 r. spłata kredytu hipotecznego?

Odp. Spłata kredytu hipotecznego, która nastąpiła (…) kwietnia 2025 r., była ze środków pochodzących ze sprzedaży mieszkania Nr 1 (włącznie z otrzymaną zaliczką).

Pytania (pytanie nr 2 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)

1.  Czy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego w banku na zakup Nieruchomości nr 2 stanowią wydatki na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a u.p.d.o.f. i korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f.?

2.  Czy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w 2023 r. na remont i wykończenie Nieruchomości nr 2, obejmujące konkretnie zakup:

-     zmywarki, lodówki, płyty indukcyjnej, okapu oraz zlewu (przeznaczonych do trwałej zabudowy),

-     płytek ceramicznych (gresu), wanny, umywalki oraz toalety,

-     blatu łazienkowego trwale przytwierdzonego do konstrukcji lokalu,

-     drzwi wewnętrznych wraz z ościeżnicami

mieszczą się w kategorii wydatków na własne cele mieszkaniowe określonych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d u.p.d.o.f. i w konsekwencji dochód przeznaczony na ich pokrycie (w tym sfinansowany z zaliczki oraz środków własnych, a następnie zrefinansowany wartością przychodu ze sprzedaży Nieruchomości nr 1 korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f.?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1.

W art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „u.p.d.o.f.”), ustawodawca wskazał katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wśród nich wymieniono m.in. odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części, a także udziału w nieruchomości. Przychód z tego tytułu powstaje, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości. W konsekwencji, należy stwierdzić, że przychód podlegający opodatkowaniu nie powstaje, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości następuje po upływie pięciu lat, liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f., należy liczyć od momentu nabycia. Słowo „nabycie” należy przy tym interpretować możliwie szeroko, zgodnie z jego definicją językową (Słownik Języka Polskiego PWN), jako:

1)  otrzymanie czegoś na własność, w tym także bez zapłaty ceny (np. w drodze spadku),

2)  osiągnięcie lub zdobycie czegoś.

Tym samym, „nabycie” w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje każdy sposób uzyskania prawa własności. Data umowy przyrzeczonej, nie ma przy tym znaczenia. Wnioskodawca potwierdza, iż właściwą datą nabycia Nieruchomości nr 1 jest (…) września 2018 r., a datą jej sprzedaży (…) września 2023 r. Zatem nie upłynął jeszcze pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f. Wskutek czego – przychód ze sprzedaży nieruchomości stanowi przychód podlegający opodatkowaniu. Zasady opodatkowania zostały określone w art. 30e u.p.d.o.f, podstawą opodatkowania jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości, a kosztami uzyskania przychodu, taki dochód podlega każdorazowo stawce 19%.

W tym zakresie ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje jeden zasadniczy instrument, umożliwiający Wnioskodawcy dokonania reinwestycji przychodu (dochodu) na cele mieszkaniowe. Taki instrument jest określany w praktyce jako „ulga mieszkaniowa”.

Za wydatki uprawniające do ulg – zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 u.p.d.o.f. – uważa się m.in. wydatki poniesione na:

a)  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c u.p.d.o.f., na cele mieszkaniowe określone w pkt 1,

b)  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c u.p.d.o.f., na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,

c)  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c u.p.d.o.f., na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b

-     w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. Dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D x W/P gdzie:

D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.

Dokonując wykładni art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. trzeba wskazać, że podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia, o którym mowa w przytoczonym przepisie jest przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na cele w nim wskazane i w terminach w nim zakreślonych. Przepis ten wiąże też skutek prawny w postaci zwolnienia określonego przychodu od podatku dochodowego od osób fizycznych z terminem wydatkowania środków pieniężnych. Przedstawiona teza została zawarta w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 marca 2021 r. II FSK 3390/18. Sąd orzekł, że liczy się cel, a nie chronologia i można skorzystać z ulgi mieszkaniowej również wtedy, gdy zapłata oraz nabycie nowego lokum ma miejsce przed sprzedażą nieruchomości oznacza, że do ulgi można wziąć pod uwagę całą wartość z aktu nabycia nowej nieruchomości.

Pochodzenie środków (własne vs. kredytowe) jest irrelewantne, a istotne jest jedynie wydatkowanie „wartości przychodu” na cele mieszkaniowe, co znajduje potwierdzenie w linii orzeczniczej NSA, m.in. w wyroku z 4 września 2019 r., sygn. II FSK 3110/17, w którym sąd stwierdził, że warunkiem skorzystania z ulgi nie jest wydatkowanie „tych samych banknotów” uzyskanych ze sprzedaży, lecz wartości przychodu ze zbycia nieruchomości. Organ w pełni tę argumentację zaakceptował. W piśmie z 26 marca 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0113- KDIPT2-2.4011.85.2025.2.MK, zwrócono uwagę na ugruntowaną wykładnię pojęcia „własnych celów mieszkaniowych”, wiążącą je z faktycznym zapewnieniem sobie „dachu nad głową”, oraz wskazał, że zakup kolejnej nieruchomości jako lokaty kapitału, inwestycji, pod najem lub na potrzeby innych osób co do zasady nie realizuje własnych celów mieszkaniowych. Jednakże w zakresie analizowanej sytuacji nie ma ten fakt znaczenia, albowiem celem nabycia Nieruchomości Nr 2 nie była lokata kapitału, czy inwestycja. Wnioskodawca do dziś zamieszkuje w Nieruchomości Nr 2.

W tym momencie należy również zwrócić uwagę na kwestię Nieruchomości nr 3, o której mowa w stanie faktycznym. Nieruchomość nr 3 stanowiła stary, wiekowy budynek o charakterze rekreacyjnym, mieszczący się na działce rolnej, była wykorzystywana wyłącznie sezonowo jako domek letniskowy, z uwagi na swój charakter, stopień zużycia oraz brak przymiotów funkcjonalnych typowych dla lokalu mieszkalnego, Nieruchomość nr 3 nigdy nie służyła Wnioskodawcy jako miejsce zamieszkania i nie mogła realizować jego potrzeb mieszkaniowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. Co istotne, Nieruchomość nr 3 została sprzedana w 2025 r., a środki z jej zbycia nie pozostają w jakimkolwiek związku ze złożonym wnioskiem, ani z wydatkami rozpatrywanymi w kontekście ulgi mieszkaniowej. W świetle ugruntowanej praktyki interpretacyjnej okoliczność posiadania innych nieruchomości mieszkalnych pozostaje irrelewantna dla możliwości skorzystania ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f., o ile podatnik faktycznie realizuje własne cele mieszkaniowe w konkretnej nieruchomości, a środki ze zbycia wcześniejszego lokalu zostają reinwestowane zgodnie z dyspozycją przepisu.

Powyższe potwierdza m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 17 maja 2023 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.256.2023.1.DP, w której organ jednoznacznie wskazał, że sama liczba nieruchomości będących własnością podatnika nie ma znaczenia dla prawa do skorzystania z ulgi mieszkaniowej, jeżeli nabycie nowej nieruchomości służy zaspokojeniu jego własnych potrzeb mieszkaniowych. Organ podkreślił przy tym, że ustawodawca nie limituje liczby lokali, które podatnik może posiadać, a ocena realizacji własnych celów mieszkaniowych wymaga analizy faktycznego sposobu zamieszkania i funkcji, jaką pełni nabywana nieruchomość. W tym zakresie, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wyraża jednolity pogląd w wydawanych interpretacjach, np. w interpretacji indywidualnej z 4 listopada 2024 r. 0112- KDSL1-1.4011. 528.2024.1.AK.

W konsekwencji wskazać należy, że fakt, iż Wnioskodawca posiadał równolegle Nieruchomość nr 3, nie ma żadnego wpływu na możliwość skorzystania z ulgi mieszkaniowej. Kryterium ustawowym jest bowiem wyłącznie to, czy środki pochodzące ze sprzedaży Nieruchomości nr 1 zostały wydatkowane na zaspokojenie własnych celów mieszkaniowych Wnioskodawcy. W analizowanym przypadku warunek ten został zrealizowany w pełnym zakresie.

W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 14 maja 2025 r. I SA/Lu 90/25 podkreślono, że wykładnia przepisu art. 21 ust. 25 pkt 2 u.p.d.o.f. prowadzi do wniosku, że spłata o której mowa w tym przepisie musi dotyczyć kredytu (pożyczki) zaciągniętego w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, a nie od osoby fizycznej. W związku z tym, wobec jednoznacznie brzmiącego przepisu określającego katalog podmiotów od których można zaciągnąć kredyt lub pożyczkę (charakterze zamkniętym) to jest w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, interpretując i następnie stosując ten przepis – przy uwzględnieniu również wykładni systemowej i celowościowej – nie można wykraczać poza jego literalne brzmienie, gdyż reguły wykładni dają w tym wypadku jednoznaczny wynik i nie budzą wątpliwości. W dalszej części wyroku Sąd stwierdza, że nie jest prawdą, iż jedyną wykładnią tego typu przepisów jest wykładnia językowa. Jest ona tylko jednym z przyjmowanych powszechnie w rozumowaniu prawniczym sposobów wykładni, a wnioski z niej płynące mogą być często mylące i prowadzić do merytorycznie błędnych, niezgodnych z celami regulacji prawnej rezultatów. Wykładnia językowa powinna być uzupełniona wnioskami płynącymi z zastosowania innych rodzajów wykładni, w tym wykładni celowościowej oraz systemowej. Jak wskazuje się w doktrynie, normy zawierające ulgi czy zwolnienia rozpoznaje się jako normy celu społecznego, realizujące politykę w dziedzinie nauki, ochrony zdrowia, zatrudnienia, inwestycji itp. Warunkiem skorzystania z tego zwolnienia nie jest więc wydatkowanie na określone w nim cele konkretnych środków pieniężnych, lecz wartości przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego.

W analizowanym przypadku należy się również powołać, na rozwiewającą jakiekolwiek wątpliwości w tym zakresie uchwałę składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lutego 2020 r. (sygn. akt II FPS 4/19), w której stwierdzono, że instytucja ulgi mieszkaniowej służy realizacji konstytucyjnego obowiązku prowadzenia przez państwo polityki wspierającej zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych obywateli. Dopuszczanie warunku, aby obywatel najpierw zbył swoją nieruchomość, a dopiero potem nabył nową, która zaspokoi jego potrzeby mieszkaniowe, znacznie utrudniałoby realizację ww. celu obywatelom, którzy dysponują tylko jedną nieruchomością. Ponadto stwierdzono, że „Kwota zadatku (zaliczki) otrzymana przy zawarciu przedwstępnej umowy odpłatnego zbycia nieruchomości wydatkowana na cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 25 u.p.d.o.f. korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f., jeżeli następnie doszło do zawarcia umowy przyrzeczonej przenoszącej własność nieruchomości, a kwota zadatku (zaliczki) została zaliczona na poczet ceny jej odpłatnego zbycia”.

Wnioskodawca podkreśla również, że spłata kredytu hipotecznego nastąpiła (…) kwietnia 2025 r., zatem jednoznacznie mieści się w trzyletnim terminie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f, który trwa do 31 grudnia 2026 r.

Podsumowując, zarówno literalna treść przepisów, jak i ich wykładnia celowościowa wskazują, że spłata kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup Nieruchomości nr 2 stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe. Ponieważ przychód ze sprzedaży poprzedniego lokalu zostanie w części pokryty tymi wydatkami, ta część dochodu podlega zwolnieniu zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. Moment zbycia nieruchomości nie ma znaczenia dla możliwości skorzystania z tzw. ulgi mieszkaniowej. Jedyną mającą znaczenie okolicznością, jest fakt, iż środki zostały wydatkowane do 3 lat od sprzedaży na własne cele mieszkaniowe Wnioskodawcy. Konkluzja odmienna byłaby sprzeczna z wykładnią celowościową art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. Sam fakt, że Wnioskodawca się nie wzbogacił, a pieniądze ze zbycia nieruchomości pokryły kredyt na zakup nowej nieruchomości, a nie wydatkował tego na dobra luksusowe – świadczy o spełnieniu kryteriów art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f.

Podobną tezę można wysnuć, w zasadzie już z ugruntowanej linii interpretacyjnej sądów apelacyjnych, w szczególności z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 lutego 2020 r. III SA/Wa 469/19 i wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 lutego 2020 r. II FSK 759/18. Gdyby przyjąć odmienną konkluzję, podatnicy zmuszeni bowiem byliby do sprzedaży nieruchomości zaspakajającej ich potrzeby mieszkaniowe bez gwarancji, że uda im się pozyskać inną, która te potrzeby będzie zaspakajać. Taka interpretacja przepisów przez organ stałaby więc w sprzeczności z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP (równość wobec prawa i równość traktowania przez władze publiczne) oraz z ideą ulgi mieszkaniowej.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż cała kwota spłaconego kredytu hipotecznego w wysokości (…) zł stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe i w pełnym zakresie mieści się w dyspozycji art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a u.p.d.o.f., a tym samym podlega zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f.

Ad 2.

Art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. przewiduje zwolnienie z opodatkowania w sytuacji, gdy począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie 3 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, uzyskany przychód został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe.

Katalog wydatków na własne cele mieszkaniowe został określony w art. 21 ust. 25 u.p.d.o.f. Zgodnie z tym przepisem za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

a)  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

b)  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

c)  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

d)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

e)  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

-     położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Inwestycji należy dokonać nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości.

Podatnik może m.in.

·      kupić i zamontować kuchnię w zabudowie, a także szafy wnękowe, garderobę na wymiar (interpretacja ogólna Ministra Finansów z 13 października 2021 r. DD2.8202.4.2020);

·      kupić sprzęt AGD niezbędny do funkcjonowania gospodarstwa domowego, tj. pralkę, zmywarkę, kuchenkę, lodówkę, suszarkę do ubrań, piekarnik, płytę grzewczą, okap – niezależnie od tego, czy są one w zabudowie czy wolnostojące (interpretacja ogólna Ministra Finansów z 2021 r. DD2.8202.4.2020 r. oraz interpretacja Szefa KAS z 9 grudnia 2024 r., DOP3.8222.144.2023.EILK, interpretacja KIS 0112- KDSL1-1.4011.154.2025.3.DT);

·      ponieść koszty wykończenia wnętrza, np. flizy, panele, farby, tynki, sufity, podłogi, schody, tapety, armatura łazienkowa (umywalki, wanna, prysznic, toalety, lustra trwale przymocowane do ścian) (interpretacja KIS 0114-KDIP3-2.4011.406.2023.2.BM).

Co do zasady, aby dany wydatek mógł zostać uznany za mieszczący się w ramach ulgi mieszkaniowej, powinien on pozostawać w ścisłym związku z samym lokalem mieszkalnym, jego funkcją użytkową oraz koniecznością zapewnienia możliwości zamieszkiwania. W szczególności oznacza to, że preferowane są te wydatki, które są trwałe, związane z instalacją techniczną lokalu, jego wykończeniem lub wyposażeniem w sposób zintegrowany z budynkiem lub jego układem funkcjonalnym. Przykładowo, instalacja paneli fotowoltaicznych, systemów wentylacyjnych, klimatyzacyjnych, grzewczych, a także montaż zabudowy kuchennej czy szaf wnękowych – co do zasady kwalifikują się do ulgi, o ile są one elementem umożliwiającym faktyczne korzystanie z lokalu w celach mieszkaniowych. Często wykorzystywaną możliwością jest również generalny remont, innego domu lub mieszkania, taki wydatek jest również dopuszczalny (interpretacja Dyrektora KIS z 12 marca 2025 r. 0113-KDIPT2-2.4011.1016.2024.2.KK).

Regulacja zawarta w art. 21 ust. 25 ustawy o PIT posługuje się konstrukcjami o znaczeniu szerokim i elastycznym. Wynika to z założenia ustawodawcy, że przepisy dotyczące ulgi mieszkaniowej muszą poddawać się adaptacji do zmian, jakie zachodzą zarówno na rynku nieruchomości, jak i w sposobach wykańczania oraz użytkowania lokali mieszkalnych. Oznacza to, że ocena wydatków kwalifikowanych nie może abstrahować od współczesnych standardów życia, warunków technicznych oraz realiów społecznych, które determinują sposób rozumienia „własnych celów mieszkaniowych”.

Skoro ustawodawca nie zdecydował się na stworzenie definicji legalnej „własnych celów mieszkaniowych”, pojęcie to należy interpretować przez pryzmat funkcji mieszkaniowej budynku lub lokalu. Funkcja ta jest realizowana nie tylko poprzez zapewnienie fizycznej przestrzeni do przebywania, lecz także poprzez umożliwienie zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, w tym przygotowywania posiłków, przechowywania żywności czy utrzymania higieny. Tym samym cel mieszkaniowy ma charakter komplementarny i obejmuje zarówno korzystanie z samego lokalu, jak i zapewnienie warunków do jego normalnego, codziennego użytkowania.

Projektując ulgę mieszkaniową, ustawodawca nie miał na celu ograniczenia jej wyłącznie do inwestycji o charakterze budowlanym czy do doprowadzenia lokalu wyłącznie do „stanu surowego”. W zamyśle tego zwolnienia mieści się bowiem umożliwienie realnego zamieszkania – rozumianego jako możliwość prowadzenia gospodarstwa domowego. Z tego względu wydatki na prace wykończeniowe oraz instalacyjne, jak również na podstawowe wyposażenie funkcjonalne kuchni i łazienki, pozostają w bezpośrednim związku z realizacją celu mieszkaniowego.

Obecnie trudno wyobrazić sobie lokal mieszkalny, który spełniałby swoją rolę bez wyposażenia kuchennego umożliwiającego przygotowanie posiłków oraz przechowywanie żywności. Urządzenia takie jak płyta grzewcza, piekarnik, zmywarka, lodówka czy okap są współcześnie elementami nieodzownymi dla prawidłowego korzystania z lokalu mieszkalnego. Wymagają one najczęściej wykonania odpowiednich instalacji elektrycznych, wentylacyjnych lub wodno-kanalizacyjnych, co podkreśla ich funkcjonalne, a nie wyłącznie „ruchome” powiązanie z lokalem. Nie sposób abstrahować od faktu, że są to elementy trwale kształtujące sposób użytkowania pomieszczenia kuchennego i wpływające na jego użyteczność.

Choć urządzenia takie nie zawsze wymagają indywidualnej zabudowy meblowej, to w praktyce ich lokalizacja i montaż determinują projekt kuchni jako całości. Z tego powodu powinny być kwalifikowane jako wyposażenie pozostające w ścisłym związku z realizacją potrzeb mieszkaniowych, a nie jako elementy marginalne czy luksusowe. Odmienną ocenę należy oczywiście odnieść do urządzeń określanych potocznie jako „małe AGD”, które mają wyłącznie charakter pomocniczy i nie stanowią elementu koniecznego dla podstawowego funkcjonowania lokalu.

Uwzględnienie powyższych okoliczności prowadzi do wniosku, że współczesny standard mieszkaniowy obejmuje nie tylko konstrukcyjny i instalacyjny aspekt lokalu, lecz również elementarne wyposażenie kuchni i łazienki, umożliwiające codzienne użytkowanie lokalu zgodnie z jego funkcją. Wydatki na takie urządzenia, jako nierozerwalnie związane z realizacją podstawowych potrzeb życiowych, powinny być kwalifikowane w ramach ulgi mieszkaniowej.

Analogiczną tezę zawiera Interpretacja Ogólna Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej DD2.8202.4.2020.

Art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. to jeden z przypadków, kiedy przepisy ustawy wyraźnie zastrzegają, że poniesienie danego kosztu można udowodnić wyłącznie za pośrednictwem określonego środka dowodowego (dokumentu). Takie regulacje jako regulacje szczególne, będą miały pierwszeństwo przed ogólnymi zasadami prawa podatkowego. Dotyczy to wyłącznie tych przypadków, gdy dane wyjątki przewidziane są w przepisach podatkowych, a nie w jakichkolwiek innych. Przepisy wymagają, aby wydatki były udokumentowane, jednak nie określono sposobu ich dokumentowania. W związku z tym uznać trzeba, że mogą być one dokumentowane fakturami VAT, rachunkami, ale również paragonami fiskalnymi, o ile zostaną dodatkowo opisane. Identyczne stanowisko wyrażono w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 marca 2021 r. III Sa/Wa 2238/20. Wnioskodawca posiada dowody na wszystkie wyżej opisane wydatki.

Jak zostało udowodnione wcześniej – prawo do ulgi mieszkaniowej należy się podatnikowi nawet wówczas, gdy zapłata za nową nieruchomość nastąpiła jeszcze przed sprzedażą starej. Przedmiot „wykorzystania” ulgi nie ma w tym przypadku żadnego znaczenia, o ile jest zgodny z jej celem i mieści się w dyspozycji przepisu.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, całość wydatków poniesionych na remont i trwałe wyposażenie Nieruchomości Nr 2, w łącznej kwocie (…) zł, stanowi wydatki na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d u.p.d.o.f. i powinna zostać uwzględniona przy kalkulacji dochodu zwolnionego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. W szczególności Wnioskodawca stoi na stanowisku, że do wydatków objętych ulgą mieszkaniową należy zaliczyć:

-     nakłady poniesione na zabudowę i wyposażenie kuchni, obejmujące zakup oraz montaż płyty indukcyjnej, okapu kuchennego, zmywarki, lodówki i zlewu, jako elementów funkcjonalnie i technicznie związanych z lokalem, niezbędnych do przygotowywania oraz przechowywania żywności;

-     wydatki na wykończenie oraz wyposażenie łazienki, w tym zakup płytek ceramicznych (gresu), wanny, toalety oraz umywalki, jako wydatki bezpośrednio warunkujące możliwość korzystania z lokalu zgodnie z jego przeznaczeniem mieszkaniowym; a także wydatki na zakup i montaż drzwi wraz z ościeżnicami, stanowiących integralną część wykończenia lokalu i decydujących o jego funkcjonalności oraz standardzie użytkowym.

Zdaniem Wnioskodawcy, również kwota (…) zł poniesiona na czynności notarialne przy zakupie Nieruchomości Nr 2 powinna zostać uznana za wydatek na własne cele mieszkaniowe. Koszty te stanowią nieodłączny element procesu nabycia mieszkania, bez ich poniesienia przeniesienie własności w ogóle nie mogłoby dojść do skutku. Mają więc bezpośredni i funkcjonalny związek z realizacją celu mieszkaniowego, a tym samym powinny być traktowane jako wydatki podlegające uwzględnieniu w ramach zwolnienia.

Wszystkie opisane w stanie faktycznym pozycje, z uwagi na ich trwały związek z lokalem, funkcjonalny charakter i ścisły związek z realizacją podstawowych potrzeb życiowych Wnioskodawcy, zdaniem Wnioskodawcy, w pełni mieszczą się w pojęciu „remontu” i „wykończenia” własnego lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d u.p.d.o.f.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wszystkie przywołane wydatki pozostają w bezpośrednim i adekwatnym związku z realizacją jego własnych celów mieszkaniowych, a zatem powinny zostać uznane za wydatki na cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. i uwzględnione przy kalkulacji dochodu korzystającego ze zwolnienia na podstawie tego przepisu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły opodatkowania

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Źródła przychodów

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępujące w wykonywaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Zatem w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i ww. praw majątkowych decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu, ma moment ich nabycia i sposób ich nabycia.

Z opisu sprawy wynika, że (…) września 2018 r. zakupił Pan lokal mieszkalny (Nieruchomość nr 1) stanowiący odrębną nieruchomość w cenie (…) zł. Natomiast (…) września 2023 r., w formie aktu notarialnego, dokonał Pan skutecznej transakcji sprzedaży tej Nieruchomości. Wartość sprzedaży opiewała na kwotę (…) zł. Sprzedaż została poprzedzona umową przedwstępną zawartą w formie pisemnej (…) czerwca 2023 r. (…) czerwca 2023 r., w ramach całości transakcji, otrzymał Pan (…) zł tytułem zaliczki, pozostałe środki otrzymał Pan na swój rachunek bankowy (…) września 2023 r. (…) października 2021 r. zawarł Pan umowę kredytu hipotecznego. Całkowita kwota kredytu wynosiła (…) zł. Kredyt hipoteczny został zaciągnięty w banku, mającym siedzibę w Polsce i został udzielony na potrzeby mieszkaniowe, tj. nabycie lokalu mieszkalnego (cel opisany w umowie kredytowej). Hipoteka umowna została ustanowiona na Nieruchomości Nr 1. Jest Pan Stroną umowy kredytowej i odpowiada solidarnie, tj. do pełnej wysokości. (…) czerwca 2023 r. zawarł Pan umowę zakupu nowego mieszkania (Nieruchomości nr 2), która została poprzedzona umową przedwstępną sprzedaży w 2021 r. Wartość transakcji opiewała na kwotę (…) zł. Zakup Nieruchomości nr 2 został finansowany z własnych środków w kwocie (…) zł. Pozostała część kwoty pochodziła z kredytu hipotecznego. Nieruchomość nr 2 to lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość i została nabyta oraz jest wykorzystywana przez Pana na Pana własne cele mieszkaniowe – do dziś stanowi Pana stałe miejsce zamieszkania. Przekazanie lokalu do Pana dyspozycji nastąpiło na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego (…) marca 2023 r., co umożliwiło objęcie Nieruchomości w posiadanie i rozpoczęcie prac adaptacyjnych oraz remontowych jeszcze przed notarialnym przeniesieniem prawa własności (czerwiec 2023 r.). Od daty sporządzenia protokołu posiadał Pan pełną swobodę w zakresie dysponowania lokalem na cele remontowe, natomiast definitywne nabycie prawa własności w formie aktu notarialnego stanowiło potwierdzenie istniejącego już wcześniej stanu faktycznego władztwa nad rzeczą (posiadania), które trwa nieprzerwanie od marca 2023 r. Wskazał Pan, że umowa kredytu mieszkaniowego określa przeznaczenie kredytu na potrzeby mieszkaniowe, oraz cel nabycia – lokalu mieszkalnego. Umowa określa również dokładny adres konkretnej nieruchomości (adres Nieruchomości Nr 2). (…) kwietnia 2025 r. spłacił Pan wszystkie raty kredytu wraz ze skapitalizowanymi odsetkami – spłata kredytu hipotecznego była ze środków pochodzących ze sprzedaży mieszkania Nr 1 (włącznie z otrzymaną zaliczką). Dokonał Pan remontu i wykończenia Nieruchomości nr 2, poniósł Pan wydatki na zakup: zmywarki, płytek ceramicznych (gresu), wyposażenie łazienki (kafelki, wanna, umywalka, toaleta) – wszystkie elementy trwale przytwierdzone do podłoża i instalacji budynkowej, lodówki, płyty indukcyjnej, okapu, zlewu, drzwi wewnętrznych wraz z ościeżnicami, wanny, blatu łazienkowego trwale przytwierdzonego do konstrukcji lokalu. Część opisanych wydatków została opłacona ze środków własnych, a część ze środków uzyskanych ze sprzedaży Nieruchomości nr 1. Wszystkie wydatki na wyposażenie kuchni pochodziły ze środków uzyskanych ze sprzedaży Nieruchomości Nr 1.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych.

Wskazać należy, że moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

Stosownie do art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw. Zatem, poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika. Jest to każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną – nabywcę przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny, czy nieodpłatny.

Biorąc pod uwagę powołane powyżej przepisy, sprzedaż Nieruchomości nr 1 – z uwagi na fakt, że nie minął pięcioletni okres, o którym mowa w wyżej cytowanym art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – stanowi dla Pana źródło przychodu podlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego (Nieruchomości nr 1)

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 30e ust. 2 tej ustawy:

Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak stanowi art. 19 ust. 3 cyt. ustawy:

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie. Należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.

Nie należy ich jednak utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu, których zasady ustalania uregulowane zostały w sposób szczególny w art. 22 ust. 6c i 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

Według art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi:

Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Na podstawie art. 30e ust. 5 powołanej ustawy:

Art. 30e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 cyt. ustawy:

Zwolnienie podatkowe

Z opisu sprawy wynika, że środki uzyskane ze sprzedaży Nieruchomości nr 1 przeznaczył Pan na spłatę kredytu hipotecznego ((…) kwietnia 2025 r. nastąpiła spłata wszystkich rat kredytu wraz ze skapitalizowanymi odsetkami) oraz na wydatki remontowe dotyczące Nieruchomości nr 2.

Wskazuję, że dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wyjaśniam, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D x (W/P)

gdzie: D – dochód ze sprzedaży,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

P – przychód ze sprzedaży.

Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości uprawniają do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w zamkniętym katalogu kosztów, tj. w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Nadmieniam, że zawarte w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy wyliczenie wydatków mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący, w związku z czym tylko realizacja w wymaganym terminie celów w nim wymienionych pozwala na zwolnienie od podatku dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 25a omawianej ustawy:

Na podstawie art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.:

Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:

Art. 21 ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Wskazać w tym miejscu należy, że ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 ze zm.) stanowiącego, że:

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym podkreślenia wymaga fakt, że tylko określone zdarzenia prawne, bądź spełnienie określonych przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania, skutkuje zwolnieniem przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień zabronione jest stosowanie rozszerzającej wykładni przepisów.

Kwestia wydatkowania środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości powinna być dla celów podatkowych udokumentowana rzetelnymi i wiarygodnymi dowodami. Jednakże ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje ściśle określonego sposobu dokumentowania poniesionego wydatku. W przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, również wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Natomiast organ podatkowy weryfikujący możliwość skorzystania ze zwolnienia, uprawniony jest żądać od podatników przedłożenia dokumentów, z których będzie wynikało, kiedy i przez kogo wydatki zostały poniesione. Takimi dokumentami mogą być m.in. rachunki, faktury VAT, paragony, umowy, akt notarialny, dokumenty potwierdzające spłatę kredytu, bądź też inne dokumenty, które ten fakt mogą w sposób wiarygodny potwierdzić.

Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości (jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw majątkowych) nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe. Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika wymieniony w art. 21 ust. 25 i ust. 30a ww. ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując przedmiotowe zwolnienie, w sposób jednoznaczny wskazał cele mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu ze sprzedaży.

Z treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że do zastosowania ulgi w nim przewidzianej konieczne jest spełnienie dwóch warunków, a mianowicie: wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe i dokonanie tej czynności przed upływem trzyletniego terminu od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie. Przy czym zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.

W określonych przypadkach zwolnieniem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą być objęte również przychody uzyskane na poczet ceny sprzedaży (zadatek, zaliczka, przedpłata) i wydatkowane na własne cele mieszkaniowe przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży, jeżeli ich otrzymanie przez sprzedawcę zostało udokumentowane w sposób przyjęty w obrocie cywilnoprawnym. Zadatek, zaliczka czy wpłata części lub całości ceny, które zostały otrzymane tytułem umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości zbywanej, a następnie wydatkowane na cele mieszkaniowe wskazane w art. 21 ust. 25 ustawy przed zawarciem przyrzeczonej umowy sprzedaży mogą być uznane za wydatki na własne cele mieszkaniowe. W konsekwencji z wykładni językowej przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wynika, by dla skorzystania ze zwolnienia musiała zaistnieć chronologia zdarzeń (najpierw odpłatne zbycie, a następnie poniesienie wydatków na własne cele mieszkaniowe).

W konsekwencji z wykładni językowej przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wynika, by dla skorzystania ze zwolnienia musiała zaistnieć chronologia zdarzeń (najpierw odpłatne zbycie, a następnie poniesienie wydatków na własne cele mieszkaniowe).

Podstaw ku temu nie daje użyty w przepisie zwrot „począwszy od dnia odpłatnego zbycia”, który należy uznać za element normy wyznaczającej termin wydatkowania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości.

Termin ten, jak z przepisu wynika, ma charakter terminu przewidzianego, ustalonego jako końcowy, tj. terminu, który kończy się z upływem trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest jednak wydatkowanie w tym terminie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych na własne cele mieszkaniowe, pod rygorem wygaśnięcia prawa do zwolnienia podatkowego. Natomiast z przepisu nie wynika, by ustawodawca uzależniał je od uprzedniego chronologicznie odpłatnego zbycia nieruchomości.

Istotnym jest więc, czy w momencie dokonywania wydatków na własne cele mieszkaniowe podatnik dysponuje/uzyskał przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, nawet jeżeli formalnie sprzedaż ta została dokonana już po poniesieniu wydatków na cele mieszkaniowe.

Stanowisko to potwierdza orzecznictwo, czego przykładem jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 22 stycznia 2025 r. sygn. akt I SA/Sz 529/24, w którym Sąd wyjaśnił, że:

Sprzedaż w rozumieniu cywilnoprawnym ma charakter umowy wzajemnej, do której odnosi się wyrażona w art. 488 Kodeksu cywilnego, zasada jednoczesnego wykonania świadczeń, tj. przeniesienia własności nieruchomości i zapłacenia sprzedawcy ceny. Przepis ten przewiduje jednak określone wyjątki, z których najważniejsze znaczenie należy przypisać umowie zawartej pomiędzy stronami, bowiem w granicach zasady swobody umów ustanowionej w art. 353¹ Kodeksu cywilnego strony mogą ustalić, że przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży kupujący może zapłacić część lub całość ceny w formie zadatku lub innej wpłaty z tytułu umowy przedwstępnej sprzedaży.

Pojęcie i skutki wręczenia zadatku zostały wprost uregulowane w art. 394 § 2 Kodeksu cywilnego, który stanowi, że:

Podobnie zaliczka, mimo braku wprost uregulowania prawnego, w razie wykonania umowy ulega zaliczeniu na poczet ceny sprzedaży.

Należy zwrócić uwagę na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lutego 2020 r. w sprawie II FPS 4/19, która dotyczy rozstrzygnięcia, czy podatnik zawierając umowę przedwstępną, mocą której otrzymuje zadatek (zaliczkę) pozwalający na dokonanie zakupu innej nieruchomości realizuje cel mieszkaniowy, spełnia warunki do uzyskania prawa do ulgi, pomimo tego, że zakłócona zostaje chronologia czynności prawnych. Do zakupu nieruchomości na własne cele mieszkaniowe dochodzi bowiem przed odpłatnym zbyciem nieruchomości generującym dochód w rozumieniu przepisów ustawy.

Jak wskazano w uchwale, skoro środki pochodzące z otrzymanego zadatku (zaliczki) w momencie zawarcia umowy przenoszącej własność zalicza się na poczet ceny, to stanowią one przychód (dochód) z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości. Powyższe oznacza, że środki wydatkowane z otrzymanego zadatku (zaliczki) są środkami wydatkowanymi z przychodu (dochodu) uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decydującym warunkiem dla realizacji prawa do ulgi z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy jest wydatkowanie dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe w terminie dwóch lat (obecnie trzech) od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie, a nie wydatkowanie tego dochodu po uprzednim zbyciu nieruchomości.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że chodzi w nim o wydatkowanie dochodu, który został uzyskany z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, bowiem jego treść odnosi się jedynie do źródła przychodu, a nie do preferowanej kolejności dokonywanych transakcji.

Wydatkowanie środków na cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 25 ustawy przed zbyciem nieruchomości, nie niweczy prawa do zwolnienia podatkowego.

Niemniej w sprawie tej chodzi o wydatkowanie środków uzyskanych z zadatku, a nie ze środków własnych.

Omawiana uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 lutego 2020 r. w sprawie II FPS 4/19 nie ma zatem zastosowania w odniesieniu do środków przewyższających wartość otrzymanego zadatku (zaliczki) na poczet ceny sprzedaży nieruchomości.

Z kolei, umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 389 § 1 ww. Kodeksu:

Umowę przedwstępną zawiera się wtedy, gdy z jakichkolwiek względów strony nie chcą, czy nie mogą zawrzeć jeszcze umowy definitywnej, a jednocześnie chcą zabezpieczyć swoje interesy.

Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.

Przy czym, jak wskazano wyżej, moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w powołanym wyżej art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego.

W myśl art. 156 ww. Kodeksu cywilnego:

Według art. 157 § 2 ww. Kodeksu:

Stosownie natomiast do treści art. 158 ww. Kodeksu:

Z treści powyższych przepisów wynika zatem jednoznacznie, że przeniesienie własności nieruchomości następuje z chwilą zawarcia w formie aktu notarialnego ostatecznej umowy sprzedaży tej nieruchomości. Zarówno zawarcie umowy przedwstępnej, jak też dokonanie, stosownie do tej umowy, wpłat na poczet ceny, bez wątpienia mogą prowadzić do nabycia własności nieruchomości lub praw, ale nie są z nim równoważne. Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego, a art. 158 Kodeksu określa wyraźnie formę tej czynności prawnej. Z kolei umowa przedwstępna nie jest umową przenoszącą własność nieruchomości. Jest niejako przyrzeczeniem do przeniesienia na nabywcę prawa własności do lokalu, co nastąpi dopiero w momencie zawarcia np. umowy sprzedaży przenoszącej własność nieruchomości.

Innymi słowy, brak zawarcia umowy przeniesienia własności nieruchomości w formie aktu notarialnego w terminie trzech lat liczonych od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie nieruchomości, ma oczywisty skutek w postaci braku nabycia własności tej nieruchomości, a tym samym powoduje niewypełnienie warunków niezbędnych do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 i art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d i art. 21 ust. 26 ww. ustawy.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy wiąże skutek prawny w postaci zwolnienia określonego dochodu od opodatkowania podatkiem dochodowym zarówno z terminem wydatkowania środków pieniężnych, jak i z faktem dysponowania przez podatnika tytułem własności lub współwłasności.

To oznacza, że w okresie jaki został przewidziany przez ustawodawcę na wydatkowanie środków ze sprzedaży, musi być spełniony warunek określony tym przepisem, czyli lokal mieszkalny musi stanowić własność lub współwłasność podatnika (a więc podatnikowi musi przysługiwać tytuł własności lub współwłasności do lokalu).

W przeciwnym razie, w sytuacji gdy środki zostaną wydatkowane na lokal mieszkalny, do którego podatnik nie dysponuje i nie będzie dysponował w okresie trzech lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, tytułem własności, zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie będzie przysługiwało.

Możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego – spłata kredytu hipotecznego

Z opisu sprawy wynika, że (…) czerwca 2023 r. zawarł Pan umowę zakupu nowego mieszkania (Nieruchomości nr 2), która została poprzedzona umową przedwstępną sprzedaży w 2021 r. Umowę kredytu hipotecznego mieszkaniowego, która określa przeznaczenie kredytu na potrzeby mieszkaniowe oraz cel nabycia – lokalu mieszkalnego zawarł Pan (…) października 2021 r. Umowa określa również dokładny adres konkretnej nieruchomości (adres Nieruchomości Nr 2). Ze środków otrzymanych ze sprzedaży (…) września 2023 r. Nieruchomości nr 1, poprzedzonej umową przedwstępną zawartą w formie pisemnej z (…) czerwca 2023 r. ((…) czerwca 2023 r. otrzymał Pan zaliczkę w kwocie (…) zł, a (…) września 2023 r. otrzymał Pan pozostałe środki – (…) zł), spłacił Pan (…) kwietnia 2025 r. wszystkie raty kredytu hipotecznego wraz ze skapitalizowanymi odsetkami.

Zgodnie z cytowanym przepisem art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe uważa się m.in. spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem.

Z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy, jasno wynika, że kredyt (pożyczka), na którego spłatę zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości musi być kredytem (pożyczką) zaciągniętym na udokumentowane własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych przez podatnika. Spłacony kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania.

Musi to być bowiem kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy – zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1, a więc na cele mieszkaniowe. Ważne jest również, aby spłacany kredyt (pożyczka) zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości i aby kredyt ten zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży.

Ponadto zgodnie z dyspozycją art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki na własne cele mieszkaniowe uznaje się wyłącznie spłatę kredytu (pożyczki), którymi sfinansowane zostały wydatki mieszkaniowe oraz odsetki od tego kredytu (pożyczki). Takimi wydatkami nie są inne opłaty oraz prowizje, w tym związane z wcześniejszą spłatą kredytu (pożyczki).

Zatem, wydatki poniesione przez Pana na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego w banku na zakup Nieruchomości nr 2 stanowią wydatki na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy. Zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia Nieruchomości nr 1, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia Nieruchomości nr 1.

W zakresie pytania nr 1 Pana stanowisko jest prawidłowe.

Możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego – remont i wykończenie Nieruchomości nr 2

Pana wątpliwości dotyczą także zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z wydatkami poniesionymi na remont i wykończenie Nieruchomości nr 2, tj. wydatków poniesionych na zakup: płytek ceramicznych (gresu), wyposażenia łazienki (kafelków, wanny, umywalki, toalety) – tj. wszystkich elementów trwale przytwierdzonych do podłoża i instalacji budynkowej), zlewu (przeznaczonego do trwałej zabudowy), drzwi wewnętrznych wraz ościeżnicami, wanny, blatu łazienkowego trwale przytwierdzonego do konstrukcji lokalu.

Kolejnym z celów mieszkaniowych, na podstawie art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest również poniesienie wydatków na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego.

W przypadku skorzystania z omawianego zwolnienia w związku z remontem budynku mieszkalnego, w którym podatnik realizuje własne cele mieszkaniowe, wskazać należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wprost w katalogu wydatków mieszkaniowych wydatków na remont budynku/lokalu, ale też nie definiuje pojęcia „remont” użytego w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.

Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.):

Zgodnie natomiast z art. 3 pkt 7 ww. ustawy:

Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej. Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.

Za „remont” budynku/lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy więc uznać prace dotyczące tego budynku/lokalu, służące jego utrzymaniu we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw. wykończenie budynku/lokalu mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności użytkowej nowo wybudowanego budynku/lokalu. W każdym przypadku remont dotyczy „materii” budynku/lokalu mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi budynku/lokalu.

Wydatki na prace wykończeniowe domu mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego mieszczą się zatem w zakresie wydatków na własne cele mieszkaniowe, jeśli stanowią stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatki, np. na remont własnego domu mieszkalnego.

Ponownie podkreślić należy, że w przypadku skorzystania z ulg i zwolnień podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik ma obowiązek udowodnienia, że rzeczywiście określony wydatek został poniesiony.

Projektując omawiane zwolnienie podatkowe, ustawodawca nie miał na celu zawężenia katalogu wydatków mieszkaniowych wyłącznie do tych wydatków, które wiążą się z przygotowaniem budynku (lokalu) do tzw. „stanu surowego zamkniętego”. Własny cel mieszkaniowy polegać ma bowiem na możliwości zamieszkiwania i funkcjonowania w budynku (lokalu), czyli normalnej ludzkiej egzystencji.

W praktyce zaspokojenie własnych celów (potrzeb) mieszkaniowych polega więc także na realizacji prac remontowych/wykończeniowych obejmujących swym zakresem zakup podstawowych sprzętów gospodarstwa domowego (sprzętu AGD), gdyż z realizacją potrzeb mieszkaniowych nierozerwalnie związane są pozostałe potrzeby egzystencjalne, m.in. możliwość przygotowywania posiłków.

Aby w budynku (lokalu) możliwa była realizacja własnych celów mieszkaniowych, w pierwszej kolejności budynek (lokal) ten musi być przystosowany do realizacji i zabezpieczenia podstawowych potrzeb życiowych człowieka.

Należy wskazać, że meble trwale związane z budynkiem (lokalem), wykonane na indywidualne zlecenie „pod wymiar” charakteryzują się funkcjonalnością przystosowaną wyłącznie do budynku (lokalu), w którym zostały pierwotnie zamontowane. W przypadku dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości wyposażonej w takie meble zwykle pozostają one w danym budynku (lokalu) i stanowią część składową osiągniętego przychodu, jak również – pod warunkiem posiadania stosownej dokumentacji – mogą stanowić koszty uzyskania przychodu jako nakłady zwiększające wartość nieruchomości. Pod względem funkcjonalności należy je zatem traktować jako elementy konstrukcyjne budynku (lokalu).

(…) czerwca 2023 r. zawarł Pan umowę przedwstępną sprzedaży Nieruchomości nr 1 zakupionej (…) września 2018 r. (…) czerwca 2023 r. otrzymał Pan zaliczkę w kwocie (…) zł, a pozostałe środki z tytułu sprzedaży otrzymał Pan (…) września 2023 r. Nieruchomość nr 2 zakupił Pan (…) czerwca 2023 r. Przekazanie lokalu do Pana dyspozycji nastąpiło na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego (…) marca 2023 r., co umożliwiło objęcie nieruchomości w posiadanie i rozpoczęcie prac adaptacyjnych oraz remontowych jeszcze przed notarialnym przeniesieniem prawa własności (czerwiec 2023 r.). Od daty sporządzenia protokołu posiadał Pan pełną swobodę w zakresie dysponowania lokalem na cele remontowe. Część środków finansowych uzyskanych ze sprzedaży Nieruchomości nr 1 przeznaczył Pan na zaspokojenie własnych celów mieszkaniowych – poniósł Pan wydatki na remont i wykończenie Nieruchomości nr 2. Na wszystkie poniesione wydatki, których dotyczy Pana wniosek, posiada Pan rzetelne i wiarygodne dowody, w postaci faktur VAT.

Z podanych przez Pana informacji wynika, że poniósł Pan m.in. wydatki na zakup zlewu (przeznaczonego do trwałej zabudowy), drzwi wewnętrznych wraz ościeżnicami. Zakup zlewu nastąpił (…) sierpnia 2023 r. i został pokryty zaliczką otrzymaną ze sprzedaży mieszkania nr 1. Natomiast zakup drzwi wewnętrznych wraz ościeżnicami nastąpił we wrześniu 2023 r. i został pokryty zaliczką otrzymaną ze sprzedaży mieszkania nr 1.

W odniesieniu do wydatków na zakup zlewu (przeznaczonego do trwałej zabudowy) oraz drzwi wewnętrznych wraz ościeżnicami wyjaśniam, że mieszczą się one w pojęciu wydatków o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, poniesione przez Pana wydatki remontowe na zakup: zlewu (przeznaczonego do trwałej zabudowy) oraz drzwi wewnętrznych wraz ościeżnicami, dotyczące remontu i wykończenia Nieruchomości nr 2 mieszczą się w kategorii wydatków na własne cele mieszkaniowe określonych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji dochód przeznaczony na ich pokrycie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy. Zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia Nieruchomości nr 1, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego nr 1.

Jak wynika z wniosku oraz przytoczonej analizy przepisów prawa w tym zakresie, wydatki te poniesione zostały na zaspokojenie Pana potrzeb mieszkaniowych, w okresie 3 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie Nieruchomości nr 1 (sprzedaż w 2023 r.).

Możliwości zastosowania ww. zwolnienia nie wyklucza fakt, że zostały one poniesione po podpisaniu umowy przedwstępnej, ale przed zawarciem umowy przenoszącej własność lokalu mieszkalnego, ponieważ – jak Pan wskazał – przeniesienie własności lokalu mieszkalnego (Nieruchomości nr 2) nastąpiło w czerwcu 2023 r., tj. w okresie 3 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie Nieruchomości nr 1.

W tej części w zakresie pytania nr 2 Pana stanowisko jest prawidłowe.

Z opisu sprawy wynika, że poniósł Pan także wydatki na remont i wykończenie Nieruchomości nr 2, które zostały pokryte z środków własnych, obejmujące:

-     płytki ceramiczne (gres) – zakupione (…) kwietnia 2023 r.;

-     wannę – zakupioną (…) kwietnia 2023 r.;

-     blat łazienkowy trwale przytwierdzony do konstrukcji lokalu – zakupiony (…) kwietnia 2023 r.

Jak również całe wyposażenie łazienki (wyłącznie: kafelki, wanna, umywalka, toaleta – tj. wszystkie elementy trwale przytwierdzone do podłoża i instalacji budynkowej) – zakupione (…) marca 2023 r. i które jak Pan wskazał, zostało pokryte zaliczką otrzymaną ze sprzedaży mieszkania Nr 1.

W przedmiotowej sprawie wydatki związane z remontem i wykończeniem Nieruchomości nr 2, tj. wydatki poniesione na zakup: (…) kwietnia 2023 r. płytek ceramicznych (gres), (…) marca 2023 r. całego wyposażenia łazienki (wyłącznie: kafelki, wanna, umywalka, toaleta – tj. wszystkie elementy trwale przytwierdzone do podłoża i instalacji budynkowej), (…) kwietnia 2023 r. wanny, (…) kwietnia 2023 r. blatu łazienkowego trwale przytwierdzonego do konstrukcji lokalu – zostały poniesione przez Pana przed sprzedażą lokalu mieszkalnego (Nieruchomości nr 1).

Jak już bowiem wcześniej wskazałem, aby uznać poniesione wydatki za wydatki na własne cele mieszkaniowe, uprawniające do zastosowania zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych istotne jest, by w momencie dokonywania wydatków na cele mieszkaniowe podatnik dysponował przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub przychodem uzyskanym na poczet ceny sprzedaży (zaliczką) nieruchomości.

Wskazał Pan, że (…) czerwca 2023 r. otrzymał Pan zaliczkę w wysokości (…) zł na poczet sprzedaży Nieruchomości nr 1 – na podstawie zawartej (…) czerwca 2023 r. przedwstępnej umowy sprzedaży Nieruchomości nr 1. Co oznacza, że wydatki, które Pan poniósł w marcu i kwietniu 2023 r., o których mowa powyżej, były poniesione przez Pana jeszcze przed otrzymaniem zaliczki na poczet sprzedaży Nieruchomości nr 1.

Wobec powyższego wydatki, poniesione przez Pana na zakup płytek ceramicznych (gres) (zakupionych (…) kwietnia 2023 r.), całego wyposażenia łazienki (wyłącznie: kafelków, wanny, umywalki, toalety – tj. wszystkich elementów trwale przytwierdzonych do podłoża i instalacji budynkowej (zakupionych (…) marca 2023 r.), wanny (zakupionej (…) kwietnia 2023 r.), blatu łazienkowego trwale przytwierdzonego do konstrukcji lokalu (zakupiony (…) kwietnia 2023 r.), wydatkowane ze środków własnych dokonanych jeszcze przed sprzedażą Nieruchomości nr 1 i uzyskaniem przychodu z tego tytułu, nie mieszczą się w kategorii wydatków na własne cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w konsekwencji dochód przeznaczony na ich pokrycie nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy.

W tej części w zakresie pytania nr 2 Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałych stanów faktycznych przedstawionych przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia,.

Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych wskazuję, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację.

Ponadto w odniesieniu do powołanych przez Pana wyroków sądów wskazać należy, że rozstrzygnięcie w nich zawarte dotyczą tylko konkretnej, indywidualnej sprawy i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Informuję, że w niniejszej interpretacji indywidualnej załatwiono wniosek w części dotyczącej stanów faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku przeznaczenia środków ze sprzedaży Nieruchomości nr 1 na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego w banku na zakup Nieruchomości nr 2 oraz wydatków na remont i wykończenie Nieruchomości nr 2, tj. wydatków na zakup: płytek ceramicznych (gresu), całego wyposażenia łazienki (wyłącznie: kafelków, wanny, umywalki, toalety – tj. wszystkich elementów trwale przytwierdzonych do podłoża i instalacji budynkowej), zlewu (przeznaczonego do trwałej zabudowy), drzwi wewnętrznych wraz ościeżnicami, wanny, blatu łazienkowego trwale przytwierdzonego do konstrukcji lokalu.

Natomiast w części dotyczącej stanów faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w części dotyczącej wydatków na zakup: zmywarki, lodówki, płyty indukcyjnej, okapu, 25 lutego 2026 r. zostało wydane postanowienie o zastosowaniu interpretacji ogólnej nr 0112-KDSL1-2.4011.803.2025.1.BR.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanów faktycznych zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.