Podatniczka, osoba fizyczna z obowiązkiem podatkowym w Polsce, w latach 2023-2024 uzyskiwała dochody z umowy o pracę. Ma pełnoletniego syna (ur. 2002) z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, który pobiera zasiłek pielęgnacyjny i od czerwca 2023 r. prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną ryczałtem. Syn…
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
29 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 29 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismami z 21 stycznia 2026 r. (wpływ 21 stycznia 2026 r.) oraz 22 stycznia 2026 r. (22 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Pani obowiązek podatkowy pozostaje w Polsce, prosi Pani o wydanie interpretacji za lata 2023 i 2024. Interpretacja dotyczy ulgi prorodzinnej na syna X urodzonego 4 sierpnia 2002 r.
W latach 2023 i 2024 uzyskiwała Pani dochody z umowy o pracę i nie prowadziła Pani działalności gospodarczej. Pani syn prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną zryczałtowanym podatkiem od czerwca 2023 r. Pani syn zamieszkuje cały czas z Panią i Pani mężem i posiadają Państwo oboje pełną władzę rodzicielską. Pani syn ma zapewniony prawidłowy rozwój fizyczny i psychiczny, ma zapewniony byt materialny, zdrowotny i emocjonalny.
Ponadto, jest Pani matką syna Y urodzonego (…) 1999 r. i córki Z urodzonej (…) 2009 r.
W 2023 r. i 2024 r. przysługiwała Pani ulga prorodzinna na córkę (…). Pani syn X nie wstąpił w związek małżeński. Pani syn cały czas mieszka z Panią i mieszkał.
Ponadto w uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
1. Czy w stosunku do Pani syna X, którego dotyczy wniosek wykonywała Pani ciążący na Pani obowiązek alimentacyjny?
Przy czym należy wyjaśnić, że pojęcie obowiązku alimentacyjnego zostało zdefiniowane w dziale III ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.). Polega on na dostarczaniu środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania. Z ww. ustawy wynika, że rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego. Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.
2. W związku ze wskazaniem w Pani stanowisku:
W rozliczeniu za rok 2023 i 2024 Pit37 skorzystałam z ulgi prorodzinnej na syna X z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, pobierającego świadczenie pielęgnacyjne, prowadzącego pozarolniczą dział, gosp. opodatkowaną ryczałem, (…).
Proszę wskazać:
a) czy Pani syn X, w okresie którego dotyczy złożony wniosek, otrzymywał zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną? Jeśli tak, to od kiedy oraz konkretnie, które z ww. świadczeń i na podstawie jakich przepisów?
b) jaki Pani syn X posiada rodzaj niepełnosprawności i którą grupę inwalidzką?
Odpowiedź w zakresie pytania 1 i 2:
Skorzystała Pani z ulgi prorodzinnej na syna X z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Pani Syn pobiera zasiłek pielęgnacyjny z MOPS (…). Od 2018 r. cały czas pomaga Pani synowi w kwestii finansowej i materialnej.
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
W myśl art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
(t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:
1) wykonywał władzę rodzicielską;
2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
Natomiast, zgodnie z art. 27f ust. 2 ww. ustawy:
Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:
1) jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;
2) dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;
3) trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:
a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
Na podstawie art. 27f ust. 2a cytowanej ustawy:
Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.
Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.
Według art. 27f ust. 2c ww. ustawy:
Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:
1) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
2) wstąpiło w związek małżeński.
Z kolei art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodany ustawą z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1059), który ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2023 r. stanowi, że:
Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka, którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o których mowa w art. 26 ust. 7d.
Z powyższego przepisu wynika zatem, że od 1 stycznia 2023 r. limit dochodów opiekuna prawnego uprawniający do skorzystania z ulgi prorodzinnej, w przypadku sprawowania opieki nad jednym dzieckiem nie dotyczy sytuacji, gdy dziecko to posiada:
1) orzeczenie o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2) decyzję przyznającą rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną.
W myśl art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
Na podstawie art. 27f ust. 5 ww. ustawy:
Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
4) odpis aktu urodzenia dziecka;
5) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
6) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;
7) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
Zgodnie z art. 27f ust. 6 cytowanej ustawy:
Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c pkt 2 i 3, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e i 8, w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.
Do osób, o których mowa w art. 6 ust. 4c pkt 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zalicza się:
1) dzieci pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną;
2) dzieci pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie.
Stosownie do art. 6 ust. 4e cytowanej ustawy:
• w brzmieniu obowiązującym od 16 grudnia 2022 r.:
Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:
1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub
2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
– w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2022 r. poz. 240 i 2476), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
• w brzmieniu obowiązującym od 21 lutego 2024 r.:
Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:
1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub
2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
– w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
Obowiązek alimentacyjny zdefiniowany został w art. 128 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.) jako:
Obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo.
Dostarczanie środków utrzymania to zaspokajanie normalnych, bieżących potrzeb uprawnionego w postaci: pożywienia, ubrania, mieszkania, opału, niezbędnych przedmiotów umożliwiających przebywanie w środowisku i w rodzinie, leków itp. Dostarczanie środków wychowania obejmuje natomiast powinność starań o zdrowie uprawnionego, o jego rozwój fizyczny i umysłowy, stworzenie możliwości zdobycia wykształcenia, zapewnienie dostępu do dóbr kultury itp.
Art. 133 § 1 powołanego Kodeksu stanowi natomiast, że:
Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.
W myśl art. 133 § 2 ww. Kodeksu:
Poza powyższym wypadkiem uprawniony do świadczeń alimentacyjnych jest tylko ten, kto znajduje się w niedostatku.
W orzecznictwie został utrwalony pogląd, że kwestia niedostatku osoby uprawnionej do alimentacji musi być oceniana w sposób zindywidualizowany, poprzez porównanie czy posiadane przez nią środki są wystarczające na pokrycie życiowych i zdrowotnych potrzeb niezbędnych w jej sytuacji.
Z kolei stosownie do art. 133 § 3 cyt. Kodeksu:
Rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się.
Jak stanowi art. 135 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.
Przy czym stosownie do treści art. 135 § 2 ww. Kodeksu:
Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.
Zatem, do skorzystania z ulgi prorodzinnej na dorosłe niepełnosprawne dziecko, określonej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, konieczne jest zaistnienie jednocześnie dwóch warunków:
· musi mieć miejsce wykonywanie ciążącego obowiązku alimentacyjnego,
· musi mieć miejsce utrzymywanie.
W myśl art. 27f ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepisy art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
Z art. 6 ust. 8 powołanej ustawy wynika, że:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:
1) stosuje przepisy:
a) art. 30c lub
b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Podkreślenia wymaga, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
Ulga ta przysługuje podatnikowi w związku z wykonywaniem obowiązku alimentacyjnego wobec dzieci:
1) pełnoletnich, otrzymujących zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, bez względu na wysokość ich rocznych dochodów,
2) pełnoletnich do ukończenia 25 roku życia, uczących się w szkołach o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie, pod warunkiem nie przekroczenia przez nich limitu dochodów/przychodów wskazanego w art. 6 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przy czym podatnik może skorzystać z ulgi jeżeli dzieci te:
1) nie stosowały przepisów o 19% podatku liniowym lub przepisów ustawy o ryczałcie (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń,
2) nie podlegały opodatkowaniu podatkiem tonażowym na zasadach określonych w ustawie o podatku tonażowym lub tzw. podatkiem okrętowym na zasadach określonych w ustawie o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Z opisu sprawy wynika, że ma Pani obowiązek podatkowy w Polsce i Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy lat 2023 i 2024. Interpretacja ta dotyczy ulgi prorodzinnej na Pani syna urodzonego (…) 2002 r. W latach 2023 i 2024 uzyskiwała Pani dochody z umowy o pracę i nie prowadziła Pani działalności gospodarczej. Pani syn prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną zryczałtowanym podatkiem od czerwca 2023 r. Pani syn zamieszkuje cały czas z Panią i Pani mężem i posiadają Państwo oboje pełną władzę rodzicielską. Pani syn ma zapewniony prawidłowy rozwój fizyczny i psychiczny, ma zapewniony byt materialny, zdrowotny i emocjonalny. Pani syn X nie wstąpił w związek małżeński. Pani syn pobiera zasiłek pielęgnacyjny z MOPS (…) i od 2018 r. cały czas pomaga Pani synowi w kwestii finansowej i materialnej. Ponadto, jest Pani matką syna Y urodzonego (…) 1999 r. i córki Z urodzonej (…) 2009 r. W 2023 r. i 2024 r. przysługiwała Pani ulga prorodzinna na córkę Y.
Pani wątpliwości dotyczą możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej za lata 2023 i 2024 w odniesieniu do Pani pełnoletniego syna posiadającego umiarkowany stopień niepełnosprawności, pobierającego zasiłek pielęgnacyjny, który od czerwca 2023 r. prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną zryczałtowanym podatkiem dochodowym.
Wyjaśniam, że stosownie do art. 27f ust. 7 w zw. z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dla uprawnienia do skorzystania z ulgi prorodzinnej kluczowe jest, że Pani syn zarówno w 2023, jak i w 2024 roku prowadził działalność stosując przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów. Zatem w sytuacji, gdy w ramach prowadzonej działalności opodatkowanej zryczałtowanym podatkiem dochodowym pełnoletnie dziecko prowadząc działalność osiągnęło w roku podatkowym, za który rodzic chce skorzystać z ulgi prorodzinnej, przychód to rodzic nie ma prawa skorzystania na to dziecko z ulgi prorodzinnej. Rodzic traci prawo do ulgi prorodzinnej, jeśli dziecko stosuje do uzyskanych przychodów m.in. przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Ograniczenie to ma charakter przedmiotowy i jest związane z samym faktem opodatkowania przychodów dziecka w sposób wymieniony w przepisie art. 27f ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie ma przy tym znaczenia wysokość przychodów dziecka – liczy się sam fakt wyboru tej formy opodatkowania przez dziecko. Wybór przez dziecko formy opodatkowania takiej jak ryczałt ewidencjonowany wyklucza bowiem możliwość skorzystania z ulgi przez rodziców.
Podsumowując, jako rodzic pełnoletniego syna z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, pobierającego zasiłek pielęgnacyjny, który od czerwca 2023 r. prowadzi działalność gospodarczą i osiągnął przychód z działalności gospodarczej opodatkowany zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zgodnie z art. 27f ust. 7 w zw. z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie może Pani skorzystać z ulgi prorodzinnej na syna za lata 2023 i 2024.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia opisu stanu faktycznego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będze zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo