Podatnik jest osobą fizyczną z nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce, posiadającą orzeczenie o niepełnosprawności od lutego 2025 r. do kwietnia 2026 r., zatrudnioną na podstawie stosunku pracy. W 2025 r. zakupiła okulary korekcyjne do pracy przy komputerze, twierdząc, że są niezbędne ze względu na wadę wzroku, choć orzeczenie nie wskazuje bezpośrednio na problemy ze wzrokiem. Wydatek na okulary został częściowo dofinansowany przez pracodawcę z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Podatnik jest…
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
- nieprawidłowe – w części dotyczącej możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatku w wysokości (...) zł poniesionego na okulary korekcyjne,
- prawidłowe w pozostałej części.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
31 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 31 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 31 stycznia 2026 r. (wpływ 31 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Jest Pani osobą niepełnosprawną – orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu (...).
Orzeczenie wydane jest na schorzenie (…). Rozpoznanie (…).
Jest Pani osobą czynną zawodowo. 6 grudnia 2025 r. zakupiła Pani okulary korekcyjne, które służą Pani do pracy przy komputerze. Czy wydatek w kwocie (...) zł może Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej?
Gdyby Pani tych okularów nie nosiła, nic by Pani nie widziała i nie mogłaby Pani pracować. Wada jest (...) plus cylinder (...). Posiada Pani fakturę imienną, opłaconą kartą płatniczą.
Prosi Pani również o informację, jaki wydatek (ryczałt) na używanie prywatnego samochodu może Pani odliczyć jeśli orzeczenie ma Pani wydane od (...) kwietnia 2025 r. do (...) kwietnia 2026 r.
W piśmie z 31 stycznia 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?
Odpowiedź: Tak.
2. Jakiego okresu (roku podatkowego) dotyczy Pani wniosek?
Odpowiedź: 1 stycznia 2025 r. – 31 grudnia 2025 r.
3. Czy w roku podatkowym, za który chce Pani skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, uzyskała/uzyska Pani dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, pozwalające na skorzystanie z ww. ulgi? Jeżeli tak, to należy wskazać z jakiego tytułu (stosunek pracy, renta, emerytura itp.) i w jaki sposób opodatkowane?
Odpowiedź: Stosunek pracy, 12%.
4. Przez jaki podmiot (proszę podać nazwę organu orzekającego) zostało wydane Pani orzeczenie o niepełnosprawności? Jaka jest data wydania tego orzeczenia?
Odpowiedź: Przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności działający pod Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie w (…). Orzeczenie obowiązuje na czas określony od (…) lutego 2025 r. do (…) kwietnia 2026 r.
5. Czy w roku podatkowym, za który chce Pani skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej była/jest/będzie Pani właścicielem lub współwłaścicielem samochodu osobowego, o którym mowa we wniosku?
Odpowiedź: Tak, właścicielem.
6. Czy w roku podatkowym, za który chce Pani skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, poniosła/poniesie Pani wydatki na używanie ww. samochodu z własnych środków finansowych? Jakie to są wydatki?
Odpowiedź: Tak. Ubezpieczenie, przegląd, paliwo. Nie posiada Pani faktur, jedynie w historii rachunku jest Pani w stanie znaleźć niektóre transakcje. Płaciła Pani też gotówką.
7. Czy samochód, o którym mowa we wniosku jest samochodem osobowym w rozumieniu art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Odpowiedź: Tak.
8. Na czym polega Pani niepełnosprawność i jaki związek z tą niepełnosprawnością ma wydatek, który Pani poniosła na zakup okularów korekcyjnych?
Odpowiedź: Niepełnosprawność – choroba (...), rozpoznanie: (…). Jest to (...).
9. Czy zakupione okulary korekcyjne ułatwiają/będą ułatwiać Pani wykonywanie czynności życiowych oraz funkcjonowanie w związku z Pani niepełnosprawnością?
Odpowiedź: Tak, bez nich nie mogłaby Pani wykonywać czynności zawodowych, bo nic Pani nie widzi, lecz w orzeczeniu nie ma wprost mowy o wadzie wzroku, niepełnosprawność spowodowana jest (...).
10. Czy posiada Pani zaświadczenie lub inny dokument wystawiony przez lekarza specjalistę, z którego wynika konieczność stosowania okularów korekcyjnych, w związku z Pani stanem zdrowia?
Odpowiedź: Ostatnie badanie okresowe w zakładzie pracy, ok. 2-2,5 roku temu. Cały czas jest ważne, ponieważ bez tego nie otrzymałaby Pani dofinansowania pracodawcy do okularów.
11. W związku ze wskazaniem w opisie sprawy:
Posiadam fakturę imienną, opłaconą kartą płatniczą.
Proszę doprecyzować, czy ww. faktura zawiera Pani dane jako kupującego oraz dane sprzedającego, przedmiot i kwotę zapłaty?
Odpowiedź: Faktura dotycząca okularów zawiera te dane.
12. Czy wydatek na zakup okularów korekcyjnych, który Pani poniosła, został/zostanie sfinansowany (dofinansowany) ze środków:
a) zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych,
b) zakładowego funduszu aktywności,
c) Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,
d) ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia,
e) zakładowego funduszu świadczeń socjalnych,
f) albo zostaną zwrócone w jakiejkolwiek formie?
Odpowiedź: Ten wydatek został sfinansowany z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w zakładzie pracy w kwocie (...) zł. Faktura jest na kwotę (...) zł. Po odjęciu (...) zł, Pani koszt sfinansowania okularów = (...) zł.
13. Czy wydatki, które chce Pani odliczyć, zostaną:
a) zwrócone Pani w jakiejkolwiek formie,
b) zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,
c) odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
d) odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,
e) uwzględnione przez Panią w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej?
Odpowiedź: Wydatek z kwoty (...) zł został już przekazany na Pani konto (kwota (...) zł). Resztę chciałaby Pani wykazać jako odliczenie (ulgę rehabilitacyjną w PIT-37 za 2025 r.).
Pytania
Czy wydatek na okulary korekcyjne w kwocie (...) zł może Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej?
Jaką kwotę ryczałtu na używanie samochodu prywatnego może Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej jeśli orzeczenie jest od (...) kwietnia 2025 r.?
Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
Wydatki można zastosować jako odliczenie w uldze rehabilitacyjnej z uwagi na ich związek z funkcjonowaniem z niepełnosprawnością.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g i 13a tego artykułu.
Na podstawie art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
2a)zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 826, 1733, 1938 i 2105) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;
3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;
5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;
6a)odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;
6b)odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;
9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;
10) opłacenie tłumacza języka migowego;
11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;
12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2022 r. poz. 2301 oraz z 2023 r. poz. 605, 650, 1859 i 1938) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;
13) odpłatny przewóz:
a) osoby niepełnosprawnej – karetką transportu sanitarnego,
b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 – również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a;
14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;
15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
a) na turnusie rehabilitacyjnym,
b) w zakładach, o których mowa w pkt 6,
c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,
d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie rehabilitacji leczniczej.
Art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy stanowi, że:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
Stosownie do art. 26 ust. 7b tejże ustawy:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Art. 26 ust. 7c omawianej ustawy stanowi, że:
W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
1) wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika;
2) okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.
3) (uchylony)
Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności;
2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Według art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Z analizy powyższych przepisów wynika, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Należy zaznaczyć, że katalog wydatków określony w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a jest niedozwolona. Zgodnie bowiem z zasadą, przyjętą w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tak więc przepisy stanowiące ulgi winny być interpretowane ściśle, niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca jak i zawężająca.
Odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.
Aby dokonać odliczenia wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej, podatnik będący osobą niepełnosprawną, powinien posiadać dokumenty określone w art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych potwierdzające poniesienie wydatków, gdyż brak ww. dowodu, z którego wynika fakt poniesienia wydatków przez ww. podatnika, wyklucza taką możliwość.
Z opisu sprawy wynika, że ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Pani wniosek dotyczy roku 2025. Jest Pani osobą niepełnosprawną – orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu (...). Orzeczenie wydane jest przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności działający pod Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie w (…) na schorzenie (…). Niepełnosprawność – choroba (...). Jest to (...). Orzeczenie obowiązuje na czas określony od (…) lutego 2025 r. do (…) kwietnia 2026 r. Jest Pani osobą czynną zawodowo. W roku podatkowym, za który chce Pani skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej uzyskała Pani dochody ze stosunku pracy, 12%. 6 grudnia 2025 r. zakupiła Pani okulary korekcyjne, które służą Pani do pracy przy komputerze. Gdyby Pani tych okularów nie nosiła, nic by Pani nie widziała i nie mogłaby Pani pracować. Wada jest (...) plus cylinder (...). Posiada Pani fakturę, która zawiera Pani dane jako kupującego oraz dane sprzedającego, przedmiot i kwotę zapłaty. Zakupione okulary korekcyjne ułatwiają Pani wykonywanie czynności życiowych oraz funkcjonowanie w związku z Pani niepełnosprawnością. Bez nich nie mogłaby Pani wykonywać czynności zawodowych, bo nic Pani nie widzi, lecz w orzeczeniu nie ma wprost mowy o wadzie wzroku, niepełnosprawność spowodowana jest (...). Odnośnie zaświadczenia lub innego dokumentu wystawionego przez lekarza specjalistę, z którego wynika konieczność stosowania okularów korekcyjnych, w związku z Pani stanem zdrowia – ostatnie badanie okresowe w zakładzie pracy miała Pani ok. 2-2,5 roku temu. Cały czas jest ważne, ponieważ bez tego nie otrzymałaby Pani dofinansowania pracodawcy do okularów. Wydatek na okulary został sfinansowany z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w zakładzie pracy w kwocie (...) zł. Faktura jest na kwotę (...) zł. Po odjęciu (...) zł, Pani koszt sfinansowanie okularów to (...) zł. Wydatek z kwoty (...) zł został już przekazany na Pani konto (kwota (...) zł). Resztę chciałaby Pani wykazać jako odliczenie (ulgę rehabilitacyjną w PIT-37 za 2025 r.). W roku podatkowym, za który chce Pani skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, była Pani właścicielem samochodu osobowego. Poniosła Pani wydatki na ubezpieczenie, przegląd, paliwo. Nie posiada Pani faktur, jedynie w historii rachunku jest Pani w stanie znaleźć niektóre transakcje. Płaciła Pani też gotówką.
Pani wątpliwości budzi m.in. wysokość odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych w związku z użytkowaniem przez Panią samochodu osobowego, którego jest Pani właścicielem.
Wskazuję, że z analizy cytowanego powyżej art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że aby skorzystać z możliwości odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej poniesionych wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego należy:
- posiadać orzeczenie o zakwalifikowaniu do jednego z trzech stopni niepełnosprawności,
- być właścicielem (współwłaścicielem) samochodu osobowego,
- ponieść z tego tytułu wydatki.
Pod pojęciem wydatków dotyczących używania – eksploatacji samochodu osobowego należy rozumieć nie tylko koszty samego przejazdu, ale i koszty utrzymania samochodu takie jak koszty przeglądów technicznych, napraw, zakupu części czy obowiązkowego ubezpieczenia.
W przypadku wydatków poniesionych na używanie samochodu osobowego nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia. W kontekście przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dowodami tymi będą, np. orzeczenie o niepełnosprawności oraz dowód rejestracyjny samochodu. Organ podatkowy weryfikujący zeznanie roczne w zakresie poprawności dokonanych odliczeń, ma również prawo domagać się od podatnika przedstawienia okoliczności związanych z poniesionymi wydatkami.
Określona w ustawie kwota 2.280,00 zł jest maksymalną kwotą, która może być odliczona za dany rok podatkowy tytułem poniesienia ww. wydatków i to niezależnie od tego, czy osoba niepełnosprawna była właścicielem samochodu osobowego przez cały rok lub nabyła własność/współwłasność samochodu w trakcie roku podatkowego oraz niezależnie od tego, czy osoba niepełnosprawna uzyskała orzeczenie o niepełnosprawności w trakcie roku podatkowego.
Mając na uwadze powyższe przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że w rocznym zeznaniu podatkowym za 2025 r., w związku z Pani niepełnosprawnością, przysługuje Pani prawo do odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatków na używanie samochodu osobowego, którego jest Pani właścicielem, w ramach limitu uregulowanego w art. 26 ust. 7a pkt 14 wskazanej ustawy, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł.
Odnośnie możliwości odliczenia przez Panią wydatków poniesionych na zakup okularów korekcyjnych w kwocie (...) zł, wskazała Pani, że 6 grudnia 2025 r. zakupiła Pani okulary korekcyjne, które służą Pani do pracy przy komputerze. Gdyby Pani tych okularów nie nosiła, nic by Pani nie widziała i nie mogłaby Pani pracować. Wada jest (...) plus cylinder (...). Posiada Pani fakturę, która zawiera Pani dane jako kupującego oraz dane sprzedającego, przedmiot i kwotę zapłaty. Zakupione okulary korekcyjne ułatwiają Pani wykonywanie czynności życiowych oraz funkcjonowanie w związku z Pani niepełnosprawnością. Bez nich nie mogłaby Pani wykonywać czynności zawodowych, bo nic Pani nie widzi, lecz w orzeczeniu nie ma wprost mowy o wadzie wzroku, niepełnosprawność spowodowana jest (...). Odnośnie zaświadczenia lub innego dokumentu wystawionego przez lekarza specjalistę, z którego wynika konieczność stosowania okularów korekcyjnych, w związku z Pani stanem zdrowia – ostatnie badanie okresowe w zakładzie pracy miała Pani ok. 2-2,5 roku temu. Cały czas jest ważne, ponieważ bez tego nie otrzymałaby Pani dofinansowania pracodawcy do okularów. Wydatek na okulary został sfinansowany z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w zakładzie pracy w kwocie (...) zł. Faktura jest na kwotę (...) zł. Po odjęciu (...) zł, Pani koszt sfinansowanie okularów to (...) zł. Wydatek z kwoty (...) zł został już przekazany na Pani konto (kwota (...) zł). Resztę chciałaby Pani wykazać jako odliczenie (ulgę rehabilitacyjną w PIT-37 za 2025 r.).
Wskazuję, że do wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych ustawodawca w art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zaliczył wydatki na zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 907 ze zm.).
Na gruncie art. 38 ust. 4 ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych – do którego odsyła art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – zostało wydane rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 maja 2017 r. w sprawie wykazu wyrobów medycznych wydawanych na zlecenie (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1038). W załączniku do przytoczonego rozporządzenia, w Grupie O wskazano Wyroby optyczne wykonywane na zamówienie lub produkowane seryjnie, a pod kodem O.01.02 umieszczona została Soczewka okularowa korekcyjna do dali, gdzie obowiązującymi kryteriami przyznawania są m.in. wady wzroku wymagające korekcji: sfera do +- 6,00 dptr i cylinder do +-2,00 dptr, w tym soczewka z mocą pryzmatyczną.
Z kolei, do wydatków wskazanych w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca zaliczył wydatki niewymienione w ww. wykazie, poniesione na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.
Określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia niezbędne w rehabilitacji” oznacza, że ustawodawca zalicza do nich wyłącznie urządzenia, narzędzia i sprzęt o indywidualnym charakterze, niezbędne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych. Przepis ten nie wskazuje jednak, że potrzeby wynikające z niepełnosprawności mają wynikać wprost z orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności. Związek pomiędzy nabyciem konkretnego sprzętu, urządzenia lub narzędzia technicznego, a niepełnosprawnością podatnik powinien wykazać w taki sposób, aby organy podatkowe mogły uznać, że są one niezbędne w rehabilitacji oraz że ułatwiają wykonywanie czynności życiowych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, jak również, że pomiędzy rodzajem nabytego przedmiotu a rodzajem niepełnosprawności podatnika istnieje ścisły związek, np. okazując się zaświadczeniem lekarskim wystawionym przez lekarza specjalistę stosownie do stanu zdrowia osoby niepełnosprawnej i potrzeb indywidualnej rehabilitacji.
W świetle powyższego, wydatek związany z zakupem okularów korekcyjnych, udokumentowany fakturą, mieści się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i stanowi wydatek uprawniający do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej w zeznaniu rocznym za 2025 r., na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (przy spełnieniu pozostałych warunków niezbędnych do skorzystania z przedmiotowego odliczenia).
Jednak, w związku z tym, że na mocy art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczeniu nie podlegają wydatki, które m.in. zostały dofinansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, to odliczeniu podlega wydatek pomniejszony o kwotę dofinansowaną przez Pani pracodawcę z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Oznacza to, że w informacji o odliczeniach od dochodu (przychodu) i od podatku (PIT/O) – będącej załącznikiem do zeznania PIT-37 za 2025 r. – należy wykazać kwotę pomniejszoną o kwotę dofinansowaną przez pracodawcę. Zatem kwotą, którą może Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej jest kwota (...) zł, a nie jak wskazała Pani w pytaniu – (...) zł.
Zatem w tej części Pani stanowisko oceniłem jako nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego oraz zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo