Wnioskodawcą jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, która posiada orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności z powodu cukrzycy. W roku 2025 poniosła ona wydatki na zakup smartfona i smartwatcha, które zostały wykorzystane do integracji z systemem ciągłego monitorowania glikemii (CGM). Urządzenia te, po zainstalowaniu dedykowanych aplikacji, umożliwiają bieżący odczyt poziomu glikemii, generowanie alarmów w przypadku niebezpiecznych wartości oraz zdalne udostępnianie danych członkom…
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
28 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 28 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 4 marca 2026 r. (wpływ 4 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Wnioskodawca: osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, rozliczająca się wg skali podatkowej (PIT-37). Posiada orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności, (…) wydane przez (…). Orzeczenie jest ważne na dzień poniesienia wydatku.
Jednostka chorobowa: cukrzyca (…), wymagająca stałej kontroli glikemii i (...). Funkcjonowanie i bezpieczeństwo życiowe zależą od bieżącej informacji o glikemii i alarmach o hipo-/hiperglikemii. W licznych interpretacjach i opracowaniach podkreśla się znaczenie ciągłego monitoringu glikemii (CGM) dla bezpieczeństwa osób z cukrzycą (…).
Wydatki: w roku podatkowym 2025 Wnioskodawca poniósł wydatki na zakup smartfona oraz smartwatcha udokumentowane fakturą VAT wystawioną na Wnioskodawcę.
Smartfon został zakupiony wyłącznie w celu integracji z systemem ciągłego monitorowania glikemii (CGM) stosowany u Wnioskodawcy – system (…):
- na urządzeniu zainstalowano dedykowaną aplikację producenta CGM (oraz opcjonalne aplikacje alarmowe/udostępniające dane bliskim Wnioskodawcy),
- smartfon odbiera, przetwarza i wyświetla w czasie rzeczywistym stężenie glukozy oraz wydaje alarmy o niebezpiecznych poziomach,
- urządzenie umożliwia zdalne udostępnianie danych członkowi rodziny w celu natychmiastowej reakcji w stanach zagrożenia życia (np. hipoglikemia).
Smartwatch został zakupiony, aby umożliwić odbiór alarmów bez wyjmowania telefonu (np. podczas jazdy autem, pracy fizycznej, treningu) i tym samym minimalizuje ryzyko nagłych zdarzeń: na urządzeniu zainstalowano dedykowane aplikacje przesyłające odczyty CGM ze smartfona w czasie rzeczywistym oraz alarmujące o niebezpiecznych zdarzeniach związanych ze schorzeniem. Wydatki na oba urządzenia traktowane są łącznie jako sprzęt ułatwiający wykonywanie czynności życiowych w rozumieniu art. 26 ust. 7a pkt 3.
Zakupy nie zostały sfinansowane ani dofinansowane ze środków NFZ, PFRON, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, ani nie podlegały refundacji; wydatek został poniesiony w 100% ze środków własnych.
Wnioskodawca posiada dowody zapłaty.
Smartfon wraz z aplikacjami CGM oraz smartwatch wraz z aplikacjami do odbierania danych dotyczących poziomu glikemii ze smartfona, stanowią indywidualne urządzenie techniczne, które ułatwiają wykonywanie czynności życiowych (samokontrola leczenia, zapobieganie utracie przytomności, możliwość bezpiecznego funkcjonowania w pracy/podczas snu) oraz są niezbędne w szeroko rozumianej rehabilitacji – przywracaniu i podtrzymywaniu sprawności funkcjonalnej osoby z cukrzycą.
Zestaw jest wykorzystywany stale, w bezpośrednim związku z rozpoznaną niepełnosprawnością, a jego zastosowanie ma charakter zindywidualizowany (konfiguracja CGM, alarmów, aplikacji wspierających). Taką kwalifikację potwierdzają wytyczne MF oraz nowsze interpretacje KIS dotyczące sprzętów elektronicznych służących zdrowiu po zainstalowaniu specjalistycznych aplikacji.
W uzupełnieniu wniosku udzielił Pan następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
1) Czy posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)?
Odpowiedź: Wnioskodawca oświadcza, że posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, zgodnie z art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.). Centrum interesów życiowych i gospodarczych Wnioskodawcy znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2) Na jaki okres zostało wydane Pana orzeczenie o niepełnosprawności? Od kiedy datowana jest Pana niepełnosprawność zgodnie z wydanym orzeczeniem?
Odpowiedź: Wnioskodawca posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez (…):
• stopień niepełnosprawności: lekki, symbol przyczyny niepełnosprawności: (…),
• okres obowiązywania orzeczenia: (...) 2030 r.,
• data, od której datowana jest niepełnosprawność: (...) 2023 r.
Dane te wynikają bezpośrednio z orzeczenia o niepełnosprawności Wnioskodawcy.
3) Czy posiada Pan stosowne zaświadczenie lub inny dokument od lekarza specjalisty, z którego wynika, że smartfon oraz smartwatch są/będą niezbędne w Pana rehabilitacji lub ułatwiają/będą ułatwiły Panu wykonywanie czynności życiowych, których utrudnienie wynika z Pana niepełnosprawności?
Odpowiedź: Wnioskodawca oświadcza, że nie posiada odrębnego zaświadczenia od lekarza specjalisty. Jednocześnie Wnioskodawca wyjaśnia, że w jego przypadku korzystanie ze smartfona oraz smartwatcha wynika bezpośrednio z funkcjonowania systemu ciągłego monitorowania glikemii (…), który wymaga współpracy z tymi urządzeniami, aby umożliwić wykonywanie podstawowych czynności życiowych związanych z niepełnosprawnością Wnioskodawcy – na system ten wystawiane jest zlecenie na wyroby medyczne przez lekarza specjalistę co pół roku.
(…) przesyła odczyty glukozy oraz alarmy o hipo- i hiperglikemii wyłącznie do urządzenia mobilnego (smartfona) poprzez dedykowaną aplikację. Oznacza to, że bez smartfona system nie spełnia swojej funkcji terapeutycznej – nie wyświetla wyników, nie generuje alarmów ostrzegawczych i nie pozwala na bieżącą kontrolę glikemii. Ciągłe monitorowanie poziomu cukru we krwi, reakcja na gwałtowne spadki i wzrosty oraz (...) są dla Wnioskodawcy czynnościami niezbędnymi do zachowania zdrowia i życia jako osoby z cukrzycą (…).
Smartwatch działa jako rozszerzenie systemu (…) – umożliwia odbiór alarmów i bieżących odczytów nawet w sytuacjach, gdy telefon nie jest pod ręką (podczas snu, aktywności fizycznej, prowadzenia pojazdu, pracy). Dzięki temu urządzenie to zwiększa bezpieczeństwo i dostępność kluczowych informacji zdrowotnych, co w przypadku Wnioskodawcy ma bezpośredni wpływ na możliwość normalnego funkcjonowania.
Zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną organów podatkowych, smartfon czy smartwatch mogą być uznane za indywidualny sprzęt techniczny ułatwiający wykonywanie czynności życiowych, jeżeli dzięki zainstalowanym aplikacjom pełnią funkcję urządzeń dostosowanych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności – co zostało potwierdzone w wielu interpretacjach KIS dotyczących smartfonów i smartwatchy używanych do monitorowania stanu zdrowia. Na obu wspomnianych urządzeniach zainstalowane są ww. aplikacje.
Wnioskodawca podkreśla, że przedstawiony przez Wnioskodawcę opis funkcji urządzeń w systemie (…) spełnia wymogi art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o PIT, który dla tej kategorii wydatków nie wymaga posiadania zaświadczenia lekarskiego, lecz jedynie wykazania, że urządzenia te stanowią sprzęt techniczny ułatwiający wykonywanie czynności życiowych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Wnioskodawca posiada fakty i dokumenty potwierdzające korzystanie z systemu (…) oraz sposobu współpracy urządzeń, a wyjaśnienia Wnioskodawcy opisują ich niezbędną rolę w codziennym funkcjonowaniu.
4) Czy wydatki, które zamierza Pan odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej, zostały/zostaną:
- Panu zwrócone w jakiejkolwiek formie, jeżeli tak to w ramach jakiego projektu i w jakiej wysokości otrzymał/otrzyma Pan zwrot,
- zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,
- odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawy,
- odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym?
Odpowiedź: Wnioskodawca oświadcza, że wydatki poniesione na zakup smartfona oraz smartwatcha:
• nie zostały Wnioskodawcy zwrócone w jakiejkolwiek formie,
• nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,
• nie zostały odliczone od dochodu opodatkowanego wg art. 30c ustawy o PIT,
• nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,
Dodatkowo:
• nie zostały sfinansowane ani dofinansowane przez NFZ, PFRON, ZFRON, ZFA, ZFŚS lub inne środki publiczne lub prywatne,
• będą podlegać odliczeniu wyłącznie w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6 oraz ust. 7a pkt 3 ustawy o PIT – w związku z ich funkcją jako indywidualnego sprzętu technicznego ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych.
Czy w opisanym stanie faktycznym wydatki poniesione w 2025 r. na zakup smartfona oraz smartwatcha, które – po zainstalowaniu dedykowanych aplikacji – współpracują z systemem ciągłego monitorowania glikemii (CGM), umożliwiają bieżący odczyt glikemii i generowanie alarmów oraz zdalne udostępnianie danych bliskim, może zostać odliczony od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o PIT jako wydatki na zakup indywidualnego sprzętu/urządzenia technicznego ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności Wnioskodawcy (cukrzyca), przy spełnieniu warunków dokumentacyjnych oraz braku finansowania ze środków publicznych?
W ocenie Wnioskodawcy, wydatek na zakup smartfona współpracującego z systemem CGM (wraz z niezbędnym oprogramowaniem) oraz smartwatcha współpracującego z zakupionym smartfonem (wraz z niezbędnymi aplikacjami do wizualizacji poziomu glikemii) podlega odliczeniu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o PIT.
Smartfon oraz smartwatch – po zainstalowaniu dedykowanych aplikacji – stanowią indywidualne sprzęty/urządzenia techniczne ułatwiające wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności Wnioskodawcy (cukrzyca), a ich używanie ma bezpośredni związek z kontrolą choroby i zapobieganiem stanom zagrożenia życia. Wydatek został poniesiony ze środków własnych i nie był dofinansowany. Wnioskodawca posiada faktury oraz dokumenty potwierdzające niepełnosprawność. Powyższe koresponduje z oficjalnymi wyjaśnieniami Ministerstwa Finansów dotyczącymi ulgi rehabilitacyjnej i nowszymi interpretacjami KIS odnoszącymi się do elektroniki użytkowej pełniącej funkcje zdrowotne (telefon/smartwatch) przy zastosowaniu specjalistycznego oprogramowania.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w art. 26 ust. 7 i 7b-7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy.
Według art. 26 ust. 7a pkt 3 ww. ustawy:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.
Stosownie do art. 26 ust. 7b ww. ustawy:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Według art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
Na podstawie art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Stosownie do art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności;
2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.
Zgodnie z art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Ponadto, jak stanowi art. 26 ust. 7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku, gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 r.
Z przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniu opisu sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, rozliczająca się wg skali podatkowej (PIT-37). Posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, zgodnie z art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Centrum Pana interesów życiowych i gospodarczych znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Posiada Pan orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności, (…) wydane przez (…). Orzeczenie jest ważne na dzień poniesienia wydatku. Okres obowiązywania orzeczenia to (...) 2030 r., natomiast data, od której datowana jest niepełnosprawność: to (...) 2023 r. Jednostka chorobowa: cukrzyca (…), wymagająca stałej kontroli glikemii i (...). Funkcjonowanie i bezpieczeństwo życiowe zależą od bieżącej informacji o glikemii i alarmach o hipo-/hiperglikemii. W 2025 r. poniósł Pan wydatki na zakup smartfona oraz smartwatcha udokumentowane fakturą VAT wystawioną na Pana. Smartfon został zakupiony wyłącznie w celu integracji z systemem ciągłego monitorowania glikemii (CGM) stosowany u Pana – system (…): na urządzeniu zainstalowano dedykowaną aplikację producenta CGM (oraz opcjonalne aplikacje alarmowe/udostępniające dane Pana bliskim), smartfon odbiera, przetwarza i wyświetla w czasie rzeczywistym stężenie glukozy oraz wydaje alarmy o niebezpiecznych poziomach oraz umożliwia zdalne udostępnianie danych członkowi rodziny w celu natychmiastowej reakcji w stanach zagrożenia życia (np. hipoglikemia). Smartwatch został zakupiony, aby umożliwić odbiór alarmów bez wyjmowania telefonu (np. podczas jazdy autem, pracy fizycznej, treningu) i tym samym minimalizuje ryzyko nagłych zdarzeń: na urządzeniu zainstalowano dedykowane aplikacje przesyłające odczyty CGM ze smartfona w czasie rzeczywistym oraz alarmujące o niebezpiecznych zdarzeniach związanych ze schorzeniem. Smartfon wraz z aplikacjami CGM oraz smartwatch wraz z aplikacjami do odbierania danych dotyczących poziomu glikemii ze smartfona, stanowią indywidualne urządzenie techniczne, które ułatwiają wykonywanie czynności życiowych (samokontrola leczenia, zapobieganie utracie przytomności, możliwość bezpiecznego funkcjonowania w pracy/podczas snu) oraz są niezbędne w szeroko rozumianej rehabilitacji – przywracaniu i podtrzymywaniu sprawności funkcjonalnej osoby z cukrzycą. Zestaw jest wykorzystywany stale, w bezpośrednim związku z rozpoznaną niepełnosprawnością, a jego zastosowanie ma charakter zindywidualizowany (konfiguracja CGM, alarmów, aplikacji wspierających). Nie posiada Pan odrębnego zaświadczenia od lekarza specjalisty, w Pana przypadku korzystanie ze smartfona oraz smartwatcha wynika bezpośrednio z funkcjonowania systemu ciągłego monitorowania glikemii (…), który wymaga współpracy z tymi urządzeniami, aby umożliwić wykonywanie podstawowych czynności życiowych związanych z Pana niepełnosprawnością – na system ten wystawiane jest zlecenie na wyroby medyczne przez lekarza specjalistę co pół roku. System (…) przesyła odczyty glukozy oraz alarmy o hipo- i hiperglikemii wyłącznie do urządzenia mobilnego (smartfona) poprzez dedykowaną aplikację. Oznacza to, że bez smartfona system nie spełnia swojej funkcji terapeutycznej – nie wyświetla wyników, nie generuje alarmów ostrzegawczych i nie pozwala na bieżącą kontrolę glikemii. Ciągłe monitorowanie poziomu cukru we krwi, reakcja na gwałtowne spadki i wzrosty oraz (...) są dla Pana czynnościami niezbędnymi do zachowania zdrowia i życia jako osoby z cukrzycą (…). Smartwatch działa jako rozszerzenie systemu (…) – umożliwia odbiór alarmów i bieżących odczytów nawet w sytuacjach, gdy telefon nie jest pod ręką (podczas snu, aktywności fizycznej, prowadzenia pojazdu, pracy). Dzięki temu urządzenie to zwiększa bezpieczeństwo i dostępność kluczowych informacji zdrowotnych, co Pana w przypadku ma bezpośredni wpływ na możliwość normalnego funkcjonowania. Zakup smartfona oraz smartwatcha nie zostały sfinansowane ani dofinansowane ze środków NFZ, PFRON, ZFRON, ZFA, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub innych środków publicznych, ani nie podlegały refundacji; wydatek został poniesiony w 100% ze środków własnych. Ponadto, nie zostały Panu zwrócone w jakiejkolwiek formie, nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, nie zostały odliczone od dochodu opodatkowanego wg art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Wskazuję, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne, stosownie do treści art. 26 ust. 7d analizowanej ustawy jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Z opisanego stanu faktycznego wynika, że posiada Pan orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym, które obowiązuje do (...) 2030 r. Wobec powyższego przysługuje Panu prawo dokonywania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej w związku z ponoszonymi wydatkami na cele rehabilitacyjne, które wymienione zostały w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Odnosząc się zatem do wątpliwości, czy wydatki poniesione na zakup smartfona oraz smartwatcha w celu integracji z systemem ciągłego monitorowania glikemii (CGM) stosowanym u Pana – systemu (…), będą mogły podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, podkreślam, że z powołanego wyżej przepisu art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że odliczeniu mogą podlegać wydatki poniesione na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.
Określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia niezbędne w rehabilitacji” oznacza, że ustawodawca zalicza do nich wyłącznie urządzenia, narzędzia i sprzęt o indywidualnym charakterze, niezbędne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych. Zatem każdy wydatek na zakup ww. sprzętu, urządzeń i narzędzi musi być rozpatrywany indywidualnie w odniesieniu do konkretnej osoby, w związku z niepełnosprawnością której zostanie poniesiony.
Podkreślam, że aktualny rozwój nauki i techniki, w wyniku którego są wprowadzane na rynek nowe urządzenia oraz doskonalone dotychczas funkcjonujące na rynku urządzenia, powoduje, że urządzenia, które dotychczas nie były wykorzystywane w rehabilitacji, stają się również urządzeniami ułatwiającymi wykonywanie czynności życiowych osobom niepełnosprawnym. Zainstalowanie na sprzęcie oprogramowania lub aplikacji, które zmniejszają ryzyko negatywnych konsekwencji zdrowotnych, powoduje, że posiada on indywidualny charakter, związany z Pana niepełnosprawnością, co również oznacza, że posiada on cechy indywidualnego sprzętu ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych.
Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku oraz w jego uzupełnieniu opis sprawy, stwierdzam, że wydatki poniesione w 2025 r. na zakup smartfona oraz smartwatcha, które – po zainstalowaniu dedykowanych aplikacji – współpracują z systemem ciągłego monitorowania glikemii (CGM), umożliwiają bieżący odczyt glikemii i generowanie alarmów oraz zdalne udostępnianie danych Pana bliskim, może zostać odliczony od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako wydatki na zakup indywidualnego sprzętu/urządzenia technicznego ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z Pana niepełnosprawności (cukrzyca), przy spełnieniu pozostałych warunków niezbędnych do skorzystania z przedmiotowego odliczenia.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo