Spółka świadczy kompleksową usługę zagospodarowania odpadów (płyt drogowych) polegającą na odbiorze odpadów od Wytwórcy, transporcie (zlecanym podwykonawcy) i przetworzeniu w procesie recyklingu. Usługa realizowana jest na podstawie umowy z jednolitą ceną obejmującą wszystkie…
WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)
Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775), zwanej dalej „ustawą”, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 28 marca 2025 r. (data wpływu 28 marca 2025 r.), uzupełnionego pismami z dnia: 15 i 16 maja 2025 r. (data wpływu 16 maja 2025 r.), 20 czerwca 2025 r. (data wpływu 20 czerwca 2025 r.) oraz 23 lipca 2025 r. (data wpływu 23 lipca 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.
Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) – odbiór, transport i zagospodarowanie odpadów innych niż niebezpieczne nadających się do recyklingu, tj. odpadu – płyt drogowych o kodzie 17 01 01
Opis usługi: Wnioskodawca realizuje świadczenie obejmujące transport, odbiór i zagospodarowanie odpadów, tj. płyt drogowych (odpadu o kodzie 17 01 01), stanowiących odpady inne niż niebezpieczne nadające się do recyklingu. Przedmiotowy odpad – w ramach świadczenia – zagospodarowywany jest w procesie recyklingu.
Świadczenie dotyczy schematu współpracy pomiędzy Wnioskodawcą a Wytwórcą z wykorzystaniem Podwykonawcy, gdzie Wnioskodawca zleca Podwykonawcy transport odpadów od Wytwórcy do Wnioskodawcy i Wnioskodawca realizuje usługi zagospodarowania na warunkach ustalonych w umowie. Przy czym przedmiotem wniosku jest sytuacja, gdy Strony zawierają Umowę poprzez pisemne potwierdzenie przez Wykonawcę Zamówienia Zamawiającego.
W celu realizacji świadczenia, Wnioskodawca zawiera umowę z danym Wytwórcą będącym w posiadaniu odpadów. Zgodnie z umową Wytwórca nabywa usługę odbioru i zagospodarowania odpadów. Nabywca usługi oczekuje, iż Wnioskodawca w ramach zawartej umowy dokona kompleksowego świadczenia zagospodarowania odpadów, w ramach którego:
a) wykona usługę zagospodarowania odpadów, tj. odbierze odpady od Wytwórcy,
b) zleci Podwykonawcy transport odpadów od Wytwórcy do Wnioskodawcy,
c) zrealizuje usługę zagospodarowania na warunkach ustalonych w umowie,
d) dokona odsprzedaży na rzecz Wytwórcy usługi wykonanie przez Podwykonawcę z doliczeniem swojej marży.
Wynagrodzenie Wnioskodawcy kalkulowane jest w oparciu o ilość odpadów odebranych od Wytwórcy i przetworzonych przez Wnioskodawcę. Cena negocjowana jest dla każdego rodzaju odpadu, w zależności od jego jakości, parametrów i ilości oraz uwzględnia wszelkie koszty związane z transportem, koszty przetworzenia i zaangażowania zasobów ludzkich. Warunkiem zapłaty wynagrodzenia będzie potwierdzony przez Zamawiającego Protokół Odbioru przedmiotu zamówienia i wystawiona na jego podstawie faktura.
Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 38.21.2
Stawka podatku od towarów i usług: 8%
Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 33 załącznika nr 3 do ustawy
Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług
UZASADNIENIE
W dniu 28 marca 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono pismami: z dnia 15 i 16 maja 2025 r. o doprecyzowanie i stosowne dokumenty, a dnia 20 czerwca 2025 r. o dodatkowe informacje i niezanonimizowane dokumenty.
W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis świadczenia
Wnioskodawca (dalej: Spółka) jest osobą prawną z siedzibą na terytorium Polski, która podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie zagospodarowania odpadów. Działalność Wnioskodawcy polega na świadczeniu odpłatnej organizacji procesu zagospodarowania odpadów poprzez: odbiór, transport i przetwarzanie odpadów wytworzonych przez wytwórców odpadów w rozumieniu z ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (dalej: Wytwórcy).
Przedmiotem usługi świadczonej przez Wnioskodawcę są odpady inne niż niebezpieczne, nadające się do recyklingu.
W celu realizacji tej usługi, Wnioskodawca zawiera umowę z danym Wytwórcą będącym w posiadaniu odpadów. Zgodnie z umową Wytwórca nabywa usługę odbioru i zagospodarowania odpadów. Nabywca usługi oczekuje, iż Wnioskodawca w ramach zawartej umowy dokona kompleksowego świadczenia zagospodarowania odpadów, w ramach którego:
a) zrealizuje odbiór odpadów z miejsca wyznaczonego przez Wytwórcę,
b) wykona transport odpadów do Wnioskodawcy - w zależności od miejsca odbioru, rodzaju i ilości odpadów, podejmowana jest decyzja o transporcie odpadów przez Wnioskodawcę lub inny podmiot. Istnieje możliwość, że ilość odpadów jest wyższa od ilości odpadów wskazanej na pozwoleniu posiadanym przez Wnioskodawcę i istnieje konieczność skorzystania z usług Podwykonawcy,
c) przeprowadzi badania odebranych odpadów - w przypadku niektórych odpadów istnieje konieczność przeprowadzenia badań potwierdzających rodzaj odpadów,
d) dostarczy Wytwórcy dokumentację potwierdzającą wykonanie usługi na zasadach przewidzianych prawem,
e) zorganizuje usługę na poszczególnych etapach przez pracowników Wnioskodawcy, tj. ustali termin i adres odbioru, dokona analizy ilości i rodzaju odpadów, zleci badania (w przypadku potrzeby), przygotuje dokumentację na rzecz Wytwórcy.
Pomiędzy elementami wchodzącymi w skład świadczenia będącego przedmiotem wniosku występuje zależność powodująca, że elementy te nie mogą być wykonywane odrębnie. Usługa realizowana przez Wnioskodawcę jest świadczeniem, na które składa się szereg czynności. Oprócz odbioru, wywozu, i gospodarczego wykorzystania, Wnioskodawca jest zobowiązany do zapewnienia środków transportu, zapewnienia sprzętu i wyposażenia, zlecenia badań. Każdy z tych etapów jest integralną częścią całego procesu i wymaga koordynacji oraz zarządzania. Czynności te są wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach jednego zlecenia (zamówienia).
Ponadto, usługa ta może obejmować różne rodzaje odpadów inne niż niebezpieczne, w tym odpady budowlane, opakowaniowe, komunalne, przemysłowe. Każdy rodzaj odpadów wymaga specyficznego podejścia i technologii do ich przetwarzania.
Zdaniem Wnioskodawcy, poszczególne elementy wchodzące w zakres opisanego świadczenia są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc będą tworzyć z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość sprzedawaną nierozłącznie.
Kompleksowe podejście do usługi świadczonej przez Wnioskodawcę pozwala na optymalizację zarówno kosztów, jak i procesów operacyjnych. Gdy wszystkie etapy (odbiór, transport, sortowanie, przetwarzanie) – są realizowane jako jedna zintegrowana usługa, możliwe jest lepsze zarządzanie zasobami, co prowadzi do obniżenia cen usług proponowanych Wytwórcom. Na przykład, koordynacja transportu i przetwarzania w ramach jednej usługi pozwala na lepsze planowanie logistyczne, co zmniejsza koszty paliwa i eksploatacji pojazdów. Ponadto, zintegrowane zarządzanie procesem umożliwia lepsze wykorzystanie infrastruktury i technologii, co przekłada się na wyższą efektywność operacyjną.
Istotą zawartej umowy zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a Wytwórcą jest kompleksowe rozwiązanie uwalniające Wytwórców od wynikających z ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, obowiązków samodzielnej realizacji zagospodarowania wytwarzanych i posiadanych odpadów.
Wytwórca nie jest zainteresowany zlecaniem poszczególnych czynności różnym Podwykonawcom oraz organizacją i logistyką poszczególnych etapów we własnym zakresie. Wykonywanie poszczególnych czynności odrębnie wymagałoby również zatrudnienia osoby, która znałaby specyfikę branży oraz przepisy prawne w tym zakresie. Efektem powyższych działań byłby wyższy koszt oraz dłuższy czas realizacji całego procesu.
Zgodnie z treścią umowy, Strony ustalają w niej warunki realizacji wskazując odpowiednio na obowiązki i uprawnienia stron wynikające z kontraktu. Uprawnieniem istotnym dla przedmiotowej sprawy zapisanym w umowie, jest możliwość realizacji czynności przy pomocy podwykonawców. Wybór podwykonawcy leży w zakresie kompetencji Wnioskodawcy. Wytwórca nie ma prawa decydowania o wyborze podwykonawcy. W praktyce Wytwórca jest jedynie zainteresowany wyborem podwykonawcy, który posiada stosowne uprawnienia umożliwiające realizację czynności wynikających z umowy zgodnie z przepisami ustawy o odpadach. W przypadku części umów Wytwórca ma prawo wglądu do listy Podwykonawców realizujących czynności wynikające z umowy.
Umowa przewiduje również, że wynagrodzenie należne Wnioskodawcy za wykonaną usługę może być ustalone ryczałtowo lub kalkulowane w oparciu o ilość odpadów odebranych od Wytwórcy i przetworzonych przez Wnioskodawcę. Cena negocjowana jest osobno dla każdego rodzaju odpadu, w zależności od jego jakości, parametrów i ilości.
Realizacja odbioru odpadów i ich przetwarzania na podstawie umowy może odbywać się dwojako. Różnica zależy od tego, czy Wnioskodawca posiada wymaganą infrastrukturę umożliwiającą realizację przetwarzania odpadów oraz stosowne uprawnienia wynikające z ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.
W przypadku gdy Wnioskodawca posiada infrastrukturę oraz stosowne uprawnienia, czynności odbioru i zagospodarowania odpadów realizowane są przez Wnioskodawcę przy pomocy własnych zasobów i infrastruktury. W takich przypadkach Wnioskodawca może również zlecić wykonanie transportu firmie transportowej.
Niezależnie od sposobu wykonania usługi, tj. samodzielnie lub poprzez realizację części lub całości usługi przez Podwykonawców, Wnioskodawca jako podmiot zobowiązany do wykonania powyższej usługi jest stroną umowy ponoszącą odpowiedzialność kontraktową za jej prawidłowe wykonanie. W przypadku czynności transportu świadczonego przez Podwykonawcę, Podwykonawca ponosi odpowiedzialność kontraktową jedynie wobec Wnioskodawcy, nie ponosi odpowiedzialności kontraktowej wobec Wytwórcy.
Wnioskodawca ustala warunki współpracy z Podwykonawcami, w tym cenę oraz warunki transportu odpadów.
Co do zasady, schemat współpracy pomiędzy Wnioskodawcą a Wytwórcą z wykorzystaniem Podwykonawcy wygląda następująco:
a) Wnioskodawca zobowiązuje się do wykonania usługi zagospodarowania odpadów, tj. odbioru odpadów od Wytwórcy,
b) Wnioskodawca zleca Podwykonawcy transport odpadów od Wytwórcy do Wnioskodawcy,
c) Wnioskodawca realizuje usługi zagospodarowania na warunkach ustalonych w umowie,
d) Wnioskodawca dokonuje odsprzedaży na rzecz Wytwórcy usługi wykonanej przez Podwykonawcę z doliczeniem swojej marży.
Zgodnie z powyższym, konstrukcja umowy pomiędzy Wnioskodawcą a Wytwórcą przewiduje wykorzystanie podwykonawców w celu świadczenia usługi przez Wnioskodawcę we własnym imieniu, ale na rzecz Wytwórcy. Takie rozwiązanie wpisuje się w dyspozycję art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, który stanowi, że „w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi”.
Inaczej mówiąc, Wnioskodawca realizuje świadczenie usług w zakresie odbioru i zagospodarowania odpadów, poprzez zakup usług transportu po umówionej cenie od kontrahentów (Podwykonawców) i ich odsprzedaż klientom (Wytwórcom) po cenie nabycia powiększonej o marżę.
Z punktu widzenia Wytwórcy oraz ustawy o podatku od towarów i usług, to jednak Wnioskodawca jest podmiotem świadczącym usługi odbioru i zagospodarowania odpadów powstających w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Wytwórcę.
Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca uważa, że w stosunku do wykonywanej przez siebie usługi na rzecz Wytwórców także powinien stosować stawkę w wysokości 8%.
W dniu 16 maja 2025 r. w piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał następujące informacje:
Do ww. pisma dołączono następujące zanonimizowane dokumenty:
(…).
Z kolei w piśmie z dnia 20 czerwca 2025 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku – Wnioskodawca doprecyzował opis świadczenia o następujące informacje:
Dokumentacja potwierdzająca, że odpady inne niż niebezpieczne (w formie Karty Przekazania Odpadów) zostanie przesłana elektronicznie przez Wnioskodawcę bezpośrednio do Wytwórcy odpadów innych niż niebezpieczne. Pozostałe dokumenty zostaną przekazane przez Wnioskodawcę elektronicznie jako załączniki do e-maili.
Ponadto Wnioskodawca przedstawił następujące informacje:
A. W związku z tym, że opisane świadczenie realizowane jest w oparciu o przesłane w uzupełnieniu wniosku zamówienie, Wnioskodawca przesyła następujące dokumenty w wersji niezanonimizowanej:
(…).
B. W związku z tym, że opisane świadczenie realizowane jest w oparciu o przesłane w uzupełnieniu wniosku zamówienie, Wnioskodawca nie przesyła dodatkowych dokumentów w formie umowy.
C. Spółka udziela następujących informacji:
Natomiast, w dniu 23 lipca 2025 r. wpłynęło do tut. organu pismo, stanowiące odpowiedź na wezwanie III nr 0112-KDSL2-1.440.140.2025.3.MC z dnia 16 lipca 2025 r.
Wnioskodawca na zadane przez organ w ww. wezwaniu pytania udzielił następujących odpowiedzi:
1. Jaką rolę w przedmiotowym świadczeniu pełni „(…)”?
Odpowiedź Spółki: (…) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: …) należy do grupy (…) posiada (…) udziałów spółki (…) po (…) każdy o łącznej wartości (…), co stanowi (…) udziałów spółki (…).
2. Kto ostatecznie jest nabywcą świadczenia?
Odpowiedź Spółki: Nabywcą świadczenia jest (…).
3. W jaki sposób ostatecznie zagospodarowywany jest odpad w postaci płyt drogowych (należy opisać proces) i przez kogo? Należy szczegółowo wyjaśnić.
Odpowiedź Spółki: Płyty drogowe są zagospodarowane przez (…). Odpad w postaci płyt drogowych jest dostarczony na instalację Kruszarni i w procesie przetworzenia jakim jest przekruszenie przez kruszarkę powstaje kruszywo betonowe, które może być ponownie wykorzystane np. do podbudowy dróg.
4. Należy wymienić wszystkie podmioty (nazwy firm) biorące udział w przedmiotowym świadczeniu oraz przedstawić/opisać rolę każdego z nich – po kolei.
Odpowiedź Spółki: Podmioty biorące udział w przedmiotowym świadczeniu:
1. (…) (Wnioskodawca) - podmiot zagospodarowujący odpady.
2. (…) - Wytwórca odpadów, którego większościowym udziałowcem jest (…).
3. (…) - podmiot transportujący działający w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy.
Wnioskodawca zaznacza, że nabywcami usługi mogą być inne podmioty przy zachowaniu tych samych warunków umowy.
5. Należy opisać proces przekazywania (kto/komu) poszczególnych dokumentów dotyczących przedmiotowego świadczenia, tj. (...), itd.
Odpowiedź Spółki: Zasadniczo, poszczególne dokumenty dot. warunków świadczonych usług (oferta cenowa, zamówienie) są przekazywane do Wytwórcy odpadów lub decyzyjnego podmiotu w grupie. Wnioskodawcy nie są znane informacje co do wewnętrznego obiegu dokumentów u kontrahentów.
Karta przekazania odpadów jest przekazywana elektroniczna pomiędzy Wytwórcą odpadów (…), podmiotem transportującym (…) oraz podmiotem przejmującym odpady (Wnioskodawca). Wnioskodawca nie posiada informacji czy Karta Przekazania Odpadów jest przekazywana lub przedstawiana przez Wytwórcę odpadów innym podmiotom.
6. Czy przesłany w uzupełnieniu wniosku dokument „(…)” to dokument, o którym mowa w „(…)”, stanowiący „Załącznik nr (…)” do niniejszego (…)? Jeśli tak, należy wyjaśnić dlaczego w przesłanym „(…)” Zamawiającym jest (…).
Odpowiedź Spółki: Przesłany w uzupełnieniu wniosku dokument „(…)” to dokument, o którym mowa w „(…)”, stanowiący „Załącznik nr (…)” do niniejszego zamówienia.
(…) jest spółką wchodzącą w skład (…) jest większościowym udziałowcem spółki (…).
7. Kto jest „Wykonawcą”, o którym mowa w części (…) przesłanego „(…)”? Należy podać nazwę firmy.
Odpowiedź Spółki: W omawianym świadczeniu „Wykonawcą”, o którym mowa w części (…) przesłanego „(…)” jest (…).
8. Jakie konkretnie usługi są przedmiotem „(…)”? Należy wyjaśnić.
Odpowiedź Spółki: W omawianym świadczeniu, usługą, o której mowa w „(…)” jest usługa odbioru, transportu i zagospodarowania odpadów płyt betonowych, drogowych (kod: 17 01 01). Usługa odbywa się na terenie składowiska (…) w wyznaczonym miejscu załadunku.
W części (…) przesłanego „(…)” wyjaśniono definicję „Usługi” jako (…).
W (…) wskazano przedmiot zamówienia jako: Usługa odbioru, transportu i zagospodarowania odpadów płyt betonowych, drogowych (kod: 17 01 01) (…). Usługa odbywa się na terenie składowiska (…) w wyznaczonym miejscu załadunku.
9. Czy Wnioskodawca posiada pozwolenie/inne dokumenty, dotyczące zagospodarowania/przetwarzania odpadu, o którym mowa we wniosku? Co z niego/nich wynika – należy opisać.
Odpowiedź Spółki: Wnioskodawca posiada decyzję na zbieranie i przetwarzanie odpadów, która potwierdza możliwość przetwarzania odpadów innych niż niebezpieczne podlegające recyklingowi, w tym odpady betonu oraz gruz betonowy z rozbiórek i remontów. Decyzja została przesłana w odpowiedzi na wezwanie w dniu 09.05.2025 r., została opisana jako (…).
Wnioskodawca załączył również aktualny odpis KRS dla spółki (…), który potwierdza posiadanie udziałów (…) przez (…).
Z załączonego do uzupełnienia wniosku z dnia 20 czerwca 2025 r. dokumentu „(…)” z dnia (…). wynika, że przedmiotem zamówienia jest:
Z przesłanej „(…)” z dnia (…) wynika, że „(…)”.
W treści ww. (…) wskazano ponadto, że dotyczy ona m.in. „(…)”.
Ponadto w „(…)” wskazano m.in., że przedstawione stawki za zagospodarowanie obejmują koszty transportu.
Z kolei z dokumentu „(…)” wynika m.in., że: (…).
Natomiast, z dołączonego do uzupełnienia wniosku „(…)” z dnia (…) wynika, że dotyczy ono płyt drogowych – odpadu o kodzie 17 01 01.
Z ww. (…) wynika, że (…).
Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)
Na wstępie należy wyjaśnić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.
Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.
Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia złożonego kompleksowego.
Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., w sprawie nr C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93 stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.
Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:
- w wyroku z dnia 27 października 2005 r., w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),
- w wyroku z dnia 27 września 2012 r., w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).
Charakter danego świadczenia należy także oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).
Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.
Podsumowując zatem powyższe, świadczenie złożone (kompleksowe) ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.
Podkreślić należy, że w przypadku, gdy wykonywana czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej dzielić na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie złożone. Jeśli więc wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to wówczas dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną.
Do rozstrzygnięcia, czy w konkretnej sprawie mamy do czynienia z jednym, bądź wieloma świadczeniami istotne jest dokonanie tej analizy z punktu widzenia klienta, odbiorcy tych czynności. Wymaga to wzięcia pod uwagę wszelkich okoliczności, w jakich następuje transakcja, w celu określenia jej elementów charakterystycznych i dominujących. Element dominujący określa się z punktu widzenia przeciętnego konsumenta oraz z uwzględnieniem, w ramach całościowej oceny, wagi jakościowej, a nie tylko ilościowej, elementów świadczenia usług w stosunku do elementów dostawy towarów.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca realizuje świadczenie obejmujące transport, odbiór i zagospodarowanie odpadów, tj. płyt drogowych (odpadu o kodzie 17 01 01, stanowiącym odpady inne niż niebezpieczne nadające się do recyklingu). Przedmiotowy odpad – w ramach świadczenia – zagospodarowywany jest w procesie recyklingu.
Świadczenie dotyczy schematu współpracy pomiędzy Wnioskodawcą a Wytwórcą z wykorzystaniem Podwykonawcy, gdzie Wnioskodawca zleca Podwykonawcy transport odpadów od Wytwórcy do Wnioskodawcy i Wnioskodawca realizuje usługi zagospodarowania na warunkach ustalonych w umowie. Przy czym przedmiotem wniosku jest sytuacja, gdy Strony zawierają Umowę poprzez pisemne potwierdzenie przez Wykonawcę Zamówienia Zamawiającego.
W celu realizacji świadczenia, Wnioskodawca zawiera umowę z danym Wytwórcą będącym w posiadaniu odpadów. Zgodnie z umową Wytwórca nabywa usługę odbioru i zagospodarowania odpadów. Nabywca usługi oczekuje, iż Wnioskodawca w ramach zawartej umowy dokona kompleksowego świadczenia zagospodarowania odpadów, w ramach którego:
a) wykona usługę zagospodarowania odpadów, tj. odbierze odpady od Wytwórcy,
b) zleci Podwykonawcy transport odpadów od Wytwórcy do Wnioskodawcy,
c) zrealizuje usługę zagospodarowania na warunkach ustalonych w umowie,
d) dokona odsprzedaży na rzecz Wytwórcy usługi wykonanie przez Podwykonawcę z doliczeniem swojej marży.
Wynagrodzenie Wnioskodawcy kalkulowane jest w oparciu o ilość odpadów odebranych od Wytwórcy i przetworzonych przez Wnioskodawcę. Cena negocjowana jest dla każdego rodzaju odpadu, w zależności od jego jakości, parametrów i ilości oraz uwzględnia wszelkie koszty związane z transportem, koszty przetworzenia i zaangażowania zasobów ludzkich. Warunkiem zapłaty wynagrodzenia będzie potwierdzony przez Zamawiającego Protokół Odbioru przedmiotu zamówienia i wystawiona na jego podstawie faktura.
Cena zawiera również koszt transportu. Ze „(…)” wynika, że transport Wnioskodawca kupuje w swoim imieniu i na swoją rzecz.
Jak wskazano we wniosku, pomiędzy elementami wchodzącymi w skład świadczenia będącego przedmiotem wniosku występuje zależność powodująca, że elementy te nie mogą być wykonywane odrębnie. Usługa realizowana przez Wnioskodawcę jest świadczeniem, na które składa się szereg czynności. Czynności te są wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach jednego zlecenia (zamówienia). Zdaniem Wnioskodawcy, poszczególne elementy wchodzące w zakres opisanego świadczenia są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc będą tworzyć z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość sprzedawaną nierozłącznie.
Jak wskazał Wnioskodawca, kompleksowe podejście do usługi świadczonej przez niego pozwala na optymalizację zarówno kosztów, jak i procesów operacyjnych. Gdy wszystkie etapy są realizowane jako jedna zintegrowana usługa, możliwe jest lepsze zarządzanie zasobami, co prowadzi do obniżenia cen usług proponowanych Wytwórcom. Na przykład, koordynacja transportu i przetwarzania w ramach jednej usługi pozwala na lepsze planowanie logistyczne, co zmniejsza koszty paliwa i eksploatacji pojazdów. Ponadto, zintegrowane zarządzanie procesem umożliwia lepsze wykorzystanie infrastruktury i technologii, co przekłada się na wyższą efektywność operacyjną.
Wnioskodawca wyjaśnił, że Wytwórca nie jest zainteresowany zlecaniem poszczególnych czynności różnym Podwykonawcom oraz organizacją i logistyką poszczególnych etapów we własnym zakresie. Wykonywanie poszczególnych czynności odrębnie wymagałoby również zatrudnienia osoby, która znałaby specyfikę branży oraz przepisy prawne w tym zakresie. Efektem powyższych działań byłby wyższy koszt oraz dłuższy czas realizacji całego procesu. Wykonanie wszystkich elementów składających się na świadczenie będące przedmiotem wniosku – w opinii Wnioskodawcy – jest niezbędne do realizacji świadczenia. Usługa świadczona przez Wnioskodawcę jest procesem, który ma na celu przekształcenie odpadów w sposób bezpieczny dla środowiska oraz zgodny z obowiązującymi przepisami prawa. Każda z czynności składających się na ten proces, jest niezbędna do osiągnięcia tego celu. Brak którejkolwiek z tych czynności uniemożliwiłby realizację usługi w sposób kompletny i zgodny z oczekiwaniami klienta oraz wymogami prawnymi.
Należy zaznaczyć, że z punktu widzenia Wytwórcy czynności składające się na świadczenie kompleksowe tworzą jedną całość. Bowiem Wytwórca oczekuje od Wnioskodawcy nabycia usługi, czego efektem będzie wywiązanie się z obowiązku wynikającego z ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, polegającym na zagospodarowaniu wytwarzanych i posiadanych odpadów. W związku z powyższym klient zainteresowany jest realizacją zadania jako całości, a nie każdej z poszczególnych części odrębnie.
Poszczególne czynności wchodzące w skład usługi świadczonej przez Wnioskodawcę wzajemnie się uzupełniają. Na przykład, transport odpadów jest niezbędny do ich dostarczenia do miejsca, gdzie mogą być przetworzone lub unieszkodliwione. Trudno również wyobrazić sobie świadczenie usługi bez odbioru odpadów ze względu na brak możliwości zagospodarowania odpadów w siedzibie Wytwórcy. Każda z czynności jest integralną częścią całego procesu i nie może być traktowana jako odrębna usługa bez utraty sensu ekonomicznego całego świadczenia. Wytwórca oczekuje, że odpady zostaną odebrane i zagospodarowane w sposób zgodny z przepisami, bez konieczności angażowania się w poszczególne etapy procesu. Oferowanie tych czynności jako odrębnych usług byłoby niepraktyczne i nie spełniałoby oczekiwań rynkowych. Jak wskazał Wnioskodawca, w branży gospodarki odpadami powszechną praktyką jest oferowanie kompleksowych usług odbioru i zagospodarowania odpadów, które obejmują wszystkie niezbędne czynności. Taki model biznesowy jest uzasadniony zarówno ekonomicznie, jak i operacyjnie, ponieważ pozwala na efektywne zarządzanie procesem i optymalizację kosztów.
Jak wynika z dokonanej przez tutejszy organ analizy materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie (w tym zapisów zawartych w (...) dotyczącym zagospodarowania odpadowych płyt drogowych, (…)), wykonywane przez Wnioskodawcę czynności, tj. odbiór odpadu o kodzie 17 01 01, jego transport oraz przetwarzanie są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość. Powyższe wynika z faktu, że poszczególne wykonywane przez Wnioskodawcę czynności są niezbędne i prowadzą do realizacji określonego celu, w jakim zawarto umowę, tj. przetwarzania odpadu o kodzie 17 01 01. Także kontrahent (wytwórca odpadu) jest zainteresowany nabyciem jednego (kompleksowego) świadczenia. Kontrahent oczekuje, aby to Wnioskodawca zorganizował odbiór i transport odpadu. Istotą świadczenia z perspektywy podmiotu zlecającego jest to, aby płyty drogowe zostały odebrane i przetwarzane w sposób zgodny z przepisami. Wynagrodzenie obejmuje przy tym całość świadczenia wykonywanego przez Wnioskodawcę i będzie ustalane na podstawie ilości odebranego odpadu. Nabywca będzie zobowiązany do zapłaty jednej ceny, która będzie obejmowała wszystkie czynności składające się na usługę odbioru i zagospodarowania odpadów innych niż niebezpieczne (tj. odbioru płyt drogowych).
Podsumowując, realizacja przedmiotowego świadczenia, wymaga podjęcia kilku czynności, które nie stanowią celu samego w sobie i nie stanowią odrębnych świadczeń podlegających odrębnym stawkom podatkowym, lecz są środkami służącymi każdorazowo do wykonania ww. kompleksowego świadczenia.
Z uwagi na charakter i efekt końcowy wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności oraz oczekiwania nabywcy, w analizowanej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, gdzie usługa zagospodarowania odpadów stanowi czynność dominującą w odniesieniu do pozostałych świadczeń.
Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania wszystkich czynności wchodzących w skład tego świadczenia, zgodnie z usługą główną (dominującą). W związku z powyższym, w dalszej części decyzji dokonano klasyfikacji oraz określono stawkę podatku od towarów i usług dla usługi zagospodarowania odpadu – płyt drogowych przeznaczonych do recyklingu - odpadów innych niż niebezpieczne (usługi dominującej).
Uzasadnienie klasyfikacji usługi
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.
Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.).
Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.
Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).
Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:
- niniejszych zasad metodycznych,
- uwag do poszczególnych sekcji,
- schematu klasyfikacji.
Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:
- symbole grupowań,
- nazwy grupowań.
Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.
W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:
- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.
Zgodnie z tytułem, Sekcja E Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „USŁUGI DOSTARCZANIA WODY, ŚCIEKI I ODPADY ORAZ USŁUGI ZWIĄZANE Z ICH REKULTYWACJĄ”.
Na podstawie wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) sekcja E obejmuje:
- wodę w postaci naturalnej,
- wodę leczniczą i wody termalne,
- usługi związane z uzdatnianiem i dostarczaniem wody,
- handel wodą za pośrednictwem sieci wodociągowej,
- usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków,
- osady ze ścieków kanalizacyjnych,
- odpady,
- pellety i brykiety, z odpadów komunalnych,
- pellety i brykiety wytwarzane z różnych rodzajów odpadów przemysłowych,
- usługi związane ze zbieraniem odpadów,
- usługi związane z infrastrukturą przeznaczoną do przemieszczania odpadów,
- usługi związane ze składowaniem odpadów,
- usługi związane z przetwarzaniem i unieszkodliwianiem odpadów,
- usługi w zakresie odzysku surowców z materiałów segregowanych,
- surowce wtórne,
- transport, jeżeli jest on integralną częścią zbierania odpadów,
- usługi związane z odkażaniem i czyszczeniem gleby i wód gruntowych, wód powierzchniowych, powietrza, odkażaniem budynków, zakładów i terenów przemysłowych i inne usługi związane z rekultywacją.
Sekcja ta nie obejmuje:
- sprzedaży hurtowej odpadów i złomu, włącznie z segregowaniem, magazynowaniem, pakowaniem, itp., ale bez procesu dalszego przekształcania, sklasyfikowanej w 46.77.10.0,
- usług doradztwa w sprawach środowiska, sklasyfikowanych w 74.90.13.0.
W sekcji E zawarty jest m.in. dział 38 „USŁUGI ZWIĄZANE ZE ZBIERANIEM, PRZETWARZANIEM I UNIESZKODLIWIANIEM ODPADÓW; ODZYSK SUROWCÓW”, który obejmuje:
- usługi związane ze zbieraniem:
- stałych odpadów (śmieci), takich jak: odpady pochodzące z gospodarstw domowych lub odpady przemysłowe z pojemników na odpady, kontenerów itp., które mogą zawierać różne materiały nadające się do odzysku,
- surowców wtórnych,
- odpadów z koszy na śmieci w miejscach publicznych,
- odpadów pochodzących z budowy lub rozbiórki,
- resztek typu zarośla, krzewy, gruz, tłuczeń,
- odpadów z produkcji zakładów tekstylnych,
- stałych i niestałych odpadów niebezpiecznych, takich jak: substancje wybuchowe, utleniające się, łatwopalne, toksyczne, drażniące, szkodliwe, rakotwórcze, żrące, zakaźne oraz inne substancje i środki szkodliwe dla zdrowia ludzkiego i środowiska. Usługa ta może obejmować także identyfikację, przetwarzanie, pakowanie i oznakowanie odpadów dla celów transportowych,
- usługi związane z demontażem wyrobów zużytych,
- usługi związane z odzyskiem surowców z materiałów segregowanych,
- usługi składowisk odpadów niebezpiecznych,
- odpady niebezpieczne i inne niż niebezpieczne,
- surowce wtórne.
Dział ten obejmuje także:
- odpady komunalne pochodzące z gospodarstw domowych, hoteli, restauracji, szpitali, sklepów, biur itp., zmiotek z dróg i chodników, a także odpadów budowlanych i z rozbiórek; odpady komunalne zawierają zazwyczaj dużą różnorodność materiałów, takich jak: tworzywa sztuczne, guma, drewno, papier, materiały włókiennicze, szkło, metale, żywność, połamane meble i inne uszkodzone lub wybrakowane wyroby,
- odzysk tj. jakikolwiek proces, którego głównym celem jest to, aby odpady służyły użytecznemu zastosowaniu, przez zastąpienie innych materiałów, które w przeciwnym przypadku zostałyby użyte do spełnienia danej funkcji, lub w wyniku, którego odpady są przygotowywane do spełnienia takiej funkcji w danym zakładzie lub ogólnie w gospodarce,
- recykling – odzysk, w ramach, którego odpady są ponownie przetwarzane na produkty, materiały lub substancje wykorzystywane w pierwotnym celu lub innych celach; obejmuje ponowne przetwarzanie materiału organicznego (recykling organiczny), ale nie obejmuje odzysku energii i ponownego przetwarzania na materiały, które mają być wykorzystane, jako paliwa lub do celów wypełniania wyrobisk,
- recykling organiczny polegający na obróbce tlenowej, w tym kompostowaniu, lub obróbce beztlenowej odpadów, które ulegają rozkładowi biologicznemu w kontrolowanych warunkach przy wykorzystaniu mikroorganizmów, w wyniku, której powstaje materia organiczna lub metan.
Składowanie na składowisku odpadów nie jest traktowane, jako recykling organiczny.
Dział ten nie obejmuje:
- usług związanych z odkażaniem i sprzątaniem skażonych budynków, miejsc po eksploatacji górniczej, gleby, wód gruntowych, np. usuwania azbestu, sklasyfikowanych w 39.00.
W dziale PKWiU 38 znajduje się klasa 38.21 – USŁUGI ZWIĄZANE Z OBRÓBKĄ I USUWANIEM ODPADÓW INNYCH NIŻ NIEBEZPIECZNE.
Natomiast grupowanie 38.21.2 obejmuje USŁUGI ZWIĄZANE Z USUWANIEM ODPADÓW INNYCH NIŻ NIEBEZPIECZNE. W skład tego grupowania wchodzą:
- usługi związane ze składowiskami odpadów, spełniającymi określone normy prawne i wymogi sanitarne,
- usługi związane z pozostałymi składowiskami odpadów,
- usługi związane ze spalaniem odpadów innych niż niebezpieczne,
- pozostałe usługi związane z usuwaniem odpadów innych niż niebezpieczne.
W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca świadczy usługę zagospodarowania odpadu - płyt drogowych, które stanowią odpady inne niż niebezpieczne. Usługa realizuje cel ich zagospodarowania w procesie recyklingu (przekruszenia) – powstaje kruszywo betonowe, które może być ponownie wykorzystane np. do podbudowy dróg.
Zatem mając na uwadze elementy świadczenia oraz oczekiwania nabywcy świadczenia oraz to, że efektem końcowym wykonywanych czynności jest – zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa – zagospodarowanie odebranych odpadów poprzez ich recykling należy stwierdzić, że Wnioskodawca dokonując zagospodarowania odpadów we wskazany sposób realizuje jednocześnie cel w postaci usunięcia tego odpadu.
Uwzględniając powyższe, przedmiotowe świadczenie spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych grupowaniem PKWiU 38.21.2 – „USŁUGI ZWIĄZANE Z USUWANIEM ODPADÓW INNYCH NIŻ NIEBEZPIECZNE”.
Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.
Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług
W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.
Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
W poz. 33 załącznika nr 3 do ustawy, stanowiącego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wskazano PKWiU 38.21.2 „Usługi związane z usuwaniem odpadów innych niż niebezpieczne”.
Jak już wyżej wskazano, opisane we wniosku czynności stanowią świadczenie kompleksowe mieszczące się w kategorii PKWiU 38.21.2 „USŁUGI ZWIĄZANE Z USUWANIEM ODPADÓW INNYCH NIŻ NIEBEZPIECZNE”. Zatem, właściwą stawką dla opodatkowania tej usługi jest stawka podatku w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 33 załącznika nr 3 do ustawy.
Informacje dodatkowe
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.
Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.
Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
- świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).
Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
– w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:
- klasyfikacja towaru/usługi, lub
- stawka podatku właściwa dla towaru/usługi, lub
- podstawa prawna stawki podatku
staje się niezgodna z tymi przepisami.
Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”.
POUCZENIE
Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.
Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo