Interpretacja 0112-KDSL2-1.440.141.2025.6.SG

Sygnatura: 0112-KDSL2-1.440.141.2025.6.SG
Data wydania: 27 października 2025
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Stanowisko organu: Prawidłowe
Źródło: eureka.mf.gov.pl ↗

Teza

WIS ŚWIADCZENIE KOMPLEKSOWE - odbiór, transport i zagospodarowanie odpadów innych niż niebezpieczne nadających się do recyklingu, tj. odpadów w postaci żużla o kodzie 19 01 12.

Streszczenie

Spółka z o.o. będąca podatnikiem VAT złożyła wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej usługi kompleksowej polegającej na odbiorze, transporcie i zagospodarowaniu odpadów innych niż niebezpiecznych, konkretnie żużla o kodzie 19 01 12. Usługa jest świadczona na podstawie umowy z wytwórcą…

odpadów, wynagrodzenie jest kalkulowane na podstawie ilości odpadów, a proces obejmuje sezonowanie i badania odpadów przez wytwórcę przed odbiorem przez spółkę. Podatnik w swoim wniosku prosił o określenie stawki podatku VAT dla świadczenia kompleksowego obejmującego odbiór, transport i zagospodarowanie odpadów, argumentując, że usługa ta powinna być opodatkowana stawką 8% jako usługa związana z usuwaniem odpadów innych niż niebezpiecznych. Organ podatkowy uznał, że świadczenie stanowi usługę kompleksową zaklasyfikowaną do PKWiU 38.21.2 i podlega stawce VAT w wysokości 8% na podstawie odpowiednich przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, wydając wiążącą informację stawkową na okres 5 lat.

jeszcze 96 słów

Pełne streszczenie po zalogowaniu

Streszczenie AI to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby zobaczyć pełną analizę.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Treść interpretacji

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, po rozpatrzeniu wniosku SPÓŁKI Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ (…) z dnia 28 marca 2025 r. (data wpływu 28 marca 2025 r.), uzupełnionego pismami z dnia: 8 maja 2025 r. (data wpływu 8 maja 2025 r.), 7 lipca 2025 r. (data wpływu 7 lipca 2025 r.) oraz 25 września 2025 r. (data wpływu 25 września 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) – odbiór, transport i zagospodarowanie odpadów innych niż niebezpieczne nadających się do recyklingu, tj. odpadów w postaci żużla o kodzie 19 01 12

Opis usługi: Wnioskodawca realizuje świadczenie obejmujące odbiór, transport i zagospodarowanie odpadów, tj. żużla (odpadu o kodzie 19 01 12), stanowiących odpady inne niż niebezpieczne nadające się do recyklingu. Pomimo zapisów preambuły „UMOWY NR (…)”, przedmiotem wniosku jest – zgodnie z oświadczeniem Wnioskodawcy – świadczenie wykonywane w oparciu o tą umowę zawartą przez Wnioskodawcą ze Zleceniodawcą, będącym Wytwórcą odpadów.

Świadczenie dotyczy schematu współpracy pomiędzy Wnioskodawcą a Wytwórcą, gdzie Wnioskodawca wykonuje transport odpadów od Wytwórcy do Wnioskodawcy i Wnioskodawca realizuje usługi zagospodarowania na warunkach ustalonych w umowie.

W celu realizacji świadczenia, Wnioskodawca zawiera umowę z danym Wytwórcą będącym w posiadaniu odpadów. Istotą umowy zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a Wytwórcą jest kompleksowe rozwiązanie uwalniające Wytwórców od wynikających z ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, obowiązków samodzielnej realizacji zagospodarowania wytwarzanych i posiadanych odpadów. Zgodnie z umową Wytwórca nabywa usługę odbioru i zagospodarowania odpadów. Nabywca usługi oczekuje, iż Wnioskodawca w ramach zawartej umowy dokona kompleksowego świadczenia zagospodarowania odpadów, w ramach którego:

a) Wnioskodawca zobowiązuje się do wykonania usługi zagospodarowania odpadów, tj. odbioru odpadów od Wytwórcy,

b) Wnioskodawca wykonuje transport odpadów od Wytwórcy do Wnioskodawcy,

c) Wnioskodawca realizuje usługi zagospodarowania na warunkach ustalonych w umowie.

Proces sezonowania odpadu (żużla) oraz badania pod kątem określonych parametrów przeprowadzane są w celu:

a. Stabilizacji chemicznej i fizycznej żużla – umożliwia to dokończenie procesów hydratacji i karbonizacji, co prowadzi do zmniejszenia reaktywności materiału;

b. Redukcji wymywania substancji szkodliwych – sezonowanie pozwala na związanie lub immobilizację potencjalnie toksycznych składników;

c. Oceny przydatności do dalszego wykorzystania – badania parametrów pozwalają określić, czy żużel może być wykorzystany jako materiał budowlany, do budowy dróg lub innych zastosowań;

d. Spełnienia wymagań prawnych – badania są konieczne do klasyfikacji odpadu i określenia sposobów jego zagospodarowania zgodnie z przepisami ochrony środowiska;

e. Minimalizacji ryzyka środowiskowego – proces ten zapewnia, że materiał nie będzie stanowił zagrożenia dla środowiska naturalnego po jego wykorzystaniu lub składowaniu.

Odpad, który przekazuje Zleceniodawca (Wytwórca) jest tym samym odpadem po zakończeniu sezonowania przez Zleceniodawcę (Wytwórcę), który następnie odbiera Wnioskodawca. Odpad jest odbierany z obiektu należącego do Zleceniodawcy (Wytwórcy).

Wynagrodzenie Wnioskodawcy kalkulowane jest w oparciu o ilość odpadów odebranych od Wytwórcy i przetworzonych przez Wnioskodawcę. Cena negocjowana jest dla każdego rodzaju odpadu, w zależności od jego jakości, parametrów i ilości oraz uwzględnia wszelkie koszty związane z transportem, koszty przetworzenia i zaangażowania zasobów ludzkich. Podstawą wystawienia faktury VAT przez Zleceniobiorcę będzie miesięczne zestawienie zbiorcze potwierdzające tonaż odebranego żużla, podpisane przez upoważnionych przedstawicieli Zleceniodawcy i Zleceniobiorcy.

Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 38.21.2

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 33 załącznika nr 3 do ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 8 maja 2024 r. o doprecyzowanie opisu sprawy i stosowne dokumenty, w dniu 7 lipca 2025 r. o dalsze doprecyzowanie opisu świadczenia i niezanonimizowane dokumenty, a także dnia 25 września 2025 r. o kolejne doprecyzowanie opisu sprawy.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis świadczenia

Wnioskodawca (dalej: Spółka) jest osobą prawną z siedzibą na terytorium Polski, która podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie zagospodarowania odpadów. Działalność Wnioskodawcy polega na świadczeniu odpłatnej organizacji procesu zagospodarowania odpadów poprzez: odbiór, transport i przetwarzanie odpadów wytworzonych przez wytwórców odpadów w rozumieniu z ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (dalej: Wytwórcy).

Przedmiotem usługi świadczonej przez Wnioskodawcę są odpady inne niż niebezpieczne, nadające się do recyklingu.

W celu realizacji tej usługi, Wnioskodawca zawiera umowę z danym Wytwórcą będącym w posiadaniu odpadów. Zgodnie z umową Wytwórca nabywa usługę odbioru i zagospodarowania odpadów. Nabywca usługi oczekuje, iż Wnioskodawca w ramach zawartej umowy dokona kompleksowego świadczenia zagospodarowania odpadów, w ramach którego:

a) zrealizuje odbiór odpadów z miejsca wyznaczonego przez Wytwórcę,

b) wykona transport odpadów do Wnioskodawcy – w zależności od miejsca odbioru, rodzaju i ilości odpadów, podejmowana jest decyzja o transporcie odpadów przez Wnioskodawcę lub inny podmiot,

c) przeprowadzi badania odebranych odpadów – w przypadku niektórych odpadów istnieje konieczność przeprowadzenia badań potwierdzających rodzaj odpadów,

d) dostarczy Wytwórcy dokumentację potwierdzającą wykonanie usługi na zasadach przewidzianych prawem,

e) zorganizuje usługę na poszczególnych etapach przez pracowników Wnioskodawcy, tj. ustali termin i adres odbioru, dokona analizy ilości i rodzaju odpadów, zleci badania (w przypadku potrzeby), przygotuje dokumentację na rzecz Wytwórcy.

Pomiędzy elementami wchodzącymi w skład świadczenia będącego przedmiotem wniosku występuje zależność powodująca, że elementy te nie mogą być wykonywane odrębnie. Usługa realizowana przez Wnioskodawcę jest świadczeniem, na które składa się szereg czynności. Oprócz odbioru, wywozu, i gospodarczego wykorzystania, Wnioskodawca jest zobowiązany do zapewnienia środków transportu, zapewnienia sprzętu i wyposażenia, zlecenia badań. Każdy z tych etapów jest integralną częścią całego procesu i wymaga koordynacji oraz zarządzania. Czynności te są wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach jednego zlecenia (zamówienia).

Ponadto, usługa ta może obejmować różne rodzaje odpadów inne niż niebezpieczne, w tym odpady budowlane, opakowaniowe, komunalne, przemysłowe. Każdy rodzaj odpadów wymaga specyficznego podejścia i technologii do ich przetwarzania.

Zdaniem Wnioskodawcy, poszczególne elementy wchodzące w zakres opisanego świadczenia są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc będą tworzyć z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość sprzedawaną nierozłącznie.

Kompleksowe podejście do usługi świadczonej przez Wnioskodawcę pozwala na optymalizację zarówno kosztów, jak i procesów operacyjnych. Gdy wszystkie etapy (odbiór, transport, sortowanie, przetwarzanie) – są realizowane jako jedna zintegrowana usługa, możliwe jest lepsze zarządzanie zasobami, co prowadzi do obniżenia cen usług proponowanych Wytwórcom. Na przykład, koordynacja transportu i przetwarzania w ramach jednej usługi pozwala na lepsze planowanie logistyczne, co zmniejsza koszty paliwa i eksploatacji pojazdów. Ponadto, zintegrowane zarządzanie procesem umożliwia lepsze wykorzystanie infrastruktury i technologii, co przekłada się na wyższą efektywność operacyjną.

Wytwórca nie jest zainteresowany zlecaniem poszczególnych czynności różnym Podwykonawcom oraz organizacją i logistyką poszczególnych etapów we własnym zakresie. Wykonywanie poszczególnych czynności odrębnie wymagałoby również zatrudnienia osoby, która znałaby specyfikę branży oraz przepisy prawne w tym zakresie. Efektem powyższych działań byłyby wyższy koszt oraz dłuższy czas realizacji całego procesu.

Zgodnie z treścią umowy, Strony ustalają w niej warunki realizacji wskazując odpowiednio na obowiązki i uprawnienia stron wynikające z kontraktu.

Umowa przewiduje również, że wynagrodzenie należne Wnioskodawcy za wykonaną usługę może być ustalone ryczałtowo lub kalkulowane w oparciu o ilość odpadów odebranych od Wytwórcy i przetworzonych przez Wnioskodawcę. Cena negocjowana jest osobno dla każdego rodzaju odpadu, w zależności od jego jakości, parametrów i ilości.

Realizacja odbioru odpadów i ich przetwarzania na podstawie umowy może odbywać się dwojako: przez Wnioskodawcę lub Podwykonawców. Różnica zależy od tego, czy Wnioskodawca posiada wymaganą infrastrukturę umożliwiającą realizację przetwarzania odpadów oraz stosowne uprawnienia wynikające z ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. W przypadku, gdy Wnioskodawca posiada infrastrukturę oraz stosowne uprawnienia, czynności odbioru i zagospodarowania odpadów realizowane są przez Wnioskodawcę przy pomocy własnych zasobów i infrastruktury.

Wnioskodawca jako podmiot zobowiązany do wykonania powyższej usługi jest stroną umowy ponoszącą odpowiedzialność kontraktową za jej prawidłowe wykonanie.

Co do zasady, schemat współpracy pomiędzy Wnioskodawcą a Wytwórcą wygląda następująco:

a) Wnioskodawca zobowiązuje się do wykonania usługi zagospodarowania odpadów, tj. odbioru odpadów od Wytwórcy,

b) Wnioskodawca wykonuje transport odpadów od Wytwórcy do Wnioskodawcy,

c) Wnioskodawca realizuje usługi zagospodarowania na warunkach ustalonych w umowie.

Z punktu widzenia Wytwórcy oraz ustawy o podatku od towarów i usług, to jednak Wnioskodawca jest podmiotem świadczącym usługi odbioru i zagospodarowania odpadów powstających w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Wytwórcę.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca uważa, że w stosunku do wykonywanej przez siebie usługi na rzecz Wytwórców także powinien stosować stawkę w wysokości 8%.

W dniu 8 maja 2025 r., w piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał następujące informacje:

1. Czynności przetwarzania odpadów są realizowane przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca transportuje odpady we własnym zakresie.

2. Wykonanie wszystkich elementów składających się na świadczenie będące przedmiotem wniosku jest niezbędne do realizacji świadczenia. Usługa świadczona przez Wnioskodawcę jest procesem, który ma na celu przekształcenie odpadów w sposób bezpieczny dla środowiska oraz zgodny z obowiązującymi przepisami prawa. Każda z czynności składających się na ten proces, począwszy od odbioru odpadów, poprzez ich transport, sortowanie, przetwarzanie, aż po ostateczne unieszkodliwienie lub odzysk, jest niezbędna do osiągnięcia tego celu. Brak którejkolwiek z tych czynności uniemożliwiłby realizację usługi w sposób kompletny i zgodny z oczekiwaniami klienta oraz wymogami prawnymi.

Należy zaznaczyć, że z punktu widzenia Wytwórcy czynności składające się na świadczenie kompleksowe tworzą jedną całość. Bowiem Wytwórca oczekuje od Wnioskodawcy nabycia usługi, czego efektem będzie wywiązanie się z obowiązku wynikającego z ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, polegającym na zagospodarowaniu wytwarzanych i posiadanych odpadów. W związku z powyższym, klient zainteresowany jest realizacją zadania jako całości, a nie każdej z poszczególnych części odrębnie.

Poszczególne czynności wchodzące w skład usługi świadczonej przez Wnioskodawcę są ze sobą ściśle powiązane i wzajemnie się uzupełniają. Na przykład, transport odpadów jest niezbędny do ich dostarczenia do miejsca, gdzie mogą być przetworzone lub unieszkodliwione. Trudno również wyobrazić sobie świadczenie usługi bez odbioru odpadów ze względu na brak możliwości zagospodarowania odpadów w siedzibie Wytwórcy. Brak sortowania spowodowałby brak możliwości zagospodarowania odpadów w zależności od ich rodzaju. Każda z tych czynności jest integralną częścią całego procesu i nie może być traktowana jako odrębna usługa bez utraty sensu ekonomicznego całego świadczenia. Wytwórca oczekuje, że odpady zostaną odebrane i zagospodarowane w sposób zgodny z przepisami, bez konieczności angażowania się w poszczególne etapy procesu. Oferowanie tych czynności jako odrębnych usług byłoby niepraktyczne i nie spełniałoby oczekiwań rynkowych.

W branży gospodarki odpadami powszechną praktyką jest oferowanie kompleksowych usług odbioru i zagospodarowania odpadów, które obejmują wszystkie niezbędne czynności. Taki model biznesowy jest uzasadniony zarówno ekonomicznie, jak i operacyjnie, ponieważ pozwala na efektywne zarządzanie procesem i optymalizację kosztów.

3. Wnioskodawca świadczy usługi w celu zarobkowym. Ponadto, działania Wnioskodawcy są ukierunkowane również na dbałość o środowisko.

4. Teoretycznie część czynności mogłoby być rozdzielone i odrębnie świadczone na rzecz Wytwórcy. Wymagałoby to jednak z jego strony ścisłej koordynacji między poszczególnymi etapami. Każda czynność, taka jak odbiór, transport, sortowanie, przetwarzanie i unieszkodliwienie jest integralną częścią całego procesu. Rozdzielenie tych czynności pomiędzy różne podmioty mogłoby prowadzić do problemów z koordynacją, co z kolei mogłoby skutkować opóźnieniami, zwiększonymi kosztami i ryzykiem niezgodności z przepisami.

Usługa świadczona przez Wnioskodawcę może obejmować różne rodzaje odpadów inne niż niebezpieczne, w tym odpady budowlane, opakowaniowe, komunalne, przemysłowe. Każdy rodzaj odpadów wymaga specyficznego podejścia i technologii do ich przetwarzania.

Istotna jest również znajomość przepisów prawnych dotyczących gospodarki odpadami oraz działanie zgodnie z tymi przepisami. W związku z tym, Wnioskodawca świadczy usługi zagospodarowania odpadów zgodnie z ustawą z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

Wytwórca nie jest zainteresowany zlecaniem poszczególnych czynności różnym Podwykonawcom oraz organizacją i logistyką poszczególnych etapów we własnym zakresie. Wykonywanie poszczególnych czynności odrębnie wymagałoby również dodatkowo zatrudnienia osoby, która znałaby specyfikę branży oraz przepisy prawne w tym zakresie. Efektem takich działań byłby wyższy koszt oraz dłuższy czas całego procesu.

Wytwórca oczekuje kompleksowej usługi, która obejmuje wszystkie etapy: odbiór, transport, zlecenia badań, przetworzenie odpadów, obsługa logistyczna i prawna. Rozdzielenie czynności pomiędzy różne podmioty byłoby mniej wygodne, droższe i bardziej skomplikowane dla klienta.

5. Cena negocjowana jest osobno dla każdego rodzaju odpadu, w zależności od jego jakości, parametrów i ilości i uwzględnia wszelkie koszty związane z transportem, koszty przetworzenia, badań, zaangażowania zasobów ludzkich.

6. Wnioskodawca jako podmiot zobowiązany do wykonania usługi jest stroną umowy ponoszącą odpowiedzialność kontraktową za jej prawidłowe wykonanie wobec Wytwórcy.

Do ww. pisma dołączono następujące dokumenty:

(…).

Z kolei w piśmie z dnia 7 lipca 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku – Wnioskodawca doprecyzował opis świadczenia o następujące informacje:

1. Wykonanie przedmiotowego świadczenia przez Wnioskodawcę odbywa się zgodnie z ustawą z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2023 r., poz. 1587, z późn. zm.).

2. Dokumentacja na rzecz Wytwórcy odpadów innych niż niebezpieczne będzie obejmować:

- Kartę przekazania odpadów przekazaną elektronicznie przez Wnioskodawcę, (…) dokona sprawdzenia danych wskazanych na dokumencie,

- fakturę potwierdzającą dokonanie usługi kompleksowej obejmującej transport, odbiór i zagospodarowanie odpadów niebezpiecznych wystawioną przez Wnioskodawcę.

Dokumentacja potwierdzająca, że odpady inne niż niebezpieczne (w formie Karty przekazania odpadów) zostanie przesłana elektronicznie przez Wnioskodawcę bezpośrednio do Wytwórcy odpadów innych niż niebezpieczne. Pozostałe dokumenty zostaną przekazane przez Wnioskodawcę elektronicznie jako załączniki do e-maili.

W omawianym stanie faktycznym, transport odpadów jest świadczony przez Wnioskodawcę, informacja o „innym podmiocie” w lit. b) została błędnie podana.

W ramach ww. uzupełnienia Wnioskodawca przesłał następujące dokumenty:

(…).

Ponadto, Wnioskodawca zaznaczył, że harmonogramy prac ustalane są na bieżąco w drodze e-mailowej. Przykładowe ustalenia stanowią załącznik do odpowiedzi.

Dokumentem potwierdzającym, że odpady zostały przetworzone i innych dokumentów na rzecz Wytwórcy jest Karta przekazania odpadu.

Przesłana „UMOWA NR (…)” zawiera m.in. następujące zapisy:

„(…)”.

Natomiast pismem z dnia 25 września 2025 r. Wnioskodawca – na pytania tutejszego organu – odpowiedział w następujący sposób:

„(…)

I. Doprecyzowanie opisu świadczenia o następujące informacje:

Należy wskazać, czy przedmiotem analizowanego wniosku jest:

1) świadczenie realizowane przez Wnioskodawcę na rzecz Wytwórcy,

czy

2) świadczenie wykonywane na podstawie „UMOWY NR (…)” zawartej przez Wnioskodawcę ze Zleceniodawcą (Pośrednikiem)?

Odpowiedź Spółki: Przedmiotem analizowanego wniosku jest świadczenie wykonywane na podstawie „UMOWY NR (…)” zawartej przez Wnioskodawcę ze Zleceniodawcą (Wytwórcą).

Informacja dotycząca Zleceniodawcy jako pełniącego rolę pośrednika wynika z błędnej interpretacji preambuły umowy dotyczącej innej umowy niebędącej przedmiotem wniosku:

„(…)”.

Punkt (...) dotyczą świadczenia zawartego na podstawie innej umowy, gdzie Zleceniodawca jest Pośrednikiem. Jak wskazuje punkt (...), informacje w punktach (...) dotyczą dotychczasowej współpracy Stron umowy i będą współpracować w zakresie żużli powstających w ramach działalności Zleceniodawcy, więc Zleceniodawca jest Wytwórcą odpadów w zakresie przesłanej umowy.

1. Jaką rolę pełni/odgrywa Zleceniodawca (Pośrednik) w przedmiotowej sprawie?

Z umowy wynika, że (…).

Odpowiedź Spółki: Zleceniodawca pełni rolę Wytwórcy odpadów. Na podstawie umowy Zleceniodawca ma następujące główne obowiązki:

1. Obowiązki związane z odbiorem żużla:

a. Ładowanie żużla na terenie Obiektu na środki transportowe podstawione przez Zleceniobiorcę

b. Rozładunek nadwyżki żużla ponad dopuszczalną ładowność załadowanych jednostek transportowych

c. Ważenie odebranego żużla na legalizowanej elektronicznej wadze najazdowej na terenie Obiektu

2. Obowiązki dokumentacyjne:

a. Przekazywanie Zleceniobiorcy kopii dokumentów legalizacyjnych posiadanej wagi (na pisemne żądanie, w terminie 7 dni)

b. Sporządzanie i przekazywanie miesięcznych zestawień zbiorczych potwierdzających tonaż odebranego żużla (do 3 dnia roboczego od zakończenia miesiąca)

c. Przekazywanie wyników badań żużla zgodnie z Załącznikiem nr 2 (na żądanie Zleceniobiorcy, nie częściej niż raz na kwartał)

3. Obowiązki harmonogramowe:

a. Uzgadnianie i przekazywanie harmonogramów odbiorów w drodze elektronicznej

b. Przekazywanie wiążącego harmonogramu odbiorów żużli na dany tydzień do godziny (...) ostatniego dnia roboczego poprzedzającego tydzień objęty harmonogramem

4. Obowiązki płatnicze:

a. Zapłata comiesięcznego wynagrodzenia Zleceniobiorcy w wysokości (...)

b. Płatność w terminie 30 dni od doręczenia prawidłowo wystawionej faktury

c. Dokonywanie płatności z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności (MPP)

5. Obowiązki gwarancyjne:

a. Gwarantowanie, że udostępniony żużel będzie sezonowany na terenie Zleceniodawcy zgodnie z obowiązującymi przepisami

b. Zapewnienie, że żużel będzie odpowiadać przekazywanym wynikom badań oraz parametrom granicznym określonym w załączniku nr 2

6. Obowiązki informacyjne:

a. Informowanie Zleceniobiorcy o zmianach w przepisach i regulacjach wewnętrznych dotyczących BHP, ruchu drogowego i PPOŻ (w ciągu 14 dni od dokonania zmian)

b. Wypełnienie obowiązku informacyjnego RODO w imieniu drugiej Strony

7. Obowiązki odszkodowawcze:

a. Pokrycie szkody w pełnej wysokości w przypadku nałożenia na Zleceniobiorcę kar, grzywien lub odszkodowań w związku z niewykonaniem lub niewłaściwym wykonaniem Umowy przez Zleceniodawcę.

2. W jakim celu przeprowadzany jest przez Zleceniodawcę (Pośrednika) proces sezonowania odpadu (żużla) oraz badania pod kątem określonych parametrów?

Odpowiedź Spółki: Proces sezonowania odpadu (żużla) oraz badania pod kątem określonych parametrów przeprowadzane są w celu:

a. Stabilizacji chemicznej i fizycznej żużla – umożliwia to dokończenie procesów hydratacji i karbonizacji, co prowadzi do zmniejszenia reaktywności materiału;

b. Redukcji wymywania substancji szkodliwych – sezonowanie pozwala na związanie lub immobilizację potencjalnie toksycznych składników;

c. Oceny przydatności do dalszego wykorzystania – badania parametrów pozwalają określić, czy żużel może być wykorzystany jako materiał budowlany, do budowy dróg lub innych zastosowań;

d. Spełnienia wymagań prawnych – badania są konieczne do klasyfikacji odpadu i określenia sposobów jego zagospodarowania zgodnie z przepisami ochrony środowiska;

e. Minimalizacji ryzyka środowiskowego – proces ten zapewnia, że materiał nie będzie stanowił zagrożenia dla środowiska naturalnego po jego wykorzystaniu lub składowaniu.

3. Czy odpad, który przekazuje Wytwórca pośrednikom jest tym samym odpadem po zakończeniu sezonowania przez Zleceniodawcę (Pośrednika), który następnie odbiera Wnioskodawca?

Odpowiedź Spółki: Tak, odpad, który przekazuje Zleceniodawca (Wytwórca) jest tym samym odpadem po zakończeniu sezonowania przez Zleceniodawcę (Wytwórcę), który następnie odbiera Wnioskodawca.

4. Do kogo należy obiekt, z którego odbierany jest odpad (żużel)? Innymi słowy, czy odpad jest odbierany z obiektu Zleceniodawcy (Pośrednika) czy Wytwórcy?

Z zapisów umowy zawartej między Zleceniodawcą (Pośrednikiem) i Wnioskodawcą wynika początkowo, że obiekt należy do Wytwórcy – „(…)”.

Jednocześnie jednak w § (...) ww. umowy unormowano, że (…).

Odpowiedź Spółki: Odpad jest odbierany z obiektu Zleceniodawcy (Wytwórcy).

5. Jeśli obiekt, z którego odbierany jest odpad należy do Zleceniodawcy (Pośrednika) to należy wyjaśnić, w jaki sposób odpad Wytwórcy znalazł się na terenie Zleceniodawcy (czy został tam przetransportowany w celu sezonowania)? Jeśli tak, to w jakich okolicznościach i w jakim celu jest tam składowany?

Odpowiedź Spółki: Odpad jest odbierany z obiektu Zleceniodawcy (Wytwórcy).

II. Przesłanie następujących dokumentów:

(…).

Odpowiedź Spółki: Wnioskodawca przedstawia następujące informacje:

1. Wnioskodawca informuje, że umowa zawarta pomiędzy Wytwórcą a Zleceniodawcą została przedstawiona Wnioskodawcy do wglądu, nie ma możliwości jej udostępnienia. Jak wskazano w pytaniu umowa została zawarta pomiędzy Wytwórcą a Zleceniodawcą, więc Wnioskodawca nie jest stroną tej umowy. W powszechnie obowiązujących zasadach biznesowych, umowy pomiędzy dwoma podmiotami są informacją chronioną stron umowy. W związku z tym, Wnioskodawca nie ma możliwości przekazania wskazanej umowy. Zdaniem Wnioskodawcy, wskazana umowa nie jest niezbędna do wskazania właściwej stawki podatku dla przedmiotowego świadczenia. Istotne są czynności świadczone przez Wnioskodawcę a nie zakres świadczeń wskazany w umowach kontrahentów Wnioskodawcy.

2. Wskazana w preambule umowa nr (…) z dnia (…) zawartej pomiędzy Zleceniodawcą a Wnioskodawcą na czas nieokreślony jest odrębną umową, niepowiązaną z opisywanym świadczeniem umowy.

Zdaniem Wnioskodawcy, powyższe wymaganie organu dotyczące przesłania umów wskazanych w preambule załączonej umowy jest wymaganiem wykraczającym poza zakres świadczenia. Wnioskodawca przedstawił dokumenty, w tym umowę, na podstawie której realizowane jest świadczenie.

Jak wskazano w (…).

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)

Na wstępie należy wyjaśnić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia złożonego kompleksowego.

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., w sprawie nr C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93 stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:

- w wyroku z dnia 27 października 2005 r., w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),

- w wyroku z dnia 27 września 2012 r., w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

Charakter danego świadczenia należy także oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.

Podsumowując zatem powyższe, świadczenie złożone (kompleksowe) ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.

Podkreślić należy, że w przypadku, gdy wykonywana czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej dzielić na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie złożone. Jeśli więc wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to wówczas dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną.

Do rozstrzygnięcia, czy w konkretnej sprawie mamy do czynienia z jednym, bądź wieloma świadczeniami istotne jest dokonanie tej analizy z punktu widzenia klienta, odbiorcy tych czynności. Wymaga to wzięcia pod uwagę wszelkich okoliczności, w jakich następuje transakcja, w celu określenia jej elementów charakterystycznych i dominujących. Element dominujący określa się z punktu widzenia przeciętnego konsumenta oraz z uwzględnieniem, w ramach całościowej oceny, wagi jakościowej, a nie tylko ilościowej, elementów świadczenia usług w stosunku do elementów dostawy towarów.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca realizuje świadczenie obejmujące odbiór, transport i zagospodarowanie odpadów, tj. żużla (odpadu o kodzie 19 01 12), stanowiących odpady inne niż niebezpieczne nadające się do recyklingu.

Pomimo zapisów preambuły „UMOWY NR (…)”, przedmiotem wniosku jest – zgodnie z oświadczeniem Wnioskodawcy – świadczenie wykonywane w oparciu o tą umowę zawartą przez Wnioskodawcą ze Zleceniodawcą, będącym Wytwórcą odpadów.