WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)
Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 29 czerwca 2026 r. (data wpływu 29 czerwca 2026 r.), uzupełnionego pismami z dnia: 29 czerwca 2026 r. (data wpływu 29 czerwca 2026 r.), 19 sierpnia 2026 r. (data wpływu 19 sierpnia 2026 r.) oraz 8 września 2026 r. (data wpływu 8 września 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.
Przedmiot wniosku:
Usługa – Usługa pocztowa polegająca na przyjmowaniu, sortowaniu, przemieszczaniu i doręczaniu przesyłek kurierskich i rejestrowanych podlegająca przepisom Prawa pocztowego świadczona na rzecz klientów biznesowych
Opis usługi:
Wnioskodawca jest podmiotem należącym do grupy X, będącej (...). Zakres działalności Spółki obejmuje odbiór, przewóz i doręczanie przesyłek, dokonywanych przez podmioty handlowe w branży e-commerce do klientów oraz obsłudze zwrotów, dokonywanych przez klientów. Działalność Spółki jest zorganizowana w oparciu o współpracę z przewoźnikami zewnętrznymi (Kurierzy), którym Spółka zleca wykonanie przewozu przesyłek do ich odbiorców. Wnioskodawca posiada status operatora pocztowego w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe, tj. przedsiębiorcy uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej, na podstawie wpisu do rejestru operatorów pocztowych. Przedmiotem wniosku jest Usługa pocztowa polegająca na przyjmowaniu, sortowaniu, przemieszczaniu i doręczaniu przesyłek kurierskich i rejestrowanych podlegająca przepisom Prawa pocztowego świadczona na rzecz klientów biznesowych. Usługa będąca przedmiotem wniosku obejmuje każdorazowo wykonanie następujących czynności:
• odbiór przesyłki od nadawcy wraz z rejestracją daty i godziny nadania,
• przewóz przesyłki na określonej trasie,
• umożliwienie śledzenia przesyłki od momentu nadania do momentu odbioru,
• doręczenie przesyłki do odbiorcy w miejscu określonym przez nadawcę lub uzgodnionym z odbiorcą w określonym terminie wraz z rejestracją daty i godziny odbioru,
• zwrot przesyłki do nadawcy w przypadku nieskutecznej próby doręczenia przesyłki do odbiorcy.
Zasadniczym wynagrodzeniem Spółki za wykonanie Usługi pocztowej jest Opłata podstawowa, w ramach której mieści się także możliwość przekierowania paczki, a w przypadku Automatów i Punktów Opłata zawiera również objęcie przesyłki ubezpieczeniem do określonej kwoty. Wysokość Opłaty podstawowej, jaką musi zapłacić nabywca Usługi pocztowej zależy od czynników takich jak waga i wymiary przesyłki, sposób jej nadania (przez Kuriera, w Punkcie lub Automacie), tryb lub czas przewidziany na jej doręczenie oraz miejsce doręczenia.
Rozstrzygnięcie:
PKWiU 2015 - 53
Stawka podatku od towarów i usług:
23%
Podstawa prawna:
art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy
Cel wydania WIS:
określenie stawki podatku od towarów i usług
UZASADNIENIE
W dniu 29 czerwca 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 29 czerwca 2026 r. o wskazanie stanowiska Wnioskodawcy, w dniu 19 sierpnia 2026 r. o doprecyzowanie opisu sprawy oraz stosowne dokumenty oraz w dniu 8 września 2026 r. o wskazanie przedmiotu wniosku i dalsze doprecyzowanie opisu sprawy.
W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi
Wnioskodawca („Spółka”) jest podmiotem należącym do grupy X, będącej (...). Zakres działalności Spółki obejmuje odbiór, przewóz i doręczanie przesyłek, dokonywanych przez podmioty handlowe w branży e-commerce do klientów oraz obsłudze zwrotów, dokonywanych przez klientów. Wówczas usługi są zasadniczo świadczone na rzecz klientów biznesowych (B2B). Spółka obsługuje również odbiór, przewóz i doręczanie przesyłek, nadawanych przez klientów indywidualnych.
Działalność Spółki jest zorganizowana w oparciu o współpracę z przewoźnikami zewnętrznymi, którym Spółka zleca wykonanie przewozu przesyłek do ich odbiorców (dalej „Kurierzy”). Spółka dysponuje siecią punktów nadań i odbioru przesyłek (Punkty oraz Automaty).
Spółka posiada status operatora pocztowego w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (dalej „Prawo pocztowe”), tj. przedsiębiorcy uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej, na podstawie wpisu do rejestru operatorów pocztowych i jest wpisana do rejestru operatorów pocztowych pod numerem (...).
Przedmiotem niniejszego wniosku jest Usługa pocztowa, w (...) (dalej: „Regulamin”), zdefiniowana jako: „(...)”.
Wnioskodawca nadmienia, że Regulamin (załączony do niniejszego wniosku) określa także zasady świadczenia przez Spółkę Usługi przewozowej (zdefiniowanej: „(...)”. Usługa przewozowa nie jest objęta zakresem niniejszego wniosku.
W świetle definicji zawartych w Regulaminie:
(...)”.
W ramach wykonania Usługi pocztowej Spółka odbiera, przesyłkę od Nadawcy (tj. osoby fizycznej, prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, która przekazuje przesyłkę Spółce w celu wykonania Usługi), przewozi i doręcza ją do Odbiorcy (tj. osoby fizycznej, prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, której ma być doręczona przesyłka).
Schemat wykonania Usługi jest następujący:
1. Zleceniodawca, tj. Nadawca, Odbiorca lub osoba trzecia zleca Spółce wykonanie Usługi pocztowej.
2. Przesyłka może być nadana w Punkcie, Automacie lub odebrana przez Kuriera pod adresem Nadawcy podanym w zleceniu wykonania Usługi. Zleceniodawca ma obowiązek umieścić na opakowaniu przesyłki wygenerowaną z systemu Spółki etykietę, zawierającą adres Nadawcy oraz adres Odbiorcy, które muszą być zgodne z danymi zamieszczonymi w zleceniu Usługi. W przypadku braku wygenerowanej z systemu etykiety, przesyłka powinna posiadać inne oznaczenia pozwalające na jej identyfikację, w szczególności numer zlecenia przewozu, skróconą etykietę.
3. Przesyłka kurierska jest doręczana w gwarantowanym terminie określonym w umowie lub Cenniku lub Charakterystyce Usług i Dopłat. W przeciwnym razie, przyjmuje się, że wynosi on (...) dni (z wyłączeniem sobót oraz dni ustawowo wolnych od pracy). Doręczenie przesyłki pod adres wskazany w zleceniu przewozu następuje do rąk Odbiorcy, do rąk pełnoletniego domownika lub innej osoby upoważnionej do odbioru. Jeżeli Zleceniodawca wskaże w zleceniu przewozu numer telefonu lub adres email Odbiorcy, odbiór przesyłki może nastąpić przez osobę, która przy odbiorze przesyłki poda numer PIN jaki został wysłany na ten numer telefonu lub adres email. Przyjmuje się, że taka osoba jest upoważniona do odbioru przesyłki. Odbiór przesyłki może nastąpić w terminie określonym w wiadomości wysłanej na ten numer telefonu lub adres e-mail, nie krótszym jednak niż (...) dni (z wyłączeniem niedziel oraz dni ustawowo wolnych od pracy).
4. Doręczenie przesyłki Odbiorca lub osoba uprawniona potwierdza własnoręcznym i czytelnym podpisem lub podając numer PIN. Odbiór w Punkcie może zostać również potwierdzony przez zeskanowanie kodu QR, za pomocą aplikacji, jeśli taką funkcjonalność udostępnia. W przypadku, gdy Odbiorcą jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, doręczenie przesyłki potwierdza osoba upoważniona do odbioru. Przed pokwitowaniem doręczenia przesyłki i uiszczeniem wynikających z niego opłat Odbiorca nie może dokonać otwarcia przesyłki.
5. Spółka zapewnia rejestrację dnia i godziny nadania oraz doręczenia przesyłki. Śledzenie statusu przesyłki jest możliwe od momentu nadania do momentu doręczenia za pośrednictwem strony internetowej Spółki za pomocą numeru przesyłki (identyfikatora).
6. Spółka zastrzega sobie prawo do przekierowania w sposób awaryjny przesyłki do doręczenia w Punkcie.
7. W przypadku nieobecności Odbiorcy Spółka doręczy przesyłkę do Punktu lub Automatu. W tej sytuacji Odbiorca otrzyma wiadomość SMS lub e-mail zwierającą adres Punktu lub Automatu, w którym może odebrać przesyłkę wraz z numerem PIN lub powiadomienie w aplikacji, w której będzie mógł sprawdzić adres. W przypadku, gdy przesyłka zgodnie z Cennikiem nie spełnia wymogów doręczenia do Punktu lub Automatu lub nie podano nr telefonu lub adres e-mail Odbiorcy, Spółka podejmie drugą próbę doręczania pod adres wskazany przez Zleceniodawcę. W przypadku nieskutecznej próby doręczenia zgodnie z niniejszym postanowieniem z przyczyn leżących po stronie Odbiorcy, Spółka zwróci przesyłkę do Nadawcy.
8. Spółka ponosi odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie Usług pocztowych zgodnie i w granicach określonych w Prawie pocztowym.
W świetle Cenników zasadniczym wynagrodzeniem Spółki za wykonanie Usługi pocztowej, tj. odbiór przesyłki od Nadawcy, jej przewóz i doręczenie do Odbiorcy, a także rejestrację przez Spółkę dnia i godziny nadania oraz doręczenia przesyłki oraz umożliwienie klientowi śledzenia statusu przesyłki od momentu nadania do momentu doręczenia za pośrednictwem strony internetowej Spółki przy użyciu numeru przesyłki (identyfikatora), jest Opłata podstawowa. W ramach Opłaty podstawowej mieści się także możliwość przekierowania paczki, a w przypadku Automatów i Punktów Opłata zawiera również objęcie przesyłki ubezpieczeniem do określonej kwoty.
Wysokość Opłaty podstawowej, jaką musi zapłacić nabywca Usługi pocztowej zależy od czynników takich jak waga i wymiary przesyłki, sposób jej nadania (przez Kuriera, w Punkcie lub Automacie), tryb lub czas przewidziany na jej doręczenie oraz miejsce doręczenia. Uwarunkowania te nie wpływają na zasadnicze cechy Usługi i jej kwalifikację dla celów statystycznych. Szczegółowa charakterystyka poszczególnych produktów jest przedstawiona w Cennikach, które zostały załączone do niniejszego wniosku.
Cenniki dla klientów biznesowych wyodrębniają Opłatę paliwową i drogową, ustalaną w oparciu o hurtowe ceny (...), publikowane przez (...). Z uwagi na zmienność cen paliw, opłata ta podlega miesięcznej indeksacji, a jej aktualna wysokość ogłaszana jest najpóźniej w pierwszym dniu miesiąca, w którym obowiązuje.
Zdaniem Wnioskodawcy, Opłata ta stanowi wyłącznie element kalkulacyjny ceny za Usługę pocztową, a nie wynagrodzenie za jakąkolwiek dodatkową usługę. Odnosi się ona do kosztu przewozu towaru, który jest jednym z głównych elementów Usługi pocztowej, i nie wiąże się z żadną dodatkową korzyścią dla nabywcy poza samym wykonaniem Usługi pocztowej. Wyodrębnienie tej Opłaty służy jedynie umożliwieniu sukcesywnego dostosowywania jej wysokości do realnych kosztów wykonania Usługi pocztowej.
W świetle Regulaminu „Usługa dodatkowa” to usługa dodatkowa określona w Cenniku. Wśród dodatkowych usług Spółka oferuje za Dodatkową opłatą:
(...).
Dodatkowa opłata jest także pobierana w przypadku wyboru przez klienta opcji (...). Spółka oferuje również za dodatkową opłatą (...).
Opłata dodatkowa może również zostać naliczona za określone czynności wykonywane przez Spółkę w sytuacjach określonych w Cennikach, takiej jak (...).
W Cennikach są również przewidziane dodatkowe opłaty za niestandardowe wymiary paczki, korektę kategorii wagowej, nieefektywny zbiór, kara umowna za nadanie towarów niebezpiecznych oraz opłata sezonowa, naliczana od 1 listopada do 31 grudnia, aby pokryć zwiększone koszty operacyjne w szczycie paczkowym.
Stanowisko Wnioskodawcy.
W ocenie Wnioskodawcy, świadczenie kompleksowe, składające się przede wszystkim z Usługi pocztowej powinno zostać zaklasyfikowane w grupowaniu:
• 53.20 „POZOSTAŁE USŁUGI POCZTOWE I KURIERSKIE” w oparciu o PKWiU 2015, oraz
• 53.20 „Pozostałe usługi pocztowe i kurierskie” – w oparciu o PKWiU 2025.
Stawką VAT właściwą dla dostawy Usługi pocztowej jest stawka 23% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
Co do zasady, każde świadczenie dla celów VAT powinno być traktowane odrębnie i niezależnie. Jeśli jednak kilka świadczeń składa się na jedną usługę (dostawę towaru), to z ekonomicznego punktu widzenia nie należy takiej usługi (dostawy) sztucznie dzielić. Taka sytuacja będzie zachodzić w szczególności wtedy, kiedy mamy do czynienia ze świadczeniem (usługą/dostawą towaru) o charakterze zasadniczym, w stosunku do którego pozostałe świadczenia mają charakter jedynie pomocniczy.
Ponieważ przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęcia świadczeń kompleksowych (złożonych), w celu doprecyzowania pojęcia i zasad opodatkowania takich świadczeń uzasadnione jest odwołanie się m.in. do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE” lub „Trybunał”).
W orzeczeniach będących przedmiotem analizy Trybunału określone zostały kryteria uznania danej czynności za świadczenie złożone. I tak, w uzasadnieniu wyroku w sprawie C-349/96 (Card Protecion Plan Ltd przeciwko Commissioners of Customs & Excise) stwierdzono, iż świadczenie, obejmujące z ekonomicznego i gospodarczego punktu widzenia jedną czynność, nie powinno być sztucznie dzielone. Jednolite świadczenie ma zaś miejsce wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej.
Ponadto, jak zauważył TSUE w wyroku w sprawie C-41/04 (Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien): „(…) jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętnego konsumenta, są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jedno świadczenie do celów stosowania podatku VAT”. W powyższym wyroku Trybunał wskazał na konieczność dokonania analizy charakteru transakcji z punktu widzenia nabywcy (konsumenta), bowiem to właśnie perspektywa nabywcy powinna być podstawą do ustalenia, jaki był rzeczywisty charakter świadczenia.
W innym wyroku, w sprawie C-425/06 (Ministero dell’Economia e delle Finanze przeciwko Part Service Srl) TSUE orzekł z kolei, iż: „(…) w pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie (…) należy uważać za jednolitą czynność, gdy nie są niezależne. Jest tak na przykład, gdy w ramach nawet czysto obiektywnej analizy stwierdza się, że jedno lub więcej świadczeń stanowi świadczenie główne oraz że jedno lub więcej świadczeń stanowi jedno lub więcej świadczeń pomocniczych dzielących los prawny świadczenia głównego (…). W szczególności świadczenie należy uważać za świadczenie pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, gdy dla klientów nie stanowi ono celu samego w sobie, lecz środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z głównej usługi usługodawcy (…).
Z przytoczonych powyżej orzeczeń TSUE wynika, iż dane świadczenie, na które składa się kilka czynności, może być uznane za świadczenie złożone (na potrzeby podatku VAT) w przypadku, gdy czynności składające się na to świadczenie mają następujące cechy:
- elementy świadczenia są tak ściśle powiązane ze sobą, iż tworzą jedno świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby sztuczny charakter,
- czynności te nie są od siebie niezależne,
- możliwe jest wyodrębnienie świadczenia głównego, które dla nabywcy stanowi podstawowy cel danej transakcji,
- niektóre czynności mają charakter pomocniczy w stosunku do świadczenia głównego, tzn. nie stanowią one celu samego w sobie, ale środek do lepszego skorzystania ze świadczenia głównego.
Zgodnie zaś z utrwaloną linią orzeczniczą TSUE, wszystkie elementy świadczenia kompleksowego podlegają reżimowi opodatkowania właściwemu dla świadczenia głównego. W związku z powyższym wszystkie świadczenia wchodzące w skład świadczenia kompleksowego dzielą los prawny świadczenia głównego, w szczególności w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego, miejsca świadczenia oraz stawki podatku VAT. Również orzecznictwo polskich sądów administracyjnych oraz organów podatkowych jednolicie potwierdza, że czynności pomocnicze/czynności niestanowiące samodzielnej usługi, dzielą los świadczenia głównego: „Za ugruntowany można uznać pogląd, że w przypadku czynności o kompleksowym charakterze, jak te, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 2 tego artykułu i w zw. z art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, na które składa się czynność podstawowa, której wykonanie było celem umowy zawartej przez podatnika z klientem, a także czynności pomocnicze niezbędne do wykonania czynności podstawowej, ustalając właściwą stawkę podatku od towarów i usług należy przyjmować jednolitą stawkę dla całego kompleksu czynności, biorąc pod uwagę charakter czynności podstawowej” – tak wyrok NSA z 6 maja 2009 r., sygn. I FSK 232/08. W sytuacji, kiedy świadczeniem głównym świadczenia kompleksowego jest usługa, wówczas wszystkie pozostałe świadczenia (w tym również ewentualne dostawy towarów) będą traktowane jako świadczenia pomocnicze, pozwalające na prawidłowe wykonanie usługi. W konsekwencji, całe świadczenie kompleksowe powinno zostać zaklasyfikowane (i opodatkowane) jako świadczenie usług. Co istotne, jak wskazano powyżej, ustalenie tego czy ma miejsce jednolite świadczenie złożone, dokonuje się określając elementy charakterystyczne, a tym samym istotę danej transakcji „z punktu widzenia przeciętnego klienta”.
Zdaniem Wnioskodawcy, nie ulega wątpliwości, że zamiarem klientów jest nabycie jednego kompleksowego świadczenia, obejmującego przede wszystkim Usługę pocztową, polegającą na przyjęciu, przewozie i doręczeniu przesyłki kurierskiej lub rejestrowanej na zasadach wynikających z ustawy – Prawo pocztowe, dotyczących m.in. pokwitowania nadania o doręczenia przesyłki czy możliwości śledzenia przesyłki. Usługi dodatkowe (na wykupienie których może zdecydować się klient) mają charakter wyłącznie towarzyszący i uzupełniający wobec Usługi pocztowej. Te dodatkowe usługi mają na celu:
- zwiększenie bezpieczeństwa świadczenia (...),
- zapewnienie dodatkowej informacji o realizacji świadczenia (...),
- dostosowanie sposobu wykonania świadczenia (...),
- umożliwienie kompleksowej obsługi (...),
- pokrycie dodatkowych kosztów (...).
Nie można uznać, że usługi te posiadają charakter samoistny, gdyż są z Usługą pocztową funkcjonalnie powiązane i tworzą z nią spójną całość. Z ekonomicznego punktu widzenia klient decyduje się na zakup „usługi doręczenia przesyłki na zasadach, wynikających z ustawy - Prawo pocztowe” – to ona stanowi zasadniczy przedmiot świadczenia Spółki. Usługi dodatkowe pełnią wobec niej funkcję podrzędną i są dla przeciętnego usługobiorcy jedynie sposobem na modyfikację warunków świadczenia głównego (np. podniesienie standardu, bezpieczeństwa czy elastyczności doręczenia). Klienci nie byliby zainteresowani nabyciem powyższych usług, gdyby nie nabyli usługi głównej w zakresie przyjęcia, przewozu i doręczenia przesyłki. Co więcej, w przypadku części opłat (takich jak Opłata paliwowa i drogowa, opłata za niestandardowe wymiary paczki, opłata za korektę kategorii wagowej, opłata za nieefektywny zbiór, kara umowna za nadanie towarów niebezpiecznych czy opłata sezonowa), trudno jest w ogóle zidentyfikować odrębną usługę świadczoną przez Spółkę.
W ocenie Wnioskodawcy, opłaty te stanowią jedynie element kalkulacyjny wynagrodzenia za usługę podstawową (tj. Usługą pocztową) lub mają charakter dopłat (zwiększenia ceny) do tej usługi, przewidzianych na wypadek zaistnienia określonych w Cennikach okoliczności.
Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, Usługa pocztowa jest kompleksową usługą, w której występuje:
1) świadczenie główne polegające na przyjęciu, sortowaniu, przemieszczaniu i doręczeniu Przesyłek kurierskich, jak również Przesyłek rejestrowanych, podlegające przepisom Prawa pocztowego;
2) świadczenia pomocnicze w postaci usług dodatkowych, przewidzianych w Cennikach, (...).
W konsekwencji, zgodnie z pkt 7.6 zasad metodycznych do PKWiU (w świetle którego usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter) oraz w świetle orzeczeń, wydanych na gruncie podatku VAT w odniesieniu do pojęcia świadczeń kompleksowych, zarówno Usługa pocztowa, jak i opisane wyżej dodatkowe usługi powinny zostać zaklasyfikowane dla celów statystycznych jako kompleksowa Usługa pocztowa i polegać opodatkowaniu VAT (w tym w zakresie stawki VAT) na zasadach właściwych dla Usługi pocztowej. Dodatkowo, tą samą kwalifikacją statystyczną i podatkową powinny zostać objęte również opłaty, które zostaną uznane za element kalkulacyjny ceny za Usługę pocztową, a nie za wynagrodzenia za odrębne świadczenia.
W ocenie Wnioskodawcy, dotyczy to opłat takich jak: Opłata paliwowa i drogowa, dopłata za niestandardowe wymiary paczki, korektę kategorii wagowej, nieefektywny zbiór, kara umowna za nadanie towarów niebezpiecznych oraz opłata sezonowa.
KLASYFIKACJA PKWiU
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy o VAT – towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz.Urz.UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U.2025 poz. 1829) wprowadziło Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), zwaną dalej „PKWiU 2025”.
Jednakże, zgodnie z § 2 pkt 1 tego Rozporządzenia do dnia 31 grudnia 2027 r. do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676, z późn. zm.), zwaną dalej „PKWiU 2015”.
Zgodnie z Wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) - wersja z dnia 25.03.2019 r. klasa 53.20 POZOSTAŁE USŁUGI POCZTOWE I KURIERSKIE obejmuje:
- usługi świadczone przez prywatne firmy pocztowe i kurierskie,
- usługi operatora wyznaczonego nieobjęte obowiązkiem świadczenia usług powszechnych.
Zgodnie z art. 2 pkt 19) ustawy – Prawo pocztowe, za przesyłkę kurierską uznaje się przesyłkę listową będącą przesyłką rejestrowaną lub paczkę pocztową, przyjmowaną, sortowaną, przemieszczaną i doręczaną w sposób łącznie zapewniający:
a) rejestrację dnia i godziny nadania przesyłki pocztowej,
b) śledzenie przesyłki pocztowej od momentu nadania do momentu doręczenia,
c) doręczenie przesyłki pocztowej w gwarantowanym terminie określonym w regulaminie świadczenia usług pocztowych lub w umowach o świadczenie usług pocztowych,
d) doręczenie przesyłki pocztowej adresatowi lub osobie uprawnionej do odbioru w miejscu określonym przez nadawcę lub uzgodnionym z adresatem, w sposób zapewniający rejestrację dnia i godziny doręczenia przesyłki pocztowej.
Zgodnie z art. 2 pkt 14), paczka pocztowa oznacza przesyłkę rejestrowaną, niebędącą przesyłką listową, o masie do 20 000 g i sumie wymiarów (długość, szerokość, wysokość) nieprzekraczającej 3000 mm, przy czym najdłuższy wymiar nie może przekroczyć 1500 mm.
Zgodnie z art. 2 pkt 23) ustawy Prawo pocztowe, przesyłka rejestrowana to przesyłka pocztowa przyjęta za pokwitowaniem przyjęcia i doręczaną za pokwitowaniem odbioru.
Zgodnie z art. 2 pkt 21) ustawy Prawo pocztowe, przesyłka pocztowa oznacza rzecz opatrzoną oznaczeniem adresata i adresem, przedłożoną do przyjęcia lub przyjętą przez operatora pocztowego w celu przemieszczenia i doręczenia adresatowi.
Mając na uwadze, że:
- Spółka jest „prywatną firmą pocztową i kurierską”, o której mowa w Wyjaśnieniach do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w odniesieniu do grupowania 53.20 PKWiU 2015,
- sposób świadczenia przez Spółkę Usługi pocztowej zapewnia spełnienie wymogów dla przesyłek kurierskich i przesyłek rejestrowanych zawartych w wyżej cytowanych przepisach ustawy – Prawo pocztowe, tj. Spółka zapewnia rejestrację dnia i godziny nadania przesyłki, umożliwia śledzenie przesyłki od momentu nadania do momentu doręczenia, gwarantuje doręczenie przesyłki w terminie określonym w regulaminie świadczenia usług lub w umowach o świadczenie usług, gwarantuje doręczenie przesyłki adresatowi lub osobie uprawnionej do odbioru w miejscu określonym przez nadawcę lub uzgodnionym z adresatem, w sposób zapewniający rejestrację dnia i godziny doręczenia przesyłki, a także przyjmuje przedmiotowe przesyłki za pokwitowaniem przyjęcia i doręcza je za pokwitowaniem odbioru,
- wymiary i waga przesyłek przyjmowanych przez Spółkę odpowiadają kryteriom definicji przesyłek kurierskich i przesyłek rejestrowanych zawartym w wyżej cytowanych przepisach ustawy – Prawo pocztowe,
Spółka stoi na stanowisku, iż Usługa pocztowa spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych grupowaniem:
- 53.20 „POZOSTAŁE USŁUGI POCZTOWE I KURIERSKIE” w oparciu o PKWiU 2015 oraz
- 53.20 „Pozostałe usługi pocztowe i kurierskie” w oparciu o PKWiU 2025.
Do wniosku dołączono następujące dokumenty:
(...).
(...).
Wnioskodawca w piśmie z dnia 19 sierpnia 2026 r. na pytania tut. organu zawarte w wezwaniu z dnia 31 lipca 2026 r. nr 0112-KDSL2-1.440.322.2026.1.SG odpowiedział w następujący sposób:
1. Na czyją rzecz realizowane jest świadczenie będące przedmiotem wniosku:
a) klientów indywidualnych,
czy
b) klientów biznesowych?
Należy wskazać jedną z ww. opcji.
(…).
Odpowiedź:
Wnioskodawca świadczy usługi zarówno na rzecz klientów indywidualnych, jak i biznesowych. W ocenie Spółki, dla prawidłowej klasyfikacji statystycznej przedmiotowej usługi zasadniczo istotne są cechy i elementy samego świadczenia, a nie status odbiorcy usługi (klient indywidualny vs. biznesowy). Niemniej jednak, w celu pełnego dostosowania się do treści wezwania oraz doprecyzowania przedmiotu wniosku, Wnioskodawca potwierdza, że przedmiotem niniejszego wniosku o wydanie WIS jest Usługa pocztowa świadczona na rzecz klientów biznesowych.
2. Jakie konkretnie czynności Wnioskodawca wykonuje w celu realizacji świadczenia będącego przedmiotem wniosku (z uwzględnieniem odpowiedzi na pytanie 1 niniejszego wezwania) – należy wymienić wszystkie czynności składające się na świadczenie i dokładnie je opisać. Przy czym opis świadczenia powinien składać się z zamkniętego katalogu czynności wykonywanych w jego ramach.
(…).
Odpowiedź:
Przedmiotem wniosku jest kompleksowa Usługa pocztowa polegająca na przyjmowaniu, sortowaniu, przemieszczaniu i doręczaniu przesyłek kurierskich i rejestrowanych, świadczona na rzecz klientów biznesowych, z ewentualną obsługą zwrotów. Do realizacji Usługi pocztowej każdorazowo niezbędne jest wykonanie przez Spółkę następujących czynności:
• odbiór przesyłki od nadawcy wraz z rejestracją daty i godziny nadania,
• przewóz przesyłki na określonej trasie,
• umożliwienie śledzenia przesyłki od momentu nadania do momentu odbioru,
• doręczenie przesyłki do odbiorcy w miejscu określonym przez nadawcę lub uzgodnionym z odbiorcą w gwarantowanym terminie wraz z rejestracją daty i godziny odbioru,
• zwrot przesyłki do nadawcy w przypadku nieskutecznej próby doręczenia przesyłki do odbiorcy.
Ta sama Usługa pocztowa (realizowana przez wykonanie tych samych czynności) występuje w kilku wariantach cenowych, wymienionych w Cennikach świadczenia usług (dołączonych do wniosku, złożonego przez Spółkę), takich jak:
(...).
W ocenie Spółki, powyższe warianty cenowe nie zmieniają charakteru Usługi pocztowej, ponieważ różnice w cenie dotyczą zasadniczo deklarowanego terminu lub sposobu doręczenia przesyłki bądź dopuszczalnych rozmiarów przesyłki, a nie zmieniają zasadniczo charakteru ani zakresu czynności niezbędnych do jej wykonania. W konsekwencji, Spółka nie traktuje ich jako odrębnych usług, lecz jako różne warianty cenowe tej samej Usługi pocztowej.
3. Czy Usługa pocztowa, będąca przedmiotem wniosku, jest świadczona również bez korzystania przez klienta (z uwzględnieniem odpowiedzi na pytanie 1 niniejszego wezwania) z Usług dodatkowych wskazanych we wniosku? Jeżeli tak, należy wskazać, które elementy są niezbędne do wykonania Usługi pocztowej, a które stanowią fakultatywne rozszerzenie sposobu jej realizacji.
Odpowiedź:
Usługa pocztowa może być świadczona w jej podstawowym zakresie, opisanym w pkt 2 powyżej. W zależności od potrzeb klienta biznesowego – Usługa pocztowa może zostać rozszerzona o usługi dodatkowe, świadczone za dodatkową opłatą, takie jak:
(...).
Usługi te nie są konieczne do wykonania podstawowej Usługi pocztowej, ale stanowią jej fakultatywne rozszerzenie lub modyfikację. Usługa pocztowa może być świadczona bez usług dodatkowych. Jeżeli jednak usługi dodatkowe są świadczone to nie można uznać, że posiadają one charakter samoistny, gdyż są z Usługą pocztową funkcjonalnie powiązane i tworzą z nią spójną całość. Dodatkowo, w przypadku części dodatkowych opłat (jak Opłata paliwowa i drogowa, opłata za niestandardowe wymiary paczki, opłata za korektę kategorii wagowej, opłata za nieefektywny zbiór, kara umowna za nadanie towarów niebezpiecznych czy opłata sezonowa) trudno jest w ogóle zidentyfikować odrębną usługę świadczoną przez Spółkę.
W ocenie Wnioskodawcy, opłaty te stanowią jedynie element kalkulacyjny wynagrodzenia za usługę podstawową (tj. Usługą pocztową) lub mają charakter dopłat (zwiększenia ceny) do tej usługi, przewidzianych na wypadek zaistnienia określonych w Cennikach okoliczności.
4. W jaki sposób Usługi dodatkowe oraz wskazane we wniosku opłaty są wykazywane na dokumentach sprzedażowych (fakturach/paragonach) wystawianych klientom (z uwzględnieniem odpowiedzi na pytanie 1 niniejszego wezwania), tj. czy jako odrębne pozycje, czy jako element jednej opłaty za Usługę pocztową)?
Odpowiedź:
W przypadku klientów biznesowych Usługa pocztowa jest zasadniczo fakturowana jako jedna pozycja dotycząca usługi głównej, obejmująca całkowite wynagrodzenie należne za daną usługę (tj. opłatę podstawową powiększoną o należne opłaty dodatkowe i dopłaty, jeżeli takie wystąpiły). Usługi dodatkowe oraz dopłaty nie są co do zasady wykazywane jako odrębne pozycje na fakturze. Wartość usługi podstawowej (Pocztowej) wraz z opłatami dodatkowymi składa się na łączną wartość sprzedaży netto wykazaną na fakturze. W konsekwencji, z perspektywy dokumentu sprzedażowego (faktury) klient otrzymuje jedną pozycję za usługę główną. Natomiast szczegółowa informacja o strukturze należności (w tym o usługach dodatkowych i dopłatach) jest zawarta w załączniku do faktury, udostępnianym usługobiorcom za pośrednictwem dedykowanego portalu internetowego.
Do uzupełnienia wniosku Wnioskodawca załączył:
(...).
(...).
Ponadto, w piśmie z dnia 8 września 2026 r. Wnioskodawca przedłożył informacje będące doprecyzowaniem przedstawionego we wniosku opisu świadczenia:
1. Doprecyzowanie zakresu wniosku.
Intencją Spółki jest uzyskanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej Usługi pocztowej w jej podstawowym zakresie, tj. usługi obejmującej każdorazowo wykonanie następujących czynności:
• odbiór przesyłki od nadawcy wraz z rejestracją daty i godziny nadania,
• przewóz przesyłki na określonej trasie,
• umożliwienie śledzenia przesyłki od momentu nadania do momentu odbioru,
• doręczenie przesyłki do odbiorcy w miejscu określonym przez nadawcę lub uzgodnionym z odbiorcą w określonym terminie wraz z rejestracją daty i godziny odbioru,
• zwrot przesyłki do nadawcy w przypadku nieskutecznej próby doręczenia przesyłki do odbiorcy.
2. Wyjaśnienia w zakresie śledzenia przesyłki od momentu nadania do momentu odbioru. Jednocześnie, Spółka wyjaśnia, że zawarte w (...) (dalej: „Regulamin”) definicje „przesyłki kurierskiej” oraz „paczki pocztowej” oparte są na definicjach zawartych w ustawie z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 558; dalej: „Prawo pocztowe”). Również definicja „przesyłki rejestrowanej” odnosi się bezpośrednio do Prawa pocztowego, choć w tym zakresie Spółka dodała odpowiednie ograniczenia w zakresie wagi takiej przesyłki. W konsekwencji, zawarta w Regulaminie definicja „przesyłki kurierskiej” odnosząca się wprost do konieczności zapewnienia śledzenia przesyłki od momentu nadania do momentu doręczenia, nie oznacza jednocześnie, że taka możliwość śledzenia nie dotyczy przesyłek niespełniających definicji przesyłki kurierskiej (t.j. przesyłek rejestrowanych o wadze powyżej xx kg, lecz nie przekraczającej xx kg). Wnioskodawca zaznaczył, że w ramach jego praktyki biznesowej waga danej przesyłki (decydująca o jej klasyfikacji jako przesyłka kurierska lub przesyłka rejestrowana w rozumieniu Prawa pocztowego) może wpływać na cenę danej usługi, ale pozostaje bez wpływu na zakres czynności wykonywanych przez Spółkę. W praktyce oznacza to, że śledzenie przesyłki pocztowej od momentu nadania do momentu doręczenia jest każdorazowo elementem świadczonej przez Spółkę Usługi pocztowej – bez względu na to, czy dana przesyłka stanowi przesyłkę kurierską, czy też przesyłkę rejestrowaną (niespełniającą definicji przesyłki kurierskiej).
Uzasadnienie sposobu zidentyfikowania świadczenia na potrzeby podatku od towarów i usług
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W świetle przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
W złożonym w dniu 29 czerwca 2026 r. Wniosku o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej Wnioskodawca wskazał w części D.1. „Przedmiot wniosku” kwadrat 3. „towar/y i/lub usługa/i”, natomiast w poz. „Liczba towarów lub usług których dotyczy wniosek” „5”. Tak oznaczony przedmiot wniosku wskazuje, że w ocenie Wnioskodawcy pięć świadczeń razem składa się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu – świadczenie kompleksowe.
Natomiast w piśmie z dnia 8 września 2026 r. Wnioskodawca wskazał, iż jego intencją jest uzyskanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej Usługi pocztowej w jej podstawowym zakresie, tj. usługi obejmującej każdorazowo wykonanie następujących czynności:
• odbiór przesyłki od nadawcy wraz z rejestracją daty i godziny nadania,
• przewóz przesyłki na określonej trasie,
• umożliwienie śledzenia przesyłki od momentu nadania do momentu odbioru,
• doręczenie przesyłki do odbiorcy w miejscu określonym przez nadawcę lub uzgodnionym z odbiorcą w określonym terminie wraz z rejestracją daty i godziny odbioru,
• zwrot przesyłki do nadawcy w przypadku nieskutecznej próby doręczenia przesyłki do odbiorcy.
Jak stanowi art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być:
1) towar albo usługa, albo
2) towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.
Biorąc pod uwagę zakres żądania Wnioskodawcy, należy w pierwszej kolejności ustalić charakter świadczenia realizowanego przez niego.
W kwestii związanej z oceną charakteru świadczenia realizowanego przez Wnioskodawcę, należy podkreślić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne.
Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.
Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.
Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że:
„Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.
Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:
- w wyroku z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (pkt 22 wyroku),
- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11, Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).
Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).
Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributaria e Aduaneira (ECLI:EU:C:2020:855) wskazując, że: „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19, ECLI:EU:C:2021:167.
Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.
Jak wskazano w uzupełnieniu wniosku z dnia 8 września 2026 r., przedmiotem analizy jest Usługa pocztowa w jej podstawowym zakresie. W ramach tego świadczenia Wnioskodawca wykonuje prace obejmujące każdorazowo wykonanie następujących czynności:
• odbiór przesyłki od nadawcy wraz z rejestracją daty i godziny nadania,
• przewóz przesyłki na określonej trasie,
• umożliwienie śledzenia przesyłki od momentu nadania do momentu odbioru,
• doręczenie przesyłki do odbiorcy w miejscu określonym przez nadawcę lub uzgodnionym z odbiorcą w określonym terminie wraz z rejestracją daty i godziny odbioru,
• zwrot przesyłki do nadawcy w przypadku nieskutecznej próby doręczenia przesyłki do odbiorcy. Usługa świadczona jest na rzecz klientów biznesowych, z którymi zawierana jest umowa handlowa.
Z powyższego wynika zatem, że wszystkie czynności wchodzące w zakres świadczenia stanowią nierozerwalnie związane ze sobą elementy usługi i nie powinny być traktowane rozdzielnie, jako odrębne czynności, podlegające odrębnym rozliczeniom. Zatem wszystkie wskazane w opisie zagadnienia elementy w jednakowym stopniu tworzą jedną pojedynczą usługę i w równym stopniu się na nią składają.
Podsumowując, w niniejszej sprawie mamy do czynienia z jedną pojedynczą usługą w rozumieniu art. 42b ust. 5 pkt 1 ustawy.
Uzasadnienie klasyfikacji
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.
Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2027 r. – na podstawie § 2 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2025 r., poz. 1829) – należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556).
Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.
Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).
Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:
- niniejszych zasad metodycznych,
- uwag do poszczególnych sekcji,
- schematu klasyfikacji.
Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:
- symbole grupowań,
- nazwy grupowań.
Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.
W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:
- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.
Zgodnie z tytułem, Sekcja H Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „TRANSPORT I GOSPODARKA MAGAZYNOWA”.
W sekcji tej zawarty jest m.in. dział 53 „USŁUGI POCZTOWE I KURIERSKIE”. W powyższym dziale znajduje się klasa 53.20 „POZOSTAŁE USŁUGI POCZTOWE I KURIERSKIE”, która obejmuje:
- usługi świadczone przez prywatne firmy pocztowe i kurierskie,
- usługi operatora wyznaczonego nieobjęte obowiązkiem świadczenia usług powszechnych.
Klasa ta nie obejmuje:
- usług związanych ze zbieraniem, przewozem i doręczaniem paczek, świadczonych przez krajowego operatora wyznaczonego, sklasyfikowanych w 53.10.13.0.
Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest podmiotem należącym do grupy X, będącej (...). Zakres działalności Spółki obejmuje odbiór, przewóz i doręczanie przesyłek, dokonywanych przez podmioty handlowe w branży e-commerce do klientów oraz obsłudze zwrotów, dokonywanych przez klientów. Działalność Spółki jest zorganizowana w oparciu o współpracę z przewoźnikami zewnętrznymi (Kurierzy), którym Spółka zleca wykonanie przewozu przesyłek do ich odbiorców. Wnioskodawca posiada status operatora pocztowego w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe, tj. przedsiębiorcy uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej, na podstawie wpisu do rejestru operatorów pocztowych. Przedmiotem wniosku jest Usługa pocztowa polegająca na przyjmowaniu, sortowaniu, przemieszczaniu i doręczaniu przesyłek kurierskich i rejestrowanych podlegająca przepisom Prawa pocztowego świadczona na rzecz klientów biznesowych. Usługa będąca przedmiotem wniosku obejmuje każdorazowo wykonanie następujących czynności:
• odbiór przesyłki od nadawcy wraz z rejestracją daty i godziny nadania,
• przewóz przesyłki na określonej trasie,
• umożliwienie śledzenia przesyłki od momentu nadania do momentu odbioru,
• doręczenie przesyłki do odbiorcy w miejscu określonym przez nadawcę lub uzgodnionym z odbiorcą w określonym terminie wraz z rejestracją daty i godziny odbioru,
• zwrot przesyłki do nadawcy w przypadku nieskutecznej próby doręczenia przesyłki do odbiorcy.
Zasadniczym wynagrodzeniem Spółki za wykonanie Usługi pocztowej jest Opłata podstawowa, w ramach której mieści się także możliwość przekierowania paczki, a w przypadku Automatów i Punktów Opłata zawiera również objęcie przesyłki ubezpieczeniem do określonej kwoty. Wysokość Opłaty podstawowej, jaką musi zapłacić nabywca Usługi pocztowej zależy od czynników takich jak waga i wymiary przesyłki, sposób jej nadania (przez Kuriera, w Punkcie lub Automacie), tryb lub czas przewidziany na jej doręczenie oraz miejsce doręczenia.
Mając na uwadze charakter i zakres wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności należy stwierdzić, że usługa będąca przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 53 „USŁUGI POCZTOWE I KURIERSKIE”.
Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.
Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług
W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, Stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
Na podstawie art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.
Usługa będąca przedmiotem wniosku mieści się w dziale 53 PKWiU i nie została wymieniona jako usługa, dla której ustawodawca, w ustawie o podatku od towarów i usług oraz w aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, przewidział obniżoną stawkę podatku. Zatem, właściwą stawką dla opodatkowania przedmiotowej usługi jest stawka podatku VAT w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.
Informacje dodatkowe
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.
Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.
Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
- usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).
Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że
- klasyfikacja usługi, lub
- stawka podatku właściwa dla usługi lub
- podstawa prawna stawki podatku
staje się niezgodna z tymi przepisami.
Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.
POUCZENIE
Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.
Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).