Interpretacja 0112-KDSL2-1.440.333.2025.2.BK

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., 775), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 16 czerwca 2024 r. (data wpływu 16 czerwca 2024 r.), uzupełnionego pismem z dnia 24 lipca 2025 r. (data wpływu 24 lipca 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: usługa – wykonanie indywidualnej sesji fotograficznej dla Klienta, zakończonej przekazaniem obrobionych zdjęć objętych licencją niewyłączną

Opis usługi:

Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje sesje fotograficzne. W celu wykonania indywidualnej sesji fotograficznej, Wnioskodawczyni wykonuje szereg czynności takich jak:

- konsultacja z Klientem w celu ustalenia stylu, nastroju i przeznaczenia zdjęć,

- ustalenie terminu sesji,

- przekazanie Klientowi wskazówek dotyczących przygotowania się do sesji (…) – w taki sposób, (…),

- konfiguracja sprzętu,

- wykonanie próbnych zdjęć, (…),

- początek sesji – (…),

- przegląd wykonanych zdjęć, wspólne ustalenie dalszego przebiegu sesji,

- kontynuacja sesji i zakończenie po uzyskaniu odpowiedniego materiału,

- wstępna selekcja materiału, przesłanie poglądówek do Klienta – w celu wskazania konkretnych ujęć do finalnej obróbki, (…) – w estetyce zgodnej ze stylem Wnioskodawczyni oraz ustaleniami z Klientem,

- przekazanie gotowych zdjęć Klientowi.

Całość procesu – od koncepcji, przez reżyserię sesji, aż po postprodukcję – jest wynikiem twórczej decyzji Wnioskodawczyni i działania jej jako autora. Efektem są oryginalne zdjęcia o indywidualnym charakterze artystycznym.

Wykonana sesja, będąca przedmiotem wniosku odznacza się oryginalnym i twórczym charakterem, ponieważ każda decyzja w trakcie jej przygotowania, realizacji i postprodukcji była wynikiem indywidualnych wyborów artystycznych Wnioskodawczyni. (…). Twórczy charakter przedmiotowej sesji przejawia się m.in. w autorskim sposobie pracy z modelem, kompozycji kadru, koncepcji estetycznej (…), a także w indywidualnym stylu obróbki graficznej. Z uwagi na subiektywny styl pracy i estetykę, stworzenie identycznej sesji przez inną osobę jest statystycznie nieprawdopodobne. Decyduje o tym oryginalność środków wyrazu oraz indywidualne podejście do każdego Klienta. Ponadto Wnioskodawczyni ma pełną swobodę twórczą na każdym etapie realizacji sesji, która przejawia się m.in. w: wyborze stylizacji, kolorystyki i środków wyrazu, ustawieniu oświetlenia i kompozycji kadru, sposobie prowadzenia modela podczas pozowania, autorskiej postprodukcji zdjęć, z wykorzystaniem swojego indywidualnego stylu obróbki. Wynagrodzenie za sesję fotograficzną ma charakter ryczałtowego honorarium autorskiego, ustalanego przed realizacją usługi. Wynagrodzenie obejmuje zarówno wykonanie sesji fotograficznej, jak i udzielenie niewyłącznej licencji do wykonanych fotografii.

Rozstrzygnięcie: Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania.

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 16 czerwca 2025 r. Wnioskodawczyni złożyła wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 24 lipca 2025 r. (data wpływu 24 lipca 2025 r.) o doprecyzowanie opisu usługi i stosowne dokumenty oraz przesłanie indywidualnej sesji zdjęciowej.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi

Wnioskodawczyni jest fotografką prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą. Jako działalność przeważającą posiada wpisaną w CEIDG działalność fotograficzną (…). W ramach tej działalności wykonuje sesje fotograficzne zarówno na zlecenie osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, jak i osób fizycznych oraz prawnych prowadzących działalność gospodarczą.

Wnioskodawczyni sesje realizuje osobiście - we własnym studio fotograficznym (…) albo w innym miejscu, ustalonym indywidualnie z klientem. Wnioskodawczyni działa jako samodzielna twórczyni, a każda sesja ma charakter indywidualny i autorski. Samodzielnie decyduje o takich elementach jak: koncepcja artystyczna, kompozycja kadru, głębia ostrości, oświetlenie, perspektywa, tonacja barwna, poza modela/modelki, klimat sesji czy sposób przedstawienia tematu. Dobór tych parametrów nigdy nie jest przypadkowy - jest podporządkowany zamierzonemu efektowi twórczemu.

Wszystkie wykonane zdjęcia poddawane są przez Wnioskodawczynię autorskiej postprodukcji, obejmującej m.in. (…), których celem jest nadanie obrazom spójnej, zamierzonej formy artystycznej. Efektem pracy Wnioskodawczyni są fotografie stanowiące, zgodnie z ustawą z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, utwory w rozumieniu prawa autorskiego – posiadające indywidualny i twórczy charakter.

W ramach zawieranej z klientem umowy, Wnioskodawczyni wykonuje zdjęcia oraz udziela licencji na korzystanie z utworów - standardowo w formie licencji niewyłącznej, lecz na życzenie klienta może również udzielić licencji wyłącznej albo przenieść na niego autorskie prawa majątkowe.

Z tytułu wykonania umowy Wnioskodawczyni otrzymuje wynagrodzenie w formie honorarium ryczałtowego, które obejmuje zarówno wykonanie usługi fotograficznej, jak i udzielenie licencji (bądź przeniesienie praw majątkowych) do fotografii.

Czy w opisanym stanie faktycznym - gdy Wnioskodawczyni wykonuje na rzecz klienta autorskie fotografie stanowiące utwory w rozumieniu prawa autorskiego i przekazuje mu prawa do korzystania z nich (w formie licencji niewyłącznej, wyłącznej lub poprzez przeniesienie autorskich praw majątkowych), za co otrzymuje honorarium, zgodnie z umową - może zastosować preferencyjną stawkę VAT w wysokości 8%, zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz pozycją 63 załącznika nr 3 do tej ustawy?

W odpowiedzi na pytania tutejszego organu zawarte w wezwaniu z dnia 18 lipca 2025 r., znak 0112-KDSL2-1.440.333.2025.1.BK – Wnioskodawczyni w piśmie z dnia 24 lipca 2025 r. udzieliła następujących informacji:

1. Jakie czynności wykonuje/wykonywała Wnioskodawczyni w celu wykonania ww. sesji zdjęciowej? Należy szczegółowo wymienić i dokładnie opisać jakie czynności Wnioskodawczyni wykonuje/wykonywała po kolei by zrealizować sesję zdjęciową.

Odpowiedź.

Przygotowanie:

a) konsultacja z Klientem w celu ustalenia stylu, nastroju i przeznaczenia zdjęć,

b) ustalenie terminu sesji,

c) przekazanie Klientowi wskazówek dotyczących przygotowania się do sesji (…) – w taki sposób, by całość była spójna z estetyką fotograficzną Wnioskodawczyni i koncepcją sesji,

Realizacja sesji:

d) konfiguracja sprzętu,

e) wykonanie próbnych zdjęć, dostosowanie ustawień sprzętu i oświetlenia,

f) początek sesji – (…),

g) przegląd wykonanych zdjęć, wspólne ustalenie dalszego przebiegu sesji,

h) kontynuacja sesji i zakończenie po uzyskaniu odpowiedniego materiału,

Postprodukcja:

i) wstępna selekcja materiału, przesłanie poglądówek do Klienta – w celu wskazania konkretnych ujęć do finalnej obróbki, (…) – w estetyce zgodnej ze stylem Wnioskodawczyni oraz ustaleniami z Klientem,

j) przekazanie gotowych zdjęć Klientowi.

Całość procesu – od koncepcji, przez reżyserię sesji, aż po postprodukcję – jest wynikiem twórczej decyzji i działania Wnioskodawczyni jako autora. Efektem są oryginalne zdjęcia o indywidualnym charakterze artystycznym.

2. Czy wykonana przez Wnioskodawczynię sesja zdjęciowa będąca przedmiotem wniosku odznacza się oryginalnym, twórczym charakterem? Jeżeli tak, to na czym ten oryginalny, twórczy charakter polega? – proszę uzasadnić.

Odpowiedź.

Wykonana sesja odznacza się oryginalnym i twórczym charakterem, ponieważ każda decyzja w trakcie jej przygotowania, realizacji i postprodukcji była wynikiem jej indywidualnych wyborów artystycznych. Twórczy charakter przejawia się m.in. w autorskim sposobie pracy z modelem, kompozycji kadru, koncepcji estetycznej (...), a także w indywidualnym stylu obróbki graficznej. Wszystkie zdjęcia mają charakter niepowtarzalny i odzwierciedlają subiektywne spojrzenie Wnioskodawczyni jako autora.

3. Czy wykonana przez Wnioskodawczynię sesja zdjęciowa jest produktem szablonowym, często spotykanym, czy też posiada cechy odróżniające od innych, podobnych produktów? Jeżeli posiada cechy odróżniające, należy je wskazać i opisać.

Odpowiedź.

Sesje nie są powtarzalne ani realizowane według gotowych schematów. Każda jest opracowywana indywidualnie – z uwzględnieniem oczekiwań osoby fotografowanej i celu zdjęć – co przekłada się na unikalny charakter rezultatów.

4. Czy w ocenie Wnioskodawczyni, jest statystycznie prawdopodobne sporządzenie w przyszłości takiej samej sesji zdjęciowej przez inną osobę?

Odpowiedź.

Z uwagi na subiektywny styl pracy i estetykę, stworzenie identycznej sesji przez inną osobę jest statystycznie nieprawdopodobne. Decyduje o tym oryginalność środków wyrazu oraz indywidualne podejście do każdego Klienta.

5. Czy Wnioskodawczyni przy wykonaniu sesji zdjęciowej będącej przedmiotem wniosku ma swobodę w kształtowaniu ostatecznego jej wyglądu (treść, układ, szata graficzna, ect.)? Proszę szczegółowo opisać czym to się przejawia.

Odpowiedź.

Wnioskodawczyni ma pełną swobodę twórczą na każdym etapie realizacji sesji. Przejawia się to m.in. w:

- wyborze stylizacji, kolorystyki i środków wyrazu,

- ustawieniu oświetlenia i kompozycji kadru,

- sposobie prowadzenia modela podczas pozowania,

- autorskiej postprodukcji zdjęć, z wykorzystaniem swojego indywidualnego stylu obróbki.

Ostateczny wygląd sesji fotograficznej jest wynikiem świadomych, twórczych decyzji Wnioskodawczyni podejmowanych na każdym etapie pracy.

6. Jak jest skalkulowane wynagrodzenie Wnioskodawczyni za wykonanie świadczenia będącego przedmiotem wniosku? Od jakich czynników uzależniona jest wysokość wynagrodzenia? Co obejmuje?

Odpowiedź.

Wynagrodzenie ma charakter ryczałtowego honorarium autorskiego, ustalanego przed realizacją usługi. Jego wysokość zależy głównie od zakresu usługi (…). Obejmuje wykonanie sesji i autorską obróbkę oraz udzielenie licencji. Całość świadczenia jest realizowana osobiście przez Wnioskodawczynię, w oparciu o jej wizję artystyczną.

(…).

Ponadto do ww. pisma Wnioskodawczyni załączyła:

(…).

(…).

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r., poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

W załączniku nr 3 do ustawy zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod poz. 63 wskazano, bez względu na symbol PKWiU „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2509) wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego – w myśl art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – są utwory:

1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);

2) plastyczne;

3) fotograficzne;

4) lutnicze;

5) wzornictwa przemysłowego;

6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;

7) muzyczne i słowno-muzyczne;

8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;

9) audiowizualne (w tym filmowe).

Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny cechy konieczne, wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka. Utwór musi zatem wykazywać łącznie trzy cechy:

1) stanowić przejaw działalności człowieka (twórcy);

2) stanowić przejaw działalności twórczej;

3) mieć indywidualny charakter.

O ile sens pierwszej z cech nie budzi wątpliwości, dwie pozostałe mają charakter ocenny. Jednakże stwierdzenie, że utwór to przejaw działalności twórczej uwypukla fakt, że utwór powinien stanowić rezultat działalności o charakterze kreacyjnym. Przesłanka ta, niekiedy określana przesłanką „oryginalności” utworu, kładzie nacisk na aspekt przedmiotowy, tj. odnoszący się do samego wytworu ludzkiego umysłu. Spełniona zostaje, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Nie może natomiast być uznany za utwór i objęty ochroną prawa autorskiego taki przejaw ludzkiej aktywności umysłowej, który jest rutynowy, standardowy lub typowy. Podkreśla to konieczność łącznego traktowania obu z wymienionych w pkt 2 i pkt 3 cech. Sam „przejaw działalności twórczej” nie jest warunkiem wystarczającym do zakwalifikowania określonego wytworu jako przedmiotu prawa autorskiego. Konieczne jest, by wytwór taki miał indywidualny charakter, tzn. żeby cechował się indywidualnością. Muszą zatem charakteryzować go dostatecznie doniosłe różnice w porównaniu z uprzednio wytworzonymi produktami intelektualnymi.

Kryteria powyższe były precyzowane w orzecznictwie. Przykładowo w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2006 r., sygn. akt III CSK 40/05 stwierdzono, że „rezultat wysiłku intelektualnego nie może być rutynowy, standardowy i typowy. Nie może być uznany za utwór i objęty ochroną prawa autorskiego taki przejaw ludzkiej aktywności umysłowej, któremu brak cech dostatecznie indywidualizujących, tj. odróżniających go od innych wytworów podobnego rodzaju i przeznaczenia”.

W innym orzeczeniu Sąd Najwyższy ocenił, że: „Proces tworzenia, w przeciwieństwie do pracy technicznej, polega na tym, że rezultat podejmowanego działania stanowi projekcję wyobraźni osoby, od której pochodzi, zmierzając do wypełniania tych elementów wykonywanego zadania, które nie są jedynie wynikiem zastosowania określonej wiedzy, sprawności, surowców, urządzeń bądź technologii. (…) Wymaganie nowości nie jest niezbędną cechą twórczości jako przejawu intelektualnej działalności człowieka. Utwór może być kompilacją wykorzystującą dane powszechnie dostępne pod warunkiem, że ich wybór, segregacja, sposób przedstawienia ma znamiona oryginalności” (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2006 r., I CK 281/05).

Nie każde dzieło (utwór) spełnia przesłanki utworu w rozumieniu ww. ustawy. Dotyczy to w szczególności świadczenia będącego powieleniem innych prac, a więc niebędących rezultatem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, jak również prac typowych, zawierających powtarzalne, nieoryginalne rozwiązania. Świadczenia (utwory) takie nie podlegają ochronie autorsko-prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Odwołując się do pojęcia „twórcy” w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wskazać należy, że twórcą w jej rozumieniu jest nie tylko jedyny twórca utworu, ale również osoby, które są współtwórcami stworzonego dzieła. Wykładnia systemowa zewnętrzna, oparta na zapisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych prowadzi do wniosku, że twórcą jest osoba fizyczna, która wykonała dany utwór sama lub z udziałem innych współtwórców.

Jak wynika z powołanych przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej, ustalony w jakiejkolwiek postaci. Przejawem działalności twórczej jest uzewnętrzniony rezultat działalności twórcy.

Jednocześnie wskazać należy, że w myśl postanowień rozdziału 5 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, autorskie prawa majątkowe do utworu mogą przejść na inne osoby na podstawie umowy o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub na podstawie umowy o korzystanie z utworu, zwanej licencją.

Według art. 41 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:

1) autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy;

2) nabywca autorskich praw majątkowych może przenieść je na inne osoby, chyba że umowa stanowi inaczej.

Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z utworu, zwana dalej „licencją”, obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione (art. 41 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji pojęcia „honorarium”, zatem można wyjaśnić jego znaczenie posługując się Słownikiem Języka Polskiego (Słownik Współczesnego Języka Polskiego, Wydawnictwo Wilga, Warszawa 1996, str. 309), według którego „honorarium to wynagrodzenie za pracę w wolnych zawodach”; ustawa ta nie definiuje także pojęcia „wolnego zawodu”. Nie oznacza to jednak, że wynagrodzenie otrzymane z tytułu udzielenia licencji do utworu, nie stanowi wynagrodzenia za pracę w wolnym zawodzie o charakterze honorarium, a wynagrodzenia za wykonaną pracę nie można utożsamiać z zapłatą za usługę wykonaną w ramach działalności gospodarczej.

Podsumowując, gdy usługi są wykonywane przez twórcę w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych i stanowią przedmiot autorskich praw majątkowych do utworu, a wynagrodzenie w formie honorarium odbywa się z przeniesieniem ww. praw, to z uwagi na nierozerwalność powyższych czynności, tj. sprzedaży usługi oraz praw autorskich, świadczenie to stanowi „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”, wymienione w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy.

W powołanym wyżej art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca określił definicję utworu. Zgodnie z tym przepisem przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Z powyższego przepisu wynika, że dany wytwór ludzkiej działalności musi spełniać dwie cechy, aby mógł zostać uznany za utwór. Kryteriami tymi jest twórczość oraz indywidualny charakter.

Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje sesje fotograficzne. W celu wykonania indywidualnej sesji fotograficznej, Wnioskodawczyni wykonuje szereg czynności takich jak:

- konsultacja z Klientem w celu ustalenia stylu, nastroju i przeznaczenia zdjęć,

- ustalenie terminu sesji,

- przekazanie Klientowi wskazówek dotyczących przygotowania się do sesji (…) – w taki sposób, by całość była spójna z estetyką fotograficzną Wnioskodawczyni i koncepcją sesji,

- konfiguracja sprzętu,

- wykonanie próbnych zdjęć, dostosowanie ustawień sprzętu i oświetlenia,

- początek sesji – (…),

- przegląd wykonanych zdjęć, wspólne ustalenie dalszego przebiegu sesji,

- kontynuacja sesji i zakończenie po uzyskaniu odpowiedniego materiału,

- wstępna selekcja materiału, przesłanie poglądówek do Klienta – w celu wskazania konkretnych ujęć do finalnej obróbki, (…) – w estetyce zgodnej ze stylem Wnioskodawczyni oraz ustaleniami z Klientem,

- przekazanie gotowych zdjęć Klientowi.

Całość procesu – od koncepcji, przez reżyserię sesji, aż po postprodukcję – jest wynikiem twórczej decyzji Wnioskodawczyni i działania jej jako autora. Efektem są oryginalne zdjęcia o indywidualnym charakterze artystycznym.

Wykonana sesja, będąca przedmiotem wniosku odznacza się oryginalnym i twórczym charakterem, ponieważ każda decyzja w trakcie jej przygotowania, realizacji i postprodukcji była wynikiem indywidualnych wyborów artystycznych Wnioskodawczyni. (…). Twórczy charakter przedmiotowej sesji przejawia się m.in. w autorskim sposobie pracy z modelem, kompozycji kadru, koncepcji estetycznej (…), a także w indywidualnym stylu obróbki graficznej. Z uwagi na subiektywny styl pracy i estetykę, stworzenie identycznej sesji przez inną osobę jest statystycznie nieprawdopodobne. Decyduje o tym oryginalność środków wyrazu oraz indywidualne podejście do każdego Klienta. Ponadto Wnioskodawczyni ma pełną swobodę twórczą na każdym etapie realizacji sesji, która przejawia się m.in. w: wyborze stylizacji, kolorystyki i środków wyrazu, ustawieniu oświetlenia i kompozycji kadru, sposobie prowadzenia modela podczas pozowania, autorskiej postprodukcji zdjęć, z wykorzystaniem swojego indywidualnego stylu obróbki. Wynagrodzenie za sesję fotograficzną ma charakter ryczałtowego honorarium autorskiego, ustalanego przed realizacją usługi. Wynagrodzenie obejmuje zarówno wykonanie sesji fotograficznej, jak i udzielenie niewyłącznej licencji do wykonanych fotografii.

(…).

Z dokonanej analizy wynika, że stworzona przez Wnioskodawczynię indywidualna sesja fotograficzna jest efektem pracy angażującej wyobraźnię, niepowtarzalnym, niestandardowym, o twórczym charakterze. Wykorzystując zatem dostępne narzędzia i technologie w połączeniu z własną wizją artystyczną Wnioskodawczyni stworzyła nowy wytwór intelektu – utwór.

Biorąc pod uwagę dokonaną wyżej analizę prowadzącą do wniosku, że stworzona przez Wnioskodawczynię indywidualna sesja fotograficzna, stanowi utwór w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, pozwala domniemywać, że Wnioskodawczyni jest jej twórcą, a wynagrodzenie za wykonanie fotografii stanowi honorarium za udzielenie licencji niewyłącznej do praw autorskich – należy stwierdzić, że usługa ta podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

- usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

- klasyfikacja usługi, lub

- stawka podatku właściwa dla usługi lub

- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).