Interpretacja 0112-KDSL2-1.440.34.2025.5.SG

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 23 stycznia 2025 r. (data wpływu 23 stycznia 2025 r.), uzupełnionego pismami z dnia: 3 i 18 marca 2025 r. (data wpływu 3 i 19 marca 2025 r.) oraz 9 maja 2025 r. (data wpływu 13 maja 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: usługa – zwolnienie Gminy z realizacji zadań z zakresu zapobiegania bezdomności i zapewnienia opieki bezdomnym zwierzętom na terenie Gminy (…)

Opis usługi: Wnioskodawca zawarł z Gminą Umowę, której przedmiotem jest realizacja świadczenia polegającego na kompleksowej usłudze w zakresie zapobiegania bezdomności i zapewnienia opieki bezdomnym zwierzętom poprzez odłowienie i transport zwierząt bezdomnych, utrzymanie i prowadzenie schroniska dla zwierząt wraz z zapewnieniem zabiegów i całodobowej opieki lekarsko-weterynaryjnej i innych koniecznych czynności pomocniczych.

Nabywca oczekuje wykonania świadczenia wymagającego podejmowania szeregu czynności wchodzących w skład zawartej Umowy. Za wykonanie świadczenia Wnioskodawca otrzymuje zapłatę na podstawie wystawionej faktury. Wynagrodzenie będzie pokrywało koszty za wykonanie usługi na rzecz Gminy. (…) na mocy zawartej Umowy realizuje zadania własne Gminy wynikające z art. 11 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt.

Rozstrzygnięcie: usługa niewymieniona w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, opodatkowana zgodnie z art. 41 ust. 13 ustawy

Stawka podatku od towarów i usług: 23%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 i ust. 13 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 23 stycznia 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 3 marca 2025 r. poprzez złożenie oświadczenia, o którym mowa w art. 42b ust. 3 ustawy; wskazanie, którym z podmiotów, o których mowa w art. 42b ust. 1 ustawy jest Wnioskodawca; doprecyzowanie opisu świadczenia oraz przesłanie umów dotyczących przedmiotowego świadczenia. Natomiast pismem z dnia 18 marca 2025 r. wniosek uzupełniono poprzez wskazanie, która z przesłanych umów ma być poddana analizie. Ponadto, w dniu 13 maja 2025 r. Wnioskodawca doprecyzował opis sprawy.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi

Wniosek dotyczy sklasyfikowania odpowiedniej stawki VAT na świadczone kompleksowe usługi weterynaryjne „Działalność weterynaryjna (PKD 75.00.Z)” wraz czynnościami pomocniczymi świadczonymi przez Wnioskodawcę jako (…) w ramach zleceń na podstawie umów gospodarczych między innymi z Urzędami Miast i Urzędami Gmin.

(…) jest (…) w (…) z siedzibą przy ul. (…), prowadzonym przez (…) z siedzibą przy ul. (…), zarejestrowaną w (...) Wydziale Gospodarczym Krajowego Rejestru Sądowego w Sądzie Rejonowym dla (…) pod numerem (…), reprezentowaną przez (…), w którym to dokumencie w Rozdziale II: Cele i zasady działania (…) w paragrafie 10.2. wyszczególniana jest między innymi Działalność weterynaryjna (PKD 75.00.Z); Tworzenie schronisk dla bezdomnych zwierząt i prowadzenie ich we własnym zakresie (PKO 96.09.Z); Podejmowanie interwencji w sprawach niehumanitarnego, sprzecznego z prawem traktowania zwierząt, działanie w ich obronie, niesienie pomocy (PKD 94.99.Z); Prowadzenie hotelu dla zwierząt (PKD 96.09.Z;) Transport zwierząt (PKD 96.09.Z); Działalność pozostałych organizacji członkowskich w zakresie ekologii i ochrony zwierząt oraz dziedzictwa przyrodniczego, gdzie indziej niesklasyfikowana (PKD 94.99.Z).

Jedną z działalności przewidzianych na 2025 rok jest wykonywanie szeroko rozumianych usług weterynaryjnych dla Urzędów Gmin i Miast na podstawie podpisanych umów gospodarczych, w których szczegółowo jest określony zakres wszystkich usług, które wchodzą w skład usługi podstawowej, tzn. usługi weterynaryjnej.

Usługi te polegają na:

(…).

Według Wnioskodawcy, wszystkie wymienione czynności mają jeden główny cel: ochrona weterynaryjna powierzanych lub zgłaszanych zwierząt, co wypełnia przesłankę zakwalifikowania ich jako PKD 75.00.Z Działalność weterynaryjna, która wg PKD obejmuje:

- opiekę zdrowotną dla zwierząt gospodarskich,

- opiekę zdrowotną dla zwierząt domowych,

- działalność asystentów weterynaryjnych i pozostałego pomocniczego personelu weterynaryjnego,

- działalność kliniczno-patologiczną oraz pozostałą działalność związaną z rozpoznaniem i ustalaniem przyczyn chorób zwierząt,

- działalność pogotowia dla zwierząt.

Wg poz. 49 załącznika nr 3 do ustawy VAT, stawka podatku od towarów i usług na usługi weterynaryjne wynosi 8%.

Wnioskodawca analizując przyszłe usługi stwierdza, że mają one charakter nierozerwalny, gdyż według zawartych umów z Urzędami Miast i Gmin wynika, że instytucje te są zainteresowane jedynie wykonaniem całościowym i tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość traktowaną nierozłącznie. Tak też będą ujmowane na fakturach. Wnioskodawca podkreśla, że na podstawie obowiązujący przepisów, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne. Inaczej jest, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych. Pojedyncze główne świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej. Jednak, aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi do głównego celu. Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.

Wobec powyższego, Wnioskodawca wnioskuje o zastosowanie stawki podatku VAT 8% na ww. kompleksowe usługi weterynaryjne prowadzące do realizacji celu jakim jest zapobieganie bezdomności zwierząt i zapewnienie opieki zwłaszcza zdrowotnej bezdomnym zwierzętom.

Pismem z dnia 3 marca 2025 r. Wnioskodawca – na pytania tutejszego organu – udzielił następujących odpowiedzi:

1. Czy w (…) (…) zapewniona będzie opieka weterynaryjna dla bezdomnych zwierząt?

Odp.

W (…) jest (i nadal będzie) zapewniona opieka weterynaryjna dla bezdomnych zwierząt.

2. Jeżeli odpowiedź na powyższe pytanie jest twierdząca, to należy wskazać:

a) przez ilu lekarzy weterynarii świadczona będzie opieka weterynaryjna?

Odp.

Na terenie (…) opieka weterynaryjna zapewniona jest przez jednego lekarza weterynarii prowadzącego gabinet weterynaryjny. Ponadto podpisane są umowy z 5 przychodniami/gabinetami weterynaryjnymi na świadczenie usług. Doraźnie Wnioskodawca korzysta jeszcze z usług innych placówek, zależnie od zapotrzebowania, np. konsultacji specjalistycznej.

b) w jakiej formie lekarz/lekarze weterynarii będzie/będą świadczył/świadczyli swoje usługi (umowa o pracę, czy w formie własnej działalności gospodarczej)?

Odp.

Lekarze weterynarii świadczą usługi w ramach własnej działalności gospodarczej. Na umowę o pracę zatrudnieni są natomiast technicy weterynaryjni.

c) jaki staż pracy będzie miał lekarz/będą mieli lekarze weterynarii, który/którzy zapewniają opiekę dla zwierząt w schronisku?

Odp.

Staż lekarzy świadczących usługi wynosi od 10 do ponad 20 lat.

d) w jakich godzinach zapewniona będzie w schronisku opieka weterynaryjna?

Odp.

Opieka weterynaryjna będzie zapewniona całodobowo. W (…) lekarz dyżuruje stale popołudniami do wyczerpania zapotrzebowania lub w godzinach innych niż popołudniowa, zależnie od kolejki zwierząt czy przypadków nagłych oczekujących na wizytę. W pilnych przypadkach zwierzęta całodobowe zawożone są do gabinetów, z którymi podpisane są umowy.

3. Jak będzie skalkulowane wynagrodzenie Wnioskodawcy za świadczenie będące przedmiotem wniosku? Od jakich czynników uzależniona będzie wysokość wynagrodzenia? Co będzie obejmowało?

Odp.

Ponieważ Wnioskodawcą jest (…) posiadająca status organizacji pożytku publicznego niedziałająca w celu osiągnięcia zysku, wynagrodzenie skalkulowane będzie w taki sposób, żeby pokryło jedynie koszty wykonywanej usługi.

4. Jakie będą oczekiwania nabywcy w odniesieniu do realizowanego przez Wnioskodawcę świadczenia? Należy szczegółowo opisać.

Odp.

Według zawartych umów z Urzędami Miast i Gmin wynika że instytucje te są zainteresowane jedynie wykonaniem całościowej usługi tworzącej z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość traktowaną nierozłącznie. Wykonywane usługi dotyczą zwierząt domowych – psów, kotów, ale także kotów wolnożyjących (dzikich). Miasto oraz gminy od wykonawcy oczekują kompleksowej usługi, która ma zapewnić wykonanie zadania w zakresie zapobiegania bezdomności zwierząt i zapewnienia opieki bezdomnym zwierzętom oraz w konsekwencji znalezienie im nowych domów. Nabywca oczekuje wykonania świadczenia wymagającego podejmowania szeregu czynności wchodzących w skład zawartej umowy, m.in. odłowu zwierzęcia i dostarczenia go do schroniska, przeprowadzenie 15-dniowej kwarantanny, zapewnienie niezbędnej opieki weterynaryjnej, w tym prowadzenie obserwacji zwierząt nowo przyjętych, podawanie lekarstw, leczenie chorych zwierząt rokujących na wyzdrowienie, wykonanie zastrzyku, wykonywanie szczepień, odrobaczanie, podanie kroplówki, znieczulenie – przeprowadzanie zabiegu znieczulenia, chirurgiczne leczenie złamań, założenie opatrunku/gipsu, szycie ran, eutanazja w przypadkach wskazanych w Ustawie o ochronie zwierząt, sterylizacja i kastracja zwierzęcia, całodobowa gotowość do wykonywania czynności związanych ze świadczeniem usług weterynaryjnych, znakowanie zwierząt poprzez wszczepianie mikroczipów, utrzymanie przyjętych zwierząt w czystości oraz zapewnienie pomieszczeń i boksów chroniących przed warunkami atmosferycznymi, karmienie, pojenie, prowadzenie dokumentacji przyjętych zwierząt, poszukiwanie nowych domów dla przyjętych zwierząt.

Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że z punktu widzenia nabywcy usługi nabywa on jedno świadczenie, wymagające wykonania szeregu czynności wchodzące w zakres przedmiotowego zadania.

5. Czy z punktu widzenia nabywcy, będzie on zainteresowany nabyciem od Wnioskodawcy jednego (złożonego) świadczenia, czy też kilku poszczególnych odrębnych czynności?

Odp.

Nabywca zainteresowany jest nabyciem jednego (złożonego) świadczenia jako całości, a nie każdej z poszczególnych czynności odrębnie. (…) realizując umowę przyjmuje, że nabywca w żadnym wypadku nie jest zainteresowany nabyciem poszczególnych czynności i nie traktuje ich rozłącznie, tj. jako pojedynczych, odrębnych i niezależnych od siebie. Co też wynika z zawartych umów.

6. Czy pomiędzy elementami wchodzącymi w skład świadczenia będącego przedmiotem wniosku będzie występowała zależność powodująca, że elementy te nie będą mogły być wykonywane odrębnie? Jeżeli tak, to należy szczegółowo i precyzyjnie opisać tę zależność;

Odp.

Pomiędzy elementami wchodzącymi w skład świadczenia będącego przedmiotem wniosku będzie występowała zależność powodująca, że elementy te nie będą mogły być wykonywane odrębnie.

Elementami wchodzącymi w skład świadczonej usługi są odłowu zwierzęcia i dostarczenia go do schroniska, przeprowadzenie 15-dniowej kwarantanny, zapewnienie niezbędnej opieki weterynaryjnej, w tym prowadzenie obserwacji zwierząt nowo przyjętych, podawanie lekarstw, leczenie chorych zwierząt rokujących na wyzdrowienie, wykonanie zastrzyku, wykonywanie szczepień, odrobaczanie, podanie kroplówki, znieczulenie – przeprowadzanie zabiegu znieczulenia, chirurgiczne leczenie złamań, założenie opatrunku/gipsu, szycie ran, eutanazja w przypadkach wskazanych w Ustawie o ochronie zwierząt, sterylizacja i kastracja zwierzęcia, całodobowa gotowość do wykonywania czynności związanych ze świadczeniem usług weterynaryjnych, znakowanie zwierząt poprzez wszczepianie mikroczipów, utrzymanie przyjętych zwierząt w czystości oraz zapewnienie pomieszczeń i boksów chroniących przed warunkami atmosferycznymi, karmienie, pojenie, prowadzenie dokumentacji przyjętych zwierząt, poszukiwanie nowych domów dla przyjętych zwierząt.

7. Czy wykonanie wszystkich elementów składających się na świadczenie będące przedmiotem wniosku będzie niezbędne do realizacji świadczenia? Jeżeli tak, należy opisać w czym ta niezbędność będzie się przejawiać (w odniesieniu do wszystkich czynności);

Odp.

Wszystkie elementy składające się na świadczenie będące przedmiotem wniosku są niezbędne do wykonania całościowej usługi. Wszystkie czynności są nierozerwalnie ze sobą powiązane i wynikają z obowiązujących przepisów. Nie można także wskazać, które z wymienionych czynności mają charakter pomocniczy. Wszystkie są niezbędne. Wszystkie czynności się zazębiają.

8. Czy poszczególne czynności w ramach świadczenia będą mogły być świadczone odrębnie (niezależnie) i/lub przez inne podmioty?

a) jeżeli nie – należy wyjaśnić dlaczego czynności te nie będą mogły być wykonywane odrębnie (niezależnie)?

Odp.

Nie, poszczególne czynności w ramach świadczenia nie mogą być wykonywane odrębnie (niezależnie) przez inne podmioty, ponieważ kompleksowa usługa świadczona przez (…) wynika z umów zawartych z gminami, które wymagają realizacji całościowego zadania przez jeden podmiot. Gminy oczekują kompleksowego podejścia do opieki nad zwierzętami bezdomnymi, obejmującego zarówno ich odłowienie, transport, opiekę weterynaryjną, utrzymanie, jak i poszukiwanie nowych domów.

Podział tych czynności na kilku niezależnych wykonawców mógłby prowadzić do trudności organizacyjnych, rozproszenia odpowiedzialności oraz problemów w koordynacji działań, co mogłoby negatywnie wpłynąć na dobrostan zwierząt i efektywność realizacji zadania. Ponadto, (…) jako wykonawca całościowej usługi bierze pełną odpowiedzialność za realizację powierzonych jej zadań zgodnie z zapisami umowy, co nie byłoby możliwe w przypadku fragmentarycznego wykonywania poszczególnych czynności przez różne podmioty.

W przypadku opieki nad zwierzętami bezdomnymi, wszystkie elementy świadczenia wzajemnie się uzupełniają i stanowią logicznie powiązaną całość, której celem jest zapewnienie skutecznej ochrony i dobrostanu zwierząt.

b) jeżeli tak – należy wyjaśnić co powoduje, że z punktu widzenia zleceniobiorcy będzie on zainteresowany, aby czynności te wykonywane były łącznie?

(…).

Ponadto, pismem z dnia 9 maja 2025 r. (data wpływu 13 maja 2025 r.) Wnioskodawca – na pytania tutejszego organu – udzielił następujących odpowiedzi:

1. Na podstawie jakich konkretnie przepisów (ze wskazaniem określonych artykułów) Gmina (…) zleca/powierza Wnioskodawcy wykonanie wszystkich czynności, o których mowa w „(…)”?

Z przesłanej przez Wnioskodawcę w dniu 3 marca 2025 r. „(…)” wynika, że:

(...).

Odp.

Wiodącym przepisem, w oparciu o który Gmina powierza realizację usług jest artykuł 11 Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1580, z późn. zm.). Przepis regulujący działanie schronisk z rozporządzenia ministra rolnictwa trudno jest wskazać jeden, bowiem całe rozporządzenie wydane jest na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2020 r., poz. 1421).

2. Czy Wnioskodawca realizując przedmiotowe świadczenie działa w imieniu i na rzecz Gminy (…)? Jeżeli nie, to w czyim imieniu i na czyją rzecz działa Wnioskodawca?

Odp.

Wnioskodawca realizując przedmiotowe świadczenie działa w imieniu i na rzecz Gminy (…).

3. Czy z tytułu świadczenia czynności – będących przedmiotem wniosku, Wnioskodawca otrzymuje Rekompensatę od Gminy (…)?

W odpowiedzi na pytanie nr 3 z wezwania tut. organu, z dnia 24 lutego 2025 r., tj.: „Jak będzie skalkulowane wynagrodzenie Wnioskodawcy za świadczenie będące przedmiotem wniosku? Od jakich czynników uzależniona będzie wysokość wynagrodzenia? Co będzie obejmowało?”, Wnioskodawca wskazał:

„Ponieważ Wnioskodawcą jest (…) posiadająca status organizacji pożytku publicznego niedziałająca w celu osiągnięcia zysku wynagrodzenie skalkulowane będzie w taki sposób, żeby pokryło jedynie koszty wykonywanej usługi” (podkreślenie tut. organu).

Odp.

Wnioskodawca nie otrzymuje rekompensaty od Gminy (…).

Za usługi wykonane na rzecz Gminy Wnioskodawca otrzymuje zapłatę na podstawie wystawionych faktury w rozumieniu prawa handlowego.

4. Jeżeli odpowiedź na powyższe pytanie nr 3 jest twierdząca, to należy wskazać jakie wydatki/koszty, ponoszone w ramach zadań realizowanych na podstawie „(…)”, finansowane są z otrzymanej przez Wnioskodawcę Rekompensaty?

Odp.

Punkt ten nie dotyczy, gdyż odpowiedź na pyt. 3 jest negatywna.

5. Czy wynagrodzenie, które Wnioskodawca otrzymuje w związku z realizacją przedmiotowego świadczenia może być wykorzystywane na inne cele? Jeśli tak, to należy wskazać jakie są to cele.

Odp.

Wynagrodzenie przeznaczane jest na działalność statutową, głównie na usługi weterynaryjne.

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 28 marca 2025 r., znak 0112-KDSL2-1.440.34.2025.3.SG, tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 28 marca 2025 r. Wnioskodawca nie skorzystał z ww. prawa wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.

Uzasadnienie sposobu zidentyfikowania świadczenia na potrzeby podatku od towarów i usług

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru czynności należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy.

W kwestii ustalenia charakteru świadczenia realizowanego przez Wnioskodawcę w pierwszej kolejności należy podkreślić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej.

Natomiast aby móc wskazać, że dana usługa jest usługą złożoną (kompleksową), powinna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez usługi pomocniczej.

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie nr C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

W wyroku tym TSUE zauważył również, że dla ustalenia, czy mamy do czynienia z jednolitą usługą, czy też z różnymi usługami, fakt ustalenia jednej ceny za świadczenie (świadczenia) nie ma znaczenia decydującego, może jedynie sugerować, że w rzeczywistości mamy do czynienia z jednolitą usługą. Jednakże, jeżeli okoliczności wskazują na to, że nabywca miał zamiar nabyć nie tyle jednolitą, kompleksową usługę, ile dwie różne usługi, wówczas cenę należy stosownie, proporcjonalnie rozdzielić i każdej usłudze przypisać stosowną dla niej część.

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:

- w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),

- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

Istotnym kryterium wpływającym na ocenę tego, czy w konkretnej sytuacji występuje świadczenie złożone, jest kryterium odrębności. Kryterium to opiera się na weryfikacji, czy poszczególne świadczenia mogą występować w obrocie gospodarczym niezależnie i czy mogą być wykonane przez dowolny inny podmiot. W przypadku odpowiedzi twierdzącej, nie występuje świadczenie złożone, lecz kilka odrębnych świadczeń, które powinny być dla celów opodatkowania VAT traktowane niezależnie od siebie. Takie stanowisko wywieść można z wyroku z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, w którym istotnie TSUE stanął na stanowisku, że w przypadku usług najmu oraz usług sprzątania części wspólnych budynków następują dwa odrębne świadczenia dla celów VAT. Swoje stanowisko TSUE oparł na tym, że usługi sprzątania części wspólnych budynku mogą być świadczone na różnych zasadach, to znaczy na przykład przez osoby trzecie wystawiające faktury obejmujące koszt tych usług bezpośrednio lokatorom lub przez wynajmującego zatrudniającego w tym celu własnych pracowników lub posługującego się przedsiębiorstwem zajmującym się sprzątaniem.

Podsumowując zatem powyższe, świadczenie złożone ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku należy wskazać na wyrok TSUE w sprawie C-182/17 z dnia 22 lutego 2018 r. (ECLI:EU:C:2018:91) w którym Trybunał orzekł:

„(…)

35. W tym względzie we wspomnianej decyzji wskazano, że na mocy rzeczonej umowy NTN zobowiązał się, w zamian za „rekompensatę oferowaną przez gminę [Nagyszénás]”, do wykonywania niektórych zadań publicznych należących, zgodnie z ustawodawstwem węgierskim, do tej gminy.

36. W swoich uwagach na piśmie Komisja odnosi się również do stałego i ciągłego charakteru usług świadczonych przez NTN gminie Nagyszénás i rekompensat wypłacanych w zamian za nie przez tę gminę, o czym świadczy fakt, że usługi objęte umową są dostarczane tej gminie przez NTN od 2007 r., w zamian za rekompensatę przewidzianą we wspomnianej umowie.

37. W wypadku potwierdzenia tej okoliczności faktycznej, wynikałoby z niej, że fakt określenia rzeczonej rekompensaty w stosownych przypadkach nie w oparciu o zindywidualizowane usługi, lecz w sposób ryczałtowy i w skali rocznej w celu pokrycia kosztów funkcjonowania tej spółki, sam w sobie nie ma wpływu na bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem (wyrok z dnia 29 października 2015 r., Saudaçor, C‑174/14, EU:C:2015:733, pkt 36).

38. Bezpośredniego charakteru tej więzi nie może zresztą podważyć okoliczność – zakładając, że zostanie wykazana – iż rozważana umowa zawiera postanowienia umożliwiające dostosowanie w pewnych okolicznościach kwoty rekompensaty, ani okoliczność, że kwotę tę określono na poziomie poniżej ceny rynkowej, o ile wysokość rekompensaty jest określona zawczasu, zgodnie z jasnymi kryteriami gwarantującymi, iż wystarcza ona do pokrycia kosztów funkcjonowania NTN (zob. podobnie wyroki: z dnia 29 października 2015 r., Saudaçor, C‑174/14, EU:C:2015:733, pkt 38; z dnia 2 czerwca 2016 r., Lajvér, C‑263/15, EU:C:2016:392, pkt 45, 46).

39. Ponadto w ramach oceny odpłatnego charakteru działalności rozważanej w postępowaniu głównym okoliczność, że to przepisy prawa nakładają na gminę Nagyszénás wykonywanie określonych zadań publicznych, nie może podważyć zaklasyfikowania tej działalności jako „świadczenia usług” ani bezpośredniej więzi pomiędzy tym świadczeniem i wynagrodzeniem za nie (zob. analogicznie wyrok z dnia 2 czerwca 2016 r., Lajvér, C‑263/15, EU:C:2016:392, pkt 41).

40. W istocie fakt, że działalność, o której mowa, polega na wykonywaniu funkcji przyznanych i regulowanych przez ustawę w celu leżącym w interesie ogólnym, jest bez znaczenia dla oceny, czy działalność ta stanowi odpłatne świadczenie usług. W tym kontekście Trybunał orzekł, że nawet jeśli omawiana działalność ma na celu wykonywanie konstytucyjnego obowiązku ciążącego wyłącznie i bezpośrednio na danym państwie członkowskim, nie można tylko z tego powodu podważać bezpośredniego związku istniejącego pomiędzy dokonanym świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem (zob. podobnie wyrok z dnia 2 czerwca 2016 r., Lajvér, C‑263/15, EU:C:2016:392, pkt 42).

41. Ponadto, jakkolwiek leżący w interesie ogólnym cel, którego dotyczą pewne usługi świadczone między innymi przez podmioty prawa publicznego, został uwzględniony w ramach wspólnego systemu VAT, ponieważ na mocy art. 132 ust. 1 dyrektywy 2006/112 niektóre z tych usług wymagają zwolnienia z VAT, bezsporne jest, że działalność, za którą odpowiedzialny jest NTN na mocy rozważanej umowy, nie wchodzi w zakres żadnego z tych wyjątków (zob. podobnie wyrok z dnia 29 października 2015 r., Saudaçor, C‑174/14, EU:C:2015:733, pkt 41).

42. Mając na względzie powyższe rozważania, na pytanie trzecie należy odpowiedzieć, iż art. 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że, z zastrzeżeniem sprawdzenia przez sąd odsyłający istotnych okoliczności faktycznych, działalność taka jak będąca przedmiotem postępowania głównego, polegająca na wykonywaniu przez spółkę niektórych zadań publicznych zgodnie z umową zawartą między nią samą a gminą stanowi odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu VAT na mocy tego przepisu (…)”.

Ponadto wskazać należy również na treść art. 11 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2023 r., poz. 1580, z późn. zm.), zgodnie z którym:

1. Zapobieganie bezdomności zwierząt i zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywanie należy do zadań własnych gmin.

2. Minister właściwy do spraw administracji publicznej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, zasady i warunki wyłapywania bezdomnych zwierząt.

3. Zabrania się odławiania zwierząt bezdomnych bez zapewnienia im miejsca w schronisku dla zwierząt, chyba że zwierzę stwarza poważne zagrożenie dla ludzi lub innych zwierząt. Odławianie bezdomnych zwierząt odbywa się wyłącznie na podstawie uchwały rady gminy, o której mowa w art. 11a.

4. (…).

Z kolei w myśl art. 11a ustawy o ochronie zwierząt, zaznaczyć należy, że:

1. Rada gminy wypełniając obowiązek, o którym mowa w art. 11 ust. 1, określa, w drodze uchwały, corocznie do dnia 31 marca, program opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt.

2. Program, o którym mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności:

1) zapewnienie bezdomnym zwierzętom miejsca w schronisku dla zwierząt;

2) opiekę nad wolno żyjącymi kotami, w tym ich dokarmianie;

3) odławianie bezdomnych zwierząt;

4) obligatoryjną sterylizację albo kastrację zwierząt w schroniskach dla zwierząt;

5) poszukiwanie właścicieli dla bezdomnych zwierząt;

6) usypianie ślepych miotów;

7) wskazanie gospodarstwa rolnego w celu zapewnienia miejsca dla zwierząt gospodarskich;

8) zapewnienie całodobowej opieki weterynaryjnej w przypadkach zdarzeń drogowych z udziałem zwierząt.

3. Program, o którym mowa w ust. 1, może obejmować plan znakowania zwierząt w gminie.

3a. Program, o którym mowa w ust. 1, może obejmować plan sterylizacji lub kastracji zwierząt w gminie, przy pełnym poszanowaniu praw właścicieli zwierząt lub innych osób, pod których opieką zwierzęta pozostają.

4. Realizacja zadań, o których mowa w ust. 2 pkt 3-6, może zostać powierzona podmiotowi prowadzącemu schronisko dla zwierząt.

5. Program, o którym mowa w ust. 1, zawiera wskazanie wysokości środków finansowych przeznaczonych na jego realizację oraz sposób wydatkowania tych środków. Koszty realizacji programu ponosi gmina.

6. Projekt programu, o którym mowa w ust. 1, przygotowuje wójt (burmistrz, prezydent miasta).

Z przedstawionego opisu sprawy oraz przesłanej dokumentacji wynika, że Wnioskodawca zawarł Umowę z Gminą, na podstawie której (…) zobowiązuje się do realizacji określonych zadań na rzecz Gminy w oparciu o przepisy prawa, tj. ustawę z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt, rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 stycznia 2022 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt, ustawę z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, ustawę z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, posiadany przez Wykonawcę usług regulamin funkcjonowania schroniska oraz ustawę z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Ponadto, w uzupełnieniu z dnia 9 maja 2025 r. Wnioskodawca wskazał, że wiodącym przepisem, w oparciu o który Gmina powierza realizację usług jest artykuł 11 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt. W zamian Gmina wypłaca Wnioskodawcy wynagrodzenie z tytułu poniesionych kosztów. Co istotne i kluczowe w analizowanej sprawie, czynności te Wnioskodawca wykonuje w imieniu i na rzecz Gminy.

Mając na względzie przywołane powyżej przepisy oraz orzecznictwo, po dokonanej analizie przedmiotowej sprawy stwierdza się, że przedmiotem wniosku jest pojedyncza usługa świadczona przez Wnioskodawcę na rzecz Gminy (na podstawie zawartej Umowy), która polega na realizacji powierzonego mu przez Gminę zadania własnego, za którą otrzymywane są środki finansowe (zwrot poniesionych kosztów).

Zawarta pomiędzy Wnioskodawcą a Gminą Umowa określa zasady naliczania i wypłaty wynagrodzenia w postaci pokrycia kosztów za wykonane świadczenie. Wnioskodawca otrzymuje środki finansowe na podstawie wystawionych faktur. Wynagrodzenie, które otrzymuje Wnioskodawca służy pokryciu kosztów związanych ze świadczeniem przez niego czynności wskazanych w Umowie. W ocenie tut. organu, środki finansowe wypłacane przez Gminę, a które pokrywają koszty stanowią dla Wnioskodawcy wynagrodzenie za świadczone usługi w zakresie powierzonych zadań publicznych. Wnioskodawca w ramach powierzonego zadania wykonuje szereg czynności, których celem jest właściwa realizacja przedmiotu umowy, tj. zapewnienie opieki nad zwierzętami bezdomnymi. Pomiędzy płatnością, którą Wnioskodawca otrzymuje w ramach poniesionych środków finansowych od Gminy a świadczeniem na jego rzecz, zachodzi związek bezpośredni, ponieważ płatność następuje w zamian za to świadczenie. Tym samym, na gruncie rozpatrywanej sprawy należy przyjąć, że między Gminą a Wnioskodawcą następuje wymiana świadczeń. Wnioskodawca wobec Gminy występuje we własnym imieniu, jako zleceniobiorca powierzonego mu do wykonania zadania własnego Gminy. Wnioskodawca otrzymując od Gminy środki finansowe otrzymuje korzyść, która pozostaje w związku ze świadczeniem realizowanym przez niego na rzecz Gminy. Wnioskodawca, podejmując się świadczenia usługi polegającej na realizacji powierzonego zadania własnego z zakresu zapewnienia opieki nad bezdomnymi zwierzętami i zapobieganiu bezdomności zwierząt na terenie Gminy (…), zwalnia Gminę z obowiązków nałożonych na nią przepisami prawa i czyni to za wynagrodzeniem w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że przedmiotem wniosku jest usługa realizowana przez Wnioskodawcę na podstawie Umowy na rzecz Gminy, jednak usługa ta nie polega na realizacji na jej rzecz Usług weterynaryjnych, do których odwołuje się klasyfikacja PKWiU 75. Usługa świadczona na rzecz Gminy polega na realizacji – w zastępstwie Gminy – jego zadania własnego w obszarze związanym z zapewnieniem opieki nad bezdomnymi zwierzętami i zapobieganiem bezdomności zwierząt.

Podsumowując, przedmiotem świadczenia realizowanego w ramach Umowy przez Wnioskodawcę na rzecz Gminy nie są towary i/lub usługi, które mogą składać się na świadczenie kompleksowe, ale pojedyncza usługa – realizacja powierzonego przez Gminę zadania własnego z zakresu zapewnienia opieki nad bezdomnymi zwierzętami i zapobiegania bezdomności zwierząt. Usługę tą należy, w kontekście art. 42b ust. 5 ustawy, traktować jako jedną usługę (o której mowa w pkt 1 ww. przepisu).

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Stosownie do pkt 5.3.1 zasad metodycznych, przedmiotem klasyfikowania wg PKWiU 2015 są czynności (będące końcowymi efektami działalności) o charakterze usługowym, świadczone przez podmioty gospodarcze (jednostki organizacyjne) na rzecz innych podmiotów gospodarczych (jednostek organizacyjnych) lub na rzecz ludności. PKWiU 2015 nie ma zastosowania do klasyfikowania czynności wewnątrzzakładowych.

Zgodnie z pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

Zgodnie z zasadami metodycznymi PKWiU pod pojęciem usług rozumie się:

- wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarczych prowadzących działalność o charakterze produkcyjnym nietworzące bezpośrednio nowych dóbr materialnych – usługi na rzecz produkcji,

- wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarki narodowej oraz na rzecz ludności, przeznaczone dla celów konsumpcji indywidualnej, zbiorowej i ogólnospołecznej.

Z powyższego wynika, że usługami w rozumieniu PKWiU są czynności świadczone przez podmioty gospodarcze (jednostki organizacyjne) na rzecz innych podmiotów (jednostek organizacyjnych), lub na rzecz ludności, czyli usługami są czynności (będące końcowym efektem działalności) wykonywane na zlecenie innej jednostki lub na rzecz ludności.

Z treści cyt. wyżej art. 8 ust. 1 ustawy wynika natomiast, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu, niebędące dostawą towarów. Słownik języka polskiego definiuje czasownik „świadczyć” jako „wykonywać coś na czyjąś rzecz”, „świadczenie” zaś, to obowiązek wykonywania, przekazania czegoś.

Przez świadczenie usług – w rozumieniu podatku ustawy – należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru czynności należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów, w myśl art. 7 ustawy.

Pojęcie usługi na gruncie podatku od towarów i usług ma zatem szersze znaczenie niż pojęcie „czynności o charakterze usługowym” zawarte w zasadach metodycznych PKWiU.

Jak wskazano powyżej, ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że Gmina przekazała Wnioskodawcy do realizacji zadanie własne z zakresu zapewnienia opieki nad bezdomnymi zwierzętami i zapobiegania bezdomności zwierząt. W celu wykonania tego zadania pomiędzy Wnioskodawcą a Gminą została zawarta Umowa, w której określono zakres oraz sposób wykonywania powierzonego zadania. Za realizację świadczenia Wnioskodawca otrzymuje od Gminy środki finansowe (na podstawie wystawionych przez (…) faktur), które pokrywają wszelkie koszty poniesione przez Wykonawcę w związku z realizacją Umowy.

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że Wnioskodawca otrzymując od Gminy środki finansowe na pokrycie kosztów, otrzymuje korzyść, a otrzymane świadczenie pozostaje w związku z czynnością, którą Wnioskodawca wykonuje na rzecz Gminy. Wnioskodawca, podejmując się wykonania usługi polegającej na realizacji powierzonego zadania, zwalnia Gminę z określonych prawem obowiązków i czyni to za wynagrodzeniem w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług. Zatem pomiędzy płatnością należną Wnioskodawcy od Gminy, a świadczeniem realizowanym na jej rzecz, zachodzi związek bezpośredni, ponieważ płatność nastąpi w zamian za to świadczenie. W świetle ustawy mamy zatem w tym przypadku po stronie Wnioskodawcy do czynienia ze świadczeniem usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy.

Świadczenie realizowane przez Wnioskodawcę na rzecz Gminy nie wyczerpuje jednak znamion usługi w rozumieniu PKWiU. Wobec powyższego, nie może być ono przedmiotem klasyfikowania wg PKWiU 2015.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.

W myśl art. 41 ust. 13 ustawy, do towarów i usług będących przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienionych w Nomenklaturze scalonej (CN) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, stosuje się stawkę podatku w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w przepisach ustawy lub przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie określono inną stawkę.

W związku z powyższym, do usługi wykonywanej przez Wnioskodawcę na rzecz Gminy polegającej na zwolnieniu Gminy z realizacji zadania własnego z zakresu zapobiegania bezdomności i zapewnienia opieki bezdomnym zwierzętom w zamian za zwrot poniesionych kosztów, którą (…) otrzymuje od Gminy – niewymienionej w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej – stosuje się stawkę podatku w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 i ust. 13 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawczyni może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

- usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

- klasyfikacja usługi, lub

- stawka podatku właściwa dla usługi lub

- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie: https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).