Interpretacja 0112-KDSL2-1.440.36.2026.2.MA

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

 

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 21 stycznia 2026 r. (data wpływu 21 stycznia 2026 r.), uzupełnionego pismem z dnia 27 lutego 2026 r. (data wpływu 27 lutego 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

 

Przedmiot wniosku: towar – (…) (na bazie napoju roślinnego) przygotowywany i podawany w miejscu sprzedaży, tj. herbaciarni/lokalu gastronomicznym (do spożycia na miejscu)

 

Opis towaru: W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca przyrządza na świeżo i oferuje do sprzedaży na miejscu w herbaciarni/lokalu gastronomicznym produkt (…). Skład surowcowy produktu – zgodnie z deklaracją Wnioskodawcy – to: (…). Proces przygotowania napoju polega na: (…). Cały napój na koniec ma objętość ok. (…) ml. Przy sprzedaży napoju personel Wnioskodawcy nie nakrywa do stołu, nie mamy do czynienia z zamawianiem posiłku przy stoliku u kelnera. Personel przyjmuje zamówienie przy ladzie, doradza klientowi przy sprzedaży, informuje o oferowanych produktach oraz sprząta stoliki. Przedmiotowy napój sprzedawany na miejscu podawany jest w szklance. Do spożycia dodawana jest słomka i serwetka. W herbaciarni/lokalu gastronomicznym są toalety ale nie ma szatni dla klientów.

 

Rozstrzygnięcie:

PKWiU 2015 – 56

 

Stawka podatku od towarów i usług:

8%

 

Podstawa prawna:

art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 41 ust. 12f ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy

 

Cel wydania WIS:

określenie stawki podatku od towarów i usług

 

UZASADNIENIE

 

W dniu 21 stycznia 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. towaru na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 27 lutego 2026 r. o doprecyzowanie opisu sprawy oraz zdjęcie produktu.

 

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis towaru

 

Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności m.in. prowadzi sprzedaż samego produktu jakim jest (…) i taką sprzedaż opodatkowuje stawką VAT 23% i w tym zakresie Wnioskodawca nie ma wątpliwości.

 

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca przyrządza na świeżo i oferuje do sprzedaży (zarówno do spożycia na miejscu w herbaciarni/lokalu gastronomicznym jak i z możliwością zakupu „na wynos”) towar/napój szczegółowo opisany poniżej.

 

Napój nie jest gotowym produktem lecz jest przygotowywany na miejscu w lokalu, gdzie jest sprzedawany/wydawany. Przy sprzedaży napojów personel Wnioskodawcy nie nakrywa do stołu, nie mamy do czynienia z zamawianiem posiłku przy stoliku u kelnera. Wnioskodawca jest producentem napoju i sprzedaż opisanego we wniosku napoju/towaru następuje bezpośrednio konsumentom i odbywa się w punktach firmowych, które są lokalami gastronomicznymi (herbaciarnie). Towar przygotowywany jest na miejscu w lokalu, w którym jest sprzedawany. Personel przyjmuje zamówienie przy ladzie, doradza klientowi przy sprzedaży, informuje o oferowanych produktach, sprząta stoliki.

 

Większość z oferowanych napojów powstaje z udziałem mleka (…) lub alternatywnych napojów roślinnych (…), co szczegółowo zostanie przedstawione w dalszej części wniosku w odniesieniu do konkretnego napoju wraz ze wskazaniem udziału procentowego poszczególnych składników w tym napoju.

 

(…). Do przygotowywania sprzedawanego przez Wnioskodawcę napoju Wnioskodawca nie wykorzystuje na żadnym jego etapie (…). (…). Ponad wszelką wątpliwość nie jest to zatem klasyczna (…).

 

Wnioskodawca zwraca się z wnioskiem o zaklasyfikowanie i wskazanie właściwej stawki VAT dla sprzedaży napoju przygotowanego z wykorzystaniem (…) (o dokładnym składzie i sposobie przyrządzania opisanym jak niżej). Napój, którego dotyczy niniejszy wniosek (ze zwyczajowo przyjętą na ten moment nazwą, choć nazwy napojów są umowne i mogą ulegać zmianie) i jego skład przygotowywany przez Wnioskodawcę i oferowany w sprzedaży w lokalu gastronomicznym (w formule na miejscu i na wynos) to tzw. (…).

 

W dalszej części wniosku Wnioskodawca przedstawił własne stanowisko i jego uzasadnienie.

 

Końcowo Wnioskodawca wskazał, iż „(…)”.

 

W piśmie z dnia 27 lutego 2026 r. Wnioskodawca – w odpowiedzi na pytania tut. organu zawarte w wezwaniu z dnia 20 lutego 2026 r., znak 0112-KDSL2-1.440.36.2026.1.MA – udzielił następujących informacji:

1. Jednoznaczne wskazanie, czy przedmiotem złożonego wniosku ma być sprzedaż napoju – (…):

a) na wynos,

czy

b) na miejscu w herbaciarni/lokalu gastronomicznym?

Należy wybrać jedną opcję.

Odpowiedź:

Przedmiotem złożonego wniosku ma być sprzedaż napoju na miejscu w herbaciarni/lokalu gastronomicznym.

2. Przedstawienie szczegółowego opisu sposobu przygotowania/produkcji przedmiotowego napoju – (…).

Odpowiedź:

Szczegółowy opis przygotowania został wskazany we wniosku, Wnioskodawca doprecyzowując przedstawiony już opis pragnie wskazać, że: (…) cały napój na koniec ma objętość ok. (…) ml.

3. Wskazanie kodu Nomenklatury Scalonej (CN) dla napoju – (…), będącego przedmiotem wniosku.

Odpowiedź:

Dla gotowego napoju Wnioskodawca nie potrafi wskazać kodu CN i w tym zakresie uzasadnionym byłoby wskazanie tego kodu przez tut. Organ. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że wśród składników, z których przygotowywany jest napój nabywa (…) ma kod CN 09021000, zaś przykładowo napój (…) to kod nr CN 22029919.

4. Wskazanie, jakie czynności towarzyszą sprzedaży napoju – (…) (np. porcjowanie, nalewanie, dekorowanie, itp.)?

Odpowiedź:

Czynności zostały wskazane w pkt 2 powyżej. Nalewana jest (…).

5. Czy produkt jest sprzedawany w opakowaniu? Jeśli tak, należy wskazać jakie to opakowanie.

Odpowiedź:

Napój sprzedawany na miejscu podawany jest w szklance.

6. Czy na życzenie klienta produkt może być modyfikowany?

Odpowiedź:

Nie.

7. Czy do sprzedawanego produktu lub na życzenie klienta dodawane są serwetki, słomki, sztućce, itp.?

Odpowiedź:

Do spożycia na miejscu dodawana jest słomka i serwetka.

8. Czy w związku ze sprzedażą produktu Wnioskodawca wykonuje inne niż wskazane wyżej czynności? Jeżeli tak, należy wskazać jakie.

Odpowiedź:

Nie.

9. Czy w herbaciarni/lokalu gastronomicznym są toalety i szatnie dla klientów?

Odpowiedź:

Tak, są toalety. Nie ma szatni dla klientów.

 

Do ww. uzupełnienia Wnioskodawca dołączył (…).

 

Uzasadnienie sposobu zidentyfikowania świadczenia na potrzeby podatku od towarów i usług

 

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

 

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

 

W świetle przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Uwzględniając zatem powyższe przepisy w pierwszej kolejności należy ustalić, czy w przypadku sprzedaży produktu (…) (na bazie napoju roślinnego), w okolicznościach wskazanych we wniosku, mamy do czynienia ze sprzedażą towaru, czy też usługą w rozumieniu ustawy. W tym celu należy posiłkować się orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), który w licznych wyrokach odniósł się do kwestii klasyfikacji czynności jako świadczenia usług, czy dostawy towarów.

 

Jak wskazał TSUE w wyroku z dnia 27 października 2005 r., nr C-41/04, w sprawie Levob Verzekeringen i OV Bank (pkt 19) (ECLI:EU:C:2005:649) oraz wyroku z dnia 29 marca 2007 r., nr C-111/05 w sprawie Aktiebolaget NN (pkt 21) (ECLI:EU:C:2007:195), w przypadku gdy transakcja składa się z szeregu świadczeń i czynności, należy brać pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu określenia, po pierwsze czy chodzi o dwa, czy więcej świadczeń odrębnych, czy też o świadczenie jednolite, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku owo jednolite świadczenie należy zakwalifikować jako dostawę towarów, czy jako świadczenie usług.

 

Natomiast w wyroku z dnia 10 marca 2005 r., nr C-491/03 w sprawie Ottmar Hermann (pkt 22) (ECLI:EU:C:2005:157), TSUE wskazał, że: „Ponieważ sprzedaży jakiegoś towaru zawsze towarzyszy świadczenie jakiejś minimalnej usługi (takiej jak wyłożenie towarów na stoiskach, wydanie faktury, itd.), jedynie usługi inne niż te, które towarzyszą nieodłącznie sprzedaży jakiegoś towaru, mogą być wzięte pod uwagę przy ocenie udziału świadczenia usług w odniesieniu do całości złożonej czynności, obejmującej również dostawę jakiegoś towaru”.

 

Zatem tylko usługi odrębne od usług nierozerwalnie związanych ze sprzedażą towarów można brać pod uwagę w celu określenia udziału świadczenia usług w świadczeniu złożonym, obejmującym również dostawę towarów.

 

W wyroku z dnia 2 maja 1996 r., nr C-231/94 w sprawie Faaborg-Gelting Linien (ECLI:EU:C:1996:184) w pkt 14 TSUE orzekł, że działalność restauracyjną charakteryzuje szereg elementów i czynności, wśród których dostawa żywności jest tylko jedną ze składowych i gdzie zdecydowanie przeważają usługi. Świadczenie takie należy zatem uznać za świadczenie usług, o którym mowa w art. 6 ust. 1 szóstej dyrektywy. Odwrotnie jest natomiast, gdy transakcja dotyczy artykułów żywnościowych na wynos i nie wiąże się ze świadczeniem usług służących organizacji konsumpcji na miejscu w odpowiednich warunkach. Stąd w odniesieniu do działalności restauracyjnej prowadzonej na promie TSUE podkreślił, że sprzedaż gotowych artykułów żywnościowych i napojów do spożycia na miejscu jest wynikiem świadczenia szeregu usług, od przygotowania posiłku do jego podania, i że wiąże się z zapewnieniem klientom infrastruktury obejmującej salę jadalną z pomieszczeniami przyległymi (szatnia itd.) oraz meble i nakrycia. W niektórych przypadkach osoby fizyczne, które zawodowo realizują świadczenia wchodzące w skład działalności restauracyjnej, nakrywają do stołu, służą poradą klientom i udzielają im wyjaśnień w przedmiocie oferowanych artykułów żywnościowych i napojów, podają te produkty do stołu i wreszcie sprzątają stoły po konsumpcji (pkt 13 tego wyroku).

 

Zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.3.2011, str. 1, z późn. zm.) – usługi restauracyjne i cateringowe oznaczają usługi polegające na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo żywności i napojów, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi pozwalającymi na ich natychmiastowe spożycie. Dostarczanie żywności lub napojów lub żywności i napojów stanowi jedynie element większej całości, w której muszą przeważać usługi. Usługi restauracyjne polegają na świadczeniu takich usług w lokalu należącym do usługodawcy, podczas gdy usługi cateringowe polegają na świadczeniu takich usług poza lokalem usługodawcy.

 

Natomiast w wyroku z dnia 22 kwietnia 2021 r. w sprawie C-703/19 (ECLI:EU:C:2021:377) TSUE wyjaśnił jak w świetle dyrektywy oraz rozporządzenia wykonawczego 282/11 należy właściwie rozumieć pojęcia „usługa restauracyjna i cateringowa” czy też dostawa „towarów spożywczych”. Istotą tego wyroku jest wyjaśnienie, że tzw. infrastruktura materialna (stoliki, krzesła, sztućce, toaleta) i ludzka (obsługa kelnerska, barmańska) dostępna w lokalach gastronomicznych ma znaczenie dla ustalenia czy mamy do czynienia z towarem, czy z usługą. Jednak kwestia ta nie jest decydująca z punktu widzenia określenia stawki podatku VAT, której wysokość jest rezultatem podporządkowania świadczenia do odpowiedniej pozycji właściwej klasyfikacji.

 

Zatem ustalenie, czy świadczenie należy zakwalifikować jako dostawę towarów, czy jako świadczenie usług, wymaga wzięcia pod uwagę wszelkich okoliczności, w jakich następuje transakcja, w celu określenia jej elementów charakterystycznych i dominujących. Element dominujący określa się z punktu widzenia przeciętnego konsumenta oraz z uwzględnieniem – w ramach całościowej oceny – wagi jakościowej (a nie tylko ilościowej) elementów świadczenia usług w stosunku do elementów dostawy towarów.

 

Sprzedaży towaru zawsze towarzyszy minimalny zakres świadczonych usług, takich jak umieszczenie towaru na półkach sklepowych czy wystawienie rachunku, w związku z czym tylko usługi odrębne od usług nierozerwalnie związanych ze sprzedażą towarów można brać pod uwagę w celu określenia udziału świadczenia usług w świadczeniu złożonym, obejmującym również dostawę towarów.

 

Z kolei działalność restauracyjną charakteryzuje wiele elementów i czynności, wśród których dostawa gotowej żywności i napojów przeznaczonych do spożycia przez ludzi jest tylko jedną ze składowych i gdzie zdecydowanie przeważają usługi.

 

Ustalenie, z jaką kategorią świadczenia gastronomicznego mamy do czynienia, zależy od wielu zmiennych. Nie jest nią jedynie wola konsumenta skorzystania z infrastruktury lokalu, ale całokształt „otoczenia”, okoliczności towarzyszących danemu świadczeniu.

 

Z opisu sprawy wynika, że produkt będący przedmiotem wniosku – (…) przyrządzany jest na świeżo i oferowany do sprzedaży na miejscu w herbaciarni/lokalu gastronomicznym. Proces przygotowania napoju polega na: (…). Cały napój na koniec ma objętość ok. (…) ml. Przy sprzedaży napoju personel Wnioskodawcy nie nakrywa do stołu, nie mamy do czynienia z zamawianiem posiłku przy stoliku u kelnera. Personel przyjmuje zamówienie przy ladzie, doradza klientowi przy sprzedaży, informuje o oferowanych produktach oraz sprząta stoliki. Przedmiotowy napój sprzedawany na miejscu podawany jest w szklance. Do spożycia dodawana jest słomka i serwetka. W herbaciarni/lokalu gastronomicznym są toalety ale nie ma szatni dla klientów.

 

Z przedstawionych przez Wnioskodawcę informacji wynika, że sprzedaży produktu (…) nie towarzyszą usługi przesądzające, że mamy do czynienia z usługą restauracyjną. W analizowanym przypadku nie występują bowiem usługi charakterystyczne dla działalności restauracyjnej, takie jak: zamawianie posiłku przy stoliku u kelnera, nakrywanie do stołu czy podawanie produktów do stolika, które w takiej sytuacji miałyby przeważające znaczenie. Infrastruktura materialna i ludzka jaka towarzyszy wydawaniu przedmiotowego produktu nie przemawia za tym, by uznać świadczenie, które jest przedmiotem niniejszej sprawy, za usługę restauracyjną.

 

Mając na uwadze powyższą analizę oraz opis podany przez Wnioskodawcę należy stwierdzić, że – dla celów stosowania podatku od towarów i usług – sprzedaż produktu (…), przygotowywanego i podawanego w miejscu sprzedaży, tj. herbaciarni/lokalu gastronomicznym (do spożycia na miejscu), należy uznać za dostawę towaru.

 

Uzasadnienie klasyfikacji

 

W myśl art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

 

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2027 r. – na podstawie § 2 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2025 r., poz. 1829) – należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556).

 

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

 

Symbole statystyczne i Nomenklatura scalona wykorzystywane w ustawie służą wyłącznie stosowaniu odpowiednich przepisów, w tym określeniu właściwej stawki podatku od towarów i usług. Nie przesądzają natomiast o tym, czy w świetle przepisów ustawy mamy do czynienia z towarem lub też usługą.

 

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

-     niniejszych zasad metodycznych,

-     uwag do poszczególnych sekcji,

-     schematu klasyfikacji.

 

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

-     symbole grupowań,

-     nazwy grupowań.

 

W sekcji I PKWiU zawarty jest m.in. dział 56 „Usługi związane z wyżywieniem”.

 

W przypadku towarów spożywczych w pierwszej kolejności należy wykluczyć możliwość ich klasyfikacji do działu 56 w PKWiU 2015. Dopiero gdy okaże się, że przedmiot wniosku o wydanie WIS nie może być zaklasyfikowany do tego działu, należy przejść do jego sklasyfikowania według Nomenklatury scalonej albo PKWiU. Końcowym etapem w procesie ustalania stawki podatku dla towaru w ramach WIS jest weryfikacja czy tak sklasyfikowany towar mieści się w jednej z pozycji załącznika nr 3 bądź nr 10 do ustawy.

 

Tutejszy organ ponownie wskazuje, że klasyfikacja towaru według Nomenklatury scalonej ma miejsce, jeśli sprzedawanym towarom spożywczym nie towarzyszą żadne usługi wykonywane przez sprzedającego, przetwarzające ten towar (z wyjątkiem nierozerwalnie związanych z dostawą tych towarów, np. wystawienie rachunku, umieszczenie towaru na półkach).

 

Klasyfikacja świadczenia do grupowania 56 w PKWiU 2015 ma zasadniczo miejsce jeśli:

·      dostawie towarów spożywczych towarzyszą „usługi (czynności) dodatkowe” wspomagające, wykonywane przez podatnika, nadające temu towarowi cechy umożliwiające natychmiastowe (bezpośrednie) spożycie, które to usługi nie mają jednak charakteru przeważającego, lecz podporządkowany (tracąc tym samym swą odrębność);

·      towary spożywcze są wydawane w ramach usług restauracyjnych i cateringowych, tj. dostawie towarów towarzyszy szereg usług (czynności) mających charakter przesądzający (w świadczeniu przeważa element usługowy).

 

Wspólnym mianownikiem towarów i usług zaliczanych do grupowania 56 w PKWiU 2015 są zatem elementy usługowe, które mają na celu przygotowanie towaru do natychmiastowego (bezpośredniego) spożycia.

 

Zgodnie z Wyjaśnieniami do PKWiU 2015 dział 56 „Usługi związane z wyżywieniem” obejmuje:

·      usługi związane z zapewnianiem pełnego wyżywienia przeznaczonego do bezpośredniej konsumpcji w restauracjach, włączając restauracje samoobsługowe i oferujące posiłki „na wynos”, z lub bez miejsc do siedzenia.

 

Przy czym nie jest istotny rodzaj obiektu serwującego posiłki, ale fakt, że są one przeznaczone do bezpośredniej konsumpcji.

 

Natomiast klasa 56.10 „Usługi restauracji i pozostałych placówek gastronomicznych” obejmuje:

·      usługi przygotowywania i podawania posiłków gościom siedzącym przy stołach lub gościom dokonującym własnego wyboru potraw z wystawionego menu, bez względu na to czy spożywają oni przygotowywane posiłki na miejscu, biorą je na wynos czy są im dostarczane w miejsce przez nich wyznaczone.

 

Z kolei grupowanie 56.10.19.0 „Pozostałe usługi podawania posiłków” obejmuje:

·      pozostałe usługi związane z podawaniem przygotowywanych posiłków i napojów świadczone przez punkty zazwyczaj nieposiadające miejsc do siedzenia ani obsługi kelnerskiej, takie jak: bufety, punkty sprzedaży frytek i ryb, kioski z gotową żywnością, punkty sprzedaży posiłków na wynos,

·      sprzedaż z automatów żywności przygotowywanej na miejscu,

·      usługi lodziarni i ciastkarni,

·      usługi ruchomych placówek gastronomicznych, przygotowujących żywność i napoje do bezpośredniej konsumpcji.

 

Mając na uwadze powyższe wskazania klasyfikacyjne, należy podkreślić, że w celu zaklasyfikowania środka spożywczego do działu 56 PKWiU 2015 konieczne jest zidentyfikowanie takich czynności podatnika, które składają się na przygotowanie i podanie oferowanego posiłku do bezpośredniej i natychmiastowej konsumpcji. Swoistym aspektem kategorii środków spożywczych klasyfikowanych do działu 56 jest to, że są one przygotowane i podane do bezpośredniej i natychmiastowej konsumpcji (co nie oznacza, że musi ona nastąpić zaraz na miejscu zakupu).

 

W przedmiotowej sprawie sprzedawana jest (…) przyrządzana na świeżo i oferowana do sprzedaży na miejscu w herbaciarni/lokalu gastronomicznym. Proces przygotowania napoju polega na: (…). Cały napój na koniec ma objętość ok. (…) ml.

 

Opisanej dostawie produktu (…) (towaru spożywczego) – towarzyszą usługi wspomagające (nie mające charakteru dominującego) polegające na: doradzaniu klientowi przy wyborze produktu, przygotowaniu produktu na świeżo przez Wnioskodawcę, wydaniu produktu klientowi, udostępnieniu odpowiedniej infrastruktury (stoliki, toalety) oraz sprzątaniu stolików. Zatem dostawa takiego towaru nie może być klasyfikowana jako towar według kodu Nomenklatury scalonej, ponieważ do tego grupowania klasyfikuje się towary, którym nie towarzyszą żadne usługi wspomagające ich wydanie do natychmiastowego spożycia, a tym samym towary, które nie podlegają klasyfikacji do PKWiU 56. Mimo, że wydaniu produktu towarzyszą czynności o charakterze usługowym, to nie mają one jednak charakteru przeważającego nad dostawą towaru. Tego rodzaju czynności najtrafniej można nazwać „usługami wspomagającymi”, które ze względu na swój charakter nie dominują nad dostawą towaru.

 

Jak wskazano powyżej, do dokonania właściwej klasyfikacji istotne jest, że tak przygotowany produkt (towar spożywczy) przeznaczony jest do bezpośredniej konsumpcji i klient może go spożyć bez jakiegokolwiek dodatkowego przygotowania.

 

Zatem, w przedmiotowej sprawie, dostawie towaru – produktu (…), przygotowywanego i podawanego w miejscu sprzedaży, tj. w herbaciarni/lokalu gastronomicznym (do spożycia na miejscu), towarzyszą „dodatkowe usługi” wspomagające, polegające na doradzaniu klientowi przy wyborze produktu, przygotowaniu produktu na świeżo przez Wnioskodawcę, wydaniu produktu klientowi, udostępnieniu odpowiedniej infrastruktury (stoliki, toalety) oraz sprzątaniu stolików.

 

Wobec powyższego, dostawę wyżej opisanego towaru spożywczego, któremu towarzyszą wyłącznie usługi wspomagające jego dostawę, należy uznać za dostawę towaru sklasyfikowaną do PKWiU 56 „Usługi związane z wyżywieniem”, przy czym – przyporządkowanie danego towaru spożywczego do ww. grupowania PKWiU 56 nie zmienia charakteru tego świadczenia jako towaru w świetle ustawy.

 

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

 

Jak stanowi art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

 

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

 

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r., poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3)  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4)  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

 

Stosownie do art. 41 ust. 12f ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług klasyfikowanych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), z wyłączeniem sprzedaży w zakresie:

1)  napojów innych niż wymienione w załączniku nr 3 lub załączniku nr 10 do ustawy lub w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie, w tym ich przygotowania i podania;

2)  towarów nieprzetworzonych przez podatnika, innych niż wymienione w załączniku nr 3 lub załączniku nr 10 do ustawy lub w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie;

3)  posiłków, których składnikiem są towary wskazane jako wyłączone z grupowań wymienionych w poz. 2 i 11 załącznika nr 10 do ustawy.

Powyższy przepis wskazuje, że niezależnie od tego, jak dana czynność będzie traktowana w świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług (tj. czy jako dostawa towarów, czy jako świadczenie usług), jeżeli będzie sklasyfikowana w dziale 56 PKWiU z 2015 r. będzie do niej miała zastosowanie stawka tego podatku w wysokości 8% (pod warunkiem braku wyłączenia wynikającego z art. 41 ust. 12f ustawy).

 

Jak już wcześniej wskazano dostawa towaru – produktu (…) – klasyfikowana jest według PKWiU 2015 w grupowaniu 56 – „Usługi związane z wyżywieniem”.

 

Rozstrzygając kwestię stawki podatku należy przeanalizować wyłączenia wskazane w art. 41 ust. 12f ustawy w odniesieniu do towaru, którego dotyczy wniosek.

 

W przedmiotowej sprawie nie mamy z pewnością do czynienia z towarem nieprzetworzonym – produkt (…) przygotowywany jest na świeżo przez Wnioskodawcę w herbaciarni/lokalu gastronomicznym. Ponadto, w składzie ww. produktu nie ma towarów wskazanych jako wyłączone z grupowań wymienionych w poz. 2 i 11 załącznika nr 10 do ustawy. Zatem, wyłączenia wskazane w art. 41 ust. 12f w pkt 2 i 3 ustawy nie mają zastosowania do produktu będącego przedmiotem niniejszej WIS.

 

W odniesieniu natomiast do wyłączenia wskazanego w art. 41 ust. 12f pkt 1 ustawy należy wskazać, co następuje.

 

Na prośbę tut. organu o wskazanie kodu Nomenklatury Scalonej (CN) dla napoju – (…), będącego przedmiotem wniosku, Wnioskodawca wskazał, że (…) ma kod CN „09021000”, natomiast napój (…) ma kod CN „22029919”.

 

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega regułom zawartym w Ogólnych regułach interpretacji Nomenklatury scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

 

Reguła 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) wskazuje, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej.

 

Zgodnie z tytułem działu 09 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje: „Kawa, herbata, maté (herbata paragwajska) i przyprawy”.

 

Natomiast Noty wyjaśniające do HS do działu 09 wskazują, że „Niniejszy dział obejmuje:

(1)Kawę, herbatę i maté (herbatę paragwajską).

(2)Przyprawy, tzn. grupę produktów roślinnych (włącznie z nasionami itd.), bogatych w olejki eteryczne i substancje aromatyczne, które ze względu na charakterystyczny smak są używane głównie jako przyprawy.

Produkty te mogą być w całości, pokruszone lub w postaci sproszkowanej.”

 

Z not wyjaśniających do HS do pozycji 0902 – „Herbata, nawet aromatyzowana” wynika, że niniejsza pozycja obejmuje:

„0902 10 – Herbata zielona (niefermentowana), w bezpośrednich opakowaniach o zawartości nieprzekraczającej 3 kg

0902 20 – Pozostała herbata zielona (niefermentowana)

0902 30 – Herbata czarna (fermentowana) i herbata częściowo fermentowana, w bezpośrednich opakowaniach o zawartości nieprzekraczającej 3 kg

0902 40 – Pozostała herbata czarna (fermentowana) i pozostała herbata częściowo fermentowana”.

 

W załączniku nr 3 do ustawy – stanowiącym „Wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%” – w poz. 1 wskazano ex. 09 Kawa, herbata, maté (herbata paragwajska) i przyprawy – z wyłączeniem towarów objętych CN:

1) 0901 Kawa, nawet palona lub bezkofeinowa; łupinki i łuski kawy; substytuty kawy zawierające kawę w każdej proporcji,

2) 0902 Herbata, nawet aromatyzowana,

3) 0903 00 00 Maté (herbata paragwajska).

 

Herbata z działu 09 CN to herbata suszona i w postaci stałej. Zgodnie z Notami do HS do poz. 0902 „Niniejsza pozycja obejmuje kwiaty, pąki i pozostałości herbaty, jak również herbatę w proszku (liście, kwiaty lub pąki) aglomerowaną w granulki lub tabletki, jak również herbatę przedstawioną jako sproszkowana w różne kształty i rozmiary”.

 

W tym miejscu należy wyjaśnić, że przedmiotowy produkt – (…) nie może być klasyfikowany do pozycji CN „09021000” z uwagi na to, że produkt ten nie stanowi samej herbaty; co prawda w jego skład wchodzi (…), lecz jest ona tylko jednym ze składników, które są używane do produkcji ww. produktu, obok (…). Ponadto, celem klienta nie jest zakup herbaty, lecz ww. produkt.

 

Z kolei zgodnie z tytułem działu 22 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje „Napoje bezalkoholowe, alkoholowe i ocet”.

 

Pozycja CN 2202 obejmuje: „Wody, włącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, lub wody aromatyzowane i pozostałe napoje bezalkoholowe, z wyłączeniem soków owocowych i warzywnych, objętych pozycją 2009”.

 

Ponadto, w załączniku nr 10 do ustawy – stanowiącym „Wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 5%” – w poz. 17 wskazano ex. 2202 Wody, włącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, lub wody aromatyzowane i pozostałe napoje bezalkoholowe, z wyłączeniem soków owocowych, z orzechów i warzywnych, objętych pozycją CN 2009 – wyłącznie produkty:

1)    jogurty, maślanki, kefiry, mleko nieobjęte działem CN 04 – z wyłączeniem produktów zawierających kawę oraz jej ekstrakty, esencje lub koncentraty,

2)    napoje bezalkoholowe, w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego,

3)    preparaty do początkowego żywienia niemowląt, w tym mleko początkowe, preparaty do dalszego żywienia niemowląt, w tym mleko następne, mleko i mleko modyfikowane dla dzieci, o których mowa w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia,

4)    niezawierające produktów objętych pozycjami od CN 0401 do CN 0404 lub tłuszczu uzyskanego z produktów objętych pozycjami od CN 0401 do CN 0404:

a)    napoje na bazie soi o zawartości białka 2,8% masy lub większej (CN 2202 99 11),

b)    napoje na bazie soi o zawartości białka mniejszej niż 2,8% masy; napoje na bazie orzechów objętych działem CN 08, zbóż objętych działem CN 10 lub nasion objętych działem CN 12 (CN 2202 99 15).

 

W świetle art. 2 pkt 30 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: ex – rozumie się przez to zakres towarów i usług węższy niż określony odpowiednio w danym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) lub danym grupowaniu klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

 

Zatem umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) ma na celu zawężenie stosowania obniżonej stawki podatku tylko do towarów należących do wymienionego działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN), spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „Nazwa towaru lub usługi (grupy towarów lub usług)”.

 

Jeśli chodzi o napoje bezalkoholowe, to Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej (Dz. Urz. UE C 327 z dnia 17.09.2018 r.) precyzują zakres pozycji 2202. Zgodnie z tymi Notami napoje bezalkoholowe objęte tą pozycją, to płyny bezpośrednio nadające się i przeznaczone do spożycia przez ludzi poprzez wypicie, niezależnie od ilości, w jakiej są one wchłaniane, lub od szczególnych celów, w jakich różne rodzaje płynów mogą być spożywane, o ile nie są one objęte inną bardziej szczegółową pozycją. Czysto subiektywne, zmienne czynniki, takie jak sposób, w jaki takie napoje są przyjmowane, lub cel, w jakim są one spożywane, np. w celu ugaszenia pragnienia lub poprawy zdrowia, nie mają znaczenia przy ich klasyfikacji (zob. wyrok TSUE w sprawie 114/80).

Pozycją CN 2202 objęte są:

-        „2202 10 – Wody, włącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, lub wody aromatyzowane

-        2202 91 – Piwo bezalkoholowe

-        2202 99 – Pozostałe”.

 

Z kolei, podpozycja CN 2202 99 – Pozostałe, dzieli się na:

-        niezawierające produktów objętych pozycjami od 0401 do 0404 lub tłuszczu uzyskanego z produktów objętych pozycjami od 0401 do 0404 oraz

-        pozostałe, zawierające tłuszcz uzyskany z produktów objętych pozycjami od 0401 do 0404.

 

W składzie przedstawionym we wniosku nie zostały wymienione produkty zawierające się w pozycjach 0401 do 0404.

Natomiast podpozycja CN 2202 99 dzieli się w tym zakresie na:

-        „2202 99 11 – Napoje na bazie soi o zawartości białka 2,8 % masy lub większej

-        2202 99 15 – Napoje na bazie soi o zawartości białka mniejszej niż 2,8 % masy; napoje na bazie orzechów objętych działem 8, zbóż objętych działem 10 lub nasion objętych działem 12

-        2202 99 19 – Pozostałe”.

 

W Dziale 10 (Zboża) wymieniono: „pszenica i meslin; żyto; jęczmień; owies; kukurydza; ryż; ziarno sorgo; gryka, proso i ziarno mozgi kanaryjskiej; pozostałe zboża”.

 

Co istotne, produkt będący przedmiotem wniosku – jak wskazał Wnioskodawca – zawiera w swoim składzie napój roślinny (…).

 

Uwzględniając powyższe, przedmiotowy towar – (…) spełnia kryteria i posiada właściwości dla towarów objętych pozycją CN 2202 (CN 2202 99 15). Klasyfikacja do tej pozycji jest zgodna z ww. postanowieniami 1. reguły Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej.

 

Wśród towarów – na podstawie załącznika nr 3 do ustawy – objętych stawką VAT w wysokości 8%, nie zostały wymienione towary sklasyfikowane do CN 2202.

 

Natomiast po analizie treści załącznika nr 10 do ustawy stwierdzić należy, że napój sklasyfikowany do CN 2202, o którym mowa we wniosku, spełnia warunki, o których mowa w poz. 17 pkt 4b załącznika nr 10 do ustawy, w której wymienione zostały napoje na bazie soi o zawartości białka mniejszej niż 2,8% masy; napoje na bazie orzechów objętych działem CN 08, zbóż objętych działem CN 10 lub nasion objętych działem CN 12 (CN 2202 99 15).

 

W związku z tym, sprzedaż (…) – w okolicznościach opisanych przez Wnioskodawcę we wniosku oraz uzupełnieniu – jest klasyfikowana do działu PKWiU 56 – Usługi związane z wyżywieniem, przy czym nie jest objęta wyłączeniami, o których mowa w art. 41 ust. 12f ustawy (przedmiotowy towar jest napojem wymienionym w załączniku nr 10 do ustawy), dlatego też podlega opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy z zw. z art. 41 ust. 12f ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy i poz. 17 załącznika nr 10 do ustawy.

 

Informacje dodatkowe

 

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

 

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

 

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do towaru będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

-   podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

-   towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

 

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

 

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1)  następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2)  wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

-     w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

 

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do towaru będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

-     klasyfikacja towaru, lub

-     stawka podatku właściwa dla towaru, lub

-     podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

 

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy). 

 

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

 

POUCZENIE

 

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

 

Odwołanie, zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

 

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).