Interpretacja 0112-KDSL2-1.440.49.2026.5.MK

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

 

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 2 lutego 2026 r. (data wpływu 2 lutego 2026 r.) uzupełnionego pismami z dnia: 3 i 31 marca 2026 r. (data wpływu 3 i 31 marca 2026 r.) oraz z dnia 21 i 22 kwietnia 2026 r. (data wpływu 21 i 22 kwietnia 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

 

Przedmiot wniosku: towar – worki z tworzywa sztucznego (LDPE Recykling) na odpady

 

Opis towaru:

Wnioskodawca świadczy usługi odbiorów odpadów komunalnych od mieszkańców nieruchomości położonych na terenie Gmin należących do (...). Usługa odbioru odpadów zobowiązała Wnioskodawcę do utworzenia punktów, gdzie mieszkańcy będą mieli możliwość zaopatrzyć się w worki, odpowiednio oznakowane i służące do gromadzenia odpadów. Wnioskodawca zawiera umowę ze sklepem zlokalizowanym na terenie określonej Gminy na dystrybucję worków na odpady i surowce wtórne. Umowa określa cenę zakupu oraz cenę sprzedaży dla mieszkańca. Sprzedaż dotyczy worków, które są oznakowane kolorystycznie, posiadają logo Związku Gmin oraz zawierają nazwę frakcji odpadu na jaką są przeznaczone. Przedmiotowe worki są wykonane z tworzywa sztucznego, tj. LDPE Recykling. Worki posiadają pojemność od (...) do (...) litrów, wymiar od (…) mm do (…) mm szerokości, od (…) mm do (…) mm długości oraz grubość (…) mm do (…) mm i oferowane są w kolorach jasny brązowy, brązowy, żółty, zielony, niebieski, szary, czarny oraz jako transparentny.

 

Rozstrzygnięcie: CN 39

 

Stawka podatku od towarów i usług: 23%

 

Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy

 

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

 

UZASADNIENIE

 

W dniu 2 lutego 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania świadczenia, na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 3 marca 2026 r. o wymagane dokumenty, a w dniu 31 marca 2026 r. o doprecyzowanie przedmiotu wniosku i dokumenty. Z kolei w dniu 21 kwietnia 2026 r. wniosek uzupełniono o dokumenty dotyczące przedmiotowego towaru, a w dniu 22 kwietnia 2026 r. o dodatkowe informacje.

 

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis towaru.

 

Spółka świadczy usługi odbiorów odpadów komunalnych od mieszkańców nieruchomości zamieszkałych, położonych na terenie gmin należących do (...) z siedzibą w (…), zwanym w dalszej części jako „A”. Jest to teren gmin: (…). Wnioskodawca odbierający odpady (zwanym dalej jako „Wykonawca”) jest własnością „A”. Według zapisów umowy na realizację usługi odbioru odpadów A zobowiązało Wykonawcę do utworzenia w każdym sołectwie punktu, gdzie mieszkańcy będą mieli możliwość zaopatrzyć się w odpowiednio oznakowane worki służące do gromadzenia odpadów. Takimi punktami są sklepy zlokalizowane na tym terenie. Odbywa się to w następujący sposób: Wnioskodawca zawiera umowę z każdym ze sklepów na dystrybucję worków na odpady i surowce wtórne. Umowa określa cenę zakupu oraz cenę sprzedaży dla mieszkańca. Przy sprzedaży worków służących do gromadzenia odpadów komunalnych należy zaznaczyć, że worki są oznakowane kolorystycznie, posiadają logo Związku oraz nazwę frakcji na jaką są przeznaczone co powoduje, że są one dedykowane wyłącznie do realizacji usługi odbioru odpadów komunalnych objętych umową zawartą pomiędzy Wnioskodawcą i A. Spółka podczas prowadzenia zbiórki nie odbiera odpadów w workach nieoznakowanych. Z powyższego wynika, że sprzedawane worki są niezbędnym elementem świadczonej usługi odbioru odpadów komunalnych od mieszkańców (element usługi kompleksowej). Utrzymanie przy sprzedaży worków stawki VAT w wysokości 8% ma dla Wnioskodawcy ogromne znaczenie, ponieważ jest przekonany, że stawka 23% spowoduje wzrost kosztów obsługi punktu dystrybucji, a w konsekwencji podwyższy ostateczną cenę worka jaką ponosi mieszkaniec A. Wyższa cena worka dla mieszkańca jest nieakceptowalna przez Zarząd A.

 

Uwzględniając powyższe szczegóły Wnioskodawca zwraca się o odpowiedź na następujące pytanie: Czy stawka VAT 8% dla opisanej usługi dystrybucji worków przez sklepy jest stawką prawidłową?

 

W związku z koniecznością uzupełnienia wniosku o dokumenty związane ze sprawą pozwalające na prawidłowe zidentyfikowanie oraz zaklasyfikowanie świadczenia, o którym mowa we wniosku, organ podatkowy wezwał pismem z dnia 3 marca 2026 r. (0112-KDSL2-1.440.49.2026.1.MK) o przesłanie Umowy zawartej z A na realizację usługi odbioru odpadów komunalnych od mieszkańców nieruchomości (wraz ze wszystkimi załącznikami i aneksami) oraz Umowy z konkretnym sklepem na dystrybucję worków na odpady i surowce wtórne.   

 

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Wnioskodawca w dniu 3 marca 2026 r. przedłożył następujące dokumenty:

(…).

 

(…)

 

W wyniku analizy złożonego wniosku oraz przedłożonych dokumentów organ podatkowy powziął wątpliwość co do przedmiotu wniosku.

 

W związku z powyższym, w celu prawidłowego zidentyfikowania przedmiotu wniosku, pismem z dnia 24 marca 2026 r., znak 0112-KDSL2-1.440.49.2026.2.MK, ponownie wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – poprzez:

1. Jednoznaczne wskazanie, czy przedmiotem wniosku jest:

a) dostawa towaru w postaci worków na odpady dokonywana przez Wnioskodawcę na rzecz sklepu;

czy

b) dostawa towaru w postaci worków na odpady dokonywana przez sklep na rzecz mieszkańców określonej gminy. (…)

 

2. W przypadku, gdy przedmiotem złożonego wniosku jest dostawa wskazana w pkt 1.a., tj. dostawa towaru w postaci worków na odpady dokonywana przez Wnioskodawcę na rzecz sklepu, należy udzielić następującej informacji: czy przedmiotowe worki na odpady wykonane są z tworzywa sztucznego?

3. Ponadto, organ prosił o przesłanie faktury VAT dokumentującej dostawę (sprzedaż) worków na odpady do sklepu.

 

W odpowiedzi na powyższe wezwanie organu podatkowego w piśmie z dnia 31 marca 2026 r. Wnioskodawca przedstawił następujące odpowiedzi na pytania organu podatkowego:

„1. Przedmiotem zapytania jest dostawa towaru w postaci worków na odpady dokonywana przez Wnioskodawcę na rzecz sklepu w celu dalszej dystrybucji dla mieszkańców. Worki będące przedmiotem sprzedaży są przekazywane (sprzedawane) sklepowi przez spółkę (...), która świadczy usługę odbioru odpadów komunalnych na terenie gmin należących do A. Worki te są ściśle związane z realizacją tej usługi – są przeznaczone wyłącznie do gromadzenia odpadów odbieranych przez (...) w ramach systemu organizowanego przez Gminy tworzące A i nie mogą być wykorzystywane do innych celów. Ponadto worki te są oznaczone logiem A oraz opisem odpadu jaki należy w nich umieszczać. Zasadniczym celem mieszkańca nie jest nabycie worka jako takiego, lecz możliwość prawidłowego przekazania odpadów w ramach systemu ich odbioru. Zakup worków stanowi warunek techniczny skorzystania z usługi odbioru odpadów.

 

W konsekwencji:

• worki nie mają samodzielnego charakteru gospodarczego poza systemem odbioru odpadów,

• ich nabycie przez mieszkańców jest funkcjonalnie związane z możliwością skorzystania z usługi odbioru odpadów świadczonej przez spółkę (...).

Tym samym wskazana czynność powinna być rozpatrywana jako część usługi kompleksowej, której elementem dominującym jest usługa odbioru odpadów, natomiast dostawa worków do sklepów ma charakter pomocniczy.

 

2. Przedmiotowe worki na odpady są wytworzone z tworzywa sztucznego”.

 

Do uzupełnienia wniosku Wnioskodawca załączył fakturę VAT Nr (...).

Jak wynika z przedmiotowej faktury VAT:

 

(...).

 

W toku dalszej analizy sprawy stwierdzono dalszą konieczność uzupełnienia wniosku o dodatkowe dokumenty i informacje. W związku z powyższym organ zwrócił się pismem z dnia 15 kwietnia 2026 r. znak 0112-KDSL2-1.440.49.2026.4.MK o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1) z jakiego tworzywa sztucznego (polimeru) wykonane są przedmiotowe worki (LDPE/HDPE, PP, inne - jakie)? Należy wskazać rodzaj tworzywa sztucznego;

2) czy Produkt składa się tylko z jednego materiału? Jeżeli nie, to należy podać dokładną procentową zawartość każdego ze składników (skład 100%);

3) jakiej grubości jest ww. produkt?

4) konkretnych wymiarów produktu.

 

Jednocześnie organ zwrócił się o przesłanie następujących dokumentów:

a) Zdjęcie etykiety Produktu;

b) Karty charakterystyki/specyfikacji Produktu.

 

W odpowiedzi na powyższe w dniu 21 kwietnia 2026 r. Wnioskodawca przedłożył następujące dokumenty:

(...).

 

Jak wynika z karty charakterystyki dla worka „JASNO BRĄZOWEGO”.

(…)

Jak wynika z karty charakterystyki dla worka „BRĄZOWEGO”.

(…)

Jak wynika z karty charakterystyki dla worka „NIEBIESKI”.

(…)

Jak wynika z karty charakterystyki dla worka „ZIELONY”.

(…)

Jak wynika z karty charakterystyki dla worka „ŻÓŁTY”.

(…)

Jak wynika z karty charakterystyki dla worka „TRANSPARENTNY”.

(…)

Jak wynika z karty charakterystyki dla worka „SZARY”.

(…)

Jak wynika z karty charakterystyki dla worka „CZARNY”.

(…)

 

Z kolei w dniu 22 kwietnia 2026 r. w odpowiedzi na wskazane wyżej wezwanie Wnioskodawca udzielił następujących informacji:

„W odpowiedzi na wezwanie z dnia 15 kwietnia 2026 r., dotyczące uzupełnienia wniosku o wydanie WIS, Wnioskodawca uprzejmie informuj, że wymagane informacje w zakresie parametrów worków zostały przedstawione w tabeli poniżej, jak również karcie charakterystyki/ specyfikacji produktu, przekazanej w załączniku.

 

Jednocześnie wskazuje, że w ocenie Wnioskodawcy przedmiotowe worki nie stanowią samodzielnego towaru funkcjonującego w obrocie, lecz są elementem pomocniczym, integralną częścią świadczonej usługi. W związku z tym stanowią one komponent świadczenia kompleksowego – nie powinny być klasyfikowane w oderwaniu od całości usługi – odbioru odpadów komunalnych od mieszkańców nieruchomości zamieszkałych położonych na terenie gmin należących do A.

 

Tabela nr 1 .Wymiary poszczególnych worków oraz grubość folii dla konkretnych worków

(…)

 

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2026 r. nr 0112-KDSL2-1.440.49.2026.3.MK tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone Wnioskodawcy w dniu 2 kwietnia 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Wnioskodawca nie skorzystał.

 

Uzasadnienie sposobu zidentyfikowania świadczenia na potrzeby podatku od towarów i usług

 

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

 

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

 

W ocenie Wnioskodawcy – dostawa towaru w postaci worków na odpady dokonywana przez Wnioskodawcę na rzecz sklepu w celu dalszej dystrybucji dla mieszkańców oraz usługa odbioru odpadów komunalnych od mieszkańców nieruchomości zamieszkałych i położonych na terenie gmin należących do A razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu – świadczenie kompleksowe.

 

Jak stanowi art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być:

1)    towar albo usługa, albo

2)    towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.

 

Biorąc pod uwagę zakres żądania Wnioskodawcy, należy w pierwszej kolejności ustalić charakter świadczenia realizowanego przez niego.

 

W kwestii związanej z oceną charakteru świadczenia realizowanego przez Wnioskodawcę, należy podkreślić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, nie powinno być ono sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

 

Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest kompleksowe, powinno składać się z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania czynności głównej, na którą składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania czynności zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez pomocniczej.

 

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia czynności nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedno świadczenie kompleksowe, obejmującą kilka czynności pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

 

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie nr C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

 

Istotnym kryterium wpływającym na ocenę tego, czy w konkretnej sytuacji występuje świadczenie kompleksowe, jest kryterium odrębności. Kryterium to opiera się na weryfikacji, czy poszczególne świadczenia mogą występować w obrocie gospodarczym niezależnie i czy mogą być wykonane przez dowolny inny podmiot. W przypadku odpowiedzi twierdzącej, nie występuje świadczenie kompleksowe, lecz kilka odrębnych świadczeń, które powinny być dla celów opodatkowania VAT traktowane niezależnie od siebie. Takie stanowisko wywieść można z wyroku z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-527/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, w którym istotnie TSUE stanął na stanowisku, że w przypadku usług najmu oraz usług sprzątania części wspólnych budynków następują dwa odrębne świadczenia dla celów VAT.

 

Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (np. dostawy dwóch towarów) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je na czynności podstawowe i pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie z czynności podstawowej (lub są niezbędne dla możliwości z jej skorzystania). Jeżeli jednak czynności te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.

 

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca zapisami Umowy dotyczącej odpadów zawartej z A, zobowiązany jest m.in. do zapewnienia mieszkańcom Gmin członkowskich związku – stałego dostępu do odpłatnego zakupu worków na odpady komunalne w co najmniej jednym punkcie zlokalizowanym na terenie każdego sołectwa gmin członkowskich A ((...)). Wnioskodawca zobowiązany jest na własny koszt dostarczyć worki na odpady komunalne dla właścicieli nieruchomości do punktów dystrybucji (sklepów) zlokalizowanych na terenie gmin członkowskich A ((...)).

 

Realizacja powyższego zobowiązania Wnioskodawcy następuje w odrębnej Umowie, tj. zawartej w dniu 12 grudnia 2025 r. z punktem dystrybucji worków na odpady znajdującym się w konkretnym sołectwie na terenie Gminy należącej do A. Z zapisów tejże umowy wynika, że jej przedmiotem jest skonkretyzowanie współpracy w zakresie dystrybucji worków na odpady i surowce wtórne ((...)). Wnioskodawca zobowiązał się tu do dostarczania na bieżąco ilości i określonych rodzajów worków według zapotrzebowania Sklepu/Pośrednika ((...)). Wnioskodawca dokumentuje powyższe wystawioną fakturą VAT dla Sklepu /Pośrednika ((...)).        

 

Wskazana przez Wnioskodawcę faktura VAT wskazuje na dostawę worków o pojemności (...) litrów na odpady różnego rodzaju m.in. (...). Dokument ten precyzyjnie określa ilość sztuk danego rodzaju worka oraz ich cenę jednostkową w wysokości (...).

 

Z powyższych okoliczności jednoznacznie wynika, że dostawa worków do Sklepu/Pośrednika to odrębna czynność podatkowa. W transakcji tej – będącej dostawą towarów w postaci worków na odpady – występuje inna (od Umowy zawartej z A na odbiór odpadów komunalnych) Strona Umowy. Jest to także transakcja całkowicie odrębnie rozliczana i udokumentowana fakturą VAT. Obowiązki podatkowe wynikające z zawartej Umowy odnoszącej się do dostawy worków dotyczą Wnioskodawcy i Sklepu/Pośrednika. A nie jest w niniejszej sprawie Stroną i nie ma wpływu na umowne postanowienia dotyczące dostawy worków.   

 

Przedstawiony opis wskazuje, że przedmiotem wniosku jest sprzedaż przez Wnioskodawcę worków na odpady. Co prawda dostawa worków jest konsekwencją zawarcia innej Umowy, tj. na odbiór odpadów komunalnych zawartą z A, jednakże Umowa zawarta z A zobowiązała Wnioskodawcę do udostępnienia odpłatnego worków mieszkańcom konkretnej Gminy pozostawiając realizację tej transakcji Wnioskodawcy. Z zapisów Umowy zawartej z A wynika zatem, że sam Związek traktował tą transakcję / czynność podatkową jako odrębną od świadczenia polegającego na odbiorze odpadów komunalnych. Posiadanie odpowiedniego worka na opady jest technicznie powiązane z odbiorem odpadów komunalnych, jednakże fakt wejścia w posiadanie worka przez mieszkańca konkretnej Gminy – A nie uznaje za integralny element tego świadczenia. Kwestia udostępnienia worków ma być transakcją ściśle związaną z Wnioskodawcą a innym podmiotem gospodarczym.    

 

Nie można zatem uznać za słuszne argumentacji Wnioskodawcy w myśl której dostawa worków „powinna być rozpatrywana jako część usługi kompleksowej, której elementem dominującym jest usługa odbioru odpadów, natomiast dostawa worków do sklepów ma charakter pomocniczy”. Jak wykazano powyżej transakcja dostawy worków jest czynnością podatkową o charakterze odrębnym i ukierunkowaną wyłącznie na dostawę worków na odpady na rzecz mieszkańców konkretnej Gminy.  

 

Biorąc zatem pod uwagę tezy wynikające z powyżej przytoczonych orzeczeń TSUE dotyczących świadczeń kompleksowych należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie przedmiotem wniosku – dla celów VAT stanowi – nie jest świadczenie kompleksowe obejmujące sprzedaż worków na odpady. 

 

Zatem sprzedaż worków na odpady wykonanych z tworzywa sztucznego na rzecz Sklepu/Pośrednika stanowić będzie dostawę towaru. Tym samym towar ten należy klasyfikować według reguł Nomenklatury scalonej (CN).

 

Uzasadnienie klasyfikacji towaru

 

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

 

Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, Nomenklatura scalona obejmuje:

a)    nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;

b)    wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;

c)    przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN.

 

Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.

 

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega regułom zawartym w Ogólnych regułach interpretacji Nomenklatury scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednego i tego samego działu, pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

 

Reguła 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) wskazuje, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej.

 

Zgodnie z tytułem, dział 39 Nomenklatury scalonej obejmuje „TWORZYWA SZTUCZNE I ARTYKUŁY Z NICH”.

 

Uwaga 1 do działu 39 Nomenklatury scalonej wskazuje, że „W całej nomenklaturze wyrażenie „tworzywa sztuczne” oznacza materiały objęte pozycjami od 3901 do 3914, które są lub były podatne, zarówno w momencie polimeryzacji, jak i na kolejnym etapie, do formowania pod wpływem czynników zewnętrznych (zwykle ciepła lub ciśnienia i, jeżeli jest to konieczne, w obecności rozpuszczalnika lub plastyfikatora) przez prasowanie, odlewanie, wytłaczanie, walcowanie lub inne procesy, w kształty, które są zachowane po odjęciu wpływów zewnętrznych.

 

Z kolei w pozycji CN 3923 sklasyfikowane są: „Artykuły do transportu lub pakowania towarów, z tworzyw sztucznych; korki, pokrywki, kapsle i pozostałe zamknięcia, z tworzyw sztucznych”.

Niniejsza pozycja obejmuje wszelkie artykuły z tworzyw sztucznych, powszechnie używane do pakowania lub przenoszenia wszelkiego rodzaju wyrobów. Artykułami tymi są:

(a) Pojemniki takie jak pudełka, skrzynki, klatki, worki i torby (włącznie ze stożkami i workami na odpadki), beczki, puszki, balony, butelki i kolby.

 

Jak wynika z analizy sprawy przedmiotem wniosku jest dostawa worków na odpady. Worki te – jak wskazał Wnioskodawca – wykonane są z tworzywa sztucznego, tj. LDPE Recykling.

 

Zatem uwzględniając powyższe, towar będący przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla wyrobów objętych działem CN 39.

 

Klasyfikacja towaru została dokonana zgodnie z postanowieniami 1. reguły Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej.

 

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

 

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

 

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

 

W związku z powyższym, ponieważ przedmiotowy towar klasyfikowany jest do działu 39 Nomenklatury scalonej (CN) oraz nie został objęty obniżoną stawką podatku od towarów i usług, jego dostawa, import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

 

Informacje dodatkowe

 

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

 

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

 

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do towaru będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

-  podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

-  towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).    

 

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

 

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1)    następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2)    wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

-        w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

 

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do towaru będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że

-        klasyfikacja towaru, lub

-        stawka podatku właściwa dla towaru, lub

-        podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

 

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy). 

 

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

 

POUCZENIE

 

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

 

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

 

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).