Interpretacja 0112-KDSL2-1.440.51.2026.3.SG

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

 

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 1 lutego 2026 r. (data wpływu 1 lutego 2026 r.), uzupełnionego pismami z dnia: 3 lutego 2026 r. (data wpływu 3 lutego 2026 r.) oraz 10 marca 2026 r. (data wpływu 10 marca 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

 

Przedmiot wniosku: usługa – wstęp indywidualny do obiektu (parku rozrywki) na podstawie zakupionego biletu/karnetu („Wariant A”)

 

Opis usługi: Wnioskodawczyni prowadzi stacjonarny obiekt o charakterze parku rozrywki (salę zabaw), zlokalizowany w wydzielonym lokalu użytkowym. Obiekt jest trwale przystosowany do świadczenia usług rekreacyjnych, a jego aranżacja uniemożliwia wykorzystanie go do celów innych niż rozrywkowe. Przedmiotem złożonego wniosku jest wstęp indywidualny do obiektu (parku rozrywki) na podstawie zakupionego biletu/karnetu („Wariant A”).

Opłata pobierana od klienta ma charakter ryczałtowy za możliwość korzystania z infrastruktury obiektu w określonym czasie. W ramach biletu Wnioskodawczyni zapewnia:

• Dostęp do bezpiecznej, wygrodzonej nawierzchni toru.

• Możliwość użycia udostępnionego urządzenia (gokarta – zabawki) oraz kasku.

• Nadzór instruktora, który steruje ruchem i dba o bezpieczeństwo.

Czynności w celu wykonania usługi będącej przedmiotem wniosku to:

- Sprzedaż biletu wstępu: Weryfikacja uprawnień klienta, przyjęcie płatności i wydanie biletu/karnetu uprawniającego do wejścia na teren obiektu rekreacyjnego i odbycia sesji.

- Udostępnienie infrastruktury towarzyszącej (ogólnej): Zapewnienie klientowi prawa przebywania na terenie obiektu, w tym nielimitowanego (w czasie ważności biletu) dostępu do ogólnodostępnej sali zabaw wyposażonej w gry, traktowanej jako element uzupełniający czas oczekiwania lub relaksu po sesji jazdy.

- BHP i przygotowanie do sesji: Przekazanie klientowi niezbędnego sprzętu ochronnego i higienicznego, tj. jednorazowego czepka higienicznego oraz kasku ochronnego, co jest bezwzględnym warunkiem dopuszczenia do właściwej atrakcji.

- Instruktaż techniczny i regulaminowy: Przeprowadzenie przez wykwalifikowanego instruktora obowiązkowego szkolenia z zasad bezpiecznego poruszania się po wygrodzonej nawierzchni toru oraz obsługi udostępnionego urządzenia (gokarta – zabawki).

- Udostępnienie urządzenia i strefy toru: Fizyczne wpuszczenie klienta na bezpieczną, wygrodzoną strefę toru i przydzielenie mu gokarta na czas trwania wykupionej sesji rekreacyjnej.

- Nadzór i odmierzanie czasu: Bieżące sterowanie ruchem na torze przez instruktora w celu dbania o bezpieczeństwo oraz techniczne odmierzanie czasu wykupionej sesji.

- Zakończenie świadczenia: Sygnalizacja końca sesji, odebranie od klienta udostępnionego sprzętu ochronnego (kasku) oraz sprzętu jezdnego (gokarta), co wyczerpuje główny cel zawartej umowy.

W związku z usługą będącą przedmiotem wniosku klient nabywa prawo wstępu na strefę toru w celu odbycia sesji rekreacyjnej.

Rozstrzygnięcie: Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne

 

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

 

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy

 

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

 

UZASADNIENIE

 

W dniu 1 lutego 2026 r. Wnioskodawczyni złożyła wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 3 lutego 2026 r. o dodatkowe uzasadnienie wniosku oraz w dniu 10 marca 2026 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy i przesłanie cennika.

 

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi

 

1. Przedmiot wniosku:

Wniosek dotyczy jednej usługi kompleksowej (świadczenia złożonego) w zakresie wstępu do obiektu rekreacyjnego.

 

2. Szczegółowy opis świadczenia:

Podmiot wnioskujący: Wnioskodawczynią jest (…), prowadząca działalność gospodarczą pod firmą (…) (NIP: (…)), zarejestrowana w CEIDG. Przeważającym przedmiotem działalności (kod PKD) jest 93.29.B – „Pozostała działalność rozrywkowa i rekreacyjna, gdzie indziej niesklasyfikowana”.

 

Charakterystyka obiektu i infrastruktury (istota świadczenia):

Wnioskodawczyni prowadzi stacjonarny obiekt o charakterze parku rozrywki (salę zabaw), zlokalizowany w wydzielonym lokalu użytkowym. Obiekt jest trwale przystosowany do świadczenia usług rekreacyjnych, a jego aranżacja uniemożliwia wykorzystanie go do celów innych niż rozrywkowe. Na udostępnianą klientom infrastrukturę (tzw. substancję obiektu) składają się:

1. Specjalistyczny tor jazdy: Wydzielona powierzchnia o unikalnych parametrach technicznych (gładka, śliska posadzka przemysłowa), która jest niezbędna do uzyskania efektu poślizgu (driftu) oferowanego przez urządzenia. Korzystanie z urządzeń poza tą specyficzną nawierzchnią nie pozwala na realizację celu rekreacyjnego w zamierzony sposób. Tor zabezpieczony jest profesjonalnym systemem band ochronnych oraz opon amortyzujących.

2. Oprawa sensoryczna: Obiekt wyposażony jest w system nagłośnieniowy (muzyka tła budująca atmosferę) oraz oświetlenie techniczne i dekoracyjne, co tworzy immersyjne wrażenie przebywania w strefie wyścigowej.

3. Strefa socjalno-organizacyjna: Wydzielona salka urodzinowa (wyposażona w stoły i siedziska), strefa zabaw (pokój zabaw dla oczekujących) oraz strefa widza.

4. Wyposażenie ruchome (urządzenia rekreacyjne): Elektryczne pojazdy typu „Crazy Cart” (klasyfikowane wg CN 9503 00 10 jako zabawki na kołach). Pojazdy te posiadają konstrukcyjne ograniczenie prędkości do 20 km/h, co wyklucza ich funkcję transportową. Są one trwale przypisane do obiektu.

5. Środki ochrony osobistej: Kaski ochronne, których użycie jest wymuszone względami bezpieczeństwa i Regulaminem.

 

Opis świadczonej usługi (Model biznesowy):

Przedmiotem sprzedaży jest prawo wstępu do wyżej opisanego obiektu rekreacyjnego. Opłata pobierana od klienta ma charakter ryczałtowy za możliwość korzystania z infrastruktury obiektu w określonym czasie.

Zgodnie z ofertą i Regulaminem:

• Klienci nabywają bilety (jednorazowe wejścia) lub karnety (wielokrotne wejścia), co jest nomenklaturą właściwą dla obiektów sportowo-rekreacyjnych, a nie umów najmu.

• W przypadku grup zorganizowanych oferowana jest „rezerwacja toru na wyłączność”, co jednoznacznie wskazuje, że przedmiotem świadczenia jest udostępnienie powierzchni i infrastruktury, a nie samych ruchomości.

 

Usługa realizowana jest w dwóch wariantach (podatkowo tożsamych):

 

Wariant A: Wstęp indywidualny (Bilet/Karnet). Klient nabywa prawo wstępu na strefę toru w celu odbycia sesji rekreacyjnej. W ramach biletu Wnioskodawczyni zapewnia:

• Dostęp do bezpiecznej, wygrodzonej nawierzchni toru.

• Możliwość użycia udostępnionego urządzenia (gokarta – zabawki) oraz kasku.

• Nadzór instruktora, który steruje ruchem i dba o bezpieczeństwo. Zgodnie z pkt 13 Regulaminu, klient zobowiązany jest zwrócić udostępniony sprzęt po zakończeniu sesji. Klient nie ma fizycznej możliwości wyniesienia sprzętu poza obiekt ani swobodnego dysponowania nim (np. wyboru trasy innej niż wyznaczona). Rola klienta ogranicza się do biernego lub czynnego korzystania z przygotowanej infrastruktury.

Wariant B: Wstęp zorganizowany (Pakiet „(…)”). Jest to kompleksowa usługa organizacji czasu wolnego. Wnioskodawca zapewnia:

• Rezerwację strefy toru oraz salki urodzinowej na wyłączność.

• Opiekę animatora/instruktora, który organizuje scenariusz zabawy i czuwa nad uczestnikami. • Dostęp do dodatkowej infrastruktury (np. „salka zabaw” wymieniona w ofercie).

• Elementy oprawy (zaproszenia, upominki).

 

Kluczowe uwarunkowania prawne i faktyczne:

1. Dominacja infrastruktury: Elementem dominującym świadczenia jest udostępnienie specyficznego miejsca (toru). Pojazd jest jedynie środkiem (medium) do korzystania z tego miejsca. Bez dostępu do śliskiej nawierzchni toru, pojazd typu Crazy Cart traci swoje walory użytkowe (nie driftuje bezpiecznie na asfalcie/betonie), co dowodzi, że klient płaci za możliwość jazdy w tym konkretnym miejscu, a nie za sam pojazd.

2. Wyłączenie gastronomii: Wnioskodawczyni wprost wyłącza z zakresu usługi zapewnienie wyżywienia (zgodnie z ofertą: „We własnym zakresie tort, przekąski i napoje”). Usługa ma charakter czysto rekreacyjny.

3. Brak cech najmu: Nie jest spisywany protokół zdawczo-odbiorczy sprzętu, nie jest pobierana kaucja, a odpowiedzialność za stan techniczny spoczywa na obsłudze (instruktorze), a nie na kliencie. Czas korzystania jest ściśle limitowany harmonogramem pracy obiektu.

 

Klasyfikacja statystyczna: Świadczenie będące przedmiotem wniosku mieści się w grupowaniu PKWiU 93.29.19.0 „Pozostałe usługi związane z rekreacją, gdzie indziej niesklasyfikowane” (w tym usługi wstępu do parków rekreacyjnych i miejsc rozrywki).

 

Do wniosku Wnioskodawczyni dołączyła:

(…).

 

Z ww. regulaminu wynika m.in., że:

„(…)”.

 

Wniosek uzupełniono w dniu 3 lutego 2026 r. o wskazanie następujących informacji:

Dodatkowe uzasadnienie wniosku: Przedmiotem sprzedaży jest prawo wstępu (bilet/karnet) do obiektu w celu skorzystania z infrastruktury. Usługa realizowana jest w dwóch wariantach tożsamych podatkowo:

A) Wstęp indywidualny: Klient nabywa bilet na sesję, w ramach której korzysta z toru i udostępnionego pojazdu pod nadzorem instruktora.

B) Wstęp zorganizowany (Urodziny): Rezerwacja toru i salki na wyłączność, opieka animatora, organizacja zabawy.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że opisane świadczenie kompleksowe stanowi usługę rekreacyjną, polegającą na udostępnieniu obiektu i jego infrastruktury w celu korzystania z form rozrywki.

Zgodnie z zasadami metodycznymi PKWiU, usługę należy klasyfikować na podstawie elementu dominującego. W tym przypadku dominującym elementem jest zapewnienie dostępu do zorganizowanego toru (miejsca rekreacji) oraz zapewnienie bezpieczeństwa i animacji czasu wolnego. Udostępnienie pojazdu (zabawki CN 9503) ma charakter pomocniczy – służy jedynie lepszemu skorzystaniu z infrastruktury toru. Bez specjalistycznej nawierzchni toru, samo posiadanie pojazdu nie pozwalałoby na realizację celu rekreacyjnego (bezpiecznego driftu). Usługa ta nie spełnia definicji najmu (PKWiU 77.21), gdyż klient nie obejmuje sprzętu we władanie jak właściciel, a korzystanie z niego jest ściśle ograniczone terytorialnie (tylko wewnątrz hali) i czasowo, pod stałym nadzorem personelu. Usługa nie jest również usługą transportową (Dział 49), gdyż pojazdy poruszają się w pętli zamkniętej, mają charakter zabawek, a ich prędkość jest ograniczona do 20 km/h.

Zgodnie z wyjaśnieniami do PKWiU 2015, grupowanie 93.29.19.0 „Pozostałe usługi związane z rekreacją, gdzie indziej niesklasyfikowane” obejmuje m.in. usługi związane z działalnością parków rekreacyjnych i plaż. Działalność Wnioskodawcy (sala zabaw z torem) wpisuje się w definicję parku rekreacji/miejsca rozrywki.

W konsekwencji, usługa ta korzysta z obniżonej stawki VAT 8% na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy o VAT (Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu).

 

Natomiast w piśmie z dnia 10 marca 2026 r. – stanowiącym odpowiedź na wezwanie tut. organu z dnia 5 marca 2026 r. – Wnioskodawczyni wskazała, że przedmiotem złożonego wniosku jest wstęp indywidualny do obiektu (parku rozrywki) na podstawie zakupionego biletu/karnetu („Wariant A”).

 

Czynności w celu wykonania świadczenia będącego przedmiotem wniosku to:

- Sprzedaż biletu wstępu: Weryfikacja uprawnień klienta, przyjęcie płatności i wydanie biletu/karnetu uprawniającego do wejścia na teren obiektu rekreacyjnego i odbycia sesji.

- Udostępnienie infrastruktury towarzyszącej (ogólnej): Zapewnienie klientowi prawa przebywania na terenie obiektu, w tym nielimitowanego (w czasie ważności biletu) dostępu do ogólnodostępnej sali zabaw wyposażonej w gry, traktowanej jako element uzupełniający czas oczekiwania lub relaksu po sesji jazdy.

- BHP i przygotowanie do sesji: Przekazanie klientowi niezbędnego sprzętu ochronnego i higienicznego, tj. jednorazowego czepka higienicznego oraz kasku ochronnego, co jest bezwzględnym warunkiem dopuszczenia do właściwej atrakcji.

- Instruktaż techniczny i regulaminowy: Przeprowadzenie przez wykwalifikowanego instruktora obowiązkowego szkolenia z zasad bezpiecznego poruszania się po wygrodzonej nawierzchni toru oraz obsługi udostępnionego urządzenia (gokarta – zabawki).

- Udostępnienie urządzenia i strefy toru: Fizyczne wpuszczenie klienta na bezpieczną, wygrodzoną strefę toru i przydzielenie mu gokarta na czas trwania wykupionej sesji rekreacyjnej.

- Nadzór i odmierzanie czasu: Bieżące sterowanie ruchem na torze przez instruktora w celu dbania o bezpieczeństwo oraz techniczne odmierzanie czasu wykupionej sesji.

- Zakończenie świadczenia: Sygnalizacja końca sesji, odebranie od klienta udostępnionego sprzętu ochronnego (kasku) oraz sprzętu jezdnego (gokarta), co wyczerpuje główny cel zawartej umowy.

 

Nadto: Wnioskodawczyni nie zawiera z nabywcą umowy. Usługa realizowana jest na podstawie regulaminu.

 

Do uzupełnienia wniosku Wnioskodawczyni dołączyła cennik.

 

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 16 marca 2026 r., znak 0112-KDSL2-1.440.51.2026.2.SG, tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawczyni siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawczyni w dniu 16 marca 2025 r. Wnioskodawczyni nie skorzystała z ww. prawa wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.

 

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

 

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

 

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1)  opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2)  klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług niezbędną do:

a)    określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b)    stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3)  stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

 

Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

 

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

 

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

 

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

 

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r., poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3)    stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4)    stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

 

W poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy, stanowiącego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wskazano bez względu na symbol PKWiU – „Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne”.

 

W tym miejscu należy wskazać, że przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęć „rozrywka”, „rekreacja”, „park rozrywki” czy też „wesołe miasteczko”. Aby zatem poznać ich znaczenie należy sięgnąć do wykładni językowej. Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje „rekreację” jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”, natomiast Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za „rekreację” uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”. W odniesieniu do „wesołego miasteczka” definicję taką przewiduje przykładowo internetowy Słownik Języka Polskiego PWN (www.sip.pwn.pl) wskazując, że „wesołe miasteczko” to teren z urządzeniami rozrywkowymi, takimi jak karuzele, strzelnice, kolejki. Natomiast sama „rozrywka” to coś, „co służy odprężeniu, wypoczynkowi”. Z kolei „park” można definiować jako duży ogród z alejkami i ścieżkami spacerowymi, jak również jako teren, na którym zgromadzony jest sprzęt. Biorąc pod uwagę powyższe wydaje się, że znaczenie obu pojęć jest w istocie bardzo zbliżone i obejmuje teren służący ogólnie odprężeniu i wypoczynkowi, na którym znajdują się określone atrakcje, w tym takie jak karuzele, kolejki i strzelnice.

 

Tak więc pojęcie „park rozrywki” należy rozumieć, jako miejsce zarówno otwarte jak i zamknięte, które służy jego klientom do odprężenia się, zabawy, wypoczynku, rozrywki.

 

Należy zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku w wysokości 8% wymienione w poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy usług i, jednakże tylko w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form, ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.

 

Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

 

Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak, np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.

 

W tym miejscu należy zaznaczyć, że zagadnienie związane z wykładnią analizowanych przepisów, w szczególności w odniesieniu do użytego w poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy (w stanie prawnym obowiązującym do dnia 30 października 2019 r. – poz. 183 załącznika nr 3 do ustawy) sformułowania „wyłącznie w zakresie wstępu” było wielokrotnie przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego. W orzecznictwie utrwalony został jednoznaczny pogląd, że w tym przypadku wykładnia pojęcia „wstęp” nie może ograniczać się wyłącznie do wejścia do obiektu lub na imprezę rozrywkową bez możliwości aktywnego uczestniczenia w zaoferowanej usłudze i korzystania z urządzeń potrzebnych do jej realizacji, stanowiłoby to bowiem niczym nieuzasadnione zawężenie tego pojęcia. Jak podkreślono, użyte przez ustawodawcę sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu, stałych abonamentów lub biletów i innych form opłaty za umożliwienie zarówno biernego jak i aktywnego korzystania z rozrywki i rekreacji, w tym przystosowanych do tego sal, pomieszczeń oraz urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast określenie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi, które nie są związane z normalnym typowym użytkowaniem takiego obiektu, np. usługi restauracyjne na terenie sali sportowej, zakup napojów, odżywek, usługi osobistego/personalnego trenera – nie są objęte stawką obniżoną. Konsekwentnie podlegają opodatkowaniu stawką podstawową VAT.

 

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawczyni prowadzi stacjonarny obiekt o charakterze parku rozrywki (salę zabaw), zlokalizowany w wydzielonym lokalu użytkowym. Obiekt jest trwale przystosowany do świadczenia usług rekreacyjnych, a jego aranżacja uniemożliwia wykorzystanie go do celów innych niż rozrywkowe. Przedmiotem złożonego wniosku jest wstęp indywidualny do obiektu (parku rozrywki) na podstawie zakupionego biletu/karnetu („Wariant A”). Opłata pobierana od klienta ma charakter ryczałtowy za możliwość korzystania z infrastruktury obiektu w określonym czasie. W ramach biletu Wnioskodawczyni zapewnia:

• Dostęp do bezpiecznej, wygrodzonej nawierzchni toru.

• Możliwość użycia udostępnionego urządzenia (gokarta – zabawki) oraz kasku.

• Nadzór instruktora, który steruje ruchem i dba o bezpieczeństwo.

Czynności w celu wykonania usługi będącej przedmiotem wniosku to:

- Sprzedaż biletu wstępu: Weryfikacja uprawnień klienta, przyjęcie płatności i wydanie biletu/karnetu uprawniającego do wejścia na teren obiektu rekreacyjnego i odbycia sesji.

- Udostępnienie infrastruktury towarzyszącej (ogólnej): Zapewnienie klientowi prawa przebywania na terenie obiektu, w tym nielimitowanego (w czasie ważności biletu) dostępu do ogólnodostępnej sali zabaw wyposażonej w gry, traktowanej jako element uzupełniający czas oczekiwania lub relaksu po sesji jazdy.

- BHP i przygotowanie do sesji: Przekazanie klientowi niezbędnego sprzętu ochronnego i higienicznego, tj. jednorazowego czepka higienicznego oraz kasku ochronnego, co jest bezwzględnym warunkiem dopuszczenia do właściwej atrakcji.

- Instruktaż techniczny i regulaminowy: Przeprowadzenie przez wykwalifikowanego instruktora obowiązkowego szkolenia z zasad bezpiecznego poruszania się po wygrodzonej nawierzchni toru oraz obsługi udostępnionego urządzenia (gokarta – zabawki).

- Udostępnienie urządzenia i strefy toru: Fizyczne wpuszczenie klienta na bezpieczną, wygrodzoną strefę toru i przydzielenie mu gokarta na czas trwania wykupionej sesji rekreacyjnej.

- Nadzór i odmierzanie czasu: Bieżące sterowanie ruchem na torze przez instruktora w celu dbania o bezpieczeństwo oraz techniczne odmierzanie czasu wykupionej sesji.

- Zakończenie świadczenia: Sygnalizacja końca sesji, odebranie od klienta udostępnionego sprzętu ochronnego (kasku) oraz sprzętu jezdnego (gokarta), co wyczerpuje główny cel zawartej umowy.

W związku z usługą będącą przedmiotem wniosku klient nabywa prawo wstępu na strefę toru w celu odbycia sesji rekreacyjnej.

 

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że świadczona przez Wnioskodawczynię usługa wstępu indywidualnego do obiektu (parku rozrywki) na podstawie zakupionego biletu/karnetu („Wariant A”), stanowi „Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne”, o których mowa w poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy.

 

W rezultacie usługa będąca przedmiotem wniosku podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy oraz poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy.

 

Informacje dodatkowe

 

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

 

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

 

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

-    podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

-    usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

 

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

 

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1)    następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2)    wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

– w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

 

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że

-        klasyfikacja usługi, lub

-        stawka podatku właściwa dla usługi lub

-        podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

 

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

 

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

 

POUCZENIE

 

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

 

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

 

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).