Interpretacja 0112-KDSL2-1.440.545.2025.3.MK

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

 

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 10 października 2025 r. (data wpływu 10 października 2025 r.), uzupełnionego pismem z dnia 19 grudnia 2025 r. (data wpływu 19 grudnia 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

 

Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) – realizacja obowiązków Operatora kaucyjnego obejmująca odbiór selektywnie zbieranych opakowań i odpadów opakowaniowych, transport i ich zagospodarowanie jako odpadów innych niż niebezpieczne nadających się do recyklingu

 

Opis świadczenia:

Wnioskodawca prowadzi działalność Operatora systemu kaucyjnego, którego celem jest zapewnienie realizacji obowiązków uczestników tego systemu, o których mowa w ustawie o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi. Wnioskodawca zawiera umowy o przystąpienie do systemu kaucyjnego z poszczególnymi wprowadzającymi produkty w opakowaniach na napoje oraz wprowadzającymi bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje. Na podstawie takiej Umowy, Wnioskodawca realizuje następujące obowiązki:

a) w ramach prowadzonego systemu kaucyjnego zapewnia selektywne zbieranie opakowań i odpadów opakowaniowych w celu osiągnięcia minimalnych poziomów selektywnej zbiórki wymaganych przez przepisy ustawy Opakowaniowej;

b) zapewnia odpieranie opakowań i odpadów opakowaniowych z jednostek handlu detalicznego i hurtowego oraz innych punktów zbierających opakowania i odpady opakowaniowe, objętych systemem kaucyjnym, a także transport opakowań wielokrotnego użytku do miejsc uzgodnionych z Wprowadzającym;

c) zapewnia transport opakowań do wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzającego bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje oraz odpadów opakowaniowych do zakładu przetwarzania odpadów, a w przypadku opakowań szklanych wielokrotnego użytku warunki odbioru, transportu i sortowania zapewnia przeciwdziałanie uszkodzeniom tych opakowań;

d) zapewnia, aby wymagania zawarte w (…) (tj. wytyczne dla opakowań w systemie kaucyjnym) były zgodne z obowiązującymi przepisami prawa w zakresie oznakowania opakowań oraz zobowiązuje się do ich aktualizacji w przypadku zmiany przepisów lub wytycznych dotyczących znakowania opakowań;

e) prowadzić będzie wymaganą prawem ewidencję oraz realizować obowiązki sprawozdawcze m.in. w zakresie ilości zebranych opakowań i odpadów opakowaniowych przekazanych do procesu recyklingu, wynikające w szczególności z art. 40n-p ustawy Opakowaniowej;

f) w ramach przekazywanych Wkładów Finansowych i pobranej kaucji zapewni:

i) rozliczenie kaucji z jednostkami handlu detalicznego i hurtowego oraz innymi punktami zbierającymi opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym, w szczególności finansowanie wypłat kaucji dla użytkownika końcowego;

ii) finansowanie kosztów zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych przez przedsiębiorcę prowadzącego jednostkę handlu detalicznego i hurtowego oraz inny punkt zbierający opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym;

g) zapewni przeznaczenie środków finansowych pochodzących z nieodebranej kaucji oraz ze sprzedaży odpadów opakowaniowych zebranych w ramach systemu kaucyjnego i sprzedaży materiałów pochodzących z przetwarzania tych odpadów na finansowanie systemu kaucyjnego;

h) zobowiązany jest dochować najwyższej staranności w zakresie ochrony i utrzymania w poufności wszystkich informacji przekazywanych przez wprowadzającego;

i) zapewni prowadzenie elektronicznej ewidencji obejmującej informacje o liczbie, pojemności i masie odebranych, zużytych opakowań, zidentyfikowanych przy odbiorze po kodach EAN, odebranych od podmiotów prowadzących jednostki handlu detalicznego i hurtowego oraz innych punktów je zbierających, w danym roku kalendarzowym, z początkiem na poszczególne jednostki handlu detalicznego i hurtowego i inne punkty zbiórki, zgodnie z art. 40n ustawy Opakowaniowej;

j) na prośbę Wprowadzającego udzieli szacunkowych informacji co do aktualnego oraz estymowanego poziomu zbiórki w danym roku dla tego wprowadzającego;

k) corocznie, nie później niż do dnia 30 czerwca danego roku, Spółka udostępni Wprowadzającym, którzy przystąpili do jej systemu kaucyjnego, zbiorcze opracowanie o funkcjonowaniu systemu kaucyjnego Wnioskodawcy w poprzednim roku kalendarzowym;

l) Spółka udostępnia Wprowadzającemu zestawienie dotyczące osiągniętych poziomów zbierania w podziale na wprowadzone przez niego kody EAN raz w roku/na koniec roku rozliczeniowego.

Po dacie przystąpienia do systemu kaucyjnego prowadzonego przez Wnioskodawcę, Wprowadzający zobowiązany jest do pobierania kaucji na etapie dystrybucji produktów od wszystkich wprowadzanych produktów w opakowaniach na napoje objętych systemem. Wprowadzający będzie ponosił koszty uczestnictwa w systemie kaucyjnym prowadzonym przez Wnioskodawcę. Bieżące koszty ponoszone przez Wprowadzającego obejmują opłatę producencką obliczaną indywidualnie dla ilości poszczególnych rodzajów opakowań, którymi Wprowadzający przestąpił do systemu kaucyjnego Wnioskodawcy. Wysokość opłaty producenckiej obliczana jest jako iloczyn ilości wprowadzonych do obrotu produktów w opakowaniach na napoje objęte systemem kaucyjnym w danym okresie rozliczeniowym oraz stawki wskazanej dla danego rodzaju opakowania wyrażonej w kwocie netto.

Zmiana stawek opłaty producenckiej na kolejne roczne okresy będzie określana przez Wnioskodawcę z wyprzedzeniem, tj. najpóźniej do (…) sierpnia roku poprzedzającego. W przypadku braku akceptacji stawek Wprowadzający może wypowiedzieć umowę. Zmiana stawki w trakcie trwania roku kalendarzowego następuje na podstawie jednostronnego oświadczenia wraz z uzasadnieniem Wnioskodawcy złożonego Wprowadzającemu i nie wymaga podpisania aneksu do Umowy.

Umowa przewiduje koszty uczestnictwa w systemie kaucyjnym poprzez uiszczanie:

• jednorazowej opłata rejestracyjnej w systemie kaucyjnym;

• opłaty producenckiej obliczanej indywidualnie dla ilości poszczególnych rodzajów opakowań, którymi Wprowadzający przystąpi do systemu kaucyjnego;

• opłaty pobieranej każdorazowo za dodanie / zmianę / wykreślenie danych produktowych w systemie teleinformatycznym.

Wprowadzający zobowiązany jest jednocześnie do przekazania Wnioskodawcy danych dotyczących planowanych wprowadzeń produktów w opakowaniach na napoje na kwartał roku kalendarzowego.

 

Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 38.11.1

 

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

 

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 27 załącznika nr 3 do ustawy

 

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

 

UZASADNIENIE

 

W dniu 10 października 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 19 grudnia 2025 r. poprzez wskazanie przedmiotu wniosku oraz uzupełnienie wniosku o dokumenty.

 

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis świadczenia:

 

Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT, powołanym i prowadzącym działalność gospodarczą w charakterze podmiotu reprezentującego, o którym mowa w art. 40h ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tj. Dz. U. z 2025 r., poz. 870, dalej: ustawa Opakowaniowa) i w art. 2 pkt 52 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2025 r., poz. 775, ze zm., dalej: „ustawa o VAT”).

 

Wnioskodawca prowadzi działalność operatora systemu kaucyjnego, którego celem jest zapewnienie realizacji obowiązków uczestników tego systemu, o których mowa w art. 21a ust. 1 i ust. 2 ustawy Opakowaniowej, poprzez spełnianie zadań określonych w art. 40 ust. 1 ustawy Opakowaniowej.

 

Zakres czynności wykonywanych przez Spółkę.

 

Wnioskodawca planuje zawarcie umów o przystąpienie do systemu kaucyjnego [dalej: „Umowy”] z poszczególnymi wprowadzającymi produkty w opakowaniach na napoje w rozumieniu w art. 8 pkt 21a ustawy Opakowaniowej oraz wprowadzającymi bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje w rozumieniu art. 8 pkt 21b ustawy Opakowaniowej [dalej łącznie: „Wprowadzający”].

 

Na podstawie Umów, Wnioskodawca będzie realizował następujące obowiązki (pkt 3 ust. 2 Umowy):

a) w ramach prowadzonego systemu kaucyjnego zapewni selektywne zbieranie opakowań i odpadów opakowaniowych w celu osiągnięcia minimalnych poziomów selektywnej zbiórki wymaganych przez przepisy ustawy Opakowaniowej;

b) zgodnie z wymaganiami ustawy Opakowaniowej, zapewni odpieranie opakowań i odpadów opakowaniowych z jednostek handlu detalicznego i hurtowego oraz innych punktów zbierających opakowania i odpady opakowaniowe, objętych systemem kaucyjnym, a także transport opakowań wielokrotnego użytku do miejsc uzgodnionych z Wprowadzającym;

c) zapewni transport opakowań do wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzającego bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje oraz odpadów opakowaniowych do zakładu przetwarzania odpadów, a w przypadku opakowań szklanych wielokrotnego użytku warunki odbioru, transportu i sortowania powinny zapewniać przeciwdziałanie uszkodzeniom tych opakowań; Wnioskodawca zapewni, że w zakresie przewidzianym przez przepisy prawa, podmioty, którym zleci zbieranie, transport lub przetwarzanie odpadów opakowaniowych, będą posiadać stosowne pozwolenia umożliwiające prowadzenie takiej działalności;

d) zapewni, aby wymagania zawarte w (…) (tj. wytyczne dla opakowań w systemie kaucyjnym) były zgodne z obowiązującymi przepisami prawa w zakresie oznakowania opakowań oraz zobowiązuje się do ich aktualizacji w przypadku zmiany przepisów lub wytycznych dotyczących znakowania opakowań;

e) prowadzić będzie wymaganą prawem ewidencję oraz realizować obowiązki sprawozdawcze m.in. w zakresie ilości zebranych opakowań i odpadów opakowaniowych przekazanych do procesu recyklingu, wynikające w szczególności z art. 40n-p ustawy Opakowaniowej;

f) w ramach przekazywanych Wkładów Finansowych i pobranej kaucji zapewni:

i) rozliczenie kaucji z jednostkami handlu detalicznego i hurtowego oraz innymi punktami zbierającymi opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym, w szczególności finansowanie wypłat kaucji dla użytkownika końcowego;

ii) finansowanie kosztów zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych przez przedsiębiorcę prowadzącego jednostkę handlu detalicznego i hurtowego oraz inny punkt zbierający opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym;

g) zapewni przeznaczenie środków finansowych pochodzących z nieodebranej kaucji oraz ze sprzedaży odpadów opakowaniowych zebranych w ramach systemu kaucyjnego i sprzedaży materiałów pochodzących z przetwarzania tych odpadów na finansowanie systemu kaucyjnego;

h) Spółka zobowiązana jest dochować najwyższej staranności w zakresie ochrony i utrzymania w poufności wszystkich informacji przekazywanych przez Wprowadzającego;

i) zapewni prowadzenie elektronicznej ewidencji obejmującej informacje o liczbie, pojemności i masie odebranych, zużytych opakowań, zidentyfikowanych przy odbiorze po kodach EAN, odebranych od podmiotów prowadzących jednostki handlu detalicznego i hurtowego oraz innych punktów je zbierających, w danym roku kalendarzowym, z początkiem na poszczególne jednostki handlu detalicznego i hurtowego i inne punkty zbiórki, zgodnie z art. 40n ustawy Opakowaniowej;

j) na prośbę Wprowadzającego udzieli szacunkowych informacji co do aktualnego oraz estymowanego poziomu zbiórki w danym roku dla tego wprowadzającego;

k) corocznie, nie później niż do dnia 30 czerwca danego roku, Spółka udostępni Wprowadzającym, którzy przystąpili do jej systemu kaucyjnego, zbiorcze opracowanie o funkcjonowaniu systemu kaucyjnego Wnioskodawcy w poprzednim roku kalendarzowym;

l) Spółka powinna udostępnić Wprowadzającemu zestawienie dotyczące osiągniętych poziomów zbierania w podziale na wprowadzone przez niego kody EAN raz w roku/na koniec roku rozliczeniowego.

 

Wynagrodzenie Spółki.

 

Zgodnie z art. 40h ust. 5 ustawy Opakowaniowej, umowa o przystąpieniu do systemu kaucyjnego, zawierana między wprowadzającym a podmiotem reprezentującym określa w szczególności wysokość wkładów finansowych ponoszonych przez wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzającego bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje, przeznaczonych na finansowanie systemu kaucyjnego oraz terminy ich płatności. Dlatego też w pkt 6.1 Umowy przewidziano, że wprowadzający będzie ponosił koszty uczestnictwa w systemie kaucyjnym poprzez uiszczane wkładów finansowych, w skład których wchodzić będą następujące elementy [dalej łącznie: „Wkłady Finansowe”]:

• jednorazowa opłata rejestracyjna w systemie kaucyjnym;

• opłata producencka obliczana indywidualnie dla ilości poszczególnych rodzajów opakowań, którymi Wprowadzający przystąpi do systemu kaucyjnego;

• opłata pobierana każdorazowo za dodanie / zmianę / wykreślenie danych produktowych w systemie teleinformatycznym.

 

Stanowisko Spółki.

W ocenie Spółki na podstawie umowy, za wynagrodzeniem w postaci Wkładów Finansowych, Spółka świadczy usługi, które:

·         na gruncie PKWiU 2015 r. mieszczą się w grupowaniu PKWiU 38.11.19.0 – „Usług związane ze zbieraniem pozostałych odpadów innych niż niebezpieczne, nadających się do recyklingu”;

·         a tym samym, na podstawie poz. 27 załącznika nr 3 do ustawy o VAT w zw. z art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu według stawki 8% VAT.

 

W dalszej części wniosku Wnioskodawca przedstawił własną argumentację do wskazanego wyżej stanowiska w zakresie uznania opisanych obowiązków Operatora systemu kaucyjnego za świadczenie kompleksowe, klasyfikacji świadczenia będącego przedmiotem wniosku według PKWiU oraz obniżonej stawki podatku od towarów i usług.

 

Do wniosku Wnioskodawca załączył m.in. wzór Umowy o przystąpienie do systemu kaucyjnego.

 

Dnia 19 grudnia 2025 r. wniosek uzupełniono o następujące informacje:

 

Mając na uwadze charakter usług opisanych we Wniosku, Spółka wskazuje, że wniosek o wydanie WIS dotyczy świadczenia kompleksowego – usługi. Dlatego w polu dot. przedmiotu wniosku Spółka dokonuje sprostowania: „3. towar/y i/lub usługa/i”.

 

Z kolei stanowisko Spółki, dostosowane do zakresu wniosku Spółka zmienia w następujący sposób:

W ocenie Spółki na podstawie Umowy, za wynagrodzeniem w postaci Wkładów Finansowych, Spółka świadczy kompleksową usługę - świadczenie złożone, dla którego świadczeniem głównym jest usługa selektywnego zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych, a pozostałe świadczenia (transport opakowań i odpadów opakowaniowych, sporządzanie i aktualizacja wytycznych dla Wprowadzających, prowadzenie ewidencji, sporządzanie sprawozdań, rozliczanie kwot kaucji, udostępnianie Wprowadzającym informacji) mają charakter pomocniczy.

 

W konsekwencji, opisana kompleksowa usługa, która:

• na gruncie PKWiU 2015 r. mieści się w grupowaniu PKWiU 38.11.19.0 „Usługi związane ze zbieraniem pozostałych odpadów innych niż niebezpieczne, nadających się do recyklingu”,

• a tym samym na podstawie poz. 27 załącznika nr 3 do ustawy o VAT w zw. z art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu według stawki 8% VAT.

 

Do uzupełnienia wniosku Wnioskodawca przesłał skan zawartej umowy z dnia 5 grudnia 2025 r. (...).

 

(…).

 

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)

 

Na wstępie należy wyjaśnić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

 

Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem kompleksowym (złożonym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego.

 

Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.

 

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

 

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., w sprawie nr C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

 

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:

-        w wyroku z dnia 27 października 2005 r., w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),

-        w wyroku z dnia 27 września 2012 r., w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

 

Charakter danego świadczenia należy także oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38). Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”.

 

Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.

 

Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.

 

Do rozstrzygnięcia, czy w konkretnej sprawie mamy do czynienia z jednym, bądź wieloma świadczeniami istotne jest dokonanie tej analizy z punktu widzenia klienta, odbiorcy tych czynności. Wymaga to wzięcia pod uwagę wszelkich okoliczności, w jakich następuje transakcja, w celu określenia jej elementów charakterystycznych i dominujących.

 

Jak wynika z przedstawionego opisu sprawy, Wnioskodawca prowadzi działalność Operatora systemu kaucyjnego, którego celem jest zapewnienie realizacji obowiązków uczestników tego systemu, o których mowa w ustawie o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi. Wnioskodawca zawiera umowy o przystąpienie do systemu kaucyjnego z poszczególnymi wprowadzającymi produkty w opakowaniach na napoje oraz wprowadzającymi bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje. Na podstawie takiej Umowy (pkt 3.2), Wnioskodawca realizuje następujące obowiązki:

a) w ramach prowadzonego systemu kaucyjnego zapewnia selektywne zbieranie opakowań i odpadów opakowaniowych w celu osiągnięcia minimalnych poziomów selektywnej zbiórki wymaganych przez przepisy ustawy Opakowaniowej;

b) zapewnia odpieranie opakowań i odpadów opakowaniowych z jednostek handlu detalicznego i hurtowego oraz innych punktów zbierających opakowania i odpady opakowaniowe, objętych systemem kaucyjnym, a także transport opakowań wielokrotnego użytku do miejsc uzgodnionych z Wprowadzającym;

c) zapewnia transport opakowań do wprowadzającego produkty w opakowaniach na napoje lub wprowadzającego bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje oraz odpadów opakowaniowych do zakładu przetwarzania odpadów, a w przypadku opakowań szklanych wielokrotnego użytku warunki odbioru, transportu i sortowania zapewnia przeciwdziałanie uszkodzeniom tych opakowań;

d) zapewnia, aby wymagania zawarte w (…) (tj. wytyczne dla opakowań w systemie kaucyjnym) były zgodne z obowiązującymi przepisami prawa w zakresie oznakowania opakowań oraz zobowiązuje się do ich aktualizacji w przypadku zmiany przepisów lub wytycznych dotyczących znakowania opakowań;

e) prowadzić będzie wymaganą prawem ewidencję oraz realizować obowiązki sprawozdawcze m.in. w zakresie ilości zebranych opakowań i odpadów opakowaniowych przekazanych do procesu recyklingu, wynikające w szczególności z art. 40n-p ustawy Opakowaniowej;

f) w ramach przekazywanych Wkładów Finansowych i pobranej kaucji zapewni:

i) rozliczenie kaucji z jednostkami handlu detalicznego i hurtowego oraz innymi punktami zbierającymi opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym, w szczególności finansowanie wypłat kaucji dla użytkownika końcowego;

ii) finansowanie kosztów zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych przez przedsiębiorcę prowadzącego jednostkę handlu detalicznego i hurtowego oraz inny punkt zbierający opakowania i odpady opakowaniowe objęte systemem kaucyjnym;

g) zapewni przeznaczenie środków finansowych pochodzących z nieodebranej kaucji oraz ze sprzedaży odpadów opakowaniowych zebranych w ramach systemu kaucyjnego i sprzedaży materiałów pochodzących z przetwarzania tych odpadów na finansowanie systemu kaucyjnego;

h) zobowiązany jest dochować najwyższej staranności w zakresie ochrony i utrzymania w poufności wszystkich informacji przekazywanych przez wprowadzającego;

i) zapewni prowadzenie elektronicznej ewidencji obejmującej informacje o liczbie, pojemności i masie odebranych, zużytych opakowań, zidentyfikowanych przy odbiorze po kodach EAN, odebranych od podmiotów prowadzących jednostki handlu detalicznego i hurtowego oraz innych punktów je zbierających, w danym roku kalendarzowym, z początkiem na poszczególne jednostki handlu detalicznego i hurtowego i inne punkty zbiórki, zgodnie z art. 40n ustawy Opakowaniowej;

j) na prośbę Wprowadzającego udzieli szacunkowych informacji co do aktualnego oraz estymowanego poziomu zbiórki w danym roku dla tego wprowadzającego;

k) corocznie, nie później niż do dnia 30 czerwca danego roku, Spółka udostępni Wprowadzającym, którzy przystąpili do jej systemu kaucyjnego, zbiorcze opracowanie o funkcjonowaniu systemu kaucyjnego Wnioskodawcy w poprzednim roku kalendarzowym;

l) Spółka udostępnia Wprowadzającemu zestawienie dotyczące osiągniętych poziomów zbierania w podziale na wprowadzone przez niego kody EAN raz w roku/na koniec roku rozliczeniowego.

Wprowadzający będzie ponosił koszty uczestnictwa w systemie kaucyjnym prowadzonym przez Wnioskodawcę. Bieżące koszty ponoszone przez Wprowadzającego obejmują opłatę producencką obliczaną indywidualnie dla ilości poszczególnych rodzajów opakowań, którymi Wprowadzający przestąpił do systemu kaucyjnego Wnioskodawcy. Wysokość opłaty producenckiej obliczana jest jako iloczyn ilości wprowadzonych do obrotu produktów w opakowaniach na napoje objęte systemem kaucyjnym w danym okresie rozliczeniowym oraz stawki wskazanej dla danego rodzaju opakowania wyrażonej w kwocie netto.

Zmiana stawek opłaty producenckiej na kolejne roczne okresy będzie określana przez Wnioskodawcę z wyprzedzeniem, tj. najpóźniej do (…) sierpnia roku poprzedzającego. W przypadku braku akceptacji stawek Wprowadzający może wypowiedzieć umowę. Zmiana stawki w trakcie trwania roku kalendarzowego następuje na podstawie jednostronnego oświadczenia wraz z uzasadnieniem Wnioskodawcy złożonego Wprowadzającemu i nie wymaga podpisania aneksu do Umowy.

 

Analiza powyższych obowiązków Wnioskodawcy jako Operatora systemu kaucyjnego uwidacznia, że pomiędzy selektywnym zbieraniem opakowań i odpadów opakowaniowych a czynnościami dodatkowymi (takimi jak transport opakowań i odpadów opakowaniowych, sporządzanie i aktualizacja wytycznych dla Wprowadzających, prowadzenie ewidencji, sporządzanie sprawozdań, rozliczanie kwot kaucji, udostępnianie Wprowadzającym informacji) istnieje ścisły związek. Bowiem bez usługi zbierania opakowań żadna z czynności dodatkowych nie miałaby racji bytu, ani żadnej wartości z perspektywy Wprowadzających. Zatem rozdzielenie poszczególnych świadczeń miałoby charakter sztuczny.

 

Wskazać również należy, że w takim kształcie obowiązków Wnioskodawcy czynności dodatkowe nie miałyby dla Wprowadzających żadnej realnej wartości i nie zaspokajałyby żadnej ich potrzeby, gdyby nie nabyli oni zasadniczej usługi selektywnego odbioru odpadów i opakowań. Odbiór opakowań i odpadów opakowaniowych jest przyczyną zaistnienia czynności dodatkowych, wszystkie te czynności Wnioskodawca musi zapewnić w ramach systemu kaucyjnego na podstawie art. 40i ust. 1 Ustawy Opakowaniowej. Z kolei z perspektywy Wprowadzającego, odbiór opakowań i odpadów opakowaniowych razem z czynnościami dodatkowymi służą zaspokojeniu tej samej potrzeby – uczestnictwa w systemie kaucyjnym, a nie wielu niezależnych od siebie potrzeb. Z powyższego wynika, że wszystkie elementy składowe usługi są zapewniane przez jeden podmiot, na rzecz jednego odbiorcy, a na ich świadczenie przez różne podmioty nie pozwalają regulacje Ustawy Opakowaniowej.

 

Czynności dodatkowe rozważane samodzielnie nie posiadają wartości dla Wprowadzających, ponieważ system kaucyjny ma zapewnić wykonywanie dla nich wszystkich czynności wskazanych w art. 40i ust. 1 Ustawy Opakowaniowej. Nabycie którejkolwiek z czynności dodatkowych nie stanowi dla Wprowadzających celu samego w sobie, a jest jedynie środkiem do pełnej realizacji obowiązku osiągnięcia odpowiednich poziomów selektywnej zbiórki wybranych rodzajów opakowań i odpadów opakowaniowych, który może być realizowany wyłącznie przez uczestnictwo w systemie kaucyjnym.

 

Jak wynika ze zgromadzonego w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego (w tym zapisów umowy), wykonywane przez Wnioskodawcę czynności na rzecz Wprowadzającego są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość.

Zapisy zawartej z Wprowadzającym umowy jednoznacznie wskazują, że poszczególne wykonywane przez Wnioskodawcę czynności są niezbędne i prowadzą do realizacji celu tej umowy. Zatem Wprowadzający napoje w opakowaniach – jest zainteresowany nabyciem jednego (kompleksowego) świadczenia.

 

Realizacja celu umowy zawartej z Klientem wymaga podjęcia przez Wnioskodawcę kilku czynności, które nie stanowią celu samego w sobie i nie stanowią odrębnych świadczeń podlegających odrębnym stawkom podatkowym, lecz są środkami służącymi każdorazowo do wykonania ww. świadczenia kompleksowego. Czynności te są funkcjonalnie i ekonomicznie (gospodarczo) powiązane.

 

W tym miejscu należy dokonać analizy wykonywanego na rzecz Klienta świadczenia kompleksowego pod kątem ustalenia jego elementu (usługi) dominującego.

 

Uwzględniając obowiązki Wnioskodawcy jako Operatora systemu określone w pkt 3.2 Umowy, stwierdzić należy, że świadczeniem głównym wykonywanym przez Spółkę jest usługa selektywnego zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych, a pozostałe świadczenia (transport opakowań i odpadów opakowaniowych, sporządzanie i aktualizacja wytycznych dla Wprowadzających, prowadzenie ewidencji, sporządzanie sprawozdań, rozliczanie kwot kaucji, udostępnianie Wprowadzającym informacji) mają charakter pomocniczy. Wnioskodawca bowiem dysponuje odpadem (towarem) w ramach wykonywanego świadczenia i to on, poprzez prowadzoną logistykę, jest za niego odpowiedzialny, do chwili jego dostarczenia do podmiotu zajmującego się zagospodarowaniem odpadów. W takiej sytuacji to również Wnioskodawca ma faktyczną możliwość prowadzenia czynności z zakresu ewidencji, sprawozdań i rozliczania należności, które to następują po faktycznym odbiorze i zagospodarowaniu odpadów.

 

Dlatego też opisane w niniejszym wniosku świadczenie Spółki stanowi świadczenie kompleksowe, dla którego elementem dominującym jest usługa zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych.

 

Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania wszystkich czynności wchodzących w skład tego świadczenia, zgodnie z usługą dominującą. W związku z powyższym, w dalszej części decyzji dokonano klasyfikacji oraz określono stawkę podatku od towarów i usług dla usługi odbioru odpadów (usługi dominującej).

 

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

 

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

 

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2027 r. – na podstawie § 2 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2025 r., poz. 1829) – należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556).

 

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

 

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

 

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

-   niniejszych zasad metodycznych,

-   uwag do poszczególnych sekcji,

-   schematu klasyfikacji.

 

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

-   symbole grupowań,

-   nazwy grupowań.

 

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

 

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

-       grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

-     usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

-       usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

 

Zgodnie z tytułem, Sekcja E Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „USŁUGI DOSTARCZANIA WODY, ŚCIEKI I ODPADY ORAZ USŁUGI ZWIĄZANE Z ICH REKULTYWACJĄ”.

 

Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja E obejmuje:

-     wodę w postaci naturalnej,

-     wodę leczniczą i wody termalne,

-     usługi związane z uzdatnianiem i dostarczaniem wody,

-     handel wodą za pośrednictwem sieci wodociągowej,

-     usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków,

-     osady ze ścieków kanalizacyjnych,

-     odpady,

-     pellety i brykiety, z odpadów komunalnych,

-     pellety i brykiety wytwarzane z różnych rodzajów odpadów przemysłowych,

-     usługi związane ze zbieraniem odpadów,

-     usługi związane z infrastrukturą przeznaczoną do przemieszczania odpadów,

-     usługi związane ze składowaniem odpadów,

-     usługi związane z przetwarzaniem i unieszkodliwianiem odpadów,

-     usługi w zakresie odzysku surowców z materiałów segregowanych,

-     surowce wtórne,

-     transport, jeżeli jest on integralną częścią zbierania odpadów,

-     usługi związane z odkażaniem i czyszczeniem gleby i wód gruntowych, wód powierzchniowych, powietrza, odkażaniem budynków, zakładów i terenów przemysłowych i inne usługi związane z rekultywacją.

 

Sekcja ta nie obejmuje:

-     sprzedaży hurtowej odpadów i złomu, włącznie z segregowaniem, magazynowaniem, pakowaniem, itp., ale bez procesu dalszego przekształcania, sklasyfikowanej w 46.77.10.0,

-     usług doradztwa w sprawach środowiska, sklasyfikowanych w 74.90.13.0.

 

W sekcji tej zawarty jest m.in. dział 38 „USŁUGI ZWIĄZANE ZE ZBIERANIEM, PRZETWARZANIEM I UNIESZKODLIWIANIEM ODPADÓW; ODZYSK SUROWCÓW”. Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), dział ten obejmuje:

-      usługi związane ze zbieraniem:

·        stałych odpadów (śmieci), takich jak: odpady pochodzące z gospodarstw domowych lub odpady przemysłowe z pojemników na odpady, kontenerów itp., które mogą zawierać różne materiały nadające się do odzysku,

·        surowców wtórnych,

·        odpadów z koszy na śmieci w miejscach publicznych,

·        odpadów pochodzących z budowy lub rozbiórki,

·        resztek typu zarośla, krzewy, gruz, tłuczeń,

·        odpadów z produkcji zakładów tekstylnych,

·        stałych i niestałych odpadów niebezpiecznych, takich jak: substancje wybuchowe, utleniające się, łatwopalne, toksyczne, drażniące, szkodliwe, rakotwórcze, żrące, zakaźne oraz inne substancje i środki szkodliwe dla zdrowia ludzkiego i środowiska. Usługa ta może obejmować także identyfikację, przetwarzanie, pakowanie i oznakowanie odpadów dla celów transportowych,

-      usługi związane z demontażem wyrobów zużytych,

-      usługi związane z odzyskiem surowców z materiałów segregowanych,

-      usługi składowisk odpadów niebezpiecznych,

-      odpady niebezpieczne i inne niż niebezpieczne,

-      surowce wtórne.

 

Dział ten obejmuje także:

-     odpady komunalne pochodzące z gospodarstw domowych, hoteli, restauracji, szpitali, sklepów, biur itp., zmiotek z dróg i chodników, a także odpadów budowlanych i z rozbiórek; odpady komunalne zawierają zazwyczaj dużą różnorodność materiałów, takich jak: tworzywa sztuczne, guma, drewno, papier, materiały włókiennicze, szkło, metale, żywność, połamane meble i inne uszkodzone lub wybrakowane wyroby,

-     odzysk tj. jakikolwiek proces, którego głównym celem jest to, aby odpady służyły użytecznemu zastosowaniu, przez zastąpienie innych materiałów, które w przeciwnym przypadku zostałyby użyte do spełnienia danej funkcji, lub w wyniku, którego odpady są przygotowywane do spełnienia takiej funkcji w danym zakładzie lub ogólnie w gospodarce,

-     recykling – odzysk, w ramach, którego odpady są ponownie przetwarzane na produkty, materiały lub substancje wykorzystywane w pierwotnym celu lub innych celach; obejmuje ponowne przetwarzanie materiału organicznego (recykling organiczny), ale nie obejmuje odzysku energii i ponownego przetwarzania na materiały, które mają być wykorzystane, jako paliwa lub do celów wypełniania wyrobisk,

-     recykling organiczny polegający na obróbce tlenowej, w tym kompostowaniu, lub obróbce beztlenowej odpadów, które ulegają rozkładowi biologicznemu w kontrolowanych warunkach przy wykorzystaniu mikroorganizmów, w wyniku, której powstaje materia organiczna lub metan.

Składowanie na składowisku odpadów nie jest traktowane, jako recykling organiczny.

 

Dział ten nie obejmuje:

-     usług związanych z odkażaniem i sprzątaniem skażonych budynków, miejsc po eksploatacji górniczej, gleby, wód gruntowych, np. usuwania azbestu, sklasyfikowanych w 39.00.

 

W dziale PKWiU 38 mieści się m.in. klasa 38.11 „USŁUGI ZWIĄZANE ZE ZBIERANIEM ODPADÓW INNYCH NIŻ NIEBEZPIECZNE”, która obejmuje także:

-     usługi związane ze zbieraniem odpadów pochodzących z budowy lub rozbiórki,

-     usługi związane ze zbieraniem i usuwaniem gruzu, tłucznia,

-     usługi związane ze zbieraniem odpadów pochodzących z zakładów tekstylnych.

 

W klasie PKWiU 38.11 mieszczą się m.in. następujące kategorie:

-     38.11.1 „USŁUGI ZWIĄZANE ZE ZBIERANIEM ODPADÓW INNYCH NIŻ NIEBEZPIECZNE, NADAJĄCYCH SIĘ DO RECYKLINGU”;

-     38.11.2 „USŁUGI ZWIĄZANE ZE ZBIERANIEM ODPADÓW INNYCH NIŻ NIEBEZPIECZNE, NIENADAJĄCYCH SIĘ DO RECYKLINGU”.

 

Jak wskazano w opisie sprawy, w ramach prowadzonego systemu kaucyjnego Wnioskodawca zapewnia zbieranie opakowań i odpadów opakowaniowych w celu osiągnięcia minimalnych poziomów selektywnej zbiórki wymaganych przez przepisy ustawy Opakowaniowej. Przedmiotowa zbiórka opakowań i odpadów opakowaniowych obejmuje butelki jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych na napoje o pojemności do trzech litrów, puszki metalowe o pojemności do jednego litra oraz opakowania szklane wielokrotnego użytku. Wnioskodawca realizuje zbiórkę opakowań i odpadów celem przekazania ich do recyklingu.

 

Z powyższego wynika, że świadczenie wykonywane przez Wnioskodawcę związane jest z odpadami innymi niż niebezpieczne nadającymi się do recyklingu.

 

Uwzględniając powyższe, usługa kompleksowa będąca przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych kategorią PKWiU 38.11.1 „USŁUGI ZWIĄZANE ZE ZBIERANIEM ODPADÓW INNYCH NIŻ NIEBEZPIECZNE, NADAJĄCYCH SIĘ DO RECYKLINGU”.

 

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

 

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

 

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

 

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

 

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a, art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3)    stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4)    stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

 

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 27 wskazano PKWiU 38.11.1 – „Usługi związane ze zbieraniem odpadów innych niż niebezpieczne, nadających się do recyklingu”.

 

W związku z powyższym, dla usługi kompleksowej będącej przedmiotem analizy, która mieści się w grupowaniu PKWiU 38.11.1 „USŁUGI ZWIĄZANE ZE ZBIERANIEM ODPADÓW INNYCH NIŻ NIEBEZPIECZNE, NADAJĄCYCH SIĘ DO RECYKLINGU”, ustawodawca w ustawie przewidział preferencyjną stawkę podatku w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 27 załącznika nr 3 do ustawy.

 

Informacje dodatkowe

 

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

 

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

 

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

-          podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

-          świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

 

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

 

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1)     następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2)     wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

-        w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

 

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

-          klasyfikacja towaru/usługi, lub

-          stawka podatku właściwa dla towaru/usługi lub

-          podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

 

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

 

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

 

POUCZENIE

 

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

 

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

 

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).