Interpretacja 0112-KDSL2-1.440.621.2025.4.BK

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

 

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 28 listopada 2025 r. (data wpływu 28 listopada 2025 r.), uzupełnionego pismami: z dnia 7 stycznia 2026 r. (data wpływu 7 stycznia 2026 r.), z dnia 8 lutego 2026 r. (data wpływu 8 lutego 2026 r.) oraz z dnia 3 marca 2026 r. (data wpływu 3 marca 2026 r.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

 

Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) – wstęp na warsztaty ceramiczne pn. (…) wraz z udostępnieniem uczestnikom napojów (tj. kawy, herbaty, wody)

 

Opis usługi: Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności oferuje usługę polegającą na organizacji i prowadzeniu zajęć manualno-twórczych z zakresu ceramiki, pod nazwą (…). Zajęcia mają charakter otwarty, skierowany do osób, które ukończyły (…) rok życia. Są to pojedyncze, samodzielne warsztaty, na które uczestnicy mogą zapisywać się indywidualnie poprzez stronę internetową lub telefonicznie. Grupy nie są stałe, a ich skład jest każdorazowo przypadkowy i mieszany. Wnioskodawca nie weryfikuje poziomu umiejętności uczestników, warsztaty są odpowiednie zarówno dla osób początkujących, jak i bardziej zaawansowanych. Zajęcia trwają kilka godzin i są prowadzone w specjalnie przygotowanej pracowni ceramicznej. W ramach usługi (…) Wnioskodawca wykonuje następujące czynności:

(…).

Osoba prowadząca warsztaty posiada praktyczne doświadczenie w zakresie ceramiki oraz umiejętności manualne umożliwiające samodzielne wykonywanie prac ceramicznych. Dodatkowo osoba prowadząca posiada doświadczenie w pracy z grupami oraz umiejętność jasnego i przystępnego przekazywania instrukcji uczestnikom. Zajęcia mają charakter rekreacyjny, hobbystyczny i relaksacyjny, odbywający się w czasie wolnym uczestników. Nie stanowią kursu zawodowego, nie są prowadzone w systemie edukacji formalnej i nie kończą się wydaniem zaświadczeń, certyfikatów ani innych dokumentów. Uczestnicy nabywają podstawowe umiejętności manualne w zakresie lepienia z gliny, rozwijają zdolności manualne i wyobraźnię przestrzenną, poznają proces tworzenia ceramiki (suszenie, wypał, szkliwienie) oraz korzystają z twórczej aktywności o charakterze relaksacyjnym i rozwijającym. Oczekiwanymi rezultatami uczestników jest twórcze spędzenie czasu, odpoczynek oraz poznanie podstawowych technik ceramicznych. Głównym efektem usługi jest uczestnictwo w aktywności rekreacyjnej oraz doświadczenie twórcze. Opłata za udział w warsztatach (…) ma charakter jednej, ryczałtowej opłaty za wstęp na zajęcia rekreacyjne. Poszczególne elementy przedmiotowego świadczenia prowadzą do realizacji jednego, wspólnego celu, którym jest umożliwienie uczestnikom udziału w rekreacyjnych warsztatach ceramicznych jako formie twórczego i relaksacyjnego spędzania czasu wolnego. W ramach opłaty za udział w warsztatach uczestnikom udostępniane są również napoje w postaci kawy, herbaty i wody. Napoje są dostępne dla wszystkich uczestników w ramach biletu wstępu, nie są dodatkowo płatne i mają charakter ogólnodostępny (samoobsługa). Ich udostępnienie stanowi standard gościnności w miejscu świadczenia usługi rekreacyjnej.

Rozstrzygnięcie: Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu

 

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

 

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy

 

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

 

UZASADNIENIE

 

W dniu 28 listopada 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 7 stycznia 2026 r. poprzez przesłanie podpisanego formularza do wniosku WIS. Wniosek uzupełniono także w dniu 8 lutego 2026 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy. Z kolei w dniu 3 marca 2026 r. uzupełniono wniosek o potwierdzenie, że dotyczy on świadczenia kompleksowego oraz o dalsze doprecyzowanie opisu świadczenia.

 

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis świadczenia

 

Wnioskodawczyni (dalej: „Spółka”) jest polskim rezydentem podatkowym, posiadającym siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie organizowania i prowadzenia zajęć oraz warsztatów ceramicznych.

 

Obecnie usługi te nie są świadczone bezpośrednio na rzecz końcowych uczestników. Spółka wykonuje je pośrednio, za pośrednictwem współpracujących podmiotów, które organizują grupy i są nabywcami usługi. Wszystkie czynności wykonywane przez Spółkę podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Aktualnie Spółka korzysta ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

 

Spółka planuje rozpocząć świadczenie usług bezpośrednio na rzecz końcowych nabywców w 2026 r. W momencie rozpoczęcia świadczenia tych usług Spółka będzie już zarejestrowana jako podatnik VAT czynny, w związku z rezygnacją ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

 

W ramach prowadzonej działalności Spółka będzie oferować usługę polegającą na organizacji i prowadzeniu zajęć manualno-twórczych z zakresu ceramiki, pod nazwą (…).

 

Zajęcia będą miały charakter otwarty, skierowany do osób powyżej (…) roku życia. Będą to pojedyncze, samodzielne warsztaty, na które uczestnicy będą zapisywać się indywidualnie poprzez stronę internetową lub telefonicznie. Grupy nie będą stałe, a ich skład będzie każdorazowo przypadkowy i mieszany.

 

Spółka nie będzie weryfikować poziomu umiejętności uczestników, warsztaty będą odpowiednie zarówno dla osób początkujących, jak i bardziej zaawansowanych.

 

Zajęcia będą trwały kilka godzin i będą prowadzone w specjalnie przygotowanej pracowni ceramicznej. Udział w zajęciach będzie odpłatny, przy czym opłata będzie wnoszona z góry poprzez system płatności elektronicznych w momencie rejestracji na wybrany termin. Na życzenie uczestnika Spółka będzie wystawiać fakturę VAT.

 

Opłata za udział w warsztatach będzie obejmować:

(…).

 

Każde spotkanie będzie przebiegać według stałego schematu:

1.  Przywitanie i wprowadzenie — (…).

2.  Demonstracja — (…).

3.  Praca uczestników — (…).

4.  Wsparcie prowadzącego — (…).

5.  Podsumowanie — (…).

 

Zajęcia będą miały charakter rekreacyjny, hobbystyczny i relaksacyjny, odbywający się w czasie wolnym uczestników.

 

Nie będą stanowiły kursu zawodowego, nie będą prowadzone w systemie edukacji formalnej i nie będą kończyć się wydaniem zaświadczeń, certyfikatów ani innych dokumentów.

 

Uczestnicy będą:

-     nabywać podstawowe umiejętności manualne w zakresie lepienia z gliny,

-     rozwijać zdolności manualne i wyobraźnię przestrzenną,

-     poznawać proces tworzenia ceramiki (suszenie, wypał, szkliwienie),

-     korzystać z twórczej aktywności o charakterze relaksacyjnym i rozwijającym.

 

Oczekiwanymi rezultatami będzie twórcze spędzenie czasu, odpoczynek oraz poznanie podstawowych technik ceramicznych.

Głównym efektem usługi będzie uczestnictwo w aktywności rekreacyjnej oraz doświadczenie twórcze.

 

Spółka nie będzie zawierać z uczestnikami żadnych pisemnych umów.

Uczestników będą obowiązywać:

(…).

 

Pytanie Wnioskodawcy:

Czy usługa polegająca na prowadzeniu zajęć ceramicznych, opisana we wniosku, podlega opodatkowaniu według stawki VAT 8%, jako usługa mieszcząca się w zakresie poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy o VAT – „pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”?

 

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, stawką 8% objęte są pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu.

W orzecznictwie i praktyce interpretacyjnej przyjmuje się, że przez „wstęp” należy rozumieć możliwość uczestniczenia w określonym wydarzeniu lub aktywności po uiszczeniu odpowiedniej opłaty – niezależnie od tego, czy fizycznie występuje bilet, karnet czy inna forma dokumentu. Należy wskazać, że użyte przez ustawodawcę sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu, stałych abonamentów lub biletów i innych form opłaty za umożliwienie zarówno biernego, jak i aktywnego korzystania z „rozrywki i rekreacji”, a sam „wstęp” nie ogranicza się do fizycznego wejścia do miejsca, lecz oznacza prawo uczestnictwa w określonej aktywności, w tym rekreacyjnej.

 

W omawianej sprawie uczestnik uiszcza opłatę z góry i uzyskuje dzięki temu prawo uczestnictwa w konkretnych zajęciach rekreacyjnych. Zajęcia nie mają charakteru edukacji formalnej, nie kończą się wydaniem certyfikatów ani innych dokumentów potwierdzających kwalifikacje. Ich celem jest aktywność twórcza, rozwijanie pasji, integracja społeczna oraz relaks. Taki sposób świadczenia usług spełnia warunki dla zakwalifikowania ich jako usług rekreacyjnych w zakresie wstępu, o których mowa w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy o VAT.

Powyższe znajduje również potwierdzenie w WIS z dnia 5 sierpnia 2024 r., sygn. 0112-KDSL2-1.440.300.2024.2.BK, dotyczącej usług o tożsamym charakterze – warsztatów ceramicznych.

W związku z powyższym, zasadne jest uznanie, że opisana usługa mieści się w zakresie poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu według stawki 8%.

 

Do przedmiotowego wniosku Wnioskodawca dołączył:

(…).

 

W piśmie z dnia 8 lutego 2026 r. Wnioskodawca – w odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu z dnia 26 stycznia 2026 r., znak 0112-KDSL2-1.440.621.2025.2.BK – odpowiedział w następujący sposób:

1.  Jakie konkretnie czynności Wnioskodawca wykonuje w ramach usługi będącej przedmiotem wniosku? Należy wymienić i szczegółowo opisać. Opis usługi powinien zawierać zamknięty katalog czynności wykonywanych w jej ramach oraz nie może być on przykładowy i wielowariantowy.

Odpowiedź.

W ramach usługi (…) Wnioskodawca wykonuje następujące czynności:

(…).

Powyższy katalog ma charakter zamknięty i wyczerpujący.

2.  Jednoznaczne wskazanie, jak skalkulowana jest opłata za udział w warsztatach o nazwie (…)? Należy wskazać wszystkie jej elementy.

Odpowiedź.

Opłata za udział w warsztatach (…) ma charakter jednej, ryczałtowej opłaty za wstęp na zajęcia rekreacyjne.

Jedna opłata obejmuje w całości wszystkie elementy świadczenia, w szczególności:

(…).

Opłata nie jest rozbijana na poszczególne składniki i nie występują żadne dodatkowe opłaty.

Świadczeniem głównym jest umożliwienie uczestnictwa w zajęciach rekreacyjnych z ceramiki. Pozostałe elementy (…) mają charakter wyłącznie pomocniczy i służą realizacji usługi głównej, jaką jest wstęp na zajęcia rekreacyjne.

3.  W przypadku, gdy jednym z elementów opłaty za udział w warsztatach o nazwie (…) są „napoje (kawa herbata woda)” – należy szczegółowo opisać, dla kogo są oferowane, w jakiej formie dostępne? W szczególności czy mają jakikolwiek wpływ na zajęcia, czy są dostępne zawsze w ramach biletu wstępu, czy są dodatkowo płatne? Proszę szczegółowo wyjaśnić.

Odpowiedź.

W ramach opłaty za udział w warsztatach uczestnikom udostępniane są napoje w postaci kawy, herbaty i wody.

Napoje:

-        są dostępne dla wszystkich uczestników,

-        są dostępne zawsze w ramach biletu wstępu,

-        nie są dodatkowo płatne,

-        mają charakter ogólnodostępny (samoobsługa).

Napoje nie mają żadnego wpływu na przebieg zajęć i mają wyłącznie pomocniczy charakter komfortowy względem świadczenia głównego.

4.  W przypadku, gdy jednym z elementów opłaty za udział w warsztatach o nazwie (…) jest (…) – należy wskazać czy po zakończonych warsztatach przechodzi on na własność uczestnika, czy pozostaje/jest na wyposażeniu pracowni?

Odpowiedź.

(…) jest elementem wyposażenia pracowni.

Po zakończeniu warsztatów (…):

-     nie przechodzi na własność uczestnika,

-     pozostaje własnością Wnioskodawcy,

-     służy wyłącznie (…).

5.  Jednoznaczne wskazanie do jakiej grupy osób skierowane są przedmiotowe warsztaty pod nazwą (…)? Należy wskazać jedną, konkretną grupę osób.

Odpowiedź.

Wnioskodawca wyjaśnia, że wskazanie we wniosku, iż warsztaty (…) są skierowane do osób powyżej (…) roku życia, stanowiło oczywistą omyłkę pisarską.

Warsztaty (…) są przeznaczone bowiem dla osób, które ukończyły (…) rok życia.

Powyższe odpowiada rzeczywistemu stanowi faktycznemu oraz informacjom prezentowanym na stronie internetowej Wnioskodawcy. Wnioskodawca jednoznacznie wskazuje, że przedmiotowe warsztaty są skierowane do jednej, konkretnej grupy uczestników - osób powyżej (…) roku życia.

6.  Należy wskazać o jakich konkretnie materiałach i narzędziach ceramicznych jest mowa w treści wniosku? – należy je wymienić.

Odpowiedź.

W ramach warsztatów (…) Wnioskodawca udostępnia uczestnikom materiały oraz narzędzia niezbędne do wykonania prac ceramicznych.

(…).

Wnioskodawca wykorzystuje również piec ceramiczny służący do wypału prac wykonanych przez uczestników.

7.  Jakie konkretnie czynności wykonuje osoba prowadząca przedmiotowe warsztaty? Należy enumeratywnie wskazać zamknięty katalog czynności wykonywanych przez tą osobę.

Odpowiedź.

Osoba prowadząca warsztaty (…) wykonuje następujące czynności:

(…).

8.  Na czym dokładnie polega „wsparcie i nadzór prowadzącego”?

Odpowiedź.

Wsparcie i nadzór prowadzącego polegają na bieżącej obecności osoby prowadzącej podczas całego czasu trwania warsztatów oraz na aktywnym towarzyszeniu uczestnikom w procesie twórczym.

W szczególności polegają one na:

(…).

9.  Jaki zakres uprawnień, wiedzy, umiejętności oraz doświadczenia posiada osoba prowadząca warsztaty?

Odpowiedź.

Osoba prowadząca warsztaty posiada praktyczne doświadczenie w zakresie ceramiki oraz umiejętności manualne umożliwiające samodzielne wykonywanie prac ceramicznych.

Posiada ona wiedzę w zakresie technik lepienia z gliny, dekorowania prac, procesu suszenia i wypału. Jest przeszkolona w obsłudze pieca ceramicznego oraz narzędzi wykorzystywanych podczas zajęć.

Dodatkowo osoba prowadząca posiada doświadczenie w pracy z grupami oraz umiejętność jasnego i przystępnego przekazywania instrukcji uczestnikom.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że nie posiada opinii Głównego Urzędu Statystycznego w zakresie klasyfikacji statystycznej tej usługi.

 

W piśmie z dnia 3 marca 2026 r. będącym odpowiedzią na wezwanie III z dnia 23 lutego 2026 r., znak 0112-KDSL2-1.440.621.2025.3.BK Wnioskodawca na zadane przez tutejszy organ pytania przedstawił następujące informacje:

 I.   Potwierdzenie, że przedmiotem wniosku jest świadczenie, na które składają się:

-   warsztaty pod nazwą (…),

oraz

-   napoje (kawa, herbata, woda),

które razem w ocenie Wnioskodawcy stanowią jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe).

Odpowiedź.

Wnioskodawca potwierdza, że przedmiotem wniosku o wydanie WIS jest jedno świadczenie kompleksowe, na które składają się łącznie:

·      organizacja i prowadzenie warsztatów ceramicznych pod nazwą (…),

·      udostępnienie uczestnikom napojów (kawa, herbata, woda) w trakcie warsztatów.

W ocenie Wnioskodawcy elementy te razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu, tj. świadczenie kompleksowe.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że:

świadczeniem głównym (dominującym) jest umożliwienie uczestnictwa w rekreacyjnych warsztatach ceramicznych (wstęp na zajęcia), natomiast napoje mają charakter wyłącznie pomocniczy względem świadczenia głównego.

II.    Przedstawienie następujących informacji:

1.  Czy zdaniem Wnioskodawcy poszczególne elementy wchodzące w zakres opisanego świadczenia będą ze sobą tak ściśle powiązane, że w aspekcie gospodarczym będą tworzyć obiektywnie jedną całość nabywaną nierozłącznie? Jeśli tak, należy wskazać na czym ten ścisły związek będzie polegać.

Odpowiedź.

Zdaniem Wnioskodawcy elementy wchodzące w zakres opisanego świadczenia są ze sobą tak ściśle powiązane, że z ekonomicznego punktu widzenia tworzą obiektywnie jedną całość nabywaną nierozłącznie.

Ścisły związek polega na tym, że:

·         napoje są dostępne wyłącznie dla uczestników warsztatów i wyłącznie w czasie ich trwania,

·         nie stanowią one przedmiotu odrębnej oferty ani odrębnej sprzedaży,

·         nie mają ustalonej odrębnej ceny,

·         nie są elementem samodzielnego świadczenia gastronomicznego,

·         są organizacyjnie i funkcjonalnie podporządkowane realizacji warsztatów.

Uczestnik uiszcza jedną opłatę za udział w warsztatach i nie nabywa żadnego z elementów oddzielnie.

2.  Czy pomiędzy elementami wchodzącymi w skład świadczenia będącego przedmiotem wniosku występować będzie zależność powodująca, że elementy te nie będą mogły być wykonywane odrębnie? Jeżeli tak, to należy szczegółowo i precyzyjnie opisać tę zależność.

Odpowiedź.

Między elementami świadczenia występuje zależność polegająca na tym, że udostępnienie napojów:

·         nie występuje jako świadczenie samoistne,

·         nie może być nabyte niezależnie od udziału w warsztatach,

·         nie stanowi celu samego w sobie dla uczestnika,

·         jest realizowane wyłącznie jako element organizacji udziału w zajęciach.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gastronomicznej, ani nie świadczy usług polegających na sprzedaży napojów.

Udostępnienie kawy, herbaty i wody ma charakter ogólnodostępny i samoobsługowy, typowy dla organizacji kilkugodzinnych zajęć rekreacyjnych.

3.  Czy poszczególne elementy wchodzące w zakres ww. świadczenia będą prowadzić do realizacji określonego celu? Jeśli tak, to należy wskazać ten cel.

Odpowiedź.

Poszczególne elementy świadczenia prowadzą do realizacji jednego, wspólnego celu, którym jest umożliwienie uczestnikom udziału w rekreacyjnych warsztatach ceramicznych jako formie twórczego i relaksacyjnego spędzania czasu wolnego.

Napoje nie stanowią celu niezależnego ani dominującego. Ich funkcją jest wyłącznie zwiększenie komfortu uczestnictwa w warsztatach.

4.  Czy z punktu widzenia „uczestnika warsztatów” będzie on zainteresowany nabyciem od Wnioskodawcy jednego (złożonego) świadczenia, czy też kilku poszczególnych odrębnych elementów?

Odpowiedź.

Z punktu widzenia przeciętnego uczestnika warsztatów:

·      uczestnik jest zainteresowany nabyciem udziału w warsztatach ceramicznych,

·      nie jest zainteresowany nabyciem napojów jako odrębnego świadczenia,

·      nie wybiera warsztatów ze względu na dostęp do kawy, herbaty czy wody,

·      nie postrzega napojów jako elementu odrębnego ekonomicznie.

Z perspektywy konsumenta przedmiotem nabycia jest jedno świadczenie – udział w zajęciach.

Rozdzielenie warsztatów i udostępnienia napojów miałoby charakter sztuczny, gdyż napoje nie stanowią samodzielnej wartości rynkowej w tej relacji prawnej.

 

Dodatkowo Wnioskodawca wskazał, że napoje (kawa, herbata, woda):

·         są udostępniane w formie ogólnodostępnej, samoobsługowej,

·         nie są przygotowywane na indywidualne zamówienie,

·         nie są elementem usługi gastronomicznej,

·         nie są sprzedawane,

·         nie są wyodrębniane w kalkulacji wynagrodzenia,

·         mają wyłącznie charakter organizacyjno-komfortowy.

Ich udostępnienie stanowi standard gościnności w miejscu świadczenia usługi rekreacyjnej.

 

W ocenie Wnioskodawcy opisane świadczenie stanowi:

·      jedno świadczenie kompleksowe,

·      którego elementem dominującym jest usługa rekreacyjna polegająca na organizacji i prowadzeniu warsztatów ceramicznych,

·      a element napojów ma charakter wyłącznie pomocniczy.

W konsekwencji świadczenie to powinno być klasyfikowane według charakteru świadczenia głównego, tj. jako usługa w zakresie wstępu na zajęcia rekreacyjne.

 

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)

 

Na wstępie należy wyjaśnić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

 

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.

 

Natomiast aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem kompleksowym (złożonym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.

 

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

 

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., w sprawie nr C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

 

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:

-        w wyroku z dnia 27 października 2005 r., w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),

-        w wyroku z dnia 27 września 2012 r., w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

-        w wyroku z dnia 21 lutego 2013 r w sprawie C-18/12 Město Žamberk v. Finanční ředitelství v Hradci Králové, ECLI:EU:C:2013:95, TSUE wskazał, że „w odniesieniu do istnienia jednego złożonego świadczenia w postępowaniu głównym należy przeanalizować, czy sprzęt znajdujący się w danym parku wodnym tworzy całość w taki sposób, że wstęp do tej całości stanowi jedno świadczenie, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. W tym względzie, jeśli – jak w niniejszej sprawie – jeden rodzaj biletu wstępu oferowanego dla parku wodnego uprawnia do wstępu do całego kompleksu, bez jakiegokolwiek rozróżnienia w zależności od rodzaju faktycznie używanych urządzeń, sposobu i czasu trwania ich używania przez okres ważności biletu wstępu, okoliczność ta stanowi istotną wskazówkę na istnienie jednego świadczenia złożonego” (pkt 32 wyroku).

 

Charakter danego świadczenia należy także oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

 

Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.

 

Odnosząc się do kompleksowości świadczeń należy mieć na względzie przede wszystkim orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Z treści powyżej wskazanych orzeczeń wynikają następujące wnioski:

1.  Za zasadę przewodnią należy przyjąć, że każde świadczenie powinno być uznane za odrębne i niezależne i tylko w pewnych okolicznościach odrębne świadczenia można uznać za jednolitą czynność.

2.  W przypadku, gdy wykonywana czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej rozbijać na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie, zgodnie z elementem, który nadaje całemu świadczeniu charakter dominujący. Jeżeli więc wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą ściśle powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną.

3.  W przypadku, gdy wykonana usługa stanowi jedno świadczenie w aspekcie gospodarczym, w ramach którego jeden z elementów stanowi świadczenie główne/zasadnicze a inny pomocnicze/uboczne, to usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeżeli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej.

4.  Odrębna kalkulacja wynagrodzenia za poszczególne czynności składające się na kompleksową usługę, nie uzasadnia podziału takiej usługi na potrzeby opodatkowania. Podobnie sposób fakturowania nie ma wpływu na reżim opodatkowania usług kompleksowych.

5.  Kryterium odrębności często stosowane w kontekście świadczeń złożonych opiera się na weryfikacji, czy poszczególne świadczenia mogą występować w obrocie gospodarczym niezależnie i czy mogą być wykonane przez dowolny inny podmiot.

 

Ustalenie tego, czy ma miejsce jednolite świadczenie złożone, dokonuje się określając elementy charakterystyczne, a tym samym istotę danej transakcji „z punktu widzenia przeciętnego klienta”.

 

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności oferuje usługę polegającą na organizacji i prowadzeniu zajęć manualno-twórczych z zakresu ceramiki, pod nazwą (…). W ramach opłaty za udział w warsztatach uczestnikom udostępniane są również napoje w postaci kawy, herbaty i wody. Napoje są dostępne dla wszystkich uczestników w ramach biletu wstępu, nie są dodatkowo płatne i mają charakter ogólnodostępny (samoobsługa). Ich udostępnienie stanowi standard gościnności w miejscu świadczenia usługi rekreacyjnej. Zajęcia mają charakter otwarty, skierowany do osób, które ukończyły (…) rok życia. Są to pojedyncze, samodzielne warsztaty, na które uczestnicy mogą zapisywać się indywidualnie poprzez stronę internetową lub telefonicznie. Grupy nie są stałe, a ich skład jest każdorazowo przypadkowy i mieszany. Wnioskodawca nie weryfikuje poziomu umiejętności uczestników, warsztaty są odpowiednie zarówno dla osób początkujących, jak i bardziej zaawansowanych. Zajęcia trwają kilka godzin i są prowadzone w specjalnie przygotowanej pracowni ceramicznej. Osoba prowadząca warsztaty posiada praktyczne doświadczenie w zakresie ceramiki oraz umiejętności manualne umożliwiające samodzielne wykonywanie prac ceramicznych. Dodatkowo osoba prowadząca posiada doświadczenie w pracy z grupami oraz umiejętność jasnego i przystępnego przekazywania instrukcji uczestnikom. Zajęcia mają charakter rekreacyjny, hobbystyczny i relaksacyjny, odbywający się w czasie wolnym uczestników. Nie stanowią kursu zawodowego, nie są prowadzone w systemie edukacji formalnej i nie kończą się wydaniem zaświadczeń, certyfikatów ani innych dokumentów. Uczestnicy nabywają podstawowe umiejętności manualne w zakresie lepienia z gliny, rozwijają zdolności manualne i wyobraźnię przestrzenną, poznają proces tworzenia ceramiki (suszenie, wypał, szkliwienie) oraz korzystają z twórczej aktywności o charakterze relaksacyjnym i rozwijającym. Oczekiwanymi rezultatami uczestników jest twórcze spędzenie czasu, odpoczynek oraz poznanie podstawowych technik ceramicznych. Głównym efektem usługi jest uczestnictwo w aktywności rekreacyjnej oraz doświadczenie twórcze. Opłata za udział w warsztatach (…) ma charakter jednej, ryczałtowej opłaty za wstęp na zajęcia rekreacyjne.

Mając na uwadze całokształt okoliczności przedstawionych w niniejszej sprawie należy stwierdzić, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość nabywaną przez uczestnika nierozłącznie. Pomiędzy elementami wchodzącymi w skład świadczenia występuje zależność, powodująca, że czynności te nie mogą być wykonywane odrębnie. Napoje nie są oferowane samodzielnie, są wyłącznie elementem uzupełniającym warsztaty pn. (…). Napoje są dostępne wyłącznie dla uczestników warsztatów i wyłącznie w czasie ich trwania. Nie stanowią one przedmiotu odrębnej oferty ani odrębnej sprzedaży. Nie mają ustalonej odrębnej ceny. Nie są elementem samodzielnego świadczenia gastronomicznego. Są organizacyjnie i funkcjonalnie podporządkowane realizacji warsztatów. Uczestnik uiszcza jedną opłatę za udział w warsztatach i nie nabywa żadnego z elementów oddzielnie. Poszczególne elementy przedmiotowego świadczenia prowadzą do realizacji jednego, wspólnego celu, którym jest umożliwienie uczestnikom udziału w rekreacyjnych warsztatach ceramicznych jako formie twórczego i relaksacyjnego spędzania czasu wolnego. Napoje nie stanowią celu niezależnego ani dominującego. Ich funkcją jest wyłącznie zwiększenie komfortu uczestnictwa w warsztatach.

 

Podsumowując, z uwagi na charakter wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności w analizowanej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, gdzie umożliwienie uczestnictwa w rekreacyjnych warsztatach ceramicznych (wstęp na zajęcia) stanowi usługę zasadniczą, natomiast napoje mają charakter pomocniczy. Świadczenie dodatkowe nie będzie stanowiło celu samego w sobie i należy je traktować jako element pewnej większej całości, stanowiącej jedno świadczenie.

 

Podsumowując, Wnioskodawca będzie świadczył kompleksową usługę wstępu na warsztaty ceramiczne pn. (…) wraz z udostępnieniem uczestnikom napojów (tj. kawy, herbaty, wody), dla której usługę zasadniczą będzie stanowił wstęp na warsztaty ceramiczne pn. (…), natomiast napoje będą miały charakter pomocniczy. Konsekwentnie, w dalszej części decyzji tutejszy organ określi klasyfikację i stawkę podatku dla usługi – wstępu na warsztaty ceramiczne pn. (…), jako elementu dominującego.

 

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

 

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

 

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1)    opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2)    klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług niezbędną do:

a)    określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b)    stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3)    stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

 

Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

 

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

 

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

 

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

 

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3)    stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4)    stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

 

W poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy, stanowiącego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wskazano bez względu na symbol PKWiU – „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”.

 

Przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęcia „rekreacja”. Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje rekreację jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”, Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za rekreację uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”, natomiast „Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem” Władysława Kopalińskiego (Świat Książki, Warszawa 2000) definiuje rekreację jako „odpoczynek, rozrywka, wytchnienie, pochodzące od łacińskiego »recreatio« czyli powrót do zdrowia, sił”. Natomiast w Encyklopedii PWN (https://encyklopedia.pwn.pl) wskazano, że rekreacja to forma działania wybrana dobrowolnie przez człowieka ze względu na osobiste zainteresowania i dla odpoczynku, rozrywki lub rozwoju własnej osobowości; podejmowana poza obowiązkami zawodowymi, społecznymi i domowymi, w czasie wolnym od pracy.

 

Mając na uwadze powyższe definicje – na potrzeby stosowania art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy – za rekreację uznać należy różne formy aktywności dobrowolnie wybrane przez człowieka, mające służyć wypoczynkowi, rozrywce czy zdrowiu. Tak rozumiana rekreacja obejmuje w szczególności zajęcia takie jak fitness, czy aerobik, ale również taką aktywność jak np. korzystanie z sauny.

 

Należy też zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku w wysokości 8% wymienione w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy usługi, jednakże tylko w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form, ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.

 

Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

 

Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak, np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.

 

W tym miejscu należy zaznaczyć, że zagadnienie związane z wykładnią analizowanych przepisów, w szczególności w odniesieniu do użytego w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy (sformułowania „wyłącznie w zakresie wstępu” było wielokrotnie przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego.

 

W orzecznictwie utrwalony został jednoznaczny pogląd, że w tym przypadku wykładnia pojęcia „wstęp” nie może ograniczać się wyłącznie do wejścia do obiektu lub na imprezę rozrywkową bez możliwości aktywnego uczestniczenia w zaoferowanej usłudze i korzystania z urządzeń potrzebnych do jej realizacji, stanowiłoby to bowiem niczym nieuzasadnione zawężenie tego pojęcia. Jak podkreślono, użyte przez ustawodawcę sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu, stałych abonamentów lub biletów i innych form opłaty za umożliwienie zarówno biernego jak i aktywnego korzystania z rozrywki i rekreacji, w tym przystosowanych do tego sal, pomieszczeń oraz urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast określenie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi, które nie są związane z normalnym typowym użytkowaniem takiego obiektu, np. usługi restauracyjne na terenie sali sportowej, zakup napojów, odżywek, usługi osobistego/personalnego trenera – nie są objęte stawką obniżoną. Konsekwentnie podlegają opodatkowaniu stawką podstawową VAT.

 

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności oferuje usługę polegającą na organizacji i prowadzeniu zajęć manualno-twórczych z zakresu ceramiki, pod nazwą (…). Zajęcia mają charakter otwarty, skierowany do osób, które ukończyły (…) rok życia. Są to pojedyncze, samodzielne warsztaty, na które uczestnicy mogą zapisywać się indywidualnie poprzez stronę internetową lub telefonicznie. Grupy nie są stałe, a ich skład jest każdorazowo przypadkowy i mieszany. Wnioskodawca nie weryfikuje poziomu umiejętności uczestników, warsztaty są odpowiednie zarówno dla osób początkujących, jak i bardziej zaawansowanych. Zajęcia trwają kilka godzin i są prowadzone w specjalnie przygotowanej pracowni ceramicznej. Zajęcia mają charakter rekreacyjny, hobbystyczny i relaksacyjny, odbywający się w czasie wolnym uczestników. Nie stanowią kursu zawodowego, nie są prowadzone w systemie edukacji formalnej i nie kończą się wydaniem zaświadczeń, certyfikatów ani innych dokumentów. Uczestnicy nabywają podstawowe umiejętności manualne w zakresie lepienia z gliny, rozwijają zdolności manualne i wyobraźnię przestrzenną, poznają proces tworzenia ceramiki (suszenie, wypał, szkliwienie) oraz korzystają z twórczej aktywności o charakterze relaksacyjnym i rozwijającym. Oczekiwanymi rezultatami uczestników jest twórcze spędzenie czasu, odpoczynek oraz poznanie podstawowych technik ceramicznych. Głównym efektem usługi jest uczestnictwo w aktywności rekreacyjnej oraz doświadczenie twórcze.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że świadczona przez Wnioskodawcę usługa stanowi „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”, o których mowa w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy.

 

Jak już wskazano w niniejszej decyzji, w załączniku nr 3 do ustawy, stanowiącym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 68 wskazano bez względu na symbol PKWiU – „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”.

 

Mając na uwadze, że usługa kompleksowa będąca przedmiotem analizy stanowi „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”, jej świadczenie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy.

 

Informacje dodatkowe

 

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

 

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

 

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

-    podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

-    świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

 

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

 

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1)    następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2)    wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

-        w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

 

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

-        klasyfikacja towaru/usługi, lub

-        stawka podatku właściwa dla towaru/usługi lub

-        podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

 

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

 

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

 

POUCZENIE

 

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

 

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

 

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).