Interpretacja 0112-KDSL2-1.440.669.2025.2.NR

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

 

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 23 grudnia 2025 r. (data wpływu 23 grudnia 2025 r.), uzupełnionego pismami z dnia 16 lutego 2026 r. (data wpływu 16 lutego 2026 r. ), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

 

Przedmiot wniosku: towar (świadczenie kompleksowe) – książka pt. (…) wraz z dostawą do klienta

 

Opis świadczenia:

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności dokonuje sprzedaży używanych książek papierowych za pośrednictwem sklepu internetowego (…) wraz z usługą kurierską dostarczenia przesyłki bezpośrednio na wskazany przez nabywcę adres lub do paczkomatu. Wnioskodawca nabywa książki, które następnie umieszcza w ofercie Sklepu Internetowego. Przedmiotem wniosku jest sprzedaż książki pt. (…) wraz z dostawą. Składanie przez klienta zamówień obejmuje wybór przez niego książek, dodanie ich do koszyka, wybór formy dostawy, wypełnienie formularza adresowego wraz z akceptacją regulaminu. Po złożeniu zamówienia z obowiązkiem zapłaty klient opłaca zamówienie, które jest wysyłane w wybranej formie dostawy po zaksięgowaniu wpłaty klienta. Wnioskodawca po weryfikacji zamówienia i płatności pakuje książki wskazane w zamówieniu klienta oraz nadaje przesyłkę do odbiorcy za pośrednictwem firmy kurierskiej wybranej przez nabywcę, która dostarcza przesyłki bezpośrednio na wskazany przez nabywcę adres lub też do paczkomatu. Spółka przenosi na nabywcę prawo do rozporządzania książką jak właściciel na nabywcę. Każdy nabywca otrzymuje dowód zakupu w postaci faktury VAT lub paragonu fiskalnego. Ostateczna kwota zamówienia będzie składała się z ceny książki i dostawy. Nabywca dokonując zamówienia książki oczekuje, że zostanie ona dostarczona pod wskazany przez niego adres. Brak świadczenia usługi transportowej uniemożliwiłby osiągnięcie zamierzonego przez nabywcę rezultatu. Publikacja będąca przedmiotem wniosku to książka (…). Publikacja posiada nr ISBN. Publikacja nie zawiera materiałów reklamowych.

Rozstrzygnięcie: CN 4901

 

Stawka podatku od towarów i usług: 5%

 

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2a w zw. z poz. 19 załącznika nr 10 do ustawy

 

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

 

UZASADNIENIE

 

W dniu 23 grudnia 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Do wniosku Wnioskodawca dołączył Regulamin sklepu internetowego. Wniosek uzupełniono w dniu 16 lutego 2026 r. poprzez doprecyzowanie opisu świadczenia oraz przesłanie próbki publikacji będącej przedmiotem wniosku.

 

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis świadczenia

 

(…) [dalej: Wnioskodawca lub Spółka] jest podatnikiem czynnym VAT. Spółka prowadzi działalność gospodarczą także w zakresie sprzedaży detalicznej książek przez Internet. Pozostała działalność Spółki obejmuje m.in. prowadzoną w wyspecjalizowanych sklepach sprzedaż detaliczną takich produktów jak:

-     książki nowe i używane,

-     gazety i artykuły piśmienne,

-     nagrania dźwiękowe i audiowizualne,

-     artykuły używane.

 

W ramach prowadzonej przez siebie działalności Wnioskodawca dokonuje sprzedaży używanych książek papierowych za pośrednictwem sklepu internetowego (…) [dalej: Sklep Internetowy] wraz z usługą kurierską dostarczenia przesyłki bezpośrednio na wskazany przez nabywcę adres lub też do paczkomatu [dalej: Usługa transportowa]. Spółka sprzedaje książki również za pośrednictwem platform internetowych (…).

 

Książki sprzedawane przez Spółkę są drukowane (są wyrobami przemysłu poligraficznego), posiadają numery ISSBN.

 

Składanie przez klienta zamówień w Sklepie Internetowym obejmuje wybór przez niego książek, dodanie ich do koszyka, wybór formy dostawy, wypełnienie formularza adresowego wraz z akceptacją regulaminu. Po złożeniu zamówienia z obowiązkiem zapłaty klient opłaca zamówienie, które jest wysyłane w wybranej formie dostawy po zaksięgowaniu wpłaty klienta.

 

(…)

 

Usługa transportowa realizowana jest przez pośrednika (firma kurierska), którego wyboru dokonuje nabywca towaru podczas składania zamówienia w Sklepie Internetowym. Usługa transportowa nie jest samodzielną usługą świadczoną przez Wnioskodawcę i zawsze jest ściśle związana ze sprzedażą książek. Nie można nabyć od Spółki samej usługi transportowej (kurierskiej).

 

Każdy nabywca otrzymuje od Spółki dowód zakupu w postaci faktury VAT lub paragonu fiskalnego.

 

Stanowisko Spółki

W ocenie Spółki, w przypadku gdy klient nabywa w Sklepie Internetowym książkę wraz z dostawą (Usługą transportową), należy uznać, że dla potrzeb opodatkowania VAT Spółka wykonuje świadczenie kompleksowe, którego elementem dominującym jest dostawa książki, a Usługa transportowa stanowi usługę pomocniczą, której realizacja nie stanowi celu samego w sobie, lecz służy do skorzystania ze świadczenia głównego.

 

Opisane więc świadczenie kompleksowe mieści się w grupowaniu CN 4901, które podlega opodatkowaniu stawką 5% VAT na podstawie poz. 19 załącznika nr 10 w zw. art. 41 ust. 2a ustawy o VAT.

 

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego

W ocenie Wnioskodawcy świadczona przez niego dostawa towarów w postaci papierowych książek wraz z Usługą transportu do nabywcy, stanowi świadczenie kompleksowe, do którego zastosowanie znajdzie jednolita stawka podatku, właściwa dla świadczenia zasadniczego, którym jest dostawa książek używanych.

 

Co do zasady, każde świadczenie powinno być traktowane odrębnie na gruncie przepisów ustawy o VAT. Jednakże świadczenia składające się z szeregu pojedynczych świadczeń, które jednak są powiązane ze sobą w taki sposób, że stanowią razem ekonomiczną, funkcjonalną i nierozerwalną całość dla korzystającego, a ich rozdzielenie miałoby charakter sztuczny - stanowią jedną usługę złożoną, dla której opodatkowania zastosowanie powinna znaleźć jedna stawka VAT.

 

(…)

 

W piśmie z dnia 16 lutego 2026 r. Wnioskodawca wskazał, że (…) oraz udzielił następujących odpowiedzi na zadane pytania:

1.  Jaka jedna konkretna, używana książka jest przedmiotem świadczenia opisanego we wniosku?

Odpowiedź.

Przedmiotem świadczenia opisanego we wniosku jest książka drukowana (będąca wyrobem przemysłu poligraficznego), posiadająca numer ISSBN, objęta CN 4901. Przykładowa książka, jako próbka towaru będącego przedmiotem Wniosku, została wysłana przez Spółkę.

 

2.  Na czyją rzecz Wnioskodawca dokonuje sprzedaży książki będącej przedmiotem wniosku?

Odpowiedź.

 

Spółka sprzedaje książki w Sklepie Internetowym we własnym imieniu i na własną rzecz, wraz z dostawą (usługą transportową). Nabywcami mogą być zarówno osoby fizycznie nie prowadzące działalności gospodarczej, jak również podatnicy VAT.

 

3.    Czy Wnioskodawca przenosi prawo do rozporządzania książką jak właściciel na nabywcę?

Odpowiedź.

 Tak, Spółka przenosi na nabywcę prawo do rozporządzania książką jak właściciel na nabywcę.

 

4.    Wskazanie wszystkich czynności jakie Wnioskodawca wykonuje w związku z realizacją przedmiotowego świadczenia. Opis świadczenia powinien zawierać m.in. zamknięty katalog czynności wykonywanych w jego ramach oraz nie może być on przykładowy lub wielowariantowy.

Odpowiedź.

Spółka nabywa książki od osób fizycznych lub też od podatników VAT. Następnie umieszcza je w ofercie Sklepu Internetowego.

Składanie przez klienta zamówień w Sklepie Internetowym obejmuje wybór przez niego książek, dodanie ich do koszyka, wybór formy dostawy, wypełnienie formularza adresowego wraz z akceptacją regulaminu. Po złożeniu zamówienia z obowiązkiem zapłaty klient opłaca zamówienie, które jest wysyłane w wybranej formie dostawy po zaksięgowaniu wpłaty klienta.

Spółka po weryfikacji zamówienia i płatności pakuje książki wskazane w zamówieniu klienta oraz nadaje przesyłkę do odbiorcy za pośrednictwem firmy kurierskiej, która dostarcza przesyłki bezpośrednio na wskazany przez nabywcę adres lub też do paczkomatu.

 

W dniu 16 lutego 2026 r. Wnioskodawca przesłał próbkę towaru pn. (…).

 

W wyniku analizy próbki towaru – publikacji pod ww. tytułem – tutejszy organ ustalił, że jest to publikacja (…). Publikacja nie zawiera materiałów reklamowych oraz w żadnej części nie składa się z treści wideo lub możliwej do odsłuchania muzyki.

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (towaru)

 

Na wstępie należy zauważyć, że co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

 

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.

 

Natomiast aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.

 

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

 

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej.

 

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:

-   w wyroku z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),

-   w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

 

Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

 

Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19, ECLI:EU:C:2021:167.

 

Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.

 

W przypadku świadczeń kompleksowych o tym, czy świadczenie jest dostawą towarów, czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien, ECLI:EU:C:1996:184; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien,). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będą inne czynności to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

 

Po dokonaniu analizy wniosku WIS oraz jego uzupełnienia organ uznał, że w tym konkretnym przypadku mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym z dominującym towarem klasyfikowanym według reguł Nomenklatury scalonej (CN).

 

Jak wskazano bowiem w opisie świadczenia Wnioskodawca dokonuje sprzedaży książki. Składanie przez klienta zamówień w sklepie internetowym obejmuje wybór przez niego książek, dodanie ich do koszyka, wybór formy dostawy, wypełnienie formularza adresowego wraz z akceptacją regulaminu. Po złożeniu zamówienia z obowiązkiem zapłaty klient opłaca zamówienie, które jest wysyłane w wybranej formie dostawy po zaksięgowaniu wpłaty klienta. Wnioskodawca po weryfikacji zamówienia i płatności pakuje książki wskazane w zamówieniu klienta oraz nadaje przesyłkę do odbiorcy za pośrednictwem firmy kurierskiej wybranej przez nabywcę, która dostarcza przesyłki bezpośrednio na wskazany przez nabywcę adres lub też do paczkomatu. Spółka przenosi na nabywcę prawo do rozporządzania książką jak właściciel na nabywcę. Każdy nabywca otrzymuje dowód zakupu w postaci faktury VAT lub paragonu fiskalnego.

 

Z powyższego wynika, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności prowadzą do realizacji określonego celu jakim jest dostawa książki i z punktu widzenia nabywcy tworzą one jedną całość.

 

Ww. książka ma status towaru dominującego w świadczeniu kompleksowym polegającym na sprzedaży książki wraz z dostarczeniem jej nabywcy (przesyłka realizowana kurierem).

 

W analizowanej sprawie, wysyłka książki, wykonywana będzie w bezpośrednim związku z jej sprzedażą. Przedmiotem zamówienia będzie bowiem zarówno nabycie konkretnego towaru, jak i jego wysyłka pod wskazany adres lub do paczkomatu. Ostateczna kwota zamówienia będzie składała się z ceny książki i dostawy.

 

Biorąc pod uwagę powyższe oraz tezy wynikające z powołanych wyroków TSUE należy wskazać, że w analizowanej sprawie nabywane przez klienta świadczenie stanowić będzie świadczenie kompleksowe, gdyż czynności wykonane w jego ramach (nabycie książki oraz jej dostarczenie pod wskazany przez klienta adres lub do paczkomatu), będą ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie stworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.

 

Nabywca dokonując zamówienia książki oczekuje, że zostanie ona dostarczona pod wskazany przez niego adres. Brak świadczenia usługi transportowej uniemożliwiłby osiągnięcie zamierzonego przez nabywcę rezultatu. Nie można nabyć od Wnioskodawcy samej usługi transportowej (kurierskiej). Usługa transportowa nie jest samodzielną usługą świadczoną przez Wnioskodawcę i jest ściśle związana ze sprzedażą książki.

 

W związku z powyższym, nabywanie przez klientów książki oraz usługa jej dostawy, w przedmiotowej sprawie stanowić będą jedno świadczenie gospodarcze (świadczenie kompleksowe), ponieważ czynności będą niezbędne i ściśle ze sobą związane. Jego elementem dominującym będzie dostawa towaru (książki), natomiast jej dostarczenie (przesyłka realizowana kurierem lub do paczkomatu) będzie miało charakter pomocniczy.

 

W związku z powyższym, w dalszej części decyzji tutejszy organ określi klasyfikację/stawkę podatku dla towaru – książki (elementu dominującego).

 

Uzasadnienie klasyfikacji towaru

 

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy – towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

 

Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady, Nomenklatura scalona obejmuje:

a) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;

b) wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;

c) przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN.

 

Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.

 

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega regułom zawartym w Ogólnych regułach interpretacji Nomenklatury scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

 

Reguła 1. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) wskazuje, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej.

 

Zgodnie z tytułem działu 49 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje – „Książki, gazety, obrazki i pozostałe wyroby przemysłu poligraficznego, drukowane; manuskrypty, maszynopisy i plany”.

 

Zgodnie z notami wyjaśniającymi do działu 49, z kilkoma wyjątkami, o których mowa poniżej, dział ten obejmuje wszystkie materiały drukowane, których zasadniczy charakter i zastosowanie wyznaczone są przez fakt, że są one zadrukowane motywami, znakami lub prezentacjami graficznymi.

 

Do celów tego działu określenie „drukowany” obejmuje nie tylko reprodukowanie różnymi metodami zwykłego drukowania ręcznego (np. druk z grawiur lub drzeworytów, innych niż oryginały) lub drukowanie mechaniczne (druk typograficzny, druk offsetowy, litografia, rotograwiura, itd.), ale również reprodukowanie za pomocą kopiarek, wytwarzanie pod kontrolą maszyny do automatycznego przetwarzania danych, wytłaczanie, fotografowanie, fotokopiowanie, termokopiowanie lub pisanie na maszynie (zobacz uwaga 2 do tego działu), bez względu na kształt znaków, w jakich drukowanie jest wykonywane (np. litery dowolnego alfabetu, cyfry, znaki stenograficzne, symbole alfabetu Morse’a lub innych kodów, znaki Braille’a, nuty, obrazki, diagramy). Jednakże określenie to nie obejmuje drukowania zabarwienia lub dekoracyjnego, lub powtarzających się deseni.

 

Natomiast pozycja 4901 działu 49 obejmuje książki, broszury, ulotki i podobne materiały, drukowane, nawet w pojedynczych arkuszach.

 

Zgodnie z Notami wyjaśniającymi do pozycji 4901, niniejsza pozycja obejmuje praktycznie wszystkie publikacje i materiały drukowane do czytania, ilustrowane lub nie, z wyjątkiem materiałów reklamowych oraz wyrobów w sposób bardziej szczegółowy objętych innymi pozycjami niniejszego działu (zwłaszcza pozycją 4902 – Gazety, dzienniki i czasopisma, nawet ilustrowane lub zawierające materiały reklamowe, 4903 – Książki dla dzieci, obrazkowe, do rysowania lub kolorowania lub 4904 – Nuty drukowane lub w rękopisie, nawet ilustrowane lub oprawione).

 

Pozycja 4901 obejmuje:

(A)   Książki i książeczki, składające się głównie z materiału tekstowego dowolnego rodzaju i wydrukowane w dowolnym języku lub dowolnymi znakami, włącznie z alfabetem Braille’a lub znakami stenograficznymi. Zaliczają się tu dzieła literackie wszelkiego rodzaju, podręczniki (włączając edukacyjne książki ćwiczeń), z tekstem narracyjnym lub bez, które zawierają pytania lub ćwiczenia (zazwyczaj z miejscem na odręczne wypełnienie); publikacje techniczne; książki źródłowe, takie jak słowniki, encyklopedie i informatory (np. książki telefoniczne zawierające „żółte strony”); katalogi muzealne i bibliotek publicznych (ale nie katalogi handlowe); książki liturgiczne, takie jak modlitewniki i śpiewniki (inne niż śpiewniki muzyczne objęte pozycją 4904); książki dla dzieci (inne niż książki obrazkowe dla dzieci, książki do rysowania lub kolorowania objęte pozycją 4903). Książki takie mogą być oprawione (w papier lub miękkie lub sztywne okładki), jedno- lub wielotomowe, lub mogą być w postaci drukowanych arkuszy obejmujących całość lub część kompletnego dzieła przeznaczonych do oprawienia. Obwoluty, obejmy, zakładki i inne drobne dodatki występujące łącznie z książkami uważane są za stanowiące część książki.

(B)   Broszury, pamflety i ulotki, które składają się z wielu kartek z materiałem do czytania połączonych razem (np. zszywkami) lub z kartek niepołączonych, lub nawet z pojedynczych kartek. Obejmuje publikacje, takie jak: krótsze rozprawy i monografie, instrukcje itd. wydane przez organy rządowe lub inne ciała, traktaty, arkusze śpiewnikowe itd. Grupa ta nie obejmuje drukowanych kart z osobistymi pozdrowieniami, wiadomościami lub zawiadomieniami (pozycja 4909) oraz drukowanych formularzy, które wymagają wprowadzenia pewnych dodatkowych informacji do ich wypełnienia (pozycja 4911).

(C)  Materiały tekstowe w postaci kartek do włożenia w skoroszyty.

W wyniku analizy próbki towaru – publikacji pn. (…). Publikacja nie zawiera materiałów reklamowych oraz w żadnej części nie składa się z treści wideo lub możliwej do odsłuchania muzyki.

 

Po dokonaniu analizy towaru będącego przedmiotem wniosku – publikacji pn. (…) – tutejszy organ stwierdza, że publikacja spełnia kryteria i posiada właściwości dla towarów objętych pozycją CN 4901. Klasyfikacja towaru została dokonana zgodnie z postanowieniami 1. reguły Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej i notami wyjaśniającymi do pozycji 4901.

 

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

 

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

 

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.

Z kolei na mocy art. 41 ust. 2a ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 5%, z zastrzeżeniem art. 138i ust. 4.

 

W załączniku nr 10 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 5%, w poz. 19 wskazano CN ex 49 „Książki, gazety, obrazki i pozostałe wyroby przemysłu poligraficznego, drukowane; manuskrypty, maszynopisy i plany – wyłącznie towary objęte następującymi CN:

1)  ex 4901 Książki, broszury, ulotki i podobne materiały, drukowane, nawet w pojedynczych arkuszach – z wyłączeniem ulotek,

2)  ex 4902 Gazety, dzienniki i czasopisma, nawet ilustrowane lub zawierające materiały reklamowe – wyłącznie czasopisma regionalne lub lokalne,

3)  4903 00 00 Książki dla dzieci, obrazkowe, do rysowania lub kolorowania,

4)  4904 00 Nuty drukowane lub w rękopisie, nawet ilustrowane lub oprawione,

5)  4905 Mapy i mapy hydrograficzne lub podobne mapy wszelkich rodzajów, włączając atlasy, mapy ścienne, plany topograficzne i globusy, drukowane,

6)  ex 4911 Pozostałe artykuły drukowane, włącznie z drukowanymi obrazkami i fotografiami – wyłącznie czasopisma regionalne lub lokalne”.

 

Jednocześnie zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy – przez oznaczenie ex rozumie się zakres towarów i usług węższy niż określony odpowiednio w danym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) lub danym grupowaniu klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

 

Zatem umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) ma na celu zawężenie stosowania obniżonej stawki podatku VAT tylko do towarów należących do wymienionego działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN), spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „Nazwa towaru (grupy towarów)”.

 

W związku z powyższym, ponieważ towar będący przedmiotem analizy klasyfikowany jest do podpozycji 4901 Nomenklatury scalonej (CN), jego dostawa, import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 5%, na podstawie art. 41 ust. 2a oraz poz. 19 załącznika nr 10 do ustawy.

 

Informacje dodatkowe

 

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

 

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

 

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

-     podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

-     świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

 

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

 

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1)  następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2)  wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

-     w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

 

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

-     klasyfikacja towaru/usługi, lub

-     stawka podatku właściwa dla towaru/usługi, lub

-     podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

 

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

 

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

 

POUCZENIE

 

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

 

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

 

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).