Interpretacja 0112-KDSL2-1.440.68.2026.3.BK

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

 

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 10 lutego 2026 r. (data wpływu 10 lutego 2026 r.), uzupełnionego pismami z dnia: 19 marca 2026 r. (data wpływu 19 marca 2026 r.) oraz 1 kwietnia 2026 r. (data wpływu 1 kwietnia 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

 

Przedmiot wniosku: Usługa (świadczenie kompleksowe) – wynajem kortu do gry w padla i rakiety osobom fizycznym w celu rekreacyjnego uprawiania sportu

 

Opis świadczenia:

Wnioskodawca w ramach świadczonych usług wynajmuje klientom korty do gry w padla i rakiety, które są niezbędne do korzystania z kortu. Wynajmowany obiekt, tj. korty do gry w padla, stanowią obiekt sportowy. Wnioskodawca jest najemcą budynku. Korty są przeznaczone do uprawiania sportu – gry w padla – i stanowią samodzielny, zwarty zespół urządzeń terenowych oraz budynków przeznaczonych do celów sportowych. Przedmiotem wniosku jest wynajem kortu do gry w padla i rakiety na rzecz osób fizycznych – klientów indywidualnych. Klienci – osoby fizyczne (klienci indywidualni) – wykorzystują kort i rakietę do rekreacyjnego uprawiania sportu, czyli gry w padla. Wnioskodawca w ramach przedmiotowego świadczenia wykonuje następujące czynności:

a) dokonanie rezerwacji kortu poprzez przyjęcie zgłoszenia klienta dotyczącego terminu i godziny korzystania z kortu oraz przypisanie klientowi konkretnego przedziału czasowego korzystania z kortu;

b) przygotowanie kortu do korzystania polegające na zapewnieniu, że kort jest dostępny i nadaje się do użytkowania w czasie objętym rezerwacją;

c) umożliwienie wejścia na kort poprzez zapewnienie klientowi dostępu do obiektu sportowego i kortu w czasie objętym rezerwacją;

d) udostępnienie kortu do padla poprzez zapewnienie klientowi możliwości korzystania z wyznaczonego kortu sportowego w określonym przedziale czasowym wynikającym z dokonanej rezerwacji;

e) przyjęcie płatności za usługę polegające na pobraniu od klienta opłaty za możliwość korzystania z kortu do padla oraz za udostępnienie rakiet do padla;

f)  wydanie rakiet do padla polegające na fizycznym przekazaniu rakiet klientowi przed rozpoczęciem korzystania z kortu;

g) przyjęcie zwrotu rakiet do padla polegające na odebraniu od klienta rakiet po zakończeniu korzystania z kortu;

h) zakończenie korzystania z kortu polegające na zakończeniu udostępnienia kortu po upływie zarezerwowanego czasu korzystania.

Przedmiotowe świadczenie oferowane jest wyłącznie w pakiecie i nie można go nabyć częściowo, tj. nie ma możliwości wynajmu samej rakiety. Wnioskodawca nie prowadzi oddzielnej działalności polegającej na wynajmie rakiet do padla. Wypożyczenie rakiety jest ściśle związane z usługą wynajmu kortu, a rakieta nie może zostać wynajęta celem korzystania z niej w innym miejscu niż obiekt Wnioskodawcy. Nabywca oczekuje udostępnienia kortu/kortów do gry w padla w stanie umożliwiającym ich prawidłowe i bezpieczne użytkowanie, w uzgodnionych terminach i na warunkach określonych w regulaminie. Na opłatę za wynajem kortu składa się opłata za kort i rakietę do padla. Na wskazane świadczenie Wnioskodawca nie zawiera pisemnych umów z klientami. Zawierane są umowy ustne. Klienci dokonując rezerwacji kortu, a także korzystając z kortu i rakiety akceptują Regulamin oraz cennik usług.

 

Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 93.11.10.0

 

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

 

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 55 załącznika nr 3 do ustawy

 

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

 

UZASADNIENIE

 

W dniu 10 lutego 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 19 marca 2026 r. poprzez uzupełnienie braków formalnych wniosku, wskazanie przedmiotu wniosku, doprecyzowanie opisu usługi i dokumenty oraz w dniu 1 kwietnia 2026 r. o doprecyzowanie opisu usługi.

 

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis świadczenia

 

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (odtąd dalej: Spółka). Spółka powstała (…), a zarejestrowana została w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego dnia (…). Pierwszy rok obrotowy Spółki zakończy się z dniem (…). Rok podatkowy Spółki, o którym mowa w art. 8 ustawy o CIT jest równy z rokiem kalendarzowym. Spółka ma siedzibę w Polsce oraz posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

 

Spółka świadczy usługi z zakresu działalności obiektów sportowych. W ramach świadczonych usług Spółka wynajmuje klientom korty do gry w padla i rakiety, które są niezbędne do korzystania z kortu. Wypożyczenie rakiety jest ściśle związane z usługą wynajmu kortu, a rakieta nie może zostać wynajęta celem korzystania z niej w innym miejscu niż obiekt Spółki. Na jednym korcie może grać jednocześnie do (…) graczy, z czego nie każdy z nich musi wypożyczać rakietę (może korzystać z prywatnej). Z uwagi na sposób funkcjonowania systemu sprzedażowego Spółki (…) oraz oprogramowania do rozliczeń, zarówno usługa wynajmu kortu do padla jak i wynajem rakiety wykazywane są na paragonie jako odrębne pozycje. Powyższe ma także związek ze współpracą Spółki z licznymi podmiotami świadczącymi usługi benefitów pozapłacowych (…) - z uwagi na istnienie wielu możliwych kombinacji cenowych, system sprzedażowy Spółki nie umożliwia połączenia wynajmu kortu i rakiety w jednej pozycji, co powoduje jej osobne ewidencjonowanie. Niezależnie od wyodrębnienia kilku pozycji na fakturze, Spółka traktuje wynajem rakiety do padla jako usługę nierozerwalnie związaną z wynajmem kortu do padla. Spółka nie prowadzi oddzielnej działalności polegającej na wynajmie rakiet do padla. Usługa jest oferowana wyłącznie w pakiecie i nie można jej nabyć częściowo, tj. nie ma możliwości wynajmu samej rakiety.

1)czy w opisanym przypadku możliwe jest zastosowanie obniżonej stawki VAT w wysokości 8% do całej usługi rekreacyjnej (wynajem kortu + wypożyczenie sprzętu), pomimo tego, że system sprzedażowy działający w Spółce na paragonie wyodrębnia dwie usługi zamiast jednej?

Ad. 1) zdaniem Wnioskodawcy, w opisywanym stanie faktycznym mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, którego głównym elementem jest korzystanie przez klientów z obiektu sportowego wynajmowanego przez Spółkę (kort do gry w padla), natomiast wynajem rakiety stanowi element pomocniczy, który jest nierozerwalnie związany z głównym świadczeniem w postaci wynajmu kortu i który nie może funkcjonować samodzielnie. Wyszczególnienie rakiety jako osobnej pozycji na paragonie wynika wyłącznie z technicznych możliwości systemu kasowego i wewnętrznych potrzeb ewidencyjnych (…), a nie intencji oferowania przez Spółkę klientom dwóch niezależnych usług. Na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o vat oraz poz. 55 załącznika nr 3, stwierdzić należy, że cała usługa rekreacyjna (kort + wynajem rakiety) podlega stawce VAT 8% i taka, niezależnie od wyodrębniania przez Wnioskodawcę dwóch pozycji na paragonie powinna być stosowana. W objaśnieniach do PKWiU wskazano, że grupowanie 93.11.10.0 obejmuje: - usługi związane z działalnością obiektów sportowych na otwartym powietrzu lub halowych obiektów sportowych, takich jak: stadiony i areny sportowe, lodowiska, baseny, boiska sportowe, pola golfowe, tory do gry w kręgle, korty tenisowe, itp.; - usługi związane z działalnością torów wyścigowych dla samochodów, psów i koni; - usługi związane z organizowaniem i przeprowadzaniem imprez sportowych dla sportowców zawodowych lub amatorów z wykorzystaniem własnych, otwartych lub zamkniętych obiektów sportowych.

Przez obiekt sportowy należy rozumieć zwarty zespół urządzeń terenowych oraz budynków przeznaczonych do celów sportowych. Zatem dla opodatkowania świadczonych przez Wnioskodawcę usług obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8% istotne znaczenie ma klasyfikacja statystyczna, a mianowicie fakt zidentyfikowania przedmiotowych usług pod symbolem PKWiU 93.11.10.0. Należy stwierdzić, że poz. 55 załącznika nr 3, o którym mowa powyżej, wskazuje preferencyjną stawkę podatku w odniesieniu do usług związanych z działalnością obiektów sportowych, sklasyfikowanych w PKWiU jako 93.11.10.0. Zatem obniżoną stawką podatku VAT będą objęte usługi związane z udostępnianiem obiektu sportowego w celu korzystania zgodnie z charakterem obiektu, niezależnie od tego, czy celem wstępu będzie rekreacja, czy uprawianie sportu. W przedmiotowej sprawie wskazać należy, że przedmiotem nabywanych przez klientów usług, świadczonych przez Wnioskodawcę, jest wynajem kortu znajdującego się w obiekcie sportowym i wynajem rakiety do gry w padla. Wobec powyższego, jeżeli przedmiotem sprzedaży są konkretne usługi kompleksowe nie powinno się wyodrębniać poszczególnych elementów, które składają się na te usługi i opodatkowywać ich osobno, ponieważ usługodawca sprzedaje określone usługi, a nie ich elementy. Aby móc wskazać, że dana usługa jest usługą złożoną (kompleksową), powinna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu - do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa (wynajem rakiety) traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez usługi pomocniczej i tak też jest w stanie faktycznym stanowiącym przedmiot niniejszej interpretacji. Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że „pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej.”

 

W piśmie z dnia 19 marca 2026 r. będącym uzupełnieniem wniosku Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem wniosku złożonego w dniu 10 lutego 2026 roku jest jedno świadczenie kompleksowe, tj. zgodnie z treścią wniosku: „ad 1) Zdaniem wnioskodawcy, w opisywanym stanie faktycznym mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, którego głównym elementem jest korzystanie przez klientów z obiektu sportowego wynajmowanego przez Spółkę (kort do gry w padla), natomiast wynajem rakiety stanowi element pomocniczy, który jest nierozerwalnie związany z głównym świadczeniem w postaci wynajmu kortu i który nie może funkcjonować samodzielnie.”

 

Ponadto w ww. piśmie Wnioskodawca odpowiedział na pytania zadane przez organ w następujący sposób:

1) W ramach świadczenia polegającego na wynajmie kortu do padla wraz z rakietami do padla Wnioskodawca wykonuje następujące czynności:

a)  dokonanie rezerwacji kortu poprzez przyjęcie zgłoszenia klienta dotyczącego terminu i godziny korzystania z kortu oraz przypisanie klientowi konkretnego przedziału czasowego korzystania z kortu;

b)  przygotowanie kortu do korzystania polegające na zapewnieniu, że kort jest dostępny i nadaje się do użytkowania w czasie objętym rezerwacją;

c)  umożliwienie wejścia na kort poprzez zapewnienie klientowi dostępu do obiektu sportowego i kortu w czasie objętym rezerwacją;

d)  udostępnienie kortu do padla poprzez zapewnienie klientowi możliwości korzystania z wyznaczonego kortu sportowego w określonym przedziale czasowym wynikającym z dokonanej rezerwacji;

e)  przyjęcie płatności za usługę polegające na pobraniu od klienta opłaty za możliwość korzystania z kortu do padla oraz za udostępnienie rakiet do padla;

f)   wydanie rakiet do padla polegające na fizycznym przekazaniu rakiet klientowi przed rozpoczęciem korzystania z kortu;

g)  przyjęcie zwrotu rakiet do padla polegające na odebraniu od klienta rakiet po zakończeniu korzystania z kortu;

h)  zakończenie korzystania z kortu polegające na zakończeniu udostępnienia kortu po upływie zarezerwowanego czasu korzystania.

2) Korty do padla wynajmowane są osobom fizycznym – klientom indywidualnym oraz podmiotom gospodarczym.

3) Budynek składa się z kilku kortów, które udostępniane są klientom w liczbie uzależnionej od ich potrzeb i dokonanej rezerwacji.

4) Korty do gry w padla są wynajmowane w celu prowadzenia działalności sportowo-rekreacyjnej polegającej na udostępnianiu kortów do gry w padla klientom oraz organizacji treningów i wydarzeń sportowych.

5) Oczekiwaniem nabywcy wskazanego w pkt 2 wezwania jest udostępnienie mu przez Wnioskodawcę kortu/kortów do gry w padla w stanie umożliwiającym ich prawidłowe i bezpieczne użytkowanie, w uzgodnionych terminach i na warunkach określonych w regulaminie.

6) Wynajmowany obiekt, tj. korty do gry w padla, stanowią obiekt sportowy. Korty są przeznaczone do uprawiania sportu – gry w padla – i stanowią samodzielny, zwarty zespół urządzeń terenowych oraz budynków przeznaczonych do celów sportowych.

7) Właścicielem budynku jest (…). Wnioskodawca jest najemcą budynku.

8) Na opłatę za wynajem kortu składa się opłata za kort i rakietę do padla.

9) Wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności za kontuzje korzystających z obiektu, co wynika z Regulaminu Wnioskodawcy.

 

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że nie zawiera umów pisemnych z klientami. Zawierane są umowy ustne na świadczenie usług - udostępnienia do korzystania kortu i rakiety. Klienci dokonując rezerwacji kortu, a także korzystając z kortu i rakiety akceptują Regulamin oraz cennik usług.

 

Do uzupełnienia wniosku Wnioskodawca załączył m.in.:

(…).

 

(…).

 

Dodatkowo pismem z dnia 1 kwietnia 2026 r. Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem wniosku jest wynajem kortu do gry w padla i rakiety na rzecz osób fizycznych – klientów indywidualnych. Klienci – osoby fizyczne (klienci indywidualni) – wykorzystują kort i rakietę do rekreacyjnego uprawiania sportu, czyli gry w padla.

 

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)

 

Na wstępie należy wyjaśnić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

 

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.

 

Natomiast, aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.

 

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

 

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96, Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej.

 

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:

-  w wyroku z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (pkt 22 wyroku),

-  w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11, Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

 

Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

 

Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, stwierdzając, że wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27).

 

Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.

 

Podkreślić należy, że w przypadku, gdy wykonywana czynność stanowi dla nabywcy całość, nie należy jej dzielić na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie złożone. Jeśli więc wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to wówczas dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną.

 

Biorąc pod uwagę tezy wynikające z powołanych wyroków TSUE oraz uwzględniając przedstawiony przez Wnioskodawcę opis świadczenia należy wskazać, że usługa wypożyczenia sprzętu (rakiet) jest świadczeniem specyficznym, związanym nierozerwalnie z wynajmem kortu do gry w padla. Wynajem rakiety nie jest bowiem możliwy bez skorzystania z usługi wynajmu kortu do gry w padla. Powyższe potwierdza sam Wnioskodawca wskazując m.in., że „w opisywanym stanie faktycznym mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, którego głównym elementem jest korzystanie przez klientów z obiektu sportowego wynajmowanego przez Spółkę (kort do gry w padla), natomiast wynajem rakiety stanowi element pomocniczy, który jest nierozerwalnie związany z głównym świadczeniem w postaci wynajmu kortu i który nie może funkcjonować samodzielnie.” oraz, że „w ramach świadczonych usług Spółka wynajmuje klientom korty do gry w padla i rakiety, które są niezbędne do korzystania z kortu. Wypożyczenie rakiety jest ściśle związane z usługą wynajmu kortu, a rakieta nie może zostać wynajęta celem korzystania z niej w innym miejscu niż obiekt Spółki,” jak również, że „Spółka traktuje wynajem rakiety do padla jako usługę nierozerwalnie związaną z wynajmem kortu do padla. Spółka nie prowadzi oddzielnej działalności polegającej na wynajmie rakiet do padla. Usługa jest oferowana wyłącznie w pakiecie i nie można jej nabyć częściowo, tj. nie ma możliwości wynajmu samej rakiety”.

 

Co istotne, z opisu wynika, że Wnioskodawca oferuje wynajem rakiet za odrębną płatnością (jak wynika z cennika).

 

Wobec powyższego, świadczone przez Wnioskodawcę usługi: usługa wypożyczenia sprzętu (rakiet) oraz usługa wynajmu kortu do gry w padla, stanowią – z uwagi na swoją nierozerwalność – jedno świadczenie gospodarcze (świadczenie kompleksowe).

 

Charakter dominujący w przedmiotowym świadczeniu ma usługa wynajmu kortu do gry w padla, zasadniczo bowiem w celu możliwości wynajmu rakiety klient musi nabyć wstęp na kort do gry w padla. Usługa wynajmu rakiety nie jest zatem usługą samodzielną. Jej specyfika powoduje, że usługa ta nie może być świadczona odrębnie tylko łącznie z usługą wynajmu kortu do gry w padla, bowiem Wnioskodawca nie prowadzi oddzielnej działalności polegającej na wynajmie rakiet do padla. W związku z tym, nie jest możliwe skorzystanie z usługi wynajmu rakiety bez wynajmu kortu do gry w padla. Zatem, usługa wynajmu rakiety jest czynnością pomocniczą do czynności głównej.

 

Przedmiotowe świadczenie oferowane jest wyłącznie w pakiecie i nie można go nabyć częściowo, tj. nie ma możliwości wynajmu samej rakiety. Wypożyczenie rakiety jest ściśle związane z usługą wynajmu kortu, a rakieta nie może zostać wynajęta celem korzystania z niej w innym miejscu niż obiekt Wnioskodawcy.

 

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że świadczoną przez Wnioskodawcę usługę wynajmu kortu do gry w padla i rakiety, należy uznać za usługę złożoną, dla której usługę zasadniczą stanowi wynajem kortu do gry w padla, a wynajem rakiety stanowi usługę pomocniczą – niezbędną do realizacji usługi głównej.

 

W związku z powyższym, w dalszej części decyzji tutejszy organ określi klasyfikację i stawkę podatku dla usługi polegającej na wynajmie kortu do gry w padla (usługi dominującej).

 

Uzasadnienie klasyfikacji

 

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

 

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2027 r. – na podstawie § 2 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2025 r., poz. 1829) – należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556).

 

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

 

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

 

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

-  niniejszych zasad metodycznych,

-  uwag do poszczególnych sekcji,

-  schematu klasyfikacji.

 

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

-  symbole grupowań,

-  nazwy grupowań.

 

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

 

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

-  grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

-  usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

-  usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

 

Zgodnie z tytułem, Sekcja R Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „USŁUGI KULTURALNE, ROZRYWKOWE, SPORTOWE I REKREACYJNE”.

 

Natomiast zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja R obejmuje:

-  szeroki zakres usług kulturalnych, rozrywkowych i rekreacyjnych, włączając usługi świadczone przez artystów wykonawców, muzea, biblioteki i archiwa, usługi związane z grami losowymi i zakładami wzajemnymi, usługi związane ze sportem, rozrywką i rekreacją.

 

Sekcja ta nie obejmuje:

-  usług sprzedaży i organizowania wystaw świadczonych przez handlowe galerie sztuki, sklasyfikowanych w 47.00.69.0,

-  usług agentów i agencji artystycznych, występujących w imieniu indywidualnych artystów, sklasyfikowanych w 74.90.20.0,

-  usług wypożyczania książek, sklasyfikowanych w 77.29.19.0,

-  usług agencji biletowych, sklasyfikowanych w 79.90.39.0,

-  usług indywidualnych nauczycieli, zawodowych instruktorów sportowych, trenerów, sklasyfikowanych w 85.51.10.0.

 

W sekcji R zawarty jest m.in. dział 93 „USŁUGI ZWIĄZANE ZE SPORTEM, ROZRYWKĄ I REKREACJĄ”, który obejmuje:

-  usługi w zakresie rekreacji, rozrywki i sportu, z wyłączeniem działalności muzeów, ochrony miejsc historycznych, działalności ogrodów botanicznych i zoologicznych oraz rezerwatów przyrody, działalności w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych.

 

Natomiast w klasie PKWiU 93.11 obejmującej „USŁUGI ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ OBIEKTÓW SPORTOWYCH” zostało wyszczególnione grupowanie 93.11.10.0 „USŁUGI ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ OBIEKTÓW SPORTOWYCH”, które obejmuje:

-  usługi związane z działalnością obiektów sportowych na otwartym powietrzu lub halowych obiektów sportowych, takich jak: stadiony i areny sportowe, lodowiska, baseny, boiska sportowe, pola golfowe, tory do gry w kręgle, korty tenisowe, ujeżdżalnie, itp.,

-  usługi związane z działalnością torów wyścigowych dla samochodów, psów i koni,

-  usługi związane z organizowaniem i przeprowadzaniem imprez sportowych dla sportowców zawodowych lub amatorów z wykorzystaniem własnych, otwartych lub zamkniętych obiektów sportowych.

 

Grupowanie to nie obejmuje:

-  usług związanych z działalnością wyciągów narciarskich, sklasyfikowanych w 49.39.20.0,

-  usług zarządzania nieruchomościami niemieszkalnymi świadczonych na zlecenie, sklasyfikowanych w 68.32.13.0,

-  wypożyczania i dzierżawy sprzętu rekreacyjnego i sportowego, sklasyfikowanych w 77.21.10.0,

-  usług świadczonych w centrach fitness, sklasyfikowanych w 93.13.10.0,

-  usług związanych z działalnością parków rekreacyjnych i plaż, sklasyfikowanych w 93.29.11.0.

 

Przez obiekt sportowy rozumieć należy zwarty zespół urządzeń terenowych oraz budynków przeznaczonych do celów sportowych (www.stat.gov.pl).

 

Zatem grupowanie PKWiU 93.11.10.0 „USŁUGI ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ OBIEKTÓW SPORTOWYCH” obejmuje usługi polegające na udostępnianiu obiektu sportowego lub jego części (np. całości lub części hali sportowej) – osobom fizycznym lub podmiotom gospodarczym, na zasadzie wykupienia biletu wstępu uprawniającego do korzystania z obiektu zgodnie z jego charakterem, niezależnie czy celem wstępu jest uprawianie sportu czy rekreacja.

 

Jak wskazał Wnioskodawca wynajmowany obiekt, tj. korty do gry w padla, stanowią obiekt sportowy. Korty są przeznaczone do uprawiania sportu – gry w padla – i stanowią samodzielny, zwarty zespół urządzeń terenowych oraz budynków przeznaczonych do celów sportowych.

 

Uwzględniając powyższe, usługa kompleksowa będąca przedmiotem analizy, spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych grupowaniem PKWiU 93.11.10.0 „USŁUGI ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ OBIEKTÓW SPORTOWYCH”.

 

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

 

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

 

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

 

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

 

Stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3)  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4)  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

 

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 55 wskazano PKWiU 93.11.10.0 – „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych”.

 

W związku z powyższym, dla usługi kompleksowej będącej przedmiotem analizy, która mieści się w grupowaniu PKWiU 93.11.10.0 – „Usługi związane z działalnością obiektów sportowych”, ustawodawca w ustawie przewidział preferencyjną stawkę podatku w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 55 załącznika nr 3 do ustawy.

 

Informacje dodatkowe

 

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

 

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

 

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

-  podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

-  świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

 

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

 

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1)następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2)wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

– w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

 

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

-  klasyfikacja towaru/usługi, lub

-  stawka podatku właściwa dla towaru/usługi, lub

-  podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

 

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

 

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

 

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

 

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

 

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).