WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)
Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 10 lutego 2026 r. (data wpływu 10 lutego 2026 r.), uzupełnionego pismami z dnia 1 kwietnia 2026 r. (data wpływu 1 kwietnia 2026 r.) oraz z dnia 13 maja 2026 r. (data wpływu 13 maja 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.
Przedmiot wniosku:
WIS USŁUGA – pośredniczenie w zawieraniu umów dostaw i sprzedaży (...).
Opis usługi:
Przedmiotem usługi świadczonej przez Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy jest stałe pośredniczenie w zawieraniu umów dostaw i sprzedaży towarów Zleceniodawcy z klientami (odbiorcami inwestycyjnymi), polegające na kojarzeniu stron transakcji, inicjowaniu i podtrzymywaniu kontaktów handlowych oraz doprowadzaniu – w sensie faktycznym – do zawarcia umów pomiędzy Zleceniodawcą a odbiorcą. Wnioskodawca działa na rzecz Zleceniodawcy, przy czym nie jest umocowany do zawierania umów z klientami w imieniu Zleceniodawcy – umowy/oferty handlowe składa i zawiera Zleceniodawca, a rola Wnioskodawcy polega na pośredniczeniu i koordynacji procesu sprzedażowego.
W ramach pośrednictwa Wnioskodawca wykonuje w szczególności następujące czynności:
(…)
Dodatkowo Wnioskodawca wykonuje czynności pomocnicze wspierające pośrednictwo, polegające na (…).
Rezultatem gospodarczym usługi jest doprowadzenie do sprzedaży/dostawy towarów Zleceniodawcy na rzecz odbiorców inwestycyjnych (zawarcie umów pomiędzy Zleceniodawcą a odbiorcami), przy czym wynagrodzenie Wnioskodawcy ma charakter (…).
W ofercie handlowej Zleceniodawcy, której dotyczy umowa znajdują się (…).
Rozstrzygnięcie:
PKWiU 2015 - 46
Stawka podatku od towarów i usług:
23%
Podstawa prawna:
art. 41 ust. 1 ustawy w zw. art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy
Cel wydania WIS:
określenie stawki podatku od towarów i usług
UZASADNIENIE
W dniu 10 lutego 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 1 kwietnia 2026 r. (data wpływu 1 kwietnia 2026 r.) o uzupełnienie opisu sprawy i umowę dotyczącą przedmiotowej usługi oraz w dniu 13 maja 2026 r. (data wpływu 13 maja 2026 r.) o dodatkowe informacje.
W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi
(…) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (…) (dalej: Wnioskodawca). Wnioskodawca zamierza zawrzeć z innym przedsiębiorcą (dalej: Zleceniodawca) umowę o świadczenie usług. Przedłożony do podpisu projekt umowy zakłada, że przedmiotem usługi świadczonej przez Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy jest stałe pośredniczenie w zawieraniu umów dostaw i sprzedaży towarów Zleceniodawcy z klientami (odbiorcami inwestycyjnymi), polegające na kojarzeniu stron transakcji, inicjowaniu i podtrzymywaniu kontaktów handlowych oraz doprowadzaniu – w sensie faktycznym – do zawarcia umów pomiędzy Zleceniodawcą a odbiorcą. Wnioskodawca działa na rzecz Zleceniodawcy, przy czym nie jest umocowany do zawierania umów z klientami w imieniu Zleceniodawcy – umowy/oferty handlowe składa i zawiera Zleceniodawca, a rola Wnioskodawcy polega na pośredniczeniu i koordynacji procesu sprzedażowego.
W ramach pośrednictwa Wnioskodawca wykonuje w szczególności następujące czynności:
(…)
Dodatkowo Wnioskodawca wykonuje czynności pomocnicze wspierające pośrednictwo, polegające na (…). Czynności te mają charakter akcesoryjny względem pośrednictwa – służą wyłącznie temu, aby ułatwić skojarzenie stron i doprowadzić do zawarcia umów sprzedaży/dostawy. Wnioskodawca nie tworzy kampanii reklamowych ani strategii marketingowych, nie nabywa mediów reklamowych, nie produkuje materiałów reklamowych i nie świadczy usług agencji reklamowej – (…).
Rezultatem gospodarczym usługi jest doprowadzenie do sprzedaży/dostawy towarów Zleceniodawcy na rzecz odbiorców inwestycyjnych (zawarcie umów pomiędzy Zleceniodawcą a odbiorcami), przy czym wynagrodzenie Wnioskodawcy ma charakter (…).
W piśmie z dnia 1 kwietnia 2026 r. Wnioskodawca – w odpowiedzi na pytania tut. organu zawarte w wezwaniu z dnia 20 lutego 2026 r., znak 0112-KDSL2-1.440.70.2026.1.MA – udzielił następujących informacji:
1) Na czyją rzecz Wnioskodawca świadczy przedmiotową usługę? Należy wskazać jednego, konkretnego Zleceniodawcę.
Odpowiedź:
Wnioskodawca będzie świadczył przedmiotową usługę na rzecz (…).
2) W jakim zakresie Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą (należy podać kody Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD))?
Odpowiedź:
Zgodnie z wpisem do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w następującym zakresie: (…).
3) Czy usługa opisana we wniosku jest świadczona w powiązaniu z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą – należy opisać na czym to powiązanie polega.
Odpowiedź:
Tak, usługa opisana we wniosku jest świadczona w powiązaniu z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Powiązanie to ma charakter funkcjonalny, organizacyjny i gospodarczy. Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, że usługa polega na stałym pośredniczeniu w zawieraniu umów dostaw i sprzedaży towarów, obejmuje w szczególności pozyskiwanie odbiorców inwestycyjnych, utrzymywanie relacji handlowych, przekazywanie informacji niezbędnych do zawarcia umowy, organizowanie spotkań handlowych i koordynowanie procesu sprzedażowego, a jej rezultat gospodarczy stanowi doprowadzenie do zawarcia transakcji. Usługa ta nie ma charakteru incydentalnego ani prywatnego, lecz jest wykonywana w ramach zorganizowanego przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, przy wykorzystaniu jego zasobów, doświadczenia oraz relacji biznesowych. Pozostaje ona w związku z ujawnionym zakresem działalności gospodarczej Wnioskodawcy, w szczególności z działalnością o charakterze handlowym i pośredniczącym, tj. polegającą na kojarzeniu kontrahentów, prowadzeniu uzgodnień handlowych oraz doprowadzaniu do zawarcia umów. Innymi słowy, powiązanie polega na tym, że opisana we wniosku usługa stanowi profesjonalną, zarobkową aktywność realizowaną w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, odpowiadającą jej gospodarczemu profilowi i wykonywaną z wykorzystaniem tego samego zaplecza organizacyjnego, kompetencyjnego i kontaktów handlowych, które służą prowadzeniu pozostałych obszarów działalności Wnioskodawcy.
Do ww. pisma Wnioskodawca załączył (…).
(…)
W piśmie z dnia 13 maja 2026 r. Wnioskodawca udzielił następującej informacji: (…).
Uzasadnienie sposobu zidentyfikowania świadczenia na potrzeby podatku od towaru i usług
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W świetle przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
W złożonym w dniu 10 lutego 2026 r. wniosku o wydanie WIS Wnioskodawca wskazał w części „Przedmiot wniosku” kwadrat 3. „towar/y i/lub usługa/i”, natomiast w poz. „Liczba towarów lub usług których dotyczy wniosek” „2”.
Jak stanowi art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być:
1) towar albo usługa, albo
2) towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.
Biorąc pod uwagę zakres żądania Wnioskodawcy, należy w pierwszej kolejności ustalić charakter realizowanego świadczenia.
W kwestii związanej z oceną charakteru świadczenia realizowanego przez Wnioskodawcę należy podkreślić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.
Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej.
Natomiast, aby móc wskazać, że dana usługa jest usługą złożoną (kompleksową), powinna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez usługi pomocniczej.
Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.
Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie nr C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.
W wyroku tym TSUE zauważył również, że dla ustalenia, czy mamy do czynienia z jednolitą usługą, czy też z różnymi usługami, fakt ustalenia jednej ceny za świadczenie (świadczenia) nie ma znaczenia decydującego, może jedynie sugerować, że w rzeczywistości mamy do czynienia z jednolitą usługą. Jednakże, jeżeli okoliczności wskazują na to, że nabywca miał zamiar nabyć nie tyle jednolitą, kompleksową usługę, ile dwie różne usługi, wówczas cenę należy stosownie, proporcjonalnie rozdzielić i każdej usłudze przypisać stosowną dla niej część.
Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:
- w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),
- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).
Istotnym kryterium wpływającym na ocenę tego, czy w konkretnej sytuacji występuje świadczenie złożone, jest kryterium odrębności. Kryterium to opiera się na weryfikacji, czy poszczególne świadczenia mogą występować w obrocie gospodarczym niezależnie i czy mogą być wykonane przez dowolny inny podmiot. W przypadku odpowiedzi twierdzącej, nie występuje świadczenie złożone, lecz kilka odrębnych świadczeń, które powinny być dla celów opodatkowania VAT traktowane niezależnie od siebie. Takie stanowisko wywieść można z wyroku z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-527/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, w którym istotnie TSUE stanął na stanowisku, że w przypadku usług najmu oraz usług sprzątania części wspólnych budynków następują dwa odrębne świadczenia dla celów VAT. Swoje stanowisko TSUE oparł na tym, że usługi sprzątania części wspólnych budynku mogą być świadczone na różnych zasadach, to znaczy na przykład przez osoby trzecie wystawiające faktury obejmujące koszt tych usług bezpośrednio lokatorom lub przez wynajmującego zatrudniającego w tym celu własnych pracowników lub posługującego się przedsiębiorstwem zajmującym się sprzątaniem.
Podsumowując zatem powyższe, świadczenie złożone ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że przedmiotem usługi świadczonej przez Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy jest stałe pośredniczenie w zawieraniu umów dostaw i sprzedaży towarów Zleceniodawcy z klientami (odbiorcami inwestycyjnymi), polegające na kojarzeniu stron transakcji, inicjowaniu i podtrzymywaniu kontaktów handlowych oraz doprowadzaniu – w sensie faktycznym – do zawarcia umów pomiędzy Zleceniodawcą a odbiorcą. Wnioskodawca działa na rzecz Zleceniodawcy, przy czym nie jest umocowany do zawierania umów z klientami w imieniu Zleceniodawcy – umowy/oferty handlowe składa i zawiera Zleceniodawca, a rola Wnioskodawcy polega na pośredniczeniu i koordynacji procesu sprzedażowego.
W ramach pośrednictwa Wnioskodawca wykonuje w szczególności następujące czynności:
(...)
Dodatkowo Wnioskodawca wykonuje czynności pomocnicze wspierające pośrednictwo, polegające na (...).
Rezultatem gospodarczym usługi jest doprowadzenie do sprzedaży/dostawy towarów Zleceniodawcy na rzecz odbiorców inwestycyjnych (zawarcie umów pomiędzy Zleceniodawcą a odbiorcami), przy czym wynagrodzenie Wnioskodawcy ma charakter (...).
W ofercie handlowej Zleceniodawcy, której dotyczy umowa znajdują się (...).
Analiza przedstawionego opisu świadczenia, które wykonuje Wnioskodawca, w szczególności warunków w jakich jest ono realizowane wskazuje, że należy uznać je za jedno świadczenie (usługę), składające się z kilku elementów. (...).
Zatem Zleceniodawca nabywając przedmiotową usługę otrzymuje jedno świadczenie składające się z kilku nierozerwalnie związanych ze sobą elementów, dostępnych w ramach oferowanej usługi pośredniczenia w zawieraniu umów dostaw i sprzedaży towarów Zleceniodawcy z klientami. Wszystkie wskazane w opisie elementy w jednakim stopniu tworzą jedną pojedynczą usługę i w równym stopniu się na nią składają.
Podsumowując, usługę pośredniczenia w zawieraniu umów dostaw i sprzedaży (...), w kontekście art. 42b ust. 5 ustawy, traktować jako jedną usługę (o której mowa w pkt 1 ww. przepisu).
Uzasadnienie klasyfikacji
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.
Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2027 r. – na podstawie § 2 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2025 r., poz. 1829) – należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556).
Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.
Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).
Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:
- niniejszych zasad metodycznych,
- uwag do poszczególnych sekcji,
- schematu klasyfikacji.
Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:
- symbole grupowań,
- nazwy grupowań.
Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.
W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:
- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.
Zgodnie z tytułem, Sekcja G Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „HANDEL HURTOWY I DETALICZNY. NAPRAWA POJAZDÓW SAMOCHODOWYCH, WŁĄCZAJĄC MOTOCYKLE”.
Jak wynika z wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja G obejmuje:
- sprzedaż hurtową i detaliczną pojazdów samochodowych, w tym motocykli,
- naprawy pojazdów samochodowych, włączając motocykle,
- sprzedaż hurtową (tj. sprzedaż niewymagającą przetwarzania) nowych i używanych towarów,
- usługi pośrednictwa w sprzedaży hurtowej,
- sprzedaż detaliczną (tj. sprzedaż niewymagającą przetwarzania) nowych i używanych artykułów użytku osobistego i artykułów gospodarstwa domowego prowadzoną przez sklepy, domy towarowe, domy sprzedaży wysyłkowej, na straganach, przez domokrążców
i akwizytorów, Internet, spółdzielnie konsumenckie, domy aukcyjne itp.
Sekcja ta nie obejmuje:
- usług związanych z bieżnikowaniem i regeneracją opon, sklasyfikowanych w 22.11,
- sprzedaży żywności i napojów do konsumpcji na miejscu i sprzedaży żywności na wynos, sklasyfikowanej w odpowiednich podklasach działu 56,
- usług lombardów w zakresie udzielania pożyczek pod zastaw ruchomości, sklasyfikowanych w 64.92.19.0,
- wynajmu motocykli, sklasyfikowanego w 77.39.13.0.
W sekcji tej zawarty jest m.in. dział 46 „HANDEL HURTOWY, Z WYŁĄCZENIEM HANDLU HURTOWEGO POJAZDAMI SAMOCHODOWYMI”, który obejmuje handel hurtowy towarami krajowymi oraz towarami pochodzącymi z importu i eksportu, prowadzony na rachunek własny lub na zlecenie.
Dział ten obejmuje także:
- odsprzedaż (sprzedaż bez przetwarzania) nowych i używanych towarów sprzedawcom detalicznym, przedsiębiorstwom, firmom i instytucjom; innym hurtownikom, agentom i pośrednikom prowadzącym działalność handlową, polegającą na zakupie i następnie odsprzedaży,
- usługi maklerów, sprzedawców komisowych i agentów, monterów, organizacji kupieckich i spółdzielczych zajmujących się handlem produktami gospodarki rolnej,
- wykonywanie czynności związanych zwykle z handlem hurtowym, takich jak: montowanie, sortowanie i klasyfikowanie towarów w dużych ilościach, magazynowanie buforowe, przepakowywanie i butelkowanie, redystrybucję w mniejsze partie, przechowywanie, chłodzenie, dostarczanie i instalowanie towarów na własny rachunek, promowanie sprzedaży i projektowanie etykiet,
- usługi polegające na organizowaniu wspólnych spotkań sprzedawców i nabywców lub realizowaniu transakcji handlowych w imieniu innych zleceniodawców, także za pośrednictwem Internetu,
- usługi w zakresie handlu hurtowego realizowane przez domy aukcyjne oraz Internet.
W ww. dziale zostało wymienione grupowanie 46.1 „USŁUGI POŚREDNICTWA W SPRZEDAŻY HURTOWEJ”, które obejmuje:
- usługi agentów komisowych, maklerów i innych sprzedawców hurtowych, którzy działają na rachunek innych jednostek,
- usługi polegające na organizowaniu wspólnych spotkań sprzedawców i nabywców lub realizowaniu transakcji handlowych w imieniu innych zleceniodawców, także za pośrednictwem Internetu,
- usługi w zakresie handlu hurtowego realizowane przez domy aukcyjne oraz Internet.
Grupa ta nie obejmuje:
- handlu hurtowego na własny rachunek, sklasyfikowanego w odpowiednich grupowaniach grup 46.2 – 46.9.
Przedmiotem świadczonej przez Wnioskodawcę usługi pośrednictwa są (...).
W związku z powyższym, należy stwierdzić, że usługa ta spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 46 „HANDEL HURTOWY, Z WYŁĄCZENIEM HANDLU HURTOWEGO POJAZDAMI SAMOCHODOWYMI”.
Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.
Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług
W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
Stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
Usługa będąca przedmiotem wniosku mieści się w grupie PKWiU 46 „HANDEL HURTOWY, Z WYŁĄCZENIEM HANDLU HURTOWEGO POJAZDAMI SAMOCHODOWYMI”. Usługa ta nie została wymieniona jako usługa, dla której ustawodawca w ustawie oraz w aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, przewidział obniżoną stawkę podatku. Zatem, właściwą stawką dla opodatkowania przedmiotowej usługi jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.
Informacje dodatkowe
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.
Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.
Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
- usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).
Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:
- klasyfikacja usługi, lub
- stawka podatku właściwa dla usługi lub
- podstawa prawna stawki podatku
staje się niezgodna z tymi przepisami.
Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622), zwanej dalej Ordynacją podatkową.
POUCZENIE
Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.
Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).