WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)
Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2026 r., poz. 622), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 27 lutego 2026 r. (data wpływu 27 lutego 2026 r.), uzupełnionego pismami z dnia: 2, 24 i 27 kwietnia 2024 r. (data wpływu 2, 24 i 27 kwietnia 2026 r.) oraz 10 czerwca 2026 r. (data wpływu 10 czerwca 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.
Przedmiot wniosku:
Towar (świadczenie kompleksowe) – czasopismo pt.: „(...)” wraz z transportem do Zamawiającego
Opis towaru:
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie działalności wydawniczej. Wnioskodawca realizuje na zlecenie Gminy wydawanie periodyku samorządowego pod nazwą „(…)”.
Publikacja:
• posiada nadany numer (…),
• ma charakter wydawnictwa ciągłego (periodyku),
• ukazuje się regularnie (...) w miesiącu,
• posiada stały tytuł, numerację wydań oraz datę wydania,
• wydawana jest w nakładzie (…) egzemplarzy,
• liczy od (...) do (…) stron, w formacie (...),
• ma charakter informacyjny i społeczny,
• dotyczy działalności organów gminy, wydarzeń lokalnych oraz spraw mieszkańców,
• przeznaczona jest wyłącznie dla społeczności lokalnej Gminy (…),
• nie zawiera żadnych reklam ani ogłoszeń komercyjnych,
• nie stanowi materiału promocyjnego ani katalogu handlowego.
Treści publikacji (teksty, zdjęcia, materiały informacyjne) są dostarczane przez Zamawiającego - Gminę. Wnioskodawca wykonuje jedynie czynności techniczne polegające na składzie i przygotowaniu materiałów do druku. Wnioskodawca drukuje każdy numer w nakładzie (…) egzemplarzy i dokonuje ich dostawy do siedziby Gminy. Druk czasopisma realizowany jest przez zewnętrzną drukarnię z jej własnych materiałów. Wnioskodawca nabywa od drukarni gotowe egzemplarze czasopisma. Dostawa egzemplarzy czasopisma do siedziby Zamawiającego realizowana jest przez Wnioskodawcę lub na jego zlecenie. Wnioskodawca dokonuje dostawy egzemplarzy czasopisma na rzecz Zamawiającego, przenosząc na niego prawo do rozporządzania towarem jak właściciel. Periodyk stanowi wydanie papierowe i zawiera materiały do czytania, tj. artykuły o tematyce regionalnej związanej z życiem mieszkańców Gminy, funkcjonowaniem samorządu Gminy oraz inwestycjami Gminy. Artykuły zawarte w periodyku są ilustrowane (zawierają zdjęcia), lecz fotografie te dotyczą ściśle tematu artykułu i w przeważającej liczbie przypadków nie stanowią dominującego elementu artykułu (tekst dominuje nad dołączonymi zdjęciami). Czytelnikiem periodyku jest ściśle określona grupa odbiorców, tj. mieszkańcy Gminy.
Rozstrzygnięcie:
CN - 4902
Stawka podatku:
5%
Podstawa prawna:
art. 41 ust. 2a ustawy w związku z poz. 19 załącznika nr 10 do ustawy
Cel wydania WIS:
określenie stawki podatku od towarów i usług
UZASADNIENIE
W dniu 27 lutego 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono: w dniu 2 kwietnia 2026 r. o doprecyzowanie opisu świadczenia oraz dokumenty, w dniu 24 kwietnia 2026 r. poprzez wskazanie przedmiotu wniosku, a w dniu 27 kwietnia 2024 r. o przesłanie próbki towaru. Z kolei dnia 10 czerwca 2026 r. Wnioskodawca potwierdził zapoznanie się z zapisami protokołu z dnia 9 czerwca 2026 r.
W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis
1. Opis stanu sprawy.
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (…) w zakresie działalności wydawniczej. Wnioskodawca realizuje na zlecenie Gminy (…) wydawanie periodyku samorządowego pod nazwą „(…)”.
Publikacja:
• posiada nadany numer ISSN (…),
• ma charakter wydawnictwa ciągłego (periodyku),
• ukazuje się regularnie (...) w miesiącu,
• posiada stały tytuł, numerację wydań oraz datę wydania,
• wydawana jest w nakładzie (…) egzemplarzy,
• liczy (…) stron, w formacie (...),
• ma charakter informacyjny i społeczny,
• dotyczy działalności organów gminy, wydarzeń lokalnych oraz spraw mieszkańców,
• przeznaczona jest wyłącznie dla społeczności lokalnej Gminy (…),
• nie zawiera żadnych reklam ani ogłoszeń komercyjnych,
• nie stanowi materiału promocyjnego ani katalogu handlowego,
• nie zawiera treści wyłączonych z preferencyjnej stawki VAT.
Wnioskodawca drukuje każdy numer w nakładzie (…) egzemplarzy i dokonuje ich dostawy do siedziby Gminy (…). Przedmiotem sprzedaży jest dostawa egzemplarzy periodyku samorządowego „(…)” oznaczonego numerem ISSN (…).
2. Pytanie do organu.
Czy dostawa egzemplarzy periodyku samorządowego „(…)” (…), ukazującego się (...) w miesiącu, w nakładzie (…) egzemplarzy, o objętości (…) stron formatu (...), niezawierającego reklam, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 5%?
3. Stanowisko Wnioskodawcy.
Zgodnie z art. 41 ust. 2a ustawy o VAT w związku z poz. 19 załącznika nr 10 do ustawy, obniżoną stawką 5% objęta jest dostawa czasopism regionalnych i lokalnych oznaczonych numerem ISSN. Stosownie do art. 2 pkt 27g ustawy o podatku od towarów i usług, przez czasopisma regionalne lub lokalne rozumie się wydawnictwa periodyczne: • oznaczone numerem ISSN, • o charakterze informacyjnym, publicystycznym lub społeczno- kulturalnym, • odnoszące się do zagadnień regionalnych lub lokalnych, • które nie zawierają w przeważającej części treści reklamowych, • oraz które nie należą do kategorii publikacji wyłączonych z preferencyjnej stawki podatku. Periodyk samorządowy „(…)”: • posiada numer ISSN (…), • ma charakter periodyczny (miesięcznik), • odnosi się wyłącznie do spraw lokalnych Gminy (…), • ma charakter informacyjny i społeczny, • nie zawiera reklam ani treści komercyjnych, • nie stanowi publikacji promocyjnej ani handlowej. W konsekwencji spełnia ustawową definicję czasopisma regionalnego lub lokalnego w rozumieniu art. 2 pkt 27g ustawy o VAT. Sposób dalszej dystrybucji (nieodpłatne przekazanie mieszkańcom) nie wpływa na możliwość zastosowania stawki 5%, gdyż przepisy ustawy nie uzależniają jej od odpłatności po stronie odbiorcy końcowego.
W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dostawa egzemplarzy periodyku samorządowego „(…)” (ISSN (…)) podlega opodatkowaniu stawką 5% VAT.
Dnia 2 kwietnia 2026 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek wskazując następujące informacje:
I. Potwierdzenie.
Wnioskodawca potwierdza, że oczekuje wydania wiążącej informacji stawkowej (WIS) w celu określenia właściwej stawki podatku od towarów i usług dla świadczenia będącego przedmiotem wniosku.
II. Uzupełnienie opisu świadczenia.
Przedmiotem świadczenia jest dostawa czasopisma lokalnego „(…)” (ISSN (…)), wydawanego cyklicznie w nakładzie (…) egzemplarzy.
1. Materiały i treści.
Treści publikacji (teksty, zdjęcia, materiały informacyjne) są dostarczane przez Zamawiającego - Gminę (…). Wnioskodawca wykonuje jedynie czynności techniczne polegające na składzie i przygotowaniu materiałów do druku.
2. Druk.
Druk czasopisma realizowany jest przez zewnętrzną drukarnię z jej własnych materiałów.
Wnioskodawca nabywa od drukarni gotowe egzemplarze czasopisma.
3. Charakter świadczenia.
Wnioskodawca dokonuje dostawy egzemplarzy czasopisma na rzecz Zamawiającego, przenosząc na niego prawo do rozporządzania towarem jak właściciel.
4. Dostawa.
Dostawa egzemplarzy czasopisma do siedziby Zamawiającego realizowana jest przez Wnioskodawcę lub na jego zlecenie.
III. Charakter świadczenia (świadczenie dominujące).
Świadczenie będące przedmiotem wniosku ma charakter dostawy towaru (czasopisma).
Czynności takie jak skład graficzny i przygotowanie do druku mają charakter pomocniczy i techniczny oraz są niezbędne wyłącznie do wytworzenia finalnego produktu, jakim są egzemplarze czasopisma.
Zgodnie z zawartą umową:
• Zamawiający pełni funkcję wydawcy,
• materiały publikacyjne pochodzą od Zamawiającego,
• czynności Wnioskodawcy mają charakter pomocniczy względem świadczenia głównego, jakim jest dostawa czasopisma,
• z chwilą dostawy Zamawiający nabywa prawo do rozporządzania egzemplarzami jak właściciel.
Do ww. uzupełnienia Wnioskodawca dołączył:
(...)
Jak wynika (...):
Z kolei w dniu 27 kwietnia 2026 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek o następujące informacje:
I. Doprecyzowanie przedmiotu wniosku.
Wnioskodawca potwierdza, że przedmiotem wniosku jest: dostawa towaru - czasopisma „(…)” (ISSN (…)) wraz z transportem, które stanowią jedno świadczenie kompleksowe podlegające opodatkowaniu.
Jednocześnie wskazał, że:
• świadczeniem głównym jest dostawa egzemplarzy czasopisma,
• transport ma charakter pomocniczy i służy wyłącznie realizacji dostawy towaru,
• czynności techniczne (skład, przygotowanie do druku) mają charakter pomocniczy względem świadczenia głównego.
II. Próbki towaru.
Wnioskodawca poinformował, że wydania (próbki) za styczeń 2026 r. oraz luty 2026 r. stanowiły jedno wydanie łączone, które nie jest już dostępne fizycznie po stronie Wnioskodawcy.
W związku z powyższym, w załączeniu / odrębną przesyłką przekazał aktualnie dostępne egzemplarze czasopisma „(…)”, odpowiadające formie i parametrom dostarczanym Zamawiającemu:
• wydanie za marzec 2026 r. (nr (…)),
• wydanie za kwiecień 2026 r. (nr (…)).
Analiza próbki, tj. „(…)” numer (...) wykazała, że wytworzony został z papieru kredowego w formacie (...). Obejmuje on (…) kart ((…) stron) spiętych (...).
Na pierwszej stronie widnieje: (….)
Analiza próbki, tj. „(…)” numer (...) wykazała, że wytworzony został z papieru kredowego w formacie (...). Obejmuje on (…) kart ((…) stron) spiętych (...).
Na pierwszej stronie widnieje: (…)
W dniach od 8 i 9 czerwca 2026 r. tutejszy organ przeprowadził dowód z urzędu poprzez zapoznanie się z czasopismami „(…)” wydanych w roku 2024 i 2025, udostępnionymi na stronie Urzędu Gminy (…), tj.: (…) Dostęp do powyższych egzemplarzy jest publiczny i bezpłatny. Na wskazanej stronie znajdują się egzemplarze ww. miesięcznika od roku 2015 do 2026.
Ze względu na fakt, że Wnioskodawca otrzymał zlecenie od Gminy przygotowania czasopisma „(…)” od stycznia 2026 r. i nie jest w posiadaniu wcześniejszych egzemplarzy tego czasopisma, organ podatkowy, w celu dokładnego przeanalizowania przedmiotowego czasopisma, wykorzystał publiczny dostęp Urzędu Gminy w (…) do archiwalnych egzemplarzy czasopisma będącego przedmiotem wniosku za okres 2024-2025 r.
Poniżej organ podatkowy przedstawia analizę przykładowych egzemplarzy czasopisma, które pozyskał we wskazany wyżej sposób. Organ wyjaśnia jednocześnie, że szczegółowa analiza wszystkich archiwalnych egzemplarzy czasopisma z lat 2024 i 2025 pobranych ze strony internetowej Urzędu Gminy (…) została zaprezentowana w protokole organu podatkowego z dnia 9 czerwca 2026 r.
W wyniku przeprowadzonej analizy wybranych egzemplarzy organ ustalił, że: Egzemplarz nr (...) zawiera artykuły, w których dominującym elementem jest tekst. Zdjęcia stanowią uzupełnienie tekstu i dotyczą tematyki artykułu. Tematyka zdecydowanie regionalna i społeczna. Artykuły dotyczą różnych spraw mieszkańców Gminy. Artykuły dotyczą m.in.
- (….)
Liczba stron (…). Nakład (…) sztuk. Brak reklam komercyjnych. Brak materiałów wideo. Zawiera następujące ogłoszenia: Ogłoszenie - (...) na terenie gminy. Ogłoszenie o miejscu odbywania się (…). Ogłoszenie o (...) miejscowości gminnej. Ogłoszenie o konkursie (...).
Egzemplarz nr (...) zawiera artykuły, w których dominującym elementem jest tekst. Zdjęcia stanowią uzupełnienie tekstu i dotyczą tematyki artykułu. Tematyka zdecydowanie regionalna i społeczna. Artykuły dotyczą różnych spraw mieszkańców Gminy. Artykuły dotyczą m.in.
(…)
Liczba stron (…). Nakład (…) sztuk. Brak reklam komercyjnych. Brak materiałów wideo. Zawiera następujące ogłoszenia: Ogłoszenie - (...) na terenie gminy. Życzenia świąteczne dla mieszkańców Gminy. Ogłoszenie o (...) w Gminie. Ogłoszenie o (…) odbywającym się w Gminie. Ogłoszenie o konkursie (...).
Stwierdzono ponadto, że numery:
- (…) 2024;
- (…) 2024;
- (…) 2025;
- (…) 2025;
- (…) 2025;
- (…) 2026,
stanowią numery łączone czasopisma obejmujące dwa miesiące.
W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 10 czerwca 2026 r. nr 0112-KDSL2-1.440.98.2026.5.MK tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Do postanowienia załączono protokół z zapoznania się z czasopismami „(…)” wydanych w roku 2024 i 2025, znajdującymi się na stronie internetowej Urzędu Gminy (…), który został sporządzony w dniu 9 czerwca 2026 r. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 10 czerwca 2026 r.
W odpowiedzi na powyższe postanowienie Wnioskodawca w dniu 10 czerwca 2026 r. poinformował, że zapoznał się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, w tym z protokołem z dnia 9 czerwca 2026 r. dotyczącym analizy czasopism „(…)”. Wnioskodawca nie wnosił uwag do zgromadzonego materiału dowodowego i podtrzymuje stanowisko przedstawione we wniosku o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej oraz jego uzupełnieniach.
Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (towaru)
Na wstępie należy wyjaśnić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.
Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu - do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.
Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia złożonego kompleksowego.
Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., w sprawie nr C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93 stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.
Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:
- w wyroku z dnia 27 października 2005 r., w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),
- w wyroku z dnia 27 września 2012 r., w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012: 597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).
Charakter danego świadczenia należy także oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).
Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributaria e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.
Podsumowując zatem powyższe, świadczenie złożone (kompleksowe) ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze - tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy - wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.
W przypadku świadczeń kompleksowych o tym, czy świadczenie jest dostawą towarów, czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg - Gelting Linien, ECLI:EU:C:1996:184; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C 349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien,). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będą inne czynności to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.
W przedmiotowej sprawie świadczenie realizowane na rzecz Zamawiającego (Gminę) w ramach zlecenia dostawy czasopisma (periodyku) pn. „(…)”, składa się z przygotowania do druku i druku przedmiotowej publikacji oraz jej dostawy przez Wykonawcę do miejsca wskazanego przez Zamawiającego (siedziby Urzędu Gminy).
W związku z powyższym, w pierwszej kolejności należy zdefiniować, czym dla potrzeb podatku od towarów i usług będzie wydruk publikacji.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, (...), rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Natomiast w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, towary, to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Z kolei przez świadczenie usług (...), rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...) - art. 8 ust. 1 ustawy.
Proces wydrukowania publikacji w oparciu o własne materiały, jest procesem wytworzenia nowego dobra materialnego (rzeczy) o funkcji całkiem odmiennej od tej, związanej z wykorzystanymi materiałami, który staje się przedmiotem obrotu w momencie przeniesienia prawa na nabywcę do rozporządzenia nim jak właściciel.
W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie, w odniesieniu do czynności druku publikacji będziemy mieli do czynienia z dostawą towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, jaką będzie dostawa publikacji.
Z Umowy zawartej w dniu 8 stycznia 2026 r. pomiędzy Gminą (…) (wydawcą czasopisma) a Wnioskodawcą (Wykonawcą) wynika, że:
(…)
Z kolei z opisu sprawy wynika również, że druk czasopisma realizowany jest przez zewnętrzną drukarnię z jej własnych materiałów. Wnioskodawca nabywa od drukarni gotowe egzemplarze czasopisma, a następnie dokonuje dostawy egzemplarzy czasopisma na rzecz Zamawiającego, przenosząc na niego prawo do rozporządzania towarem jak właściciel. Dostawa egzemplarza czasopisma do siedziby Zamawiającego (Gminy) realizowane jest przez Wnioskodawcę lub na jego zlecenie.
Jednocześnie - jak wskazał sam Wnioskodawca - świadczeniem głównym jest dostawa egzemplarzy czasopisma, transport ma charakter pomocniczy i służy wyłącznie realizacji dostawy towaru. Podobnie czynności techniczne (skład, przygotowanie do druku) mają charakter pomocniczy względem świadczenia głównego.
W analizowanej sprawie - jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego - transport publikacji (ich dostarczenie), wykonywany jest równocześnie z ich sprzedażą. Przedmiotem jednego zamówienia - a także jednej umowy - jest bowiem zarówno wykonanie konkretnego towaru, jak i jego transport na adres siedziby Zamawiającego (Urzędu Gminy).
Wykonawca zatem uwzględnia w cenie wszystkie koszty niezbędne do prawidłowego i pełnego wykonania przedmiotu zamówienia co oznacza, że koszt transportu zwiększy wynagrodzenie Wykonawcy z tytułu dostawy publikacji (towaru).
Biorąc pod uwagę powyższe oraz tezy wynikające z powołanych wyroków TSUE należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, którego podstawowym i zasadniczym (głównym) celem jest dostawa towaru - czasopisma pt. „(…)”. Natomiast usługa dostarczenia czasopisma do wskazanego przez Zamawiającego miejsca (siedziby Urzędu Gminy) ma charakter pomocniczy w stosunku do ww. czynności, tj. dostawy towaru. Usługa dostarczenia publikacji nie ma tutaj charakteru samoistnego, nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do zrealizowania (umożliwienia) sprzedaży przez Wykonawcę towaru - publikacji.
Także z punktu widzenia Zamawiającego czasopismo i usługa jej dostarczenia są ze sobą ściśle powiązane, tworzą jedną całość i prowadzą do realizacji jednego określonego celu, tj. nabycia przez niego publikacji. Przedmiotem zamówienia będzie bowiem zarówno nabycie konkretnego towaru, jak i jego dostarczenie pod wskazany adres. Cena obejmuje całość świadczenia, w tym dostarczenie publikacji do Zamawiającego.
Mając powyższe na uwadze, w analizowanej sprawie świadczenie związane z dostawą czasopisma pt. „(…)” w polskiej wersji językowej, wraz z usługą jej dostarczenia do wskazanego przez Zamawiającego miejsca, dla celów podatku od towarów i usług, należy uznać za jedno świadczenie kompleksowe, w którym elementem głównym (dominującym) jest dostawa towaru, tj. czasopisma, natomiast dostarczenie (transport) publikacji ma charakter pomocniczy.
Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania wszystkich czynności wchodzących w skład tego świadczenia, zgodnie z elementem głównym. W związku z powyższym, w dalszej części decyzji dokonano klasyfikacji oraz określono stawkę podatku od towarów i usług dla towaru - czasopisma pt. „(…)” (elementu dominującego).
Uzasadnienie klasyfikacji
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.
Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej Nomenklatura scalona obejmuje:
a) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;
b) wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;
c) przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN.
Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.
Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega regułom zawartym w Ogólnych regułach interpretacji Nomenklatury scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
Reguła 1. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) wskazuje, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej.
Zgodnie z tytułem Działu 49 CN obejmuje on: „Książki, gazety, obrazki i pozostałe wyroby przemysłu poligraficznego, drukowane; manuskrypty, maszynopisy i plany”.
Zgodnie z notami wyjaśniającymi do działu 49, z kilkoma wyjątkami, o których mowa poniżej, dział ten obejmuje wszystkie materiały drukowane, których zasadniczy charakter i zastosowanie wyznaczone są przez fakt, że są one zadrukowane motywami, znakami lub prezentacjami graficznymi.
Do celów tego działu określenie „drukowany” obejmuje nie tylko reprodukowanie różnymi metodami zwykłego drukowania ręcznego (np. druk z grawiur lub drzeworytów, innych niż oryginały) lub drukowanie mechaniczne (druk typograficzny, druk offsetowy, litografia, rotograwiura, itd.), ale również reprodukowanie za pomocą kopiarek, wytwarzanie pod kontrolą maszyny do automatycznego przetwarzania danych, wytłaczanie, fotografowanie, fotokopiowanie, termokopiowanie lub pisanie na maszynie (zobacz uwaga 2 do tego działu), bez względu na kształt znaków, w jakich drukowanie jest wykonywane (np. litery dowolnego alfabetu, cyfry, znaki stenograficzne, symbole alfabetu Morse’a lub innych kodów, znaki Braille’a, nuty, obrazki, diagramy). Jednakże określenie to nie obejmuje drukowania zabarwienia lub dekoracyjnego, lub powtarzających się deseni.
Dział ten obejmuje również podobne produkty wykonywane ręcznie (włącznie z rysowanymi odręcznie mapami i planami), jak również kopie kalkowe tekstów pisanych odręcznie lub na maszynie.
Przedmiotem wniosku jest przygotowanie do druku, druk oraz dostawa towaru, tj. publikacji pn. „(…)”. Jest to wyrób drukowany. Wobec powyższego ww. towar mieści się w dziale 49 CN, który obejmuje, z kilkoma wyjątkami, wszystkie materiały drukowane, których zasadniczy charakter i zastosowanie wynika z faktu ich zadrukowania we wzory, znaki lub rysunki. W celu ustalenia właściwego symbolu Nomenklatury scalonej (CN), dla jego dostawy niezbędne jest przeanalizowanie poszczególnych pozycji do działu 49 tej klasyfikacji.
Pozycja 4902 działu 49 obejmuje „Gazety, dzienniki i czasopisma, nawet ilustrowane lub zawierające materiały reklamowe”.
Z not wyjaśniających do tej pozycji wynika, że cechą wyróżniającą publikacje objęte tą pozycją jest to, że stanowią one jedno wydawnictwo w ciągłej serii publikowane pod tym samym tytułem w regularnych odstępach czasu, przy czym każde wydanie jest datowane (nawet poprzez wskazanie tylko pory roku, np. „Wiosna 1996”), a często również numerowane. Mogą być nieoprawione lub oprawione w papier, ale jeżeli są oprawione w inny sposób lub jeżeli jedna okładka zawiera więcej niż jedno wydanie, pozycja ta ich nie obejmuje (pozycja 4901). Publikacje te zazwyczaj zawierają głównie materiał do czytania, mogą być również bogato ilustrowane, a nawet mogą zawierać przede wszystkim materiał obrazkowy. Mogą również zawierać materiały reklamowe.
Pozycja ta obejmuje następujące rodzaje publikacji:
(1) Gazety, codzienne lub cotygodniowe, w postaci nieoprawionych arkuszy materiału drukowanego, zawierającego głównie bieżące wiadomości na tematy ogólne, a także zazwyczaj artykuły literackie na tematy bieżące, historyczne, biograficzne itd. Na ogół sporo miejsca zajmują w nich również ilustracje, ogłoszenia i reklamy.
(2) Dzienniki i pozostałe czasopisma, wydawane raz na tydzień, raz na dwa tygodnie, raz na miesiąc, raz na kwartał lub raz na pół roku, w postaci publikacji gazetowych lub oprawionych w papier. Mogą być poświęcone głównie informacjom na tematy fachowe (np. prawnicze, medyczne, finansowe, handlowe, z zakresu mody lub sportu), mające określoną grupę odbiorców, w którym to przypadku wydawane są często przez lub dla organizacji grupowych. Mogą mieć również bardziej ogólną tematykę, jak np. normalny magazyn literacki. Zaliczają się tu czasopisma wydawane przez lub dla przemysłowych grup interesów (np. producentów pojazdów silnikowych) w celu rozbudzania zainteresowania ich produktami, czasopisma branżowe rozchodzące się normalnie tylko wśród pracowników danej branży itd., oraz czasopisma, takie jak magazyny mody, które może wydawać handlowiec lub jakiś związek do celów reklamowych.
Natomiast pozycja 4911 działu 49 obejmuje „Pozostałe artykuły drukowane, włącznie z drukowanymi obrazkami i fotografiami”.
Z not wyjaśniających do tej pozycji wynika m.in., że pozycja ta obejmuje wszelkie wyroby drukowane (włącznie z fotografiami i drukowanymi obrazami) z tego działu (zobacz Uwagi ogólne Not wyjaśniających, powyżej), które nie są szczegółowo objęte żadną z wcześniejszych pozycji tego działu.
Pozycja ta obejmuje, w sposób bardziej oczywisty, wyroby:
(1) Materiały reklamowe (włączając afisze), roczniki i podobne publikacje służące głównie reklamie, katalogi handlowe wszelkich rodzajów (włączając książki lub nuty ze spisami lub listami wydawców oraz katalogi dzieł sztuki) oraz propagandowe materiały turystyczne. Gazety, czasopisma i dzienniki, nawet zawierające materiały reklamowe, jednak są wyłączone (odpowiednio pozycja 4901 lub 4902) (...).
Zatem klasyfikacja czasopism do określonego kodu CN wymaga zbadania, czy stanowią one jedno wydawnictwo w ciągłej serii publikowane pod tym samym tytułem w regularnych odstępach czasu, bądź nieregularnych odstępach czasu.
Wobec powyższego, dla ustalenia kodów CN czasopism będących przedmiotem wniosku i w konsekwencji spełnienia warunków, o których mowa w poz. 17 załącznika nr 3 do ustawy lub poz. 24 załącznika nr 10 do ustawy do zastosowania stawki podatku w wysokości 5% lub 8% - należy ustalić częstotliwość ich wydawania (regularnie czy nieregularnie).
W tym miejscu wskazać należy, że z definicji przyjętej przez Bibliotekę Narodową, przez częstotliwość ukazywania się czasopisma należy rozumieć „określenie wskazujące odstępy, w jakich ukazują się zeszyty lub części publikacji ciągłej albo aktualizacje publikacji aktualizowanej, np. dzienne, tygodniowe, miesięczne, roczne” (źródło: https://przepisy.bn. org.pl/aneksy#22-slownik-terminologiczny).
Z kolei jak wynika ze Słownika Języka Polskiego PWN „regularny” oznacza: „powtarzający się w ściśle określonych lub jednakowych odstępach czasu, wykonywany lub odbywający się według ustalonego planu”. Natomiast definicja wyrazu „regularnie” brzmi: „stale co jakiś czas, w jednakowych odstępach czasu; miarowo, systematycznie, jednostajnie; także: według powtarzającego się planu, programu”.
Zatem, opierając się na przytoczonych definicjach słownikowych wyrazów „regularny” i „regularnie”, można sformułować wniosek, że typowe określenia częstotliwości przedstawiają zarazem najbardziej typowe i jednoznaczne wzorce regularności, w których „regularny” znaczy tyle, co „powtarzający się w jednakowych odstępach czasu”.
Schematy i wzorce wydawnicze to określenia częstotliwości, które odnoszą się także do regularności. W tym przypadku „regularny” znaczy tyle, co „powtarzający się w ściśle określonych odstępach czasu” lub odbywający się „według powtarzającego się planu, programu”.
Natomiast określeń ilościowych, wskazujących liczbę zeszytów w roku, nie można uznać za określenia częstotliwości odnoszące się do regularności.
W przypadku typowych określeń częstotliwości oraz schematów i wzorców wydawniczych regularność ukazywania się czasopisma może być rozpatrywana jedynie w odniesieniu do dat nominalnych podanych na kolejnych zeszytach. Jest to jedyny sposób wyrażenia numeracji zeszytów czasopisma, który można uznać za kryterium weryfikacji, czy przyjęty (zadeklarowany) przez wydawcę schemat częstotliwości ukazywania się czasopisma został zrealizowany.
Kryterium tego nie stanowią: faktyczna data przekazania zeszytu czasopisma do sprzedaży, moment pojawienia się zeszytu czasopisma w punktach sprzedaży, czy moment przekazania go do dystrybucji (w przypadku czasopism udostępnianych bezpłatnie). Daty te nie są uwzględniane w numeracji zeszytów.
Natomiast w przypadku określeń ilościowych, wskazujących liczbę zeszytów publikacji w roku, jedynym wyznacznikiem zrealizowania przyjętego (zadeklarowanego) przez wydawcę schematu częstotliwości ukazywania się czasopisma jest liczba zeszytów czasopisma oznaczonych tym samym rokiem. Daty nominalne są tu nieprzydatne, ponieważ schemat częstotliwości nie zawiera informacji na temat odstępów czasu, w jakich przewidziana jest publikacja kolejnych zeszytów czasopisma.
W tym miejscu zauważyć należy, że ewentualna, sporadyczna zmiana częstotliwości ukazywania się czasopisma, rozumiana jako brak jednakowych odstępów czasu pomiędzy nimi, nie świadczy o utracie statusu tygodnika, miesięcznika, czy dwumiesięcznika.
Powyższe może wynikać z przyczyn niezależnych od wydawnictwa, takich jak problemy techniczne, opóźnienia w dostawie treści, problemy finansowe, zmiany w harmonogramie oraz nieprzewidziane okoliczności m.in. sytuacje kryzysowe, takie jak klęski żywiołowe, wojny lub pandemie, które uniemożliwiają wydanie czasopisma w ustalonym terminie. Również incydentalne ukazywanie się dwóch kolejnych numerów w jednej okładce nie powinno mieć wpływu na ocenę regularności ukazywania się danego czasopisma. Takie działanie często wynika ze specyfiki planowania i organizacji pracy w redakcji i drukarni (np. w okresie świątecznym, czy wakacyjnym).
Wyłącznie wielokrotna zmiana regularności ukazywania się kolejnych numerów czasopisma powoduje, że czasopismo dotychczas uznane za miesięcznik, dwumiesięcznik itp., traci ten status.
Jak wynika z okoliczności sprawy czasopismo „(…)” wydawany jest w ciągłej serii od roku 2015 pod tym samym tytułem. Periodyk wydawany jest w regularnych odstępach czasu, Informator jest bowiem miesięcznikiem. Wydawane są co prawda także numery łączone obejmujące dwa miesiące, które są wówczas stosownie oznaczone, tzn. na okładce widnieje informacja, że określony numer obejmuje dwa miesiące. Niemniej periodyk ukazuje się wyłącznie w cyklu miesięcznym. Periodyk na pierwszej stronie zawiera konkretny numer oraz wskazuje miesiąc wydania. Przedmiotowy periodyk stanowi wydanie papierowe liczące sobie od (...) do (…) stron i zawiera materiały do czytania, tj. artykuły o tematyce regionalnej związanej z życiem mieszkańców Gminy, funkcjonowaniem samorządu Gminy oraz inwestycjami Gminy. Artykuły zawarte w periodyku są ilustrowane (zawierają zdjęcia), lecz fotografie te dotyczą ściśle tematu artykułu i w przeważającej liczbie przypadków nie stanowią dominującego elementu artykułu (tekst dominuje nad dołączonymi zdjęciami). Czytelnikiem periodyku jest ściśle określona grupa odbiorców, tj. mieszkańcy Gminy.
Dokonana analiza towaru będącego przedmiotem wniosku, tj. czasopisma pn. „(…)” - uwzględniająca opis czasopisma zawarty w treści wniosku, informacje wynikające z analizy nadesłanych próbek oraz informacje wynikające z analizy czasopism pobranych ze strony internetowej Urzędu Gminy (…) zaprezentowane w protokole z dnia 9 czerwca 2026 r. - prowadzi do wniosku, że czasopismo spełnia kryteria i posiada właściwości dla towarów objętych pozycją CN 4902. Klasyfikacja towaru została dokonana zgodnie z postanowieniami 1. reguły Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej i notami wyjaśniającymi do pozycji 4902.
Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług
W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
Stosownie do treści art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.
Stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
Z kolei na mocy art. 41 ust. 2a ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 5%, z zastrzeżeniem art. 138i ust. 4.
W załączniku nr 10 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 5%, w poz. 19 wskazano CN ex 49 „Książki, gazety, obrazki i pozostałe wyroby przemysłu poligraficznego, drukowane; manuskrypty, maszynopisy i plany - wyłącznie towary objęte następującymi CN:
1) ex 4901 Książki, broszury, ulotki i podobne materiały, drukowane, nawet w pojedynczych arkuszach - z wyłączeniem ulotek,
2) ex 4902 Gazety, dzienniki i czasopisma, nawet ilustrowane lub zawierające materiały reklamowe - wyłącznie czasopisma regionalne lub lokalne,
3) 4903 00 00 Książki dla dzieci, obrazkowe, do rysowania lub kolorowania,
4) 4904 00 Nuty drukowane lub w rękopisie, nawet ilustrowane lub oprawione,
5) 4905 Mapy i mapy hydrograficzne lub podobne mapy wszelkich rodzajów, włączając atlasy, mapy ścienne, plany topograficzne i globusy, drukowane,
6) ex 4911 Pozostałe artykuły drukowane, włącznie z drukowanymi obrazkami i fotografiami - wyłącznie czasopisma regionalne lub lokalne”.
Jak wynika z kolei z art. 2 pkt 27g ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o czasopismach regionalnych lub lokalnych - rozumie się przez to wydawnictwa periodyczne (ex CN 4902 i ex CN 4911) o tematyce regionalnej lub lokalnej, także przeznaczone dla osób niewidomych i niedowidzących, publikowane nie częściej niż raz w tygodniu w postaci odrębnych zeszytów (numerów) objętych wspólnym tytułem, których zakończenia nie przewiduje się, ukazujące się na ogół w regularnych odstępach czasu w nakładzie w wersji drukowanej nie wyższym niż 15 000 egzemplarzy, z wyjątkiem:
a) periodyków o treści ogólnej, stanowiących podstawowe źródło informacji bieżącej o aktualnych wydarzeniach krajowych lub zagranicznych, przeznaczonych dla szerokiego kręgu czytelników,
b) publikacji zawierających treści pornograficzne, publikacji zawierających treści nawołujące do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość lub znieważające z tych powodów grupę ludności lub poszczególne osoby oraz publikacji propagujących ustroje totalitarne,
c) wydawnictw, które zawierają głównie kompletne powieść, opowiadanie lub inne dzieło w formie tekstu ilustrowanego lub nie, albo w formie rysunków opatrzonych opisem lub nie,
d) publikacji, w których więcej niż 20% powierzchni jest przeznaczone na krzyżówki, kryptogramy, zagadki oraz inne gry słowne lub rysunkowe,
e) publikacji zawierających informacje popularne, w szczególności porady oraz informacje o znanych i sławnych postaciach z życia publicznego,
f) czasopism w wersji drukowanej, na których nie zostanie uwidoczniona wysokość nakładu.
W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym „Wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7%”, w poz. 17 wskazano CN ex 49 „Książki, gazety, obrazki i pozostałe wyroby przemysłu poligraficznego, drukowane; manuskrypty, maszynopisy i plany - wyłącznie towary objęte następującymi CN:
1) ex 4902 Gazety, dzienniki i czasopisma, nawet ilustrowane lub zawierające materiały reklamowe - z wyłączeniem czasopism regionalnych lub lokalnych,
2) ex 4911 Pozostałe artykuły drukowane, włącznie z drukowanymi obrazkami i fotografiami - wyłącznie roczniki, z wyłączeniem czasopism regionalnych lub lokalnych”.
Jednocześnie zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy - przez oznaczenie ex rozumie się zakres towarów i usług węższy niż określony odpowiednio w danym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) lub danym grupowaniu klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.
Zatem umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) ma na celu zawężenie stosowania obniżonej stawki podatku VAT tylko do towarów należących do wymienionego działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN), spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „Nazwa towaru (grupy towarów)”.
Jak wynika z analizy próbek przedłożonych przez Wnioskodawcę, tj. numeru (…) 2026 i (…) 2026 r., wyłączną tematyką periodyku „(…)” są sprawy regionalne Gminy oraz lokalnych mieszkańców. Zamieszczone w nich artykuły dotyczą m.in. prac/sesji Rady Gminy, obchodów świąt państwowych w Gminie, nabywania sprzętu dla lokalnej Straży Pożarnej, konkursów szkolnych w Gminie, działalności gminnego chóru składającego się z mieszkańców, czy wyborów Sołtysa w Gminie. Periodyk wydawany jest w cyklu miesięcznym.
Analiza próbek wykazała również, że na drugiej stronie periodyku widoczny jest nakład czasopisma wynoszący (…) sztuk. Czasopismo zawiera co prawda ogłoszenia, ale dotyczą one wydarzeń gminnych.
Powyższe potwierdza analiza innych numerów przedmiotowego czasopisma zawarta w protokole z dnia 9 czerwca 2026 r. o zapoznaniu się z czasopismami wydanymi w latach 2024 i 2025. Czasopismo „(…)” wydane we wskazanych latach, zawiera w sobie artykuły, w których dominującym elementem jest tekst. Zdjęcia stanowią uzupełnienie tekstu i dotyczą artykułu. Tematyka artykułów jest zdecydowanie regionalna i społeczna. W czasopismach z tego okresu również zamieszczone są ogłoszenia o charakterze ściśle lokalnym (dotyczą np. obchodów dożynek gminnych, koncertów muzycznych organizowanych przez Gminę lub organizacji świąt państwowych).
Z powyższego wynika zatem, że periodyk będący przedmiotem wniosku, stanowi czasopismo regionalne lub lokalne w rozumieniu art. 2 pkt 27g ustawy, do którego nie mają zastosowania wyłączenia zawarte w lit. a-f ww. przepisu.
W związku z powyższym, właściwą stawką podatku dla kompleksowej dostawy publikacji pt. „(…)” wraz z jej transportem do Zamawiającego jest stawka VAT w wysokości 5%, na podstawie art. 41 ust. 2a oraz poz. 19 załącznika nr 10 do ustawy.
Informacje dodatkowe
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.
Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.
Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
- świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).
Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:
- klasyfikacja towaru/usługi, lub
- stawka podatku właściwa dla towaru/usługi, lub
- podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami.
Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ww. ustawy Ordynacja podatkowa.
POUCZENIE
Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/eurzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.
Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).