Interpretacja 0112-KDSL2-2.440.151.2025.3.DS

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 7 kwietnia 2025 r. (data wpływu 7 kwietnia 2025 r.), uzupełnionego pismem z dnia 17 czerwca 2025 r. (data wpływu 17 czerwca 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: usługa – umożliwienie korzystania z atrakcji dostępnych na terenie parku rozrywki na podstawie „biletu dodatkowego”

Opis usługi: Wnioskodawca prowadzi park rozrywki, który oferuje wszelkiego rodzaju atrakcje typowe dla parków rozrywki, np. kolejki, karuzele, zjeżdżalnie, galerie luster, rwące rzeki, diabelskie młyny, itp. Wnioskodawca umożliwia klientom wstęp do parku rozrywki m.in. na podstawie biletu (…), który uprawnia do poruszania się na terenie parku rozrywki i korzystania tylko z (…) atrakcji. W celu umożliwienia korzystania z innych atrakcji parku rozrywki przez klienta, który nabył bilet (...), Wnioskodawca oferuje możliwość zakupu „biletu dodatkowego”. „Bilet dodatkowy” ma dwie formy – jako pakiet (…) uprawniających do (…) przejazdów na wybranych atrakcjach lub jako (...) do nielimitowanych przejazdów na wszystkie atrakcje. Klient może nabyć „bilet dodatkowy” przy wejściu do parku rozrywki razem z biletem (...) albo później, w trakcie pobytu w parku. „Bilet dodatkowy” umożliwia zaspokajanie potrzeb klientów, którzy są lub w wyniku spaceru po parku będą zainteresowani korzystaniem z atrakcji parku, których nie obejmuje bilet (...). „Bilet dodatkowy” zapewnia zatem większą elastyczność w podejmowaniu decyzji odnośnie tego, w jakim zakresie dany klient będzie korzystać z atrakcji parku. Przykładowo rodzice z dziećmi nie muszą decydować już przy wejściu do parku, czy od razu wykupić dla każdego członka rodziny bilet w pełnej wersji, gdyż dzieciom (zwłaszcza małym) poszczególne atrakcje mogą się nie spodobać lub mogą się ich bać. Klienci mają zatem możliwość wejścia do parku, zorientowania się naocznie w jego atrakcjach i podjęcia ewentualnej decyzji o dokupieniu „biletu dodatkowego” jako pakietu (...) na określoną liczbę atrakcji lub jako (...), która daje nielimitowany dostęp do wszystkich atrakcji.

Rozstrzygnięcie: Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 7 kwietnia 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 17 czerwca 2025 r. poprzez doprecyzowanie usługi będącej przedmiotem wniosku, jej opisu oraz przesłanie (…).

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi.

Wnioskodawca prowadzi park rozrywki. (…).

Przedmiot przeważającej działalności przedsiębiorcy, wskazany w KRS to działalność sklasyfikowana pod kodem PKD: 93.21.Z – Działalność wesołych miasteczek i parków rozrywki.

Park oferuje wszelkiego rodzaju atrakcje typowe dla parków rozrywki, (...). Obiekty stanowiące poszczególne atrakcje zlokalizowane są na całym obszarze parku.

Dotychczas, co do zasady, sprzedawany bilet wstępu do parku uprawniał do korzystania z wszelkich atrakcji parku rozrywki. W ofercie znajdowały się bilety (…), które umożliwiały nielimitowane korzystanie ze wszystkich obiektów-atrakcji na terenie parku w ramach jednokrotnego lub wielokrotnego wejścia do parku (w zależności od rodzaju biletu). Innymi słowy, w ramach nabywanego biletu klient miał możliwość korzystania ze wszystkich atrakcji parku w dowolnej konfiguracji (…) w zależności od swojego upodobania. Bilety wstępu obejmowały więc pełną ofertę rekreacyjną parku (zasadniczy przedmiot usług parku: usługi rekreacyjne, wesołe miasteczko), natomiast nie obejmowały oferty dodatkowej: usług gastronomicznych, asortymentu sklepu. Usługi dodatkowe kupowane były przez klientów osobno, indywidualnie, poza biletem wstępu.

Obecnie Wnioskodawca wprowadził nowy produkt: bilet (...). W ramach biletu (...) wchodzi się na teren parku z prawem do korzystania tylko z (…) atrakcji. Dodatkowo, do biletu (...) można będzie dokupić dodatkowy „bilet”, który będzie upoważniał nabywcę do skorzystania z określonej liczby dowolnych atrakcji (…), które nie są objęte zakresem biletu (...). Klient, chcąc skorzystać z części atrakcji oferowanych przez park, które nie są dostępne w ramach zakupionego przez niego biletu (...), musi więc wykupić swoistą „(...)”.

Wprowadzenie nowych form biletów ma uatrakcyjnić ofertę Wnioskodawcy oraz umożliwić zaspokajanie potrzeb klientów, spośród których nie wszyscy muszą być zainteresowani korzystaniem ze wszystkich atrakcji parku w nielimitowanym zakresie (np. rodzice z dziećmi, którzy do tej pory musieli kupować dla siebie pełne bilety, podczas, gdy z atrakcji korzystały jedynie ich dzieci). (…).

Wnioskodawca powziął wątpliwość co do dopuszczalności zastosowania stawki VAT 8%, określonej w załączniku nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług pod pozycją nr 65 – jako: Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne w odniesieniu do tych dodatkowych biletów wstępu (…), uprawniających do skorzystania z określonej liczby atrakcji nieobjętych zakresem biletu (...).

W ocenie Wnioskodawcy (...) powinny być objęte wskazaną wyżej stawką obniżoną VAT 8%.

Ustawa o VAT nie definiuje pojęcia „wstępu”, o którym mowa w poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast wg definicji słownikowej pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś – Słownik Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.). Zatem „wstęp” nie oznacza wyłącznie wejścia, ale odnosi się również do uczestnictwa, czyli brania w czymś czynnego udziału, współudziału w jakiejś akcji, zabawie w bawialni czy w parku rozrywki. Należy przyjąć, że „wstęp” daje możliwość uczestnictwa w czymś i skorzystania z czegoś, nie musi oznaczać biernego zachowania nabywcy biletu po dokonaniu wstępu. Zgodnie z aktualnym orzecznictwem, nie ma również podstaw do rozróżniania na potrzeby opodatkowania podatkiem VAT wstępu na teren parku jako całości od wstępu na poszczególne obiekty położone w granicach tego parku.

Wejście, wstęp do parku rozrywki jest zatem z natury rzeczy nierozłącznie związany właśnie z możliwością aktywności przy wykorzystaniu charakteru tego miejsca i przygotowanych w nim atrakcji. Reasumując, usługa udostępniania atrakcji znajdujących się w parku rozrywki, za korzystanie z których będzie pobierana opłata, jest tożsama z opłatą w zakresie wstępu. Bez względu na to, na skorzystanie z ilu atrakcji będzie pozwalać (...), umożliwia ona skorzystanie z usług rekreacyjnych oferowanych przez obiekt będący parkiem rozrywki. (...) należy więc uznawać za bilet wstępu.

Wnioskodawca wskazuje również, że (...) nie jest kupowana całkiem osobno, ale raczej w połączeniu z biletem (...). A więc bilet (...) jako taki może być kupiony samodzielnie, ale może też być kupiony w pakiecie z (…). Natomiast nie można kupić samej (...), bez biletu (...). To powoduje, że zakupiony bilet (...) wraz z (…) należy postrzegać jako jedną usługę: bilet wstępu do wesołego miasteczka/parku rozrywki, który ma po prostu swoje ograniczenia co do ilości atrakcji, z których można skorzystać. Co więcej, (...) (w zależności od jej rodzaju) upoważnia do skorzystania z ograniczonej ilości atrakcji, niemniej jednak o tym, które to będą atrakcje, decyduje już samodzielnie klient. Nie jest zatem tak, że (...) jest „wejściówką” na konkretne urządzenie/atrakcję, która świadomie jest „wyciągnięta” poza zakres zwykłego biletu wstępu.

Zatem usługa wstępu do parku rozrywki, polegająca na udostępnianiu za opłatą znajdujących się na terenie parku rozrywki atrakcji, która może zostać zakupiona jako opcja dodatkowa obok biletu (...), będzie opodatkowana obniżoną stawką VAT w wysokości 8% na podstawie art. 41 ust. 2 w powiązaniu z poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług.

(…).

W dniu 17 czerwca 2025 r. Wnioskodawca – w odpowiedzi na wezwanie tutejszego organu z dnia 6 czerwca 2025 r. – przesłał uzupełnienie, w którym wskazał co następuje:

1) Jednoznaczne sprecyzowanie jaka jedna, konkretna usługa jest przedmiotem złożonego wniosku?

Odpowiedź: Jak wskazano we wniosku Wnioskodawca prowadzi park rozrywki. Park oferuje wszelkiego rodzaju atrakcje typowe dla parków rozrywki, (...).

Dotychczas, co do zasady, sprzedawany bilet wstępu do parku uprawniał do korzystania z wszelkich atrakcji parku rozrywki. W ofercie znajdowały się bilety (…), które umożliwiały nielimitowane korzystanie ze wszystkich obiektów-atrakcji na terenie parku w ramach jednokrotnego lub wielokrotnego wejścia do parku (w zależności od rodzaju biletu).

Obecnie Wnioskodawca wprowadził nowy produkt: bilet (...). W ramach biletu (...) wchodzi się na teren parku z prawem do korzystania tylko z (…) atrakcji. (…).

Wnioskodawca powziął wątpliwość co do dopuszczalności zastosowania stawki VAT 8%, określonej w załączniku nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług pod pozycją nr 65 – jako: Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne w odniesieniu do:

a) Pakietu (...), który może zostać dokupiony obok biletu (...), oraz

b) (...) do biletu (...), która może zostać dokupiona obok biletu (...).

Innymi słowy. Wnioskodawca prosi o potwierdzenie, czy może zastosować stawkę podatku VAT 8% dla obu rodzajów „biletów dodatkowych”, jakie klient może kupić jako uzupełnienie biletu (...).

Jak wyjaśniono we wniosku, wprowadzenie nowych form biletów (bilet (...) wraz z opcją dokupienia Pakietu (...) lub (...) do biletu (...)) ma uatrakcyjnić ofertę Wnioskodawcy oraz umożliwić zaspokajanie potrzeb klientów, spośród których nie wszyscy muszą być zainteresowani korzystaniem ze wszystkich atrakcji parku w nielimitowanym zakresie (np. rodzice z dziećmi, którzy do tej pory musieli kupować dla siebie pełne bilety, podczas gdy z atrakcji korzystały jedynie ich dzieci).

Dodatkowo należy wyjaśnić, że nowo wprowadzone bilety są atrakcyjniejsze dla klientów również z tego powodu, że dają im większą elastyczność w podejmowaniu decyzji odnośnie tego, w jakim zakresie dany klient będzie korzystać z atrakcji parku. Przykładowo rodzice z dziećmi nie muszą decydować już przy wejściu do parku, czy od razu wykupić dla każdego członka rodziny bilet w pełnej wersji (upoważniający do korzystania ze wszystkich atrakcji parku), gdyż przykładowo dzieciom (zwłaszcza małym) poszczególne atrakcje mogą się nie spodobać lub mogą się ich bać. Dlatego klienci cieszą się z tego, że mają możliwość wejścia do parku, zorientowania się naocznie w jego atrakcjach i podjęcia ewentualnej decyzji o dokupieniu, czy to Pakietu (...) (na określoną liczbę atrakcji), czy też (...) do biletu (...) (która daje nielimitowany dostęp do wszystkich atrakcji).

Z powyższych powodów przewidziano również możliwość dokupienia do biletu (...) do biletu (...), która daje nielimitowany dostęp do wszystkich atrakcji parku. Klient, który zdecyduje się na taką opcję, ma w istocie taki sam zakres uprawnień, jak klient, który w ogóle nie nabył biletu (...), lecz kupił od razu bilet uprawniający do korzystania ze wszystkich atrakcji parku. Są jednak klienci, którzy przy wejściu do parku nie są jeszcze zdecydowani na zakup biletu w pełnym wariancie (uprawniającego do korzystania ze wszystkich atrakcji) i wprowadzenie opcji zakupu biletu (...) z opcją dokupienia (...) do biletu (...) jest właśnie odpowiedzią na oczekiwania takich klientów.

W ocenie Wnioskodawcy Pakiet (...), który może zostać dokupiony obok biletu (...), powinien być objęty stawką obniżoną VAT 8%.

Analogicznie, również (...) do biletu (...), która może zostać dokupiona obok biletu (...), również powinna być objęta stawką obniżoną VAT 8%.

W każdym przypadku mamy bowiem do czynienia w istocie z tą samą usługą, polegającą na wejściu do parku rozrywki i korzystaniu z jego atrakcji. Różny jest jedynie zakres atrakcji, z których może korzystać dany klient w zależności od rodzaju biletu, jaki wykupił. Na stawkę podatku VAT nie powinna natomiast wpływać ta okoliczność, czy dany bilet/Pakiet (...)/(...) do biletu (...), został zakupiony przy wejściu do parku, czy może później, podczas pobytu w parku.

Co więcej, jak już wyjaśniono, bilet (...) uzupełniony o (...) do biletu (...) (upoważniającą do korzystania ze wszystkich atrakcji parku) jest w istocie tożsamy z biletem wstępu dającym prawo do korzystania ze wszystkich atrakcji parku. Jest to de facto dokładnie taka sama usługa, która powinna być opodatkowana tą samą stawką podatku VAT. Zastosowanie dla (...) do biletu (...) innej stawki VAT tylko z tego powodu, że została, np. dokupiona nieco później, już po wejściu do parku, byłoby zatem całkowicie nieuprawnione i powodowałoby, że taka sama usługa byłaby objęta dwoma różnymi stawkami VAT.

Reasumując, Wnioskodawca prosi o potwierdzenie, czy może zastosować stawkę podatku VAT 8%, określoną w załączniku nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług pod pozycją nr 65 – jako: Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne w odniesieniu do:

a) Pakietu (...), który może zostać dokupiony obok biletu (...), oraz

b) (...) do biletu (...), która może zostać dokupiona obok biletu (...).

2) Czy klient zawsze dokonuje zakupu „dodatkowego biletu” wraz z biletem (…), czy może dokupić „bilet dodatkowy” osobno w trakcie pobytu w parku rozrywki?

Odpowiedź: Klient ma możliwość, aby nabyć dodatkowy bilet (zarówno mający formę Pakietu (...), jak i (...) do biletu (...)) albo przy wejściu do parku razem z biletem (...) albo później, w trakcie pobytu w parku. Jak już wyjaśniono w odpowiedzi do punktu 1, stworzenie klientom możliwości dokupienia „biletu dodatkowego” podczas ich pobytu w parku jest odpowiedzią Wnioskodawcy na oczekiwania i wymagania wielu klientów i służy uatrakcyjnieniu oferty Wnioskodawcy.

(…).

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

W poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy, stanowiącego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wskazano bez względu na symbol PKWiU – „Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne”.

W tym miejscu należy wskazać, że przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęć „rozrywka”, „rekreacja”, „park rozrywki” czy też „wesołe miasteczko”. Aby zatem poznać ich znaczenie należy sięgnąć do wykładni językowej. Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje „rekreację” jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”, natomiast Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za „rekreację” uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”. W odniesieniu do „wesołego miasteczka” definicję taką przewiduje przykładowo internetowy Słownik Języka Polskiego PWN (www.sip.pwn.pl) wskazując, że „wesołe miasteczko” to teren z urządzeniami rozrywkowymi, takimi jak karuzele, strzelnice, kolejki. Natomiast sama „rozrywka” to coś, „co służy odprężeniu, wypoczynkowi”. Z kolei „park” można definiować jako duży ogród z alejkami i ścieżkami spacerowymi, jak również jako teren, na którym zgromadzony jest sprzęt. Biorąc pod uwagę powyższe wydaje się, że znaczenie obu pojęć jest w istocie bardzo zbliżone i obejmuje teren służący ogólnie odprężeniu i wypoczynkowi, na którym znajdują się określone atrakcje, w tym takie jak karuzele, kolejki i strzelnice.

Tak więc pojęcie „park rozrywki” należy rozumieć, jako miejsce zarówno otwarte jak i zamknięte, które służy jego klientom do odprężenia się, zabawy, wypoczynku, rozrywki.

Należy zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku w wysokości 8% wymienione w poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy usług i, jednakże tylko w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form, ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.

Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak, np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że zagadnienie związane z wykładnią analizowanych przepisów, w szczególności w odniesieniu do użytego w poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy (w stanie prawnym obowiązującym do dnia 30 października 2019 r. – poz. 183 załącznika nr 3 do ustawy) sformułowania „wyłącznie w zakresie wstępu” było wielokrotnie przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego. W orzecznictwie utrwalony został jednoznaczny pogląd, że w tym przypadku wykładnia pojęcia „wstęp” nie może ograniczać się wyłącznie do wejścia do obiektu lub na imprezę rozrywkową bez możliwości aktywnego uczestniczenia w zaoferowanej usłudze i korzystania z urządzeń potrzebnych do jej realizacji, stanowiłoby to bowiem niczym nieuzasadnione zawężenie tego pojęcia. Jak podkreślono, użyte przez ustawodawcę sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu, stałych abonamentów lub biletów i innych form opłaty za umożliwienie zarówno biernego jak i aktywnego korzystania z rozrywki i rekreacji, w tym przystosowanych do tego sal, pomieszczeń oraz urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast określenie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi, które nie są związane z normalnym typowym użytkowaniem takiego obiektu, np. usługi restauracyjne na terenie sali sportowej, zakup napojów, odżywek, usługi osobistego/personalnego trenera – nie są objęte stawką obniżoną. Konsekwentnie podlegają opodatkowaniu stawką podstawową VAT.

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca prowadzi park rozrywki, który oferuje wszelkiego rodzaju atrakcje typowe dla parków rozrywki, (...). Wnioskodawca umożliwia klientom wstęp do parku rozrywki m.in. na podstawie biletu (...), który uprawnia do poruszania się na terenie parku rozrywki i korzystania tylko z (…) atrakcji. W celu umożliwienia korzystania z innych atrakcji parku rozrywki przez klienta, który nabył bilet (...), Wnioskodawca oferuje możliwość zakupu „biletu dodatkowego”. „Bilet dodatkowy” ma dwie formy – jako pakiet (…) uprawniających do (…) przejazdów na wybranych atrakcjach lub jako (...) do nielimitowanych przejazdów na wszystkie atrakcje. Klient może nabyć „bilet dodatkowy” przy wejściu do parku rozrywki razem z biletem (...) albo później, w trakcie pobytu w parku. „Bilet dodatkowy” umożliwia zaspokajanie potrzeb klientów, którzy nie są zainteresowani korzystaniem ze wszystkich atrakcji parku w nielimitowanym zakresie i zapewnia większą elastyczność w podejmowaniu decyzji odnośnie tego, w jakim zakresie dany klient będzie korzystać z atrakcji parku. Przykładowo rodzice z dziećmi nie muszą decydować już przy wejściu do parku, czy od razu wykupić dla każdego członka rodziny bilet w pełnej wersji, gdyż dzieciom (zwłaszcza małym) poszczególne atrakcje mogą się nie spodobać lub mogą się ich bać. Klienci mają zatem możliwość wejścia do parku, zorientowania się naocznie w jego atrakcjach i podjęcia ewentualnej decyzji o dokupieniu „biletu dodatkowego” jako pakietu (...) na określoną liczbę atrakcji lub jako (...), która daje nielimitowany dostęp do wszystkich atrakcji.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że usługa będąca przedmiotem analizy, tj. umożliwienie korzystania z atrakcji dostępnych na terenie parku rozrywki na podstawie „biletu dodatkowego” stanowi „Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne”, o których mowa w poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r., poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Jak już wskazano w niniejszej decyzji, w załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 65 wskazano bez względu na symbol PKWiU – „Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne”.

Mając na uwadze, że usługa będąca przedmiotem wniosku, tj. umożliwienie korzystania z atrakcji dostępnych na terenie parku rozrywki na podstawie „biletu dodatkowego” stanowi „Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne”, jej świadczenie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

- usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

– w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że

- klasyfikacja usługi, lub

- stawka podatku właściwa dla usługi lub

- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).