Interpretacja 0112-KDSL2-2.440.171.2026.2.DS

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 7 kwietnia 2026 r. (data wpływu 7 kwietnia 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku:
Usługa – wstęp do centrum rozrywki mieszczącym się w lokalu przy ul. (...) i związane z tym uprawnienie do korzystania z urządzeń o charakterze rekreacyjno-rozrywkowym na podstawie karty RFID

Opis towaru:
Wnioskodawca na podstawie umowy najmu dysponuje lokalem stanowiącym centrum rozrywki. Jedną z usług w ofercie Wnioskodawcy jest usługa wstępu do tego lokalu, w ramach której udostępniane są urządzenia o charakterze rekreacyjno-zręcznościowym, zlokalizowane na terenie obiektu, służące do samodzielnego korzystania przez odwiedzających. Wstęp oraz możliwość korzystania z urządzeń odbywa się poprzez nabycie przez klienta przedpłaconej karty RFID. Karta stanowi elektroniczny nośnik uprawnień i środków, umożliwiający uzyskanie dostępu do określonych urządzeń oraz wykorzystanie wykupionego pakietu gier. Karta nie zawiera środków pieniężnych możliwych do wypłaty, stanowi wyłącznie narzędzie rozliczeniowe umożliwiające realizację usługi. Klient nie ma możliwości zakupu samej karty bez jej zasilenia i doładowania jej w późniejszym terminie. Po wykorzystaniu środków na karcie w trakcie pobytu na terenie obiektu klient może ponownie zasilić kartę. Karta jest ważna przez rok od ostatniego doładowania. W tym okresie klient korzystając z tej samej karty może ponownie wejść do lokalu i korzystać z dostępnych urządzeń. Wnioskodawca zachęca klientów do powrotu i traktuje kartę jako rodzaj karnetu uprawniającego do wielu wejść. Karta jest uniwersalna i może zostać przekazana innej osobie w celu wykorzystania zawartych na niej środków. Zakup pakietu gier nie jest przypisany do określonych automatów ani do z góry ustalonej konfiguracji urządzeń. Klient podejmuje decyzję o skorzystaniu z konkretnego urządzenia każdorazowo dopiero w momencie podejścia do wybranego automatu i zbliżenia karty RFID do czytnika znajdującego się na danym urządzeniu. Czytnik pełni funkcje kontrolna, weryfikuje uprawnienia klienta, nalicza wykorzystane aktywacje oraz inicjuje proces wejścia do gry. W lokalu udostępniane są urządzenia o charakterze zręcznościowo-rekreacyjnym, w których wynik uzależniony jest wyłącznie od indywidualnych umiejętności gracza, a nie od elementu przypadkowości charakterystycznego dla gier losowych. Na terenie lokalu obecni są pracownicy Wnioskodawcy, jednak ich rola ma charakter wyłącznie organizacyjno-techniczny oraz porządkowy. Celem wykonywanej usługi jest udostępnienie gier zręcznościowo-towarzyskich klientom w celu rywalizacji, zabawy oraz treningu. Usługa jest świadczona na takich samych zasadach zarówno dla klienta indywidualnego jak i biznesowego. Wynagrodzenie należne Wnioskodawcy stanowi wyłącznie kwota zapłacona za wybrany pakiet kredytów – nie występują dodatkowe opłaty. Wynagrodzenie ma charakter zryczałtowany i jest ustalane w oparciu o system przedpłaconych pakietów, obejmujących określoną liczbę jednostek rozliczeniowych (kredytów), zapisywanych na karcie RFID klienta. Klient dokonuje zapłaty z góry za wybrany pakiet, a cena pakietu uzależniona jest od liczby kredytów wchodzących w jego skład.

Rozstrzygnięcie:
Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne

Stawka podatku od towarów i usług:
8%

Podstawa prawna:
art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy

Cel wydania WIS:
określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE
W dniu 7 kwietnia 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na udostępnianiu klientom lokali stanowiących centra rozrywki. Jedną z usług w ofercie Wnioskodawcy jest usługa wstępu, w ramach której udostępniane są urządzenia o charakterze rekreacyjno-zręcznościowym, zlokalizowane na terenie obiektu, służące do samodzielnego korzystania przez odwiedzających.

Przedmiotem wniosku jest świadczenie usług w lokalu (...). Wnioskodawca nie jest właścicielem lokalu, w którym prowadzi działalność. Wnioskodawca jest najemcą tego lokalu, który jest wynajmowany od (...).

Karta RFID
Wstęp oraz możliwość korzystania z urządzeń odbywa się poprzez nabycie przez klienta przedpłaconej karty RFID. Karta ta stanowi elektroniczny nośnik uprawnień i środków, umożliwiający uzyskanie dostępu do określonych urządzeń oraz wykorzystanie wykupionego „pakietu gier”. Zakup pakietu gier oznacza nabycie prawa do określonej liczby aktywacji urządzeń dostępnych w lokalu. W momencie zakupu „pakietu gier” klienci nie wskazują, z których konkretnie urządzeń będą korzystać. Zakup pakietu nie jest przypisany do określonych automatów ani do z góry ustalonej konfiguracji urządzeń. Klient podejmuje decyzję o skorzystaniu z konkretnego urządzenia każdorazowo dopiero w momencie podejścia do wybranego automatu i zbliżenia karty RFID do czytnika znajdującego się na danym urządzeniu. Każde zbliżenie karty do czytnika stanowi odrębne wykorzystanie przysługującego prawa wstępu do danego urządzenia – funkcjonalnie odpowiada to „skasowaniu biletu wstępu” na wybraną atrakcję. Mechanizm ten można porównać do zasad obowiązujących w obiektach takich jak siłownie, gdzie nabywa się prawo wstępu, natomiast decyzja o korzystaniu z poszczególnych urządzeń podejmowana jest swobodnie i samodzielnie przez klienta w trakcie pobytu w obiekcie. Dopiero w tym momencie następuje aktywacja gry oraz wykorzystanie jednej jednostki z zakupionego pakietu. Przez „pakiet gier” należy rozumieć określoną liczbę jednostek uprawniających do aktywacji urządzeń zręcznościowo-rekreacyjnych znajdujących się w lokalu. Pakiet gier ma charakter karnetu (z góry opłaconego limitu wejść), tj. obejmuje określoną liczbę „wejść” / „aktywacji”, które mogą zostać wykorzystane przez klienta według jego wyboru na dowolnych dostępnych urządzeniach objętych systemem RFID. Pakiety mogą różnić się wielkością (liczbą aktywacji), w zależności od preferencji klienta. Klient może nabyć mniejszy pakiet przeznaczony do jednorazowego wykorzystania podczas bieżącej wizyty albo większy pakiet, którego niewykorzystana część może zostać użyta w późniejszym terminie (zgodnie z obowiązującym regulaminem). Istotą pakietu nie jest nabycie konkretnej gry ani usługi przypisanej do jednego urządzenia, lecz nabycie określonej liczby praw wstępu do infrastruktury rekreacyjnej dostępnej w obiekcie.

Karta nie zawiera środków pieniężnych możliwych do wypłaty. Stanowi wyłącznie narzędzie rozliczeniowe umożliwiające realizację usługi. Karty mogą zostać zakupione u obsługi lub w kiosku samoobsługowym. Klient nie ma możliwości nabycia samej karty bez jej zasilenia i doładować ją w późniejszym terminie. Klient po wykorzystaniu środków na karcie w trakcie pobytu na terenie obiektu może ponownie zasilić kartę. Klient może, lecz nie musi zwrócić karty (zwrot karty nie jest obligatoryjny). Wnioskodawca zachęca klientów do powrotu i traktuje kartę jako rodzaj karnetu uprawniającego do wielu wejść. Karta jest ważna przez rok od ostatniego doładowania. W tym okresie klient korzystając z tej samej karty może ponownie wejść do lokalu i korzystać z dostępnych urządzeń. Zasadą jest, że karta jest uniwersalna, co pozwala przekazać kartę innej osobie w celu wykorzystania środków tam zawartych. Wnioskodawca przewiduje jednocześnie możliwość imiennej rejestracji celem udziału w zawodach i rywalizacji pomiędzy klientami.

Wstęp do lokali i urządzenia
Uruchomienie poszczególnych urządzeń następuje poprzez zbliżenie karty RFID do czytnika znajdującego się bezpośrednio na danym automacie. Czytnik pełni funkcję kontrolną, odpowiadając za weryfikację uprawnień klienta, naliczanie wykorzystanych aktywacji oraz obsługę procesu wejścia do gry. Na terenie obiektu nie występują bramki wejściowe. Dostęp do poszczególnych urządzeń jest kontrolowany indywidualnie na poziomie czytników.

W lokalu udostępniane są urządzenia o charakterze zręcznościowo-rekreacyjnym, w tym m.in.: automaty typu koszykówka, automaty bowlingowe (imitujące kręgle) oraz inne urządzenia, w których wynik uzależniony jest od indywidualnych umiejętności gracza. Rezultat rozgrywek (zdobyte punkty, ewentualne nagrody lub bonusy) zależy wyłącznie od zręczności i zaangażowania uczestnika, a nie od elementu przypadkowości charakterystycznego dla gier losowych.

Charakter i realizacja usługi
Świadczona usługa ma charakter kompleksowy i polega na odpłatnym udostępnieniu infrastruktury rozrywkowej w celu aktywnej rekreacji klientów, obejmując w szczególności:
– zapewnienie dostępu do lokalu,
– umożliwienie korzystania z określonej liczby urządzeń rekreacyjno-zręcznościowych,
– udostępnienie niezbędnego systemu rozliczeniowo-kontrolnego opartego o karty RFID.

Usługa nie stanowi gry losowej ani zakładu wzajemnego w rozumieniu właściwych przepisów; jej istotą jest rekreacja oraz możliwość samodzielnego korzystania przez klientów z udostępnionych atrakcji w ramach wykupionego pakietu. Celem wykonywanej usługi jest udostępnienie gier zręcznościowo-towarzyskich klientom w celu:
a) rywalizacji,
b) zabawy,
c) treningu.

Cel wykonywanej usługi można porównać do zmagań sportowych w takich dyscyplinach sportu jak kręgle czy bilard. W ramach realizowanej usługi klient oczekuje możliwości skorzystania z gier zręcznościowo-towarzyskich w ww. celach.

Usługa skierowana jest do każdego uczestnika, tj. do klienta indywidualnego oraz biznesowego. Uczestnicy chcący skorzystać z usługi akceptują regulamin określający zasady obowiązujące w lokalu oraz zasady gry na danym automacie. Usługa jest świadczona na takich samych zasadach zarówno dla klienta indywidualnego, jak i biznesowego.

Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność w ramach realizowanej usługi. Odpowiedzialność Wnioskodawcy ma charakter cywilnoprawny i wynika z faktu świadczenia odpłatnej usługi polegającej na umożliwieniu wstępu do obiektu oraz korzystania z infrastruktury rekreacyjno-zręcznościowej. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec klientów (uczestników korzystających z urządzeń) na zasadach ogólnych określonych w przepisach Kodeksu cywilnego, w szczególności w zakresie:
a) należytego wykonania usługi,
b) zapewnienia bezpieczeństwa użytkowania urządzeń,
c) zapewnienia bezpieczeństwa na terenie lokalu,
d) odpowiedzialności za szkody powstałe wskutek nienależytego wykonania usługi lub zaniedbań w utrzymaniu infrastruktury.

Podczas korzystania z urządzeń klienci co do zasady korzystają z nich samodzielnie. Udostępnione automaty zręcznościowo-rekreacyjne mają charakter samoobsługowy i nie wymagają udziału instruktora ani prowadzenia zajęć przez personel. Na terenie lokalu obecni są pracownicy Wnioskodawcy, jednak ich rola ma charakter wyłącznie organizacyjno-techniczny oraz porządkowy. W szczególności pracownicy mogą:
a) udzielić podstawowych informacji dotyczących zasad funkcjonowania obiektu oraz sposobu użycia karty RFID,
b) wyjaśnić techniczny sposób uruchomienia urządzenia (np. wskazać miejsce przyłożenia karty),
c) reagować w przypadku awarii urządzenia lub problemów technicznych,
d) nadzorować przestrzeganie regulaminu i zasad bezpieczeństwa.

Pracownicy nie prowadzą zajęć, nie świadczą usług instruktorskich ani szkoleniowych, nie wpływają na przebieg gry oraz nie ingerują w wynik uzyskiwany przez klienta. Wynik gry zależy wyłącznie od zręczności i umiejętności użytkownika.

Wynagrodzenie za usługę
W skład wynagrodzenia Wnioskodawcy składa się usługa wstępu, rejestrowana na kasie fiskalnej jako bilet wstępu do centrum rozrywki. Różnica w cenie wynika z liczby urządzeń, z których korzystać będzie klient. Wynagrodzenie za usługę będącą przedmiotem wniosku ma charakter zryczałtowany i jest ustalane w oparciu o system przedpłaconych pakietów (karnetów), obejmujących określoną liczbę jednostek rozliczeniowych („kredytów”), zapisywanych na karcie RFID klienta. Klient dokonuje zapłaty z góry za wybrany pakiet, a cena pakietu uzależniona jest od liczby kredytów wchodzących w jego skład. Konstrukcja cenowa została ukształtowana w taki sposób, aby większe pakiety (obejmujące większą liczbę kredytów) oferowały korzystniejszą relację ceny do liczby jednostek rozliczeniowych, co ma charakter marketingowy i zachęca do zakupu większych karnetów.

Wynagrodzenie należne Wnioskodawcy stanowi wyłącznie kwota zapłacona za wybrany pakiet kredytów – nie występują dodatkowe opłaty (np. abonamentowe, członkowskie ani manipulacyjne). Poszczególne urządzenia przypisane są do określonej liczby kredytów wymaganych do ich jednorazowej aktywacji. Skorzystanie z danego urządzenia powoduje automatyczne pobranie z karty odpowiedniej liczby kredytów (np. 1, 2 lub 3 kredyty), w zależności od rodzaju urządzenia, jego atrakcyjności, popularności oraz parametrów technicznych.

Nominalna wartość jednego kredytu nie jest stała w oderwaniu od pakietu – ekonomiczna wartość jednostkowa kredytu zależy od ceny konkretnego pakietu, w ramach którego został nabyty. Im większy pakiet, tym niższy koszt jednostkowy kredytu. Pakiety gier (karnety) oferowane są zgodnie z obowiązującym cennikiem. Podsumowując, wynagrodzenie za usługę obejmuje jedną całościową opłatę za nabycie pakietu uprawniającego do określonej liczby aktywacji urządzeń rekreacyjnych dostępnych w obiekcie.

W dalszej części wniosku Wnioskodawca przedstawił własne stanowisko wskazując m.in., że „wniesienie przez klientów opłaty za wstęp do obiektu rozrywkowego, umożliwia także skorzystanie z wybranych wcześniej automatów udostępnianych przez Wnioskodawcę. Wszystko to zapewniane jest przez Wnioskodawcę w celu zapewnienia szeroko pojętej rozrywki klientom. Korzystanie z automatów ma charakter rekreacyjny”.

W części D.4 wniosku przeznaczonej na INFORMACJE DODATKOWE (W TYM POUFNE) Wnioskodawca wskazał: „Tym samym, wniesienie opłaty przez klientów oznacza możliwość wstępu (wejścia) w rozumieniu stosowanym na potrzeby VAT. Uiszczenie opłaty za »wstęp« daje bowiem możliwość »uczestniczenia w czymś«, czyli z lokalu rozrywkowego, wyposażonego w odpowiednie automaty. Wnioskodawca informuje, że uzyskał inną Wiążącą Informację Stawkową dla opisanej usługi świadczonej w lokalu w (...), tj. WIS z dnia 24 marca 2026 r. sygn. 0112-KDSL2-2.440.23.2026.3.DS”.

Do ww. wniosku Wnioskodawca dołączył: (...).

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622), zwanej dalej Ordynacja podatkowa, postanowieniem z dnia 2 czerwca 2026 r., znak 0112-KDSL2-2.440.171.2026.1.DS, tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 15 czerwca 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Wnioskodawca nie skorzystał.

Uzasadnienie klasyfikacji
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:
1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;
2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług niezbędną do:
a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,
b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;
3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług
Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r., poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

W poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy, stanowiącego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wskazano bez względu na symbol PKWiU – „Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne”.

W tym miejscu należy wskazać, że przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęć „rozrywka”, „rekreacja”, „park rozrywki” czy też „wesołe miasteczko”. Aby zatem poznać ich znaczenie należy sięgnąć do wykładni językowej. Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje „rekreację” jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”, natomiast Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za „rekreację” uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”. W odniesieniu do „wesołego miasteczka” definicję taką przewiduje przykładowo internetowy Słownik Języka Polskiego PWN (www.sip.pwn.pl) wskazując, że „wesołe miasteczko” to teren z urządzeniami rozrywkowymi, takimi jak karuzele, strzelnice, kolejki. Natomiast sama „rozrywka” to coś, „co służy odprężeniu, wypoczynkowi”. Z kolei „park” można definiować jako duży ogród z alejkami i ścieżkami spacerowymi, jak również jako teren, na którym zgromadzony jest sprzęt. Biorąc pod uwagę powyższe wydaje się, że znaczenie obu pojęć jest w istocie bardzo zbliżone i obejmuje teren służący ogólnie odprężeniu i wypoczynkowi, na którym znajdują się określone atrakcje, w tym takie jak karuzele, kolejki i strzelnice.

Tak więc pojęcie „park rozrywki” należy rozumieć, jako miejsce zarówno otwarte jak i zamknięte, które służy jego klientom do odprężenia się, zabawy, wypoczynku, rozrywki.

Należy zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku w wysokości 8% wymienione w poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy usług i, jednakże tylko w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form, ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.

Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak, np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że zagadnienie związane z wykładnią analizowanych przepisów, w szczególności w odniesieniu do użytego w poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy sformułowania „wyłącznie w zakresie wstępu” było wielokrotnie przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego. W orzecznictwie utrwalony został jednoznaczny pogląd, że w tym przypadku wykładnia pojęcia „wstęp” nie może ograniczać się wyłącznie do wejścia do obiektu lub na imprezę rozrywkową bez możliwości aktywnego uczestniczenia w zaoferowanej usłudze i korzystania z urządzeń potrzebnych do jej realizacji, stanowiłoby to bowiem niczym nieuzasadnione zawężenie tego pojęcia. Jak podkreślono, użyte przez ustawodawcę sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu, stałych abonamentów lub biletów i innych form opłaty za umożliwienie zarówno biernego jak i aktywnego korzystania z rozrywki i rekreacji, w tym przystosowanych do tego sal, pomieszczeń oraz urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast określenie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi, które nie są związane z normalnym typowym użytkowaniem takiego obiektu, np. usługi restauracyjne na terenie sali sportowej, zakup napojów, odżywek, usługi osobistego/personalnego trenera – nie są objęte stawką obniżoną. Konsekwentnie podlegają opodatkowaniu stawką podstawową VAT.

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca na podstawie umowy najmu dysponuje lokalem stanowiącym centrum rozrywki. Jedną z usług w ofercie Wnioskodawcy jest usługa wstępu do tego lokalu, w ramach której udostępniane są urządzenia o charakterze rekreacyjno-zręcznościowym, zlokalizowane na terenie obiektu, służące do samodzielnego korzystania przez odwiedzających. Wstęp oraz możliwość korzystania z urządzeń odbywa się poprzez nabycie przez klienta przedpłaconej karty RFID. Karta stanowi elektroniczny nośnik uprawnień i środków, umożliwiający uzyskanie dostępu do określonych urządzeń oraz wykorzystanie wykupionego pakietu gier. Karta nie zawiera środków pieniężnych możliwych do wypłaty, stanowi wyłącznie narzędzie rozliczeniowe umożliwiające realizację usługi. Klient nie ma możliwości zakupu samej karty bez jej zasilenia i doładowania jej w późniejszym terminie. Po wykorzystaniu środków na karcie w trakcie pobytu na terenie obiektu klient może ponownie zasilić kartę. Karta jest ważna przez rok od ostatniego doładowania. W tym okresie klient korzystając z tej samej karty może ponownie wejść do lokalu i korzystać z dostępnych urządzeń. Wnioskodawca zachęca klientów do powrotu i traktuje kartę jako rodzaj karnetu uprawniającego do wielu wejść. Zakup pakietu gier nie jest przypisany do określonych automatów ani do z góry ustalonej konfiguracji urządzeń. Klient podejmuje decyzję o skorzystaniu z konkretnego urządzenia każdorazowo dopiero w momencie podejścia do wybranego automatu i zbliżenia karty RFID do czytnika znajdującego się na danym urządzeniu. Dopiero w tym momencie następuje aktywacja gry oraz wykorzystanie jednej jednostki z zakupionego pakietu. Poszczególne urządzenia przypisane są do określonej liczby kredytów wymaganych do ich jednorazowej aktywacji. Skorzystanie z danego urządzenia powoduje automatyczne pobranie z karty odpowiedniej liczby kredytów (np. 1, 2 lub 3 kredyty), w zależności od rodzaju urządzenia, jego atrakcyjności, popularności oraz parametrów technicznych. W lokalu udostępniane są urządzenia o charakterze zręcznościowo-rekreacyjnym, w których wynik uzależniony jest wyłącznie od indywidualnych umiejętności gracza, a nie od elementu przypadkowości charakterystycznego dla gier losowych. Na terenie lokalu obecni są pracownicy Wnioskodawcy, jednak ich rola ma charakter wyłącznie organizacyjno-techniczny oraz porządkowy. Celem wykonywanej usługi jest udostępnienie gier zręcznościowo-towarzyskich klientom w celu rywalizacji, zabawy oraz treningu. Wynagrodzenie należne Wnioskodawcy stanowi wyłącznie kwota zapłacona za wybrany pakiet kredytów – nie występują dodatkowe opłaty. Wynagrodzenie ma charakter zryczałtowany i jest ustalane w oparciu o system przedpłaconych pakietów, obejmujących określoną liczbę jednostek rozliczeniowych (kredytów), zapisywanych na karcie RFID klienta. Klient dokonuje zapłaty z góry za wybrany pakiet, a cena pakietu uzależniona jest od liczby kredytów wchodzących w jego skład.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że usługa będąca przedmiotem analizy, stanowi „Usługi związane z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne”, o których mowa w poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy.

W rezultacie opisana we wniosku usługa podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 65 załącznika nr 3 do ustawy.

Informacje dodatkowe
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
- usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
– w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że
- klasyfikacja usługi, lub
- stawka podatku właściwa dla usługi lub
- podstawa prawna stawki podatku
staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE
Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).