Interpretacja 0112-KDSL2-2.440.184.2025.4.KD

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 23 kwietnia 2025 r. (data wpływu 23 kwietnia 2025 r.), uzupełnionego pismami z dnia 9 czerwca 2025 r. (data wpływu 9 czerwca 2025 r.) oraz 21 lipca 2025 r. (data wpływu 21 lipca 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: usługa – udostępnienie lokalu znajdującego się przy (…) na rzecz (…) na podstawie przedstawionej „UMOWY NAJMU”

Opis usługi: Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej posiada i wykorzystuje lokal przy (…). Wnioskodawca współpracuje z (…) (zwanym dalej Operatorem) na podstawie umowy najmu zawartej w dniu (...). Operator wynajmuje lokal podróżnym w celu krótkotrwałego zakwaterowania w imieniu Wnioskodawcy. Umowa została zawarta na czas nieokreślony z możliwością jej rozwiązania z (…) okresem wypowiedzenia lub w każdym czasie za porozumieniem stron, pod warunkiem, że nie istnieją rezerwacje w przyszłości. Operator używa lokalu wyłącznie w celu odpłatnego zakwaterowania, nie może wykorzystywać lokalu na potrzeby własne ‒ organizowania własnych konferencji, spotkań, prowadzenia innej działalności. Operator podejmuje działania mające na celu pozyskanie klienta, umożliwia dokonanie rezerwacji przez klienta i wstęp do lokalu. Rezerwacje są dokonywane za pośrednictwem strony Operatora (oraz także innych kanałów sprzedaży obsługiwanych przez Operatora). Zgodnie z umową Wynagrodzenie Wnioskodawcy ustalono jako (…) kwoty netto (po odliczeniu kwoty VAT) uzyskanych z wynajmów za poszczególne okresy. Wnioskodawca zobowiązany jest zapewnić swoim kosztem utrzymanie apartamentu we właściwym stanie technicznym oraz ubezpieczyć wyposażenie przedmiotu najmu od następstw zdarzeń losowych oraz kradzieży. Wynajmowany lokal będzie w pełni umeblowany. Operator będzie wynajmował lokal osobom podróżującym w celach prywatnych i/lub biznesowych na krótkie okresy.

Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 68

Stawka podatku od towarów i usług: 23%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 ustawy w związku z art. 146 ef ust. 1 pkt 1 ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług.

UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 9 czerwca 2025 r. o przesłanie podpisanego oświadczenia, o którym mowa w art. 42b ust. 3 ustawy i doprecyzowanie opisu usługi oraz w dniu 21 lipca 2025 r. o doprecyzowanie opisu usługi.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi.

Wnioskodawca zwrócił się z wnioskiem o wydanie wiążącej informacji stawkowej (WIS) w związku z działalnością prowadzoną przez Wnioskodawcę polegającą na wynajmie apartamentu w (…).

1. Wykorzystywanie Lokalu na potrzeby działalności gospodarczej

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej posiada i wykorzystuje lokal przy (…) (dalej: Lokal). Lokal ten został zakupiony z zamiarem krótkoterminowego wynajmu na potrzeby zakwaterowania. Wnioskodawca od początku planował wykorzystywać Lokal w celach komercyjnych, oferując go osobom podróżującym w celach prywatnych i/lub biznesowych na krótkie okresy. W związku z tym, Lokal został odpowiednio wyposażony i przygotowany do wynajmu krótkoterminowego.

Z uwagi na oddalenie od miejsca zamieszkania, Wnioskodawca potrzebował nawiązać współpracę z podmiotem, który będzie w stanie na bieżąco wspierać podróżnego/użytkownika w dostępie do Lokalu, posprzątaniu, zarządzaniu rezerwacjami i innymi aspektami obsługi. W związku z tym rozpoczął współpracę z (…), który to podmiot włączył Lokal do swojej oferty wynajmu. (…) działa jako pośrednik, co pozwala na efektywne zarządzanie najmem krótkoterminowym. (…) przygotowuje Lokale do wynajmu (sprząta, pierze pościel, ręczniki itp.) i wydaje klucze podróżnym, pobierając opłatę za dniówkę pobytu i sprzątanie.

2. Stanowisko Wnioskodawcy

Biorąc pod uwagę, że świadczone usługi:

· stanowią usługę obiektu noclegowego,

· mają związek z krótkotrwałym zakwaterowaniem.

Zdaniem Wnioskodawcy, jego usługi mieszczą się grupowaniu 55 w PKWiU. Sekcja ta obejmuje m.in. „usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania”. Nie obejmuje natomiast „wynajmu nieruchomości mieszkalnych w celu dłuższego pobytu, zazwyczaj w cyklu miesięcznym lub rocznym, sklasyfikowanego w 68.20.1”.

Wnioskodawca podał, że zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy VAT w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy VAT – dla usług wymienionych w poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy VAT tj. "usług związanych z zakwaterowaniem" sklasyfikowanych w grupowaniu 55 PKWiU zastosowanie ma stawka 8% VAT.

W opinii Wnioskodawcy przepisy nie determinują żadnych dodatkowych warunków dla zastosowania stawki 8% VAT. W szczególności nie różnicują stawki w zależności od formy/osobowości prawnej podmiotu nabywającego usługę, ani od tego czy bezpośrednim nabywcą usługi jest sam beneficjent usługi korzystający z noclegu.

W związku z powyższym ‒ w ocenie Wnioskodawcy ‒ działalność polegająca na wynajmie Lokalu jest opodatkowana stawką 8% VAT.

3. Uzyskana klasyfikacja GUS

Wnioskodawca podał, że złożył wniosek do GUS w celu uzyskania całościowego potwierdzenia prawidłowości opodatkowania przychodów z wynajmu. W szczególności, Wnioskodawca dążył do potwierdzenia, że świadczone przez niego usługi wynajmu apartamentu są zgodne z obowiązującymi regulacjami podatkowymi, w tym m.in. na gruncie PIT.

Wniosek do GUS zawierał szczegółowy opis działalności, w tym informacje o charakterze wynajmu, sposobie zarządzania lokalem oraz współpracy z (…).

W myśl wydanej przez Główny Urząd Statystyczny klasyfikacji, działalność Wnioskodawcy związana z wynajmem Lokalu została sklasyfikowana w grupowaniu PKWiU 55.20.19.0 „Pozostałe usługi obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania bez obsługi”.

(…)

10. Różnice w stanie faktycznym w stosunku do WIS-ów wydanych w sprawach wynajmu apartamentów:

Wnioskodawca wskazał, że jest świadomy, że w sprawach wynajmu apartamentów przy współpracy z operatorami zostały wydane Wiążące Informacje Stawkowe.

Niemniej ‒ według Wnioskodawcy ‒ rozbieżności w stanie faktycznym w niniejszym wniosku wobec stanów faktycznych będących przedmiotem wydanych WISów są istotne i wydane WISy nie mają w niniejszej sprawie zastosowania. W przypadku WIS-ów, które funkcjonują w obrocie i z których wynika, że właściciel apartamentu powinien opodatkowywać swoje usługi wg stawki 23%, zasadniczo mamy do czynienia z sytuacjami, w których właściciel lokalu (np. apartamentu) oddaje go w długoterminowy wynajem operatorowi, takim jak hotel (w szczególności (…)) czy firma zarządzająca nieruchomościami. W takich przypadkach umowy najmu są zazwyczaj sformułowane w sposób typowy dla wynajmu długoterminowego, co oznacza, że Właściciel przekazuje lokal operatorowi na określony czas, operator ma pełną kontrolę nad jego użytkowaniem, a po zakończeniu umowy operator jest zobowiązany do zwrotu lokalu w stanie niepogorszonym, co jest typowe dla długoterminowego wynajmu.

Przykładowo:

- 0112-KDSL2-2.440.102.2023.4.EZ – umowa miała charakter umowy wynajmu

długoterminowego, w szczególności Wnioskodawca obciążał co miesiąc operatora fakturą za czynsz podstawowy (opłata stała zryczałtowana) oraz czynszem od obrotu, który stanowił procent od kwoty uzyskanej przez tę firmę od klientów pomniejszony o koszty mediów; w analizowanej sprawie nie ma mowy o czynszu za wynajem, wynagrodzenie Podatnika jest kalkulowane wyłącznie w oparciu o kwotę uzyskaną od podróżnych;

Wnioskodawca zaznaczył, że w przeciwieństwie do tego, w przypadku prowadzonej przez niego działalności, umowa z (…) ma charakter współpracy, w której Wnioskodawca aktywnie uczestniczy w procesie wynajmu.

Wnioskodawca podał, że nie tylko oddaje lokal do wynajmu, ale również ponosi odpowiedzialność za jego utrzymanie, co obejmuje bieżące koszty związane z zarządzaniem lokalem, naprawami oraz ubezpieczeniem.

Wnioskodawca wskazał, że jest odpowiedzialny za zapewnienie, że lokal jest w odpowiednim stanie do wynajmu, co wskazuje na jego aktywną rolę w świadczeniu usługi zakwaterowania. Podatnik ponosi ryzyko związane z brakiem wynajmu, co oznacza, że w przypadku niskiego zainteresowania lokalem, to on ponosi koszty związane z jego utrzymaniem, a nie operator.

Dodatkowo, w przypadku Wnioskodawcy, umowa z (…) nie jest umową długoterminową, lecz umową, która aktywuje się każdorazowo w związku z rezerwacją apartamentu przez finalnego odbiorcę usługi krótkotrwałego zakwaterowania. Operator działa jako pośrednik, a Wnioskodawca pozostaje bezpośrednio zaangażowany w proces wynajmu, co różni się od typowych umów długoterminowych, w których Podatnik traci kontrolę nad lokalem na dłuższy czas.

Te różnice w stanie faktycznym ‒ zdaniem Wnioskodawcy ‒ mają kluczowe znaczenie dla kwalifikacji podatkowej świadczonych usług. Wnioskodawca, jako właściciel lokalu, aktywnie uczestniczy w procesie wynajmu, co pozwala na zastosowanie obniżonej stawki VAT w wysokości 8% dla usług związanych z zakwaterowaniem, zgodnie z obowiązującymi przepisami.

11. Podobieństwo do interpretacji

Zdaniem Wnioskodawcy niniejsza sytuacja jest z kolei analogiczna do stanu faktycznego wskazanego w interpretacji z 1 lutego 2018 r., sygn. 0115-KDIT1-1.4012.849.2017.1.AJ, gdzie usługi zakwaterowania świadczone przy pomocy agenta były opodatkowane stawką 8% VAT. W interpretacji tej potwierdzono, że:

- „Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że rolą pośrednika - Spółki, której Wnioskodawca powierzył swoje apartamenty jest niejako zastąpienie jego w czynnościach związanych z wynajmem krótkoterminowym. Obecność pośrednika została podyktowana względami organizacyjnymi i jego rola ogranicza się niejako do zastąpienia Podatnika nieruchomości w czynnościach związanych z wynajmem krótkoterminowym”;

- „Wnioskodawca będzie podmiotem, który będzie nabywał korzyści z prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie najmu lokali w celu krótkotrwałego zakwaterowania”;

- „Fakt, że Wnioskodawca sam nie uczestniczy bezpośrednio w kontaktach z klientami korzystającymi z krótkotrwałego zakwaterowania, a czyni to poprzez pośrednika nie wpływa na zmianę zakresu świadczonej usługi, która ciągle pozostaje usługą najmu krótkoterminowego”.

Mając powyższe na względzie, Wnioskodawca wyraził swoje stanowisko, że w analizowanej sprawie właściwą stawką jest VAT 8%.

Do wniosku Wnioskodawca dołączył:

(…)

W piśmie z dnia 9 czerwca 2025 r. Wnioskodawca potwierdził, że przedmiotem wniosku jest pojedyncza usługa świadczona przez Wnioskodawcę oraz udzielił następujących wyjaśnień:

„(i)

Współpraca Podatnika z (…) stanowi zintegrowany proces w celu świadczenia na rzecz podróżnych usług związanych z ich krótkoterminowym zakwaterowaniem w Lokalu. W proces ten aktywnie zaangażowany jest zarówno Wnioskodawca, jak i (…). Działania obu stron są kompatybilne i wzajemnie się uzupełniają, co pozwala na efektywne zarządzanie wynajmem krótkoterminowym.

Niewątpliwie celem zaangażowania (…) przez Podatnika była chęć i potrzeba znalezienia podmiotu, który ››wyręczy‹‹ Podatnika w pewnych czynnościach związanych z wynajmem krótkoterminowym i bieżącą obsługą podróżnego.

Podatnik m.in. miał obowiązek przygotowania Lokalu do wynajmu (w jego gestii było wyposażenie i styl wyposażenia, brak tu narzuconych rozwiązań przez (…)), ma obowiązek dbania o stan techniczny Lokalu, aktywnie angażuje się w bieżące naprawy, zapewnia na bieżąco odpowiednie wyposażenie (np. uzupełnia naczynia, sztućce, dba o sprawność ekspresu do kawy itp.), ma obowiązek posiadania ubezpieczenia typowego dla wynajmu krótkoterminowego. Podatnik ma jednocześnie dostęp do Lokalu w czasie, gdy nie jest zarezerwowany.

(…) podejmuje z kolei działania mające na celu pozyskanie klienta, umożliwia dokonanie rezerwacji przez klienta i wstęp do Lokalu. Rezerwacje są dokonywane za pośrednictwem strony (…) (oraz także innych kanałów sprzedaży obsługiwanych przez (…). W tym sensie, ››umowa‹‹ zawierana jest przez podróżnego z (…). Przy tym, Podatnik ma wgląd do wszystkich rezerwacji, jak również może uzyskiwać dostęp do danych klientów.

Odnosząc się, do wspomnianego w Wezwaniu (…) Podatnik wyjaśnia, że we wskazanym wyżej zakresie jest on samodzielnie stroną umów z dostawcami mediów / Internetu i obsługuje te umowy samodzielnie, jak również samodzielnie uczestniczy w działaniach Wspólnoty Mieszkaniowej. Samodzielnie ponosi też koszty stałe i zmienne utrzymania Lokalu. Powyższy zapis umowy miał na celu umożliwienie (…) sprawnego działania w imieniu Podatnika np. w sytuacji awarii.

Biorąc powyższe pod uwagę, niniejsza sytuacja (w kontekście relacji między Podatnikiem a (…) oraz usługi świadczonej przez Podatnika):

· nie może być utożsamiana z wynajmem Lokalu przez aplikację typu np. (…), która zasadniczo ma na celu wyłącznie skojarzenie właściciela nieruchomości z klientem i nie angażuje swoich aktywów / pracowników czy współpracowników do bezpośredniej obsługi podróżnego;

· ani nie ma też charakteru długoterminowej umowy najmu i np. oddania nieruchomości od zarząd podmiotu realizującego swoją własną działalność hotelarską/(…).

(…) realizując zadania niezbędne do obsługi podróżnego niewątpliwie działa w celu zarobkowym i prowadzi samodzielnie działalność gospodarczą. W ramach swojej działalności działa jednak zarówno w interesie swoim, jak i interesie i na rzecz Podatnika.

Dla uniknięcia wszelkich wątpliwości, celem wniosku o WIS nie jest kwalifikacja usługi świadczonej przez (…) lecz wyłącznie kwalifikacja pojedynczej usługi świadczonej przez Podatnika (…)”.

Poniżej podatnik przedstawił wyjaśnienia dotyczące natury świadczonych usług.

(…).

(2) Wyjaśnienia dotyczące zawartej umowy

Umowa najmu zawarta (…). nie została wypowiedziana ani rozwiązana i nadal obowiązuje. Strony rokrocznie aneksują stawki, po których wynajmowany jest Lokal podróżnym”.

Do ww. pisma Wnioskodawca dołączył:

Z kolei pismem z dnia 21 lipca 2025 r. ‒ w odpowiedzi na pytania tutejszego organu zawarte w wezwaniu z dnia 30 czerwca 2025 r., znak 0112-KDSL2-2.440.184.2025.2.KD – Wnioskodawca udzielił następujących informacji:

1. W czyim imieniu i na czyją rzecz (…) udostępnia „podróżnym lokal nr (…) będący przedmiotem umowy?

Odpowiedź:

„(…) Podatnik podjął starania i skontaktował się z Kontrahentem celem uzyskania dodatkowych informacji. W korespondencji Kontrahent poinformował, że: Lokal jest udostępniany szeroko pojętym ››podróżnym‹‹ w imieniu Właściciela. Właściciel, za prowizję wyręczany jest w kwestiach marketingowych, technicznych, kontaktowych, szeroko pojętej obsługi rezerwacyjnej etc. Lokale objęte umowami nie są własnością (…)”

2. Czy Wnioskodawca jest stroną umów zawartych z „podróżnymi”?

Odpowiedź:

„Zgodnie z umową pomiędzy (…) oraz (…), ta część procesu wynajmu (tj. zawieranie umów z ››podróżnymi‹‹) jest po stronie (…) co pozwala maksymalnie uprościć proces wynajmu krótkoterminowego.

Cały proces wygląda następująco:

Podróżny dokonuje rezerwacji przez dany system rezerwacji i otrzymuje pakiet informacji niezbędnych do umożliwienia zakwaterowania w Lokalu, kanał zgłaszania skarg, reklamacji. System ten jest obsługiwany przez (…). Podróżni nie otrzymują danych właścicieli wynajmowanych lokali ze względu na ochronę danych. Sam proces przyjmowania Gości musi być możliwie uproszczony ze względu na wygodę podróżnych, jak i właścicieli lokali (w tym Podatnika). To Kontrahent jest pierwszym adresatem ewentualnych skarg, reklamacji. W tym sensie, ››umowa‹‹ zawierana jest przez podróżnego z (…), a Podatnik nie jest stroną tych umów. Podatnik ma jednak wgląd do wszystkich rezerwacji, jak również może uzyskiwać dostęp do danych podróżnych. W sytuacjach np. awarii czy zniszczeń Podatnik wspólnie z (…) rozstrzyga o sposobie załatwienia tych kwestii.

Wnioskodawca jest także podmiotem, który nabywa korzyści z prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie najmu lokali w celu krótkotrwałego zakwaterowania (co jest równoznaczne, że na jego rzecz w jego Lokalu odbywa się zakwaterowanie podróżnych). Fakt, że Wnioskodawca sam nie uczestniczy bezpośrednio w kontaktach z podróżnymi korzystającymi z krótkotrwałego zakwaterowania, a czyni to poprzez pośrednika nie wpływa na zmianę zakresu świadczonej usługi, która ciągle pozostaje usługą związaną z najmem krótkoterminowym (zakwaterowaniem).

(…)”.

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), postanowieniem z dnia 24 lipca 2025 r. znak r 0112-KDSL2-2.440.184.2025.3.KD tut. organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone Wnioskodawcy w dniu 30 lipca 2025 r. W odpowiedzi na powyższe postanowienie ‒ pismem z dnia 2 sierpnia 2025 r. Wnioskodawca poinformował, że nie planuje przedkładać dodatkowych dowodów co do meritum sprawy.

Uzasadnienie klasyfikacji usługi.

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

- niniejszych zasad metodycznych,

- uwag do poszczególnych sekcji,

- schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

- symbole grupowań,

- nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem, Sekcja L Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „USŁUGI ZWIĄZANE Z OBSŁUGĄ RYNKU NIERUCHOMOŚCI”. W ramach tej sekcji mieści się:

- kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,

- wynajem i obsługa nieruchomości własnych lub dzierżawionych,

- usługi agencji nieruchomości,

- usługi zarządzania nieruchomościami świadczone na zlecenie (włączając usługi w zakresie wyceny).

W sekcji tej zawarty jest m.in. dział 68 „USŁUGI ZWIĄZANE Z OBSŁUGĄ RYNKU NIERUCHOMOŚCI”.

Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) dział ten obejmuje:

- usługi wynajmujących, agentów i/lub maklerów w zakresie: kupna lub sprzedaży nieruchomości, wynajmowania nieruchomości oraz pozostałe usługi związane z nieruchomościami, takie jak: wycena nieruchomości; usługi te mogą być prowadzone na własnej lub dzierżawionej nieruchomości lub na zlecenie,

- realizację projektów budowlanych, na użytek własny lub na wynajem,

- zarządzanie nieruchomościami.

Dział ten nie obejmuje:

- realizacji projektów budowlanych do sprzedaży, sklasyfikowanej w 41.00,

- usług związanych z podziałem ziemi w celu jej ulepszenia, sklasyfikowanych w 42.99.29.0,

- usług hoteli, letnich domów, wynajmu pokoi gościnnych, pól namiotowych, kempingów i pozostałych obiektów i miejsc zakwaterowania na krótkie pobyty, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach działu 55.

Z kolei Sekcja I Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „Usługi związane z zakwaterowaniem i usługi gastronomiczne". W ramach tej sekcji mieści się m.in.:

- usługi w zakresie noclegów i usługi towarzyszące świadczone przez hotele, motele, pensjonaty, centra odnowy biologicznej i inne obiekty hotelowe,

- usługi świadczone przez schroniska młodzieżowe oraz chaty lub domki,

- usługi świadczone przez domy letniskowe, do których goście posiadają prawo wspólnego użytkowania przez określony okres każdego roku,

- usługi świadczone przez pola namiotowe i pola kempingowe, włączając pola dla pojazdów kempingowych,

- tymczasowe lub długoterminowe zakwaterowanie w domach studenckich, internatach i bursach szkolnych, hotelach pracowniczych, blokach mieszkalnych.

W sekcji tej zawarty jest m.in. dział 55 „Usługi związane z zakwaterowaniem”.

Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) dział ten obejmuje:

- usługi w zakresie zapewnienia krótkotrwałego pobytu turystom i pozostałym podróżnym,

- usługi w zakresie zakwaterowania na dłuższy okres studentów, osób pracujących i pozostałych osób.

Dział ten nie obejmuje:

- usługi w zakresie zapewnienia długotrwałego zakwaterowania, jako głównego miejsca pobytu w obiektach takich jak: apartamenty, zazwyczaj w cyklu miesięcznym lub rocznym, sklasyfikowanego w odpowiednich grupowaniach Sekcji L. Uwaga: niniejszy dział obejmuje zapewnienie wyłącznie zakwaterowania i/lub zakwaterowania z wyżywieniem i/lub możliwością korzystania z obiektów rekreacyjnych.

Ponadto należy wskazać, że niniejszy dział obejmuje zapewnienie wyłącznie zakwaterowania i/lub zakwaterowania z wyżywieniem i/lub możliwością korzystania z obiektów rekreacyjnych.

Aby określić, z jaką usługą mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie (najem /zakwaterowanie), należy przeanalizować cechy charakterystyczne świadczonej przez Podatnika usługi.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, że pomiędzy usługą zakwaterowania a usługą najmu zachodzą znaczące różnice; każda z ww. usług posiada swoje własne, charakterystyczne cechy.

W przypadku zakwaterowania, czas trwania usługi jest znacznie krótszy w porównaniu do usługi najmu. Podobna zależność zachodzi w kwestii sposobu rozliczania ww. usług - okres rozliczenia jest co do zasady dłuższy w przypadku usługi najmu (najczęściej miesięczny), a krótszy - czasami nawet kilkudniowy - przy usłudze zakwaterowania. Usługa najmu charakteryzuje się również mniejszą zmiennością osób, które przebywają w udostępnianej nieruchomości, lokalu czy innym pomieszczeniu. Zmienność ta jest o wiele większa w usłudze zakwaterowania.

Różne są także formy dokumentacji, na podstawie której świadczone są usługi. W przypadku zakwaterowania dokumentacja ta jest mniej złożona i sformalizowana. Natomiast usługa najmu świadczona jest na podstawie umowy, nierzadko jej strony zobowiązane są do przestrzegania określonego regulaminu, jak i zawarcia protokołu zdawczo-odbiorczego oraz uiszczenia kaucji zabezpieczającej. Odmienny jest także sposób oraz cel na jaki udostępniana zostaje nieruchomość. Zakwaterowanie odbywa się zwłaszcza w związku z podróżą, chęcią odpoczynku, zmianą otoczenia, a osoba zakwaterowana nie może w pełni rozporządzać nieruchomością, w której przebywa - często ma dostęp do recepcji, w której może jedynie zgłaszać swoje potrzeby oraz zastrzeżenia. Usługę zakwaterowania charakteryzują również usługi dodatkowe, które są jej nieodzownym elementem.

Występuje więc szereg cech, przesłanek i zależności, które świadczą o charakterze danej usługi.

Ponadto, w sytuacji świadczenia usługi na rzecz podmiotu pośredniczącego, kluczowy jest zakres czynności wykonywany przez wynajmującego na rzecz najemcy, a w dalszej kolejności ustalenie, czy istnieje ścisły związek pomiędzy wynajmującym a bezpośrednim beneficjentem usługi – zakwaterowanym.

W tym miejscu tutejszy organ wyjaśnia, że – jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego – Wnioskodawca ma zawartą z Operatorem umowę najmu, w ramach której Operator będzie wynajmował podróżnym w celu krótkotrwałego zakwaterowania apartament należący do Wnioskodawcy. Wynagrodzenie Wnioskodawcy zostało ustalone jako (…) kwot netto (po odliczeniu kwoty VAT) uzyskanych przez Operatora z tytułu wynajmu apartamentu podróżnym za poszczególne okresy. Operator zawiera umowy z podróżnymi, podejmuje działania mające na celu pozyskanie klienta, umożliwia dokonanie rezerwacji przez klienta oraz wstęp do lokalu. Za proces udostępnienia lokalu podróżnym odpowiada (…).

Podróżny dokonuje rezerwacji przez dany system rezerwacji i otrzymuje pakiet informacji niezbędnych do umożliwienia zakwaterowania w Lokalu, kanał zgłaszania skarg, reklamacji. System ten jest obsługiwany przez (…). Podróżni nie otrzymują danych właścicieli wynajmowanych lokali ze względu na ochronę danych. Sam proces przyjmowania Gości musi być możliwie uproszczony ze względu na wygodę podróżnych, jak i właścicieli lokali (w tym Podatnika). Jak wskazał Wnioskodawca, to Kontrahent (…) jest pierwszym adresatem ewentualnych skarg, reklamacji. W tym sensie, ››umowa‹‹ zawierana jest przez podróżnego z (…), a Podatnik nie jest stroną tych umów.

Co prawda, co podkreślił Wnioskodawca, Podatnik ma jednak wgląd do wszystkich rezerwacji, jak również może uzyskiwać dostęp do danych podróżnych. W sytuacjach np. awarii czy zniszczeń Podatnik wspólnie z (…) rozstrzyga o sposobie załatwienia tych kwestii. Wnioskodawca jest także podmiotem, który nabywa korzyści z prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie najmu lokali w celu krótkotrwałego zakwaterowania, co nie jest jednak równoznaczne, że na jego rzecz i w jego imieniu, w jego Lokalu odbywa się zakwaterowanie podróżnych.

Istotnym przy rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy jest charakter relacji mającej miejsce pomiędzy właścicielem a ostatecznym beneficjentem (podróżnym), ale również zakres czynności wynikających z umowy pomiędzy Wnioskodawcą a Operatorem (…).

Umowa najmu z podmiotem gospodarczym, który będzie udostępniał apartament podróżnym została zawarta na czas nieokreślony, z możliwością jej wypowiedzenia z zachowaniem (…) terminu wypowiedzenia lub w każdym czasie za porozumieniem stron, pod warunkiem, że nie istnieją rezerwacje w przyszłości. Wynajmowany lokal będzie w pełni umeblowany. Operator udostępnia lokal osobom podróżującym w celach prywatnych i/lub biznesowych na krótkie okresy.

(…)

Ponadto w uzupełnieniu wniosku z dnia 21 lipca 2025 r. Wnioskodawca wskazał: „Lokal jest udostępniany szeroko pojętym ››podróżnym‹‹ w imieniu Właściciela. Właściciel, za prowizję wyręczany jest w kwestiach marketingowych, technicznych, kontaktowych, szeroko pojętej obsługi rezerwacyjnej etc. Lokale objęte umowami nie są własnością (…). (…)”.

Jednak z przedstawionej umowy nie wynika, że Operator (…) ‒ działa w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy, tj. że pełni rolę pośrednika.

W tym miejscu konieczne jest zdefiniowanie pojęcia „usługi pośrednictwa”. W celu określenia, jakie czynności należy rozumieć pod pojęciem usług pośrednictwa – dla celów podatku od towarów i usług – należy oprzeć się na wykładni językowej. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (http://sjp.pwn.pl), przez pośrednictwo należy rozumieć działalność osoby trzeciej mającą na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron. Równorzędnie, przez pośrednictwo rozumie się kojarzenie kontrahentów w transakcjach handlowych, a więc załatwianie dla zarobku różnego rodzaju transakcji handlowych między dwiema stronami, uczestniczenie w zawieraniu takich transakcji.

Z kolei z doktrynalnego punktu widzenia cechą charakterystyczną pośrednictwa odróżniającą ten stosunek od innych umów jest fakt, że bezpośrednią przyczyną zawarcia bezpośrednio lub pośrednio umowy są działania pośrednika. Innymi słowy przez umowę o pośrednictwo należałoby rozumieć taki stosunek prawny istniejący pomiędzy dwiema stronami, z których jedna (pośrednik) otrzymuje zlecenie od drugiej, aby doprowadzić do wymiany gospodarczej świadczeń z osobą trzecią, przy czym znalezienie kontrahenta ma stanowić bezpośredni i decydujący rezultat starań pośrednika. Bezpośrednim celem aktywności pośrednika jest wywołanie skutku prawnego, polegającego na wprowadzeniu zleceniodawcy (podmiotu zastępowanego) w stosunek umowny z osobą trzecią.

W celu rozstrzygnięcia, co w świetle przepisów prawa podatkowego należy rozumieć pod pojęciem „pośrednictwa”, warto odnieść się do wyroku TSUE z dnia 21 czerwca 2007 r. w sprawie C-453/05 Volker Ludwig przeciwko Finanzamt Luckenwalde (ECLI:EU:C:2007:369), w którym TSUE stwierdził, że „(…) pośrednictwo stanowi działalność polegającą na pośredniczeniu, która może obejmować między innymi wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy, kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta warunków świadczeń wzajemnych, przy czym celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy. Zatem pojęcie pośrednictwa nie wymaga koniecznie, aby pośrednik działający jako subagent agenta głównego kontaktował się bezpośrednio z dwiema stronami umowy, aby negocjować wszystkie klauzule, jednakże pod warunkiem że jego działalność nie ogranicza się do zobowiązania do wykonania części czynności faktycznych związanych z umową” (pogrubienie tutejszego organu).

Natomiast w wyroku z dnia 13 grudnia 2001 r. w sprawie C-235/00 Commissioners of Customs & Excise przeciwko CSC Financial Services Ltd. (ECLI:EU:C:2001:696) TSUE orzekł, że pojęcie pośrednictwa obejmuje działalność wykonywaną przez osobę pośredniczącą, która nie jest stroną umowy dotyczącej produktu finansowego i której działalność różni się od typowych świadczeń umownych wykonywanych przez strony tych umów. W istocie pośrednictwo stanowi usługę świadczoną na rzecz strony umowy, za którą wypłaca ona wynagrodzenie jako za odrębną działalność pośrednictwa. Działalność ta może obejmować m.in. wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy, kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta warunków świadczeń wzajemnych. Celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy.

TSUE w orzeczeniu tym uznał, że znaczenie słowa „negocjacje”, w kontekście art. 13 część B lit. d pkt 5 VI Dyrektywy odnosi się do działalności pośrednika, który nie przyjmuje roli którejkolwiek ze stron umowy dotyczącej produktu finansowego oraz którego działalność polega na czymś innym, niż świadczenie usług wchodzących w zakres umowy, typowo wykonywanych przez strony takich umów. Negocjacje stanowią usługę świadczoną na rzecz strony umowy oraz są wynagradzane przez nią, polegającą na jednoznacznie określonym akcie mediacji. Mogą one polegać m.in. na wskazywaniu odpowiednich możliwości zawarcia takiej umowy, nawiązywaniu kontaktu z drugą stroną lub negocjowaniu, w imieniu i na rzecz klienta, warunków płatności, jakich ma dokonać jedna ze stron. Celem negocjacji jest zatem wykonanie wszystkich czynności niezbędnych w celu zawarcia przez dwie strony umowy, przy jednoczesnym braku jakiegokolwiek własnego zaangażowania negocjatora określonego w warunkach umowy.

W konsekwencji, żeby dla potrzeb podatku od towarów i usług uznać daną działalność za pośrednictwo konieczne jest, aby pośrednik wykonał przynajmniej niektóre z czynności:

- wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia umowy;

- uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę;

- prowadzenie negocjacji polegających na jednoznacznie określonym akcie mediacji;

- nawiązywanie kontaktu z drugą stroną lub negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta warunków płatności, jakich ma dokonać jedna ze stron.

W przedmiotowej sprawie z taką sytuacją nie mamy jednak do czynienia. Bowiem pomiędzy Wnioskodawcą a Operatorem obowiązuje umowa, na mocy której (…) dysponuje przedmiotem udostępnienia, a dopiero pomiędzy Operatorem a Podróżnym istnieje odrębna relacja.

Z zapisów umowy nie można wywnioskować, że istnieje jakakolwiek relacja pomiędzy Wnioskodawcą a beneficjentem (podróżnym).

W związku z powyższym, Wnioskodawca nie jest stroną umów krótkotrwałego zakwaterowania z podróżnymi, a więc nie będzie podmiotem świadczącym usługi krótkotrwałego zakwaterowania. Jak wskazuje opis sprawy i dokumenty, to Operator zajmuje się zakwaterowaniem podmiotów trzecich, natomiast Wnioskodawca udostępnia apartament na rzecz Operatora.

Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności świadczenia opisanej usługi należy stwierdzić, że usługa, która jest świadczona przez Wnioskodawcę na rzecz Operatora nie będzie stanowić usługi sklasyfikowanej w dziale PKWiU 55 USŁUGI ZWIĄZANE Z ZAKWATEROWANIEM.

Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem złożonego wniosku spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 68 USŁUGI ZWIĄZANE Z OBSŁUGĄ RYNKU NIERUCHOMOŚCI.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r., poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Usługa będąca przedmiotem wniosku mieści się w dziale 68 PKWiU i nie została wymieniona, jako usługa, dla której ustawodawca, w ustawie oraz w aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, przewidział obniżoną stawkę podatku. Zatem, właściwą stawką dla opodatkowania przedmiotowej usługi jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Informacje dodatkowe.

W związku z powołanymi przez Wnioskodawcę decyzjami WIS oraz interpretacją indywidualną tut. organ wyjaśnia.

Postępowanie o wydanie wiążącej informacji stawkowej i postępowanie o wydanie interpretacji indywidualnej, pomimo, że prowadzone są przez ten sam organ, tj. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, to dwa różne postępowania, każde z nich regulują inne przepisy i każde ma swoją specyfikę. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego jest postępowaniem, w którym składający wniosek o wydanie interpretacji ma obowiązek wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, a organ wydający interpretację może przyjąć za podstawę swoich rozważań wyłącznie stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. W postępowaniu tym organ nie może przeprowadzać postępowania dowodowego.

Natomiast postępowanie w zakresie wydania WIS, może dotyczyć wyłącznie jednego konkretnego świadczenia (towaru lub usługi lub świadczenia kompleksowego), oparte jest na szczegółowym opisie przedmiotu wniosku, dodatkowych wyjaśnieniach wnioskodawcy, analizie złożonych dokumentów oraz załączonych próbek. Co istotne, wydanie WIS jest wynikiem przeprowadzenia przez organ postępowania podatkowego, organ wydając WIS jest obowiązany wykazać istnienie poszczególnych faktów, dokonując ich oceny w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy.

Podkreślenia wymaga zatem, że rozstrzygnięcie zawarte w interpretacji indywidualnej w żadnym przypadku nie jest wiążące dla organu prowadzącego postępowanie podatkowe w sprawie o wydanie WIS.

Odnosząc się natomiast do cytowanych przez Wnioskodawcę w treści wniosku decyzji WIS, należy wyjaśnić, że każde postępowanie prowadzone w celu wydania WIS jest indywidualne i zawężone jedynie do jednego przedmiotu wniosku, który posiada swoje własne, odrębne i specyficzne cechy. Wydana WIS jest wynikiem przeprowadzonego w danej sprawie postępowania podatkowego, o czym wspomniano już wyżej. Warto również zauważyć, że Wnioskodawca nie jest adresatem cyt. we wniosku decyzji i korzysta jedynie z dostępu do zanonimizowanych treści WIS, wydanych dla innych podmiotów. Zgodnie z art. 42i ustawy, WIS, decyzja o zmianie WIS, decyzja o uchyleniu WIS oraz decyzja o odmowie wydania WIS, o której mowa w art. 42g ust. 3 ustawy, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę, danych objętych tajemnicą przedsiębiorstwa oraz danych, których zamieszczenie może prowadzić do naruszenia bezpieczeństwa publicznego lub porządku publicznego, są zamieszczane, bez zbędnej zwłoki, w Biuletynie Informacji Publicznej Krajowej Informacji Skarbowej. Zatem Wnioskodawca powołując się na WIS, które udostępnione zostały na podstawie art. 42i ustawy, ma dostęp jedynie do niektórych informacji zawartych w tych decyzjach. Nie posiada więc wszystkich informacji, które przedstawione zostały przez innego wnioskodawcę w toku prowadzonego postępowania, a które to informacje mogły mieć istotny wpływ na podjęte rozstrzygnięcie.

Na marginesie należy dodać, że na podstawie:

- art. 14da Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych może z urzędu zmienić wydaną interpretację ogólną lub objaśnienia podatkowe, jeżeli stwierdzi ich nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej;

- art. 42h ust. 3 pkt 4 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej ma możliwość zmiany z urzędu wydanej WIS, w przypadku gdy nie jest ona zgodna z przepisami prawa w wyniku błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

- usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

- klasyfikacja usługi, lub

- stawka podatku właściwa dla usługi lub

- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e- urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).