Interpretacja 0112-KDSL2-2.440.188.2025.7.AS

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 24 kwietnia 2025 r. (data wpływu 24 kwietnia 2025 r.), uzupełnionego pismami z dnia 30 maja 2025 r. (data wpływu 30 maja 2025 r.), z dnia 20 czerwca 2025 r. (data wpływu 20 czerwca 2025 r.), z dnia 14 lipca 2025 r. (data wpływu 14 lipca 2025 r.), z dnia 28 lipca 2025 r. (data wpływu 28 lipca 2025 r.) oraz z dnia 4 września 2025 r. (data wpływu 4 września 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: usługa – przygotowanie indywidualnego projektu aranżacji wnętrza lokalu w (…) wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych do ww. projektu

Opis usługi: Wnioskodawca jest architektem i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje projekty wnętrz oraz budynków – każdy z projektów jest wykonywany na indywidualne zamówienie klienta. W wyniku świadczonej usługi Wnioskodawca przygotowuje autorski projekt, którego Wnioskodawca jest głównym projektantem. Przy tworzeniu projektu Wnioskodawca korzysta z pomocy podwykonawców – jednak pracę podwykonawców należy traktować jako pracę pomocniczą, bowiem Wnioskodawca sprawdza i poprawia rysunki podwykonawcy, a podwykonawca nie wykonał żadnego rysunku/projektu samodzielnie. W celu realizacji usługi Wnioskodawca dokonuje analizy dokumentacji architektoniczno-budowlanej, analizy stanu istniejącego lokalu oraz jego inwentaryzacji (w tym pomiarów geometrii pomieszczeń oraz infrastruktury technicznej dla celów projektowych), tworzy 3 propozycje układów rozwiązań przestrzennych i wstępną aranżację wnętrz, tworzy model 3D wnętrza lokalu oraz wizualizacji w oparciu o wybrany przez Zamawiającego układ rozwiązań przestrzennych, tworzy projekt wykonawczy oraz tworzy zestawienie produktów i materiałów (z ilościami, cenami oraz sklepami gdzie można je kupić). Wykonany projekt składa się z (…). Projekt Wnioskodawcy jest autorskim przejawem działalności twórczej i posiada indywidualny charakter, który uwzględnia każdorazowo indywidualne wytyczne inwestora (takie jak rozmiar pomieszczeń, charakter nieruchomości, potrzeby inwestora etc.). Przy zleconym projekcie Wnioskodawca działa w sposób twórczy oraz indywidualny. Przygotowany projekt jest podpisany przez Wnioskodawcę jako autora projektu. Wraz z zakończeniem projektu Wnioskodawca przekazuje prawa autorskie do projektu nabywcy, czyli inwestorowi w zamian za honorarium (na warunkach wskazanych w umowie).

Rozstrzygnięcie: Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 24 kwietnia 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek o wydanie WIS w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 30 maja 2025 r. o przesłanie prawidłowo podpisanego pełnomocnictwa ze wskazaniem jakich czynności, w jakim postępowaniu może dokonywać pełnomocnik w imieniu swojego mocodawcy oraz przesłanie podpisanych załączników. Ponadto, wniosek uzupełniono w dniu 20 czerwca 2025 r. oraz w dniu 14 lipca 2025 r. o przesłanie dokumentów. Wniosek uzupełniono także w dniu 28 lipca 2025 r. oraz w dniu 4 września 2025 r. o doprecyzowanie opisu usługi.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi (ostatecznie przedstawiony w załączniku do uzupełnienia z dnia 30 maja 2025 r.):

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 226, z późn. zm., dalej: „Ustawa PIT”). Wnioskodawca od (…) r., prowadzi firmę w formie jednoosobowej działalności gospodarczej (…). Przedmiotem działalności przedsiębiorstwa Wnioskodawcy jest działalność w zakresie architektury (sklasyfikowana pod kodem PKD 71.11.Z).

Wraz z rejestracją działalności, Wnioskodawca, dokonał również rejestracji w rejestrze VAT (rejestracja w 2019 r.), jako podatnik VAT czynny w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 361 z późn. zm., dalej: „Ustawa VAT”).

Wnioskodawca jest architektem i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje projekty wnętrz oraz budynków – każdy z projektów jest wykonywany na indywidualne zamówienie klienta.

Wnioskodawca w dniu (...) r. uzyskał Wiążącą Informację Stawkową (sygn. ...), której ostatecznym przedmiotem była usługa wykonania projektu budowlanego.

W celu uniknięcia wątpliwości, Wnioskodawca składa niniejszy wniosek, aby uzyskać Wiążącą Informację Stawkową w zakresie usługi projektowania wnętrz, w wyniku której powstaje autorski projekt Wnioskodawcy.

Wnioskodawca wskazał, iż usługa dotyczy:

a) Usługi projektowania wnętrz na indywidualne zamówienie klienta. W wyniku świadczonej usługi Wnioskodawca przygotowuje autorski projekt do którego prawa autorskie następnie przekazuje klientowi w zamian za honorarium. Wnioskodawca jest główny projektantem, jednakże przy tworzeniu projektu korzysta z pomocy podwykonawców-specjalistów w zakresie specjalistycznych części projektu (np. projektu elektrycznego, sanitarnego etc.). Stworzony projekt posiada cechy utworu w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

b) Realizowana usługa jest wykonywana w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy – PKD 71.11.Z Działalność w zakresie architektury. Świadczona usługa jest usługą architektoniczną w rozumieniu PKWiU 71.11 – Usługi Architektoniczne.

Projekty realizowane przez Wnioskodawcę stanowią utwory w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 2509, z późn. zm.). Przy zleconych projektach Wnioskodawca działa w sposób twórczy oraz indywidualny. Przygotowane projekty są podpisane przez Wnioskodawcę jako autora projektu. Wraz z zakończeniem projektu Wnioskodawca przekazuje prawa autorskie do projektu nabywcy, czyli inwestorowi.

Przy realizacji niektórych projektów pomagają Wnioskodawcy kontrahenci (Podwykonawcy), którzy w ramach zleconych prac realizują prace związane z pomiarami obiektu do zaprojektowania, tworzeniem układów funkcjonalnych wnętrz, przygotowywaniem koncepcji oraz wizualizacji 3d, przygotowaniem dokumentacji wykonawczej. Współpracujący kontrahenci zrzekają się swoich praw autorskich na rzecz Wnioskodawcy. Kontrahenci są podwykonawcami, którzy również są przedsiębiorcami oraz polskimi rezydentami podatkowymi. Współpraca z kontrahentami (podwykonawcami) przebiega na podstawie umów współpracy pomiędzy przedsiębiorcami, tzn. w formule B2B lub na podstawie umów o dzieło. Autorskie prace wykonywane przez podwykonawców, jak np. projekty branżowe mogą być wykorzystane do realizacji wyłącznie tej jednej inwestycji i w kontekście wyłącznie tego projektu architektonicznego. Tym samym nie są oddzielnym świadczeniem, nie są objęte oddzielną umową z klientem.

Podwykonawcy wystawiają na rzecz Wnioskodawcy faktury, ze wskazaniem odbiorcy usługi jako firmę Wnioskodawcy. Wnioskodawca rozlicza się finansowo z podwykonawcami.

Przede wszystkim należy wskazać, iż opisane przez Wnioskodawcę świadczenie jest świadczeniem złożonym i kompleksowym. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.

W kwestii związanej z oceną charakteru świadczenia realizowanego przez Wnioskodawcę, należy podkreślić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne. Jednakże, jeśli jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń (usług/towarów), świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych. Dlatego w ramach głównego projektu Wnioskodawca, dla klienta przekazane zostaną również projekty branżowe podwykonawców. W przypadku Wnioskodawcy, wszystkie elementy wykonywane przez Wnioskodawcę lub zlecane podwykonawcom, zmierzają do wykonania jednej kompleksowej usługi, czyli realizacji pełnego projektu architektonicznego – projektu wnętrza dla klienta.

Nie bez znaczenia jest również fakt oferowania przez Wnioskodawcy usługi projektowej jako całości. Klienci Wnioskodawcy oczekują wykonania całego świadczenia oraz podjęcia prac wchodzących w jego skład. Świadczenie stanowi przedmiot jednej umowy zawartej z klientami Wnioskodawcy. W konsekwencji wszystkie czynności są ze sobą ściśle powiązane, tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.

Co jest również istotne, w analizowanym przypadku zapłata za wykonane świadczenie obejmuje łącznie wszystkie wyszczególnione elementy, takie jak: inwentaryzacja pomieszczeń, wykonanie koncepcji i wizualizacji oraz wykonanie szczegółowych projektów technicznych oraz branżowych (projekt sanitarny, elektryczny etc.). Wszystkie elementy pozwalają na stworzenie jednego dopracowanego projektu wnętrza.

Zatem klient Wnioskodawcy (Inwestor) nie jest zainteresowany wykonaniem poszczególnych czynności (realizowanych przez Podwykonawców), ale całością świadczenia (realizowanego przez Głównego Architekta – Wnioskodawcę). Jedynie bowiem łączna realizacja wszystkich wymienionych czynności może doprowadzić do osiągnięcia celu określonego w zawartej umowie – czyli usługi.

Każdy projekt Wnioskodawca realizuje jako przedsiębiorca, będąc głównym projektantem odpowiedzialnym za całość projektu. W ramach projektu wyłącznie Wnioskodawca utrzymuje kontakt z klientem i określa wytyczne projektowe. Wnioskodawca uzyskane wytyczne, może częściowo przekazywać swoim podwykonawcom, w zakresie w jakim są odpowiedzialni za przygotowanie odpowiedniej części dzieła (np. wykonanie pomiaru, zrealizowanie projektu sanitarnego etc.). Prace wykonywane przez podwykonawców podlegają nadzorowi oraz akceptacji Wnioskodawcy. Umowa o dzieło przenosi na Wnioskodawcę prawa autorskie prac wykonywanych przez Podwykonawców.

Analiza wszystkich składających się na świadczenie elementów nasuwa wniosek, że zadania realizowane przez Wnioskodawcę tworzą pewną całość, która wykazuje się związkiem przedmiotowym oraz funkcjonalnym.

Zrealizowany w opisany sposób projekt jest następnie sprzedawany konkretnemu klientowi przez Wnioskodawcę wraz z przeniesieniem praw autorskich. Wnioskodawca jest nagradzany przez klienta w formie honorarium.

Zdaniem Wnioskodawcy, w ten sposób zrealizowany kompleksowo produkt (usługa), stanowi utwór w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 2509, z późn. zm.). Zgodnie z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, aby powstał utwór, trzeba mieć do czynienia z przejawem działalności twórczej autora. Dodatkowo, utwór powinien wykazywać indywidualny charakter. Utworem, zgodnie z przepisami są m.in.: utwory architektoniczne, architektonicznourbanistyczne i urbanistyczne (art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych). Należy zatem uznać, że w przypadku Wnioskodawcy, który realizuje projekty wnętrz, mamy do czynienia z utworem. Projekty Wnioskodawcy są jego autorskimi przejawami działalności twórczej i posiadają indywidualny charakter, który uwzględnia każdorazowo indywidualne wytyczne inwestora (takie jak rozmiar pomieszczeń, charakter nieruchomości, potrzeby inwestora etc.).

Dyspozycja przepisu art. 41 ust. 1 ustawy VAT, wskazuje stawkę podatku od towarów i usług wynoszącą 22%, z zastrzeżeń m.in.: ust. 2-12c. Natomiast, art. 41 ust. 2 ustawy VAT, wskazuje, iż: „Dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4”.

Z punktu widzenia Wnioskodawcy istotna jest treść załącznika nr 3 ustawy VAT. W poz. 63 załącznika nr 3, zawierającego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wymienione zostały (bez względu na symbol PKWiU) usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania.

W związku z realizacją projektu, który stanowi – zdaniem Wnioskodawcy – utwór, oraz spełnieniem – w opinii Wnioskodawcy – przesłanek wynikających z art. 41 ust. 2, w związku z poz. 63 załącznika 3 ustawy VAT, Wnioskodawca może opodatkować sprzedaż usługi zrealizowanego projektu wnętrz ze stawką 8% podatku od towarów i usług.

W piśmie z dnia 20 czerwca 2025 r. będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 10 czerwca 2025 r., znak: 0112-KDSL2-2.440.188.2025.2.AS (wezwanie II) Wnioskodawca wskazał, że:

1. Na podstawie art. 42a ustawy VAT należy wskazać, iż WIS jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług. Przedmiotem wniosku nie jest jedna konkretna usługa wykonania projektu wnętrza, lecz interpretacja i potwierdzenie przez organy podatkowe, że sposób wykonywania usługi „projektowanie wnętrza” wykonywanej przez architekta na rzecz różnych klientów podlega opodatkowaniu stawką 8%. Usługa projektowania wnętrza, wykonywana przez projektanta, na rzecz różnych klientów opiera się na takich samych założeniach, tj. Wnioskodawca zawiera umowę na podstawie takiego samego wzoru umownego, przeprowadza metodologicznie taki sam zakres prac, uwzględniający inwentaryzację obiektu, stworzenie wizualizacji, wykonanie projektów specjalistycznych (elektryczny projekt, sanitarny), przekazanie gotowego projektu klientowi. Efektem wykonania usługi jest za każdym razem indywidualny projekt wykonany na zlecenie klienta. Szczegółowy zakres etapów prac stanowił opis wniosku WIS.

2. W ramach świadczenia usługi Wnioskodawca tworzy indywidualne projekty na rzecz swoich klientów.

3. Wnioskodawca w ramach świadczonej usługi zawiera z klientami takie same umowy. Wnioskodawca w ramach realizacji projektu realizuje projekt z wykorzystaniem podwykonawców.

Do uzupełnienia Wnioskodawca dołączył:

(…).

Z kolei, w piśmie z dnia 14 lipca 2025 r. będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 30 czerwca 2025 r., znak: 0112-KDSL2-2.440.188.2025.3.AS (wezwanie III), Wnioskodawca wskazał jeden, konkretny „projekt wnętrza” poprzez stwierdzenie, że zapytanie dotyczy projektu na Lokal w (…) oraz przesłanie następujących dokumentów:

(…).

W piśmie z dnia 28 lipca 2025 r. będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 21 lipca 2025 r., znak: 0112-KDSL2-2.440.188.2025.4.AS (wezwanie IV) Wnioskodawca doprecyzował opis usługi wskazując, że jest głównym projektantem, który tworzy i nadzoruje cały projekt.

Wnioskodawca współpracuje z podwykonawcami – jednak pracę podwykonawców należy traktować jako pracę pomocniczą. Załączone dokumenty – w postaci (…) – regulują stosunki między Wnioskodawcą oraz podwykonawcą. Niemniej jednak należy podkreślić, że faktyczna praca stanowi pomoc Wnioskodawcy i to Wnioskodawca odpowiada za finalny produkt. Wnioskodawca również przekazuje wytyczne podwykonawcy oraz przekazuje uwagi, jeżeli projekty podwykonawcy wymagają dopracowania. Finalnie – z klientem ma kontakt bezpośrednio Wnioskodawca, który przed klientem odpowiada za zrealizowany projekt. Wnioskodawca w ramach zawieranych umów przekazuje klientowi prawa autorskie do projektu oraz w zamian otrzymuje honorarium.

W związku z wątpliwościami organu odnośnie jednoznacznego ustalenia wkładu twórczego Wnioskodawcy w tworzenie projektu będącego przedmiotem wniosku, w piśmie z dnia 4 września 2025 r. będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 27 sierpnia 2025 r., znak: 0112-KDSL2-2.440.188.2025.5.AS (wezwanie V) Wnioskodawca na zadane przez tutejszy organ pytania przedstawił następujące informacje:

1. Jak przebiegał proces twórczy Wnioskodawcy podczas tworzenia przesłanego projektu aranżacji wnętrza lokalu w (…)? Należy szczegółowo opisać.

Odpowiedź: „Na podstawie rozmowy i ankiety klient podaje swoje indywidualne potrzeby, sugestie co ma się znaleźć we wnętrzu np. ilość miejsca na przechowywanie rzeczy lub np.: jaki rodzaj kolorów lubi. Na podstawie wytycznych tworzona jest indywidualna koncepcja funkcjonalna i estetyczna. Proces twórczy jest złożony opiera się obecnych trendach oraz indywidualnej wizji/pomyśle projektanta (Wnioskodawczyni). Koncepcja tworzona często jest odręcznie na papierze lub na komputerze w programach graficznych. Podwykonawcy otrzymują w formie pisemnej czy ustnej czy rysunkowej koncepcje i nanoszą ją do programu komputerowego, aby lepiej zobrazować koncepcje głównego projektanta (Wnioskodawczyni). Ten ostatni proces jest bardzo czasochłonny dlatego te rzeczy są zlecane. Po akceptacji koncepcji w formie wizualizacji czy plansz koncepcyjnych jest wykonywana dokumentacja wykonawcza, która już nie jest formą wyrazu koncepcyjnego tylko pracą warsztatową, która jest potrzebna ekipie wykończeniowej do realizacji remontu. Po akceptacji dokumentacji wysyłana jest lista zakupowa, która jest wykonana na podstawie koncepcji. W trakcie pracy klient wnosił swoje sugestie poprawy, były one nanoszone. Klient nie tworzy koncepcji, Wnioskodawczyni proponuje jak może wyglądać inna koncepcja”.

2. Czy projekty branżowe wykonane przez podwykonawców na potrzeby wykonania projektu wnętrza lokalu w (…) dostosowywane były do koncepcji Wnioskodawcy, czy to Wnioskodawca dostosowywał swoją koncepcję aranżacji wnętrza do projektu podwykonawcy?

Odpowiedź: „Wnioskodawczyni jest autorką projektu. Wnioskodawczyni przygotowuje pomysł (w ustaleniu z klientem i jego potrzebami), a następnie podwykonawca po akceptacji klienta koncepcji Wnioskodawczyni wykonuje dokumentację wykonawczą. Projekty branżowe są wykonywane na podstawie koncepcji Wnioskodawczyni - nie są utworem, tylko materiałem pomocniczym dla ekipy wykonawczej. Podwykonawca podczas wykonywania dokumentacji wykonawczej / rysunków technicznych nie tworzy koncepcji. Rola podwykonawcy to przyspieszenie i zoptymalizowanie pracy wnioskodawczyni, a nie proces twórczy”.

3. W odniesieniu do sformułowania „Wnioskodawczyni również przekazuje wytyczne podwykonawczyni oraz przekazuje uwagi, jeżeli projekty podwykonawcy wymagają doprecyzowania” należy wskazać jakie uwagi oraz wytyczne przekazane zostały podwykonawcy przez Wnioskodawcę podczas realizacji przedmiotowego projektu?

Odpowiedź: „Wnioskodawczyni po rozmowie z klientem tworzy koncepcje projektu. Mając gotową zaakceptowaną koncepcję i założenia, Wnioskodawczyni prosi o przygotowanie pierwszych rysunków przez podwykonawcę. Czynność podwykonawcy jest w tym procesie jedynie mechaniczna – tzn. mająca na celu przygotowanie rysunków, na podstawie wytycznych i koncepcji Wnioskodawczyni. Po otrzymanych rysunkach, Wnioskodawczyni sprawdza i poprawia rysunki wskazując uwagi dla podwykonawcy typu: »błędnie narysowane wysokości instalacji elektrycznych lub sanitarnych«, »rysunek błędnie odzwierciedlający przygotowaną przeze mnie koncepcje projektową« etc.”

4. Jeżeli będzie to możliwe to należy wskazać, jaki jest procentowy udział Wnioskodawcy w tworzenie przesłanego projektu aranżacji wnętrza lokalu w (…)?

Odpowiedź: „Bez Wnioskodawczyni projekt by nie powstał. Wnioskodawczyni ustala z klientem jego potrzeby, kreuje koncepcje pomieszczeń, a także funkcjonalne rozmieszczenie mebli i urządzeń w pomieszczeniu. Wnioskodawczyni jest projektantką. Rysunki wykonawcze są sprawdzane przez Wnioskodawczynię, wykonywane na podstawie jej wytycznych”.

5. W związku z brzmieniem (…) „(…)” należy wskazać jakim modyfikacjom, adaptacji w jakim zakresie, bądź jakim przeróbkom podlegały projekty branżowe wykonane na potrzeby projektu wnętrza lokalu w (…)? Należy szczegółowo opisać.

Odpowiedź: „Nie było żadnych modyfikacji, adaptacji i przeróbek w projekcie wnętrza lokalu w (…)”.

6. W związku z informacją, że „Finalnie z klientem ma kontakt bezpośrednio Wnioskodawczyni (…)” oraz postanowieniami wynikającymi z (…) przesłanej (…) należy jednoznacznie wskazać, kto – Wnioskodawca, czy podwykonawca – ma kontakt z klientem. Jeżeli obie te osoby, to należy wymienić w jakim czasie i w jakich kwestiach każda z osób kontaktowała się z klientem podczas prac nad projektem wnętrza lokalu w (…).

Odpowiedź: „Za kontakty z klientem odpowiedzialna jest Wnioskodawczyni. Podwykonawca może się kontaktować z klientem tylko w ściśle określonych sytuacjach (np. choroba Wnioskodawczyni) i zawsze o kontakcie jest informowana Wnioskodawczyni (np. w przypadku kontaktu e-mail – poprzez zamieszczenie Wnioskodawczyni w wiadomości jako »Do wiadomości«). W sprawie lokalu w (…) kontaktowała się tylko Wnioskodawczyni. Podwykonawca czasami wysyła wiadomości o informacji, że na dysku zostały zamieszczone rysunki czy wizualizacje, gdy np. Wnioskodawczyni nie ma możliwości wysyłania maili”.

7. W związku z zapisem (…) należy wskazać szczegółowo jakie „projekty” zostały wykonane przez podwykonawcę w ramach prac nad projektem aranżacji wnętrza lokalu w (…)?

Odpowiedź: „Podwykonawca nie wykonał żadnego całego projektu. Realizował wstępne rysunki techniczne i wizualizacje na podstawie koncepcji Wnioskodawczyni”.

8. Które z rysunków składających się na projekt aranżacji wnętrza lokalu w (…), są wykonane wyłącznie przez podwykonawcę? Należy wskazać konkretne numery rysunków.

Odpowiedź: „Żadne rysunki nie były wykonane wyłącznie przez podwykonawcę. Każdy rysunek był najpierw zaplanowany przez Wnioskodawczynie, a następnie poprawiany i/lub uwzględniany w ogólnej koncepcji, tak aby pasował do całości projektu. Podwykonawca wykonuje rysunki, ale na podstawie koncepcji wnioskodawczyni, co stanowi pracę jedynie techniczną”.

Z załączonej (…) wynikają m.in. następujące postanowienia:

(…).

W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być:

1) towar albo usługa, albo

2) towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.

Jak wynika z art. 42b ust. 5 ustawy, WIS może dotyczyć wyłącznie jednego towaru albo jednej usługi, albo jednego świadczenia złożonego/kompleksowego (składającego się z kilku towarów lub usług, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu).

Natomiast zgodnie z art. 42b ust. 2 pkt 3 lit. a ustawy, wniosek o wydanie WIS zawiera określenie przedmiotu wniosku, w tym szczegółowy opis towaru lub usługi, pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych.

Na podstawie ww. przepisu obowiązkiem wnioskodawcy jest wskazanie przedmiotu wniosku oraz przedstawienie jednoznacznego i wyczerpującego opisu czynności będącej jego przedmiotem. Każda bowiem informacja może decydować o sklasyfikowaniu danej czynności według odpowiedniej klasyfikacji. Zatem opis świadczenia mającego być przedmiotem WIS musi dotyczyć jednego konkretnego świadczenia (wykonywanego w jasno sprecyzowanych, konkretnych okolicznościach) i zostać przedstawiony szczegółowo, tak by można było jednoznacznie je zidentyfikować i dokonać klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną, Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych.

Przedmiotem WIS może być zatem jedna, konkretna usługa, wykonywana w określonych okolicznościach, dotycząca konkretnego przedmiotu. Co ważne, organ prowadzący postępowanie o wydanie WIS jest zobowiązany zgromadzić i przeanalizować materiał dowodowy dotyczący świadczenia wskazanego jako przedmiot wniosku.

W ramach prowadzonego w przedmiotowej sprawie postępowania tutejszy organ zgromadził materiał dowodowy, z którego wynika – co potwierdził jednoznacznie sam Wnioskodawca – że usługą będącą przedmiotem wniosku jest przygotowanie indywidualnego projektu aranżacji wnętrza lokalu w (…) wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych do ww. projektu na podstawie (…) w opisanych okolicznościach.

Tym samym należy podkreślić, że niniejsza WIS dotyczy usługi wykonania indywidualnego projektu aranżacji wnętrza lokalu w (…), realizowanej na podstawie zapisów przesłanej (…).

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Natomiast stosownie do art. 42a ustawy wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej ,,WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

W załączniku nr 3 do ustawy zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod poz. 63 wskazano, bez względu na symbol PKWiU „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2509) wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, (Dz. U. z 2025 r., poz. 24, z późn. zm.) przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności, przedmiotem prawa autorskiego – w myśl art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – są utwory:

1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);

2) plastyczne;

3) fotograficzne;

4) lutnicze;

5) wzornictwa przemysłowego;

6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;

7) muzyczne i słowno-muzyczne;

8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;

9) audiowizualne (w tym filmowe).

Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny cechy konieczne, wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka. Utwór musi zatem wykazywać łącznie trzy cechy:

1) stanowić przejaw działalności człowieka (twórcy);

2) stanowić przejaw działalności twórczej;

3) mieć indywidualny charakter.

O ile sens pierwszej z cech nie budzi wątpliwości, dwie pozostałe mają charakter ocenny. Jednakże stwierdzenie, że utwór to przejaw działalności twórczej uwypukla fakt, że utwór powinien stanowić rezultat działalności o charakterze kreacyjnym. Przesłanka ta, niekiedy określana przesłanką „oryginalności” utworu, kładzie nacisk na aspekt przedmiotowy, tj. odnoszący się do samego wytworu ludzkiego umysłu. Spełniona zostaje, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Nie może natomiast być uznany za utwór i objęty ochroną prawa autorskiego taki przejaw ludzkiej aktywności umysłowej, który jest rutynowy, standardowy lub typowy. Podkreśla to konieczność łącznego traktowania obu z wymienionych w pkt 2 i pkt 3 cech. Sam „przejaw działalności twórczej” nie jest warunkiem wystarczającym do zakwalifikowania określonego wytworu jako przedmiotu prawa autorskiego. Konieczne jest, by wytwór taki miał indywidualny charakter, tzn. żeby cechował się indywidualnością. Muszą zatem charakteryzować go dostatecznie doniosłe różnice w porównaniu z uprzednio wytworzonymi produktami intelektualnymi.

Kryteria powyższe były precyzowane w orzecznictwie. Przykładowo w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2006 r., sygn. akt III CSK 40/05 stwierdzono, że „rezultat wysiłku intelektualnego nie może być rutynowy, standardowy i typowy. Nie może być uznany za utwór i objęty ochroną prawa autorskiego taki przejaw ludzkiej aktywności umysłowej, któremu brak cech dostatecznie indywidualizujących, tj. odróżniających go od innych wytworów podobnego rodzaju i przeznaczenia”.

W innym orzeczeniu Sąd Najwyższy ocenił, że: „Proces tworzenia, w przeciwieństwie do pracy technicznej, polega na tym, że rezultat podejmowanego działania stanowi projekcję wyobraźni osoby, od której pochodzi, zmierzając do wypełniania tych elementów wykonywanego zadania, które nie są jedynie wynikiem zastosowania określonej wiedzy, sprawności, surowców, urządzeń bądź technologii. (…) Wymaganie nowości nie jest niezbędną cechą twórczości jako przejawu intelektualnej działalności człowieka. Utwór może być kompilacją wykorzystującą dane powszechnie dostępne pod warunkiem, że ich wybór, segregacja, sposób przedstawienia ma znamiona oryginalności” (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2006 r., I CK 281/05).

Nie każde dzieło (utwór) spełnia przesłanki utworu w rozumieniu ww. ustawy. Dotyczy to w szczególności świadczenia będącego powieleniem innych prac, a więc niebędących rezultatem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, jak również prac typowych, zawierających powtarzalne, nieoryginalne rozwiązania. Świadczenia (utwory) takie nie podlegają ochronie autorsko-prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Odwołując się do pojęcia „twórcy” w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wskazać należy, że twórcą w jej rozumieniu jest nie tylko jedyny twórca utworu, ale również osoby, które są współtwórcami stworzonego dzieła. Wykładnia systemowa zewnętrzna, oparta na zapisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych prowadzi do wniosku, że twórcą jest osoba fizyczna, która wykonała dany utwór sama lub z udziałem innych współtwórców.

Jak wynika z powołanych przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej, ustalony w jakiejkolwiek postaci. Przejawem działalności twórczej jest uzewnętrzniony rezultat działalności twórcy.

Jednocześnie wskazać należy, że w myśl postanowień rozdziału 5 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, autorskie prawa majątkowe do utworu mogą przejść na inne osoby na podstawie umowy o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub na podstawie umowy o korzystanie z utworu, zwanej licencją.

Według art. 41 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:

1) autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy;

2) nabywca autorskich praw majątkowych może przenieść je na inne osoby, chyba że umowa stanowi inaczej.

Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z utworu, zwana dalej „licencją”, obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione (art. 41 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji pojęcia „honorarium”, zatem można wyjaśnić jego znaczenie posługując się Słownikiem Języka Polskiego (Słownik Współczesnego Języka Polskiego, Wydawnictwo Wilga, Warszawa 1996, str. 309), według którego „honorarium to wynagrodzenie za pracę w wolnych zawodach”; ustawa ta nie definiuje także pojęcia „wolnego zawodu”. Nie oznacza to jednak, że wynagrodzenie otrzymane z tytułu udzielenia licencji do utworu, nie stanowi wynagrodzenia za pracę w wolnym zawodzie o charakterze honorarium, a wynagrodzenia za wykonaną pracę nie można utożsamiać z zapłatą za usługę wykonaną w ramach działalności gospodarczej.

Podsumowując, gdy usługi są wykonywane przez twórcę w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych i stanowią przedmiot autorskich praw majątkowych do utworu, a wynagrodzenie w formie honorarium odbywa się z przeniesieniem ww. praw, to z uwagi na nierozerwalność powyższych czynności, tj. sprzedaży usługi oraz praw autorskich, świadczenie to stanowi „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”, wymienione w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy.

W powołanym wyżej art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca określił definicję utworu. Zgodnie z tym przepisem przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Z powyższego przepisu wynika, że dany wytwór ludzkiej działalności musi spełniać dwie cechy, aby mógł zostać uznany za utwór. Kryteriami tymi jest twórczość oraz indywidualny charakter.

Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, Wnioskodawca jest architektem i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje projekty wnętrz oraz budynków – każdy z projektów jest wykonywany na indywidualne zamówienie klienta. W wyniku świadczonej usługi Wnioskodawca przygotowuje autorski projekt, którego Wnioskodawca jest głównym projektantem. Przy tworzeniu projektu Wnioskodawca korzysta z pomocy podwykonawców – jednak pracę podwykonawców należy traktować jako pracę pomocniczą, bowiem Wnioskodawca sprawdza i poprawia rysunki podwykonawcy, a podwykonawca nie wykonał żadnego rysunku/projektu samodzielnie. W celu realizacji usługi Wnioskodawca dokonuje analizy dokumentacji architektoniczno-budowlanej, analizy stanu istniejącego lokalu oraz jego inwentaryzacji (w tym pomiarów geometrii pomieszczeń oraz infrastruktury technicznej dla celów projektowych), tworzy 3 propozycje układów rozwiązań przestrzennych i wstępną aranżację wnętrz, tworzy model 3D wnętrza lokalu oraz wizualizacji w oparciu o wybrany przez Zamawiającego układ rozwiązań przestrzennych, tworzy projekt wykonawczy oraz tworzy zestawienie produktów i materiałów (z ilościami, cenami oraz sklepami gdzie można je kupić). Projekt Wnioskodawcy jest autorskim przejawem działalności twórczej i posiada indywidualny charakter, który uwzględnia każdorazowo indywidualne wytyczne inwestora (takie jak rozmiar pomieszczeń, charakter nieruchomości, potrzeby inwestora etc.).

Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wykazała, że projekt aranżacji wnętrza lokalu w (…), będący przedmiotem świadczonej przez Wnioskodawcę usługi, jest przejawem działalności twórczej Wnioskodawcy oraz ma indywidualny charakter. Wnioskodawca na bazie dokumentów, zgromadzonych informacji o danym wnętrzu, ale też bazując na własnej wizji i koncepcji, uwzględniając każdorazowo indywidualne wytyczne inwestora, wykonuje projekt wnętrza składający się z (…).

Zawarte w projekcie wnętrza (…) przedstawiające (…) nie są szablonowe i często spotykane co sprawia, że cały projekt wnętrza posiada cechy odróżniające go od innych podobnych produktów z uwagi na to, iż został przygotowany w celu urządzenia konkretnego wnętrza w konkretnym budynku według koncepcji Wnioskodawcy. Wnioskodawca tworzył ww. projekt kreując własne, wyjątkowe rozwiązania, ale też uwzględniając m.in. wykonane pomiary, wybrany przez Zamawiającego układ funkcjonalny, jego preferencje estetyczne i wybrane rozwiązania. Tym samym, jest mało prawdopodobne, aby taki sam projekt został sporządzony w przyszłości przez inną osobę. Swoboda twórcza Wnioskodawcy w projektowaniu przejawia się na wielu poziomach – od planowania przestrzeni, przez dobór materiałów, aż po kreowanie stylu i estetyki projektu. Każda podjęta przez Wnioskodawcę decyzja jest wynikiem indywidualnego podejścia, które łączy w sobie wiedzę techniczną i artystyczną wizję. Jak bowiem wskazał Wnioskodawca: „Proces twórczy jest złożony opiera się obecnych trendach oraz indywidualnej wizji/pomyśle projektanta (Wnioskodawczyni)”. Co istotne, projekt został oznaczony symbolem oraz firmą, którą posługuje się Wnioskodawca. Jest także podpisany przez Wnioskodawcę jako autora projektu.

Ponadto, jak wynika z (…), w której (…). Z ww. (…) wynika również, że (…).

Wnioskodawca co prawda wskazał, że przy realizacji projektu korzysta z usług podwykonawcy, jednak zgodnie z wyjaśnieniami odnoszącymi się do zapisów umowy pomiędzy Wnioskodawcą a podwykonawcą, działania podwykonawcy związane są z nanoszeniem do programu komputerowego otrzymanej w formie pisemnej lub ustnej czy rysunkowej koncepcji, aby lepiej zobrazować koncepcje głównego projektanta (Wnioskodawcy). Proces ten jest bardzo czasochłonny, dlatego te rzeczy są zlecane.

Z dokonanej analizy wynika, że stworzony przez Wnioskodawcę projekt aranżacji wnętrza lokalu w (…) jest efektem pracy angażującej wyobraźnię, niepowtarzalnym, niestandardowym, o twórczym charakterze. Wykorzystując zatem dostępne narzędzia i technologie w połączeniu z własną wizją artystyczną Wnioskodawca stworzył nowy wytwór intelektu – utwór. Z kolei oznaczenie projektu symbolem oraz firmą, którą posługuje się Wnioskodawca, a także podpisanie projektu pozwala domniemywać, że Wnioskodawca jest twórcą projektu aranżacji wnętrza.

Biorąc pod uwagę dokonaną wyżej analizę prowadzącą do wniosku, że stworzony przez Wnioskodawcę projekt aranżacji wnętrza lokalu w (…) stanowi utwór w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oznaczenie ww. projektu w sposób pozwalający domniemywać, że Wnioskodawca jest jego twórcą, a także zapisy (…) – z których wynika, że za wykonanie projektu oraz przeniesienie autorskich praw majątkowych do niego na Zamawiającego Wnioskodawca otrzyma honorarium – należy stwierdzić, że usługa ta podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

- usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

- klasyfikacja usługi, lub

- stawka podatku właściwa dla usługi lub

- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e- urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).