Interpretacja 0112-KDSL2-2.440.233.2025.3.IH

DECYZJA

Na podstawie art. 42g ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775), zwanej dalej ustawą, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej – odmawia wydania wiążącej informacji stawkowej w sprawie wniosku z dnia z dnia 16 maja 2025 r. (data wpływu 16 maja 2025 r.), uzupełnionego pismem z dnia 10 lipca 2025 r. (data wpływu 10 lipca 2025 r.), o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej świadczenia – usługi noclegowej (poprzedzonej wcześniejszą rezerwacją) wraz z (…) wyżywieniem (śniadanie, obiad, kolacja) świadczonej przez (…) na rzecz organizatora obozu sportowego, który reprezentuje grupę (…).

UZASADNIENIE

W dniu 16 maja 2025 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej ww. świadczenia. Wniosek uzupełniono w dniu 10 lipca 2025 r. o doprecyzowanie opisu świadczenia i przesłanie dokumentów.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis:

(…) jest czynnym podatnikiem podatku VAT. W swojej strukturze organizacyjnej posiada (…). (…) Gdy w dalszej części jest mowa, że (...) świadczy usługę należy przez to rozumieć, że są to czynności (…), jako podatnika, realizowane za pośrednictwem (...).

(…) zakupiło budynek hotelu, który oddano w trwały zarząd (...).

Przedmiotem wniosku jest świadczenie polegające na świadczeniu usług noclegowych przez (...) dla grup (…) wraz z (…) wyżywieniem.

Usługi będące składową świadczenia:

- rezerwacja usługi;

- usługa noclegowa;

- zapewnienie (…) wyżywienia (śniadanie, obiad i kolacja).

Rezerwacja hotelu: Warunkiem skorzystania z ww. świadczenia jest rezerwacja przez zainteresowanych – grupy (…). W konsekwencji tego, grupy (…) będą każdorazowo zobowiązane do zawarcia umowy (…) i jej bezwzględnego przestrzegania.

Grupy (…) (dalej: „Klient”) osobiście, mailowo lub telefonicznie dokonują rezerwacji usługi noclegowej wraz z (…) wyżywieniem. Podczas rezerwacji Klient wskazuje ilość osób, które zawiera grupa, ich grupę wiekową, początek i koniec rezerwacji oraz liczbę pokoi, z których chce skorzystać.

Hotel dysponuje pokojami hotelowymi wg poniższego zestawienia:

Liczba pokoi: (…), w tym:

(…).

Klient decyduje na jaki czas i w jakim terminie chce skorzystać z usługi noclegowej z (…) wyżywieniem i w przypadku, gdy hotel nie jest zajęty w określonym terminie – ww. świadczenie zostaje zarezerwowane. Wysokość wynagrodzenia zależy od czasu, na jaki hotel jest udostępniany oraz od liczby osób z niego korzystających. Ponosi się więc odpłatność za osobę. Zatem wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowi iloczyn ustalonej opłaty, czasu rezerwacji (ilości dób) oraz liczby osób, składających się na grupę (…). W zamian za ustalone wynagrodzenie Wnioskodawca świadczy ww. świadczenie.

Zasady korzystania z hotelu określa regulamin.

(…)

Nocleg: Pokój hotelowy wynajmowany jest na doby. Doba hotelowa rozpoczyna się o godzinie (…) w dniu przyjazdu, kończy o godzinie (…) dnia następnego. Życzenie przedłużenia pobytu poza okres wskazany w dniu przybycia Klient powinien zgłosić w recepcji do godziny (…) dnia, w którym upływa termin wynajmu pokoju.

(…)

Przygotowanie posiłków: (...) przygotowuje posiłki we własnym zakresie (za pośrednictwem kucharzy zatrudnionych przez (...) oraz poszczególnych składników dań niezbędnych celem przygotowania wybranych przez Klienta posiłków – zakupionych przez (...)), na miejscu (w kuchni hotelowej) i wydaje Klientom w restauracji hotelowej.

Jak już zostało wskazane wcześniej, na (…) wyżywienie składa się śniadanie, obiad i kolacja. (…) wyżywienie dla grup (…) wydawane jest w formie szwedzkiego stołu. Klienci nie mają zatem wyboru dań jakie zostaną im zaserwowane. Mogą jedynie dokonać wyboru skosztowanego przez nich dania, lecz wyłącznie spośród dań, które zostały wydane w formie szwedzkiego stołu.

Serwowane dla Klientów dania nie zawierają składników posiłków, którymi są krewetki, małże, homary, ośmiornice, kawior i przetwory na ich bazie.

Ponadto, Klienci podczas poszczególnych posiłków mogą skorzystać z zestawu do zaparzania kawy i herbaty. Do ich dyspozycji są również woda i soki w dzbankach. W hotelu nie sprzedaje się ani nie podaje alkoholu.

Poszczególne posiłki wydawane są we wskazanych przez hotel godzinach. Osoby, które w tych konkretnych godzinach nie pojawią się w restauracji hotelowej – nie skorzystają z wykupionego dla nich posiłku.

Pierwszego dnia zarezerwowanego pobytu pierwszym posiłkiem grup (…) jest obiad. Ostatnim posiłkiem ostatniego dnia pobytu jest zaś śniadanie.

Rozliczenie płatności: W zamian za ww. świadczenie, Klient zobowiązuje się zapłacić na rzecz (...) kwotę stanowiącą opisane powyżej wynagrodzenie. Cena zawiera podatek VAT. Zapłata całości ceny musi nastąpić w uzgodnionych indywidualne terminach od (...) do (…) dni od daty wystawienia faktury przez (...).

Za dzień zapłaty uważa się dzień uznania wskazanej kwoty na rachunku bankowym (...).

(…)

Do wniosku Wnioskodawca dołączył:

(…).

W toku analizy sprawy wszczętej ww. wnioskiem – w celu dokonania prawidłowej identyfikacji i klasyfikacji świadczenia będącego przedmiotem wniosku – tut. organ stwierdził konieczność uzupełnienia wniosku. W związku z powyższym, pismem z dnia 26 czerwca 2025 r., znak 0112-KDSL2-2.440.233.2025.1.IH, wezwano Wnioskodawcę o dodatkowe informacje i dokumenty.

W piśmie z dnia 10 lipca 2025 r. (data wpływu 10 lipca 2025 r.), będącym uzupełnieniem wniosku, Wnioskodawca – w odpowiedzi na pytania tutejszego organu zawarte w wezwaniu z dnia 26 czerwca 2025 r., znak 0112-KDSL2-2.440.233.2025.1.IH – udzielił następujących informacji:

1) Jednoznaczne wskazanie czy świadczenie będące przedmiotem wniosku realizowane jest na rzecz organizatora obozu sportowego, który reprezentuje „grupę (…)” i wszystkie te osoby korzystać będą ze świadczonej przez Wnioskodawcę „usługi noclegowej wraz z (…) wyżywieniem”?

Odpowiedź: Świadczenie będące przedmiotem wniosku realizowane jest na rzecz organizatora obozu sportowego, który reprezentuje grupę (…). Wszyscy członkowie obozu sportowego – grupy (…) będą korzystać ze świadczonej przez Wnioskodawcę usługi noclegowej wraz z (…) wyżywieniem.

2) Jakie są oczekiwania nabywcy (Klienta) w odniesieniu do świadczenia będącego przedmiotem wniosku? Należy szczegółowo opisać.

Odpowiedź: Oczekiwaniem Nabywcy w odniesieniu do świadczenia będącego przedmiotem wniosku jest skorzystanie z noclegu wraz z (…) wyżywieniem przez wszystkich uczestników obozu (śniadanie, obiad, kolacja). Nabywcy zależy na tym, aby działając jako organizator obozu nie zajmował się odrębnie organizacją noclegu dla obozu oraz odrębnie organizacją wyżywienia dla uczestników obozu. Celem Nabywcy – organizatora obozu sportowego jest nabycie jednej, kompleksowej usługi. Dla nabywcy istotne jest, że nabywając kompleksowo noclegi z wyżywieniem zyskuje on gwarancję, że każdy uczestnik obozu będzie miał zapewniony nocleg i posiłki, będzie miał zapewnione miejsce do spożycia posiłku oraz konsumpcja będzie odbywać się w tym samym obiekcie, co nocleg.

3) W jakiej formie oraz w jaki sposób Wnioskodawca prezentuje swoją ofertę potencjalnym Klientom? – należy szczegółowo opisać tę kwestię.

Odpowiedź: Wnioskodawca udostępnia swoją ofertę (…). Dodatkowo oferta Wnioskodawcy widnieje (…).

Na (…) znajdują się informacje o ofercie Wnioskodawcy oraz miejscu ich świadczenia. Podkreśla się, że w jednym obiekcie zapewniona jest realizacja wszystkich usług częściowych. Ponadto hotel znajduje się na terenie kompleksu (...), gdzie przyjeżdżają dziecięce i młodzieżowe drużyny (…), co powoduje, że trenerzy takich drużyn mogą być zainteresowani zorganizowaniem obozu właśnie w (…).

Szczegółowe informacje potencjalni Klienci mogą pozyskać na recepcji hotelu oraz w rozmowie telefonicznej.

Nie wyklucza się innych możliwości pozyskiwania klientów niż tylko informacja na (…). (…)

4) W związku z informacją: „(…) zakupiło budynek hotelu (…) Hotel dysponuje pokojami hotelowymi (…)” należy wskazać:

a) jaka jest jego klasyfikacja, zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) – (Dz. U. z 1999 r. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.)? Należy wskazać klasę PKOB budynku – symbol PKOB czterocyfrowy.

Odpowiedź: Zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) – (Dz. U. z 1999 r. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.) hotel, będący przedmiotem wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej, należy klasyfikować pod symbolem PKOB – 1211.

b) do którego rodzaju i kategorii obiektów hotelarskich, o których mowa w ustawie o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U. z 2023 r., poz. 1944) zaszeregowany jest obiekt?

Odpowiedź: Obiekt zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1944), zaszeregowany jest jako hotel – obiekt posiadający co najmniej 10 pokoi, w tym większość miejsc w pokojach jedno- i dwuosobowych, świadczące szeroki zakres usług związanych z pobytem klientów. Hotel spełnia wymagania (…).

c) czy ww. obiekt spełnia wymagania, o których mowa w art. 35 ust. 1 oraz ust. 2 ww. ustawy o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych?

Odpowiedź: Ww. obiekt spełnia wymagania, o których mowa w art. 35 ust. 1 oraz ust. 2 ww. ustawy o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych.

d) jaki rodzaj umeblowania i wyposażenia znajduje się w pokojach udostępnianych w ramach świadczenia będącego przedmiotem wniosku? Należy wymienić i opisać odrębnie dla każdego „rodzaju pokoju” wskazanego w opisie sprawy.

Odpowiedź: Wszystkie rodzaje pokoi wskazane w opisie sprawy we wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej posiadają jednakowe wyposażenie. Wszystkie pokoje mają też bardzo podobną powierzchnię użytkową, różnią się jedynie ilością i wielkością łóżek. Do wyposażenia pokoi należą co do zasady (…).

Dodatkowo Wnioskodawca informuje, iż (…) pokoje nie posiadają (…). Nie są to jednak pokoje jednego „rodzaju”, lecz pokoje o różnym „rodzaju”. Wynika to z ich lokalizacji w obiekcie.

5) W związku z zawartą w opisie sprawy informacją o treści: „(...)” należy wskazać:

a) na czym polega „(…)”? – należy szczegółowo opisać;

Odpowiedź: (…).

b) na czym polega „(…)”? – należy szczegółowo opisać;

Odpowiedź: (…).

c) czy Klient w ramach świadczenia będącego przedmiotem wniosku ma możliwość rezygnacji z danego rodzaju posiłku/posiłków (śniadania, obiadu, kolacji)? Jeżeli tak, to czy w takiej sytuacji zmienia się wysokość wynagrodzenia otrzymywanego przez Wnioskodawcę (należy opisać, w jaki sposób kalkulowane jest wynagrodzenie w takiej sytuacji)?

Odpowiedź: Klient w ramach świadczenia będącego przedmiotem wniosku nie ma możliwości rezygnacji z danego rodzaju posiłku/posiłków (śniadanie, obiad, kolacja). W indywidualnych przypadkach jest możliwość zmiany godzin wydania takich posiłków, lecz nie ma możliwości rezygnacji z wydanych posiłków. Nieskorzystanie z posiłku nie będzie miało wpływu na cenę, do zapłaty której zobowiązany jest klient.

6) W związku z zawartymi w opisie sprawy informacjami o treści: „Przygotowanie posiłków: (...) przygotowuje posiłki we własnym zakresie (za pośrednictwem kucharzy zatrudnionych przez (...) oraz poszczególnych składników dań niezbędnych celem przygotowania wybranych przez Klienta posiłków – zakupionych przez (...)), na miejscu (w kuchni hotelowej) i wydaje Klientom w restauracji hotelowej. (…) Klienci nie mają zatem wyboru dań jakie zostaną im zaserwowane. Mogą jedynie dokonać wyboru skosztowanego przez nich dania, lecz wyłącznie spośród dań, które zostały wydane w formie szwedzkiego stołu” należy jednoznacznie wskazać, czy Klient:

a) ma możliwość wyboru dań, jakie zostaną zaserwowane „uczestnikom korzystającym z usługi noclegowej wraz z (…) wyżywieniem” (jeśli tak, to w jaki sposób są one serwowane/wydawane?),

czy

b) nie ma możliwości wyboru dań, jakie zostaną zaserwowane „uczestnikom korzystającym z usługi noclegowej wraz z (…) wyżywieniem”?

Odpowiedź: Posiłki – śniadania, obiady, kolacje – serwowane są w formie „szwedzkiego stołu”. Klient nie ma możliwości wyboru dań, jakie zostaną zaserwowane uczestnikom obozu sportowego korzystającym z usługi noclegowej wraz z (…) wyżywieniem. Klient dokonując zakupu świadczenia wie jedynie, że będą mu zapewnione noclegi i wyżywienie. Nie wie jednak, jakie dokładnie dania będą dostępne i nie może wybrać dań dla uczestników obozu. O tym, jakie dania zostaną podane pozostawia uznaniu Wnioskodawcy.

Uczestnik obozu może wybrać sobie co zje spośród przygotowanych dań znajdujących się na szwedzkim stole. Wybiera spośród tych dań, które zostały przygotowane przez kucharza.

7) Na jaki okres (na ile dni) zawierana jest z Klientem „Umowa (…)”? – należy wskazać jedną, konkretną sytuację.

Odpowiedź: Umowa (…) zawierana jest z Klientem na okres (…) dni.

8) Czy „uczestnicy korzystający z usługi noclegowej wraz z (…) wyżywieniem” mają takie same prawa i obowiązki jak inni „Goście przebywający na terenie (…)”? Jeżeli nie, należy wskazać różnice oraz wyjaśnić, z czego one wynikają.

Odpowiedź: Uczestnicy korzystający z usługi noclegowej wraz z (…) wyżywieniem mają takie same prawa i obowiązki jak inni goście przebywający na terenie (…). Wszystkich gości obowiązuje jeden regulamin.

9) Na jakich zasadach odbywa się zakwaterowanie i wykwaterowanie „uczestników korzystających z usługi noclegowej wraz z (…) wyżywieniem”? Należy szczegółowo opisać.

Odpowiedź: Zakwaterowanie odbywa się poprzez zameldowanie grupy – obozu sportowego przez opiekuna grupy w pierwszym dniu pobytu wskazanym w poprzednio dokonanej rezerwacji. Do programu komputerowego Wnioskodawca nanosi dane opiekuna grupy i wskazuje liczbę pokoi, które zajmą uczestnicy obozu. Wnioskodawca przydziela pokoje w ramach możliwości w ramach wskazanych przez opiekuna grupy sugestii (opiekun grupy wskazuje, ile i jak dużych pokoi potrzebuje). Pokoje zostają przydzielone oraz Wnioskodawca przekazuje klucze opiekunowi grupy, który rozdysponowuje je między uczestników obozu sportowego.

Opiekun obozu jednak przekazuje w formie listy, dane wszystkich uczestników obozu ze wskazaniem pokoju, w którym będzie nocować dana osoba.

Wymeldowanie odbywa się poprzez zgłoszenie przez opiekuna grupy faktu opuszczenia pokoi przez uczestników obozu sportowego oraz zdanie wszystkich kluczy.

10) Czy to Wnioskodawca podejmuje decyzję, w jakich pokojach umieścić „uczestników korzystających z usługi noclegowej wraz z (…) wyżywieniem”? Jeśli nie, to kto o tym decyduje?

Odpowiedź: Wnioskodawca przydziela pokoje w ramach wskazanych przez opiekuna grupy sugestii – opiekun grupy wskazuje, ile i jak dużych pokoi (ilu-osobowych) potrzebuje, lecz również w ramach swoich możliwości i aktualnego obłożenia w Hotelu. Wnioskodawca przydziela miejsca ogólnie uczestnikom (jako grupie osób), natomiast wybór dokładnego miejsca dla poszczególnych uczestników, spośród przekazanych do dyspozycji przez Wnioskodawcę miejsc noclegowych, należy do decyzji organizatora i samych uczestników.

11) Czy „uczestnicy korzystający z usługi noclegowej wraz z (…) wyżywieniem”, w sytuacji wystąpienia problemu (np. awarii, zniszczenia wyposażenia), zgłaszają go bezpośrednio Wnioskodawcy? Jeżeli nie, to komu (gdzie) ww. uczestnicy zgłaszają wystąpienie problemu?

Odpowiedź: Uczestnicy korzystający z usługi noclegowej wraz z (…) wyżywieniem, w sytuacji wystąpienia problemu (np. awarii, zniszczenia wyposażenia), zgłaszają go do opiekuna grupy, a ten w dalszej kolejności Wnioskodawcy. Kwestia ta nie jest jednak jednoznacznie uregulowana. Uczestnicy ww. mogą zgłosić problem również bezpośrednio do Wnioskodawcy. Niemniej jednak końcowo wszelkiego rodzaju problemy muszą być zgłoszone do Wnioskodawcy.

12) Czy zdaniem Wnioskodawcy, „usługi będące składową świadczenia kompleksowego”, tj. „rezerwacja usługi”, „usługa noclegowa” oraz „zapewnienie (…) wyżywienia (śniadanie, obiad i kolacja)”, są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość sprzedawaną nierozłącznie, czy też czynności te wykonywane mogą być niezależnie? Proszę uzasadnić odpowiedź.

Odpowiedź: Zdaniem Wnioskodawcy, usługi będące składową świadczenia kompleksowego, tj. rezerwacja usługi, usługa noclegowa oraz zapewnienie (…) wyżywienia (śniadanie, obiad i kolacja), są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość sprzedawaną nierozłącznie. Powyższe ma związek z faktem, iż aby usługa noclegowa mogła się odbyć należy dokonać jej rezerwacji. Bez rezerwacji Klient będący organizatorem obozu, rezerwując grupę (…) jaką jest obóz sportowy nie będzie mieć pewności czy w danym czasie w Hotelu będzie wystarczająca ilość wolnych pokoi, aby pomieścić całą grupę. Bez wykupienia całego „pakietu” uczestnicy obozu sportowego nie skorzystają więc z wyżywienia zapewnianego przez Wnioskodawcę. Uczestnikom obozu sportowego, reprezentowanym przez opiekuna grupy zależy jednak, aby w ramach wykupionej usługi wszyscy uczestnicy mieli dostęp i możliwość skorzystania z (…) wyżywienia.

13) Na czym konkretnie polega (należy szczegółowo i precyzyjnie opisać) zależność między „usługami będącymi składową świadczenia kompleksowego” powodująca, że czynności te nie mogą być świadczone odrębnie?

Odpowiedź: Oprócz wyjaśnień przedstawionych w odpowiedzi na pytanie 12, w tym zakresie można podkreślić, że rezerwacja jest ważna biorąc pod uwagę kwestię (…) wyżywienia. Wnioskodawca z wyprzedzeniem, na jej podstawie, jest w stanie określić ilość przygotowywanych dań składających się na dany posiłek. Jest on więc w stanie wcześniej dokonać niezbędnych zakupów związanych z wyżej wymienionym obłożeniem obiektu i właściwie pokierować pracą zatrudnionego kucharza. Uczestnikom obozu sportowego, reprezentowanym przez opiekuna grupy zależy jednak, aby w ramach wykupionej usługi wszyscy uczestnicy mieli dostęp i możliwość skorzystania z (…) wyżywienia, do spożycia na miejscu. Trudno sobie wyobrazić sytuację, w której uczestnicy nie mieliby zapewnionego wyżywienia w obiekcie – można poczynić założenie, iż niewykonalne byłoby dla organizatora codzienne organizowanie wyżywienia dla całej grupy uczestników w inny sposób. Należy również zauważyć, że z dużym prawdopodobieństwem uczestnicy nie byliby zainteresowani wzięciem udziału w obozie, jeżeli nie byłoby zagwarantowane wyżywienie. Organizator obozu sportowego potrzebuje zatem obiektu zapewniającego nocleg i wyżywienie. Wnioskodawca oferuje zatem takie kompleksowe świadczenie, gdyż takie jest oczekiwanie rynku.

14) Czy „usługi będące składową świadczenia kompleksowego” prowadzą do realizacji określonego celu? Jeśli tak, to należy wskazać i opisać ten cel.

Odpowiedź: Usługi będące składową świadczenia kompleksowego prowadzą do realizacji określonego celu jakim jest realizacja usługi noclegowej wraz z zapewnieniem (…) wyżywienia na rzecz grup (…) – obozów sportowych.

15) Czy „usługi będące składową świadczenia kompleksowego” z punktu widzenia nabywcy tworzą jedną całość? Czy Klient zawsze jest zainteresowany nabyciem „usługi noclegowej” wraz z „zapewnieniem (…) wyżywienia (śniadanie, obiad i kolacja)”?

Odpowiedź: Usługi będące składową świadczenia kompleksowego z punktu widzenia nabywcy tworzą jedną całość. Klient zawsze jest zainteresowany nabyciem usługi noclegowej wraz z zapewnieniem (…) wyżywienia (śniadanie, obiad i kolacja). Wnioskodawca nie przewiduje możliwości nabycia usługi noclegowej i (…) wyżywienia odrębnie. Zawsze jest to jedno świadczenie, które tworzy jedną nierozerwalną całość w oczach nabywcy. Takie świadczenie kompleksowe jest udogodnieniem dla nabywcy, gdyż nie jest on zmuszony do pozyskania odrębnie wyżywienia. Dla nabywcy usługa kompleksowa jaką świadczy Wnioskodawca stanowi atut Wnioskodawcy i jest jednym z czynników, które skłaniają nabywcę do skorzystania właśnie z usług świadczonych przez Wnioskodawcę.

Dodatkowo Wnioskodawca wskazał, że uczestników obozu obowiązuje (…).

Do uzupełnienia Wnioskodawca dołączył następujące dokumenty:

(…)

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 25 lipca 2025 r., znak 0112-KDSL2-2.440.233.2025.2.IH, tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 31 lipca 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Wnioskodawca nie skorzystał.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz obowiązujące przepisy, stwierdza się co następuje.

Jak stanowi art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Natomiast zgodnie z art. 42b ust. 1 pkt 1 ustawy, WIS jest wydawana na wniosek podatnika posiadającego numer identyfikacji podatkowej.

Stosownie do treści art. 42b ust. 2 pkt 3 ustawy, wniosek o wydanie WIS zawiera określenie przedmiotu wniosku, w tym:

a) szczegółowy opis towaru lub usługi, pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych,

b) (uchylona)

c) wskazanie przepisów ustawy lub przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w ust. 4.

Na mocy art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być:

1) towar albo usługa, albo

2) towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.

Jak stanowi art. 42g ust. 2 ustawy, w sprawach dotyczących WIS stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyłączeniem rozdziałów 17, 18, 19 i 20.

Co ważne – jak wynika z cytowanego wyżej art. 42b ust. 5 ustawy – WIS może dotyczyć wyłącznie jednego towaru albo jednej usługi, albo jednego świadczenia złożonego (składającego się z kilku towarów i/lub usług, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność kompleksową podlegającą opodatkowaniu).

Zauważyć także należy, że art. 42b ust. 2 pkt 3 i ust. 5 ustawy expressis verbis obligują wnioskodawcę do dokonania oceny charakteru świadczenia będącego przedmiotem wniosku – czy jest to pojedyncza usługa, dostawa towaru, czy też świadczenie złożone/kompleksowe. Ocena ta podlega następnie weryfikacji dokonywanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w toku postępowania podatkowego prowadzonego w sprawie wydania wiążącej informacji stawkowej.

Wskazane wyżej przepisy wprowadzają zatem istotne ograniczenie m.in. co do przedmiotu, w zakresie którego możliwe jest uzyskanie WIS. Tym samym organ podatkowy, do którego wpłynął wniosek o wydanie WIS obowiązany jest w pierwszej kolejności ustalić, czy wniosek został złożony przez osobę legitymowaną do wystąpienia o wydanie WIS, jak również czy zakres żądania, z którym wystąpił wnioskodawca, spełnia warunki do uzyskania WIS.

W sprawie będącej przedmiotem analizy, Wnioskodawca w dołączonym do wniosku „FORMULARZU DO WNIOSKU WIS” w części „ZAKRES WNIOSKU” w pozycji „Przedmiot wniosku” zaznaczył kwadrat nr 3 „towar/y i/lub usługa/i”, natomiast w pozycji „Liczba towarów lub usług, których dotyczy wniosek” wskazał cyfrę „3”. Z kolei w pozycji „Szczegółowy opis towaru/usługi” Wnioskodawca jednoznacznie wskazał, że „Przedmiotem niniejszego wniosku jest świadczenie kompleksowe polegające na świadczeniu usług noclegowych przez (...) dla grup (…) wraz z (…) wyżywieniem.

Usługi będące składową świadczenia kompleksowego:

– rezerwacja usługi;

– usługa noclegowa;

– zapewnienie (…) wyżywienia (śniadanie, obiad i kolacja)”.

Biorąc pod uwagę zakres żądania Wnioskodawcy, a także opis wskazany we wniosku, jego uzupełnieniu oraz informacje wynikające z przesłanych dokumentów, należy zatem w pierwszej kolejności ustalić charakter świadczenia realizowanego przez Wnioskodawcę, tj. czy wszystkie czynności wykonywane w jego ramach składają się na jedno świadczenie kompleksowe.

Należy podkreślić, że ten etap postępowań dotyczących WIS, w których przedmiotem wniosku jest więcej niż jeden towar lub/i usługa, stanowi zagadnienie wstępne bez którego nie jest możliwe dalsze procedowanie tego typu spraw. Etap ten służy prawidłowej identyfikacji przedmiotu wniosku o wydanie WIS, którego nie można uzależniać od zasad klasyfikacji statystycznych, ponieważ koncepcja świadczeń złożonych stosowana na potrzeby podatku od towarów i usług wypracowana została wyłącznie na gruncie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).

Należy zauważyć, że ani Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), ani też przepisy krajowe nie zawierają definicji świadczenia złożonego. Brak jest również szczególnych uregulowań dotyczących przesłanek uznawania danego świadczenia za świadczenie złożone. Ocena, w jakich okolicznościach świadczenia powiązane należy traktować jako świadczenia jednolite, kształtowana jest na bazie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako „TSUE”). Przy czym zastrzec należy, że wprawdzie TSUE w wielu orzeczeniach w sposób pomocny przy interpretacji przepisów wypowiadał się w kwestii świadczeń złożonych, to i tak każdorazowo rozstrzygnięcie w tym przedmiocie musi uwzględniać specyfikę konkretnego stanu faktycznego w danej sprawie. W szczególności wskazać należy wyrok TSUE z dnia 6 lipca 2006 r. w sprawie C-251/05 Talacre Beach Caravan Sales Ltd v Commissioners of Customs & Excise, ECLI:EU:C:2006:451, w którym TSUE stwierdził, że należy dać prymat ochronie zasady nierozszerzania zwolnienia podatkowego nad traktowaniem kilku dostaw jako świadczenia złożonego, opodatkowanego wedle zasad dotyczących świadczenia głównego. Każde odstępstwo od zasadniczej stawki podatku od towarów i usług winno być zatem interpretowane ściśle i ta ogólna zasada musi być brana bezwzględnie pod uwagę przy ocenie okoliczności konkretnej sprawy.

Zatem dla określenia skutków podatkowych transakcji złożonych należy badać, czy mamy do czynienia ze świadczeniem głównym i towarzyszącym mu świadczeniem pomocniczym, czy też dany dostawca realizuje kilka odrębnych i niezależnych świadczeń.

Podkreślić należy, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej.

Natomiast aby móc wskazać, że dana usługa jest usługą złożoną (kompleksową), powinna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez usługi pomocniczej.

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia świadczenia nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) a Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

W wyroku tym TSUE zauważył również, że dla ustalenia, czy mamy do czynienia z jednolitą usługą, czy też z różnymi usługami, fakt ustalenia jednej ceny za świadczenie (świadczenia) nie ma znaczenia decydującego, może jedynie sugerować, że w rzeczywistości mamy do czynienia z jednolitą usługą. Jednakże, jeżeli okoliczności wskazują na to, że nabywca miał zamiar nabyć nie tyle jednolitą, kompleksową usługę, ile dwie różne usługi, wówczas cenę należy stosownie, proporcjonalnie rozdzielić i każdej usłudze przypisać stosowną dla niej część.

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:

- w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, Trybunał wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku);

- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP, ECLI:EU:C:2012:597, Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (punkt 22 wyroku).

Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę również punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

W tym miejscu warto zwrócić uwagę na opinię rzecznik generalnej Juliane Kokott z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, gdzie wskazano, że „Bez znaczenia jest także dane uregulowanie umowne (10). Kwalifikacja transakcji do celów VAT nie może bowiem zależeć od możliwości jej umownego uregulowania, jakie oferuje dane krajowe prawo cywilne. Jeżeli zatem kilka świadczeń (…) jest wykonywanych na podstawie jednej umowy cywilnoprawnej, nie podważa to niezależności tych świadczeń do celów opodatkowania VAT (11)”.

Z kolei w pkt 22 opinii wskazano: „W przypadku jednego świadczenia złożonego kilka elementów świadczenia tworzy świadczenie sui generis. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału takie świadczenie występuje w sytuacji, w której dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno, niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. Trybunał ustala, czy ma to miejsce, określając elementy charakterystyczne, a tym samym istotę danej transakcji, z punktu widzenia przeciętnego konsumenta”.

Rzecznik Generalna Juliane Kokott w ww. opinii wskazała również, że: „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Ponadto Rzecznik w swojej opinii wskazała, że: „Jeżeli za zespół świadczeń i czynności ustala się cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego. Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (pkt 32)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.

Istotnym kryterium wpływającym na ocenę tego czy w konkretnej sytuacji występuje świadczenie kompleksowe, jest kryterium odrębności. Kryterium to opiera się na weryfikacji, czy poszczególne świadczenia mogą występować w obrocie gospodarczym niezależnie i czy mogą być wykonane przez dowolny inny podmiot. W przypadku odpowiedzi twierdzącej, nie następuje świadczenie kompleksowe, lecz kilka odrębnych świadczeń, które powinny być dla celów opodatkowania VAT traktowane niezależnie od siebie. Takie stanowisko wywieść można z orzeczenia TSUE z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro przeciwko Finanční ředitelství v Ústí nad Labem, ECLI:EU:C:2009:365, w którym istotnie TSUE stanął na stanowisku, że w przypadku usług najmu oraz usług sprzątania części wspólnych budynków następują dwa odrębne świadczenia dla celów VAT. Swoje stanowisko TSUE oparł na tym, że usługi sprzątania części wspólnych budynku mogą być świadczone na różnych zasadach, to znaczy na przykład przez osoby trzecie wystawiające faktury obejmujące koszt tych usług bezpośrednio lokatorom lub przez wynajmującego zatrudniającego w tym celu własnych pracowników lub posługującego się przedsiębiorstwem zajmującym się sprzątaniem.

Tak więc, o świadczeniu kompleksowym można mówić, gdy istnieje funkcjonalny związek pomiędzy poszczególnymi elementami świadczenia na tyle ścisły, by nie można było wydzielić z tego świadczenia jego poszczególnych elementów i potraktować ich jako świadczeń odrębnych. Muszą one stanowić jedną nierozerwalną całość.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że jeżeli choć jedno świadczenie wykonywane w ramach kilku czynności na rzecz jednego nabywcy, może być świadczone odrębnie (bez zmiany jego charakteru) i stanowi cel sam w sobie (a nie jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania innej czynności), nie mamy do czynienia z jednym świadczeniem kompleksowym.

Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy – opis zawarty we wniosku i jego uzupełnieniu oraz przesłane dokumenty, a także ww. orzeczenia TSUE, tutejszy organ nie może zgodzić się z Wnioskodawcą, że usługa noclegowa (poprzedzona wcześniejszą rezerwacją) wraz z (…) wyżywieniem (śniadanie, obiad, kolacja) świadczona przez (...) na rzecz organizatora obozu sportowego, który reprezentuje grupę (…), składają się razem na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe).

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca zakupił budynek hotelu – PKOB 1211, spełniający wymagania (…) oraz wymagania, o których mowa w art. 35 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych. Budynek ten oddano w trwały zarząd (...), który jest (…). Przedmiotem wniosku jest usługa noclegowa (poprzedzona wcześniejszą rezerwacją) wraz z (…) wyżywieniem, na które składa się: śniadanie, obiad i kolacja, świadczona przez (...) na rzecz organizatora obozu sportowego, który reprezentuje grupę (…). Klient decyduje na jaki czas i w jakim terminie chce skorzystać z usługi noclegowej z (…) wyżywieniem i w przypadku, gdy hotel nie jest zajęty w określonym terminie – ww. świadczenie zostaje zarezerwowane. (…) Wysokość wynagrodzenia zależy od czasu, na jaki hotel jest udostępniany oraz od liczby osób z niego korzystających. Ponosi się więc odpłatność za osobę. Zatem wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowi iloczyn ustalonej opłaty, czasu rezerwacji (ilości dób) oraz liczby osób, składających się na grupę (…). W zamian za ustalone wynagrodzenie Wnioskodawca świadczy ww. świadczenie.

(…)

Z powyższego wynika, że Wnioskodawca w ramach swojej działalności oferuje różne opcje pobytu, tj. (…) oraz usługę noclegową z (…) wyżywieniem (śniadanie, obiad, kolacja). Różnorodność oferowanych opcji pobytu wskazuje zatem jednoznacznie, że (…) wyżywienie nie jest niezbędne do wykonania usługi noclegowej. Tym samym należy stwierdzić, że poszczególne elementy świadczenia będącego przedmiotem analizy – wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy – nie są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość sprzedawaną nierozłącznie. W odniesieniu do (…) wyżywienia nie można mówić o jego sztucznym wydzieleniu od usługi noclegowej (poprzedzonej wcześniejszą rezerwacją), gdyż sam świadczący takiego rozdzielenia dokonuje, oferując także inne opcje pobytu, które nie obejmują wszystkich rodzajów posiłków.

Odnosząc się natomiast do kwestii wynagrodzenia, należy wskazać – mając na uwadze tezy wyroku z dnia 26 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 – że dla ustalenia, czy mamy do czynienia z jednolitą usługą, czy też z różnymi usługami, fakt ustalenia jednej ceny za świadczenie (świadczenia) nie ma znaczenia decydującego, może jedynie sugerować, że w rzeczywistości mamy do czynienia z jednolitą usługą. Jednakże, jeżeli okoliczności wskazują na to, że nabywca miał zamiar nabyć nie tyle jednolitą, kompleksową usługę, ile dwie różne usługi, wówczas cenę należy stosownie, proporcjonalnie rozdzielić i każdej usłudze przypisać stosowną dla niej część.

Ponadto, jak wskazuje Wnioskodawca, kompleksowość świadczenia pozwala na jedną opłatę za świadczone poszczególne usługi. Celem opłaty jest pobranie jednej kwoty od nabywcy, a nie dzielenie jej na poszczególne składowe.

W ocenie tutejszego organu nie można przyjąć, że powyższa kalkulacja/ustalenie ceny za wykonywane poszczególne czynności na rzecz gościa stanowi argument wskazujący na kompleksowość oferowanego świadczenia, również ze strony nabywcy, który ma świadomość i wiedzę co do rodzaju nabywanych elementów świadczenia (nocleg, śniadanie, obiad, kolacja), za które dokonuje zapłaty.

Również okoliczność objęcia w analizowanej sprawie usługi noclegowej (poprzedzonej wcześniejszą rezerwacją) i (…) wyżywienia jedną umową nie przesądza o istnieniu świadczenia kompleksowego. O istocie istnienia lub nieistnienia świadczenia złożonego świadczą bowiem jego elementy charakterystyczne oparte na przytoczonym wyżej wypracowanym orzecznictwie TSUE. Fakt podpisania umowy nie oznacza jeszcze, że świadczenie to musi być traktowane jako jedna nierozerwalna całość. Sama bowiem wola stron umowy, że celem transakcji jest nabycie usługi kompleksowej, a nie poszczególnych wyodrębnionych świadczeń, nie decyduje o zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Ponadto, rozdzielenie usługi noclegowej (poprzedzonej wcześniejszą rezerwacją) i (…) wyżywienia nie zmienia charakteru poszczególnych elementów świadczenia, ani ich wartości z punktu widzenia nabywcy (organizatora obozu sportowego). Usługa noclegowa nie staje się dla nabywcy mniej wartościowa z powodu odrębnego na gruncie podatkowym nabycia wyżywienia w trakcie pobytu.

W tym miejscu należy przywołać także rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie z dnia 19 sierpnia 2004 r. (Dz. U. z 2017 r., poz. 2166). W § 2 ust. 1 rozporządzenia – ustala się wymagania co do wyposażenia oraz zakresu świadczonych usług, w tym usług gastronomicznych, dla poszczególnych rodzajów i kategorii obiektów hotelarskich. W § 2 ust. 2 pkt 1 wskazano: wymagania, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4, dla hoteli i moteli – określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. Z poz. 44 tego załącznika wynika – w kwestii podawania śniadań w hotelach (jak w niniejszej sprawie) spełniających wymagania hotelu (...) – że podawanie śniadań jest wymogiem w zakresie usług gastronomicznych w tego typu obiektach.

Powyższe znajduje potwierdzenie w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2015 r., sygn. akt I FSK 2105/13, z którego wynika, że: „w przypadku usług towarzyszących świadczonych przez hotele, podstawą będzie zawsze usługa noclegowa (zapewnienie wypoczynku nocnego), rozszerzona o świadczenia, które według przyjętych zwyczajów, znajdujących odzwierciedlenie w regulacjach prawnych dotyczących funkcjonowania hoteli itp. obiektów (§ 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie [Dz. U. z 2006 r., Nr 22, poz. 169 ze zm.]), są przeważnie wliczone w koszt pobytu w hotelu. Nie są to zatem świadczenia o charakterze akcesoryjnym, lecz wpisujące się w pewien spodziewany, oczekiwany standard usług hotelarskich. Jako przykład takich świadczeń należy wskazać: przechowanie bagażu, dostęp do telewizji kablowej, sprzątanie pokoju, dostarczenie ręczników. Takiego charakteru nie mają natomiast serwowane w restauracji hotelowej obiady i kolacje, czy też zabiegi kosmetyczne lub pielęgnacyjne.

Przyjęcie odmiennej interpretacji prowadziłoby do wniosku, że w zasadzie każde dodatkowe świadczenie hotelu na rzecz nabywcy usługi noclegowej należałoby uznać za usługę towarzyszącą, co powodowałoby objęcie stawką preferencyjną nawet usług zupełnie z noclegiem nie związanych. Za usługę towarzyszącą noclegowi (…) należy więc uznać jedynie świadczenia, które wpisują się w sens wykupienia noclegu w hotelu. Pojęcie »towarzyszące« oznacza więc, w powyższym kontekście, pewną spodziewaną konsekwencję, oczekiwany, naturalny skutek nabycia usługi noclegowej. Z punktu widzenia analizowanych przepisów, usługi towarzyszące noclegowi należy zatem wyodrębnić spośród wszystkich innych niż nocleg usług świadczonych przez hotel. Nie mają one charakteru wyłącznie akcesoryjnego, dodatkowego, lecz bardziej spodziewany, oczekiwany, dopełniający oraz następczy”.

W świetle powyższych uregulowań prawnych, z uwzględnieniem przywołanego orzecznictwa TSUE w kontekście świadczeń kompleksowych, należy uznać, że jedynie sprzedaż usługi noclegowej ze śniadaniem nie stanowi świadczenia dwóch odrębnych usług, a zatem usługa gastronomiczna w postaci śniadania jest integralną częścią usługi noclegowej.

Ponadto, jak poinformował Wnioskodawca, klasyfikacja budynku, w którym świadczone są przedmiotowe usługi to PKOB 1211.

W sekcji 1 Budynki w dziale 12 Budynki niemieszkalne w grupie 121 Hotele i budynki zakwaterowania turystycznego Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych mieści się klasa 1211 Budynki hoteli, w odniesieniu do której wskazano:

Klasa obejmuje:

- Hotele, motele, gospody, pensjonaty i podobne budynki oferujące zakwaterowanie, z restauracjami lub bez.

- Samodzielne restauracje i bary.

Powyższa klasa nie obejmuje:

- Restauracji w budynkach mieszkalnych (1122)

- Schronisk młodzieżowych, schronisk górskich, domków kempingowych, domów wypoczynkowych (1212)

- Restauracji w centrach handlowych (1230).

W świetle powyższego, w odniesieniu do przedstawionych okolicznościach sprawy, należy stwierdzić, że – wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy – nie wszystkie z czynności realizowanych przez (...) na rzecz organizatora obozu sportowego, reprezentującego grupę (…), w ramach świadczenia będącego przedmiotem analizy, tj. usługi noclegowej (poprzedzonej wcześniejszą rezerwacją) wraz z (…) wyżywieniem (śniadanie, obiad i kolacja), składają się razem na świadczenie kompleksowe w rozumieniu nadanym przez orzecznictwo TSUE. Tym samym w analizowanej sprawie nie jest możliwe zastosowanie do całości tego świadczenia jednej stawki podatku VAT.

Zatem skoro zakres żądania, z którym wystąpił Wnioskodawca, dotyczy klasyfikacji wielu czynności, które łącznie nie składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe), to przedmiotowy wniosek o wydanie WIS wykracza poza zakres wskazany w treści art. 42b ust. 5 pkt 2 ustawy i tym samym nie spełnia warunków do uzyskania WIS. W konsekwencji tutejszy organ zobligowany jest do odmowy wydania WIS w przedmiotowej sprawie.

Zgodnie bowiem z art. 42g ust. 3 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje decyzję o odmowie wydania WIS, jeżeli wniosek o wydanie WIS, którego przedmiotem są towary lub usługi, o których mowa w art. 42b ust. 5 pkt 2, nie dotyczy towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.

W związku z powyższym, stosownie do art. 42g ust. 3 ustawy, postanowiono jak w sentencji.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).