Interpretacja 0112-KDSL2-2.440.247.2025.5.IM

DECYZJA

Na podstawie art. 42g ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775), zwanej dalej ustawą, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej – odmawia wydania wiążącej informacji stawkowej w sprawie wniosku z dnia 22 maja 2025 r. (data wpływu 22 maja 2025 r.), uzupełnionego pismami z dnia 18 czerwca 2025 r. (data wpływu 18 czerwca 2025 r.), z dnia 23 lipca 2025 r. (data wpływu 23 lipca 2025 r.) oraz z dnia 7 sierpnia 2025 r. (data wpływu 7 sierpnia 2025 r.), o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej „usługi rębakiem (spalinowym rozdrabniaczem do gałęzi) – dla firm wraz z przewiezieniem materiału na miejsce wskazane przez klienta”.

UZASADNIENIE

W dniu 22 maja 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono pismami z dnia 18 czerwca 2025 r. (data wpływu 18 czerwca 2025 r.) oraz z dnia 23 lipca 2025 r. (data wpływu 23 lipca 2025 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy oraz pismem z dnia 7 sierpnia 2025 r. (data wpływu 7 sierpnia 2025 r.) o wskazanie, że w opinii Wnioskodawcy przedmiotem wniosku jest świadczenie kompleksowe.

We wniosku przedstawiono następujący opis świadczenia.

Usługa rębakiem (spalinowym rozdrabniaczem do gałęzi) – dla firm.

Zakres usługi zagospodarowania terenów zielonych polega przede wszystkim na usunięciu gałęzi powstałych z wycinki lub przycinki drzew i krzewów przy użyciu narzędzi (takich jak siekiera, piła, sekator) lub sprzętu mechanicznego (np. spalinowego rozdrabniacza do gałęzi). Pozyskany materiał jest następnie układany w stosy w celu zachowania estetyki przestrzeni lub w celu załadunku na środki transportu i przetransportowania do miejsca wskazanego przez firmę będącą zleceniodawcą.

Głównym celem świadczenia jest rozdrobnienie gałęzi zalegających na działce przedsiębiorstwa – usługa stanowi element zagospodarowania terenów zielonych, gdyż umożliwia uporządkowanie terenu poprzez usunięcie pozostałości po wcześniejszych pracach pielęgnacyjnych lub wycinkowych, a tym samym przywraca estetykę i funkcjonalność przestrzeni. Rozdrobnienie gałęzi pozwala na ograniczenie objętości materiału roślinnego, ułatwia jego transport lub zagospodarowanie na miejscu (np. jako ściółka lub biomasa) oraz eliminuje zagrożenia dla bezpieczeństwa i porządku na terenie posesji. Działania te stanowią integralną część procesu utrzymania zieleni na obszarach należących do przedsiębiorstwa i są niezbędne dla właściwego zarządzania otoczeniem nieruchomości – zarówno pod względem wizualnym, jak i użytkowym.

W piśmie z dnia 18 czerwca 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca odpowiedział na zadane przez tutejszy organ pytania w następujący sposób:

1. Jakie konkretnie czynności są wykonane w ramach „usługi rębakiem (spalinowym rozdrabniaczem do gałęzi) – dla firm”? Tutejszy organ informuje, że opis usługi powinien zawierać zamknięty katalog czynności wykonywanych w jej ramach oraz nie może być przykładowy i wielowariantowy.

Odpowiedź Wnioskodawcy:

W ramach usługi gałęzie znajdujące się na posesji zleceniodawcy zostają rozdrobnione za pomocą rozdrabniacza do gałęzi (spalinowego). Rozdrobniony materiał może zostać przewieziony w miejsce wyznaczone przez zleceniodawcę bądź pozostawiony w miejscu jego obróbki. Pozostała część małych gałęzi zostaje zagrabiana w wyznaczone miejsce.

2. Czy wykonanie tej usługi wymaga specjalistycznej wiedzy/umiejętności/uprawnień?

Odpowiedź Wnioskodawcy:

Tak, osoba obsługująca rozdrabniacz musi mieć do tego uprawnienia.

3. Jak skalkulowane jest wynagrodzenie za ww. usługę i co się na nie składa? Od jakich czynników uzależniona jest wysokość wynagrodzenia?

Odpowiedź Wnioskodawcy:

Praca zostaje wyceniona na podstawie (…).

Czy Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność w ramach realizowanej usługi, a jeśli tak, to należy wskazać za co i wobec kogo?

Odpowiedź Wnioskodawcy:

Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za:

(…).

Na prośbę tutejszego organu o przesłanie stosownej dokumentacji dotyczącej świadczenia będącego przedmiotem wniosku, Wnioskodawca poinformował, że (…).

W piśmie z dnia 23 lipca 2025 r. Wnioskodawca doprecyzował, że przedmiotem wniosku jest usługa rębakiem wraz z przewiezieniem materiału w miejsce wskazane przez klienta. W następujący sposób odpowiedział na zadane przez tutejszy organ pytania:

a) czy cena za usługę rębakiem (spalinowym rozdrabniaczem do gałęzi) wraz z przewiezieniem rozdrobionego materiału w miejsce wyznaczone przez zleceniodawcę będzie się różniła od ceny usługi rębakiem (spalinowym rozdrabniaczem do gałęzi) w sytuacji, gdy rozdrobiony materiał pozostawiony jest w miejscu jego obróbki? Proszę uzasadnić odpowiedź.

Odpowiedź Wnioskodawcy:

Cena będzie różniła się w zależności od tego, czy zleceniodawca chce pozostawić materiał na miejscu, czy też zlecić jego transport, ponieważ transport materiału wiąże się z użyciem dodatkowego sprzętu przez usługodawcę (taczki lub samochód dostawczy) oraz z dłuższym czasem potrzebnym na realizację usługi.

b) czy zleceniodawca przewiezienie rozdrobionego materiału w wyznaczone miejsce zleci Wnioskodawcy przed wykonaniem usługi rębakiem (spalinowym rozdrabniaczem do gałęzi), czy może w trakcie lub po wykonaniu usługi rębakiem (spalinowym rozdrabniaczem do gałęzi)? Proszę o jednoznaczną odpowiedź.

Odpowiedź Wnioskodawcy:

Zleceniodawca zleci transport rozdrobnionego materiału przed wykonaniem usługi rębakiem.

c) czy będzie możliwa sytuacja, gdy Wnioskodawca wykona jedynie usługę rębakiem (spalinowym rozdrabniaczem do gałęzi), a to zleceniodawca lub inny podmiot przewiezie rozdrobiony materiał w wyznaczone miejsce.

Odpowiedź Wnioskodawcy:

Jest możliwa taka sytuacja.

d) jakie będą oczekiwania zleceniodawcy w sytuacji zlecenia Wnioskodawcy usługi rębakiem (spalinowym rozdrabniaczem do gałęzi) wraz z przewiezieniem rozdrobionego materiału w miejsce wyznaczone przez zleceniodawcę?

Odpowiedź Wnioskodawcy:

Zleceniodawca oczekuje, że praca będzie wykonana starannie, w umówionym terminie, a materiał przewieziony dokładnie w miejsce, które klient wskazał.

W piśmie z dnia 7 sierpnia 2025 r. Wnioskodawca ostatecznie wskazał, że „Przedmiotem są dwie usługi (usługa robakiem (spalinowym rozdrabniaczem do gałęzi) oraz usługa przewiezienia rozdrobionego materiału w miejsce wyznaczone przez zleceniodawcę), które składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu – jedno świadczenie kompleksowe”.

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2025 r., znak 0112-KDSL2-2.440.247.2025.4.IM, tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 18 sierpnia 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz obowiązujące przepisy, stwierdza się co następuje.

Jak stanowi art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Stosownie do treści art. 42b ust. 2 pkt 3 ustawy, wniosek o wydanie WIS zawiera określenie przedmiotu wniosku, w tym:

a) szczegółowy opis towaru lub usługi, pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych,

b) (uchylona)

c) wskazanie przepisów ustawy lub przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w ust. 4.

Na mocy art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być:

1) towar albo usługa, albo

2) towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.

Podkreślić należy, że w postępowaniu o wydanie WIS precyzyjne określenie przedmiotu wniosku jest kluczowym elementem stanowiącym podstawę dalszego procedowania sprawy, której wniosek ten dotyczy. Powołane przepisy ustawy expressis verbis obligują wnioskodawcę do dokonania oceny charakteru świadczenia – czy jest to pojedyncza usługa, dostawa towaru, czy też świadczenie kompleksowe.

Ocena ta podlega następnie weryfikacji dokonywanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w toku postępowania podatkowego prowadzonego w sprawie wydania wiążącej informacji stawkowej.

Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Wnioskodawca planuje wykonywać świadczenie, na które składać się będzie usługa rębakiem (polegająca na usunięciu gałęzi powstałych z wycinki lub przycinki drzew i krzewów) oraz przewiezienie rozdrobionego materiału w miejsce wskazane przez klienta. W ramach tego świadczenia gałęzie znajdujące się na posesji zleceniodawcy zostaną rozdrobnione za pomocą rozdrabniacza do gałęzi (spalinowego). Rozdrobniony materiał będzie następnie przewieziony w miejsce wyznaczone przez zleceniodawcę. Pozostała część małych gałęzi zostanie zagrabiona w wyznaczone miejsce. Praca zostanie wyceniona na podstawie (…).

Przedmiotem wniosku są dwie usługi (usługa rębakiem (spalinowym rozdrabniaczem do gałęzi) oraz usługa przewiezienia rozdrobionego materiału w miejsce wyznaczone przez zleceniodawcę), które w ocenie Wnioskodawcy składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu – jedno świadczenie kompleksowe.

Na wstępie należy wyjaśnić, że podatek VAT podlega ścisłej harmonizacji w Unii Europejskiej, co oznacza, że państwa członkowskie są zobowiązane do przestrzegania przepisów unijnych oraz orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej zwanego TSUE) w tym zakresie. Orzecznictwo TSUE dotyczące tematyki świadczeń kompleksowych wypracowało spójną koncepcję traktowania na gruncie podatku VAT tego rodzaju świadczeń i wskazówki wynikające z tego orzecznictwa nie mogą być pomijane w ocenie każdej indywidualnej sprawy. Analiza danej czynności na potrzeby opodatkowania VAT musi więc rozpoczynać się od oceny – czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem kompleksowym, czy też ze zbiorem świadczeń odrębnych. W tym zakresie określonych wskazówek dostarcza orzecznictwo TSUE.

Kolejnym dopiero krokiem jest zidentyfikowanie świadczenia, co determinuje jego klasyfikację oraz stawkę podatku od towarów i usług.

W przedmiotowej sprawie należy zatem przede wszystkim odnieść się do zagadnienia świadczenia kompleksowego. Bowiem analiza tego zagadnienia pozwoli ustalić, czy w przypadku usługi rębakiem (spalinowym rozdrabniaczem do gałęzi) oraz usługi przewiezienia rozdrobionego materiału w miejsce wyznaczone przez zleceniodawcę, będziemy mieli do czynienia ze świadczeniem kompleksowym.

Jak już wskazano powyżej, ocena w jakich okolicznościach świadczenia powiązane należy traktować jako świadczenia kompleksowe, kształtowana jest na bazie orzecznictwa TSUE. Przy czym podkreślić należy, że wprawdzie TSUE w wielu orzeczeniach w sposób pomocny przy interpretacji przepisów wypowiadał się w kwestii świadczeń kompleksowych, to i tak każdorazowo rozstrzygnięcie w tym przedmiocie musi uwzględniać specyfikę konkretnego stanu faktycznego w danej sprawie. W szczególności wskazać należy wyrok z dnia 6 lipca 2006 r. w sprawie C-251/05 Talacre Beach Caravan Sales Ltd v. Commissioners of Customs & Excise, ECLI:EU:C:2006:451, w którym TSUE stwierdził, że należy dać prymat ochronie zasady nierozszerzania zwolnienia podatkowego nad traktowaniem kilku dostaw jako świadczenia komplesowego, opodatkowanego wedle zasad dotyczących świadczenia głównego. Każde odstępstwo od zasadniczej stawki podatku od towarów i usług winno być zatem interpretowane ściśle i ta ogólna zasada musi być brana bezwzględnie pod uwagę przy ocenie okoliczności konkretnej sprawy.

Wobec powyższego, dla określenia skutków podatkowych transakcji kompleksowych należy badać, czy mamy do czynienia ze świadczeniem głównym i towarzyszącym mu świadczeniem pomocniczym, czy też dany dostawca realizuje kilka odrębnych i niezależnych świadczeń.

Podkreślić należy, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń (kilka czynności), dostawa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.

Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem kompleksowym, powinno składać się ono z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast świadczenie należy uznać za pomocnicze, jeśli nie stanowi ono celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego.

Pojedyncze świadczenie traktowane jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia pomocniczego jest zdeterminowany przez świadczenie główne oraz nie można wykonać lub wykorzystać świadczenia głównego bez świadczenia pomocniczego. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia świadczenia nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzą one jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

Stanowisko takie przedstawił również TSUE w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96, Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:

- w wyroku z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (pkt 22 wyroku),

- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11, Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę również punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

Istotnym kryterium wpływającym na ocenę tego, czy w konkretnej sytuacji występuje świadczenie kompleksowe, jest kryterium odrębności. Kryterium to opiera się na weryfikacji, czy poszczególne świadczenia mogą występować w obrocie gospodarczym niezależnie i czy mogą być wykonane przez dowolny inny podmiot. W przypadku odpowiedzi twierdzącej, nie występuje świadczenie kompleksowe, lecz kilka odrębnych świadczeń, które powinny być dla celów opodatkowania VAT traktowane niezależnie od siebie.

Takie stanowisko wywieść można z wyroku z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-527/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, w którym istotnie TSUE stanął na stanowisku, że w przypadku usług najmu oraz usług sprzątania części wspólnych budynków następują dwa odrębne świadczenia dla celów VAT. Swoje stanowisko TSUE oparł na tym, że usługi sprzątania części wspólnych budynku mogą być świadczone na różnych zasadach, to znaczy na przykład przez osoby trzecie wystawiające faktury obejmujące koszt tych usług bezpośrednio lokatorom lub przez wynajmującego zatrudniającego w tym celu własnych pracowników lub posługującego się przedsiębiorstwem zajmującym się sprzątaniem.

Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie główne i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego).

Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.

Jak już wskazano wyżej, przedmiotem analizy (przedmiotem wniosku) jest świadczenie, na które składać się będzie usługa rozdrabiania gałęzi rębakiem (spalinowym rozdrabniaczem do gałęzi) oraz usługa przewiezienia rozdrobionego materiału w miejsce wyznaczone przez zleceniodawcę.

Jak już wskazano w niniejszej decyzji, ocena w jakich okolicznościach świadczenia powiązane należy traktować jako świadczenia kompleksowe, kształtowana jest na bazie orzecznictwa TSUE. Biorąc zatem pod uwagę opis sprawy oraz tezy wynikające z orzeczeń TSUE – zdaniem tutejszego organu – w analizowanej sprawie będziemy mieli do czynienia z dwoma niezależnymi od siebie usługami, które dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług winny być traktowane jako odrębne świadczenia.

Jak jednoznacznie wynika z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu planowanej działalności, wykonywane przez niego świadczenia polegać mają przede wszystkim na usunięciu gałęzi powstałych z wycinki lub przycinki drzew i krzewów przy użyciu narzędzi (takich jak siekiera, piła, sekator) lub sprzętu mechanicznego (np. spalinowego rozdrabniacza do gałęzi). Pozyskany materiał będzie następnie układany w stosy w celu zachowania estetyki przestrzeni, czyli nastąpi jego zagospodarowanie na miejscu (np. jako ściółka lub biomasa). Pozyskany materiał może też zostać załadowany na środki transportu i przetransportowany do miejsca wskazanego przez firmę będącą zleceniodawcą.

Z powyższego wynika, że w ramach planowanych usług Wnioskodawca będzie wykonywał czynności polegające na rozdrobieniu/usunięciu gałęzi przy użyciu różnych narzędzi, natomiast pozyskany w wyniku tych czynności materiał może być układany w stosy w celu zachowania estetyki przestrzeni lub załadowany na środki transportu i przetransportowany do miejsca wskazanego przez firmę będącą zleceniodawcą.

Zatem nie w każdym przypadku świadcząc usługę polegającą na rozdrabianiu gałęzi Wnioskodawca będzie dokonywał także transportu pozyskanego materiału w inne miejsce.

Przedmiotem analizy jest sytuacja, w której Wnioskodawca będzie wykonywał na rzecz klienta dwie usługi (usługę rozdrabiania gałęzi rębakiem (spalinowym rozdrabniaczem do gałęzi) oraz usługę przewiezienia rozdrobionego materiału w miejsce wyznaczone przez zleceniodawcę). W tym przypadku – jak wskazał Wnioskodawca – cena za wykonane świadczenie będzie różniła się w zależności od tego, czy zleceniodawca chce pozostawić materiał na miejscu, czy też zlecić jego transport. Transport materiału wiązał się będzie z użyciem dodatkowego sprzętu przez usługodawcę (taczki lub samochód dostawczy) oraz z dłuższym czasem potrzebnym na realizację usługi.

Co kluczowe w przedmiotowej sprawie – i co znajduje oparcie w przedstawionym we wniosku opisie planowanej działalności – będzie możliwa sytuacja, gdy Wnioskodawca wykona jedynie usługę rozdrabiania gałęzi rębakiem (spalinowym rozdrabniaczem do gałęzi), a to zleceniodawca lub inny podmiot przewiezie rozdrobiony materiał w wyznaczone miejsce.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że usługa przewiezienia rozdrobionego materiału w miejsce wyznaczone przez zleceniodawcę nie będzie stanowić w stosunku do usługi rozdrabiania gałęzi rębakiem (spalinowym rozdrabniaczem do gałęzi) świadczenia pomocniczego, środka do pełnego zrealizowania lub wykorzystania tej usługi.

Wręcz przeciwnie, usługa rozdrabiania gałęzi rębakiem (spalinowym rozdrabniaczem do gałęzi) może być wykonana bez usługi transportu rozdrobionego materiału, co potwierdza nie tylko charakter tej usługi, ale także to, że możliwa będzie sytuacja, gdy rozdrobiony materiał ma zostać „na miejscu” (np. jako ściółka lub biomasa) – bez wykonania jego transportu.

Co ważne, w obrocie gospodarczym obydwa świadczenia (usługa rozdrabiania gałęzi oraz usługa transportu) występują niezależnie i mogą być wykonane przez dowolny inny podmiot – co potwierdza Wnioskodawca wskazując, że możliwa będzie sytuacja, gdy to inny podmiot przewiezie rozdrobiony materiał w wyznaczone miejsce. Zatem usługa transportu rozdrobionego materiału będzie świadczeniem dodatkowym i opcjonalnym – to od woli danego klienta zależy, czy w danej sytuacji uzyskany materiał będzie miał być przetransportowany właśnie przez Wnioskodawcę. Jednocześnie niewykonanie przez Wnioskodawcę usługi transportu rozdrobionego materiału w żaden sposób nie wpłynie na jakość oraz dostępność usługi rozdrabniania gałęzi.

Warto tutaj zacytować stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 października 2023 r., przedstawione w wyroku o sygn. akt I SA/Gd 593/23: „Sąd potwierdza pogląd, że świadczenie kompleksowe ma miejsce wtedy, gdy nabycie jednego świadczenia bez innego nie będzie miało dla klienta sensu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 grudnia 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1767/22). Pojedynczy towar może być traktowany jako element kompleksowego świadczenia jedynie wówczas, jeżeli nie zachodzi nierozerwalny dla realizacji celu związek funkcjonalny”.

Podsumowując, w ocenie tutejszego organu, wykonywana przez Wnioskodawcę usługa rozdrabiania gałęzi rębakiem (spalinowym rozdrabniaczem do gałęzi) oraz usługa przewiezienia rozdrobionego materiału w miejsce wyznaczone przez zleceniodawcę) nie będą ze sobą tak ściśle związane, że stworzą obiektywnie jedno, niepodzielne świadczenie gospodarcze, a ich rozdzielenie nie będzie miało charakteru sztucznego. Oznacza to, że w tym przypadku nie będziemy mieli do czynienia ze świadczeniem kompleksowym.

Zgodnie z art. 42g ust. 3 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje decyzję o odmowie wydania WIS, jeżeli wniosek o wydanie WIS, którego przedmiotem są towary lub usługi, o których mowa w art. 42b ust. 5 pkt 2, nie dotyczy towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.

Podsumowując, skoro zakres żądania, z którym wystąpił Wnioskodawca dotyczy klasyfikacji dwóch usług, które łącznie nie składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe), to złożony wniosek o wydanie WIS wykracza poza zakres wskazany w treści art. 42b ust. 5 pkt 2 ustawy i tym samym nie spełnia warunków do uzyskania WIS. W konsekwencji tutejszy organ zobligowany jest do odmowy wydania WIS w przedmiotowej sprawie.

W związku z powyższym, stosownie do art. 42g ust. 3 ustawy, postanowiono jak w sentencji.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).