Interpretacja 0112-KDSL2-2.440.298.2025.3.AS

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., 775), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 16 czerwca 2025 r. (data wpływu 16 czerwca 2025 r.), uzupełnionego pismami z dnia 21 lipca 2025 r. (data wpływu 21 lipca 2025 r.) oraz z dnia 8 sierpnia 2025 r. (data wpływu 8 sierpnia 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: usługa – wykonanie przez Wnioskodawcę indywidualnej sesji zdjęciowej wraz z retuszem oraz autorską obróbką graficzną zdjęć zgodnie z wizją Wnioskodawcy

Opis usługi: Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje samodzielnie projekty – indywidualne sesje fotograficzne. W celu wykonania indywidualnej sesji fotograficznej, Wnioskodawca wykonuje szereg czynności, takich jak: ustalenie koncepcji sesji zdjęciowej, dobór lokalizacji, przygotowanie sprzętu fotograficznego, przygotowanie planu sesji i harmonogramu pracy, transport i montaż sprzętu, wykonanie sesji zdjęciowej, zabezpieczenie materiału zdjęciowego, selekcja zdjęć, postprodukcja zdjęć, przygotowanie finalnych plików, przekazanie materiału klientowi, archiwizacja materiału. Wykonane przez Wnioskodawcę fotografie (zdjęcia) będące przedmiotem analizowanej sesji zdjęciowej przedstawiają (…). (…). Twórczy charakter przedmiotowej sesji przejawia się w kompozycji kadru, koncepcji estetycznej (kolorystyka, światło, nastrój). Podczas sesji, Wnioskodawca zgodnie ze swoją twórczą wizją ustala głębie ostrości i perspektywę fotografii, dokonuje świadomego wyboru koncepcji obrazu, stosuje efekty specjalne, świadomie używa i ustawia rekwizyty, dobiera oświetlenie, określa pozę przybraną przez osobę fotografowaną. Następnie fotografie (zdjęcia) będące wynikiem sesji zdjęciowej Wnioskodawca poddaje retuszowi oraz autorskiej obróbce graficznej zgodnie z jego wizją. Wnioskodawca decyduje m.in. o natężeniu retuszu, kolorystyce, konwersji zdjęć kolorowych do czarno białych itp. Wynagrodzenie za sesję fotograficzną jest ustalone ryczałtowo w stałej kwocie, która obejmuje przygotowanie, przeprowadzenie sesji oraz (…).

Rozstrzygnięcie: Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania.

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 16 czerwca 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 21 lipca 2025 r. o wskazanie, że Wnioskodawca jest podatnikiem, o którym mowa w art. 42b ust. 1 pkt 1 ustawy, o doprecyzowanie opisu usługi i stosowne dokumenty oraz przesłanie (…) sesji zdjęciowej, a także w dniu 8 sierpnia 2025 r. o potwierdzenie przedmiotu wniosku oraz potwierdzenie, że sesja zdjęciowa została wykonana na podstawie umowy zawartej wg załączonego wzoru.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą o profilu – działalność agencji reklamowych.

W zakresie prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje samodzielnie projekty – indywidualne sesje fotograficzne na zlecenie osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz osób fizycznych i prawnych prowadzących działalność gospodarczą.

Indywidualne sesje zdjęciowe Wnioskodawca wykonuje w wynajmowanych salach/lokalach. Sesje oraz materiał z nich stanowią zgodnie z ustawą z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (dalej: „ustawa o prawie autorskim”) przedmiot autorskich praw majątkowych (utwór), do których Wnioskodawca udziela licencji nabywcom usług zgodnie z podpisaną umową.

Wyniki świadczonej przez Wnioskodawcę usługi spełniają wymogi uznania ich za utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim, a więc: stanowią przejaw działalności człowieka, stanowią przejaw działalności twórczej oraz mają indywidualny charakter.

Indywidualne sesje zdjęciowe mają niepowtarzalny charakter, a powstałe fotografie (zdjęcia) są wynikiem wizji Wnioskodawcy (twórcy). Wnioskodawca zgodnie ze swoją twórczą wizją ustala głębię ostrości, ostrość i perspektywę fotografii, dokonuje świadomego wyboru koncepcji obrazu, stosuje efekty specjalne, świadomie używa i ustawia dekoracje i rekwizyty, dobiera oświetlenie, określa pozę przybraną przez osobę fotografowaną.

Następnie fotografie (zdjęcia) będące wynikiem sesji zdjęciowej Wnioskodawca poddaje retuszowi oraz autorskiej obróbce graficznej zgodnie z jego wizją. Innymi słowy, wszystkie fotografie (zdjęcia) przekazywane nabywcom wskutek realizacji usługi Wnioskodawcy mają indywidualny charakter i są przejawem jego wizji.

Utwór Wnioskodawca, w postaci (…), przekazuje klientowi drogą elektroniczną w formacie lub innym.

Wnioskodawca na podstawie umowy uzyskuje honorarium za udzielenie licencji do autorskich praw majątkowych do utworu (fotografii/zdjęć) na wskazanych polach eksploatacji:

- utrwalanie i zwielokrotnianie utworu, wytwarzanie określoną techniką egzemplarzy utworu, w tym techniką drukarską, reprograficzną, zapisu magnetycznego oraz techniką cyfrową;

- publiczne wykonanie, wystawienie, wyświetlenie, odtworzenie oraz nadawanie i reemitowanie, a także publiczne udostępnianie utworów w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym.

Licencja ma charakter bezterminowy, niewyłączny i uprawnia do korzystania z utworu przez Licencjobiorcę bez ograniczeń terytorialnych. Licencja na korzystanie z utworu obejmuje prawo do powierzenia utrwalania lub zwielokrotniania utworu osobom trzecim.

Do tej pory Wnioskodawca stosował do opisanej powyżej usługi stawkę podstawową. Biorąc jednak pod uwagę treść załącznika nr 3 do ustawy o VAT, w świetle którego usługi twórców i artystów wykonawców wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania korzystają ze stawki VAT 8%, Wnioskodawca postanowił potwierdzić możliwość stosowania tej stawki do usługi wskazanej w złożonym wniosku.

W odpowiedzi na pytania tutejszego organu zawarte w wezwaniu I z dnia 11 lipca 2025 r., znak 0112-KDSL2-2.440.298.2025.1.AS – Wnioskodawca w piśmie z dnia 21 lipca 2025 r. udzielił następujących informacji:

1. Jakie czynności wykonuje/wykonywał Wnioskodawca w celu wykonania sesji zdjęciowej? Należy szczegółowo wymienić i dokładnie opisać jakie czynności Wnioskodawca wykonuje/wykonywał po kolei by zrealizować sesję zdjęciową. Przy czym opis ten nie może zawierać otwartych katalogów czynności, wskazania alternatywnych okoliczności, metod, sytuacji, itp.

Odpowiedź:

Wnioskodawca w celu wykonania sesji zdjęciowej wykonuje następujące czynności:

1) Ustalenie koncepcji sesji zdjęciowej.

Wnioskodawca opracowuje szczegółową koncepcję sesji, określając temat przewodni, styl fotografii, kolorystykę, klimat wizualny oraz planowane efekty końcowe.

2) Dobór lokalizacji.

Na podstawie koncepcji sesji, Wnioskodawca wybiera konkretną lokalizację. Dokonuje wizji lokalnej, sprawdzając warunki oświetleniowe, dostępność prądu, tło oraz inne elementy wpływające na jakość zdjęć. Następnie rezerwuje miejsce i uzyskuje ewentualne zgody na przeprowadzenie sesji.

3) Przygotowanie sprzętu fotograficznego.

Wnioskodawca sprawdza stan techniczny używanego sprzętu fotograficznego (aparat, obiektywy, statywy, lampy błyskowe, akumulatory, karty pamięci). W razie potrzeby kalibruje i konserwuje sprzęt. Pakowany jest kompletny zestaw potrzebny do realizacji sesji.

4) Przygotowanie planu sesji i harmonogramu pracy.

Sporządzany jest szczegółowy plan przebiegu sesji, obejmujący kolejność ujęć, przerwy, czas przygotowania poszczególnych stylizacji oraz makijażu. Wnioskodawca ustala ramy czasowe realizacji każdego z etapów sesji.

5) Transport i montaż sprzętu.

Wnioskodawca przewozi sprzęt fotograficzny do wybranej lokalizacji i dokonuje jego rozłożenia, montując stanowiska oświetleniowe, tło, statywy i inne elementy techniczne.

6) Wykonanie sesji zdjęciowej.

Wnioskodawca przeprowadza sesję, wykonuje ujęcia, dbając o odpowiednią kompozycję, ustawienie światła, ostrość oraz ekspozycję. Na bieżąco weryfikuje jakość zdjęć i dokonuje korekt technicznych.

7) Zabezpieczenie materiału zdjęciowego.

Po zakończeniu sesji zdjęcia są zgrywane na komputer, tworzone są kopie zapasowe na dyskach zewnętrznych. Materiał jest katalogowany i oznaczany zgodnie z wewnętrznymi standardami Wnioskodawcy.

8) Selekcja zdjęć.

Wnioskodawca dokonuje przeglądu wszystkich wykonanych fotografii, wybiera najlepsze ujęcia spełniające założenia sesji i oczekiwania klienta.

9) Postprodukcja zdjęć.

Wyselekcjonowane fotografie są poddawane obróbce cyfrowej, obejmującej m.in. korektę kolorów, retusz, dopasowanie kontrastu i światła, kadrowanie. Wnioskodawca używa do tego specjalistycznego oprogramowania graficznego.

10) Przygotowanie finalnych plików.

Po zakończeniu obróbki zdjęcia są eksportowane w odpowiednich formatach i rozdzielczościach. Każdy plik jest opatrzony nazwą, numerem sesji i ewentualnym logo Wnioskodawcy.

11) Przekazanie materiału klientowi.

Wnioskodawca dostarcza gotowe zdjęcia klientowi za pomocą ustalonej wcześniej metody (np. poprzez zabezpieczony serwer, link do pobrania lub fizyczny nośnik danych).

12) Archiwizacja materiału.

Zdjęcia przekazane klientowi są archiwizowane w celu zabezpieczenia na wypadek utraty danych.

Ponadto, zdjęcia pochodzące z sesji w formie (…), za zgodą klienta, mogą być publikowane na stronach partnerów Wnioskodawcy – nie jest to jednak przedmiotem wniosku.

2. Czy wykonana przez Wnioskodawcę sesja zdjęciowa będąca przedmiotem wniosku odznacza się oryginalnym, twórczym charakterem? Jeżeli tak, to na czym ten oryginalny, twórczy charakter polega? – proszę uzasadnić.

Odpowiedź:

W ocenie Wnioskodawcy, sesja zdjęciowa będąca przedmiotem wniosku odznacza się oryginalnym i twórczym charakterem.

Indywidualne sesje zdjęciowe mają niepowtarzalny charakter, a powstałe fotografie (zdjęcia) są wynikiem wizji Wnioskodawcy (twórcy). Wnioskodawca zgodnie ze swoją twórczą wizją ustala głębię ostrości, ostrość i perspektywę fotografii, dokonuje świadomego wyboru koncepcji obrazu, stosuje efekty specjalne, świadomie używa i ustawia dekoracje i rekwizyty, dobiera oświetlenie, określa pozę przybraną przez osobę fotografowaną.

Następnie fotografie (zdjęcia) będące wynikiem sesji zdjęciowej Wnioskodawca poddaje retuszowi oraz autorskiej obróbce graficznej zgodnie z jego wizją. Wnioskodawca decyduje m.in. o natężeniu retuszu, kolorystyce, konwersji zdjęć kolorowych do czarno białych itp. Innymi słowy wszystkie fotografie (zdjęcia) przekazywane nabywcom wskutek realizacji usługi Wnioskodawcy mają indywidualny charakter i są przejawem wizji Wnioskodawcy.

Tak więc zdjęcia są przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalonymi w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia, spełniają więc ustawową definicję utworu.

3. Czy wykonana przez Wnioskodawcę sesja zdjęciowa jest produktem szablonowym, często spotykanym, czy też posiada cechy odróżniające od innych, podobnych produktów? Jeżeli posiada cechy odróżniające, należy je wskazać i opisać.

Odpowiedź:

Każde zdjęcie jest przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalonym w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia, spełnia więc ustawową definicję utworu. Każde zdjęcie, scena posiadają indywidualny charakter i są przejawem twórczej wizji, tak więc nie ma dwóch takich samych ujęć.

4. Czy w ocenie Wnioskodawcy, jest statystycznie prawdopodobne sporządzenie w przyszłości takiej samej sesji zdjęciowej przez inną osobę?

Odpowiedź:

W ocenie Wnioskodawcy prawdopodobieństwo sporządzenia w przyszłości takiej samej sesji zdjęciowej przez inną osobę jest bardzo niskie.

5. Czy Wnioskodawca przy wykonaniu sesji zdjęciowej będącej przedmiotem wniosku ma swobodę w kształtowaniu ostatecznego jej wyglądu (treść, układ, szata graficzna, ect.)? Proszę szczegółowo opisać czym to się przejawia.

Odpowiedź:

Tak, Wnioskodawca posiada swobodę w kształtowaniu ostatecznego wyglądu sesji zdjęciowej. Wnioskodawca po poznaniu wstępnych oczekiwań klienta, dobiera zarówno scenerię, rekwizyty, doradza makijaż, ubiór klientowi. Ponadto, Wnioskodawca podczas sesji dobiera indywidualnie parametry o których szerzej w odpowiedzi na pytanie nr 1.

6. Jak jest skalkulowane wynagrodzenie Wnioskodawcy za wykonanie świadczenia będącego przedmiotem wniosku? Od jakich czynników uzależniona jest wysokość wynagrodzenia? Co obejmuje?

Odpowiedź:

Wynagrodzenie jest ustalone ryczałtowo w stałej kwocie, która obejmuje przygotowanie, przeprowadzenie sesji oraz (…).

Ponadto, do wniosku Wnioskodawca dołączył:

(…).

Z kolei, w odpowiedzi na wezwanie II tutejszego organu z dnia 25 lipca 2025 r., znak 0112-KDSL2-2.440.298.2025.2.AS – Wnioskodawca w piśmie z dnia 8 sierpnia 2025 r. potwierdził, że przedmiotem wniosku jest jedna, konkretna sesja zdjęciowa, której (…) w postaci pliku zawierającego (….) zdjęć zostało przesłane wraz z uzupełnieniem wniosku z dnia 21 lipca 2025 r. Link, który został zamieszczony w uzupełnieniu wniosku dotyczył tej jednej, konkretnej sesji.

Ponadto, Wnioskodawca potwierdził, że sesja zdjęciowa będąca przedmiotem wniosku została wykonana na podstawie umowy zawartej wg załączonego wzoru do uzupełnienia wniosku z dnia 21 lipca 2025 r.

Wnioskodawca wskazał również, że w przypadku realizowanego świadczenia, poza przesłanymi załącznikami w ramach uzupełnienia wniosku, nie ma innych dokumentów np. cennika, zlecenia, zamówienia, kosztorysu, oferty, regulaminu świadczenia usług, itp.

(…).

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak stanowi art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r., poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

W załączniku nr 3 do ustawy zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod poz. 63 wskazano, bez względu na symbol PKWiU „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2509) wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego – w myśl art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – są utwory:

1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);

2) plastyczne;

3) fotograficzne;

4) lutnicze;

5) wzornictwa przemysłowego;

6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;

7) muzyczne i słowno-muzyczne;

8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;

9) audiowizualne (w tym filmowe).

Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny cechy konieczne, wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka. Utwór musi zatem wykazywać łącznie trzy cechy:

1) stanowić przejaw działalności człowieka (twórcy);

2) stanowić przejaw działalności twórczej;

3) mieć indywidualny charakter.

O ile sens pierwszej z cech nie budzi wątpliwości, dwie pozostałe mają charakter ocenny. Jednakże stwierdzenie, że utwór to przejaw działalności twórczej uwypukla fakt, że utwór powinien stanowić rezultat działalności o charakterze kreacyjnym. Przesłanka ta, niekiedy określana przesłanką „oryginalności” utworu, kładzie nacisk na aspekt przedmiotowy, tj. odnoszący się do samego wytworu ludzkiego umysłu. Spełniona zostaje, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Nie może natomiast być uznany za utwór i objęty ochroną prawa autorskiego taki przejaw ludzkiej aktywności umysłowej, który jest rutynowy, standardowy lub typowy. Podkreśla to konieczność łącznego traktowania obu z wymienionych w pkt 2 i pkt 3 cech. Sam „przejaw działalności twórczej” nie jest warunkiem wystarczającym do zakwalifikowania określonego wytworu jako przedmiotu prawa autorskiego. Konieczne jest, by wytwór taki miał indywidualny charakter, tzn. żeby cechował się indywidualnością. Muszą zatem charakteryzować go dostatecznie doniosłe różnice w porównaniu z uprzednio wytworzonymi produktami intelektualnymi.

Kryteria powyższe były precyzowane w orzecznictwie. Przykładowo w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2006 r., sygn. akt III CSK 40/05 stwierdzono, że „rezultat wysiłku intelektualnego nie może być rutynowy, standardowy i typowy. Nie może być uznany za utwór i objęty ochroną prawa autorskiego taki przejaw ludzkiej aktywności umysłowej, któremu brak cech dostatecznie indywidualizujących, tj. odróżniających go od innych wytworów podobnego rodzaju i przeznaczenia”.

W innym orzeczeniu Sąd Najwyższy ocenił, że: „Proces tworzenia, w przeciwieństwie do pracy technicznej, polega na tym, że rezultat podejmowanego działania stanowi projekcję wyobraźni osoby, od której pochodzi, zmierzając do wypełniania tych elementów wykonywanego zadania, które nie są jedynie wynikiem zastosowania określonej wiedzy, sprawności, surowców, urządzeń bądź technologii. (…) Wymaganie nowości nie jest niezbędną cechą twórczości jako przejawu intelektualnej działalności człowieka. Utwór może być kompilacją wykorzystującą dane powszechnie dostępne pod warunkiem, że ich wybór, segregacja, sposób przedstawienia ma znamiona oryginalności” (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2006 r., I CK 281/05).

Nie każde dzieło (utwór) spełnia przesłanki utworu w rozumieniu ww. ustawy. Dotyczy to w szczególności świadczenia będącego powieleniem innych prac, a więc niebędących rezultatem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, jak również prac typowych, zawierających powtarzalne, nieoryginalne rozwiązania. Świadczenia (utwory) takie nie podlegają ochronie autorsko-prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Odwołując się do pojęcia „twórcy” w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wskazać należy, że twórcą w jej rozumieniu jest nie tylko jedyny twórca utworu, ale również osoby, które są współtwórcami stworzonego dzieła. Wykładnia systemowa zewnętrzna, oparta na zapisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych prowadzi do wniosku, że twórcą jest osoba fizyczna, która wykonała dany utwór sama lub z udziałem innych współtwórców.

Jak wynika z powołanych przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej, ustalony w jakiejkolwiek postaci. Przejawem działalności twórczej jest uzewnętrzniony rezultat działalności twórcy.

Jednocześnie wskazać należy, że w myśl postanowień rozdziału 5 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, autorskie prawa majątkowe do utworu mogą przejść na inne osoby na podstawie umowy o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub na podstawie umowy o korzystanie z utworu, zwanej licencją.

Według art. 41 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:

1) autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy;

2) nabywca autorskich praw majątkowych może przenieść je na inne osoby, chyba że umowa stanowi inaczej.

Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z utworu, zwana dalej „licencją”, obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione (art. 41 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji pojęcia „honorarium”, zatem można wyjaśnić jego znaczenie posługując się Słownikiem Języka Polskiego (Słownik Współczesnego Języka Polskiego, Wydawnictwo Wilga, Warszawa 1996, str. 309), według którego „honorarium to wynagrodzenie za pracę w wolnych zawodach”; ustawa ta nie definiuje także pojęcia „wolnego zawodu”. Nie oznacza to jednak, że wynagrodzenie otrzymane z tytułu udzielenia licencji do utworu, nie stanowi wynagrodzenia za pracę w wolnym zawodzie o charakterze honorarium, a wynagrodzenia za wykonaną pracę nie można utożsamiać z zapłatą za usługę wykonaną w ramach działalności gospodarczej.

Podsumowując, gdy usługi są wykonywane przez twórcę w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych i stanowią przedmiot autorskich praw majątkowych do utworu, a wynagrodzenie w formie honorarium odbywa się z przeniesieniem ww. praw, to z uwagi na nierozerwalność powyższych czynności, tj. sprzedaży usługi oraz praw autorskich, świadczenie to stanowi „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”, wymienione w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy.

W powołanym wyżej art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca określił definicję utworu. Zgodnie z tym przepisem przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Z powyższego przepisu wynika, że dany wytwór ludzkiej działalności musi spełniać dwie cechy, aby mógł zostać uznany za utwór. Kryteriami tymi jest twórczość oraz indywidualny charakter.

Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje samodzielnie projekty – indywidualne sesje fotograficzne. W celu wykonania indywidualnej sesji fotograficznej, Wnioskodawca wykonuje szereg czynności takich jak:

- ustalenie koncepcji sesji zdjęciowej – Wnioskodawca opracowuje szczegółową koncepcję sesji, określając temat przewodni, styl fotografii, kolorystykę, klimat wizualny oraz planowane efekty końcowe,

- dobór lokalizacji – na podstawie koncepcji sesji, Wnioskodawca wybiera konkretną lokalizację. Dokonuje wizji lokalnej, sprawdzając warunki oświetleniowe, dostępność prądu, tło oraz inne elementy wpływające na jakość zdjęć. Następnie rezerwuje miejsce i uzyskuje ewentualne zgody na przeprowadzenie sesji,

- przygotowanie sprzętu fotograficznego – Wnioskodawca sprawdza stan techniczny używanego sprzętu fotograficznego (aparat, obiektywy, statywy, lampy błyskowe, akumulatory, karty pamięci). W razie potrzeby kalibruje i konserwuje sprzęt. Pakowany jest kompletny zestaw potrzebny do realizacji sesji,

- przygotowanie planu sesji i harmonogramu pracy – sporządzany jest szczegółowy plan przebiegu sesji, obejmujący kolejność ujęć, przerwy, czas przygotowania poszczególnych stylizacji oraz makijażu. Wnioskodawca ustala ramy czasowe realizacji każdego z etapów sesji,

- transport i montaż sprzętu – Wnioskodawca przewozi sprzęt fotograficzny do wybranej lokalizacji i dokonuje jego rozłożenia, montując stanowiska oświetleniowe, tło, statywy i inne elementy techniczne,

- wykonanie sesji zdjęciowej – Wnioskodawca przeprowadza sesję, wykonuje ujęcia, dbając o odpowiednią kompozycję, ustawienie światła, ostrość oraz ekspozycję. Na bieżąco weryfikuje jakość zdjęć i dokonuje korekt technicznych,

- zabezpieczenie materiału zdjęciowego – po zakończeniu sesji zdjęcia są zgrywane na komputer, tworzone są kopie zapasowe na dyskach zewnętrznych. Materiał jest katalogowany i oznaczany zgodnie z wewnętrznymi standardami Wnioskodawcy,

- selekcja zdjęć – Wnioskodawca dokonuje przeglądu wszystkich wykonanych fotografii, wybiera najlepsze ujęcia spełniające założenia sesji i oczekiwania klienta,

- postprodukcja zdjęć – wyselekcjonowane fotografie są poddawane obróbce cyfrowej, obejmującej m.in. korektę kolorów, retusz, dopasowanie kontrastu i światła, kadrowanie. Wnioskodawca używa do tego specjalistycznego oprogramowania graficznego,

- przygotowanie finalnych plików – po zakończeniu obróbki zdjęcia są eksportowane w odpowiednich formatach i rozdzielczościach. Każdy plik jest opatrzony nazwą, numerem sesji i ewentualnym logo Wnioskodawcy,

- przekazanie materiału klientowi – Wnioskodawca dostarcza gotowe zdjęcia klientowi za pomocą ustalonej wcześniej metody (np. poprzez zabezpieczony serwer, link do pobrania lub fizyczny nośnik danych),

- archiwizacja materiału – zdjęcia przekazane klientowi są archiwizowane w celu zabezpieczenia na wypadek utraty danych.

Wykonane przez Wnioskodawcę fotografie (zdjęcia) będące przedmiotem analizowanej sesji zdjęciowej przedstawiają (…). (…). Twórczy charakter przedmiotowej sesji przejawia się w kompozycji kadru, koncepcji estetycznej (kolorystyka, światło, nastrój). Podczas sesji, Wnioskodawca zgodnie ze swoją twórczą wizją ustala głębie ostrości i perspektywę fotografii, dokonuje świadomego wyboru koncepcji obrazu, stosuje efekty specjalne, świadomie używa i ustawia rekwizyty, dobiera oświetlenie, określa pozę przybraną przez osobę fotografowaną. Następnie fotografie (zdjęcia) będące wynikiem sesji zdjęciowej Wnioskodawca poddaje retuszowi oraz autorskiej obróbce graficznej zgodnie z jego wizją. Wnioskodawca decyduje m.in. o natężeniu retuszu, kolorystyce, konwersji zdjęć kolorowych do czarno białych itp. Wynagrodzenie za sesję fotograficzną jest ustalone ryczałtowo w stałej kwocie, która obejmuje przygotowanie, przeprowadzenie sesji oraz (…).

Z dokonanej analizy wynika, że stworzona przez Wnioskodawcę indywidualna sesja fotograficzna jest efektem pracy angażującej wyobraźnię, niepowtarzalnym, niestandardowym, o twórczym charakterze. Wykorzystując zatem dostępne narzędzia i technologie w połączeniu z własną wizją artystyczną Wnioskodawca stworzył nowy wytwór intelektu – utwór.

Biorąc pod uwagę dokonaną wyżej analizę prowadzącą do wniosku, że stworzona przez Wnioskodawcę indywidualna sesja fotograficzna, stanowi utwór w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, pozwala domniemywać, że Wnioskodawca jest jej twórcą, a wynagrodzenie za wykonanie fotografii stanowi honorarium za udzielenie licencji do autorskich praw majątkowych – należy stwierdzić, że usługa ta podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

- usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

- klasyfikacja usługi, lub

- stawka podatku właściwa dla usługi lub

- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).