Interpretacja 0112-KDSL2-2.440.33.2026.4.AS

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

 

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 14 stycznia 2026 r. (data wpływu 14 stycznia 2026 r.), uzupełnionego w dniu 16 stycznia 2026 r. oraz pismami z dnia 23 stycznia 2026 r. (data wpływu 23 stycznia 2026 r.) i 31 marca 2026 r. (data wpływu 31 marca 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

 

Przedmiot wniosku:

Towar (świadczenie kompleksowe) – publikacja pt. (…) wraz z nożyczkami

 

Opis świadczenia:

Przedmiotem wniosku jest publikacja o wymiarach (…) pt. (…) wraz z nożyczkami. Publikacja składa się z kartonowej okładki oraz (…) stron. Na przedniej części okładki – u góry – widnieje (...). Ponadto, do (...) przedniej części okładki przymocowane zostały (…) nożyczki (…) – znajdują się one w (…) dedykowanym opakowaniu. Z kolei na tylnej części okładki znajdują się następujące informacje: (…). Na tylnej części okładki umieszczone zostały także (…) a także informacje o wydawcy. Wnętrze publikacji składa się ze: (...). Na każdej stronie nieparzystej (oprócz 1., która jest stroną tytułową), znajdują się kolorowe obrazki do wycinania wraz z krótkimi poleceniami, np. (…). Z kolei strony parzyste (oprócz 2.) to kolorowe tła – brak jest na nich obrazków przeznaczonych do wycinania/nacinania, składania, czy kolorowania i jakiegokolwiek tekstu. Ostatnie (...) kartki publikacji (strony od (…) do (…)) – w przeciwieństwie do poprzednich – są wykonane z powlekanego papieru. Wszystkie karty publikacji są perforowane wzdłuż grzbietu, dzięki czemu można je łatwo wyrwać. Ww. towary, tj. publikacja oraz nożyczki, stanowią zestaw – nie są to losowe towary, ale towary komplementarne względem siebie, przeznaczone z góry do wspólnej sprzedaży. Tylko równoczesne korzystanie z publikacji oraz nożyczek zapewnia pełną funkcjonalność produktu, dlatego wszystkie elementy stanowią jedną całość.

Rozstrzygnięcie:

CN 95

 

Stawka podatku od towarów i usług:

23%

 

Podstawa prawna:

art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy

 

Cel wydania WIS:

określenie stawki podatku od towarów i usług

 

UZASADNIENIE

 

W dniu 14 stycznia 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 16 stycznia 2026 r. o przesłanie próbki przedmiotowego produktu, w dniu 23 stycznia 2026 r. poprzez złożenie wniosku na prawidłowym formularzu, a także w dniu 31 marca 2026 r. o jednoznaczne wskazanie przedmiotu wniosku.

 

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis świadczenia:

 

„Książka pt. (…) to atrakcyjna książka edukacyjna dla najmłodszych dzieci, które rozpoczynają swoją przygodę z tekstem, aktywizacją. Książka zmienia naukę w fantastyczną zabawę. Książka wydana została przy użyciu technik poligraficznych i posiada nadany numer ISBN przez Bibliotekę Narodową. Każda strona książki uczy sprawności manualnej oraz czytania ze zrozumieniem. Teksty poleceń są ściśle związane z wycinaniem, dopasowywaniem, które uczą dziecko figur oraz kształtów. Dodatek dołączony do książki w postaci bezpiecznych nożyczek czyli takich, że dziecko podczas użytkowania nie może się skaleczyć. Dodatek jest tematycznie powiązany, stanowi jej uzupełnienie będące integralną częścią składową, ponieważ do wykonywania poleceń niezbędne są nożyczki. Produkt fantastycznie sprawdza się w podróży z racji tego, że już mamy kompletną aktywizację, angażującą dziecko do nauki poprzez zabawę w szkole i w domu. Celem książki jest oswajanie młodego czytelnika ze słowem pisanym, rozwijanie pasji do książek, pobudzanie ciekawości i wyobraźni oraz zachęcanie dziecka do częstego sięgania po książki”.

 

W dniu 16 stycznia 2026 r. Wnioskodawca przesłał (...).

 

W wyniku analizy przesłanej próbki tutejszy organ ustalił, że w skład przedmiotowego produktu wchodzi publikacja o wymiarach (…) pt. (…) wraz z nożyczkami. Publikacja składa się z kartonowej okładki oraz (…) stron. Na przedniej części okładki – u góry – widnieje (...). Ponadto, do (...) przedniej części okładki przymocowane zostały (…) nożyczki (…) – znajdują się one w (…) dedykowanym opakowaniu. Z kolei na tylnej części okładki znajdują się następujące informacje: (…). Na tylnej części okładki umieszczone zostały także (...). Wnętrze publikacji składa się ze: strony (…) – na której znajduje się tytuł publikacji, logo wydawnictwa i kolorowe obrazki z okładki, strony (…) – na której odnaleźć można informacje m.in. o autorze, redakcji, czy wydawcy, oraz (…) kolorowych stron. Na każdej stronie nieparzystej (oprócz 1., która jest stroną tytułową), znajdują się kolorowe obrazki do wycinania wraz z krótkimi poleceniami, np. (…). Z kolei strony parzyste (oprócz (…)) to kolorowe tła – brak jest na nich obrazków przeznaczonych do wycinania/nacinania, składania, czy kolorowania i jakiegokolwiek tekstu. Ostatnie (...) kartki publikacji (strony od (…) do (…)) – w przeciwieństwie do poprzednich – są wykonane z powlekanego papieru. Wszystkie karty publikacji są perforowane wzdłuż grzbietu, dzięki czemu można je łatwo wyrwać. Ww. towary, tj. publikacja oraz nożyczki, stanowią zestaw – nie są to losowe towary, ale towary komplementarne względem siebie, przeznaczone z góry do wspólnej sprzedaży. Tylko równoczesne korzystanie z publikacji oraz nożyczek zapewnia pełną funkcjonalność produktu, dlatego wszystkie elementy stanowią jedną całość.

 

Wniosek uzupełniono w dniu 31 marca 2026 r. o wskazanie, że przedmiotem wniosku jest świadczenie kompleksowe.

 

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (towaru)

 

Na wstępie należy zaznaczyć, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

 

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.

 

Natomiast aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.

 

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

 

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że: Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej.

 

W szczególności wskazać należy wyrok TSUE z dnia 6 lipca 2006 r. w sprawie C-251/05 Talacre Beach Caravan Sales Ltd v. Commissioners of Customs & Excise, ECLI:EU:C:2006:451, w którym stwierdził, że należy dać prymat ochronie zasady nierozszerzania zwolnienia podatkowego nad traktowaniem kilku dostaw jako świadczenia kompleksowego, opodatkowanego wedle zasad dotyczących świadczenia głównego. Każde odstępstwo od zasadniczej stawki podatku od towarów i usług winno być zatem interpretowane ściśle i ta ogólna zasada musi być brana bezwzględnie pod uwagę przy ocenie okoliczności konkretnej sprawy.

 

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:

– w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, Trybunał wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),

– w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs ECLI:EU:C:2012:597, Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

 

Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

 

Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19, ECLI:EU:C:2021:167.

 

Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych świadczeń wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.

 

W przedmiotowej sprawie, w celu dokonania prawidłowej klasyfikacji sprzedawanych przez Wnioskodawcę towarów, tj. publikacji pt. (…) oraz nożyczek – tutejszy organ dokonał analizy przesłanej próbki.

 

Analiza ta wykazała, że dostawa ww. towarów dokonywana przez Wnioskodawcę zaprojektowana jest jako jedna, wzajemnie dopełniająca się całość. Publikacja i nożyczki są ze sobą tak ściśle powiązane, że ich rozdzielnie miałoby sztuczny charakter.

 

W wyniku przeprowadzonej analizy tutejszy organ ustalił, bowiem że:

·       do wykonywania poleceń zawartych w publikacji niezbędne są nożyczki;

·       publikacja przeznaczona jest dla najmłodszych dzieci, a dołączone do niej nożyczki są dostosowane do grupy docelowej i bezpieczne, tzn. dziecko podczas korzystania z nich nie może się skaleczyć;

·       publikacja i nożyczki są sprzedawane jako jedna całość;

·       nożyczki znajdują się w (…) opakowaniu, które jest przymocowane do przedniej części okładki publikacji;

·       nożyczki nie podlegają osobnej sprzedaży, co powoduje, że nabywca nie ma wyboru nabycia książki z nożyczkami lub bez;

·       sprzedawana przez podatnika publikacja nie określa odrębnie ceny dołączonych do niej nożyczek;

·       publikacja i nożyczki to nie losowe towary, ale towary związane tematycznie, zachodzi pomiędzy nimi związek merytoryczny.

 

Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że pomiędzy publikacją a nożyczkami występuje związek funkcjonalny oraz tematyczny, przy czym to nożyczki stanowią element dodatkowy – stanowią dopełnienie/uzupełnienie publikacji. Klient nie nabywa produktu ze względu na nożyczki – służą one jedynie skorzystaniu w jak najlepszy sposób z publikacji. Dzięki nożyczkom dziecko może bowiem wykonać polecenia zawarte w publikacji, co byłoby niemożliwe bez tego elementu, dołączenie zatem bezpiecznych dla małego dziecka nożyczek w jednym komplecie z publikacją znajduje w pełni uzasadnienie.

 

Należy zatem wskazać, że publikacja oraz nożyczki są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.

 

Na uwagę zasługuje także to, że sprzedawany przez Wnioskodawcę produkt nie składa się z losowych towarów, ale z towarów komplementarnych względem siebie, przeznaczonych z góry do wspólnej sprzedaży.

 

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym – publikacja i nożyczki stanowią integralną całość, gdzie świadczeniem głównym (elementem wiodącym) jest dostawa publikacji pt. (…), a dostawa nożyczek stanowi świadczenie pomocnicze, służące lepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego.

 

W związku z powyższym, w dalszej części niniejszej decyzji tutejszy organ dokona klasyfikacji oraz określenia stawki podatku od towarów i usług dla publikacji pt. (…) – towaru, którego dostawa stanowi w analizowanym przypadku świadczenie główne.

 

Uzasadnienie klasyfikacji

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy – towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

 

Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady, Nomenklatura scalona obejmuje:

a)    nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;

b)    wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;

c)    przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN.

 

Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.

 

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega regułom zawartym w Ogólnych regułach interpretacji Nomenklatury scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednego i tego samego działu, pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

 

Reguła 1. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) wskazuje, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej.

Zgodnie z tytułem działu 49 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje – „Książki, gazety, obrazki i pozostałe wyroby przemysłu poligraficznego, drukowane; manuskrypty, maszynopisy i plany”.

 

Zgodnie z notami wyjaśniającymi do działu 49, z kilkoma wyjątkami, dział ten obejmuje wszystkie materiały drukowane, których zasadniczy charakter i zastosowanie wyznaczone są przez fakt, że są one zadrukowane motywami, znakami lub prezentacjami graficznymi.

 

Natomiast zgodnie z uwagą 1. do działu 49, dział ten nie obejmuje „(c) kart do gry lub innych towarów, objętych działem 95”.

 

Pozycja 4903 działu 49 obejmuje „Książki dla dzieci, obrazkowe, do rysowania lub kolorowania”.

 

Zgodnie z uwagą 6. do działu 49 – w pozycji 4903 określenie „książki obrazkowe dla dzieci” dotyczy książek dla dzieci, w których główną atrakcją jest ilustracja, a tekst jest dodatkiem.

 

Ponadto, z not wyjaśniających do HS do pozycji 4903 wynika, że pozycja ta ogranicza się do książek obrazkowych wyraźnie tworzonych pod kątem zainteresowania lub do zabawy dla dzieci lub jako pomoc w pierwszych stadiach podstawowej edukacji, pod warunkiem, że główną atrakcją są w nich ilustracje, a tekst jest dodatkiem (patrz uwaga 6 do tego działu).

 

Kategoria ta obejmuje, na przykład elementarze obrazkowe oraz książki w rodzaju tych, w których sens historyjek oddaje seria obrazków opatrzonych podpisami lub pobieżnymi opowiastkami odnoszącymi się do pojedynczych obrazków. Obejmuje również książki do ćwiczeń dla dzieci składające się głównie z obrazków uzupełnionych tekstem, przeznaczone do pisania lub innych ćwiczeń.

 

Książki objęte tą pozycją mogą być drukowane na papierze, materiale włókienniczym itd. oraz zaliczają się do nich dziecięce książki szmaciane.

 

Pozycja ta obejmuje również dziecięcą książkę obrazkową zawierającą „podnoszące się” wklejki lub ruchome figurki, jeżeli jednak taki artykuł jest zasadniczo zabawką, nie jest objęty tą pozycją (dział 95). Podobnie dziecięca książka obrazkowa, zawierająca obrazki lub modele do wycinania pozostaje objęta tą pozycją, pod warunkiem że części wycinane są dodatkiem, natomiast jeśli ponad połowa stron (włącznie z okładkami) przeznaczona jest do wycinania w całości lub częściowo, nawet gdy zawierają one również pewną ilość tekstu, uważana jest za zabawkę (dział 95).

 

Wyjaśnić należy, że – co prawda – publikacja pt. (…) może być postrzegana jako pomoc w pierwszych stadiach podstawowej edukacji dziecka, a jej główną atrakcją są obrazki w niej zawarte. Jednak w przedmiotowej sprawie nie jest spełniony warunek w postaci tego, że „części wycinane są dodatkiem”, ponieważ zdecydowana większość stron publikacji (...) przeznaczona jest do wycinania. Zatem publikacja nie posiada cech koniecznych do zaklasyfikowania jej jako książki objętej pozycją 4903.

 

Wobec powyższego, należy zatem w tym miejscu wskazać na dział 95 Nomenklatury scalonej (CN).

 

Dział 95 obejmuje „Zabawki, gry i artykuły sportowe; ich części i akcesoria”.

 

Zgodnie z uwagami do działu 95, obejmuje on zabawki wszelkiego rodzaju przeznaczone do zabawy dla dzieci lub dorosłych.

 

W dziale tym ujęto pozycję 9503, obejmującą „Rowery trzykołowe, skutery, samochodziki poruszane pedałami i podobne zabawki na kołach; wózki dla lalek; lalki; pozostałe zabawki; modele redukcyjne (w skali) i podobne modele redukcyjne, z napędem lub bez; układanki dowolnego rodzaju”.

 

Zgodnie z notami wyjaśniającymi do Nomenklatury scalonej, pozycja 9503 obejmuje m.in.:

(…)

D. Pozostałe zabawki.

(…)

(xviii) Zabawki edukacyjne (np. zestawy chemiczne, drukarskie, do szycia i dziania).

(…)

(xx) Książki lub arkusze składające się zasadniczo z obrazków, zabawek lub modeli, do wycięcia i składania; także książki zawierające „stojące” lub ruchome postacie, pod warunkiem że mają zasadniczy charakter zabawek (patrz Noty wyjaśniające do pozycji 4903).

 

Jak wynika z dokonanej przez tut. organ analizy, przedmiotowa publikacja przeznaczona jest nie tylko do wycinania, ale również do składania, ponieważ niektóre z zadań w niej zawartych polegają na wycięciu, ułożeniu/dopasowaniu czy przyklejeniu elementów, wycięciu i dopasowaniu obrazków. Co więcej, jedno z zadań polega na (…). Z kolei, inne zadanie polega na (…). Ponadto, zadaniem publikacji jest wsparcie rozwoju sprawności manualnej małego dziecka, produkt służy do ćwiczenia grafomotoryki dziecka na wczesnym poziomie edukacji, co wspiera kreatywność i wyobraźnię dziecka. Co jednak istotne, edukacja małego dziecka następuje poprzez zabawę (wycinanie, wklejanie, kolorowanie, składanie), zatem zasadne jest stwierdzenie, że produkt ma charakter zabawki dla najmłodszych.

 

Uwzględniając powyższe, publikacja pt. (…) spełnia kryteria i posiada właściwości dla towarów objętych działem CN 95 „Zabawki, gry i artykuły sportowe; ich części i akcesoria”. Klasyfikacja towaru do tego działu jest zgodna z ww. postanowieniami 1. Reguły Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej.

 

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

 

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

 

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r., poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.

 

Towar stanowiący element dominujący analizowanego świadczenia kompleksowego, czyli publikacja pt. (…), jest klasyfikowany według CN do działu 95 „Zabawki, gry i artykuły sportowe; ich części i akcesoria”. Ustawodawca ani w ustawie, ani w aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, nie przewidział obniżonej stawki podatku dla klasyfikowanego towaru. Zatem właściwą stawką dla opodatkowania świadczenia będącego przedmiotem wniosku jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

 

Informacje dodatkowe

 

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

 

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

 

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

– podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

– świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

 

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

 

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1)     następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,

albo

2)     wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

– w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

 

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

– klasyfikacja towaru/usługi, lub

– stawka podatku właściwa dla towaru/usługi, lub

– podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

 

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy). 

 

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

 

POUCZENIE

 

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

 

Odwołanie, zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym, korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

 

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).