Spółka złożyła wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej kompleksowej usługi instalacji systemu Smart Home w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych. Usługa obejmuje projektowanie, dostawę komponentów, montaż, konfigurację, integrację, szkolenie użytkowników i wsparcie powdrożeniowe, realizowana jest w ramach jednej umowy za…
WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)
Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 7 lipca 2025 r. (data wpływu 7 lipca 2025 r.), uzupełnionego pismami z dnia: 18 lipca 2025 r. (data wpływu 18 lipca 2025 r.), 8 września 2025 r. (data wpływu 8 września 2025 r.), 29 września 2025 r. (data wpływu 29 września 2025 r.) oraz 18 listopada 2025 r. (data wpływu 18 listopada 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.
Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) – zaprojektowanie, dostarczenie komponentów wraz z ich zainstalowaniem, skonfigurowanie oraz integracja systemu inteligentnego domu Smart Home, a następnie przeszkolenie użytkowników i zapewnienie wsparcia powdrożeniowego
Opis świadczenia:
Przedmiotem wniosku jest kompleksowe zaprojektowanie, dostarczenie komponentów wraz z ich zainstalowaniem, skonfigurowanie oraz integracja systemu inteligentnego domu Smart Home dostosowanego do indywidualnych potrzeb klienta, a następnie przeszkolenie użytkowników i zapewnienie wsparcia powdrożeniowego. Usługa świadczona jest w budynku mieszkalnym jednorodzinnym o powierzchni do 300 m2 (PKOB 1110) dla klienta indywidualnego. Etapy wykonania prac: analiza potrzeb klienta i wizja lokalna; projekt instalacji Smart Home; dostawa komponentów; wykonanie instalacji elektrycznej i systemowej; konfiguracja urządzeń oraz integracja z istniejącymi instalacjami (oświetlenie, ogrzewanie, alarm, fotowoltaika); programowanie scenariuszy automatyki (np. harmonogramy pracy, symulacja obecności); przeszkolenie użytkowników. Usługa realizowana jest na podstawie jednej umowy, obejmującej całość wymienionych czynności jako jednolite świadczenie. Współpraca z klientem polega na określeniu przez niego zakresu funkcjonalności jakie są mu potrzebne i dostarczenia mu oczekiwanych rozwiązań. Klient podaje informację jakie rozwiązanie chciałby posiadać, a Wnioskodawca wymyśla sposób realizacji, potrzebne urządzenia, instalacje oraz dobiera technologie, aby zrealizować potrzebę klienta. Po przygotowaniu koncepcji wstępnej projekt jest przedstawiany klientowi, który może zgłosić uwagi odnoszące się do funkcjonowania. Następnie Wnioskodawca wykonuje montaż instalacji. Po fazie projektowej Wnioskodawca ustala harmonogram prac z klientem oraz na tym etapie jest ustalana cena za całość usługi. Przedstawiana jest oszacowana cena sprzętu wykorzystywanego do wykonania usługi i całkowity jej koszt w celu akceptacji przez klienta. Następnie Wnioskodawca zaczyna dostarczać rozwiązanie: kupuje sprzęt/komponenty (w swoim imieniu uzyskuje dokumenty potwierdzające zakupy), planuje zasoby ludzkie (wewnętrzne lub jego zaufanych podwykonawców), robi niezbędne instalacje, montaże, w tym prace wykończeniowe związane z usuwaniem usterek przy montażu (np. te powstałe podczas kucia gniazdek), konfiguruje urządzenia (jak trzeba zmienia urządzenia, dostosowuje je do rozwiązań u klienta, lub zmienia koncepcje), konfiguruje aplikacje do zarządzania „Smart Home”, szkoli klienta – pokazuje jak obsługiwać poszczególne elementy zewnętrzne instalacji oraz zapewnia szkolenie z aplikacji do zarządzania usługą, dzięki czemu klient wie jak korzystać z wdrożonych u niego rozwiązań; całość kończy się protokołem odbioru wykonanych prac. Systemy „Smart Home” są wykorzystywane do automatyzacji zarządzania budynkiem, podniesienia komfortu i bezpieczeństwa, optymalizacji zużycia energii oraz integracji z odnawialnymi źródłami energii.
Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 43
Stawka podatku od towarów i usług: 23%
Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy
Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług
UZASADNIENIE
W dniu 7 lipca 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek o wydanie WIS w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 18 lipca 2025 r. o wyrażenie zgody na doręczanie pism w e-Urzędzie Skarbowym przez Wnioskodawcę oraz przesłanie prawidłowo podpisanego elektronicznie pełnomocnictwa szczególnego, w dniu 8 września 2025 r. i 29 września 2025 r. o doprecyzowanie opisu świadczenia oraz przesłanie stosownych dokumentów, a także w dniu 18 listopada 2025 r. poprzez wskazanie dodatkowych informacji w sprawie.
W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis świadczenia.
Wnioskodawca zwrócił się z wnioskiem o wydanie wiążącej informacji stawkowej (WIS), zgodnie z art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), w zakresie określenia prawidłowej stawki podatku VAT dla opisanej poniżej usługi kompleksowej typu smarthome.
Krótka charakterystyka wykonawcy
Wnioskodawca (…) to spółka zarejestrowana w KRS z datą (…). Spółka (...) świadczyć będzie usługi w postaci kompleksowego rozwiązania typu smarthome.
Opis towaru/usługi
Usługa polega na kompleksowym zaprojektowaniu, dostarczeniu, zainstalowaniu, skonfigurowaniu oraz integracji systemów inteligentnego domu (Smart Home), dostosowanych do indywidualnych potrzeb klienta.
Etapy wykonania prac można podzielić następująco:
1) analiza potrzeb klienta i wizja lokalna;
2) projekt instalacji smarthome;
3) dostawa komponentów (...);
4) wykonanie instalacji elektrycznej i systemowej, konfiguracja urządzeń oraz integracja z istniejącymi instalacjami (oświetlenie, ogrzewanie, alarm, fotowoltaika);
5) programowanie scenariuszy automatyki (np. harmonogramy pracy, symulacja obecności);
6) przeszkolenie użytkowników.
Usługa realizowana jest na podstawie jednej umowy, obejmującej całość wymienionych czynności jako jednolite świadczenie. Współpraca z klientem polega na określeniu przez niego zakresu funkcjonalności jakie są mu potrzebne i dostarczenia mu oczekiwanych rozwiązań. Klient podaje informację jakie rozwiązanie chciałby posiadać, a Wnioskodawca wymyśla sposób realizacji, potrzebne urządzenia, instalacje oraz dobiera technologie, aby zrealizować potrzebę klienta. Po przygotowaniu koncepcji wstępnej projekt jest przedstawiany klientowi, który może zgłosić uwagi odnoszące się do funkcjonowania. Następnie Wnioskodawca wykonuje montaż instalacji.
Po fazie projektowej Wnioskodawca ustala harmonogram prac z klientem oraz na tym etapie jest ustalana cena za całość usługi. Przedstawiana jest oszacowana cena sprzętu wykorzystywanego do wykonania usługi i całkowity jej koszt w celu akceptacji przez klienta. Cena może ulec zmianie jedynie, gdy klient domówi usługi dodatkowe/rozszerzy zakres instalacji.
Następnie Wnioskodawca zaczyna dostarczać rozwiązanie:
- kupuje sprzęt/komponenty (w swoim imieniu uzyskuje dokumenty potwierdzające zakupy),
- planuje zasoby ludzkie (wewnętrzne lub jego zaufanych podwykonawców),
- robi niezbędne instalacje, montaże, w tym prace wykończeniowe związane z usuwaniem usterek przy montażu (np. te powstałe podczas kucia gniazdek),
- konfiguruje urządzenia (jak trzeba zmienia urządzenia, dostosowuje je do rozwiązań u klienta, lub zmienia koncepcję) – niektóre urządzenia są konfigurowane sporo przed ustalonym terminem prac,
- konfiguruje aplikacje do zarządzania smarthome,
- szkoli klienta – pokazuje jak obsługiwać poszczególne elementy zewnętrzne instalacji oraz zapewnia szkolenie z aplikacji do zarządzania usługą, dzięki czemu klient wie jak korzystać z wdrożonych u niego rozwiązań,
- całość kończy się protokołem odbioru wykonanych prac.
Klient płaci (…) w formie zaliczki przed wykonaniem prac. Po wykonaniu prac i podpisaniu protokołu odbioru płaci resztę. Z założenia Wnioskodawca nie sprzedaje urządzeń, a usługę wraz z urządzeniami – na etapie realizacji urządzenia zamontowane mogą ulec zmianie wobec pierwotnego planu.
Charakterystyka miejsca wykonania
Wnioskodawca będzie świadczył usługę dla klientów prywatnych w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych do 300 m2 powierzchni użytkowej lub lokalach mieszkalnych o powierzchni do 150 m2. W każdej umowie Wnioskodawca będzie zastrzegał powierzchnię nieruchomości mieszkalnej według informacji uzyskanej od klienta. Usługa może być wykonywana również w budynkach wielorodzinnych wobec konkretnych właścicieli lokali mieszkalnych, o powierzchni nieprzekraczającej 150 m2. Wykonanie usługi dokumentowane jest wystawieniem faktury, która nie zawiera załączników w postaci wykazu wykorzystanych towarów do usługi, a sama nazwa zawarta jest w jednej pozycji faktury oznaczonej „(…)”.
Zakres wykonywanych instalacji obejmuje następujące elementy pozwalające na sterowaniem oświetleniem, roletami, ogrzewaniem, każdą możliwą instalacją wykonaną dla klienta:
· elektryczna – montaż urządzeń w gniazdkach, z kuciem i pogłębianiem gniazdek, instalacja podtrzymania napięcia (UPS), zarządzanie oświetleniem (...),
· logiczna – ingerencja w sieci LAN (niekiedy montaż sieci LAN), podłączanie urządzeń (...),
· CCTV – montaż kamer (instalacje okablowania również),
· systemy alarmowe – w całości instalacja i konfiguracja wszystkich urządzeń (...),
· ogrzewanie – zarządzanie kiedy ma się włączać i w jakich częściach domu, montaż czujników ciepła, termostatów,
· podłączenie do systemu smarthome/konfiguracja komunikacji z urządzeniami w lokalu klienta – pomp ciepła, wykorzystanie instalacji fotowoltaicznej – czyli inteligentne zarządzanie wykorzystaniem urządzeń elektrycznych w lokalu, komunikacja z urządzeniami (lodówka, pralka), a nawet zdalne otwieranie szafek dla samojezdnych odkurzaczy,
· instalacje wodne – montaż czujników (np. informujących o zalaniu), zdalne wyłączanie wody w całym domu, zarządzanie podlewaniem ogrodu,
· zarządzanie roletami (w tym ustawianie schematów działania, uzależnionych od pory dnia/godzin zachodu słońca, obecności domowników itp.)
· zarządzanie dostępem do domu/mieszkania – montaż zamków z wykorzystaniem różnych technologii (rozwiązania biometryczne, na kod, videodomofony), zarządzanie otwieraniem furtki, bramy garażowej – zarówno lokalnie jak i zdalnie (np. aplikacji telefonicznej),
· inne – pozostające w zakresie kreatywności klientów instalacje w ramach obsługi tzw. inteligentnego domu, które zautomatyzują obsługę nieruchomości mieszkalnej.
Kompleksowa obsługa Wnioskodawcy będzie obejmowała nie tylko montaż, ale również dostawę urządzeń. Urządzenia Wnioskodawca zapewni w ramach realizacji usługi i zamontuje je w celu zautomatyzowania procesów obsługi domu klienta. Ponadto, podkreślić należy, że Wnioskodawca nie dostarcza urządzeń samodzielnie w ramach sprzedaży towarów. Towary używane do wykonania instalacji przywożone są do klienta i instalowane w takim zakresie jaki jest potrzebny, a decyzja o tym co warto zamontować i gdzie pozostaje w kompetencjach Wnioskodawcy jako spółki wykonującej usługę.
Zastosowanie usługi
Systemy Smart Home są wykorzystywane do automatyzacji zarządzania budynkiem, podniesienia komfortu i bezpieczeństwa, optymalizacji zużycia energii oraz integracji z odnawialnymi źródłami energii. Usługa świadczona jest w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych dla klientów indywidualnych, prywatnych. Domy inteligentne to budynki wyposażone w czujniki, detektory, specjalne gniazda, a także inne urządzenia zintegrowane ze sobą i umożliwiające sprawne zarządzanie całą instalacją. Ilość tych produktów może być różna – od pojedynczych urządzeń (np. czujnika na drzwi/okno, kamery, żarówki LED z WiFi) do zestawów gotowych do podłączenia (np. centrala smart home wraz z kilkoma detektorami i/lub kamerami). Dobór konkretnych rozwiązań zależy od użytkownika domu.
Klasyfikacja usługi
Usługa ma charakter budowlano-instalacyjny, a sklasyfikowana została w grupie PKWiU 43.2 Roboty związane z wykonywaniem instalacji elektrycznych, wodno-kanalizacyjnych i pozostałych instalacji budowlanych. Ponadto, jest wykonywana w budynkach mieszkalnych objętych symbolem PKOB 11, nie można jej rozdzielić na odrębne świadczenia, a głównym celem jest otrzymanie sprawnego, działającego systemu automatyki, a nie zakup konkretnych komponentów, stąd Wnioskodawca uważa, że powinna być zastosowana do ww. opisanej usługi stawka 8% podatku VAT.
Kompleksowy charakter świadczenia
Należy podkreślić, że Wnioskodawca opiera się na argumentacji przedstawianej w dotychczasowym orzecznictwie organu, z którego wynika, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.
Pojedyncze świadczenie ma miejsca zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.
Natomiast aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc szereg różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego – w tym przypadku zrealizowania konkretnej instalacji typu smarthome w budynku lub lokalu mieszkalnym klienta. Na wykonanie kompleksowego systemu zautomatyzowanego kierowania domem, składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.
Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.
Biorąc więc orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96), a także dotychczasową praktykę organów podatkowych w zakresie montażu instalacji i stosowanej do nich stawki podatku VAT w obrębie budynku mieszalnego, stwierdzić należy, że przedstawiona we wniosku usługa ma charakter kompleksowy.
Jak bowiem w wydawanych decyzjach wskazuje Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, jednym z decydujących czynników uznania usługi za świadczenie kompleksowe jest zatem także to, czy przeciętny konsument (tj. przeciętny świadczeniobiorca) postrzega otrzymane świadczenie jako wiele niezależnych świadczeń, czy też jedno pojedyncze świadczenie. Kluczowym kryterium w tym przypadku jest powszechny odbiór a więc to, co rozumie pod tym ogół ludności. Cechą charakterystyczną jednego świadczenia złożonego jest nierozerwalność jego poszczególnych elementów. Ponadto wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji. Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa TSUE jedno świadczenie złożone występuje zatem wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu.
Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, uwzględniając opis zawarty we wniosku Wnioskodawca uważa, że dzielenie świadczenia nie jest możliwe, gdyż poszczególne etapy realizacji usługi są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, tym bardziej w obliczu klienta oczekującego zautomatyzowanego i kompleksowego rozwiązania od Wnioskodawcy.
Analiza wniosku wykazała, że zawiera on braki formalne. Wobec powyższego, pismem z dnia 18 lipca 2025 r. znak 0112-KDSL2-2.440.351.2025.1.EZW (wezwanie I) wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez:
I. Założenie przez Wnioskodawcę (…) konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym i wyrażenie zgody na doręczanie pism na ww. konto, a także przesłanie kopii złożonego wniosku o przyznanie dostępu do konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym i potwierdzenia jego złożenia oraz przesłanie kopii dokumentu „ZGD-2 Wyrażenie zgody na doręczanie e-Korespondencji” bądź udzielenie informacji, czy została wyrażona zgoda na doręczanie pism na ww. konto.
II. Przesłanie prawidłowo podpisanego elektronicznie (lub prawidłowo uwierzytelnionego podpisem elektronicznym) pełnomocnictwa szczególnego, z którego wynika udzielone przez mocodawcę, tj. (…) upoważnienie dla (…) do reprezentowania Wnioskodawcy (mocodawcy) w sprawie wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej przed Dyrektorem Krajowej Informacji Skarbowej ze wskazaniem jakich czynności, w jakim postępowaniu, przed jakim organem może dokonywać pełnomocnik w imieniu swojego mocodawcy.
W dniu 18 lipca 2025 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek poprzez wskazanie, że posiada on konto organizacji w e-Urzędzie Skarbowym i wyraził zgodę na doręczenia korespondencji na to konto oraz przesłanie prawidłowo podpisanego pełnomocnictwa szczególnego.
Uzupełnienie formalne wniosku pozwoliło tutejszemu organowi na analizę merytoryczną jego treści. Przeprowadzona analiza przedstawionego we wniosku opisu wykazała, że Wnioskodawca nie przedstawił jednego, konkretnego świadczenia mającego być przedmiotem WIS. Dlatego w dniu 28 sierpnia 2025 r., znak 0112-KDSL2-2.440.351.2025.2.EZW (wezwanie II) tutejszy organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. W piśmie z dnia 8 września 2025 r. Wnioskodawca – w odpowiedzi na pytania zawarte w ww. wezwaniu – wskazał co następuje:
1. Jakiego jednego obiektu dotyczy świadczenie będące przedmiotem wniosku, tj. czy świadczenie jest wykonywane w:
a. budynku mieszkalnym jednorodzinnym o powierzchni do 300 m2,
czy
b. lokalu mieszkalnym o powierzchni do 150 m2?
Należy wybrać jedną opcję.
Odpowiedź: Świadczenie będące przedmiotem wniosku będzie wykonywane w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych o powierzchni do 300 m2.
2. Pod jakim symbolem PKOB – stosownie do zapisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) – (Dz. U. z 1999 r. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.) – sklasyfikowany jest obiekt, w którym wykonywane jest świadczenie będące przedmiotem wniosku? Należy wskazać klasę PKOB jednego obiektu – symbol PKOB czterocyfrowy.
Odpowiedź: Obiekty, w których wykonywane jest świadczenie będące przedmiotem wniosku jest sklasyfikowany pod symbolem PKOB:
· 1110 Budynki mieszkalne jednorodzinne.
3. Na rzecz jakiego jednego podmiotu Wnioskodawca wykonuje świadczenie? Należy wskazać jednego, konkretnego nabywcę (klienta).
Odpowiedź: Wnioskodawca wykonuje świadczenie na rzecz (…).
W odniesieniu do udzielonych odpowiedzi na zadane powyżej pytania należy także wskazać:
4. Jakie konkretnie czynności – w następującej po sobie kolejności – wykonuje Wnioskodawca w celu wykonania świadczenia będącego przedmiotem wniosku dotyczącego obiektu wskazanego w odpowiedzi na pytania nr 1 i 2 wezwania? Należy wymienić i szczegółowo opisać. Opis świadczenia powinien zawierać zamknięty katalog czynności wykonywanych w jego ramach oraz nie może być on przykładowy i wielowariantowy (bez stosowania alternatyw i otwartych katalogów, zwrotów bądź, lub, m.in. itp.) oraz powinien uwzględniać używane przez Wnioskodawcę narzędzia, materiały, środki, itp.
Odpowiedź: Czynności, które wykonuje Wnioskodawca w celu wykonania świadczenia będącego przedmiotem wniosku dotyczącego obiektu wskazanego w odpowiedzi na pytania nr 1 i 2 wezwania:
1) Analiza potrzeb klienta i wizja lokalna:
· spotkanie z klientem, rozmowa o oczekiwaniach,
· inwentaryzacja istniejących instalacji,
· sprawdzenie układu pomieszczeń, możliwości instalacyjnych i ocena warunków montażowych.
2) Projekt instalacji smarthome:
· przygotowanie schematu funkcjonalnego: jakie urządzenia, w których pomieszczeniach, do czego służą,
· opracowanie okablowania i topologii sieci,
· zaplanowanie integracji z istniejącymi instalacjami,
· dobór urządzeń zgodnych z wymaganiami klienta i normami bezpieczeństwa,
· kosztorys i harmonogram prac.
3) Dostawa komponentów:
· (…)
4) Wykonanie instalacji i konfiguracja:
· (…)
5) Programowanie scenariuszy automatyki:
· tworzenie harmonogramów pracy urządzeń,
· konfiguracja scen złożonych,
· programowanie symulacji obecności,
· integracja urządzeń AGD i multimediów,
· optymalizacja zużycia energii.
6) Przeszkolenie użytkowników.
7) Wsparcie powdrożeniowe przy obsłudze instalacji przez użytkowników.
5. Czy wykonanie świadczenia wymaga specjalistycznej wiedzy/umiejętności/uprawnień? Jeśli tak, proszę wskazać jakich.
Odpowiedź: Wykonanie świadczenia wymaga specjalistycznej wiedzy/umiejętności/uprawnień w postaci:
1) SEP G1 do 1 kV – prace na instalacjach zasilających (listwy, puszki, sterowniki, integracje z 230 V),
2) Wiedza sieciowa – TCP/IP, konfiguracja routerów/switchy/firewall, VLAN,
3) Wiedza systemowa – centrale alarmowe, NVR, Smart Home, loT,
4) Umiejętności praktyczne – prowadzenie i zarabianie kabli, montaż urządzeń, konfiguracja oprogramowania,
5) Wiedza ogólnobudowlana i umiejętności wykonania instalacji opisanych we wniosku bez uszczerbku dla ścian działowych, podłóg, sufitów, instalacji zamontowanych w ścianach.
6. Czy Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność w ramach realizowanego świadczenia, a jeśli tak, to należy wskazać za co i wobec kogo?
Odpowiedź: Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność w ramach realizowanego świadczenia za nienależyte wykonanie usługi oraz na zasadach ogólnych odpowiedzialności cywilnej wobec klienta. Wnioskodawca udziela gwarancji na montaż i przekazuje dokumenty gwarancyjne klientowi od producentów sprzętu użytego do instalacji wymienionego szczegółowo przy odpowiedzi na pyt. 1. Ponadto, Wnioskodawca udziela rękojmi na przedmiot umowy na zasadach ustawowych. Za wyjątkiem szkód wyrządzonych umyślnie przez Wnioskodawcę oraz szkód na osobie, odpowiada on z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy w sposób ograniczony do wysokości ustalonego wynagrodzenia w umowie. Strony wyłączyły odpowiedzialność Wnioskodawcy za szkody pośrednie, utracone korzyści. Wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności za niewykonanie umowy lub nienależyte wykonanie umowy z przyczyn niezależnych od niego.
7. Czy świadczenie jest wykonywane w ramach czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, tj. dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych obiektu? Jeżeli tak, to należy wskazać jedną czynność, której dotyczy wniosek.
Odpowiedź: Świadczenie jest wykonywane w ramach czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, tj. dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych obiektu, gdyż prowadzi do ulepszenia, unowocześnienia i zwiększenia funkcjonalności obiektu. Stanowi zatem element modernizacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego klienta i ma na celu w opisywanym we wniosku przypadku kompleksowy montaż wyposażenia, którego nie było wcześniej w obiekcie i który zwiększa jego funkcjonalność i wartość.
8. Jakie będą oczekiwania klienta w odniesieniu do świadczenia wskazanego we wniosku?
Odpowiedź: Klient oczekuje indywidualnego podejścia i kompleksowej obsługi – od doradztwa, rozeznania potrzeb, po zaprojektowanie systemu Smart Home dopasowanego do jego stylu życia, przez dostawę odpowiednich urządzeń, ich montaż i profesjonalną konfigurację i pełną integrację. Kluczowe jest zapewnienie intuicyjnej obsługi, niezawodności, bezpieczeństwa oraz możliwości łatwego rozbudowania systemu w przyszłości w celu poprawy funkcjonalności korzystania z budynku mieszkalnego.
9. Jaki/e konkretnie sprzęt/urządzenia jest/są dostarczany/e w ramach świadczenia będącego przedmiotem wniosku? Należy enumeratywnie wymienić.
Odpowiedź: Sprzęt i urządzenia jakie są dostarczane w ramach świadczenia będącego przedmiotem wniosku:
(…)
10. Czy wymienione w odpowiedzi na pkt 9 wezwania sprzęty/urządzenia są dostarczane i instalowane przez Wnioskodawcę?
Odpowiedź: Tak, wymienione w odpowiedzi na pkt 9 wezwania sprzęty/urządzenia są dostarczane i instalowane przez Wnioskodawcę w ramach realizowanej usługi.
11. W jaki sposób są montowane poszczególne towary (sprzęt/urządzenia)? Proszę szczegółowo opisać montaż każdego towaru.
Odpowiedź:
(…)
12. Czy montaż systemu Smart Home następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu wskazanego w odpowiedzi na pytanie nr 1 i 2 wezwania? Jeżeli tak, proszę szczegółowo opisać, na czym to wykorzystanie polega.
Odpowiedź: Montaż systemu Smart Home następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu wskazanego w odpowiedzi na pytanie nr 1 i 2 wezwania. Wykorzystanie polega na:
· wierceniu i kotwieniu w ścianach (…),
· wykorzystaniu sufitów do montażu (…),
· montażu w futrynach i ramach okiennych (…),
· osadzaniu puszek elektrycznych w ścianach (…),
· prowadzeniu okablowania w ścianach, posadzkach i stropach.
13. Jaki jest stopień konstrukcyjnego połączenia montowanego sprzętu/urządzeń i elementów obiektu wskazanego w odpowiedzi na pytanie nr 1 i 2 wezwania? Proszę uzasadnić odpowiedź.
Odpowiedź: Stopień konstrukcyjnego połączenia jest różny dla poszczególnych grup urządzeń. Część jest trwale zintegrowana z przegrodami i instalacjami budynku (wysoki stopień połączenia) – ich usunięcie powoduje ingerencję w konstrukcję. Część jest mocowana mechanicznie – można je zdemontować, ale pozostają ślady w konstrukcji. Minimalna część jest wolnostojąca/przenośna, ich związek z konstrukcją jest minimalny lub żaden.
14. Czy w wyniku montażu, sprzęt/urządzenia oraz elementy obiektu wskazanego w odpowiedzi na pytanie nr 1 i 2 wezwania stają się trwałą całością spełniając określoną funkcję użytkową? Proszę uzasadnić odpowiedź.
Odpowiedź: W wyniku montażu, sprzęt/urządzenia oraz elementy obiektu wskazanego w odpowiedzi na pytanie nr 1 i 2 wezwania stają się trwałą całością użytkową. Elementy obiektu służą jako nośnik i przewodnik instalacji. Sprzęt i urządzenia, chociaż mogą być zdemontowane, spełniają zaplanowaną funkcję użytkową. Funkcja użytkowa jest możliwa tylko dzięki powiązaniu sprzętu z elementami budynku. W wyniku montażu powstaje spójny system, w którym sprzęt i elementy konstrukcyjne tworzą trwałą całość, a ta całość spełnia określoną funkcję użytkową – zapewnia komfort, bezpieczeństwo, oszczędność energii i sterowanie automatyką domową.
15. Czy poprzez montaż systemu Smart Home następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych obiektu wskazanego w odpowiedzi na pytanie nr 1 i 2 wezwania? Proszę uzasadnić odpowiedź.
Odpowiedź: Tak, poprzez montaż systemu Smart Home następuje zmiana parametrów użytkowych i technicznych. W kontekście parametrów użytkowych wskazać należy wzrost komfortu użytkowania obiektu dzięki automatyzacji. Ponadto, obiekt staje się bardziej bezpieczny. Dzięki systemowi Smart Home możliwa jest większa efektywność energetyczna. W kontekście parametrów technicznych należy wskazać, iż podłączenie urządzeń i automatyki wymaga wprowadzenia przewodów w ścianach, puszek podtynkowych i rozdzielni, co zmienia układ instalacji elektrycznej. Integracja z istniejącymi instalacjami grzewczymi i wodnymi może wpływać na sterowanie temperaturą, czas pracy pomp oraz harmonogram podlewania roślin ogrodowych, ale nie zmienia zasadniczych parametrów instalacji. Montaż urządzeń mechanicznych wymaga kotwienia do ścian, sufitów lub elewacji, co nie wpływa na parametry nośności, ale wprowadza niewielkie zmiany w przegrodach (otwory, przepusty).
16. W jaki sposób sprzęt/urządzenia są powiązane/połączone z elementami konstrukcyjnymi obiektu?
Odpowiedź: Sprzęt i urządzenia Smart Home są różnymi sposobami powiązane z elementami konstrukcyjnymi obiektu, w zależności od rodzaju urządzenia i jego funkcji. Większość urządzeń Smart Home jest trwale powiązana z konstrukcją budynku, szczególnie te wbudowane w ściany, sufity i rozdzielnie. Część urządzeń jest mocowana mechanicznie do nośnych elementów – można je demontować, ale pozostają ślady w konstrukcji. Urządzenia przenośne są powiązane tylko funkcjonalnie, bez trwałego związania z budynkiem.
17. Czy demontaż sprzętu/urządzeń jest możliwy bez uszkodzenia elementów konstrukcyjnych obiektu?
Odpowiedź: Demontaż sprzętu/urządzeń w dużej mierze nie jest możliwy bez uszkodzenia elementów konstrukcyjnych obiektu. W przypadku trwałych elementów wbudowanych w ściany/sufity/rozdzielnie demontaż zwykle powoduje uszkodzenie przegrody. W kontekście elementów mocowanych mechanicznie do konstrukcji da się je zdjąć, ale pozostawiają otwory lub ślady, wymagające drobnych napraw wykończeniowych. Natomiast w odniesieniu do elementów wolnostojących lub przenośnych, mogą one być usunięte bez ingerencji w konstrukcję.
18. Czy po demontażu sprzętu/urządzeń mogą one stać się przedmiotem powtórnego montażu w innym miejscu oraz czy mogą być przedmiotem odrębnego obrotu?
Odpowiedź: Po demontażu sprzęty/urządzenia niekiedy mogłyby stać się przedmiotem powtórnego montażu w innym miejscu, ale zależy to od przygotowania infrastruktury oraz rodzaju urządzenia. Nie dotyczy to jednak wszystkich komponentów systemu Smart Home opisanego we wniosku. Możliwość bycia przedmiotem odrębnego obrotu jest bardzo ograniczona ze względu na ryzyko uszkodzeń i ślady użytkowania, jak i fakt, że konsumenci kupują nowe urządzenia Smart Home zamiast używanych, aby mieć pewność co do niezawodności i bezpieczeństwa systemu. Obrót wtórny bez uszkodzeń dla instalacji jest praktycznie niemożliwy.
19. Czy demontaż sprzętu/urządzeń, w każdym przypadku prowadzi do całkowitej utraty jego funkcjonalności?
Odpowiedź: Demontaż całości sprzętu/urządzeń Smart Home prowadzi w każdym przypadku do całkowitej utraty funkcjonalności. Natomiast w przypadku demontażu poszczególnych komponentów to zależy od rodzaju urządzenia i sposobu jego montażu. Urządzenia wolnostojące i mocowane mechanicznie zachowują pełną funkcjonalność. Natomiast demontaż instalacji integrującej system, wpięć do instalacji elektrycznej, czy sterowników powoduje, że utraci on swoją funkcjonalność.
20. Jaki jest stosunek ceny dostarczanych towarów do czynności ich montażu wykonywanych w ramach całości świadczenia będącego przedmiotem wniosku?
Odpowiedź: W świadczeniach związanych z instalacją systemów Smart Home dominującą część wartości stanowi przygotowanie i skonfigurowanie instalacji, a nieco mniejszą część towary (urządzenia i komponenty), natomiast czynności montażowe i konfiguracyjne stanowią nieco mniejszą, choć niezbędną część przy czynnościach związanych z systemem alarmowym, gdzie komponenty stanowią większą część. (…)
21. Czy z punktu widzenia nabywcy, będzie on zainteresowany nabyciem od Wnioskodawcy jednego (złożonego) świadczenia, czy też kilku poszczególnych odrębnych czynności?
Odpowiedź: Z punktu widzenia nabywcy, będzie on zainteresowany nabyciem od Wnioskodawcy jednego (złożonego) świadczenia, o kompleksowym charakterze, gdyż systemy automatyki budynkowej wymagają wielowątkowej integracji urządzeń, instalacji elektrycznej, sterowników, czujników i aplikacji mobilnych. Dodatkowo, kupując tylko poszczególne elementy, nabywca nie uzyska pełnej funkcjonalności, ponieważ każdy komponent wymaga profesjonalnej konfiguracji i integracji z innymi elementami systemu. Wskazać należy, że montaż, konfiguracja i programowanie scenariuszy automatyki muszą być wykonane łącznie, aby urządzenia współdziałały poprawnie. Zaznaczenia wymaga, że rozdzielenie poszczególnych czynności zwiększa ryzyko błędnej integracji lub awarii systemu, co obniża użyteczność i bezpieczeństwo obiektu. Ponadto, jedno złożone świadczenie oznacza koordynację wszystkich etapów przez jednego wykonawcę – od projektu, przez dostawę i montaż, aż po konfigurację i szkolenie użytkowników. Pozwala to uniknąć konieczności kontaktu z wieloma podwykonawcami i minimalizuje ryzyko opóźnień lub niezgodności między elementami systemu. W ramach jednego świadczenia nabywca otrzymuje kompletny system „pod klucz”, co często jest bardziej ekonomiczne niż zakup komponentów i usług osobno, ponieważ eliminuje dodatkowe koszty logistyczne i instalacyjne.
22. W jaki sposób ustalane będzie wynagrodzenie Wnioskodawcy z tytułu świadczenia będącego przedmiotem wniosku, a ponadto czy będzie to jedna kwota, którą nabywca będzie zobowiązany zapłacić, czy też odrębnie określane będą kwoty należności za poszczególne elementy/etapy świadczenia?
Odpowiedź: Wynagrodzenie Wykonawcy za wykonanie przedmiotu Umowy ustala się na określoną, jedną kwotę. Kalkulacja tej kwoty odbywa się w oparciu o wycenę sporządzoną dla klienta, biorąc pod uwagę koszt komponentów oraz robocizny. Nie będą ustalane kwoty zapłaty za poszczególne etapy usługi. Wyszczególnione kwoty za urządzenia i instalacje będą miały charakter uzasadnienia klientowi przedstawionej mu ceny usługi. Sposób płatności wynagrodzenia podzielony jest na opłatę wstępną w formie zaliczki stanowiącą (…) kwoty wynagrodzenia oraz płatność końcową (…).
23. Czy klient będzie otrzymywał informację o wartości materiałów, wartości robocizny, czy wartości poszczególnych elementów świadczenia, np. sprzętu? Jakie informacje dotyczące kształtowania ceny zamówienia będzie otrzymywał klient?
Odpowiedź: Z uwagi na specyfikę projektu, dopasowanego pod indywidualny projekt klienta i ingerencję w obiekt (w jego instalację elektryczną), klient będzie otrzymywał informację o wartości materiałów – sprzętu oraz wartości robocizny – instalacji oraz wartości poszczególnych elementów świadczenia w postaci wyceny. Wynika to z faktu, że urządzenia klient może kupić lub w przypadku urządzeń łatwo demontowanych klient może je wynająć. Ponadto, system może zostać rozbudowany w przyszłości, a komponenty są przygotowane do jego rozbudowy, co pozwoli na późniejsze oszacowanie kosztów rozbudowy o dodatkowe funkcje, tj. (…). Dodatkowo wskazać należy, że wymienione wyżej urządzenia dostarczone od zewnętrznych producentów podlegają ich gwarancji, dlatego klient musi mieć pełną świadomość kosztów projektu.
24. W jaki sposób będzie rozkładać się zaangażowanie czasowe Wnioskodawcy pomiędzy czynnościami wykonywanymi przez Wnioskodawcę w ramach przedmiotowego świadczenia?
Odpowiedź: Zaangażowanie czasowe Wnioskodawcy przy realizacji systemu Smart Home rozłoży się nierównomiernie pomiędzy poszczególne etapy świadczenia. Zakończenie danego etapu uzależnione jest też od czynników niezależnych od Wnioskodawcy, którymi są dopasowanie czasowe klienta oraz dostawy niezbędnego sprzętu. Wnioskodawca prowadzi ewidencję czasu pracy z kategoryzacją do etapów realizacji usługi opisanych we wniosku. Zaangażowanie Wnioskodawcy rozkłada się nierównomiernie, z przewagą etapów technicznych oraz projektowego. W ujęciu procentowym (udział w całkowitej liczbie roboczogodzin danego zlecenia) przyjmuje zwykle następujące przedziały i wartości referencyjne:
· Zaprojektowanie koncepcji instalacji – 22-28% (typowo 25%).
Obejmuje analizę potrzeb, wizję lokalną, dobór technologii i przygotowanie dokumentacji koncepcyjnej.
· Sprzedaż elementów instalacji – 5-8% (typowo 7%).
Obejmuje przygotowanie ofert, kompletację zamówień, logistykę i przyjęcie towaru.
· Montaż elementów instalacji – 32-38% (typowo 35%).
Fizyczny montaż osprzętu, okablowanie, testy wstępne, koordynacja na obiekcie.
· Konfiguracja instalacji – 18-22% (typowo 20%).
Programowanie, integracje, sceny automatyki, testy funkcjonalne i odbiór.
· Szkolenie z obsługi – 4-6% (typowo 5%).
Przekazanie instrukcji użytkownikowi, materiały szkoleniowe.
· Wsparcie powdrożeniowe – 6-12% (typowo 8%).
Korekty scen, drobne modyfikacje, zdalna pomoc; rozłożone w czasie.
Suma udziałów wynosi 100%. W zależności od nieprzewidzianych okoliczności i złożoności projektu, poszczególne wartości mogą mieścić się w podanych przedziałach. Powyższy rozkład dotyczy wyłącznie zaangażowania czasowego Wnioskodawcy przy świadczeniu kompleksowej usługi wdrożenia systemu Smart Home. Czynność polegająca na zamówieniu elementów systemu ma charakter pomocniczy względem prac projektowo-wdrożeniowych i obejmuje działania merytoryczne (dobór) oraz organizacyjne (zamówienia/logistyka), stąd relatywnie niższy udział czasu.
Mając na uwadze powyższe, zaangażowanie czasowe Wnioskodawcy rozkłada się nierównomiernie, z dominującymi etapami: montaż (ok. 35%), projekt (ok. 25%) i konfiguracja (ok. 20%), przy mniejszym udziale sprzedaży (ok. 7%), szkolenia (ok. 5%) oraz wsparcia powdrożeniowego (ok. 8%), z dopuszczalnymi wahaniami w podanych przedziałach wynikającymi ze specyfiki i skali konkretnego wdrożenia.
(…)
W wyniku analizy treści przesłanej umowy, tutejszy organ powziął wątpliwość, czy świadczenie zostało już wykonane. Jak wskazuje bowiem art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy, WIS wiąże, z zastrzeżeniem ust. 2-2d, organy podatkowe wobec podmiotów, o których mowa w art. 42b ust. 1 pkt 1 i 2, dla których została wydania, oraz te podmioty, w odniesieniu do towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu wykonaną w okresie ważności WIS. Ponadto, Wnioskodawca nie przesłał całej treści (…).
Wobec powyższego, wniosek wymagał dalszego uzupełnienia. Tym samym, pismem z dnia 15 września 2025 r. znak 0112-KDSL2-2.440.351.2025.3.EZW (wezwanie III) wezwano Wnioskodawcę o:
· Wskazanie, czy świadczenie będące przedmiotem umowy zostało wykonane?
o Jeśli tak, proszę wskazać datę wykonania świadczenia będącego przedmiotem umowy (dzień, miesiąc, rok) oraz przesłać stosowne dokumenty potwierdzające tę datę, np. wypełnione „(...).
o Jeżeli nie, należy przesłać stosowne dokumenty, które potwierdzają zmianę terminu wykonania świadczenia określoną w zawartej umowie.
· Przesłanie całej treści (…).
W odpowiedzi na powyższe, Wnioskodawca przesłał brakujące strony (…) oraz w piśmie z dnia 29 września 2025 r. wskazał m.in., że:
„(…) Ponadto, odpowiadając na pytanie organu, wskazuję, że świadczenie będące przedmiotem ww. umowy nie zostało wykonane w całości. Wskazane w przesłanej do tut. Organu terminy orientacyjne realizacji poszczególnych etapów składających się na kompleksową usługę Smart Home, zostały przesunięte w czasie po ustnym ustaleniu z klientem. Nie było na tą okoliczność sporządzanego aneksu do umowy ani żadnych pisemnych dokumentów, wskazane w umowie terminy zgodnie z jej treścią były orientacyjne. Sama usługa zostanie wykonana w momencie zakończenia ostatnich czynności wchodzących w jej skład zgodnie z umową. Ponadto, kluczowym elementem usługi będzie wykonywane wsparcie związane z wdrożeniem działania systemu Smart Home i weryfikacją poprawności skonfigurowanych instalacji”.
W wyniku analizy pełnej treści (…) tutejszy organ powziął wątpliwość, czy zawarta w nim „(…)” stanowi projekt instalacji Smart Home, którego wykonanie jest jednym z etapów świadczenia będącego przedmiotem wniosku.
W konsekwencji, w piśmie z dnia 24 października 2025 r. znak 0112-KDSL2-2.440.351.2025.5.EZW (wezwanie IV) – w celu prawidłowego zidentyfikowania świadczenia – tutejszy organ wezwał Wnioskodawcę do:
1. Wskazania, czy przesłany (…) jest projektem instalacji SmartHome, o którym mowa we wniosku, czy istnieje inny dokument stanowiący ten projekt?
2. Jeżeli „(…)” nie jest projektem instalacji SmartHome należy przesłać ten projekt.
Ponadto – jak wyjaśniono Wnioskodawcy w ww. wezwaniu – w celu weryfikacji oraz zbadania, czy świadczenie będące przedmiotem wniosku rzeczywiście jest wykonywanego w obiekcie zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, tj. czy spełniona jest jedna z dwóch przesłanek upoważniających do stosowania stawki obniżonej podatku – tutejszy organ poprosił o:
1. Doprecyzowanie informacji dotyczących budynku mieszkalnego jednorodzinnego, w którym wykonywane jest świadczenie będące przedmiotem wniosku o wskazanie:
a) adresu budynku, w którym realizowane jest przedmiotowe świadczenie;
b) czy budynek jest przeznaczony do stałego zamieszkania;
c) na jakim etapie budowy jest budynek, w którym wykonywane jest świadczenie – w trakcie budowy, czy też oddany do użytkowania (należy wskazać jeden etap);
d) całkowitej powierzchni użytkowej budynku, w którym wykonywane jest przedmiotowe świadczenie, zgodnie z zasadami metodologii Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. z 1999 r. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) wraz z podziałem na poszczególne pomieszczenia z podaniem ich przeznaczenia i powierzchni.
Zgodnie z wytycznymi PKOB, całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku, z wyjątkiem:
- powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów, kominów;
- powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych;
- powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki.
Część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie).
2. Przedłożyć dokumenty umożliwiające weryfikację, czy budynek spełnia definicję obiektu budownictwa mieszkaniowego, tj.:
- wypisu z kartoteki budynków, lub
- projektu architektoniczno-budowlanego budynku (wraz ze wszystkimi rzutami i przekrojami), lub
- decyzji – pozwolenia na budowę budynku, opatrzonej pieczęcią, iż decyzja stała się ostateczna,
oraz
- miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub
- decyzji o warunkach zabudowy.
W dniu 18 listopada 2025 r. Wnioskodawca odpowiedział na powyższe wezwanie wskazując, że:
(…).
W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 19 listopada 2025 r., znak 0112-KDSL2-2.440.351.2025.6.EZW, tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 26 listopada 2025 r. Wnioskodawca nie skorzystał z ww. prawa wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.
Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)
Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.
Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.
Natomiast aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym) powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu.
Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.
Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia złożonego/kompleksowego.
Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., w sprawie nr C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.
Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:
- w wyroku z dnia 27 października 2005 r., w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),
- w wyroku z dnia 27 września 2012 r., w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).
Charakter danego świadczenia należy także oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38). Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”.
Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.
Świadczenie kompleksowe ma zatem miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.
W przypadku świadczeń kompleksowych o tym, czy świadczenie jest dostawą towarów, czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będzie usługa, to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.
Podsumowując, w przypadku gdy transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu określenia po pierwsze, czy chodzi o dwa lub więcej świadczenia odrębne, czy też jest to jedno świadczenie złożone z kilku czynności, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku to jedno świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako dostawa towarów, czy jako świadczenie usług.
Po przeanalizowaniu materiału dowodowego zebranego w sprawie tutejszy organ stwierdza, że w analizowanej sytuacji mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym. Wykonywane przez Wnioskodawcę czynności polegające na zaprojektowaniu, dostawie komponentów, następnie ich zamontowaniu, konfiguracji, integracji systemu, a końcowo przeszkoleniu użytkowników i wsparciu powdrożeniowym przy początkowej obsłudze systemu przez użytkowników, są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie stanowią jedno świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. Montaż nie byłby możliwy gdyby nie uprzednie zaprojektowanie i dostarczenie systemu wyposażenia inteligentnego domu Smart Home. Właściwie działanie instalacji nie mogłoby natomiast mieć miejsca gdyby nie przeprowadzona konfiguracja oraz integracja. Także przeszkolenie użytkowników z funkcjonalności systemu, a następnie wsparcie powdrożeniowe, które jak wynika (…), są niezbędne, aby użytkownik prawidłowo obsługiwał poszczególne komponenty systemu Smart Home oraz poznał wszystkie jego funkcje i zastosowanie.
Zadania podejmowane przez Wnioskodawcę pozostają zatem w bezpośrednim związku. Odstąpienie od wykonania którejkolwiek z czynności sprawiłoby, że osiągniecie celu świadczenia i zaspokojenie potrzeb klienta byłoby niemożliwe. W przedmiotowym świadczeniu istotne jest wykonanie wszystkich, wyszczególnionych czynności – początkowo zaprojektowanie, dostawa komponentów, następnie ich zamontowanie, konfiguracja, integracja systemu, a końcowo przeszkolenie użytkowników i wsparcie powdrożeniowe przy początkowej obsłudze systemu przez użytkowników.
Warto w tym miejscu również zaznaczyć, że jak wskazano w opisie sprawy projekt instalacji inteligentnego wyposażenia domu Smart Home jest efektem dokonanej analizy potrzeb klienta i wizji lokalnej – przyjmuje formę dopasowania rozwiązania Smart Home do nieruchomości klienta. Wnioskodawca analizuje potrzeby klienta i dokonuje wizji lokalnej oraz podpowiada klientowi w zakresie doboru rozwiązań, urządzeń.
W efekcie tutejszy organ uważa, że projekt jest ściśle związany z pozostałymi pracami wykonywanymi przez Wnioskodawcę oraz stanowi element większej całości, a mianowicie świadczenia z zakresu instalacji inteligentnego wyposażenia domu Smart Home. Analiza niniejszej sprawy nie wykazuje podstaw do postrzegania projektowania jako czynności odrębnej względem pozostałych elementów świadczenia.
Dla oceny przedmiotowego świadczenia jako kompleksowego istotne jest też to, że jest ono przedmiotem jednej umowy, a wynagrodzenie ustalone jest na jedną, określoną kwotę. Kalkulacja tej kwoty odbywa się w oparciu o wycenę sporządzoną dla klienta, biorąc pod uwagę koszt komponentów oraz robocizny. Nie są ustalane kwoty zapłaty za poszczególne etapy świadczenia.
Stanowisko tutejszego organu o kompleksowym charakterze świadczenia niewątpliwie wzmacnia także perspektywa nabywcy (klienta Wnioskodawcy), który jest zainteresowany całością świadczenia. Wykonanie tylko części świadczenia nie doprowadziłoby do osiągnięcia celu, który przyświeca klientowi. Taki wniosek wyprowadził także Wnioskodawca wskazując, że „Z punktu widzenia nabywcy, będzie on zainteresowany nabyciem od Wnioskodawcy jednego (złożonego) świadczenia, o kompleksowym charakterze, gdyż systemy automatyki budynkowej wymagają wielowątkowej integracji urządzeń, instalacji elektrycznej, sterowników, czujników i aplikacji mobilnych. Dodatkowo, kupując tylko poszczególne elementy, nabywca nie uzyska pełnej funkcjonalności, ponieważ każdy komponent wymaga profesjonalnej konfiguracji i integracji z innymi elementami systemu. Wskazać należy, że montaż, konfiguracja i programowanie scenariuszy automatyki muszą być wykonane łącznie, aby urządzenia współdziałały poprawnie. Zaznaczenia wymaga, że rozdzielenie poszczególnych czynności zwiększa ryzyko błędnej integracji lub awarii systemu, co obniża użyteczność i bezpieczeństwo obiektu”. Stąd też próba rozdzielenia zaprojektowania, dostarczenia, zainstalowania, konfiguracji oraz integracji systemu, a następnie przeszkolenie użytkowników i ich wsparcie powdrożeniowe, nosiłoby znamiona działania sztucznego. Przedmiotem wniosku jest więc świadczenie kompleksowe.
W tym miejscu należy dokonać analizy wykonywanego na rzecz klienta świadczenia kompleksowego pod kątem ustalenia jego elementu (usługi) dominującego.
Biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności w sprawie, tutejszy organ uważa, że elementem nadającym zasadniczy charakter świadczenia jest usługa montażu. Stanowisko takie jest determinowane zwłaszcza poprzez perspektywę klienta, dla którego to właśnie ta czynność będzie najistotniejsza. Tutejszy organ postrzega bowiem montaż jako proces, który pozwoli na zmianę charakteru poszczególnych elementów w taki sposób, że powstanie całościowy system inteligentnego wyposażenia domu Smart Home.
Dla klienta nie będą znaczące poszczególne elementy, towary, które także są przedmiotem świadczenia – a właśnie montaż, który pozwoli na efektywne wykorzystanie systemu.
Nie bez znaczenia jest też to, że – jak podkreślono wcześniej – Wnioskodawca nie dostarcza gotowego produktu, a poszczególne komponenty, z których tworzony jest cały system Smart Home. W konsekwencji, tutejszy organ uważa, że to właśnie montaż jest celem świadczenia kompleksowego.
Podsumowując, elementem dominującym świadczenia – polegającego na zaprojektowaniu, dostawie komponentów, następnie ich zamontowaniu, konfiguracji, integracji systemu, a końcowo przeszkoleniu użytkowników i wsparciu powdrożeniowym przy początkowej obsłudze instalacji przez użytkowników, systemu inteligentnego wyposażenia domu Smart Home – jest usługa montażu.
W związku z powyższym w dalszej części decyzji tutejszy organ określi stawkę podatku klasyfikację dla usługi (elementu dominującego).
Uzasadnienie klasyfikacji usługi
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.
Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.).
Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.
Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).
Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:
- niniejszych zasad metodycznych,
- uwag do poszczególnych sekcji,
- schematu klasyfikacji.
Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:
- symbole grupowań,
- nazwy grupowań.
Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.
W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:
- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.
Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „OBIEKTY BUDOWLANE I ROBOTY BUDOWLANE”.
W świetle wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja F obejmuje:
- budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej oraz wodnej,
- roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym,
- opracowywanie kosztorysów stanowiących integralną część robót budowlanych,
- realizację projektów budowlanych do sprzedaży.
Sekcja ta nie obejmuje:
- zarządzania projektami budowlanymi w zakresie obiektów inżynierii lądowej i wodnej, sklasyfikowanego w 71.1,
- wynajmu maszyn i urządzeń budowlanych bez operatora, sklasyfikowanego w 77.32,
- usług instalowania mechanicznych lub elektrycznych urządzeń do zamykania sejfów i skarbców, powiązane z późniejszym ich monitorowaniem, sklasyfikowanych w 80.20.10.0.
W sekcji F zawarty jest m.in. dział 43 „ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE”, który obejmuje:
- specjalistyczne roboty budowlane związane z budową budynków oraz obiektów inżynierii lądowej i wodnej, prowadzone przez wykonawców posiadających specjalistyczne umiejętności i specjalny sprzęt, tj.: wbijanie pali, budowanie fundamentów, roboty betoniarskie, murarskie, kamieniarskie, montowanie i demontowanie rusztowań, wykonywanie pokryć dachowych itp.,
- wynajem sprzętu z operatorem sklasyfikowany w odpowiednich grupowaniach obejmujących roboty budowlane wykonywane przy jego użyciu,
- roboty wykończeniowe i wykonywanie instalacji budowlanych.
Roboty montażowe/instalacyjne mogą być przeprowadzone na terenie budowy lub w warsztatach. Zalicza się tu wykonywanie:
- instalacji gazowych, wodnych, kanalizacyjnych, centralnego ogrzewania i wentylacyjnych, instalowanie anten, wykonywanie instalacji alarmowych i pozostałych instalacji elektrycznych, instalowanie przeciwpożarowego systemu zraszającego, instalowanie dźwigów osobowych i towarowych oraz schodów ruchomych itp.,
- zakładanie izolacji cieplnych, wodnych, dźwiękochłonnych, roboty blacharskie, zakładanie przemysłowych instalacji chłodniczych, systemów oświetleniowych i systemów sygnalizacyjnych dróg, szlaków kolejowych, portów lotniczych i wodnych itp.
Instalacje te obejmują także związane z nimi prace remontowe.
Uwzględniając powyższe, usługa (świadczenie kompleksowe) będąca przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 43 „ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE”.
Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.
Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług
W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.
Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
Na podstawie art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do: dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy – przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r., poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r., poz. 303), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.
Dokonana analiza powołanych przepisów wskazuje, że warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze – zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie – obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy.
Rodzaje usług wymienionych w art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, których wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, nie zostały zdefiniowane w ustawie. Ustawodawca nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w szczególności w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r., poz. 418, z późn. zm.). Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy zostały wprowadzone do ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym. Potwierdzeniem powyższego jest uchwała z dnia 24 czerwca 2013 r., sygn. akt I FPS 2/13, w której Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził że, „czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, w tym pojęcie modernizacji, zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym. W takim znaczeniu modernizacja oznacza unowocześnienie, ulepszenie, udoskonalenie, podniesienie standardu obiektu budowlanego lub jego części”.
Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 474, kol. 2), pojęcie „modernizacja” – oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś.
Zatem modernizacja ma prowadzić do unowocześnienia obiektu, podniesienia jego standardu, czyli poprzez montaż z wykorzystaniem w sposób istotny elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego winno dojść do podniesienia jego standardu – unowocześnienia obiektu budowlanego.
Biorąc pod uwagę cytowane wyżej przepisy należy wskazać, że obniżona stawka podatku od towarów i usług znajduje zastosowanie wtedy, gdy montaż określonych towarów następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego. Należy więc badać stopień konstrukcyjnego połączenia montowanych towarów i elementów obiektu budowlanego. Nie chodzi tutaj o badanie powiązania elementów montowanych z konstrukcyjnymi w rozumieniu techniki budowlanej, lecz o tak silne połączenie konstrukcyjne elementów montowanych i elementów obiektu budowlanego, że powstaje trwała całość spełniająca określoną funkcję użytkową.
Zatem, istotnym i podstawowym kryterium przy ustalaniu możliwości zastosowania obniżonej stawki podatku na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest powstała w wyniku montażu cecha konstrukcyjna, taka jak trwałość połączenia z budynkiem elementów, które zostają zamontowane na skutek wykonania usługi, a zwłaszcza sposób ingerencji zastosowanego montażu w konstrukcję budynku (albowiem tylko montaż, który w sposób „istotny” wykorzystuje elementy konstrukcyjne budynku pozwala na zastosowanie obniżonej, 8% stawki podatku). Ponadto z preferencyjnej stawki podatku, mającej zastosowanie do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, mogą korzystać jedynie te czynności, które odnoszą się do obiektu budowlanego, a nie do jego wyposażenia.
Cechą, która determinuje możliwość zakwalifikowania usługi do usług modernizacyjnych jest ścisłe i znaczące tworzenie z konstrukcją budynku jednej całości o charakterze funkcjonalno-użytkowym. W konsekwencji tworzenia takiej całości dochodzi do istotnej zmiany parametrów budynku.
Z opisu przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, że montaż systemu Smart Home następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu poprzez:
· wiercenie i kotwienie w ścianach (…),
· wykorzystanie sufitów do montażu (…),
· montaż w futrynach i ramach okiennych (…),
· osadzanie puszek elektrycznych w ścianach (…),
· prowadzenie okablowania w ścianach, posadzkach i stropach.
Stopień konstrukcyjnego połączenia jest różny dla poszczególnych grup urządzeń. Część jest trwale zintegrowana z przegrodami i instalacjami budynku (wysoki stopień połączenia) – ich usunięcie powoduje ingerencję w konstrukcję. Część jest mocowana mechanicznie – można je zdemontować, ale pozostają ślady w konstrukcji. Minimalna część jest wolnostojąca/przenośna ich związek z konstrukcją jest minimalny lub żaden. W wyniku montażu, sprzęt/urządzenia oraz elementy obiektu stają się trwałą całością użytkową. Elementy obiektu służą jako nośnik i przewodnik instalacji. Sprzęt i urządzenia, chociaż mogą być zdemontowane, spełniają zaplanowaną funkcję użytkową. Funkcja użytkowa jest możliwa tylko dzięki powiązaniu sprzętu z elementami budynku. Poprzez montaż systemu Smart Home następuje zmiana parametrów użytkowych i technicznych obiektu. W kontekście parametrów użytkowych wskazać należy wzrost komfortu użytkowania obiektu dzięki automatyzacji. Ponadto, obiekt staje się bardziej bezpieczny. Dzięki systemowi Smart Home możliwa jest większa efektywność energetyczna. W kontekście parametrów technicznych należy wskazać, iż podłączenie urządzeń i automatyki wymaga wprowadzenia przewodów w ścianach, puszek podtynkowych i rozdzielni, co zmienia układ instalacji elektrycznej. Integracja z istniejącymi instalacjami grzewczymi i wodnymi może wpływać na sterowanie temperaturą, czas pracy pomp oraz harmonogram podlewania roślin ogrodowych, ale nie zmienia zasadniczych parametrów instalacji. Montaż urządzeń mechanicznych wymaga kotwienia do ścian, sufitów lub elewacji, co nie wpływa na parametry nośności, ale wprowadza niewielkie zmiany w przegrodach (otwory, przepusty). Demontaż sprzętu/urządzeń w dużej mierze nie jest możliwy bez uszkodzenia elementów konstrukcyjnych obiektu. W przypadku trwałych elementów wbudowanych w ściany/sufity/rozdzielnie demontaż zwykle powoduje uszkodzenie przegrody. W kontekście elementów mocowanych mechanicznie do konstrukcji da się je zdjąć, ale pozostawiają otwory lub ślady, wymagające drobnych napraw wykończeniowych. Natomiast w odniesieniu do elementów wolnostojących lub przenośnych, mogą one być usunięte bez ingerencji w konstrukcję.
Biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione we wniosku, jego uzupełnieniach oraz powołane przepisy prawa należy uznać, że w wyniku usługi (świadczenia kompleksowego), która stanowi przedmiot wniosku, nastąpi unowocześnienie, ulepszenie obiektu budowlanego, czyli jego modernizacja.
Z kolei, w odniesieniu do drugiego warunku wynikającego z art. 41 ust. 12 ustawy należy ustalić, czy budynek w którym realizowany jest przedmiot wniosku, to budynek zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Stosownie do art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:
1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.
W myśl art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.
W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędne jest określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy.
W niniejszym zagadnieniu mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym polegającym na zaprojektowaniu, dostarczeniu komponentów wraz z ich zainstalowaniem, skonfigurowaniu oraz integracji systemu inteligentnego domu Smart Home, a następnie przeszkoleniu użytkowników i zapewnieniu im wsparcia powdrożeniowego.
Wnioskodawca wskazał, iż świadczenie wykonywane jest w budynku mieszkalnym jednorodzinnym o powierzchni do 300 m2, którego klasyfikacja w ramach PKOB to 1110, oraz oświadczył, że powierzchnia użytkowa budynku nie przekracza 300 m2 i wynosi (…) m2.
Wnioskodawca wskazał więc jedynie ogólne dane dotyczące budynku i nie przedłożył dokumentów umożliwiających weryfikację, czy budynek spełnia definicję obiektu budownictwa mieszkaniowego objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 41 ust. 12a ustawy.
Zgodnie z art. 42a ustawy wiążąca informacja stawkowa jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:
1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;
2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:
a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,
b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;
3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.
WIS zatem jest decyzją wydawaną w wyniku przeprowadzenia stosownego postępowania dowodowego. Jak sama nazwa wskazuje – wiążąca informacja stawkowa – ma charakter wiążący, co oznacza, że zawarte w niej rozstrzygnięcie wiąże zarówno organy podatkowe, jak i jej adresata. Wiążąca informacja stawkowa stanowi instytucję, która ma wskazywać wnioskodawcy, w szczególności właściwą klasyfikację towaru, usługi bądź świadczenia kompleksowego oraz stawkę podatku. Głównym zatem zadaniem tutejszego organu – w ramach ww. instytucji – jest w pierwszej kolejności przeprowadzenie wyczerpującego postępowania dowodowego, a następnie podjęcie rozstrzygnięcia.
W niniejszej sprawie nie jest możliwe podejmowanie rozstrzygnięcia jedynie na podstawie opisu świadczenia przedstawionego przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku i jego uzupełnieniach oraz oświadczenia Wnioskodawcy, że powierzchnia użytkowa budynku wynosi (…) m2. Jest to bowiem niewystarczające dla weryfikacji spełnienia kryteriów stawianych w art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy oraz w art. 41 ust. 12a ustawy.
Konieczne jest podkreślenie, że sama klasyfikacja budynku do działu 11 PKOB nie przesądza o tym, że budynek jest obiektem budownictwa mieszkaniowego zdefiniowanym w art. 2 pkt 12 ustawy.
Organ podatkowy wydając WIS jest obowiązany wykazać istnienie poszczególnych faktów, dokonując ich oceny w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy.
Warto w tym miejscu przywołać wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 października 2021 r. sygn. akt I SA/Sz 675/21, w którym wyrażono opinię, że „(…) ciężar dowodzenia spoczywa na organie podatkowym prowadzącym postępowanie w sprawie WIS. Nie oznacza to jednak nieograniczonego niczym obowiązku poszukiwania i przedstawiania dowodów odnośnie istotnych okoliczności w sprawie. W art. 42b ust. 7 ustawy o VAT przyjęto wręcz jako niezbędne rozłożenie ciężaru dowodzenia, a nawet przerzucono ciężar dowodzenia faktów częściowo na wnioskodawcę, stwarzając po jego stronie możliwość szeroko rozumianej inicjatywy dowodowej. Nadanie WIS formy decyzji administracyjnej oznacza, że jej wydanie powinno być poprzedzone przeprowadzeniem postępowania podatkowego, zgodnie z zasadami określonymi ww. przepisach Ordynacji podatkowej, a w jego ramach określonych przepisami prawa materialnego, również przeprowadzeniem postępowania wyjaśniającego w zakresie niezbędnym do wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, stosownie do nakazu płynącego z zasady prawdy obiektywnej”.
Zauważyć należy, że stosowanie obniżonych stawek podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, a wychodzenie poza wykładnię literalną jest niedopuszczalne. W efekcie uprawnienie do ww. preferencji możliwe jest jedynie w sytuacji jednoznacznego i niebudzącego wątpliwości zastosowania przepisu dotyczącego stawki obniżonej.
Podkreślenia wymaga, iż w wezwaniu IV z dnia 24 października 2025 r., tutejszy organ zawarł informację, iż aby możliwe było zweryfikowanie i zbadanie, czy opisane świadczenie kompleksowe będzie wykonywane w obiekcie zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, kluczowe jest przedstawienie przez Wnioskodawcę stosownych, wiarygodnych informacji oraz dokumentów, które tę ocenę umożliwią.
Mając na uwadze przytoczone przepisy prawa, a także wyjaśnienia tutejszego organu, wskazać należy, że w niniejszej sprawie nie jest możliwe zweryfikowanie, czy opisane świadczenie kompleksowe jest wykonywane w obiekcie budowlanym lub jego części zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (ze względu na brak dokumentów oraz informacji dotyczących przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, tj. decyzji – pozwolenia na budowę budynku, opatrzonej pieczęcią, iż decyzja stała się ostateczna/wypisu z kartoteki budynków/projektu architektoniczno-budowlanego, miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego/decyzji o warunkach zabudowy).
W związku z powyższym, ponieważ opisana we wniosku usługa (świadczenie kompleksowe), będąca przedmiotem analizy klasyfikowana jest do działu 43 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) oraz nie może korzystać z preferencyjnej 8% stawki przewidzianej dla czynności wymienionych w art. 42b ust. 12, właściwą stawką dla jej opodatkowania jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.
Informacje dodatkowe
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.
Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.
Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
- świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).
Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:
- klasyfikacja towaru/usługi, lub
- stawka podatku właściwa dla towaru/usługi lub
- podstawa prawna stawki podatku
staje się niezgodna z tymi przepisami.
Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.
POUCZENIE
Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.
Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo