Interpretacja 0112-KDSL2-2.440.41.2026.1.TG

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

 

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu (…) z dnia 27 stycznia 2026 r. (data wpływu 27 stycznia 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

 

Przedmiot wniosku:

Usługa – udostępnianie łóżek opalających do naświetlania ciała (usługa solarium)

 

Opis usługi:

Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest świadczenie usług solarium, które polegają na udostępnianiu łóżek opalających do naświetlania ciała emitujących promienie ultrafioletowe. Obiekt, w którym Wnioskodawca świadczy usługi solarium nie jest obiektem sportowym ani zakładem opieki zdrowotnej. Przedmiotowa usługa skierowana jest w głównej mierze do osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Przed skorzystaniem z łóżka opalającego przez klienta, obsługa salonu przeprowadza z nim rozmowę wstępną, w ramach której ustalany jest czas trwania sesji opalania, czy fototyp skóry. Ponadto, w trakcie rozmowy klientowi udostępniany jest regulamin salonu oraz cennik. Ww. czynności mają na celu przekazanie klientowi niezbędnej wiedzy o działaniu promieni ultrafioletowych UVA, UVB, aby mógł on samodzielnie ocenić działanie promieni w kontekście swojego zdrowia. Następnie – po przedstawieniu wszystkich informacji oraz odpowiedzi na ewentualne pytania – klient prowadzony jest przez personel do pomieszczenia z łóżkiem opalającym. Każdorazowo – przed udostępnieniem łóżka opalającego – personel salonu czyści je oraz dezynfekuje za pomocą specjalnego środka czyszczącego i dezynfekującego. Następnie klient instruowany jest jak powinien przygotować się do skorzystania z łóżka opalającego. Ponadto, personel włącza urządzenie, programuje je i opuszcza pomieszczenie. Po zakończonej sesji opalania, klient opuszcza pomieszczenie z łóżkiem oraz salon. Naświetlanie skóry prowadzone jest w celu uzyskania opalenizny, poprawy kondycji psychofizycznej oraz rekreacji. Odpłatność za korzystanie z łóżka do światłoterapii ma postać opłaty za wstęp, która naliczana jest minutowo i obejmuje wszystkie koszty związane z działalnością salonu. Obsługa salonu posiada przygotowanie merytoryczne, tak aby w sposób optymalny doradzić klientowi czas zabiegu oraz wybór urządzenia.

Rozstrzygnięcie:

Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu

 

Stawka podatku od towarów i usług:

8%

 

Podstawa prawna:

art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy

 

Cel wydania WIS:

określenie stawki podatku od towarów i usług

 

UZASADNIENIE

 

W dniu 27 stycznia 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

 

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi:

 

Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą (…) Działalność jest wpisana do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Od chwili rozpoczęcia działalności gospodarczej Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Polski. Dochody z działalności gospodarczej Wnioskodawca opodatkowuje zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, wg skali podatkowej. Wnioskodawca nie korzysta z ryczałtowych form opodatkowania dochodów, prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Na potrzeby podatku od towarów i usług Wnioskodawca prowadzi ewidencję podatku należnego oraz podatku naliczonego. W oparciu o ww. ewidencję Wnioskodawca sporządza rozliczenie podatkowe JPK_V7. Okresem rozliczeniowym jest miesiąc. Na potrzeby rejestracji obrotów uzyskiwanych od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, Wnioskodawca wykorzystuje kasę fiskalną. W zakresie składanego wniosku, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności Wnioskodawca wykonuje działalność gospodarczą sklasyfikowaną pod numerem (…). W prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zatrudnia osoby w oparciu o Kodeks cywilny. Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza w głównej mierze skierowana jest do osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Głównym przedmiotem działalności jest świadczenie usług solarium, polegających na udostępnieniu łóżek opalających do naświetlania ciała. Każdorazowo przed udostępnieniem łóżka opalającego klientowi jest ono czyszczone oraz dezynfekowane za pomocą specjalnego środka czyszczącego i dezynfekującego. Przed skorzystaniem z łóżka, obsługa przeprowadza z klientem rozmowę wstępną, celem ustalenia czasu trwania sesji opalania, ustalenia fototypu skóry. Ponadto, w czasie rozmowy klientowi udostępniany jest regulamin salonu oraz cennik. Wyżej wymienione czynności mają na celu wyposażenie klienta w niezbędną wiedzę o działaniu promieni ultrafioletowych UVA, UVB, tak aby również samodzielnie mógł ocenić ich działanie w kontekście własnego zdrowia. Naświetlanie skóry prowadzone jest w celu uzyskania opalenizny, poprawy kondycji psychofizycznej oraz rekreacji. Po przedstawieniu klientowi wszystkich informacji oraz odpowiedzi na jego ewentualne pytania, klient prowadzony jest przez personel do pomieszczenia z łóżkiem opalającym. Następnie instruowany jest jak powinien przygotować się do skorzystania z łóżka. Po udzieleniu ww. instruktażu personel dokonuje dezynfekcji łóżka opalającego, włącza urządzenie, programuje je i opuszcza pomieszczenie. Po zakończonej sesji opalania, klient opuszcza pomieszczenie z łóżkiem oraz salon. Odpłatność za korzystanie z łóżka do światłoterapii ma postać opłaty za wstęp. Opłata za wstęp obejmuje wszystkie koszty związane z działalnością salonu, naliczana jest minutowo. W ramach ww. opłaty klient ma możliwość skorzystania z dowolnie wybranego przez siebie łóżka opalającego, będącego na wyposażeniu salonu. Łóżka opalające różnią się między sobą głównie zainstalowanymi lampami, które dają zróżnicowane efekty relaksu, w tym opalania. Lokal w którym prowadzony jest salon, jest lokalem użytkowym zlokalizowanym w budynku prywatnym. Ww. budynek oraz lokal nie posiadają cech wymaganych dla zakładów opieki zdrowotnej ani cech obiektu sportowego. Obsługa salonu posiada przygotowanie merytoryczne tak aby w sposób optymalny doradzić klientowi czas zabiegu oraz wybór urządzenia.

 

Uzasadnienie klasyfikacji

 

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

 

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1)    opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2)    klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług niezbędną do:

a)    określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b)    stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3)    stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi.

 

Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

 

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

 

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

 

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

 

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a, art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3)  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4)  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

 

W poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy, stanowiącego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wskazano bez względu na symbol PKWiU – „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”.

 

Przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęcia „rekreacja”. Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje rekreację jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”, Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za rekreację uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”, natomiast „Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem” Władysława Kopalińskiego (Świat Książki, Warszawa 2000) definiuje rekreację jako „odpoczynek, rozrywka, wytchnienie, pochodzące od łacińskiego »recreatio« czyli powrót do zdrowia, sił”. Natomiast w Encyklopedii PWN (https://encyklopedia.pwn.pl) wskazano, że rekreacja to forma działania wybrana dobrowolnie przez człowieka ze względu na osobiste zainteresowania i dla odpoczynku, rozrywki lub rozwoju własnej osobowości; podejmowana poza obowiązkami zawodowymi, społecznymi i domowymi, w czasie wolnym od pracy.

 

Mając na uwadze powyższe definicje – na potrzeby stosowania art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy – za rekreację uznać należy różne formy aktywności dobrowolnie wybrane przez człowieka, mające służyć wypoczynkowi, rozrywce czy zdrowiu. Tak rozumiana rekreacja obejmuje w szczególności zajęcia takie jak fitness, czy aerobik, ale również taką aktywność jak np. korzystanie z sauny.

 

Należy też zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku w wysokości 8% wymienione w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy usługi, jednakże tylko w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form, ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.

 

Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

 

Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak, np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.

 

W tym miejscu należy zaznaczyć, że zagadnienie związane z wykładnią analizowanych przepisów, w szczególności w odniesieniu do użytego w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy sformułowania „wyłącznie w zakresie wstępu”, było wielokrotnie przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego.

 

W orzecznictwie utrwalony został jednoznaczny pogląd, że w tym przypadku wykładnia pojęcia „wstęp” nie może ograniczać się wyłącznie do wejścia do obiektu lub na imprezę rozrywkową bez możliwości aktywnego uczestniczenia w zaoferowanej usłudze i korzystania z urządzeń potrzebnych do jej realizacji, stanowiłoby to bowiem niczym nieuzasadnione zawężenie tego pojęcia. Jak podkreślono, użyte przez ustawodawcę sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu, stałych abonamentów lub biletów i innych form opłaty za umożliwienie zarówno biernego jak i aktywnego korzystania z rozrywki i rekreacji, w tym przystosowanych do tego sal, pomieszczeń oraz urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast określenie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi, które nie są związane z normalnym typowym użytkowaniem takiego obiektu, np. usługi restauracyjne na terenie sali sportowej, zakup napojów, odżywek, usługi osobistego/personalnego trenera – nie są objęte stawką obniżoną. Konsekwentnie podlegają opodatkowaniu stawką podstawową VAT.

 

Jak wynika z opisu sprawy, świadczona przez Wnioskodawcę usługa solarium polega na udostępnianiu łóżek opalających do naświetlania ciała emitujących promienie ultrafioletowe. Usługa skierowana jest w głównej mierze do osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Przed skorzystaniem z łóżka opalającego przez klienta, obsługa salonu przeprowadza z nim rozmowę wstępną, w ramach której ustalany jest czas trwania sesji opalania, czy fototyp skóry. Ponadto, w trakcie rozmowy klientowi udostępniany jest regulamin salonu oraz cennik. Ww. czynności mają na celu przekazanie klientowi niezbędnej wiedzy o działaniu promieni ultrafioletowych UVA, UVB, aby mógł on samodzielnie ocenić działanie promieni w kontekście swojego zdrowia. Następnie – po przedstawieniu wszystkich informacji oraz odpowiedzi na ewentualne pytania – klient prowadzony jest przez personel do pomieszczenia z łóżkiem opalającym. W ramach wykonywanej usługi – każdorazowo przed udostępnieniem kolejnemu klientowi – łóżka opalające są czyszczone oraz dezynfekowane za pomocą specjalnego środka czyszczącego i dezynfekującego. Personel Wnioskodawcy instruuje klienta jak przygotować się do skorzystania z łóżka opalającego, przygotowuje dane urządzenie do korzystania, tj. włącza je oraz programuje. Po zakończonej sesji opalania, klient opuszcza pomieszczenie z łóżkiem oraz salon. Naświetlanie skóry prowadzone jest w celu uzyskania opalenizny, poprawy kondycji psychofizycznej oraz rekreacji. Odpłatność za korzystanie z łóżka do światłoterapii ma postać opłaty za wstęp, która naliczana jest minutowo i obejmuje wszystkie koszty związane z działalnością salonu. Obsługa salonu posiada przygotowanie merytoryczne, tak aby w sposób optymalny doradzić klientowi czas zabiegu oraz wybór urządzenia.

 

Z powyższego jednoznacznie wynika, że zakup usługi solarium to forma działania wybrana dobrowolnie przez klientów, stanowiąca dla nich formę rekreacji, wypoczynku lub poprawy samopoczucia, kondycji psychofizycznej, czy zdrowia. Usługa wykonywana przez Wnioskodawcę nie ogranicza się wyłącznie do wejścia do danego obiektu, lecz obejmuje także możliwość aktywnego uczestniczenia w zaoferowanej usłudze i korzystania z urządzenia potrzebnego do jej realizacji – łóżka opalającego. Ze wstępem do solarium związane jest także określone świadczenie Wnioskodawcy, typowe dla usług solarium.

 

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że świadczona przez Wnioskodawcę usługa udostępniania łóżek opalających do naświetlania ciała (usługa solarium) stanowi „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”, o których mowa w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy.

 

W rezultacie, usługa będąca przedmiotem analizy podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy i poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy.

 

Informacje dodatkowe

 

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

 

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

 

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

-       podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

-       usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

 

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

 

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1)    następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2)    wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

-        w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

 

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że

-        klasyfikacja usługi, lub

-        stawka podatku właściwa dla usługi lub

-        podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

 

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

 

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

 

POUCZENIE

 

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

 

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

 

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).