WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)
Na podstawie art. 42a w zw. z art. 42b ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 31 lipca 2026 r. (data wpływu 31 lipca 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.
Przedmiot wniosku:
Towar (świadczenie kompleksowe) – wykonanie i dostawa kolorowanki pn. „(...)” – wersja dla dorosłych
Opis towaru:
Wnioskodawca prowadzi (...). Przedmiotem wniosku jest świadczenie (...), polegające na wykonaniu, produkcji oraz dostawie kolorowanek pn. „(...)” – wersja dla dorosłych, realizowanych na podstawie projektu graficznego dostarczonego przez Wnioskodawcę ((...)), przy użyciu własnych środków wykonawcy (w tym własnych materiałów) niezbędnych do wykonania świadczenia, a także z zapewnieniem przez wykonawcę dostawy gotowego (...) do siedziby (...). Kolorowanki pn. „(...)” – wersja dla dorosłych, to będą (...) o charakterze wielostronicowym, zawierające ilustracje przeznaczone do kolorowania oraz krótkie treści opisowe odnoszące się do (...). Produkt końcowy posiadał będzie następujące cechy: (...). Zarówno wykonanie wskazanej publikacji, jak i jej dostawa (transport) pod wskazany adres będzie przedmiotem (...) jednej umowy.
Rozstrzygnięcie:
CN - 4911
Stawka podatku od towarów i usług:
23%
Podstawa prawna:
art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy
Cel wydania WIS:
określenie stawki podatku od towarów i usług
UZASADNIENIE
W dniu 31 lipca 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.
W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis
(...) (Wnioskodawca) wnosi o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej w zakresie określenia właściwej stawki podatku od towarów i usług dla świadczenia polegającego na wykonaniu, produkcji oraz dostawie kolorowanek dla dorosłych, realizowanych na podstawie projektu graficznego dostarczonego przez (...) przy użyciu własnych środków niezbędnych do wykonania świadczenia, a także z zapewnieniem przez wykonawcę dostawy gotowego (...) do siedziby (...) na własny koszt.
Opis przedmiotu świadczenia
Przedmiotem (...) jest wykonanie i dostawa kolorowanek pn. „(...)” – wersja dla dorosłych, stanowiących (...) o charakterze wielostronicowym, zawierające ilustracje przeznaczone do kolorowania oraz krótkie treści opisowe odnoszące się do (...).
Kolorowanka ma charakter (...) w formie drukowanej, posiadających okładkę oraz wewnętrzne strony zawierające ilustracje do kolorowania i treści informacyjne.
Parametry techniczne produktu
Produkt końcowy posiada następujące cechy:
(...).
Zakres czynności wykonawcy
Świadczenie ma charakter złożony i obejmuje czynności związane z produkcją wyrobu drukowanego.
W ramach realizacji (...) wykonawca zobowiązany będzie do:
(...).
(...) dostarcza wyłącznie projekt graficzny. Wykonawca nie opracowuje merytorycznie treści, lecz realizuje proces produkcyjny przy użyciu własnych materiałów.
Wykonawca nie uczestniczy w procesie wydawniczym ani redakcyjnym, a jedynie realizuje proces produkcji poligraficznej na podstawie gotowego projektu graficznego przekazanego przez (...), na własnych materiałach.
Charakter świadczenia – wątpliwość klasyfikacyjna
W ocenie Wnioskodawcy przedmiot świadczenia może budzić wątpliwości klasyfikacyjne, w szczególności w zakresie tego, czy:
1) stanowi on dostawę gotowej publikacji drukowanej (towaru), czy też
2) stanowi usługę poligraficzną polegającą na wykonaniu druku na materiałach wykonawcy.
W zależności od klasyfikacji, świadczenie może podlegać różnym zasadom opodatkowania VAT.
Dodatkowo Wnioskodawca wskazał, że (...).
Na tle powyższego Wnioskodawca wniósł o:
1) klasyfikację przedmiotowego świadczenia w systemie CN (ewentualnie PKWiU),
2) wskazanie, czy opisany produkt stanowi towar w postaci publikacji drukowanej, czy usługę poligraficzną,
3) określenie właściwej stawki podatku VAT dla opisanego świadczenia.
Uzasadnienie potrzeby WIS – przedstawione przez Wnioskodawcę
Ze względu na rozbieżności interpretacyjne dotyczące kwalifikacji podobnych produktów w praktyce organów podatkowych, Wnioskodawca wnosi o wydanie WIS celem zapewnienia jednolitego i prawidłowego stosowania przepisów podatkowych oraz prawidłowego (...).
Wnioskodawca dodał, że (...).
(...).
Wraz z wnioskiem przesłano m.in.:
(...).
Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (towaru)
Na wstępie należy wyjaśnić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.
Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.
Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.
Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., w sprawie C-349/96, Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.
Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:
- w wyroku z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (pkt 22 wyroku),
- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11, Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).
Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).
Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributaria e Aduaneira (ECLI:EU:C:2020:855) wskazując, że: „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19, ECLI:EU:C:2021:167.
Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.
W przypadku świadczeń kompleksowych o tym, czy świadczenie jest dostawą towarów, czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien, ECLI:EU:C:1996:184; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C 349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będą inne czynności to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.
W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca (...). Przedmiotem wniosku jest świadczenie (...), polegające na wykonaniu, produkcji oraz dostawie kolorowanek dla dorosłych pn. „(...)”, realizowanych na podstawie projektu graficznego dostarczonego przez Wnioskodawcę ((...)), przy użyciu własnych środków wykonawcy (w tym własnych materiałów) niezbędnych do wykonania świadczenia, a także z zapewnieniem przez wykonawcę dostawy gotowego (...) do siedziby (...) na własny koszt.
W związku z powyższym, w pierwszej kolejności należy zdefiniować, jak dla potrzeb podatku od towarów i usług należy identyfikować wydruk publikacji.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, (…), rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Natomiast w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, towary, to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Z kolei przez świadczenie usług (…), rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…) – art. 8 ust. 1 ustawy.
Proces wydrukowania publikacji w oparciu o własne materiały, jest procesem wytworzenia nowego dobra materialnego (rzeczy) o funkcji całkiem odmiennej od tej, związanej z wykorzystanymi materiałami, który staje się przedmiotem obrotu w momencie przeniesienia prawa na nabywcę do rozporządzenia nim jak właściciel.
W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie, w odniesieniu do czynności druku publikacji (jej wykonania) będziemy mieli do czynienia z dostawą towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, jaką będzie dostawa publikacji.
Przesłana (...).
W związku tym, że przedmiotem wniosku jest wykonanie i dostawa kolorowanki pn. „(...)” – wersja dla dorosłych, w tym miejscu tutejszy organ powoła zapisy przesłanych przez Wnioskodawcę dokumentów, dotyczących tylko tego konkretnego świadczenia.
I tak, (...).
W przedmiotowej sprawie – jak wynika z dokonanej analizy materiału dowodowego – czynność dostawy publikacji wykonywana będzie równocześnie z jej sprzedażą. Przedmiotem (...) jednej umowy – będzie bowiem zarówno wykonanie konkretnego towaru, jak i jego dostawa (transport) pod wskazany adres (siedziba Wnioskodawcy).
Biorąc pod uwagę powyższe oraz tezy wynikające z powołanych wyroków TSUE należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie będziemy mieli do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, którego podstawowym i zasadniczym (głównym) celem będzie dostawa towaru – publikacji pn. „(...)” – wersja dla dorosłych. Natomiast usługa dostarczenia publikacji do wskazanego przez Wnioskodawcę ((...)) miejsca będzie miała charakter pomocniczy w stosunku do ww. czynności, tj. dostawy towaru. Usługa dostarczenia publikacji nie będzie miała tutaj charakteru samoistnego, nie będzie stanowiła ona celu samego w sobie, lecz będzie środkiem do zrealizowania (umożliwienia) sprzedaży przez wykonawcę towaru – publikacji.
Także z punktu widzenia Wnioskodawcy ((...)) publikacja i usługa jej dostarczenia będą ze sobą ściśle powiązane, tworząc jedną całość i prowadząc do realizacji jednego określonego celu, tj. nabycia przez niego publikacji. Przedmiotem (...) bowiem zarówno nabycie konkretnego towaru, jak i jego dostarczenie pod wskazany adres.
Mając powyższe na uwadze, w analizowanej sprawie świadczenie związane z dostawą publikacji pn. „(...)” – wersja dla dorosłych wraz z jej dostawą do wskazanego przez Wnioskodawcę miejsca, dla celów podatku od towarów i usług, należy uznać za jedno świadczenie kompleksowe, w którym elementem głównym (dominującym) będzie dostawa towaru, tj. publikacji, natomiast dostarczenie (transport) publikacji będzie miało charakter pomocniczy.
Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania wszystkich czynności wchodzących w skład tego świadczenia, zgodnie z elementem głównym. W związku z powyższym, w dalszej części decyzji dokonano klasyfikacji oraz określono stawkę podatku od towarów i usług dla towaru – publikacji pn. „(...)” – wersja dla dorosłych (elementu dominującego).
Uzasadnienie klasyfikacji
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.
Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady, Nomenklatura scalona obejmuje:
a) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;
b) wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;
c) przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN.
Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.
Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega regułom zawartym w Ogólnych regułach interpretacji Nomenklatury scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
Reguła 1. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) wskazuje, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej.
Natomiast Reguła 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej stanowi, że klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.
Z przesłanego (...) kolorowanki pn. „(...)” – wersja dla dorosłych, wynika, że (...).
Analiza (...) kolorowanki pn. „(...)” potwierdza wskazanie Wnioskodawcy, że kolorowanka dla dorosłych będzie zawierała ilustracje przeznaczone do kolorowania oraz krótkie treści opisowe odnoszące się do (...).
W opinii tutejszego organu to, że publikacja będzie (...), nie zmieni faktu, że jej główną funkcją użytkową (przeznaczeniem) i fizyczną formą pozostanie kolorowanka dla dorosłych.
Zgodnie z tytułem działu 49 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje – „Książki, gazety, obrazki i pozostałe wyroby przemysłu poligraficznego, drukowane; manuskrypty, maszynopisy i plany”.
Noty wyjaśniające do działu 49 wskazują, że do celów tego działu określenie „drukowany” obejmuje nie tylko reprodukowanie różnymi metodami zwykłego drukowania ręcznego (np. druk z grawiur lub drzeworytów, innych niż oryginały) lub drukowanie mechaniczne (druk typograficzny, druk offsetowy, litografia, rotograwiura itd.), ale również reprodukowanie za pomocą kopiarek, wytwarzanie pod kontrolą maszyny do automatycznego przetwarzania danych, wytłaczanie, fotografowanie, fotokopiowanie, termokopiowanie lub pisanie na maszynie (zobacz uwaga 2 do tego działu), bez względu na kształt znaków, w jakich drukowanie jest wykonywane (np. litery dowolnego alfabetu, cyfry, znaki stenograficzne, symbole alfabetu Morse’a lub innych kodów, znaki Braille’a, nuty, obrazki, diagramy). Jednakże określenie to nie obejmuje drukowania zabarwienia lub dekoracyjnego, lub powtarzających się deseni.
Zgodnie z uwagą 2 do działu 49 określenie „drukowany” oznacza również reprodukowany za pomocą kopiarki, kontrolowanej przez maszynę do automatycznego przetwarzania danych, tłoczony, fotografowany, fotokopiowany, termokopiowany lub pisany na maszynie.
W tym miejscu należy wskazać, że kolorowanka pn. „(...)” – wersja dla dorosłych, mieści się w dziale 49 Nomenklatury scalonej, który obejmuje, z kilkoma wyjątkami, wszystkie materiały drukowane, których zasadniczy charakter wynika z faktu ich zadrukowania we wzory, znaki lub rysunki.
Mając powyższe na uwadze, w celu dokonania prawidłowej klasyfikacji przedmiotowego towaru, niezbędna jest dalsza analiza wybranych pozycji działu 49 CN.
Pozycja 4901 CN obejmuje książki, broszury, ulotki i podobne materiały, drukowane, nawet w pojedynczych arkuszach.
Zgodnie z Notami wyjaśniającymi do pozycji 4901 CN, niniejsza pozycja obejmuje praktycznie wszystkie publikacje i materiały drukowane do czytania, ilustrowane lub nie, z wyjątkiem materiałów reklamowych oraz wyrobów w sposób bardziej szczegółowy objętych innymi pozycjami niniejszego działu (zwłaszcza pozycją 4902 – Gazety, dzienniki i czasopisma, nawet ilustrowane lub zawierające materiały reklamowe, 4903 – Książki dla dzieci, obrazkowe, do rysowania lub kolorowania lub 4904 – Nuty drukowane lub w rękopisie, nawet ilustrowane lub oprawione).
Pozycja 4901 CN obejmuje:
(A) Książki i książeczki, składające się głównie z materiału tekstowego dowolnego rodzaju i wydrukowane w dowolnym języku lub dowolnymi znakami, włącznie z alfabetem Braille’a lub znakami stenograficznymi. Zaliczają się tu dzieła literackie wszelkiego rodzaju, podręczniki (włączając edukacyjne książki ćwiczeń), z tekstem narracyjnym lub bez, które zawierają pytania lub ćwiczenia (zazwyczaj z miejscem na odręczne wypełnienie); publikacje techniczne; książki źródłowe, takie jak słowniki, encyklopedie i informatory (np. książki telefoniczne zawierające „żółte strony”); katalogi muzealne i bibliotek publicznych (ale nie katalogi handlowe); książki liturgiczne, takie jak modlitewniki i śpiewniki (inne niż śpiewniki muzyczne objęte pozycją 4904 ); książki dla dzieci (inne niż książki obrazkowe dla dzieci, książki do rysowania lub kolorowania objęte pozycją 4903). Książki takie mogą być oprawione (w papier lub miękkie lub sztywne okładki), jedno- lub wielotomowe, lub mogą być w postaci drukowanych arkuszy obejmujących całość lub część kompletnego dzieła przeznaczonych do oprawienia. Obwoluty, obejmy, zakładki i inne drobne dodatki występujące łącznie z książkami uważane są za stanowiące część książki.
(B) Broszury, pamflety i ulotki, które składają się z wielu kartek z materiałem do czytania połączonych razem (np. zszywkami) lub z kartek niepołączonych, lub nawet z pojedynczych kartek. Obejmuje publikacje, takie jak: krótsze rozprawy i monografie, instrukcje itd. wydane przez organy rządowe lub inne ciała, traktaty, arkusze śpiewnikowe itd. Grupa ta nie obejmuje drukowanych kart z osobistymi pozdrowieniami, wiadomościami lub zawiadomieniami (pozycja 4909) oraz drukowanych formularzy, które wymagają wprowadzenia pewnych dodatkowych informacji do ich wypełnienia (pozycja 4911).
(C) Materiały tekstowe w postaci kartek do włożenia w skoroszyty.
Pozycja ta obejmuje również:
1) Gazety, dzienniki i periodyki oprawione inaczej niż w papier oraz komplety gazet, dzienników lub periodyków obejmujące więcej niż jeden numer, oprawione w jedną okładkę, nawet zawierające materiały reklamowe.
2) Oprawione książki obrazkowe (inne niż książki obrazkowe dla dzieci objęte pozycją 4903).
3) Zbiory drukowanych reprodukcji dzieł sztuki, rysunków itd. wraz z odnośnym tekstem (na przykład biografią artysty), z numerowanymi stronami i tworzące całość przystosowaną do oprawienia.
4) Wkładki ilustrowane występujące razem z oprawionymi książkami zawierającymi odnośny tekst i stanowiące ich uzupełnienie.
Pozycja 4901 nie obejmuje innych publikacji obrazkowych, które na ogół objęte są pozycją 4911.
Uwzględniając powyższe, kolorowanka pn. „(...)” – wersja dla dorosłych nie stanowi materiału do czytania, o której mowa w opisie pozycji CN 4901.
Natomiast pozycja 4903 działu 49 obejmuje „Książki dla dzieci, obrazkowe, do rysowania lub kolorowania”.
Zgodnie z uwagą 6. do działu 49 – w pozycji 4903 określenie „książki obrazkowe dla dzieci” dotyczy książek dla dzieci, w których główną atrakcją jest ilustracja, a tekst jest dodatkiem. Z not wyjaśniających do HS do pozycji 4903 wynika, że pozycja ta ogranicza się do książek obrazkowych wyraźnie tworzonych pod kątem zainteresowania lub do zabawy dla dzieci lub jako pomoc w pierwszych stadiach podstawowej edukacji, pod warunkiem, że główną atrakcją są w nich ilustracje, a tekst jest dodatkiem (patrz uwaga 6 do tego działu). (…)
Pozycja ta obejmuje również dziecięce książki do rysowania lub kolorowania. Składają się one głównie z połączonych stron (czasem w postaci odrywanych pocztówek), zawierających proste obrazki do kopiowania, zarysy obrazków, z drukowanymi instrukcjami lub bez nich, do wykończenia przez rysowanie lub kolorowanie; czasem dołączone są kolorowe ilustracje służące za wzór. Obejmuje również podobne książki z „niewidzialnymi” zarysami lub kolorami rysunków, które można ujawnić pocierając je ołówkiem lub nakładając wodę za pomocą pędzelka, jak również książki, które zawierają niewielkie ilości akwarel potrzebnych do kolorowania (np. w postaci palety).
W analizowanym przypadku, na co wskazuje (...).
Będąca przedmiotem analizy w niniejszej WIS publikacja pt. „(...)”, jak wynika z (...), jest dedykowana osobom dorosłym, również dobór i stopień skomplikowania obrazków przeznaczonych do pokolorowania oraz (...) wskazują, że publikacja jest przeznaczona dla osób dorosłych.
Jak wynika z not wyjaśniający do HR do pozycji 4903, w pozycji tej mieszczą się owszem kolorowanki, ale te przeznaczone dla dzieci zawierające proste obrazki do kopiowania, zarysy obrazków (…) do wykończenia przez rysowanie lub kolorowanie.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że ww. publikacja nie spełnia przesłanek do sklasyfikowania jej do pozycji CN 4903.
Kolejną pozycją działu 49, którą należy rozważyć w analizowany przypadku, jest pozycja 4911, która obejmuje: Pozostałe artykuły drukowane, włącznie z drukowanymi obrazkami i fotografiami.
Zgodnie z notami wyjaśniającymi do tej pozycji, obejmuje ona wszelkie wyroby drukowane (włącznie z fotografiami i drukowanymi obrazami) z tego działu, które nie są szczegółowo objęte żadną z wcześniejszych pozycji tego działu.
Pozycja ta obejmuje, w sposób bardziej oczywisty, wyroby:
(1) Materiały reklamowe (włączając afisze), roczniki i podobne publikacje służące głównie reklamie, katalogi handlowe wszelkich rodzajów (włączając książki lub nuty ze spisami lub listami wydawców oraz katalogi dzieł sztuki) oraz propagandowe materiały turystyczne. Gazety, czasopisma i dzienniki, nawet zawierające materiały reklamowe, jednak są wyłączone (odpowiednio pozycja 4901 lub 4902).
(2) Broszury zawierające program widowisk cyrkowych, wydarzenia sportowego, opery, sztuki teatralnej lub podobnego przedstawienia.
(3) Drukowane okładki kalendarzy, ilustrowane lub nie.
(4) Mapy schematyczne.
(5) Anatomiczne, botaniczne itd., instruktażowe wykresy i schematy.
(6) Bilety wstępu na imprezy rozrywkowe (np. do kin, teatrów i na koncerty), bilety komunikacji publicznej lub prywatnej i inne podobne bilety.
(7) Mikrokopie na nieprzezroczystym podłożach z artykułów objętych tym działem.
(8) Szablony wykonane poprzez nadrukowanie liter lub symboli na błonę z tworzyw sztucznych, przeznaczonych do wycinania przy pracach projektowych.
Szablony takie z nadrukowanymi jedynie kropkami, liniami lub kwadratami są wyłączone (dział 39).
(9) Karty maksimum oraz ilustrowane koperty pierwszego dnia obiegu bez znaczków pocztowych (patrz także część (D) Not wyjaśniających do pozycji 9704).
(10) Samoprzylepne drukowane naklejki przeznaczone do zastosowania, na przykład w celu przyciągnięcia uwagi, w reklamie lub do zwykłej dekoracji, np. „naklejki humorystyczne” i „naklejki okienne”.
(11) Losy loteryjne, „karty zdrapki”, losy na loterie fantowe i losy na tombolę.
Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że kolorowanka pn. „(...)” – wersja dla dorosłych, spełnia kryteria i posiada właściwości dla towarów objętych podpozycją CN 4911. Klasyfikacja towaru została dokonana zgodnie z postanowieniami 1. Reguły Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej.
Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług
W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.
Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r., poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.
W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 17 wskazano CN ex 49 „Książki, gazety, obrazki i pozostałe wyroby przemysłu poligraficznego, drukowane; manuskrypty, maszynopisy i plany – wyłącznie towary objęte następującymi CN:
1) ex 4902 Gazety, dzienniki i czasopisma, nawet ilustrowane lub zawierające materiały reklamowe – z wyłączeniem czasopism regionalnych lub lokalnych,
2) ex 4911 Pozostałe artykuły drukowane, włącznie z drukowanymi obrazkami i fotografiami – wyłącznie roczniki, z wyłączeniem czasopism regionalnych lub lokalnych”.
Z kolei na mocy art. 41 ust. 2a ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 5%, z zastrzeżeniem art. 138i ust. 4.
W załączniku nr 10 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 5%, w poz. 19 wskazano CN ex 49 „Książki, gazety, obrazki i pozostałe wyroby przemysłu poligraficznego, drukowane; manuskrypty, maszynopisy i plany – wyłącznie towary objęte następującymi CN:
1) ex 4901 Książki, broszury, ulotki i podobne materiały, drukowane, nawet w pojedynczych arkuszach – z wyłączeniem ulotek,
2) ex 4902 Gazety, dzienniki i czasopisma, nawet ilustrowane lub zawierające materiały reklamowe – wyłącznie czasopisma regionalne lub lokalne,
3) 4903 00 00 Książki dla dzieci, obrazkowe, do rysowania lub kolorowania,
4) 4904 00 Nuty drukowane lub w rękopisie, nawet ilustrowane lub oprawione,
5) 4905 Mapy i mapy hydrograficzne lub podobne mapy wszelkich rodzajów, włączając atlasy, mapy ścienne, plany topograficzne i globusy, drukowane,
6) ex 4911 Pozostałe artykuły drukowane, włącznie z drukowanymi obrazkami i fotografiami – wyłącznie czasopisma regionalne lub lokalne”.
Przez oznaczenie ex rozumie się zakres towarów i usług węższy niż określony odpowiednio w danym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) lub danym grupowaniu klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej (art. 2 pkt 30 ustawy).
Zatem umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN), ma na celu zawężenie stosowania obniżonej stawki podatku VAT tylko do towarów należących do wymienionego działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN), spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę.
Uwzględniając powyższe należy wskazać, że będący przedmiotem analizy towar – kolorowanka pn. „(...)” – wersja dla dorosłych, klasyfikowany do CN 4911, nie spełnia przesłanek do zastosowania obniżonej stawki podatku od towarów i usług w wysokości 5%, na podstawie art. 41 ust. 2a w zw. z poz. 19 załącznika nr 10 do ustawy. Powyższe wynika z faktu, że ustawodawca spośród towarów objętych CN 4911 objął obniżoną do 5% stawką VAT wyłącznie czasopisma regionalne lub lokalne. Towar nie spełnia także przesłanek do zastosowania w odniesieniu do niego 8% stawki podatku na podstawie art. 41 ust. 2 i art. 146ef ust. 1 pkt 2 w zw. z poz. 17 załącznika nr 3 do ustawy, gdyż w tym przypadku spośród towarów objętych CN 4911 ustawodawca ograniczył stosowanie obniżonej do 8% stawki VAT wyłącznie do roczników.
Konsekwentnie, w analizowanej sprawie towar (publikacja), stanowiący element dominujący świadczenia kompleksowego, klasyfikowany jest do CN 4911 Nomenklatury scalonej (CN), to właściwą stawką podatku dla kompleksowej dostawy kolorowanki pn. „(...)” – wersja dla dorosłych, wraz z jej dostarczeniem pod wskazany przez Wnioskodawcę adres będzie stawka VAT w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.
Informacje dodatkowe
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.
Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.
Z uwagi na status podmiotu, dla którego wydano niniejszą WIS (art. 42b ust. 1 pkt 3 ustawy), nie wiąże ona organów podatkowych wobec tego podmiotu, oraz tego podmiotu. Wobec adresata niniejszej WIS nie znajdą także zastosowania przepisy art. 14k-14m ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, dotyczące ochrony prawnej. Jednakże, z ww. ochrony na podstawie art. 42c ust. 3 ustawy mogą korzystać m.in. podmioty, które będą wykonywały na rzecz adresata WIS świadczenie będące przedmiotem niniejszej decyzji.
Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:
- klasyfikacja towaru/usługi, lub
- stawka podatku właściwa dla towaru/usługi lub
- podstawa prawna stawki podatku
staje się niezgodna z tymi przepisami.
Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.
POUCZENIE
Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.
Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).