Interpretacja 0112-KDSL2-2.440.445.2025.2.IH

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

 

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 9 września 2025 r. (data wpływu 9 września 2025 r.), uzupełnionego pismem z dnia 20 października 2025 r. (data wpływu 20 października 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

 

Przedmiot wniosku: usługa – udostępnianie łóżek opalających do naświetlania ciała (solarium)

 

Opis usługi: Działalność Wnioskodawcy polega na świadczeniu usług solarium, które realizowane są poprzez udostępnianie klientom łóżek opalających, wyposażonych w lampy UV. Usługa skierowana jest głównie do osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (konsumentów). Klient zgłasza się do recepcji w studiu, gdzie wraz z personelem ustala dostępność wybranego łóżka do opalania oraz czas trwania sesji (naświetlania), przy uwzględnieniu fototypu skóry oraz obowiązujących zaleceń bezpieczeństwa. Następnie klient dokonuje płatności – opłata za usługę naliczana jest na podstawie czasu naświetlania (tj. korzystania z łóżka opalającego), zgodnie z obowiązującym cennikiem. Wnioskodawca ewidencjonuje sprzedaż na kasie fiskalnej i wystawia paragon oraz wydaje go nabywcy. Po dokonaniu opłaty klient udaje się do wyznaczonej przebieralni, gdzie przygotowuje się do sesji i gdzie czekają na niego przygotowane i zdezynfekowane specjalne okulary ochronne. W międzyczasie obsługa przygotowuje dane urządzenie do używania – włącza je oraz ustawia odpowiednie programowanie UV. Następnie klient kładzie się na łóżku opalającym i zamyka jego pokrywę. Po uruchomieniu urządzenia wyposażonego w lampy UV, skóra zostaje poddana naświetlaniu, co przyczynia się do poprawy kondycji fizycznej i zdrowotnej oraz rekreacji. Po upływie ustalonego czasu łóżko wyłącza się automatycznie, klient otwiera pokrywę, ubiera się i opuszcza kabinę, a następnie studio. Po zakończonej sesji, pracownicy czyszczą i dezynfekują powierzchnię do leżenia na łóżku opalającym za pomocą specjalnego środka czyszczącego przed udostępnieniem ich następnemu klientowi. Usługa solarium ma na celu kompleksowe wsparcie kondycji skóry oraz ogólnego samopoczucia. Jej efektem jest poprawa wyglądu i elastyczności skóry, stymulacja syntezy witaminy D3, a także korzystne doświetlenie organizmu w okresie jesienno-zimowym. Klienci korzystający z usługi oczekują przede wszystkim pozytywnych efektów ekspozycji na światło UV – zarówno w wymiarze fizycznym, jak i psychicznym. Wybierając tego rodzaju aktywność, klienci korzystają z niej dla wypoczynku, relaksu, poprawy samopoczucia, zdrowia oraz estetyki ciała.

 

Rozstrzygnięcie: Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu

 

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

 

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy i poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

 

UZASADNIENIE

 

W dniu 9 września 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 20 października 2025 r. poprzez przesłanie podpisanego oświadczenia, o którym mowa w art. 42b ust. 3 ustawy oraz dokumentów dotyczących usługi będącej przedmiotem wniosku.

 

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi:

 

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym oraz czynnym podatnikiem VAT. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest działalność usługowa związana z poprawą kondycji fizycznej (96.04.Z). Działalność Wnioskodawcy polega na świadczeniu usług solarium, które realizowane są poprzez udostępnianie klientom łóżek opalających, wyposażonych w lampy UV. Usługa skierowana jest głównie do osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (konsumentów). Celem usługi solarium z perspektywy przeciętnych konsumentów jest kontrolowana ekspozycja skóry na promieniowanie ultrafioletowe (UV) w celu uzyskania efektu opalenizny lub przygotowania skóry do naturalnej ekspozycji słonecznej.

 

Świadczenie oferowane przez Wnioskodawcę realizowane jest w następujących etapach:

1.     Klient zgłasza się do recepcji w studiu, gdzie wraz z personelem ustala dostępność wybranego łóżka do opalania oraz czas trwania sesji (naświetlania), przy uwzględnieniu fototypu skóry oraz obowiązujących zaleceń bezpieczeństwa.

2.     Następnie klient dokonuje płatności – opłata za usługę naliczana jest na podstawie czasu naświetlania (tj. korzystania z łóżka opalającego), zgodnie z obowiązującym cennikiem. Wnioskodawca ewidencjonuje sprzedaż na kasie fiskalnej i wystawia paragon oraz wydaje go nabywcy.

3.     Po dokonaniu opłaty klient udaje się do wyznaczonej przebieralni, gdzie przygotowuje się do sesji i gdzie czekają na niego przygotowane i zdezynfekowane specjalne okulary ochronne.

4.     W międzyczasie obsługa przygotowuje dane urządzenie do używania – włącza je oraz ustawia odpowiednie programowanie UV.

5.     Następnie klient kładzie się na łóżku opalającym i zamyka jego pokrywę. Po uruchomieniu urządzenia wyposażonego w lampy UV, skóra zostaje poddana naświetlaniu, co przyczynia się do poprawy kondycji fizycznej i zdrowotnej oraz rekreacji. Po upływie ustalonego czasu łóżko wyłącza się automatycznie, klient otwiera pokrywę, ubiera się i opuszcza kabinę, a następnie studio.

6.     Po zakończonej sesji, pracownicy czyszczą i dezynfekują powierzchnię do leżenia na łóżku opalającym za pomocą specjalnego środka czyszczącego przed udostępnieniem ich następnemu klientowi.

 

Usługa świadczona przez Wnioskodawcę obejmuje udostępnienie Klientowi dostępu do studia oraz możliwość aktywnego korzystania z jego infrastruktury (łóżek opalających).

 

Uzasadnienie kwalifikacji podatkowej:

 

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowa wykładnia przepisów ustawy o podatku od towarów i usług prowadzi do wniosku, że świadczona przez niego usługa udostępniania łóżek opalających do naświetlania ciała mieści się w zakresie poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, tj. w pozycji „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”, i tym samym powinna podlegać opodatkowaniu obniżoną stawką VAT w wysokości 8%.

 

W dalszej części opisu Wnioskodawca przywołał definicje słowa „rekreacja” oraz wskazał, że w tej definicji zawiera się również – w jego opinii – świadczenie będące przedmiotem złożonego wniosku, ponieważ celem usługi wstępu do solarium oferowanej przez Wnioskodawcę jest umożliwienie klientom aktywnego wypoczynku i rekreacji – poprzez wykorzystanie udostępnionej infrastruktury w postaci łóżek opalających.

 

Usługa solarium ma na celu kompleksowe wsparcie kondycji skóry oraz ogólnego samopoczucia. Jej efektem jest poprawa wyglądu i elastyczności skóry, stymulacja syntezy witaminy D3, a także korzystne doświetlenie organizmu w okresie jesienno-zimowym. Klienci korzystający z usługi oczekują przede wszystkim pozytywnych efektów ekspozycji na światło UV – zarówno w wymiarze fizycznym, jak i psychicznym. Wybierając tego rodzaju aktywność, klienci korzystają z niej dla wypoczynku, relaksu, poprawy samopoczucia, zdrowia oraz estetyki ciała. Taki sposób korzystania z usług wpisuje się więc – zdaniem Wnioskodawcy – w podstawowy zakres pojęcia „rekreacji”, o którym mowa w poz. 68 załącznika 3 do ustawy o VAT.

 

Następnie Wnioskodawca przywołał definicję słowa „wstęp”, a także interpretację ogólną Ministerstwa Finansów oraz wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2016 r. (sygn. I FSK 1686/14).

 

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że uiszczona przez Klienta opłata daje mu prawo wstępu, które powinno być interpretowane jako obejmujące zarówno możliwość wejścia do studia, jak i skorzystania z konkretnego urządzenia (łóżka opalającego). Zdaniem Wnioskodawcy, samo wejście do obiektu jest więc nierozerwalnie związane z aktywnym korzystaniem z infrastruktury (łóżek opalających), podobnie jak ma to miejsce w przypadku siłowni, sauny czy parku rozrywki. W związku z powyższym, możliwość korzystania z udostępnionej infrastruktury nie wyklucza – zdaniem Wnioskodawcy – uznania, że dana usługa w zakresie rekreacji jest świadczona „wyłącznie w zakresie wstępu”.

 

W dalszej części opisu Wnioskodawca przywołał fragmenty decyzji WIS wydanych przez Dyrektora KIS.

 

W dniu 20 października 2025 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek m.in. poprzez przesłanie następujących dokumentów:

(…).

 

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

 

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

 

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1)    opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2)    klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług niezbędną do:

a)    określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b)    stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3)    stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi.

 

Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

 

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

 

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

 

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

 

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a, art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3)  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4)  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

 

W poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy, stanowiącego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wskazano bez względu na symbol PKWiU – „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”.

 

Przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęcia „rekreacja”. Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje rekreację jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”, Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za rekreację uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”, natomiast „Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem” Władysława Kopalińskiego (Świat Książki, Warszawa 2000) definiuje rekreację jako „odpoczynek, rozrywka, wytchnienie, pochodzące od łacińskiego »recreatio« czyli powrót do zdrowia, sił”. Natomiast w Encyklopedii PWN (https://encyklopedia.pwn.pl) wskazano, że rekreacja to forma działania wybrana dobrowolnie przez człowieka ze względu na osobiste zainteresowania i dla odpoczynku, rozrywki lub rozwoju własnej osobowości; podejmowana poza obowiązkami zawodowymi, społecznymi i domowymi, w czasie wolnym od pracy.

 

Mając na uwadze powyższe definicje – na potrzeby stosowania art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy – za rekreację uznać należy różne formy aktywności dobrowolnie wybrane przez człowieka, mające służyć wypoczynkowi, rozrywce czy zdrowiu. Tak rozumiana rekreacja obejmuje w szczególności zajęcia takie jak fitness, czy aerobik, ale również taką aktywność jak np. korzystanie z sauny.

 

Należy też zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku w wysokości 8% wymienione w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy usługi, jednakże tylko w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form, ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.

 

Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

 

Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak, np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.

 

W tym miejscu należy zaznaczyć, że zagadnienie związane z wykładnią analizowanych przepisów, w szczególności w odniesieniu do użytego w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy (w stanie prawnym obowiązującym do dnia 30 października 2019 r. – poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy) sformułowania „wyłącznie w zakresie wstępu” było wielokrotnie przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego. W orzecznictwie utrwalony został jednoznaczny pogląd, że w tym przypadku wykładnia pojęcia „wstęp” nie może ograniczać się wyłącznie do wejścia do obiektu lub na imprezę rozrywkową bez możliwości aktywnego uczestniczenia w zaoferowanej usłudze i korzystania z urządzeń potrzebnych do jej realizacji, stanowiłoby to bowiem niczym nieuzasadnione zawężenie tego pojęcia. Jak podkreślono, użyte przez ustawodawcę sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu, stałych abonamentów lub biletów i innych form opłaty za umożliwienie zarówno biernego jak i aktywnego korzystania z rozrywki i rekreacji, w tym przystosowanych do tego sal, pomieszczeń oraz urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast określenie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi, które nie są związane z normalnym typowym użytkowaniem takiego obiektu, np. usługi restauracyjne na terenie sali sportowej, zakup napojów, odżywek, usługi osobistego/personalnego trenera – nie są objęte stawką obniżoną. Konsekwentnie podlegają opodatkowaniu stawką podstawową VAT.

 

Jak wynika z opisu sprawy, działalność Wnioskodawcy polega na świadczeniu usług solarium, które realizowane są poprzez udostępnianie klientom łóżek opalających, wyposażonych w lampy UV. Usługa skierowana jest głównie do osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (konsumentów). Klient zgłasza się do recepcji w studiu, gdzie wraz z personelem ustala dostępność wybranego łóżka do opalania oraz czas trwania sesji (naświetlania), przy uwzględnieniu fototypu skóry oraz obowiązujących zaleceń bezpieczeństwa. Następnie klient dokonuje płatności – opłata za usługę naliczana jest na podstawie czasu naświetlania (tj. korzystania z łóżka opalającego), zgodnie z obowiązującym cennikiem. Po dokonaniu opłaty klient udaje się do wyznaczonej przebieralni, gdzie przygotowuje się do sesji i gdzie czekają na niego przygotowane i zdezynfekowane specjalne okulary ochronne. W międzyczasie obsługa przygotowuje dane urządzenie do używania – włącza je oraz ustawia odpowiednie programowanie UV. Następnie klient kładzie się na łóżku opalającym i zamyka jego pokrywę. Po uruchomieniu urządzenia wyposażonego w lampy UV, skóra zostaje poddana naświetlaniu, co przyczynia się do poprawy kondycji fizycznej i zdrowotnej oraz rekreacji. Po upływie ustalonego czasu łóżko wyłącza się automatycznie, klient otwiera pokrywę, ubiera się i opuszcza kabinę, a następnie studio. Po zakończonej sesji, pracownicy czyszczą i dezynfekują powierzchnię do leżenia na łóżku opalającym za pomocą specjalnego środka czyszczącego przed udostępnieniem ich następnemu klientowi. Usługa solarium ma na celu kompleksowe wsparcie kondycji skóry oraz ogólnego samopoczucia. Jej efektem jest poprawa wyglądu i elastyczności skóry, stymulacja syntezy witaminy D3, a także korzystne doświetlenie organizmu w okresie jesienno-zimowym. Klienci korzystający z usługi oczekują przede wszystkim pozytywnych efektów ekspozycji na światło UV – zarówno w wymiarze fizycznym, jak i psychicznym. Wybierając tego rodzaju aktywność, klienci korzystają z niej dla wypoczynku, relaksu, poprawy samopoczucia, zdrowia oraz estetyki ciała.

 

Z powyższego jednoznacznie wynika, że zakup usługi solarium to forma działania wybrana dobrowolnie przez klientów, stanowiąca dla nich formę rekreacji, wypoczynku lub poprawy samopoczucia, kondycji fizycznej, czy zdrowia. Usługa wykonywana przez Wnioskodawcę nie ogranicza się wyłącznie do wejścia do danego obiektu, lecz obejmuje także możliwość aktywnego uczestniczenia w zaoferowanej usłudze i korzystania z urządzenia potrzebnego do jej realizacji – łóżka opalającego. Ze wstępem do solarium związane jest także określone świadczenie Wnioskodawcy, typowe dla usług solarium.

 

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że świadczona przez Wnioskodawcę usługa – udostępnianie łóżek opalających do naświetlania ciała (solarium) – stanowi „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”, o których mowa w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy.

 

W rezultacie, usługa będąca przedmiotem analizy podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy i poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy.

 

Informacje dodatkowe

 

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

 

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

 

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

-        podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

-        usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

 

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

 

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1)    następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2)    wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

-        w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

 

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że

-        klasyfikacja usługi, lub

-        stawka podatku właściwa dla usługi lub

-        podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

 

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

 

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

 

POUCZENIE

 

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej ‒ służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

 

Odwołanie, zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

 

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).