Interpretacja 0112-KDSL2-2.440.467.2025.3.IH

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)  

 

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 24 września 2025 r. (data wpływu 24 września 2025 r.), uzupełnionego pismem z dnia 14 listopada 2025 r. (data wpływu 14 listopada 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

 

Przedmiot wniosku: usługa – prowadzenie grupowych zajęć tanecznych „(…)” dla kobiet w przedziale (…) lat na podstawie umowy zawartej z Miejskim Domem Kultury

 

Opis usługi: Przedmiotem wniosku jest usługa polegająca na prowadzeniu grupowych zajęć tanecznych „(…)” dla kobiet w Miejskim Domu Kultury na podstawie umowy zawartej ze Zleceniodawcą, którym jest Miejski Dom Kultury. Przedmiotem ww. umowy jest prowadzenie określonego typu zajęć w miejscu i czasie wyznaczonym przez Zleceniodawcę (to on określa grafik zajęć i udostępnia go zainteresowanym na swojej stronie). Na podstawie ww. umowy udostępniona też jest sala, na której odbywają się zajęcia, wyposażona w podłogę taneczną przystosowaną do aktywności ruchowej, lustra umożliwiające kontrolę postawy i ruchu, nagłośnienie i sprzęt muzyczny oraz oświetlenie dostosowane do zajęć grupowych. Wyposażenie, jak i sala, stanowią własność Domu Kultury. Zleceniodawca decyduje również o kształcie regulaminu, zgodnie z którym odbywają się zajęcia i zgodnie z którym użytkowana jest sala (np. (…)). Ponadto, to Zleceniodawca prowadzi zapisy na zajęcia i to on pobiera opłaty. Z zapisów „(…)” wynika, że Miejski Dom Kultury jest organizatorem zajęć. Zgodnie z umową zawartą z Wnioskodawcą, rozliczenie następuje po zakończonym miesiącu, na podstawie faktury wystawionej przez Zleceniobiorcę (Wnioskodawcę) (…). Stawka za jedne zajęcia wynosi (…) zł brutto i jest mnożona przez ilość przeprowadzonych w danym miesiącu zajęć. Zleceniodawca oczekuje realizacji (…) zajęć w miesiącu, jednakże na ilość zajęć wpływają dni ustawowo wolne od pracy i ilość dni w miesiącu. Celem zajęć stawianym przez MDK jest aktywizacja mieszkańców (…). W realizowanych zajęciach uczestniczą osoby, które wniosły opłatę zgodną z cennikiem przyjętym przez Dyrektora Domu Kultury i zaakceptowały regulamin zajęć. Grupą docelową są kobiety poszukujące nowego hobby, chcące poczuć większą kontrolę nad własnym ciałem. W przedmiotowych zajęciach uczestniczą osoby w różnym wieku, mieszczące się w przedziale (…) lat. Ponadto, w zajęciach mogą uczestniczyć różne osoby, niezależnie od poziomu zaawansowania. Poziom zaawansowania nie ma wpływu na możliwość uczestniczenia w zajęciach. Charakter grupy jest otwarty, składa się ona z osób, które wykupiły karnet lub pojedyncze wejście na zajęcia. Nie jest prowadzona stała lista uczestników, a ich liczba może ulec zmianie, w zależności od dostępności oraz chęci uczestniczenia w danym dniu. W zajęciach biorą udział różne osoby – skład grupy może ulegać zmianie. Uczestnictwo jest indywidualną decyzją uczestników, którzy postanowią skorzystać z wykupionego pojedynczego wejścia lub karnetu w danym dniu. Uczestnicy nie są zobowiązani do regularnego uczęszczania na zajęcia. Z uwagi na zróżnicowany charakter grup do zadań instruktora, obok czuwania nad bezpieczeństwem i doborem muzyki charakterystycznej dla danego tańca, należy dopasowanie poziomu zajęć i pokazywanego tańca do wieku uczestników (instruktor dostosowuje tempo i charakter ruchu do aktualnej grupy uczestników w danym dniu), dlatego zajęcia nie mają zorganizowanego planu, a ich struktura tworzona jest na bieżąco, w zależności od tego kogo instruktor zastanie na sali. W ramach zajęć można jednak wyróżnić elementy wspólne powtarzające się na zajęciach, jak rozgrzewka na początku, wybór tańca, którego uczestnicy mają ochotę na danych zajęciach spróbować, prezentacja kroków charakterystycznych dla danego tańca, powtarzanie przez uczestników. Instruktor zachęca uczestników do aktywnego uczestnictwa, nie udziela jednak indywidualnych porad, ani nie koryguje uczestników, pozostawiając ich decyzji aktywne uczestnictwo i dowolność w interpretacji prezentowanych przez instruktora kroków. Z tygodnia na tydzień taniec ulega zmianie. Zajęcia mają charakter rekreacyjny, poprawiają kondycję fizyczną uczestników oraz posturę, wpływają na poprawę ich samopoczucia i relaks. Przedmiotowe zajęcia są podejmowane w celu wypoczynku i odcięcia się od ilość spraw i zadań stojących przed każdym z uczestników każdego dnia, uczestnictwo w zajęciach pozwala uczestnikom na wypoczęcie poprzez ruch. Efektem świadczonej usługi jest poprawa kondycji fizycznej uczestników zajęć, poprawa ich postury oraz spalenie kalorii. Uczestnicy nie są uczeni jednego konkretnego stylu tańca, ponieważ zajęcia mają charakter ogólnorozwojowy i nie są ukierunkowane na naukę określonego stylu tanecznego, (…) w efekcie uczestnicy nie nabywają konkretnych umiejętności tanecznych. Uczestnicy zajęć nie otrzymują zaświadczeń, dyplomów i certyfikatów. Ponadto, uczestnik zajęć jest świadomy własnego stanu zdrowia i to on ponosi odpowiedzialność za ewentualne kontuzje.

 

Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 ‒ 93.2

 

Stawka podatku od towarów i usług: 23%

 

Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 ustawy w związku z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy

 

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

 

UZASADNIENIE

 

W dniu 24 września 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 14 listopada 2025 r. o prawidłowo podpisane pełnomocnictwo szczególne, potwierdzenie przedmiotu wniosku, doprecyzowanie opisu usługi oraz stosowne dokumenty.

 

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi:

 

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą oraz czynnym podatnikiem VAT. Przeważającą działalność Wnioskodawcy stanowi PKD (…).

Przedmiotom wniosku są grupowe zajęcia taneczne „(…)” prowadzone dla kobiet w Miejskim Domu Kultury na podstawie umowy przez instruktorów zatrudnionych w przedsiębiorstwie w ramach wykupionego karnetu. Instruktor jest zatrudniony w oparciu o umowę zlecenie. Instruktor obecnie prowadzący zajęcia (…) ukończył kurs przygotowujący do prowadzenia zajęć. Przedmiotem umowy zawartej ze Zleceniodawcą, którym jest Miejski Dom Kultury jest prowadzenie określonego typu zajęć w miejscu i czasie wyznaczonym przez Zleceniodawcę (to on określa grafik zajęć i udostępnia go zainteresowanym na swojej stronie). Celem zajęć stawianym przez MDK jest aktywizacja mieszkańców (…). Zleceniodawca oczekuje realizacji (…) zajęć w miesiącu, jednakże na ilość zajęć wpływają dni ustawowo wolne od pracy i ilość dni w miesiącu. Zleceniobiorca jest odpowiedzialny za wyznaczenie osoby prowadzącej zajęcia. Na podstawie umowy udostępniona też jest sala, na której odbywają się zajęcia, której właścicielem jest Zleceniodawca, on również decyduje o kształcie regulaminu, zgodnie z którym odbywają się zajęcia i zgodnie z którym użytkowana jest sala. Zgodnie z postanowieniami umownymi i z uwagi na charakter świadczonej usługi, zlecenie podwykonawstwa jest uzależnione od zgody Zleceniodawcy. To Zleceniodawca prowadzi zapisy na zajęcia, to on pobiera opłaty, co wpływa na zróżnicowanie grup na zajęciach. Doświadczenie Wnioskodawcy pokazuje, że w realizowanych zajęciach uczestniczą osoby w przedziale wiekowym (…) lat, które opłaciły „wstęp” w MDK i zaakceptowały regulamin zajęć. Uczestnik zajęć jest świadomy własnego stanu zdrowia i to on ponosi odpowiedzialność za ewentualne kontuzje. Grupowe zajęcia taneczne są jedyną możliwością realizacji usługi – zdaniem Wnioskodawcy – wstępu przez Wnioskodawcę, uczestnicy poza zajęciami nie mają możliwości wejścia na salę udostępnianą przez MDK. Zajęcia mają charakter rekreacyjny, poprawiają kondycję fizyczną osób korzystających z karnetu oraz posturę, wpływają na poprawę ich samopoczucia i relaks. Z uwagi na zróżnicowany charakter grup do zadań instruktora, obok czuwania nad bezpieczeństwem i doborem muzyki charakterystycznej dla danego tańca, należy dopasowanie poziomu zajęć i pokazywanego tańca do wieku uczestników, dlatego zajęcia nie mają zorganizowanego planu, a ich struktura tworzona jest na bieżąco, w zależności od tego kogo instruktor zastanie na sali. W ramach zajęć można jednak wyróżnić elementy wspólne powtarzające się na zajęciach, jak rozgrzewka na początku, wybór tańca, którego uczestnicy mają ochotę na danych zajęciach spróbować, prezentacja kroków charakterystycznych dla danego tańca, powtarzanie przez uczestników. Z tygodnia na tydzień taniec ulega zmianie. Uczestnicy zajęć nie otrzymują zaświadczeń, dyplomów i certyfikatów. Efektem świadczonej usługi jest poprawa kondycji fizycznej uczestników zajęć, poprawa ich postury oraz spalenie kalorii. Uczestnicy nie są uczeni jednego konkretnego stylu tańca, ponieważ zajęcia mają charakter ogólnorozwojowy i nie są ukierunkowane na naukę określonego stylu tanecznego, (…) w efekcie uczestnicy nie nabywają konkretnych umiejętności tanecznych, uczestnicy nie są również poprawiani przez instruktora, gdyż on jedynie prezentuje kroki pozostawiając uczestnikom dowolność w ich interpretacji. Usługa jest świadczona na podstawie umowy określającej takie elementy jak czas i miejsce realizowania usługi oraz wynagrodzenie za świadczone zajęcia, które następnie jest mnożone przez ilość odbytych w danym miesiącu zajęć i na tej podstawie Zleceniobiorca wystawia fakturę. Wnioskodawca nie jest właścicielem obiektu, na którym świadczona jest usługa – prawo do obiektu wynika ze stosunku umownego.

W ocenie Wnioskodawcy, właściwa stawka dla usługi grupowych zajęć tanecznych „(…)” to 8% VAT na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ea pkt 2 i art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361, z późn. zm., później VAT) oraz poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy o VAT.

Ustawa o VAT nie zawiera definicji pojęcia „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”. Określenie prawidłowości stawki VAT dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług należy zacząć od określenia, czy usługi Wnioskodawcy można zakwalifikować do usług związanych z rekreacją. W ocenie Wnioskodawcy nie ma wątpliwości, że wstęp na zajęcia taneczne ma na celu szeroko pojętą rekreację. Zgodnie z Internetowym Słownikiem Języka Polskiego „rekreacja oznacza różnorodne formy aktywności podejmowane poza obowiązkami codziennego życia dla odpoczynku, rozrywki i rozwoju własnych zainteresowań”. Wstęp i uczestnictwo w zajęciach tanecznych – zdaniem Wnioskodawcy – wypełnia każdy element tej definicji: a) jest formą aktywności, b) podejmowaną poza obowiązkami codziennego życia – tak, ponieważ grupą docelową są kobiety poszukujące nowego hobby, chcące poczuć większą kontrolę nad własnym ciałem, c) podejmowane dla odpoczynku, rozrywki i rozwoju własnych zainteresowań – zajęcia te są podejmowane w celu wypoczynku i odcięcia się od ilość spraw i zadań stojących przed każdym z uczestników każdego dnia, uczestnictwo w zajęciach pozwala uczestnikom na wypoczęcie poprzez ruch.

Zdaniem Wnioskodawcy, kluczowe zatem jest ustalenie, czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi są świadczone „wyłącznie w zakresie wstępu”. Odpowiadając na to pytanie również trzeba odwołać się do definicji słownikowej pojęcia „wstęp”, nie jest to bowiem pojęcie zdefiniowane w przepisach ustawy o VAT. Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego, wstęp oznacza: „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

W ocenie Wnioskodawcy, pojęcie „wstęp” należy więc rozumieć jako prawo do czynnego korzystania z atrakcji (i infrastruktury) oferowanych w ramach usługi wstępu, a nie tylko jako możliwość wejścia gdzieś, gdyż w przeciwnym przypadku przeczyłoby to drugiej części słownikowej definicji mówiącej o prawie uczestnictwa. Za takim stanowiskiem – zdaniem Wnioskodawcy – przemawia również wykładnia celowościowa przepisów ustawy o VAT. Wprowadzając stawki preferencyjne na określone typy usług ustawodawca miał bowiem na celu upowszechnienie pewnych postaw konsumenckich. W przypadku usług związanych z rekreacją tym celem było upowszechnienie zdrowego trybu życia, co wiąże się z przyznaniem preferencyjnej stawki VAT nie tylko na samo wejście, ale również i uczestniczenie oraz korzystanie ze świadczeń oferowanych w ramach wstępu. W ocenie Wnioskodawcy ‒ przyjętemu stanowisku nie przeczy również, iż sala jest udostępniana przez zamawiającego usługę, ponieważ udostępnia on tylko infrastrukturę potrzebną do realizacji umowy, samemu jej nie świadcząc.

Stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie jest zgodne z linią interpretacyjną organów podatkowych oraz sądów administracyjnych i ‒ w jego opinii ‒ nie ma wątpliwości, że wstęp należy pojmować, jako prawo do czynnego uczestnictwa w zajęciach związanych z rekreacją. Wnioskodawca powołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2014 r. (sygn. akt I FSK 1371/13), w którym sąd ten stwierdził: „Sformułowanie »usługi związane z rekreacją« – wyłącznie w zakresie wstępu odnosi się do kart wstępu do klubu, które upoważniają do korzystania z urządzeń i przyrządów znajdujących się tam. Użyte w tym przepisie sformułowanie »wyłącznie w zakresie wstępu« oznacza, że wszystkie pozostałe usługi niezwiązane z normalnym i typowym dla tego rodzaju obiektów ich użytkowaniem nie są objęte stawką preferencyjną”. Wnioskodawca wskazał, że analogiczne stanowisko odnajdujemy w wyrokach: NSA z dnia 14 maja 2014 r. (sygn. akt I FSK 943/13) i z dnia 7 marca 2014 r. (sygn. akt I FSK 504/13), w myśl których „wstęp” oznacza również czynne uczestnictwo. Według Wnioskodawcy podobnie stanowisko określono w wyrokach NSA z dnia 18 lutego 2014 r. (sygn. akt I FSK 349/13) oraz z dnia 24 lipca 2013 r. (sygn. akt I FSK 226/13).

Odnosząc ujęte w ten sposób stanowisko judykatury do przedmiotu wniosku – w przypadku wstępu na zajęcia taneczne, wszystko, co następuje po przekroczeniu progu tj. rozgrzewka i taniec jest normalnym i typowym użytkowaniem obiektu, jakim jest sala taneczna, niezależnie od podmiotu ją udostępniającego, w efekcie winno być objęte preferencyjną stawką. W związku z powyższymi wyrokami, znaczenie pojęcia „wstęp” zdecydował się wyjaśnić Minister Finansów w Interpretacji ogólnej. Minister Finansów wydał interpretację ogólną z 2 grudnia 2014 r., nr PT1/033/32/354/LJU/14, w której w pełni podzielił stanowisko zawarte w jednolitym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, powołując się na wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2014 r. (sygn. akt I FSK 311/13).

W swojej Interpretacji Minister Finansów stwierdził: „pod pojęciem »wstępu« należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś (...). Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak np. z nabyciem biletu wstępu (...) sali tanecznej – możliwość tańczenia (...). Tym samym nie ma uzasadnienia dla zawężania stawki obniżonej związanej ze wstępem do biernego uczestnictwa w danym przedsięwzięciu, a więc wyłącznie do wejścia do danego obiekt bez możliwości korzystania z urządzeń tam się znajdujących, jeżeli korzystanie z tych urządzeń wiąże się z typowym użytkowaniem danego obiektu w ramach wstępu do tego obiektu (...). Reasumując, stawkę obniżoną VAT stosuje się, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, do usług związanych z rekreacją (wyłącznie w zakresie wstępu), co oznacza, że objęte tym przepisem są tylko te świadczenia, które normalnie (typowo) wchodzą do tych usług”. Zdaniem Wnioskodawcy – wskazana linia interpretacyjna dotyczy co prawda uprzednio obowiązującej poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT (aktualnie poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy o VAT), niemniej jednak treść pozycji 68 (uprzednio 186) nie uległa zmianie.

W kontekście powyższego – zdaniem Wnioskodawcy – należy dojść do wniosku, że z Interpretacji ogólnej Ministra Finansów jednoznacznie wynika, że usługi Wnioskodawcy, związane ze wstępem na zajęcia taneczne powinny być objęte obniżoną stawką VAT (8%; poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy o VAT). W ramach tych usług – według Wnioskodawcy – uczestnik ma bowiem możliwość wejścia na salę taneczną. Dalej Wnioskodawca wskazał, że osoba uczestnicząca w zajęciach może więc korzystać z sali tanecznej, ma zapewnioną odpowiednią atmosferę do tańca, a także opiekę i możliwość skorzystania z rad instruktora, obecnego na sali. W ocenie Wnioskodawcy ‒ w ramach usługi Wnioskodawcy nie wchodzą żadne świadczenia, które mogłyby być uznane za wykraczające poza typowe świadczenia związane ze wstępem na zajęcia taneczne.

 

Do wniosku dołączono m.in.:

(…).

 

W piśmie z dnia 14 listopada 2025 r. Wnioskodawca jednoznacznie wskazał, że przedmiotem złożonego wniosku są grupowe zajęcia taneczne „(…)” oraz uzupełnił opis usługi o następujące informacje:

W zajęciach uczestniczą osoby w różnym wieku, mieszczące się w przedziale (…) lat.

W zajęciach mogą uczestniczyć różne osoby, niezależnie od poziomu zaawansowania. Poziom zaawansowania nie ma wpływu na możliwość uczestniczenia w zajęciach. Instruktor dostosowuje tempo i charakter ruchu do aktualnej grupy uczestników w danym dniu, co – zdaniem Wnioskodawcy – potwierdza, że zajęcia mają rekreacyjny charakter wstępu, a nie systematycznego nauczania tańca.

Charakter grupy jest otwarty, składa się ona z osób, które wykupiły karnet lub pojedyncze wejście na zajęcia. Nie jest prowadzona stała lista uczestników, a ich liczba może ulec zmianie, w zależności od dostępności oraz chęci uczestniczenia w danym dniu.

W zajęciach biorą udział różne osoby – skład grupy może ulegać zmianie. Uczestnictwo jest indywidualną decyzją uczestników, którzy postanowią skorzystać z wykupionego „wstępu” lub karnetu w danym dniu. Uczestnicy nie są zobowiązani do regularnego uczęszczania na zajęcia.

Instruktor jest obecny na sali przez cały czas trwania zajęć, przeprowadza on rozgrzewkę, pokazuje ruchy i ćwiczenia oraz zachęca uczestników do aktywnego uczestnictwa. Instruktor nie udziela indywidualnych porad, ani nie koryguje uczestników, pozostawiając w ich decyzji aktywne uczestnictwo.

Dom Kultury udostępnia salę przeznaczoną do prowadzenia zajęć o charakterze ruchowym i rekreacyjnym. Jest ona wyposażona w: I) podłogę taneczną przystosowaną do aktywności ruchowej, II) lustra umożliwiające kontrolę postawy i ruchu, III) nagłośnienie i sprzęt muzyczny, IV) oświetlenie dostosowane do zajęć grupowych. Wyposażenie, jak i sala, stanowią własność Domu Kultury, a Wnioskodawca korzysta z udostępnionej infrastruktury w ramach umowy. Sala nie jest przeznaczona do prowadzenia zajęć o profesjonalnym charakterze, związanych z nauczaniem czy szkoleniem uczestników.

 

Ponadto, w ww. piśmie Wnioskodawca wyjaśnił, że (…). (…).

 

(…).

 

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 26 listopada 2025 r., znak 0112-KDSL2-2.440.467.2025.2.IH, tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone Wnioskodawcy w dniu 10 grudnia 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Wnioskodawca nie skorzystał.

 

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

 

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

 

Jak wynika z art. 42a ustawy – wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1)   opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2)  klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

    a)  określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

    b)  stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3)  stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

 

Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

 

W ocenie Wnioskodawcy, właściwa stawka dla usługi grupowych zajęć tanecznych „(…)” to 8% VAT, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ea pkt 2 i art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy oraz poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy.

 

W poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy, stanowiącego wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, wskazano bez względu na symbol PKWiU ‒ „Pozostałe usługi związane z rekreacją ‒ wyłącznie w zakresie wstępu”.

 

Przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęcia „rekreacja”. Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje rekreację jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”, Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za rekreację uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”, natomiast „Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem” Władysława Kopalińskiego (Świat Książki, Warszawa 2000) definiuje rekreację jako „odpoczynek, rozrywka, wytchnienie, pochodzące od łacińskiego »recreatio« czyli powrót do zdrowia, sił”. Natomiast w Encyklopedii PWN (https://encyklopedia.pwn.pl) wskazano, że rekreacja to forma działania wybrana dobrowolnie przez człowieka ze względu na osobiste zainteresowania i dla odpoczynku, rozrywki lub rozwoju własnej osobowości; podejmowana poza obowiązkami zawodowymi, społecznymi i domowymi, w czasie wolnym od pracy.

 

Mając na uwadze powyższe definicje – na potrzeby stosowania art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy – za rekreację uznać należy różne formy aktywności dobrowolnie wybrane przez człowieka, mające służyć wypoczynkowi, rozrywce czy zdrowiu. Tak rozumiana rekreacja obejmuje w szczególności zajęcia takie jak fitness, czy aerobik, ale również taką aktywność jak np. korzystanie z sauny.

 

Należy też zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku w wysokości 8% wymienione w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy usługi, jednakże tylko w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form, ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.

 

Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa www.sjp.pwn.pl), pod pojęciem „wstępu” należy rozumieć „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”.

 

Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak, np. z nabyciem biletu wstępu do teatru związana jest możliwość obejrzenia przedstawienia, w przypadku parku rozrywki – możliwość korzystania z określonych urządzeń, sali tanecznej – możliwość tańczenia, na imprezę sportową – możliwość obejrzenia rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, „na siłownię” – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów, do parku narodowego – możliwość oglądania obiektów przyrodniczych znajdujących się na jego terenie.

 

W tym miejscu należy zaznaczyć, że zagadnienie związane z wykładnią analizowanych przepisów, w szczególności w odniesieniu do użytego w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy (w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 października 2019 r. – poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy) sformułowania „wyłącznie w zakresie wstępu” było wielokrotnie przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego. W orzecznictwie utrwalony został jednoznaczny pogląd, że w tym przypadku wykładnia pojęcia „wstęp” nie może ograniczać się wyłącznie do wejścia do obiektu lub na imprezę rozrywkową bez możliwości aktywnego uczestniczenia w zaoferowanej usłudze i korzystania z urządzeń potrzebnych do jej realizacji, stanowiłoby to bowiem niczym nieuzasadnione zawężenie tego pojęcia. Jak podkreślono, użyte przez ustawodawcę sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu, stałych abonamentów lub biletów i innych form opłaty za umożliwienie zarówno biernego jak i aktywnego korzystania z rozrywki i rekreacji, w tym przystosowanych do tego sal, pomieszczeń oraz urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast określenie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi, które nie są związane z normalnym typowym użytkowaniem takiego obiektu, np. usługi restauracyjne na terenie sali sportowej, zakup napojów, odżywek, usługi osobistego/personalnego trenera – nie są objęte stawką obniżoną. Konsekwentnie podlegają opodatkowaniu stawką podstawową VAT.

 

Co istotne, w analizowanej sprawie nabywcą przedmiotowej usługi jest Miejski Dom Kultury, który na postawie zawartej umowy zleca Wnioskodawcy prowadzenie określonego typu zajęć w miejscu i czasie wyznaczonym przez Miejski Dom Kultury (to on określa grafik zajęć i udostępnia go zainteresowanym na swojej stronie). Na podstawie ww. umowy udostępniona też jest sala, na której odbywają się zajęcia, wyposażona w podłogę taneczną przystosowaną do aktywności ruchowej, lustra umożliwiające kontrolę postawy i ruchu, nagłośnienie i sprzęt muzyczny oraz oświetlenie dostosowane do zajęć grupowych. Wyposażenie, jak i sala, stanowią własność Miejskiego Domu Kultury. Zleceniodawca decyduje również o kształcie regulaminu, zgodnie z którym odbywają się zajęcia i zgodnie z którym użytkowana jest sala (np. (…)). Ponadto, to Zleceniodawca – jako „organizator” – prowadzi zapisy na zajęcia i to on pobiera opłaty. Zgodnie z umową, rozliczenie następuje po zakończonym miesiącu, na podstawie faktury wystawionej przez Zleceniobiorcę (Wnioskodawcę) (…). Stawka za jedne zajęcia wskazana w umowie wynosi (…) zł brutto i jest mnożona przez ilość przeprowadzonych w danym miesiącu zajęć.

 

Z powyższego wynika, że Wnioskodawca za prowadzenie zajęć „(…)” rozlicza się z Miejskim Domem Kultury na podstawie zawartej umowy, w której określono stawkę za przeprowadzenie jednych zajęć. Wnioskodawca nie pobiera zatem opłat w formie biletów/karnetów bezpośrednio od uczestników zajęć za udział w tych zajęciach, opłaty te pobiera – jako „organizator” zajęć – Miejski Dom Kultury. W związku z powyższym, wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę za wykonywaną usługę nie jest opłatą za „wstęp” w rozumieniu poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy. Nie bez znaczenia (a co wynika jednoznacznie z nadesłanego materiału dowodowego) jest również fakt, że organizatorem zajęć jest Zleceniodawca, a nie Wnioskodawca, bowiem to Miejski Dom Kultury:

-     określa grafik zajęć i udostępnia go zainteresowanym;

-     decyduje o kształcie regulaminu, zgodnie z którym odbywają się zajęcia i zgodnie z którym użytkowana jest sala (w tym o (…));

-     prowadzi zapisy na zajęcia i pobiera opłaty;

-     udostępnia – będącą jego własnością – salę, w której odbywają się zajęcia, wraz z wyposażeniem;

-     (…).

W konsekwencji nie można zgodzić się z Wnioskodawcą ‒ w odniesieniu do zajęć będących przedmiotem wniosku ‒ że Zleceniodawca udostępnia „tylko infrastrukturę potrzebną do realizacji umowy”, bowiem to Miejski Dom Kultury jest organizatorem zajęć i ustala wszelkie istotne kwestie z nimi związane.

 

Podsumowując ‒ charakter usługi, okoliczności jej świadczenia, a w szczególności wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcą w związku ze świadczoną usługą (od Miejskiego Domu Kultury, a nie uczestników zajęć) wskazują jednoznacznie, że w opisanym przypadku nie mamy do czynienia ze wstępem na zajęcia taneczne. W rezultacie należy uznać, że usługa prowadzenia grupowych zajęć tanecznych „(…)” dla kobiet w przedziale (…) lat na podstawie umowy zawartej z Miejskim Domem Kultury nie stanowi ‒ wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy ‒ usługi wstępu na zajęcia taneczne objętej, zgodnie z poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy, 8% stawką podatku VAT.

 

W związku z brakiem możliwości zastosowania w przedmiotowej sprawie obniżonej stawki podatku, należy dokonać prawidłowej klasyfikacji statystycznej usługi wykonywanej przez Wnioskodawcę.

 

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.).

 

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

 

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

 

Natomiast schemat klasyfikacji ‒ jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

-      symbole grupowań,

-      nazwy grupowań.

 

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

 

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

‒      grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

‒      usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

‒      usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

 

W zajęciach „(…)” uczestniczą osoby, które uiściły opłatę przewidzianą w cenniku do MDK i zaakceptowały regulamin zajęć. Grupą docelową są kobiety poszukujące nowego hobby, chcące poczuć większą kontrolę nad własnym ciałem. W przedmiotowych zajęciach uczestniczą osoby w różnym wieku, mieszczące się w przedziale (…) lat. Ponadto, w zajęciach mogą uczestniczyć różne osoby, niezależnie od poziomu zaawansowania. Poziom zaawansowania nie ma wpływu na możliwość uczestniczenia w zajęciach. Charakter grupy jest otwarty, składa się ona z osób, które wykupiły karnet lub pojedyncze wejście na zajęcia. Nie jest prowadzona stała lista uczestników, a ich liczba może ulec zmianie, w zależności od dostępności oraz chęci uczestniczenia w danym dniu. W zajęciach biorą udział różne osoby – skład grupy może ulegać zmianie. Uczestnictwo jest indywidualną decyzją uczestników, którzy postanowią skorzystać z pojedynczego wejścia lub karnetu w danym dniu. Uczestnicy nie są zobowiązani do regularnego uczęszczania na zajęcia. Z uwagi na zróżnicowany charakter grup do zadań instruktora, obok czuwania nad bezpieczeństwem i doborem muzyki charakterystycznej dla danego tańca, należy dopasowanie poziomu zajęć i pokazywanego tańca do wieku uczestników (instruktor dostosowuje tempo i charakter ruchu do aktualnej grupy uczestników w danym dniu), dlatego zajęcia nie mają zorganizowanego planu, a ich struktura tworzona jest na bieżąco, w zależności od tego kogo instruktor zastanie na sali. W ramach zajęć można jednak wyróżnić elementy wspólne powtarzające się na zajęciach, jak rozgrzewka na początku, wybór tańca, którego uczestnicy mają ochotę na danych zajęciach spróbować, prezentacja kroków charakterystycznych dla danego tańca, powtarzanie przez uczestników. Instruktor zachęca uczestników do aktywnego uczestnictwa, nie udziela jednak indywidualnych porad, ani nie koryguje uczestników, pozostawiając ich decyzji aktywne uczestnictwo i dowolność w interpretacji prezentowanych przez instruktora kroków. Z tygodnia na tydzień taniec ulega zmianie. Zajęcia mają charakter rekreacyjny, poprawiają kondycję fizyczną uczestników oraz posturę, wpływają na poprawę ich samopoczucia i relaks. Przedmiotowe zajęcia są podejmowane w celu wypoczynku i odcięcia się od ilość spraw i zadań stojących przed każdym z uczestników każdego dnia, uczestnictwo w zajęciach pozwala uczestnikom na wypoczęcie poprzez ruch. Efektem świadczonej usługi jest poprawa kondycji fizycznej uczestników zajęć, poprawa ich postury oraz spalenie kalorii. Uczestnicy nie są uczeni jednego konkretnego stylu tańca, ponieważ zajęcia mają charakter ogólnorozwojowy i nie są ukierunkowane na naukę określonego stylu tanecznego, (…) w efekcie uczestnicy nie nabywają konkretnych umiejętności tanecznych. Uczestnicy zajęć nie otrzymują zaświadczeń, dyplomów i certyfikatów. Ponadto, uczestnik zajęć jest świadomy własnego stanu zdrowia i to on ponosi odpowiedzialność za ewentualne kontuzje.

 

Zgodnie z tytułem, sekcja R Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „USŁUGI KULTURALNE, ROZRYWKOWE, SPORTOWE I REKREACYJNE”.

 

Natomiast zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja R obejmuje:

‒      szeroki zakres usług kulturalnych, rozrywkowych i rekreacyjnych, włączając usługi świadczone przez artystów wykonawców, muzea, biblioteki i archiwa, usługi związane z grami losowymi i zakładami wzajemnymi, usługi związane ze sportem, rozrywką i rekreacją.

 

Sekcja ta nie obejmuje:

‒      usług sprzedaży i organizowania wystaw świadczonych przez handlowe galerie sztuki, sklasyfikowanych w 47.00.69.0,

‒      usług agentów i agencji artystycznych, występujących w imieniu indywidualnych artystów, sklasyfikowanych w 74.90.20.0,

‒      usług wypożyczania książek, sklasyfikowanych w 77.29.19.0,

‒      usług agencji biletowych, sklasyfikowanych w 79.90.39.0,

‒      usług indywidualnych nauczycieli, zawodowych instruktorów sportowych, trenerów, sklasyfikowanych w 85.51.10.0.

 

W sekcji R zawarty jest m.in. dział 93 „USŁUGI ZWIĄZANE ZE SPORTEM, ROZRYWKĄ I

REKREACJĄ”, który obejmuje:

‒      usługi w zakresie rekreacji, rozrywki i sportu, z wyłączeniem działalności muzeów, ochrony miejsc historycznych, działalności ogrodów botanicznych i zoologicznych oraz rezerwatów przyrody, działalności w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych.

 

Z kolei w ww. dziale została wymieniona grupa 93.2 „USŁUGI ZWIĄZANE Z ROZRYWKĄ I REKREACJĄ”.

 

Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych grupą PKWiU 93.2 „USŁUGI ZWIĄZANE Z ROZRYWKĄ I REKREACJĄ”.

 

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

 

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

 

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

 

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.

 

Wykonywana przez Wnioskodawcę usługa spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 93.2 „USŁUGI ZWIĄZANE Z ROZRYWKĄ I REKREACJĄ” i nie została wymieniona jako usługa, dla której ustawodawca w ustawie oraz w aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, przewidział obniżoną stawkę podatku. Zatem, właściwą stawką dla opodatkowania tej usługi jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

 

Informacje dodatkowe

 

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

 

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

 

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

-     podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

-     usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).    

 

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

 

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1)  następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2)  wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

-     w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

 

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że

-     klasyfikacja usługi, lub

-     stawka podatku właściwa dla usługi lub

-     podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

 

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

 

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

 

POUCZENIE 

 

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

 

Odwołanie, zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

 

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).