Interpretacja 0112-KDSL2-2.440.469.2025.4.AS

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

 

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 26 września 2025 r. (data wpływu 26 września 2025 r.), uzupełnionego pismami z dnia 7 października 2025 r. (data wpływu 7 października 2025 r.), z dnia 19 listopada 2025 r. (data wpływu 19 listopada 2025 r.) oraz z dnia 17 grudnia 2025 r. (data wpływu 17 grudnia 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

 

Przedmiot wniosku: usługa – umożliwienie uczestnictwa w indywidualnych pokazach taneczno-rewiowych z elementami pole dance, które będą odbywały się w wyodrębnionych salkach klubowych

 

Opis usługi: Wnioskodawca będzie świadczył usługę polegającą na umożliwieniu uczestnictwa w indywidualnych pokazach taneczno-rewiowych z elementami pole dance, które będą odbywały się w wyodrębnionych salkach klubowych. Indywidualny pokaz taneczny będzie dostępny wyłącznie dla osób, które uiściły opłatę wstępu oraz ukończyły 18 rok życia. W ramach opłaty wstępu klient otrzyma świadczenie artystyczno-rozrywkowe, którym będzie pokaz taneczny. W pokazie możliwe będą elementy burleski (np. pokaz (…)). Choreografia układana przez tancerkę przed pokazem będzie obejmowała elementy akrobatyczne wykonywane na pionowo osadzonym i przymocowanym do podłogi oraz sufitu pomieszczenia stalowym walcu. Pokazy taneczno-rewiowe z elementami pole dance nie będą się odbywały w związku z jakimś konkretnym wydarzeniem. W trakcie pokazu klient będzie mógł obserwować tancerki oraz dopuszczalna będzie konsumpcja napojów nabytych w części barowej. Klient nie będzie mógł ingerować w pokaz taneczny. Oczekiwaniem klienta jest nabycie usługi rozrywkowej.

 

Rozstrzygnięcie: Usługi kulturalne i rozrywkowe – wyłącznie w zakresie wstępu na widowiska artystyczne

 

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

 

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy i poz. 64 załącznika nr 3 do ustawy

 

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

 

UZASADNIENIE

 

W dniu 26 września 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 7 października 2025 r. poprzez przesłanie podpisanego formularza WIS-W, w dniu 19 listopada 2025 r. o doprecyzowanie opisu sprawy i wskazanie, że usługa będąca przedmiotem wniosku ma być klasyfikowana wg Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług oraz w dniu 17 grudnia 2025 r. o dalsze doprecyzowanie opisu sprawy.

 

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi:

 

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca zamierza, niezależnie od obecnie wykonywanych czynności, otworzyć lokal gastronomiczno-rozrywkowy.

 

Lokal będzie podzielony na salę główną ze sceną główną oraz scenami pomocniczymi do prezentacji spektakli taneczno-rewiowych oraz pole dance, wydzielone mniejsze sale klubowe, do organizacji zamkniętych imprez biznesowych i towarzyskich oraz indywidualnych pokazów tanecznych, ze scenami do prezentacji spektakli i pokazów tanecznych oraz część barowo-gastronomiczną. Część gastronomiczna będzie wyposażona w bar z zapleczem gastronomicznym, ladą barową i krzesłami barowymi, zaś sala główna oraz salki klubowe wyposażone będą w stoliki z krzesłami oraz sofami lub fotelami i pufami.

 

W lokalu będą odbywały się pokazy taneczno-rewiowe oraz pokazy pole dance. Wstęp na salę główną nie jest biletowany, nie są też pobierane żadne opłaty związane z uczestnictwem w pokazach taneczno-rozrywkowych prezentowanych na scenie głównej. Jednakże goście mogą wybrać indywidualne pokazy taneczne w salkach klubowych. Przed występem indywidualnym w salce klubowej pobierana jest opłata. Także w przypadku występów na zamkniętych imprezach biznesowych oraz towarzyskich, odbywających się w salkach klubowych, pobierane są opłaty za występy taneczno-rewiowe oraz występu pole dance. Opłaty są uzależnione od czasu trwania występu oraz liczby zaangażowanych w występ tancerek/artystek.

 

Pokazy taneczno-rewiowe oraz pole dance są prezentowane przez tancerki zatrudnione w lokalu.

 

Tancerki opracowują indywidualną choreografię i podkład muzyczny oraz są odpowiedzialne za wykonanie pokazu. Wyłącznie tancerki są odpowiedzialne za dobór stroju oraz wykonanie pokazu.

 

Każdorazowo w przypadku ponowienia pokazu w salkach klubowych pobierana jest kolejna opłata.

 

Wstęp do salek klubowych jest ograniczony wyłącznie do osób, które uiściły opłatę za indywidualne pokazy taneczne lub do uczestników organizowanych w salkach klubowych imprez zamkniętych.

 

Przy czym w przypadku imprez zamkniętych, każdorazowo pobierane są opłaty za wykonanie indywidualnych pokazów taneczno-rewiowych lub pole dance dla uczestników imprezy zamkniętej.

 

W ocenie podatnika opłaty pobierane za wstęp na indywidualne pokazy taneczno-rewiowe lub pole dance stanowią opłaty wstępu na imprezy rozrywkowe w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

 

Ustawodawca objął obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8% usługi wyłącznie w zakresie wstępu. Ustawodawca nie określił jednak ani form ani kategorii „wstępu”, do których ma zastosowanie obniżona stawka podatku w wysokości 8%.

 

Definicję usług wstępu znajdziemy w obowiązującym od 1 lipca 2011 r. rozporządzeniu wykonawczym Rady UE Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U.UE.L2011.77.1).

 

W art. 32 ww. rozporządzenia wskazano, że usługi wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, o których mowa w art. 53 dyrektywy 2006/112/WE (odpowiednik art. 28g ust. 1 ustawy o VAT), obejmują świadczenie usług, których podstawową cechą jest przyznawanie prawa wstępu w zamian za bilet lub opłatę, w tym opłatę w formie abonamentu, biletu okresowego lub opłaty okresowej.

 

Natomiast zgodnie z art. 32 ust. 2 ww. rozporządzenia, ustęp 1 ma zastosowanie w szczególności do:

a.    prawa wstępu na spektakle, przedstawienia teatralne, występy cyrkowe, targi, do parków rozrywki, na koncerty, wystawy, jak również inne podobne wydarzenia kulturalne;

b.    prawa wstępu na wydarzenia sportowe, takie jak mecze lub zawody;

c.    prawa wstępu na wydarzenia edukacyjne i naukowe, takie jak konferencje i seminaria.

 

Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) natomiast definiuje pojęcie wstępu wskazując m.in., że jest to „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”, zaś Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) wprowadza następującą definicję wstępu: „dostęp do czegoś i możliwość korzystania z tego”.

 

Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 182, 183, 184 i 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty). Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego zdarzenia). I tak np. z nabyciem wstępu na konferencję związana jest możliwość wysłuchania wystąpień prelegentów, uczestniczenia w warsztatach, spożycia określonych produktów podczas przerwy obiadowej i kawowej, wzięcia udziału w ewentualnych konkursach, pozostawienia okryć wierzchnich w szatni, z nabyciem wstępu na targi związana jest możliwość zapoznania się z ofertą wystawców, spożycie oferowanych przez nich produktów, z nabyciem biletu wstępu na bal związana jest możliwość tańczenia, spożycia określonych produktów, z nabyciem biletu wstępu na widowisko rozrywkowe związana jest możliwość obejrzenia pokazu, spożycia określonych produktów.

 

Tym samym nie ma uzasadnienia dla zawężania stosowania stawki obniżonej związanej ze wstępem do biernego uczestnictwa w danym przedsięwzięciu, a więc wyłącznie do wejścia do danego obiektu bez możliwości skorzystania z wszelkich świadczeń stanowiących zwyczajny i nieodzowny element danego typu wydarzenia.

 

Orzecznictwo TSUE w tym zakresie nie pozostawia również wątpliwości. W wyroku TSUE z dnia 8 maja 2019 r., „Artykuł 9 ust. 2 lit. c) tiret pierwsze szóstej dyrektywy jako miejsce świadczenia usług, których przedmiotem jest w szczególności »działalność rozrywkowa lub podobna«, w tym w stosownych przypadkach świadczenie usług pomocniczych, przyjmuje miejsce, w którym usługi te faktycznie są świadczone. Prawodawca Unii uznał, że w przypadku gdy dany podmiot świadczy swoje usługi w państwie, w którym są one faktycznie wykonywane, oraz gdy organizator imprezy uzyskuje w tym samym państwie VAT uiszczony przez konsumenta końcowego, podatek ten, którego podstawę stanowi całość świadczonych usług, których koszt jest uwzględniony w cenie kompleksowego świadczenia płaconej przez konsumenta, powinien zostać przekazany temu państwu, bez względu na miejsce, w którym usługodawca ma siedzibę działalności gospodarczej (zob. podobnie wyroki: z dnia 26 września 1996 r., Dudda, C-327/94, EU:C:1996:355, pkt 24; z dnia 9 marca 2006 r., Gillan Beach, C-114/05, EU:C:2006:169, pkt 18, 22).

Artykuł 9 ust. 1 szóstej dyrektywy oraz art. 9 ust. 2 lit. c) tiret pierwsze pokrywają się, odpowiednio, z art. 43 i art. 52 lit. a) dyrektywy VAT.

Brzmienie tych ostatnich przepisów jest co do istoty identyczne z brzmieniem odpowiadających im przepisów szóstej dyrektywy, należy je zatem interpretować w ten sam sposób (zob. analogicznie wyrok z dnia 6 listopada 2008 r., Kollektivavtalsstiftelsen TRR Trygghetsrådet, C-291/07, EU:C:2008:609, pkt 23).

[...]

Co się tyczy w pierwszej kolejności charakteru świadczeń, należy wskazać, że z samego brzmienia art. 9 ust. 2 lit. c) szóstej dyrektywy, jak orzekł już Trybunał, wynika, że aby świadczenie usług wchodziło w zakres stosowania tego przepisu, jego głównym celem musi być w szczególności dostarczanie rozrywki [zob. podobnie wyroki: z dnia 26 września 1996 r., Dudda, C-327/94, EU:C:1996:355, pkt 26; a także z dnia 12 maja 2005 r., RAL (Channel Islands) i in., C-452/03, EU:C:2005:289, pkt 31].

W tym względzie Trybunał wyjaśnił, że nie jest wymagany żaden szczególny poziom artystyczny oraz że nie tylko usługi, których przedmiotem jest w szczególności działalność rozrywkowa, lecz również usługi mające za przedmiot po prostu podobną działalność objęte są zakresem art. 9 ust. 2 lit. c) szóstej dyrektywy [wyroki: z dnia 26 września 1996 r., Dudda C-327/94, EU:C:1996:355, pkt 25; z dnia 12 maja 2005 r., RAL (Channel Islands) i in., C-452/03, EU:C:2005:289, pkt 32; z dnia 9 marca 2006 r., Gillan Beach, C-114/05, EU:C:2006:169, pkt 19]”.

 

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy, opłaty pobierane za udział w pokazach taneczno-rewiowych oraz pole dance, które odbywają się w zamkniętych salkach klubowych, są równoważne z opłatami za bilety wstępu na imprezy artystyczno-rozrywkowe. I jako takie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wedle stawki 8%.

 

W piśmie z dnia 19 listopada 2025 r. Wnioskodawca – w odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu z dnia 3 listopada 2025 r., znak 0112-KDSL2-2.440.469.2025.2.AS – wskazał co następuje:

1.  Jaka jest nazwa usługi będącej przedmiotem wniosku (zwanej dalej usługą)?

Odpowiedź: Przedmiotem wniosku jest usługa wstępu na indywidualny pokaz taneczny.

2.  Jakie konkretnie czynności będą wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach usługi? Należało je dokładnie opisać. Przy czym tutejszy organ podkreśla, że opis usługi powinien składać się z zamkniętego katalogu czynności wykonywanych w jej ramach.

Odpowiedź: W ramach usługi wykonywane będą przez zatrudnione tancerki indywidualne pokazy taneczno-rewiowe z elementami pole dance. Pokazy będą się odbywały w wyodrębnionych salkach klubowych do których wstęp będzie możliwy po uiszczeniu opłaty. Pokazy będą odbywały się według przygotowanych przez tancerki choreografii oraz podkładu muzycznego.

3.  W jakim dokładnie miejscu w lokalu będzie wykonywana usługa? (w opisie sprawy Wnioskodawca wskazuje bowiem na salę główną, salki klubowe, itp.).

Odpowiedź: Indywidualny pokaz taneczny będzie odbywał się w salkach klubowych, wyodrębnionych z pozostałej części klubu i dostępnych wyłącznie dla osób, które uiściły opłatę wstępu.

4.  Kto będzie nabywcą świadczonej usługi? Należało wskazać jednego, konkretnego nabywcę/grupę nabywców.

Odpowiedź: Nabywcami usług będą osoby fizyczne powyżej 18 roku życia.

5.  Jakie będą oczekiwania nabywcy w odniesieniu realizowanej usługi?

Odpowiedź: Nabywcy będą oczekiwali usługi rozrywkowej.

6.  Jaki będzie cel wykonywanej usługi?

Odpowiedź: Celem będzie nabycie usługi rozrywkowej w postaci pokazu tanecznego.

7.  Jak skalkulowane będzie wynagrodzenie Wnioskodawcy za realizację usługi i co się na nie będzie składało? Od jakich czynników uzależniona będzie wysokość wynagrodzenia?

Odpowiedź: Wysokość opłaty na występ taneczny uzależniona będzie od czasu trwania występu oraz liczby zaangażowanych w występ tancerek/artystek.

8.  Czy Wnioskodawca będzie ponosił odpowiedzialność w ramach realizowanej usługi? Jeśli tak, to należało wskazać za co i wobec kogo.

Odpowiedź: Wnioskodawca będzie ponosił odpowiedzialność wobec nabywców usługi za prawidłowe wykonanie usługi tanecznej, w szczególności za wyłączne udostępnienie salki klubowej oraz uczestnictwo w pokazie tanecznym wyłącznie osób, które uiściły opłatę wstępu.

 

Ponadto, Wnioskodawca wskazał, że (…).

 

Z kolei, w piśmie z dnia 17 grudnia 2025 r. Wnioskodawca – w odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu z dnia 5 grudnia 2025 r., znak 0112-KDSL2-2.440.469.2025.3.AS – wskazał co następuje:

1.    Czym będą się różniły „indywidualne pokazy taneczno-rewiowe z elementami pole dance”, które będą odbywały się w salkach klubowych, od „pokazów taneczno-rozrywkowych” oraz spektakli pole dance, które będą odbywały się na sali głównej? – należało szczegółowo opisać różnice.

Odpowiedź: Indywidualne pokazy taneczno-rewiowe w salkach klubowych będą skierowane do konkretnego klienta. Pokazy w salkach klubowych będą dłuższe niż pokazy na sali głównej i bardziej urozmaicone. Możliwe będą elementy burleski (np. pokaz topless), które nie będą elementami pokazów na sali głównej.

2.    Jakie konkretne świadczenia będzie otrzymywał klient, który uiści „opłatę wstępu” do salki klubowej? Należało wymienić i szczegółowo opisać.

Odpowiedź: W ramach opłaty wstępu klient otrzyma świadczenie artystyczno-rozrywkowe, którym będzie pokaz taneczny.

3.    Czy w ramach opłaty uiszczanej za udział w indywidualnych pokazach taneczno-rewiowych z elementami pole dance odbywających się w salkach klubowych nabywca będzie otrzymywał napoje i/lub posiłki? Jeżeli tak, to należało wskazać jakie oraz opisać gdzie oraz kiedy będą one nabywane.

Odpowiedź: Nie, w ramach opłaty wstępu na pokaz taneczny nie będzie dokonywana dostawa napojów i/lub posiłków.

4.    Jaki będzie cel organizowania przez Wnioskodawcę indywidualnych pokazów taneczno-rewiowych z elementami pole dance w salkach klubowych skoro na sali głównej również odbywać się będą „pokazy taneczno-rozrywkowe”? Należało wyjaśnić.

Odpowiedź: Jak wskazano w treści wniosku, za wstęp na salę główną nie będą pobierane opłaty wstępu. Opłata wstępu będzie pobierana za wstęp na indywidualny pokaz taneczny w salkach klubowych, zaś pokazy na sali głównej mają zachęcić usługobiorców do zakupu wstępu na pokaz indywidualny. Celem organizowania pokazów indywidualnych jest pobieranie opłat wstępu.

5.    Jak należy rozmieć sformułowanie „z elementami pole dance”? Należało szczegółowo opisać. Co będzie obejmowała „choreografia” tancerek w ramach tego.

Odpowiedź: Co klient będzie robił/mógł robić podczas indywidualnych pokazów taneczno-rewiowych z elementami pole dance? Należało opisać.

Odpowiedź: Pole dance to rodzaj akrobatyki. Wywodzi się pierwotnie z indyjskiego tańca mallakhamb. Wysoce rozwinięty taniec wymaga dużej sprawności fizycznej oraz siły, w tym umiejętności typowych dla gimnastyki. W języku potocznym pole dance jest nazywany „tańcem na rurze”. Stąd taniec z „elementami pole dance” to taniec z wykorzystaniem umiejętności artystycznych na specjalnie zamontowanym w salce klubowej przyrządzie akrobatycznym. Nadmienić należy, że pole dance od 2017 r. uznawany jest za dyscyplinę sportową. Choreografia będzie obejmowała elementy akrobatyczne wykonywane na pionowo osadzonym i przymocowanym do podłogi oraz sufitu pomieszczenia stalowym walcu.

6.    Co klient będzie robił/mógł robić podczas indywidualnych pokazów taneczno-rewiowych z elementami pole dance? Należy opisać.

Odpowiedź: Klient w trakcie pokazu będzie mógł obserwować tancerki. Dopuszczalna będzie konsumpcja napojów nabytych w części barowej, które jednak, jak wskazano w punkcie 3, nie stanowią części składowej usługi pokazu tanecznego.

7.   Czy będą czynności, których klient nie będzie robił/mógł wykonywać (będą zabronione) uczestnicząc w indywidualnym pokazie taneczno-rewiowym z elementami pole dance odbywającym się w wyodrębnionych salkach klubowych?

Odpowiedź: Zabroniona będzie wszelka ingerencja klienta w pokaz taneczny. Niedopuszczalne będzie również samodzielne korzystanie z przyrządów akrobatycznych zamontowanych salkach klubowych.

8.    Czy indywidualne pokazy taneczno-rewiowe z elementami pole dance będą odbywały się w związku z jakimś konkretnym wydarzeniem? – należało wskazać jakim.

Odpowiedź: Nie, indywidualne pokazy taneczno-rewiowe z elementami pole dance nie będą się odbywały w związku z jakimś konkretnym wydarzeniem.

9.    Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 8 jest twierdząca, to czy w ramach każdego z wymienionych wydarzeń wykonywane przez tancerki czynności oraz zasady obowiązujące podczas pokazu będą jednakowe? Należało wyjaśnić.

Odpowiedź: Nie dotyczy.

10. Jaki będzie stosunek prawny łączący Wnioskodawcę z tancerkami prezentującymi pokazy w salkach klubowych? Należało wyjaśnić na podstawie jakiego stosunku prawnego/umowy łączącej Wnioskodawcę i tancerki, będą one prezentowały pokazy.

Odpowiedź: Wnioskodawca dopuszcza współpracę z tancerkami w ramach umowy o dzieło – wykonanie pokazów artystycznych. W przypadku prowadzenia przez tancerki działalności gospodarczej współpraca będzie oparta o umowę między podmiotami gospodarczym.

11. W jakim zakresie Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą (należy podać kody Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD))?

Odpowiedź: Obecnie działalność gospodarcza Wnioskodawcy obejmuje następujące zakresy (wg PKD 2007):

69.20.Z Działalność rachunkowo-księgowa; doradztwo podatkowe,

69.10.Z Działalność prawnicza,

70.22.Z Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania,

85.59.B Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane.

Jak wskazano we wniosku Wnioskodawca planuje rozszerzenie działalności.

12. Czy usługa, którą Wnioskodawca zamierza świadczyć, będzie powiązana z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą? – w jaki sposób?

Odpowiedź: Usługa, którą Wnioskodawca zamierza świadczyć nie będzie powiązana z obecnie wykonywanymi usługami.

13. W związku z informacją „Pokazy będą odbywały się według przygotowanych przez tancerki choreografii oraz podkładu muzycznego”, należało opisać:

a)    kiedy tancerka będzie przygotowywała „choreografię” na dany pokaz?

b)    czy „choreografia” będzie dostosowana w jakiś sposób do „wydarzenia”, które będzie odbywało się w salce?

c)    czy klient będzie miał wpływ na tę „choreografię” – jeżeli tak, to kiedy i jaki?

Odpowiedź: Ponieważ choreografia, jako sztuka układania i komponowania sekwencji ruchów, najczęściej tanecznych, w spójną całość, która opowiada historię, wyraża emocje lub tworzy widowisko, obejmuje tworzenie układów dla baletu czy występów artystycznych, łącząc wizję artysty z muzyką, sceną i możliwościami wykonawców, będzie ona:

a)    układana przez tancerkę przed pokazem, by tancerka mogła przećwiczyć do konkretnego utworu muzycznego konkretny układ taneczny, odpowiadający jej umiejętnościom;

b)    choreografia będzie dostosowana do długości występu i utworów muzycznych;

c)    możliwa jest improwizacja tancerki do wybranego utworu, jednakże to nie klient będzie decydował o figurach tanecznych i akrobatycznych wykonywanych w trakcie improwizacji.

14. Czy tancerki prezentujące indywidualny pokaz taneczno-rewiowy z elementami pole dance w salkach klubowych otrzymywały będą za te pokazy wynagrodzenie od Wnioskodawcy? Jeżeli nie, to od kogo i w jakich okolicznościach?

Odpowiedź: Tancerki będą otrzymywały wynagrodzenie od Wnioskodawcy.

 

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

 

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

 

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1)    opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2)    klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług niezbędną do:

a)  określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b)  stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3)    stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

 

Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

 

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

 

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

 

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

 

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3)  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4)  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

 

W załączniku nr 3 do ustawy zawierającym „Wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7% (obecnie 8%)” wymienione zostały towary i usługi objęte obniżoną stawką podatku. I tak, pod poz. 64 tego załącznika wskazano: „Usługi kulturalne i rozrywkowe – wyłącznie w zakresie wstępu:

1) na widowiska artystyczne, włączając przedstawienia cyrkowe,

2) do obiektów kulturalnych”

– bez względu na symbol PKWiU.

 

Należy zwrócić uwagę, że ustawodawca objął obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8% usługi związane z kulturą i rozrywką, lecz wyłącznie w zakresie wstępu na widowiska artystyczne i do obiektów kulturalnych.

 

W tym miejscu wskazać należy, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęć „kultura”, „rozrywka” i „widowisko artystyczne”. Zatem przy dokonywaniu interpretacji ww. pojęć, posłużyć się można wykładnią literalną odwołując się do językowego znaczenia tego wyrazu. Zgodnie ze znaczeniem słownikowym „kultura” to: m.in. „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; kultura materialna – ogół dóbr materialnych oraz środków i umiejętności produkcyjno-technicznych społeczeństwa w danym okresie historycznym” (por. Słownik języka polskiego, pod red. M. Szymczaka, PWN 1983, str. 1083); 1) „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, wytworzonego w ogólnym rozwoju historycznym lub w jego określonej epoce; także: poziom rozwoju społeczeństw, grup, jednostek w danej epoce historycznej”, 2) „stopień doskonałości, sprawności w opanowaniu jakiejś specjalności, umiejętności itp., wysoki poziom czegoś, zwłaszcza rozwoju intelektualnego, moralnego”, 3) „umiejętność obcowania z ludźmi; ogłada, obycie, takt” (Wielki słownik języka polskiego ze słownikiem wyrazów bliskoznacznych PWN, 2018).

 

Kultura masowa, to: „kultura właściwa współczesnym społeczeństwom, oparta na funkcjonowaniu środków masowej informacji, przeznaczona dla rozproszonej, bardzo licznej i zróżnicowanej publiczności” (Wielki słownik języka polskiego ze słownikiem wyrazów bliskoznacznych PWN, 2018).

 

„Rozrywka” oznacza natomiast „to, co służy odprężeniu, wypoczynkowi”, a „widowisko” oznacza „zdarzenie odbywające się w obecności patrzących”, z kolei słowo „artystyczny” należy rozumieć jako „związany ze sztuką lub z artystą” albo „posiadający walory artystyczne”.

 

Odnosząc zatem przedstawiony stan prawny oraz powołane wyżej definicje pojęcia „kultura”, „rozrywka”, „widowisko artystyczne”, do przedstawionego we wniosku świadczenia należy stwierdzić, że opisana we wniosku usługa stanowi usługę o charakterze rozrywkowym w zakresie wstępu na widowisko artystyczne.

 

Podsumowując, świadczona przez Wnioskodawcę usługa umożliwienia uczestnictwa w indywidualnych pokazach taneczno-rewiowych z elementami pole dance, które będą odbywały się w wyodrębnionych salkach klubowych – zgodnie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy i poz. 64 załącznika nr 3 do ustawy – podlega opodatkowaniu stawką podatku VAT w wysokości 8%.

 

Informacje dodatkowe

 

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

 

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

 

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

-        podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

-        usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

 

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

 

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1)    następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2)    wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

-        w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

 

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że

-        klasyfikacja usługi, lub

-        stawka podatku właściwa dla usługi lub

-        podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

 

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

 

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

 

POUCZENIE

 

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

 

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

 

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).