Interpretacja 0112-KDSL2-2.440.503.2025.3.EZW

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

 

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 22 października 2025 r. (data wpływu 22 października 2025 r.), uzupełnionego pismami z dnia 7 grudnia 2025 r. (data wpływu 10 grudnia 2025 r.), z dnia 26 stycznia 2026 r. (data wpływu 29 stycznia 2026 r.) oraz z dnia 30 stycznia 2026 r. (data wpływu 30 stycznia 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

 

Przedmiot wniosku: usługa – wykonanie grupowej sesji fotograficznej dzieci (…) wraz z przekazaniem rodzicowi licencji na korzystanie ze zdjęć zakupionych w ramach zamówienia

 

Opis usługi: Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje m.in. grupowe sesje (…). Usługa będąca przedmiotem wniosku dotyczy grupowej sesji fotograficznej – (…). Zdjęcia wykonane w ramach ww. sesji, które rodzic nabył w ramach jednego, konkretnego zamówienia to (…). (…). Aby uzyskać unikalny, autorski charakter, Wnioskodawca musiał podjąć szereg decyzji twórczych, które wpływają na ostateczny wygląd i nastrój fotografii: wybrać koncepcję wizualną, ustalić klimat sesji, kompozycję kadru, perspektywę, głębię ostrości, rodzaj oświetlenia, rekwizyty oraz sposób przedstawienia. Świadomie pokierował ujęciem tak, aby oddać stworzyć obraz zgodny z jego wizją artystyczną. Każda fotografia jest wynikiem autorskich wyborów dotyczących momentu naciśnięcia spustu, kąta widzenia, proporcji, natężenia światła, balansu bieli, czy zastosowania głębi ostrości. Wnioskodawca podkreśla, że takie decyzje mają charakter artystyczny i nie mogą być uznane za przypadkowe. Nawet jeśli sceneria lub tło są podobne, to nie sposób odtworzyć identycznego efektu przez inną osobę – z uwagi na subiektywną wrażliwość fotografa, jego wyczucie kompozycji, estetyki i emocji w obrazie. Twórczy charakter przejawia się również w procesie postprodukcji, który stanowi integralną część artystycznego opracowania fotografii. Wnioskodawca samodzielnie dobrał parametry kolorystyczne, kontrast, nasycenie barw, tonację, ostrość, a także zdecydował o kadrowaniu i ewentualnym retuszu. Każda z tych czynności jest świadomym elementem kształtowania ostatecznego przekazu wizualnego i wpływa na indywidualny styl autora. Każde ujęcie stanowiło nowe wyzwanie twórcze i wymagało indywidualnego podejścia. Wnioskodawca musiał dostosować sposób pracy do (…), dostępnego światła, przestrzeni i tła. Wszystkie te elementy wymusiły twórcze decyzje Wnioskodawcy i sprawiły, że rezultat ma indywidualny charakter. Zdjęcia (…) mają bowiem nie tylko dokumentować (…). Wnioskodawca świadomie kształtuje narrację wizualną, w której każdy element – spojrzenie, gest, układ ciała, oświetlenie – ma znaczenie dla ostatecznego wyrazu. Tym samym powstałe zdjęcia nie są prostym odwzorowaniem rzeczywistości, lecz stanowią interpretację fotografa, jego subiektywną koncepcję. W momencie zakupu zdjęć Wnioskodawca przyznał nabywcy (rodzicowi) (…), niewyłączną, (…) licencję na korzystanie z zakupionych zdjęć (…). Licencja ta uprawnia do (…). Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę w formie honorarium autorskiego obejmuje zarówno wykonanie sesji, jak i udzielenie licencji niewyłącznej na korzystanie ze zdjęć.

 

Rozstrzygnięcie: Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania

 

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

 

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy

 

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

 

UZASADNIENIE

 

W dniu 22 października 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 10 grudnia 2025 r. o doprecyzowanie opisu sprawy i przesłanie „(…)”, w dniu 29 stycznia 2026 r. o jednoznaczne określenie przedmiotu wniosku i dodatkowe informacje oraz w dniu 30 stycznia 2026 r. poprzez przesłanie „(…)”.

 

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi:

 

Przedmiot wniosku: grupowa sesja fotograficzna z udzieleniem licencji do zdjęć.

Opis usługi:

(…) (dalej jako Wnioskodawca) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług fotograficznych. Głównym przedmiotem działalności jest Działalność fotograficzna PKD 74.20.Z.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje sesje fotograficzne na zlecenie osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (konsumentów) oraz podmiotów gospodarczych.

W ofercie Wnioskodawcy znajdują się m.in. sesje fotograficzne takie jak:

1.  Sesje (…) grupowe (…) (…);

(…)

 

W zależności od charakteru i tematyki projektu, sesje fotograficzne realizowane są w studio fotograficznym, w plenerze, na terenie danej placówki (…), bądź w innym miejscu wskazanym przez klienta.

 

Wykonując działalność fotograficzną, Wnioskodawca działa – w jego ocenie – jako twórca w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Efekty jego pracy – fotografie powstałe w wyniku przeprowadzonych sesji – stanowią – zdaniem Wnioskodawcy – utwory w rozumieniu tej ustawy, będące przejawem indywidualnej i twórczej działalności autora.

 

Jak wskazuje Wnioskodawca, powstały w wyniku realizacji sesji materiał fotograficzny jest przedmiotem autorskich praw majątkowych przysługujących Wnioskodawcy, który następnie udziela licencji nabywcom usług na korzystanie z utworów (zdjęć) w zakresie określonym w zawartej umowie.

 

W związku z charakterystyką wniosków o Wiążącą Informacje Stawkową i mając na uwadze to, że wniosek o WIS może dotyczyć jednej, konkretnej usługi, Wnioskodawca w tym miejscu precyzuje, że złożony wniosek dotyczy jednej, konkretnej usługi polegającej na wykonaniu „grupowej sesji fotograficznej (…) wraz z udzieleniem licencji do zdjęć”.

 

(…)

 

W ramach świadczonej usługi Wnioskodawca wykonuje szereg czynności takich jak:

1.     Konsultacje z Klientem – spotkanie z (…) w celu dokładnego omówienia szczegółów sesji fotograficznej.

2.     Zaplanowanie sesji – ustalenie terminu, miejsca i tematyki sesji odbywa się w porozumieniu z (…). Wnioskodawca proponuje różnorodne sesje tematyczne, które nadają fotografiom unikalny i atrakcyjny charakter. Motywy te często nawiązują do pór roku, świąt (takich jak Boże Narodzenie, Wielkanoc, rozpoczęcie czy zakończenie roku szkolnego), a także do aktualnych wydarzeń (…). Dzięki temu każda realizacja zyskuje własny klimat i niepowtarzalną oprawę, odróżniając się od tradycyjnych, schematycznych zdjęć (…). Sceneria, tło i rekwizyty dobierane są z dbałością o detale, z uwzględnieniem (…). Wnioskodawca zwraca uwagę, by przestrzeń fotograficzna była przyjazna, estetyczna i spójna z koncepcją artystyczną, co podkreśla indywidualny, twórczy wymiar wykonywanej usługi.

3.     Przeprowadzenie sesji fotograficznej – wykonanie sesji z pełnym uwzględnieniem wszystkich wcześniej uzgodnionych kryteriów dotyczących tematyki, stylu, scenerii i harmonogramu pracy. Każda sesja jest starannie zaplanowana i przebiega zgodnie z ustalonym scenariuszem, tak aby efekt końcowy odpowiadał oczekiwaniom (…) oraz rodziców, a jednocześnie zachował autorski i artystyczny charakter pracy fotografa.

4.     Edycja zdjęć i przekazanie zdjęć: po zakończeniu sesji zdjęciowej Wnioskodawca dokonuje selekcji wykonanych ujęć, wybierając najlepsze fotografie zgodne z charakterem i założeniami zlecenia. Następnie przeprowadza szczegółową obróbkę graficzną wybranych zdjęć, obejmującą m.in. korekcję kolorystyczną, dopasowanie kontrastu, retusz, kadrowanie oraz inne zabiegi mające na celu nadanie zdjęciom spójnego i estetycznego wyglądu. Następnie Wnioskodawca przygotowuje galerię zdjęć w formie elektronicznej, umożliwiając Klientom zapoznanie się z efektami pracy i dokonanie wyboru zdjęć. Po zamówieniu ostatecznych zdjęć przez Klienta przekazuje je w ustalonym formacie wraz z udzieleniem licencji niewyłącznej do korzystania z autorskich praw majątkowych do każdego ze zdjęć w zakresie określonym w umowie.

 

Wnioskodawca realizuje sesję fotograficzną osobiście działając – w jego ocenie – jako twórca, a każda sesja ma – zdaniem Wnioskodawcy – indywidualny i autorski charakter.

 

Fotografie powstałe w ramach sesji są – w ocenie Wnioskodawcy – rezultatem działalności Wnioskodawcy o twórczym i indywidualnym charakterze, utrwalonym w postaci zdjęć fotograficznych. Wykonanie grupowej sesji (…) wymaga od Wnioskodawcy nie tylko umiejętności technicznych, lecz przede wszystkim świadomych i kreatywnych decyzji artystycznych podejmowanych na każdym etapie pracy – od koncepcji i planowania, przez ustawienie światła i kadru, po postprodukcję oraz wybór finalnych ujęć.

 

Wykonywana przez Wnioskodawcę sesja ma – w jego ocenie – unikalny, autorski charakter. Wnioskodawca podejmuje szereg decyzji twórczych, które wpływają na ostateczny wygląd i nastrój fotografii: wybiera koncepcję wizualną, ustala klimat sesji, kompozycję kadru, perspektywę, głębię ostrości, rodzaj oświetlenia, rekwizyty oraz sposób przedstawienia. Świadomie kieruje ujęciem tak, aby oddać indywidualność fotografowanych osób i stworzyć obraz zgodny z jego wizją artystyczną.

 

Przeprowadzenie sesji nie ogranicza się tylko do mechanicznego wykonywania zdjęć, Wnioskodawca prowadzi sesję w sposób reżyserowany – instruuje fotografowane dzieci, dba o ich wyraz twarzy, gesty, postawę, dąży do uchwycenia autentyczności i emocji. Każda fotografia jest wynikiem autorskich wyborów dotyczących momentu naciśnięcia spustu, kąta widzenia, proporcji, natężenia światła, balansu bieli, czy zastosowania głębi ostrości. Takie decyzje mają charakter artystyczny i nie mogą być uznane za przypadkowe. Nawet jeśli sceneria lub tło są podobne, to nie sposób odtworzyć identycznego efektu przez inną osobę – z uwagi na subiektywną wrażliwość fotografa, jego wyczucie kompozycji, estetyki i emocji w obrazie.

 

Twórczy charakter przejawia się również – zdaniem Wnioskodawcy – w procesie postprodukcji, który stanowi integralną część artystycznego opracowania fotografii. Wnioskodawca samodzielnie dobiera parametry kolorystyczne, kontrast, nasycenie barw, tonację, ostrość, a także decyduje o kadrowaniu i ewentualnym retuszu. Każda z tych czynności jest świadomym elementem kształtowania ostatecznego przekazu wizualnego i wpływa na indywidualny styl autora. Dla jednego fotografa charakterystyczna będzie miękka, pastelowa tonacja i delikatne światło, dla innego – kontrast i wyraźne nasycenie barw. Te niuanse stanowią o artystycznej wartości utworu i sprawiają, że nawet zdjęcia o podobnej tematyce różnią się stylem i ekspresją.

 

Nie można więc mówić – zdaniem Wnioskodawcy – o szablonowości czy powtarzalności wykonywanej sesji. Każde ujęcie stanowi nowe wyzwanie twórcze i wymaga indywidualnego podejścia. Wnioskodawca musi dostosować sposób pracy do (…), dostępnego światła, przestrzeni i tła. Wszystkie te elementy wymuszają twórcze decyzje i sprawiają, że rezultat ma indywidualny charakter.

 

O oryginalności fotografii decyduje również – w ocenie Wnioskodawcy – ich estetyka i funkcja emocjonalna – (…). Wnioskodawca świadomie kształtuje narrację wizualną, w której każdy element – spojrzenie, gest, układ ciała, oświetlenie – ma znaczenie dla ostatecznego wyrazu. Tym samym powstałe obrazy nie są prostym odwzorowaniem rzeczywistości, lecz stanowią interpretację fotografa, jego subiektywną koncepcję.

 

W konsekwencji, zdjęcia wykonane podczas sesji (…) – zdaniem Wnioskodawcy – wypełniają przesłanki uznania ich za utwory: są wynikiem pracy człowieka, mają charakter twórczy (obejmują indywidualne wybory estetyczne i koncepcyjne) oraz indywidualny (odzwierciedlają osobisty styl i wizję autora).

 

Dlatego też sesja realizowana przez Wnioskodawcę stanowi w swojej istocie – zdaniem Wnioskodawcy – dzieło twórcze. Efektem jej przeprowadzenia są fotografie – w ocenie Wnioskodawcy – będące rezultatem indywidualnej pracy artystycznej, łączącej umiejętności techniczne z wyobraźnią, wrażliwością estetyczną i emocjonalnym zaangażowaniem. Każde wykonane ujęcie jest wynikiem osobistych decyzji Wnioskodawcy dotyczących kompozycji, światła, kolorystyki oraz sposobu przedstawienia fotografowanych osób.

 

Niepowtarzalność sesji, subiektywne spojrzenie i spójny styl artystyczny sprawiają, że powstałe zdjęcia posiadają oryginalny i indywidualny charakter, a tym samym stanowią – zdaniem Wnioskodawcy – utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

 

Całość procesu – od koncepcji, przez reżyserię sesji, aż po postprodukcję – jest wynikiem twórczej decyzji i działania Wnioskodawcy jako autora. Efektem są oryginalne zdjęcia o indywidualnym charakterze artystycznym.

 

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należy wskazać, że Wnioskodawca – w jego ocenie – w ramach świadczonej usługi działa jako twórca, a wykonywane w ramach sesji fotograficznej zdjęcia jako przejaw działalności twórczej o indywidualnych charakterze stanowią – zdaniem Wnioskodawcy – utwory w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

 

Jak wskazano wcześniej, po zakończeniu realizacji sesji fotograficznej Wnioskodawca dokonuje autorskiej postprodukcji zdjęć, obejmującej selekcję najlepszych ujęć oraz ich profesjonalne opracowanie pod względem kolorystyki, kontrastu, retuszu i spójności estetycznej. Gotowe fotografie są następnie udostępniane klientom za pośrednictwem strony internetowej Wnioskodawcy, w dedykowanym systemie obsługi zamówień.

 

Każdy klient (rodzic) otrzymuje indywidualne hasło dostępu, które umożliwia zalogowanie się do galerii zdjęć. Za pomocą aplikacji online może on przeglądać dostępne fotografie, wybierać ujęcia, a następnie składać zamówienie na wybrane zdjęcia w formie cyfrowej lub papierowej.

 

Z chwilą złożenia zamówienia i dokonania zakupu między klientem (Licencjobiorcą) a Wnioskodawcą (Licencjodawcą) dochodzi do zawarcia umowy licencyjnej, w ramach której Wnioskodawca udziela licencji na korzystanie z – w jego ocenie – utworów – fotografii stanowiących rezultat sesji.

 

Udzielona licencja obejmuje w szczególności prawo do:

(…)

 

Licencja ma charakter (…)

 

Z tytułu zawartej umowy Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie w formie ryczałtowego honorarium autorskiego, obejmującego zarówno wykonanie usługi fotograficznej, jak i udzielenie licencji do powstałych zdjęć.

 

Efekt prac w postaci zdjęć przekazywany jest standardowo w formie papierowej. Opcjonalnie Wnioskodawca umożliwia również zakup i otrzymanie zdjęć w wersji elektronicznej. Honorarium Wnioskodawcy uzależnione jest od ilości zamówionych zdjęć będących przedmiotem licencji niewyłącznej.

 

Dla sesji grupowych (…) koszt jednego egzemplarza wynosi (…).

 

W dalszej części opisu sprawy Wnioskodawca przedstawił uzasadnienie własnego stanowiska w sprawie właściwej – jego zdaniem – stawki VAT.

 

Ponadto, Wnioskodawca w opisie sprawy wskazał również, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje samodzielnie projekty – grupowe (…) sesje fotograficzne (…). W celu realizacji takiej sesji Wnioskodawca wykonuje szereg czynności o charakterze przygotowawczym, koncepcyjnym, technicznym i artystycznym, obejmujących m.in. opracowanie koncepcji sesji, przygotowanie scenerii, oświetlenia i rekwizytów, a także prowadzenie samego przebiegu sesji w sposób reżyserowany, z uwzględnieniem indywidualnych cech i emocji fotografowanych osób.

 

Na wstępnym etapie Wnioskodawca ustala koncepcję sesji zdjęciowej, opracowując jej temat przewodni, styl fotografii, kolorystykę, klimat wizualny oraz zakładany efekt końcowy. Po przewiezieniu sprzętu do miejsca realizacji sesji dokonuje jego montażu – ustawia oświetlenie, tło i pozostałe elementy techniczne.

 

Podczas właściwej realizacji sesji Wnioskodawca prowadzi ją w sposób reżyserowany, dbając o odpowiednią kompozycję, ustawienie światła, perspektywę i ekspozycję. Na bieżąco kontroluje jakość uzyskiwanych efektów i w razie potrzeby dokonuje korekt technicznych, aby uzyskać zamierzony rezultat artystyczny.

 

Po zakończeniu sesji Wnioskodawca zabezpiecza materiał zdjęciowy. Następnie dokonuje selekcji zdjęć, wybierając te, które najlepiej oddają założenia koncepcji i mają najwyższą wartość artystyczną.

 

Wybrane fotografie są poddawane autorskiej postprodukcji, obejmującej obróbkę cyfrową: korektę kolorów, retusz, dopasowanie kontrastu i światła, kadrowanie i nadanie spójnej tonacji. Etap ten ma charakter twórczy i stanowi integralną część procesu kształtowania końcowego wyrazu artystycznego – zdaniem Wnioskodawcy – utworu.

 

Po zakończeniu prac Wnioskodawca przygotowuje finalne pliki, nadaje im indywidualne oznaczenia i przekazuje klientowi gotowy materiał w sposób ustalony (za pośrednictwem zabezpieczonego systemu online). Ostatecznie materiał jest archiwizowany w celu jego zabezpieczenia i zachowania integralności danych.

 

Cały proces – od opracowania koncepcji, przez wykonanie sesji, po postprodukcję – ma, w ocenie Wnioskodawcy, charakter autorski i twórczy. Wnioskodawca na każdym etapie podejmuje indywidualne decyzje artystyczne, wykorzystując swoją wiedzę, doświadczenie i wrażliwość estetyczną. Zdaniem Wnioskodawcy, efektem jego pracy są fotografie o niepowtarzalnym, indywidualnym charakterze, stanowiące przejaw działalności twórczej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

 

W konsekwencji – w ocenie Wnioskodawcy – świadczone przez niego usługi mają charakter twórczy, a powstałe fotografie stanowią utwory fotograficzne. Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę w formie honorarium autorskiego obejmuje zarówno wykonanie sesji, jak i udzielenie licencji niewyłącznej na korzystanie z – w ocenie Wnioskodawcy – utworów.

 

Podsumowując, wykonywane przez Wnioskodawcę czynności polegające na tworzeniu fotografii będących – jego zdaniem – utworami w rozumieniu prawa autorskiego oraz udzielaniu licencji na ich wykorzystanie spełniają przesłanki określone w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy o VAT. W konsekwencji, usługi te należy – w ocenie Wnioskodawcy – uznać za usługi twórcy wynagradzane w formie honorarium autorskiego za udzielenie licencji do praw autorskich, do których ma zastosowanie stawka podatku VAT w wysokości 8%.

 

Do wniosku dołączono następujące dokumenty :

(…)

 

(…)

 

W piśmie z dnia 7 grudnia 2025 r. Wnioskodawca – w odpowiedzi na pytania tutejszego organu zawarte w wezwaniu I z dnia 19 listopada 2025 r., znak 0112-KDSL2-2.440.503.2025.1.EZW – udzielił następujących informacji:

 

1. Jaka jedna, konkretna grupowa sesja fotograficzna ma być przedmiotem analizy przez tut. organ? Należy wskazać:

a) (…), w której wykonywana jest ta sesja,

b) termin wykonania tej sesji oraz

c) tematykę tej sesji.

Odpowiedź:

a) (…),

b) (…),

c) Sesja grupowa nie ma określonej tematyki, są to po prostu zdjęcia (…) (grupowe).

Wnioskodawca jednocześnie pragnie podkreślić, że powyższe wskazanie wynika wyłącznie z żądania wystosowanego przez Organ. Wnioskodawca świadczy wskazaną we wniosku usługę również w (…). Usługa jest wykonywana na tych samych zasadach jak ta będąca przedmiotem wniosku. Z tego powodu Wnioskodawca nie widzi sensu takiego doprecyzowania, tym bardziej, że nie ma żadnego wpływu na stosowanie właściwej stawki VAT.

 

2. W związku z postanowieniem zawartym w (…) należy jednoznacznie potwierdzić, że grupową sesję fotograficzną wskazaną w odpowiedzi na pytanie 1. wykonuje Wnioskodawca.

Odpowiedź: Wnioskodawca jednoznacznie potwierdza, że grupowa sesja fotograficzna wskazana w odpowiedzi na pytanie 1 jest wykonywana osobiście przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca działa – w jego ocenie – jako twórca w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

 

3. W związku z postanowieniem zawartym w (…) należy jednoznacznie wskazać:

a) czy rodzic zobowiązany jest zapisać swoje dziecko na grupową sesję fotograficzną wskazaną w odpowiedzi na pytanie 1.,

b) czy rodzic zobowiązany jest do zapłaty zadatku za tę sesję?

Odpowiedź:

a) Nie, obecnie na sesje grupowe nie są prowadzone zapisy. Rodzic nie jest zobowiązany do takiego zapisu swojego dziecka.

b) Nie. Obecnie Wnioskodawca nie pobiera zadatków. W związku z tym, należy przyjąć i tak też Wnioskodawca jednoznacznie wskazuje, że rodzic zapisując swoje dziecko na grupową sesję fotograficzną nie jest zobowiązany do zapłaty zadatku.

Zauważyć bowiem należy, że takie informacje nie wynikają z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu sprawy.

 

4. Czy „(…)” (…), „(…)” oraz „(…)”, o których mowa w (…), to pojęcia tożsame? Jeśli nie, to należy szczegółowo wyjaśnić, czym się pomiędzy sobą różnią te pojęcia.

Odpowiedź: Tak – wszystkie te pojęcia używane w (…) oznaczają tę samą opłatę. Są to określenia stosowane zamiennie i odnoszą się do jednej czynności.

Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie nr 3 Wnioskodawca nie pobiera obecnie takiej opłaty.

 

5. Czy „(…)” i „(…)”, o których mowa w przesłanym (…), to pojęcia określające ten sam dokument? Jeśli nie, to należy szczegółowo wyjaśnić, czym się pomiędzy sobą różnią te dokumenty.

Odpowiedź: Tak – wszystkie określenia odnoszą się do jednego dokumentu, tj. elektronicznego formularza, za pomocą którego rodzic zgłasza dziecko na sesję.

Są to nazwy używane zamiennie; nie funkcjonują inne odrębne dokumenty.

Natomiast tak jak wskazano na sesje grupowe nie są prowadzone zapisy. Takie zapisy za pomocą formularza na stronie są prowadzone na sesje indywidualne będące przedmiotem odrębnego wniosku.

 

6. W związku z postanowieniem zawartym w (…) należy jednoznacznie wskazać, jak skalkulowane jest wynagrodzenie za grupową sesję fotograficzną wskazaną w odpowiedzi na pytanie 1.?

Czy:

a) sesja ta jest wyceniana indywidualnie, w oparciu o cennik Wnioskodawcy – jeśli tak, to od czego konkretnie uzależniona jest wycena?

czy

b) cena za jedno zdjęcie wynosi (…), a wynagrodzenie Wnioskodawcy uzależnione jest od ilości zamówionych zdjęć?

Należy wybrać tylko jedną opcję.

Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje opcję opisaną w lit. b. Cena za jedno zdjęcie wynosi (…), a wynagrodzenie uzależnione jest od ilości zamówionych zdjęć.

Tak jak wskazano we wniosku, zdjęcia z sesji grupowej są w formie papierowej.

Nie jest przy tym możliwe wskazanie jednej „sztywnej” ceny, ponieważ rodzic może zamówić różne rozmiary zdjęć w różnych ujęciach.

Niemniej jednak sposób ustalenia ceny nie powinien mieć zdaniem Wnioskodawcy żadnego wpływu na ustalenie właściwej stawki VAT, co jest przedmiotem wniosku.

 

Ponadto, w ww. piśmie Wnioskodawca wskazał, że:

·     (…)

·     jak wskazano wcześniej obecnie nie są prowadzone zapisy na sesje grupową, (…). W związku z tym Wnioskodawca nie jest w stanie dostarczyć żadnego z wymienionych dokumentów (…), ponieważ te nie są w ogóle prowadzone.

·     nie posiada (…);

·     nie posiada „harmonogramu pracy” ani żadnych spisanych ustaleń (…). Poniżej dla doprecyzowania, Wnioskodawca przedstawia bliżej roboczy „scenariusz” takiej sesji zdjęciowej dla lepszego zobrazowania warunków świadczonej usługi:

Roboczy scenariusz sesji grupowej – wersja finalna

1. Przyjazd i przygotowanie stanowiska – (…) (Przygotowanie miejsca zdjęciowego zgodnie z ustaleniami (…); sesja realizowana na terenie placówki);

2. Ustawienie oświetlenia i testowe ujęcia – (…) (krótka kontrola ustawienia miejsca zdjęciowego + testowe zdjęcie w celu sprawdzenia ustawienia kadru);

3. Realizacja sesji grupowej dla (…)/grup zgodnie z harmonogramem – (…) na grupę (Ustawienie (…) do wspólnego zdjęcia; dobór ustawienia rzędów, wysokości i pozycji dzieci; zachowanie przyjaznej i bezpiecznej atmosfery; w razie potrzeby wykonanie kilku ujęć, aby cała grupa była poprawnie uchwycona);

4. Weryfikacja materiału przed zakończeniem sesji (Sprawdzenie, czy każda grupa ma wykonane poprawne zdjęcie pamiątkowe; materiał przygotowany do dalszej selekcji i obróbki);

5. Demontaż stanowiska – (…) (Zakończenie pracy na terenie placówki i uporządkowanie miejsca).

 

Do ww. pisma Wnioskodawca dołączył (…)

 

Ponadto, w piśmie z dnia 26 stycznia 2026 r., będącym odpowiedzią na wezwanie II z dnia 9 stycznia 2026 r., znak 0112-KDSL2-2.440.503.2025.2.EZW, Wnioskodawca zweryfikował wcześniejsze informacje i wskazał, że przedmiotem wniosku jest grupowa sesja fotograficzna (…). Termin wykonania sesji (…)

 

Do ww. pisma dołączono (…).

 

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

 

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

 

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1)    opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2)  klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a)  określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b)    stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3)    stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

 

Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

 

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

 

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

 

Jak stanowi art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

 

Stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r., poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3)    stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4)    stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

 

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod poz. 63 wskazano, bez względu na symbol PKWiU: „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2509) wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”.

 

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r., poz. 24, z późn. zm.), przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

 

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego – w myśl art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – są utwory:

1)    wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);

2)    plastyczne;

3)    fotograficzne;

4)    lutnicze;

5)    wzornictwa przemysłowego;

6)    architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;

7)    muzyczne i słowno-muzyczne;

8)    sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;

9)    audiowizualne (w tym filmowe).

 

Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny cechy konieczne, wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka. Utwór musi zatem wykazywać łącznie trzy cechy:

1)    stanowić przejaw działalności człowieka (twórcy);

2)    stanowić przejaw działalności twórczej;

3)    mieć indywidualny charakter.

 

O ile sens pierwszej z cech nie budzi wątpliwości, dwie pozostałe mają charakter ocenny. Jednakże stwierdzenie, że utwór to przejaw działalności twórczej uwypukla fakt, że utwór powinien stanowić rezultat działalności o charakterze kreacyjnym. Przesłanka ta, niekiedy określana przesłanką „oryginalności” utworu, kładzie nacisk na aspekt przedmiotowy, tj. odnoszący się do samego wytworu ludzkiego umysłu. Spełniona zostaje, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Nie może natomiast być uznany za utwór i objęty ochroną prawa autorskiego taki przejaw ludzkiej aktywności umysłowej, który jest rutynowy, standardowy lub typowy. Podkreśla to konieczność łącznego traktowania obu z wymienionych w pkt 2 i pkt 3 cech. Sam „przejaw działalności twórczej” nie jest warunkiem wystarczającym do zakwalifikowania określonego wytworu jako przedmiotu prawa autorskiego. Konieczne jest, by wytwór taki miał indywidualny charakter, tzn. żeby cechował się indywidualnością. Muszą zatem charakteryzować go dostatecznie doniosłe różnice w porównaniu z uprzednio wytworzonymi produktami intelektualnymi.

 

Kryteria powyższe były precyzowane w orzecznictwie. Przykładowo w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2006 r., sygn. akt III CSK 40/05 stwierdzono, że „rezultat wysiłku intelektualnego nie może być rutynowy, standardowy i typowy. Nie może być uznany za utwór i objęty ochroną prawa autorskiego taki przejaw ludzkiej aktywności umysłowej, któremu brak cech dostatecznie indywidualizujących, tj. odróżniających go od innych wytworów podobnego rodzaju i przeznaczenia”.

 

W innym orzeczeniu Sąd Najwyższy ocenił, że: „Proces tworzenia, w przeciwieństwie do pracy technicznej, polega na tym, że rezultat podejmowanego działania stanowi projekcję wyobraźni osoby, od której pochodzi, zmierzając do wypełniania tych elementów wykonywanego zadania, które nie są jedynie wynikiem zastosowania określonej wiedzy, sprawności, surowców, urządzeń bądź technologii. (…) Wymaganie nowości nie jest niezbędną cechą twórczości jako przejawu intelektualnej działalności człowieka. Utwór może być kompilacją wykorzystującą dane powszechnie dostępne pod warunkiem, że ich wybór, segregacja, sposób przedstawienia ma znamiona oryginalności” (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2006 r., I CK 281/05).

 

Nie każde dzieło (utwór) spełnia przesłanki utworu w rozumieniu ww. ustawy. Dotyczy to w szczególności świadczenia będącego powieleniem innych prac, a więc niebędących rezultatem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, jak również prac typowych, zawierających powtarzalne, nieoryginalne rozwiązania. Świadczenia (utwory) takie nie podlegają ochronie autorsko-prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

 

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

 

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

 

Odwołując się do pojęcia „twórcy” w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wskazać należy, że twórcą w jej rozumieniu jest nie tylko jedyny twórca utworu, ale również osoby, które są współtwórcami stworzonego dzieła. Wykładnia systemowa zewnętrzna, oparta na zapisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych prowadzi do wniosku, że twórcą jest osoba fizyczna, która wykonała dany utwór sama lub z udziałem innych współtwórców.

 

Jak wynika z powołanych przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej, ustalony w jakiejkolwiek postaci. Przejawem działalności twórczej jest uzewnętrzniony rezultat działalności twórcy.

 

Jednocześnie wskazać należy, że w myśl postanowień rozdziału 5 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, autorskie prawa majątkowe do utworu mogą przejść na inne osoby na podstawie umowy o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub na podstawie umowy o korzystanie z utworu, zwanej licencją.

 

Według art. 41 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:

1)  autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy;

2)  nabywca autorskich praw majątkowych może przenieść je na inne osoby, chyba że umowa stanowi inaczej.

 

Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z utworu, zwana dalej „licencją”, obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione (art. 41 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

 

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji pojęcia „honorarium”, zatem można wyjaśnić jego znaczenie posługując się Słownikiem Języka Polskiego (Słownik Współczesnego Języka Polskiego, Wydawnictwo Wilga, Warszawa 1996, str. 309), według którego „honorarium to wynagrodzenie za pracę w wolnych zawodach”; ustawa ta nie definiuje także pojęcia „wolnego zawodu”. Nie oznacza to jednak, że wynagrodzenie otrzymane z tytułu udzielenia licencji do utworu, nie stanowi wynagrodzenia za pracę w wolnym zawodzie o charakterze honorarium, a wynagrodzenia za wykonaną pracę nie można utożsamiać z zapłatą za usługę wykonaną w ramach działalności gospodarczej.

 

Podsumowując, gdy usługi są wykonywane przez twórcę w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych i stanowią przedmiot autorskich praw majątkowych do utworu, a wynagrodzenie w formie honorarium odbywa się z przeniesieniem ww. praw, to z uwagi na nierozerwalność powyższych czynności, tj. sprzedaży usługi oraz praw autorskich, świadczenie to stanowi „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2509) wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”, wymienione w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy.

 

W powołanym wyżej art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca określił definicję utworu. Zgodnie z tym przepisem przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

 

Z powyższego przepisu wynika, że dany wytwór ludzkiej działalności musi spełniać dwie cechy, aby mógł zostać uznany za utwór. Kryteriami tymi jest twórczość oraz indywidualny charakter.

 

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje m.in. grupowe sesje (…). Usługa będąca przedmiotem wniosku dotyczy grupowej sesji fotograficznej wykonanej (…).

 

Analiza zdjęć wykonanych w ramach ww. sesji, które rodzic nabył w ramach jednego, konkretnego zamówienia wykazała, że to (…)

 

Zauważyć należy, że aby uzyskać unikalny, autorski charakter, Wnioskodawca musiał podjąć szereg decyzji twórczych, które wpływają na ostateczny wygląd i nastrój fotografii: wybrać koncepcję wizualną, ustalić klimat sesji, kompozycję kadru, perspektywę, głębię ostrości, rodzaj oświetlenia, rekwizyty oraz sposób przedstawienia. Świadomie pokierował ujęciem tak, aby oddać stworzyć obraz zgodny z jego wizją artystyczną. Każda fotografia jest wynikiem autorskich wyborów dotyczących momentu naciśnięcia spustu, kąta widzenia, proporcji, natężenia światła, balansu bieli, czy zastosowania głębi ostrości. Wnioskodawca podkreśla, że takie decyzje mają charakter artystyczny i nie mogą być uznane za przypadkowe. Nawet jeśli sceneria lub tło są podobne, to nie sposób odtworzyć identycznego efektu przez inną osobę – z uwagi na subiektywną wrażliwość fotografa, jego wyczucie kompozycji, estetyki i emocji w obrazie. Twórczy charakter przejawia się również w procesie postprodukcji, który stanowi integralną część artystycznego opracowania fotografii. Wnioskodawca samodzielnie dobrał parametry kolorystyczne, kontrast, nasycenie barw, tonację, ostrość, a także zdecydował o kadrowaniu i ewentualnym retuszu. Każda z tych czynności jest świadomym elementem kształtowania ostatecznego przekazu wizualnego i wpływa na indywidualny styl autora. Każde ujęcie stanowiło nowe wyzwanie twórcze i wymagało indywidualnego podejścia. Wnioskodawca musiał dostosować sposób pracy do (…), dostępnego światła, przestrzeni i tła. Wszystkie te elementy wymusiły twórcze decyzje Wnioskodawcy i sprawiły, że rezultat ma indywidualny charakter. Zdjęcia (…) mają bowiem nie tylko dokumentować (…). Wnioskodawca świadomie kształtuje narrację wizualną, w której każdy element – spojrzenie, gest, układ ciała, oświetlenie – ma znaczenie dla ostatecznego wyrazu. Tym samym powstałe zdjęcia nie są prostym odwzorowaniem rzeczywistości, lecz stanowią interpretację fotografa, jego subiektywną koncepcję.

 

Wobec powyższego, należy stwierdzić, że wykonane przez Wnioskodawcę zdjęcia, które rodzic nabył w ramach jednego, konkretnego zamówienia, są efektem pracy angażującej wyobraźnię, niepowtarzalnym, niestandardowym, o twórczym charakterze. Wykorzystując zatem dostępne narzędzia i technologie w połączeniu z własną wizją artystyczną Wnioskodawca stworzył nowy wytwór intelektu – utwór.

 

Ponadto, zgodnie z (…), w momencie zakupu zdjęć Wnioskodawca przyznaje nabywcy (rodzicowi) niewyłączną, (…) licencję na korzystanie z zakupionych zdjęć (…). Licencja ta uprawnia do (…). Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę w formie honorarium autorskiego obejmuje zarówno wykonanie sesji, jak i udzielenie licencji niewyłącznej na korzystanie ze zdjęć.

 

Jak wskazano wyżej, stworzone przez Wnioskodawcę w ramach sesji zdjęcia, które rodzic nabył w ramach jednego zamówienia, stanowią utwór w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wynagrodzenie otrzymane przez Wnioskodawcę w formie honorarium autorskiego obejmowało zarówno wykonanie sesji, jak i udzielenie licencji niewyłącznej na korzystanie ze zdjęć. W związku z powyższym, w analizowanym przypadku usługa – wykonanie grupowej sesji fotograficznej dzieci (…) wraz z przekazaniem rodzicowi licencji na korzystanie ze zdjęć zakupionych w ramach zamówienia stanowi „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2509) wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”, o których mowa w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy. Tym samym usługa ta podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy.

 

Informacje dodatkowe

 

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

 

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

 

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

-       podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

-       usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

 

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

 

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1)    następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2)    wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

-        w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

 

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

-        klasyfikacja usługi, lub

-        stawka podatku właściwa dla usługi lub

-        podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

 

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

 

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

 

POUCZENIE

 

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

 

Odwołanie, zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

 

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).