Interpretacja 0112-KDSL2-2.440.533.2025.4.AS

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

 

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 16 listopada 2025 r. (data wpływu 16 listopada 2025 r.), uzupełnionego pismami z dnia 23 grudnia 2025 r. (data wpływu 23 grudnia 2025 r.), z dnia 2 lutego 2026 r. (data wpływu 2 lutego 2026 r.) oraz z dnia 9 lutego 2026 r. (data wpływu 9 lutego 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

 

Przedmiot wniosku: usługa – wykonanie przez Wnioskodawcę indywidualnej sesji fotograficznej (…) wraz z przekazaniem (…) licencji na korzystanie ze zdjęć zakupionych w ramach zamówienia

 

Opis usługi: Wnioskodawca w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej osobiście wykonuje indywidualne sesje zdjęciowe w pomieszczeniach zamkniętych oraz w plenerze. Usługa będąca przedmiotem wniosku dotyczy indywidualnej sesji fotograficznej (…). Zdjęcia wykonane w ramach ww. sesji, które (…) nabył (w formie papierowej i elektronicznej) w ramach jednego, konkretnego zamówienia to (…) fotografii przedstawiające tą samą postać (…). Wykonane przez Wnioskodawcę ww. fotografie mają (…), odróżniając się od tradycyjnych, schematycznych zdjęć. Wynika to z autorskiego sposobu kadrowania, doboru perspektywy, ustawienia fotografowanych osób oraz zmiennych warunków realizacji sesji, takich jak oświetlenie, przestrzeń i czas wykonania zdjęć. Sceneria, tło i rekwizyty zostały dobierane z dbałością o detale, z uwzględnieniem m.in. (…). Aby uzyskać unikalny, autorski charakter, Wnioskodawca musiał podjąć szereg decyzji twórczych, które wpływają na ostateczny wygląd i nastrój fotografii: wybrać koncepcję obrazu, zastosować efekty specjalne, świadomie użyć i ustawić dekoracje i rekwizyty, dobrać oświetlenie, określić pozę przybraną przez osobę fotografowaną. Ponadto każde zdjęcie podlega autorskiej obróbce graficznej opartej na subiektywnych decyzjach twórczych Wnioskodawcy. Co istotne, naturalne, spontaniczne zachowania (…) oraz jednorazowość uchwyconych momentów wykluczają możliwość wiernego odtworzenia tych samych ujęć. W konsekwencji każda sesja zdjęciowa stanowi odrębny i unikalny efekt pracy twórczej, którego nie można powielić w sposób identyczny. Tym samym powstałe zdjęcia nie są prostym odwzorowaniem rzeczywistości, lecz stanowią interpretację fotografa, jego subiektywną koncepcję. W momencie zakupu zdjęć Wnioskodawca przyznał nabywcy (…) bezterminową, niewyłączną, nieprzenoszalną licencję na korzystanie z zakupionych zdjęć (cena zakupu zdjęć obejmuje również koszt udzielenia licencji). Licencja ta uprawnia do używania zdjęć do użytku osobistego i komercyjnego, publikowania zdjęć w formie cyfrowej w internecie, w tym na stronach internetowych i w mediach społecznościowych oraz drukowania zdjęć w ramach materiałów promocyjnych. Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę w formie honorarium autorskiego obejmuje zarówno wykonanie sesji, jak i udzielenie licencji niewyłącznej na korzystanie ze zdjęć.

 

Rozstrzygnięcie: Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania

 

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

 

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy

 

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

 

UZASADNIENIE

 

W dniu 16 listopada 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 23 grudnia 2025 r. o potwierdzenie, że przedmiotem wniosku jest pojedyncza usługa, przesłanie fotografii (zdjęć) będących wynikiem jednej, konkretnej sesji zdjęciowej wykonanej przez Wnioskodawcę, doprecyzowanie opisu sprawy oraz dokumenty, a także w dniu 2 lutego 2026 r. o złożenie elektronicznego podpisu pełnomocnika pod oświadczeniem wskazanym w art. 42b ust. 3 ustawy i doprecyzowanie opisu sprawy. Ponadto, wniosek uzupełniono w dniu 9 lutego 2026 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

 

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi:

 

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Przeważającym kodem PKD jest: 74.20.Z (działalność fotograficzna).

 

Wnioskodawca jest podatnikiem, o którym mowa w art. 42b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca osobiście wykonuje indywidualne i grupowe sesje zdjęciowe w pomieszczeniach zamkniętych oraz w plenerze.

 

Sesje oraz materiał z nich stanowią zgodnie z ustawą z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (dalej: „ustawa o prawie autorskim”) przedmiot autorskich praw majątkowych (utwór), do których Wnioskodawca udziela licencji nabywcom usług za wynagrodzeniem zgodnie z zawartą umową.

 

Wyniki świadczonej przez Wnioskodawcę usługi spełniają wymogi uznania ich za utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim, a więc: stanowią przejaw działalności człowieka, stanowią przejaw działalności twórczej oraz mają indywidualny charakter.

 

Sesje zdjęciowe mają niepowtarzalny charakter, a powstałe fotografie (zdjęcia) są wynikiem wizji Wnioskodawcy (twórcy). Wnioskodawca opracowuje szczegółową koncepcję sesji, określając temat przewodni, styl fotografii, kolorystykę, klimat wizualny oraz planowane efekty końcowe. Wnioskodawca zgodnie ze swoją twórczą wizją ustala głębię ostrości, ostrość i perspektywę fotografii, dokonuje świadomego wyboru koncepcji obrazu, stosuje efekty specjalne, świadomie używa i ustawia dekoracje i rekwizyty, dobiera oświetlenie, określa pozę przybraną przez osobę fotografowaną.

 

Następnie fotografie (zdjęcia) będące wynikiem sesji zdjęciowej Wnioskodawca poddaje autorskiej obróbce graficznej zgodnie z jego wizją.

 

Innymi słowy, wszystkie fotografie (zdjęcia) przekazywane nabywcom wskutek realizacji usługi Wnioskodawcy mają indywidualny charakter i są przejawem jego wizji.

 

Utwór Wnioskodawca przekazuje klientowi drogą elektroniczną. Wnioskodawca dostarcza gotowe zdjęcia klientowi za pomocą ustalonej wcześniej metody (np. poprzez zabezpieczony serwer, link do pobrania lub fizyczny nośnik danych).

 

Wnioskodawca na podstawie umowy uzyskuje honorarium za udzielenie niewyłącznej licencji do autorskich praw majątkowych do utworu (fotografii/zdjęć) na wskazanych polach eksploatacji:

-        używanie zdjęcia do użytku osobistego i komercyjnego,

-        publikowanie zdjęcia w formie cyfrowej w Internecie, w tym na stronach internetowych i w mediach społecznościowych,

-        drukowania zdjęcia w ramach materiałów promocyjnych.

 

Licencja ma charakter bezterminowy i niewyłączny.

Każde zdjęcie jest przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalonym w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia, spełnia więc ustawową definicję utworu. Każde zdjęcie, scena posiadają indywidualny charakter i są przejawem twórczej wizji, tak więc nie ma dwóch takich samych ujęć.

 

Do tej pory Wnioskodawca stosował do opisanej powyżej usługi stawkę podstawową. Biorąc jednak pod uwagę treść załącznika nr 3 do ustawy o VAT, w świetle którego usługi twórców i artystów wykonawców wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania korzystają ze stawki VAT 8%, Wnioskodawca postanowił potwierdzić możliwość stosowania tej stawki do usługi wskazanej w złożonym wniosku.

 

W piśmie z dnia 23 grudnia 2025 r. Wnioskodawca – w odpowiedzi na pytania tutejszego organu zawarte w wezwaniu I z dnia 2 grudnia 2025 r., znak 0112-KDSL2-2.440.533.2025.1.AS – potwierdził, że przedmiotem wniosku jest pojedyncza usługa oraz udzielił m.in. następujących informacji:

W ocenie Wnioskodawcy nie jest statystycznie prawdopodobne sporządzenie w przyszłości takiej samej sesji zdjęciowej przez inną osobę.

Sesje zdjęciowe wykonywane przez Wnioskodawcę w (…) mają charakter indywidualny i niepowtarzalny. Wynika to z autorskiego sposobu kadrowania, doboru perspektywy, ustawienia fotografowanych osób oraz zmiennych warunków realizacji sesji, takich jak oświetlenie, przestrzeń i czas wykonania zdjęć.

Dodatkowo każda sesja obejmuje indywidualną obróbkę fotograficzną, opartą na subiektywnych decyzjach twórczych Wnioskodawcy.

Naturalne, spontaniczne zachowania (…) oraz jednorazowość uchwyconych momentów wykluczają możliwość wiernego odtworzenia tych samych ujęć.

W konsekwencji każda sesja zdjęciowa stanowi odrębny i unikalny efekt pracy twórczej, którego nie można powielić w sposób identyczny.

Każda sesja fotograficzna rozliczana jest indywidualnie, a jej ostateczna cena nie ma stałego charakteru. Wpływ na końcową kwotę ma w szczególności rodzaj sesji, liczba zamówionych zdjęć, a także wybrane przez klientów formaty fotografii, co powoduje każdorazową zmianę wartości zamówienia.

W konsekwencji wynagrodzenie uzyskiwane z danej sesji stanowi łączną, niepodzielną kwotę, obejmującą zarówno wykonanie sesji, jak i udzielenie licencji na korzystanie z fotografii, bez możliwości przypisania stałego lub powtarzalnego procentowego udziału części licencyjnej.

Zawarcie umowy pomiędzy klientem (…) a Wnioskodawcą odbywa się w trybie adhezyjnym.

Klient zwierając umowę z Wnioskodawcą akceptuje Regulamin i pozostałe dokumenty zamieszczone na stronie internetowej Wnioskodawcy.

Każdy klient ma dostęp do swojego indywidualnego konta, na którym widzi zdjęcia oraz cenniki i dokonuje wyboru.

 

Do uzupełnienia Wnioskodawca dołączył:

(…).

 

Ponadto, Wnioskodawca wskazał, że po dokonaniu wyboru przez klienta spośród zdjęć zamieszczonych na stronie internetowej (na indywidualnym koncie), zgodnie z przedstawioną w załączniku procedurą, następuje przekazanie zdjęć wraz z niewyłączną licencją na ich korzystanie oraz, że z przesłanych dokumentów wyraźnie wynika, że Wnioskodawca udziela Klientowi niewyłącznej licencji do zakupionych zdjęć, a wynagrodzenie Wnioskodawcy zawiera honorarium za udzielenie tej licencji.

 

(…).

 

W piśmie z dnia 2 lutego 2026 r. Wnioskodawca – w odpowiedzi na pytania tutejszego organu zawarte w wezwaniu II z dnia 19 stycznia 2026 r., znak 0112-KDSL2-2.440.533.2025.2.AS – Wnioskodawca potwierdził, że seria (…) zdjęć (przedstawiających (…)) przesłanych w dniu 23 grudnia 2025 r. to wszystkie zdjęcia, które (…) zamówił w ramach jednego, konkretnego zamówienia i które mają być przedmiotem analizy przez tutejszy organ w ramach postępowania o wydanie WIS w przedmiotowej sprawie.

Ponadto, Wnioskodawca wyjaśnił, że klient/(…) aby nabyć zdjęcie w wersji elektronicznej musi kupić zdjęcie w wersji papierowej. Nie musi nabywać zdjęcia w wersji na płótnie. Może to zrobić dodatkowo oraz, że zdjęcia, które mają być przedmiotem analizy w ramach niniejszej sprawy zostały nabyte przez (…) w formie papierowej i elektronicznej.

 

Dodatkowo, w nawiązaniu do treści wezwania nr I, Wnioskodawca wskazał, że usługa będąca przedmiotem wniosku o wydanie WIS jest, zdaniem Wnioskodawcy, oznaczona kodem 74.20 według Klasyfikacji PKWiU 2015.

 

Z kolei, w piśmie z dnia 9 lutego 2026 r. Wnioskodawca wskazał, że w celu wykonania sesji zdjęciowej wykonał następujące czynności:

1) Ustalenie koncepcji sesji zdjęciowej.

Wnioskodawca opracował szczegółową koncepcję sesji, określając temat przewodni, styl fotografii, kolorystykę, klimat wizualny oraz planowane efekty końcowe.

2) Dobór lokalizacji.

Na podstawie koncepcji sesji, Wnioskodawca wybrał konkretną lokalizację. Dokonał wizji lokalnej, sprawdzając warunki oświetleniowe, dostępność prądu, tło oraz inne elementy wpływające na jakość zdjęć. Następnie zarezerwował miejsce i uzyskał zgody na przeprowadzenie sesji.

3) Przygotowanie sprzętu fotograficznego.

Wnioskodawca sprawdził stan techniczny używanego sprzętu fotograficznego (aparat, obiektywy, statywy, lampy błyskowe, akumulatory, karty pamięci). Skalibrował sprzęt. Przygotował kompletny zestaw narzędzi potrzebnych do realizacji sesji.

4) Przygotowanie planu sesji i harmonogramu pracy.

Wnioskodawca sporządził szczegółowy plan przebiegu sesji, obejmujący kolejność ujęć, przerwy, czas przygotowania poszczególnych stylizacji. Wnioskodawca ustalił ramy czasowe realizacji każdego z etapów sesji.

5) Transport i montaż sprzętu.

Wnioskodawca przewiózł sprzęt fotograficzny do wybranej lokalizacji i dokonał jego rozłożenia, montując stanowiska oświetleniowe, przygotowane wcześniej tło, rekwizyty, statywy i inne elementy techniczne.

6) Wykonanie sesji zdjęciowej.

Wnioskodawca przeprowadził sesję, wykonał poszczególne ujęcia, dbając o odpowiednią kompozycję, ustawienie światła, ostrość oraz ekspozycję. Na bieżąco weryfikował jakość zdjęć i dokonywał korekt technicznych.

7) Zabezpieczenie materiału zdjęciowego.

Po zakończeniu sesji zdjęcia zostały zgrane na komputer, Wnioskodawca utworzył kopie zapasowe na dyskach zewnętrznych. Materiał został katalogowany i oznaczony zgodnie z wewnętrznymi standardami Wnioskodawcy.

8) Selekcja zdjęć.

Wnioskodawca dokonał przeglądu wszystkich wykonanych fotografii, wybrał najlepsze ujęcia spełniające założenia sesji i oczekiwania klienta.

9) Postprodukcja zdjęć.

Wyselekcjonowane fotografie Wnioskodawca poddał obróbce cyfrowej wedle swojej indywidualnej wizji, obejmującej m.in. korektę kolorów, retusz, dopasowanie kontrastu i światła, kadrowanie. Wnioskodawca użył do tego specjalistycznego oprogramowania graficznego.

10) Przygotowanie finalnych plików.

Po zakończeniu obróbki zdjęcia zostały wyeksportowane w odpowiednich formatach i rozdzielczościach. Każdy plik został opatrzony nazwą.

11) Przekazanie materiału klientowi.

Przekazanie materiału klientowi odbyło się za pomocą strony internetowej. Klient dokonał przeglądu zdjęć z Sesji i wybrał ujęcia, które chciał zakupić.

Pliki cyfrowe zostały klientowi dostarczone drogą mailową a zamówione wydruki zostały dostarczone kurierem pod wskazany adres.

Zdjęcia przekazane klientowi są archiwizowane w celu zabezpieczenia na wypadek utraty danych.

 

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 12 lutego 2026 r., znak 0112-KDSL2-2.440.533.2025.3.AS, tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 19 lutego 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Wnioskodawca nie skorzystał.

 

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

 

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

 

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1)       opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2)    klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a)    określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b)        stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3)       stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

 

Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

 

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

 

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy – stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

 

Jak stanowi art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

 

Stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r., poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3)    stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4)    stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

 

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod poz. 63 wskazano, bez względu na symbol PKWiU: „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2509) wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”.

 

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r., poz. 24, z późn. zm.), przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

 

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego – w myśl art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – są utwory:

1)    wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);

2)    plastyczne;

3)    fotograficzne;

4)    lutnicze;

5)    wzornictwa przemysłowego;

6)    architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;

7)    muzyczne i słowno-muzyczne;

8)    sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;

9)    audiowizualne (w tym filmowe).

 

Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny cechy konieczne, wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka. Utwór musi zatem wykazywać łącznie trzy cechy:

1)    stanowić przejaw działalności człowieka (twórcy);

2)    stanowić przejaw działalności twórczej;

3)    mieć indywidualny charakter.

 

O ile sens pierwszej z cech nie budzi wątpliwości, dwie pozostałe mają charakter ocenny. Jednakże stwierdzenie, że utwór to przejaw działalności twórczej uwypukla fakt, że utwór powinien stanowić rezultat działalności o charakterze kreacyjnym. Przesłanka ta, niekiedy określana przesłanką „oryginalności” utworu, kładzie nacisk na aspekt przedmiotowy, tj. odnoszący się do samego wytworu ludzkiego umysłu. Spełniona zostaje, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Nie może natomiast być uznany za utwór i objęty ochroną prawa autorskiego taki przejaw ludzkiej aktywności umysłowej, który jest rutynowy, standardowy lub typowy. Podkreśla to konieczność łącznego traktowania obu z wymienionych w pkt 2 i pkt 3 cech. Sam „przejaw działalności twórczej” nie jest warunkiem wystarczającym do zakwalifikowania określonego wytworu jako przedmiotu prawa autorskiego. Konieczne jest, by wytwór taki miał indywidualny charakter, tzn. żeby cechował się indywidualnością. Muszą zatem charakteryzować go dostatecznie doniosłe różnice w porównaniu z uprzednio wytworzonymi produktami intelektualnymi.

 

Kryteria powyższe były precyzowane w orzecznictwie. Przykładowo w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2006 r., sygn. akt III CSK 40/05 stwierdzono, że „rezultat wysiłku intelektualnego nie może być rutynowy, standardowy i typowy. Nie może być uznany za utwór i objęty ochroną prawa autorskiego taki przejaw ludzkiej aktywności umysłowej, któremu brak cech dostatecznie indywidualizujących, tj. odróżniających go od innych wytworów podobnego rodzaju i przeznaczenia”.

 

W innym orzeczeniu Sąd Najwyższy ocenił, że: „Proces tworzenia, w przeciwieństwie do pracy technicznej, polega na tym, że rezultat podejmowanego działania stanowi projekcję wyobraźni osoby, od której pochodzi, zmierzając do wypełniania tych elementów wykonywanego zadania, które nie są jedynie wynikiem zastosowania określonej wiedzy, sprawności, surowców, urządzeń bądź technologii. (…) Wymaganie nowości nie jest niezbędną cechą twórczości jako przejawu intelektualnej działalności człowieka. Utwór może być kompilacją wykorzystującą dane powszechnie dostępne pod warunkiem, że ich wybór, segregacja, sposób przedstawienia ma znamiona oryginalności” (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2006 r., I CK 281/05).

 

Nie każde dzieło (utwór) spełnia przesłanki utworu w rozumieniu ww. ustawy. Dotyczy to w szczególności świadczenia będącego powieleniem innych prac, a więc niebędących rezultatem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, jak również prac typowych, zawierających powtarzalne, nieoryginalne rozwiązania. Świadczenia (utwory) takie nie podlegają ochronie autorsko-prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

 

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

 

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

 

Odwołując się do pojęcia „twórcy” w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wskazać należy, że twórcą w jej rozumieniu jest nie tylko jedyny twórca utworu, ale również osoby, które są współtwórcami stworzonego dzieła. Wykładnia systemowa zewnętrzna, oparta na zapisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych prowadzi do wniosku, że twórcą jest osoba fizyczna, która wykonała dany utwór sama lub z udziałem innych współtwórców.

 

Jak wynika z powołanych przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej, ustalony w jakiejkolwiek postaci. Przejawem działalności twórczej jest uzewnętrzniony rezultat działalności twórcy.

 

Jednocześnie wskazać należy, że w myśl postanowień rozdziału 5 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, autorskie prawa majątkowe do utworu mogą przejść na inne osoby na podstawie umowy o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub na podstawie umowy o korzystanie z utworu, zwanej licencją.

 

Według art. 41 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:

1)     autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy;

2)     nabywca autorskich praw majątkowych może przenieść je na inne osoby, chyba że umowa stanowi inaczej.

 

Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z utworu, zwana dalej „licencją”, obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione (art. 41 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

 

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji pojęcia „honorarium”, zatem można wyjaśnić jego znaczenie posługując się Słownikiem Języka Polskiego (Słownik Współczesnego Języka Polskiego, Wydawnictwo Wilga, Warszawa 1996, str. 309), według którego „honorarium to wynagrodzenie za pracę w wolnych zawodach”; ustawa ta nie definiuje także pojęcia „wolnego zawodu”. Nie oznacza to jednak, że wynagrodzenie otrzymane z tytułu udzielenia licencji do utworu, nie stanowi wynagrodzenia za pracę w wolnym zawodzie o charakterze honorarium, a wynagrodzenia za wykonaną pracę nie można utożsamiać z zapłatą za usługę wykonaną w ramach działalności gospodarczej.

 

Podsumowując, gdy usługi są wykonywane przez twórcę w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych i stanowią przedmiot autorskich praw majątkowych do utworu, a wynagrodzenie w formie honorarium odbywa się z przeniesieniem ww. praw, to z uwagi na nierozerwalność powyższych czynności, tj. sprzedaży usługi oraz praw autorskich, świadczenie to stanowi „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2509) wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”, wymienione w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy.

 

W powołanym wyżej art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca określił definicję utworu. Zgodnie z tym przepisem przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

 

Z powyższego przepisu wynika, że dany wytwór ludzkiej działalności musi spełniać dwie cechy, aby mógł zostać uznany za utwór. Kryteriami tymi jest twórczość oraz indywidualny charakter.

 

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej osobiście wykonuje indywidualne sesje zdjęciowe w pomieszczeniach zamkniętych oraz w plenerze. Usługa będąca przedmiotem wniosku dotyczy indywidualnej sesji fotograficznej (…) wykonanej w (…).

 

Analiza zdjęć wykonanych w ramach ww. sesji, które (…) nabył (w formie papierowej i elektronicznej) w ramach jednego, konkretnego zamówienia to (…) fotografii przedstawiające tą samą postać – (…).

 

Zauważyć należy, że wykonane przez Wnioskodawcę ww. fotografie mają (…), odróżniając się od tradycyjnych, schematycznych zdjęć. Wynika to z autorskiego sposobu kadrowania, doboru perspektywy, ustawienia fotografowanych osób oraz zmiennych warunków realizacji sesji, takich jak oświetlenie, przestrzeń i czas wykonania zdjęć. Sceneria, tło i rekwizyty zostały dobierane z dbałością o detale, z uwzględnieniem m.in. (…). Aby uzyskać unikalny, autorski charakter, Wnioskodawca musiał podjąć szereg decyzji twórczych, które wpływają na ostateczny wygląd i nastrój fotografii: wybrać koncepcję obrazu, zastosować efekty specjalne, świadomie użyć i ustawić dekoracje i rekwizyty, dobrać oświetlenie, określić pozę przybraną przez osobę fotografowaną. Ponadto każde zdjęcie podlega autorskiej obróbce graficznej opartej na subiektywnych decyzjach twórczych Wnioskodawcy. Co istotne, naturalne, spontaniczne zachowania (…) oraz jednorazowość uchwyconych momentów wykluczają możliwość wiernego odtworzenia tych samych ujęć. W konsekwencji każda sesja zdjęciowa stanowi odrębny i unikalny efekt pracy twórczej, którego nie można powielić w sposób identyczny. Tym samym powstałe zdjęcia nie są prostym odwzorowaniem rzeczywistości, lecz stanowią interpretację fotografa, jego subiektywną koncepcję.

 

Wobec powyższego, należy stwierdzić, że wykonane przez Wnioskodawcę zdjęcia, które (…) nabył w ramach jednego, konkretnego zamówienia, są efektem pracy angażującej wyobraźnię, niepowtarzalnym, niestandardowym, o twórczym charakterze. Wykorzystując zatem dostępne narzędzia i technologie w połączeniu z własną wizją artystyczną Wnioskodawca stworzył nowy wytwór intelektu – utwór.

 

Ponadto, zgodnie z (…).

 

Zatem, ponieważ jak wskazano wyżej, stworzone przez Wnioskodawcę osobiście w ramach sesji zdjęcia, które (…) nabył w ramach jednego zamówienia, stanowią utwór w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wynagrodzenie otrzymane przez Wnioskodawcę w formie honorarium autorskiego obejmowało zarówno wykonanie sesji, jak i udzielenie nabywcy licencji niewyłącznej na korzystanie ze zdjęć. W związku z powyższym, w analizowanym przypadku usługa – wykonanie indywidualnej sesji fotograficznej (…) wraz z przekazaniem (…) licencji na korzystanie ze zdjęć zakupionych w ramach zamówienia stanowi „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2509) wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”, o których mowa w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy. Tym samym usługa ta podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy.

 

W tym miejscu należy zaznaczyć, że usługi twórców i artystów wykonawców, o których mowa w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy, są opodatkowane 8% stawką podatku od towarów i usług bez względu na symbol PKWiU tych usług. Skoro zatem – jak rozstrzygnięto wyżej – świadczona przez Wnioskodawcę usługa wykonania przez Wnioskodawcę indywidualnej sesji fotograficznej (…) wraz z przekazaniem (…) licencji na korzystanie ze zdjęć zakupionych w ramach zamówienia stanowi usługę wymieniona w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy, to wskazywanie klasyfikacji PKWiU dla tejże usługi stało się bezprzedmiotowe.

 

Informacje dodatkowe

 

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

 

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

 

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

-        podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

-        usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

 

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

 

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1)    następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2)    wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

-        w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

 

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

-        klasyfikacja usługi, lub

-        stawka podatku właściwa dla usługi lub

-        podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

 

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

 

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

 

POUCZENIE

 

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

 

Odwołanie, zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

 

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).