Interpretacja 0112-KDSL2-2.440.643.2024.9.EZW

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 20 grudnia 2024 r. (data wpływu 20 grudnia 2024 r.), uzupełnionego pismem z dnia 13 stycznia 2025 r. (data wpływu 13 stycznia 2025 r.) oraz pismem z dnia 19 lutego 2025 r. (data wpływu 19 lutego 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: usługa – dostęp do bazy naukowych czasopism elektronicznych w ramach importu usług

Opis świadczenia: Wnioskodawca zawarł z zagranicznym podmiotem umowę, na podstawie której nabył niewyłączne, niezbywalne prawo dostępu do elektronicznej bazy czasopism naukowych. Zgodnie z umową Wnioskodawca jest uprawniony do dostarczenia subskrybowanych produktów m.in. na rzecz (…). Baza czasopism elektronicznych zawiera wiele publikacji z różnych dziedzin nauki, a Wnioskodawca nabył dostęp do wybranych tytułów, m.in. do czasopism z dziedziny (…). Dostęp do czasopism jest możliwy tylko dla autoryzowanych użytkowników, którym jest każda osoba korzystająca z sieci (…) oraz przez serwer (…). Wnioskodawca przesłał dostawcy zakres wszystkich numerów IP, które są uprawnione do wejścia do bazy. Wnioskodawca oraz osoby upoważnione do korzystania z bazy czasopism elektronicznych są uprawnieni do: (…). Wynagrodzenie za świadczenie usług wypłacane przez Wnioskodawcę stanowi opłatę za dostęp do czasopism elektronicznych. Wnioskodawca nabywając usługę elektronicznego dostępu do czasopism objętą niniejszym wnioskiem rozpoznaje import usług.

Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 63

Stawka podatku od towarów i usług: 23%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 20 grudnia 2024 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 13 stycznia 2025 r. poprzez założenie przez Wnioskodawcę konta w e-Urzędzie Skarbowym oraz wyrażenie zgody na doręczanie pism na to konto, a także w dniu 19 lutego 2025 r. poprzez podpis pod oświadczeniem, o którym mowa w art. 42b ust. 3 ustawy, wskazanie statusu Wnioskodawcy, a także udzielenie informacji i przesłanie dokumentów dotyczących usługi będącej przedmiotem wniosku.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi

(…) Wnioskodawca zawarł z zagranicznym podmiotem umowę, na podstawie której nabył niewyłączne, niezbywalne prawo dostępu do elektronicznej bazy czasopism naukowych. Zgodnie z umową Wnioskodawca jest uprawniony do dostarczenia subskrybowanych produktów m.in. na rzecz (…).

Baza czasopism elektronicznych (…) zawiera wiele publikacji z różnych dziedzin nauki, a Wnioskodawca nabył dostęp do wybranych tytułów, m.in. do czasopism z dziedziny (…).

Wnioskodawca oraz osoby upoważnione do korzystania z bazy czasopism elektronicznych są uprawnieni do:

(…)

Ponadto Wnioskodawca może (…).

Wynagrodzenie za świadczenie usług wypłacane przez Wnioskodawcę stanowi opłatę za dostęp do czasopism elektronicznych.

Jednocześnie Wnioskodawca zaznacza, że czasopisma, do których zakupił dostęp nie są czasopismami regionalnymi, czy lokalnymi. Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że zakupiono dostęp do czasopism w wersji tekstowej.

Wnioskodawca nabywając usługę elektronicznego dostępu do czasopism objętą niniejszym wnioskiem rozpoznaje import usług, w ramach którego odprowadza podatek należny na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

Stanowisko Wnioskodawcy

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż usługa dostępu do czasopism elektronicznych, które nie są czasopismami lokalnymi lub regionalnymi będzie opodatkowana 8% stawką VAT.

Zgodnie bowiem z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem, (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 138i ust. 4.

Z kolei w myśl art. 146aa ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytułu załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Na podstawie powyższych regulacji dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż usługi związane z wyżywieniem sklasyfikowanych pod PKWiU 56 stawka podatku wynosi 8%.

Załącznik nr 3 do ustawy zawiera wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7%.

W poz. 17 wspomnianego załącznika wskazano: książki, gazety, obrazki i pozostałe wyroby przemysłu poligraficznego, drukowane; manuskrypty, maszynopisy i plany – wyłącznie towary objęte następującymi CN:

1) ex 4902 Gazety, dzienniki i czasopisma, nawet ilustrowane lub zawierające materiały reklamowe – z wyłączeniem czasopism regionalnych lub lokalnych,

2) ex 4911 Pozostałe artykuły drukowane, włącznie z drukowanymi obrazkami i fotografiami – wyłącznie roczniki, z wyłączeniem czasopism regionalnych lub lokalnych.

Jednocześnie z pozycji 72 załącznika nr 3 do ustawy wynika, że 8% stawką VAT objęte jest również dostarczanie drogą elektroniczną publikacji objętych poz. 17 oraz objętych poz. 19 pkt 2 i 6 załącznika nr 10, z wyłączeniem publikacji które w całości lub w przeważającej mierze składają się z treści wideo lub możliwej do odsłuchania muzyki.

Zgodnie z notami HS cechą wyróżniającą publikację objęte pozycją 4902 jest to, że stanowią one jedno wydawnictwo w ciągłej serii publikowane pod tym samym tytułem w regularnych odstępach czasu, przy czym każde wydanie jest datowane (nawet poprzez wskazanie tylko pory roku, np. „Wiosna 1996”), a często również numerowane. Mogą być nieoprawione lub oprawione w papier, ale jeżeli są oprawione w inny sposób lub jeżeli jedna okładka zawiera więcej niż jedno wydanie, pozycja ta ich nie obejmuje (pozycja 4901). Publikacje te zazwyczaj zawierają głównie materiał do czytania, mogą być również bogato ilustrowane, a nawet mogą zawierać przede wszystkim materiał obrazkowy. Mogą również zawierać materiały reklamowe.

Pozycja ta obejmuje następujące rodzaje publikacji:

1) Gazety, codzienne lub cotygodniowe, w postaci nieoprawionych arkuszy materiału drukowanego, zawierającego głównie bieżące wiadomości na tematy ogólne, a także zazwyczaj artykuły literackie na tematy bieżące, historyczne, biograficzne itd. Na ogół sporo miejsca zajmują w nich również ilustracje, ogłoszenia i reklamy.

2) Dzienniki i pozostałe czasopisma, wydawane raz na tydzień, raz na dwa tygodnie, raz na miesiąc, raz na kwartał lub raz na pół roku, w postaci publikacji gazetowych lub oprawionych w papier. Mogą być poświęcone głównie informacjom na tematy fachowe (np. prawnicze, medyczne, finansowe, handlowe, z zakresu mody lub sportu), mające określoną grupę odbiorców, w którym to przypadku wydawane są często przez lub dla organizacji grupowych. Mogą mieć również bardziej ogólną tematykę, jak np. normalny magazyn literacki. Zaliczają się tu czasopisma wydawane przez lub dla przemysłowych grup interesów (np. producentów pojazdów silnikowych) w celu rozbudzania zainteresowania ich produktami, czasopisma branżowe rozchodzące się normalnie wśród pracowników danej branży itd., oraz czasopisma takie jak magazyny mody, które może wydawać handlowiec lub jakiś związek do celów reklamowych.

Jak wynika z poz. 17 pkt 1 załącznika nr 3 do ustawy, czasopisma – z wyjątkiem czasopism regionalnych lub lokalnych, objęte CN 4902 są opodatkowane 8% stawką VAT. Wskazana stawka VAT znajduje zastosowanie również do usługi dostarczania czasopism elektronicznych wskazanych w poz. 17 (z wyjątkiem czasopism które w całości lub w przeważającej mierze składają się z treści wideo lub możliwej do odsłuchania muzyki).

W ocenie Wnioskodawcy nabywane czasopisma elektroniczne spełniają warunki wskazane w poz. 17 pkt 1 oraz poz. 72 załącznika nr 3 do ustawy. Po pierwsze Wnioskodawca nabył dostęp do czasopism branżowych, które są publikowane o określonej częstotliwości (ze względu na ilość różnych tytułów nie sposób wskazać konkretnie częstotliwości publikacji dla danego tytułu). Ponadto Wnioskodawca nabył dostęp do wersji tekstowej czasopism elektronicznych.

Tym samym w ocenie Wnioskodawcy usługę dostępu do czasopism elektronicznych należy opodatkować 8% stawką VAT.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w innych wiążących informacjach stawkowych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, czego przykładem jest WIS z dnia 10 marca 2022 r. 0110-KSI2-1.442.2.2022.4.BP.

W piśmie z dnia 19 lutego 2025 r. (data wpływu 19 lutego 2025 r.), będącym uzupełnieniem wniosku, Wnioskodawca – w odpowiedzi na pytania tutejszego organu zawarte w części III wezwania II z dnia 12 lutego 2025 r., znak 0112-KDSL2-2.440.643.2024.2.EZW – udzielił następujących informacji:

1) Czy Wnioskodawca otrzymał dostęp wyłącznie do czasopism wymienionych na „(…)” dołączonej do wniosku? Jeżeli nie, należy przesłać kompletną listę czasopism, do których dostęp otrzymał Wnioskodawca.

Odpowiedź: Tak, w ramach umowy, na którą została wystawiona faktura (…) Wnioskodawca otrzymał wyłącznie tytuły wymienione na liście (…).

Odpowiedzi na pytania 2-10 dotyczą wszystkich tytułów z listy.

2) Czy czasopisma, do których Wnioskodawca otrzymał dostęp, składają się głównie z materiału tekstowego dowolnego rodzaju? Jaki jest procentowy udział tekstu w danym czasopiśmie?

Odpowiedź: Czasopisma, do których Wnioskodawca otrzymał dostęp, składają się wyłącznie z materiału tekstowego. Sporadycznie do poszczególnych artykułów dołączone są tabele, wykresy, grafiki.

3) Czy czasopisma stanowią jedno wydawnictwo w ciągłej serii publikowane pod tym samym tytułem w regularnych odstępach czasu (raz na tydzień, raz na dwa tygodnie, raz na miesiąc, raz na kwartał lub raz na pół roku, a może stanowią roczniki)?

Odpowiedź: Wszystkie czasopisma stanowią jedno wydawnictwa w serii ciągłej. Każde z nich posiada numer ISSN.

4) Czy każde czasopismo jest datowane?

Odpowiedź: Tak.

5) Czy każde czasopismo jest numerowane?

Odpowiedź: Tak.

6) Czy czasopisma stanowią części większych prac (takich jak publikacje encyklopedyczne) i wydawane są w postaci odrębnych zeszytów (numerów) objętych wspólnym tytułem, ukazujących się w odstępach tygodniowych, dwutygodniowych itd. przez określony i z góry wyznaczony czas?

Odpowiedź: W ramach umowy, na którą została wystawiona faktura są to tylko czasopisma.

7) Czy czasopisma składają się/nie składają się w całości lub w przeważającej mierze z treści video lub możliwej do odsłuchania muzyki?

Odpowiedź: Nie, czasopisma nie składają się w całości ani w przeważającej mierze z treści video lub możliwej do odsłuchania.

8) Czy czasopisma są ilustrowane?

Odpowiedź: Nie, ale mogą sporadycznie pojawić się ilustracje odnoszące się do tekstu.

9) Czy czasopisma zawierają materiały reklamowe?

Odpowiedź: Nie.

10) Czy czasopisma posiadają wersję papierową? Jeśli tak, to czy występują różnice pomiędzy czasopismami w wersji elektronicznej i papierowej?

Odpowiedź: Część z nich tak, ale nie ma różnic pomiędzy czasopismami w wersji elektronicznej i papierowej, natomiast w ramach umowy, do której wystawiono fakturę (…), Wnioskodawca wykupił jedynie usługę dostępu elektronicznego.

11) Jaka jest właściwa klasyfikacja wg kodu Nomenklatury scalonej (CN) dla każdego z czasopism?

Odpowiedź: W ramach umowy, do której została wystawiona faktura (…), która dotyczy dostępu do kolekcji czasopism (…). Jest to usługa cyfrowa, nieposiadająca kodu CN. Drukowanymi odpowiednikami czasopism, które są przedmiotem usługi będą natomiast towary sklasyfikowane pod kodem CN 4902 90 00.

Ponadto, w celu przeprowadzenia pełnej analizy przedmiotu sprawy objętej wnioskiem o wydanie WIS, tutejszy organ poprosił o wskazanie adresu, pod którym może zapoznać się z czasopismami oraz o podanie hasła i loginu pozwalającego na elektroniczny dostęp do czasopism będących przedmiotem nabywanej usługi.

W odpowiedzi na powyższą prośbę tutejszego organu, Wnioskodawca wskazał, że:

„Dostęp do czasopism znajduje się pod adresem: (…).

Wnioskodawca nie posiada indywidualnych loginów, ponieważ dostęp jest możliwy tylko dla autoryzowanych użytkowników, którym jest każda osoba korzystająca z sieci (…) oraz przez serwer (…). Wnioskodawca przesłał dostawcy zakres wszystkich numerów IP, które są uprawnione do wejścia do bazy”.

Do ww. pisma dołączono:

(…)

(…)

W dniu 25 sierpnia 2025 r. tutejszy organ przeprowadził dowód z urzędu poprzez zapoznanie się z materiałami dostępnymi na (…), wskazanej przez Wnioskodawcę w uzupełnieniu wniosku.

W wyniku przeprowadzonych czynności ustalono, że (…) jest sporządzona wyłącznie (…). Dostęp poprzez tą platformę bez zalogowania pozwala zapoznać się z informacjami sporządzonymi w (…) o danym czasopiśmie, zobaczyć okładkę danego czasopisma, natomiast nie pozwala na zapoznanie się z treścią każdego czasopisma.

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111 z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2025 r. nr 0112-KDSL2-2.440.643.2024.8.EZW tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Do postanowienia załączono protokół z zapoznania się z materiałami dostępnymi na (…), wskazanej przez Wnioskodawcę w uzupełnieniu wniosku, który został sporządzony w dniu 25 sierpnia 2025 r. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 5 września 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego Wnioskodawca nie skorzystał.

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy – towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

Z art. 41 ust. 2 ustawy wynika, że dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Z kolei, na mocy art. 41 ust. 2a ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 5%, z zastrzeżeniem art. 138i ust. 4.

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r., poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

W załączniku nr 10 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 5%, w poz. 19 wskazano CN ex 49 „Książki, gazety, obrazki i pozostałe wyroby przemysłu poligraficznego, drukowane; manuskrypty, maszynopisy i plany – wyłącznie towary objęte następującymi CN:

1) ex 4901 Książki, broszury, ulotki i podobne materiały, drukowane, nawet w pojedynczych arkuszach – z wyłączeniem ulotek,

2) ex 4902 Gazety, dzienniki i czasopisma, nawet ilustrowane lub zawierające materiały reklamowe – wyłącznie czasopisma regionalne lub lokalne,

3) 4903 00 00 Książki dla dzieci, obrazkowe, do rysowania lub kolorowania,

4) 4904 00 00 Nuty drukowane lub w rękopisie, nawet ilustrowane lub oprawione,

5) 4905 Mapy i mapy hydrograficzne lub podobne mapy wszelkich rodzajów, włączając atlasy, mapy ścienne, plany topograficzne i globusy, drukowane,

6) ex 4911 Pozostałe artykuły drukowane, włącznie z drukowanymi obrazkami i fotografiami – wyłącznie czasopisma regionalne lub lokalne”.

Dodać należy, że przez oznaczenie ex rozumie się zakres towarów i usług węższy niż określony odpowiednio w danym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) lub danym grupowaniu klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej (art. 2 pkt 30 ustawy).

Zatem umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) ma na celu zawężenie stosowania obniżonej stawki podatku VAT tylko do towarów należących do wymienionego działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN), spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę.

Na podstawie poz. 24 załącznika nr 10 do ustawy, stawkę w wysokości 5% stosuje się bez względu na symbol PKWiU do usług dostarczania drogą elektroniczną publikacji objętych poz. 19, z wyłączeniem:

- publikacji, które w całości lub w przeważającej mierze składają się z treści wideo lub możliwej do odsłuchania muzyki,

- czasopism regionalnych lub lokalnych.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 17 wskazano CN ex 49 „Książki, gazety, obrazki i pozostałe wyroby przemysłu poligraficznego, drukowane; manuskrypty, maszynopisy i plany – wyłącznie towary objęte następującymi CN:

1) ex 4902 Gazety, dzienniki i czasopisma, nawet ilustrowane lub zawierające materiały reklamowe – z wyłączeniem czasopism regionalnych lub lokalnych,

2) ex 4911 Pozostałe artykuły drukowane, włącznie z drukowanymi obrazkami i fotografiami – wyłącznie roczniki, z wyłączeniem czasopism regionalnych lub lokalnych”.

Natomiast w poz. 72 załącznika nr 3 do ustawy wskazano, że stawkę w wysokości 8% stosuje się bez względu na symbol PKWiU, do usług dostarczania drogą elektroniczną publikacji objętych poz. 17 oraz objętych poz. 19 pkt 2 i 6 załącznika nr 10, z wyłączeniem publikacji, które w całości lub w przeważającej mierze składają się z treści wideo lub możliwej do odsłuchania muzyki.

Jak wynika z ww. przepisów (poz. 24 załącznika nr 10 do ustawy oraz poz. 72 załącznika nr 3 do ustawy) stawka w wysokości 5% lub 8% ma zastosowanie dla usług dostarczania drogą elektroniczną publikacji takich jak m.in. czasopisma sklasyfikowane do pozycji CN 4902 Nomenklatury scalonej oraz pozostałe artykuły drukowane, włącznie z drukowanymi obrazkami i fotografiami objęte pozycją CN 4911 – lecz wyłącznie roczniki.

Zaznaczyć należy, że powołane wyżej przepisy w zakresie obniżonych stawek podatku od towarów i usług są odzwierciedleniem dyrektywy Rady (UE) 2018/1713 z dnia 6 listopada 2018 r. zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE (Dz. Urz. UE L z 2018 r. nr 286/20) w odniesieniu do stawek podatku od wartości dodanej stosowanych do książek, gazet i czasopism.

Zgodnie z art. 1 dyrektywy Rady (UE) 2018/1713, w dyrektywie 2006/112/WE wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 98 ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Stawki obniżone nie mają zastosowania do usług świadczonych drogą elektroniczną, z wyjątkiem usług określonych w załączniku III pkt 6.”;

2) w art. 99 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, oprócz stawek, o których mowa w art. 98 ust. 1, państwa członkowskie, które w dniu 1 stycznia 2017 r. stosowały – zgodnie z prawem Unii – stawki obniżone niższe niż stawka minimalna określona w niniejszym artykule lub przyznawały zwolnienia z prawem do odliczenia VAT zapłaconego na poprzednim etapie w odniesieniu do dostaw określonych towarów, o których mowa w załączniku III pkt 6, mogą również stosować takie samo opodatkowanie VAT w przypadku, gdy dostawa odbywa się drogą elektroniczną, zgodnie z załącznikiem III pkt 6.”;

3) załącznik III pkt 6 otrzymuje brzmienie:

„(6) dostarczanie, w tym w formie wypożyczeń w bibliotekach, książek, gazet i czasopism, na nośnikach fizycznych, dostarczanych drogą elektroniczną albo na oba sposoby (łącznie z broszurami, ulotkami i podobnymi materiałami drukowanymi, książeczkami obrazkowymi, do rysowania lub kolorowania dla dzieci, nutami drukowanymi lub w postaci rękopisu, mapami, mapami hydrograficznymi lub podobnymi), innych niż publikacje, które w całości lub w przeważającej mierze służą celom reklamowym, oraz innych niż publikacje, które w całości lub w przeważającej mierze składają się z treści wideo lub możliwej do odsłuchania muzyki".

Ponadto w kwestii opodatkowania książek na nośnikach cyfrowych wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który w orzeczeniu w sprawie C-390/15 (EU:C:2017:174) w pkt 41 wskazał, że: „(...) zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału zasada równego traktowania wymaga, aby porównywalne sytuacje nie były traktowane w odmienny sposób, a sytuacje odmienne nie były traktowane w sposób jednakowy, chyba że takie traktowanie jest obiektywnie uzasadnione (wyroki: z dnia 12 listopada 2014 r., Guardian Industries i Guardian Europe/Komisja, C-580/12 P, EU:C:2014:2363, pkt 51; z dnia 4 maja 2016 r., Pillbox 38, C-477/14, EU:C:2016:324, pkt 35).

(...)

W konsekwencji należy stwierdzić, że w świetle celu art. 98 ust. 2 zmienionej dyrektywy 2006/112 w związku z pkt 6 załącznika III do tej dyrektywy dostawa książek cyfrowych na wszystkich nośnikach fizycznych, z jednej strony, oraz dostawa książek cyfrowych drogą elektroniczną, z drugiej strony, stanowią sytuacje podobne” (pkt 49).

W związku z powyższym publikacje dostarczane drogą elektroniczną powinny być objęte tym samym preferencyjnym traktowaniem pod względem stawki podatku od towarów i usług, jak publikacje dostarczane na wszelkich nośnikach fizycznych.

Uzasadnionym przy tym jest, aby zakres przedmiotowy publikacji drukowanych oraz dostarczanych na innych nośnikach fizycznych, jak również dostarczanych drogą elektroniczną był tożsamy.

Stąd też poz. 72 załącznika nr 3 do ustawy, jak również poz. 24 załącznika nr 10 do ustawy odwołują się do tak określonego zakresu również w odniesieniu do wydawnictw dostarczanych drogą elektroniczną.

Przy czym przez usługi elektroniczne – na podstawie art. 2 pkt 26 ustawy – rozumie się usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 282/2011.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, z późn. zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011, do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.

W myśl ust. 2 ww. artykułu, ust. 1 obejmuje w szczególności:

a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego modyfikacjami lub nowszymi wersjami;

b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;

c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez usługobiorcę;

d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;

e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości, informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);

f) usługi wyszczególnione w załączniku I.

W ww. załączniku I w pozycji „3. Punkt 3 załącznika II do dyrektywy 2006/112/WE” wyszczególniono usługi dotyczące zawartości książek w formie cyfrowej i innych publikacji elektronicznych.

Uwzględniając powyższe należy uznać, że przepisy dotyczące wydawnictw książkowych, nut, map i wydawnictw prasowych drukowanych odwołują się w sposób tożsamy do ww. wydawnictw dostarczanych drogą elektroniczną. Określone przedmiotowo wydawnictwa mogą korzystać ze stawek obniżonych, gdy są dostarczane na nośnikach fizycznych, drogą elektroniczną albo na oba te sposoby. W przypadku publikacji dostarczanych drogą elektroniczną istotna jest nie forma, a treść udostępniana czytelnikom. W pierwszej kolejności należy zatem dokonać oceny klasyfikowanych publikacji pod kątem cech wskazanych w CN niezbędnych do uznania ich za publikacje, o których mowa w poz. 17 zał. nr 3 do ustawy lub w poz. 19 załącznika nr 10 do ustawy, z wyłączeniem:

- publikacji, które w całości lub w przeważającej mierze składają się z treści wideo lub możliwej do odsłuchania muzyki,

- czasopism regionalnych lub lokalnych.

Jak bowiem wynika z przywołanych przepisów stawka obniżona ma zastosowanie do dostarczania drogą elektroniczną czasopism, które są klasyfikowane do odpowiednich, wskazanych w ustawie pozycji Nomenklatury scalonej (CN). Taka sytuacja wymaga zawsze porównania, czy dostęp elektroniczny jest odwzorowaniem czasopisma, ewentualnie posiada cechy czasopisma o określonym kodzie CN.

Jeżeli czasopismo korzysta ze stawki obniżonej 5% lub 8%, to również dostęp elektroniczny (dostarczanie drogą elektroniczną tego czasopisma) powinien być opodatkowany taką samą stawką.

Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, Wnioskodawca zawarł z zagranicznym podmiotem umowę, na podstawie której nabył niewyłączne, niezbywalne prawo dostępu do elektronicznej bazy czasopism naukowych. Zgodnie z umową Wnioskodawca jest uprawniony do dostarczenia subskrybowanych produktów m.in. na rzecz (…). Baza czasopism elektronicznych zawiera wiele publikacji z różnych dziedzin nauki, a Wnioskodawca nabył dostęp do wybranych tytułów, m.in. (…). Dostęp do czasopism jest możliwy tylko dla autoryzowanych użytkowników, którym jest każda osoba korzystająca z sieci (…) oraz przez serwer (…). Wnioskodawca przesłał dostawcy zakres wszystkich numerów IP, które są uprawnione do wejścia do bazy. Wnioskodawca oraz osoby upoważnione do korzystania z bazy czasopism elektronicznych są uprawnieni do:

(…)

Ponadto Wnioskodawca może (…).

Wynagrodzenie za świadczenie usług wypłacane przez Wnioskodawcę stanowi opłatę za dostęp do czasopism elektronicznych. Wnioskodawca nabywając usługę elektronicznego dostępu do czasopism objętą niniejszym wnioskiem rozpoznaje import usług.

Jak wskazał Wnioskodawca:

• czasopisma, do których otrzymał dostęp, składają się wyłącznie z materiału tekstowego. Sporadycznie do poszczególnych artykułów dołączone są tabele, wykresy, grafiki.

• Wszystkie czasopisma stanowią jedno wydawnictwo w serii ciągłej. Każde z nich posiada numer ISSN.

• Każde czasopismo jest datowane i numerowane.

• Czasopisma nie składają się w całości ani w przeważającej mierze z treści wideo lub możliwej do odsłuchania muzyki.

• Czasopisma nie są ilustrowane, ale mogą sporadycznie pojawić się ilustracje odnoszące się do tekstu.

• Czasopisma nie zawierają materiałów reklamowych.

• Część z czasopism posiada wersję papierową. Nie ma różnic pomiędzy czasopismami w wersji elektronicznej i papierowej.

• Drukowanymi odpowiednikami czasopism, które są przedmiotem usługi będą towary sklasyfikowane pod kodem CN 4902 90 00.

W tym miejscu podkreślić jeszcze raz należy, że istotą postępowania wszczętego przedmiotowym wnioskiem jest ustalenie, czy usługa dostępu do bazy naukowych czasopism elektronicznych stanowi usługę, o której mowa w poz. 72 załącznika nr 3 do ustawy lub usługę, o której mowa w poz. 24 załącznika nr 10 do ustawy i konsekwentnie ocena, czy usługa ta – na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy – może korzystać z opodatkowania preferencyjną stawką VAT w wysokości 8%, lub na podstawie art. 41 ust. 2a ustawy może korzystać z opodatkowania preferencyjną stawką VAT w wysokości 5%.

Jak już wyjaśniono, warunkiem zastosowania powyższej preferencji jest spełnienie przez wszystkie czasopisma, do których Wnioskodawca otrzymuje dostęp, warunków, o których mowa w poz. 72 załącznika nr 3 do ustawy oraz poz. 24 załącznika nr 10 do ustawy, tj. uznania, że wszystkie czasopisma, do których Wnioskodawca otrzymał dostęp, sklasyfikowane są do kodu CN 4902 zgodnie z pkt 1 poz. 17 załącznika nr 3 do ustawy lub zgodnie z pkt 2 poz. 19 załącznika nr 10 do ustawy.

Wnioskodawca wskazał, że „Drukowanymi odpowiednikami czasopism, które są przedmiotem usługi będą natomiast towary sklasyfikowane pod kodem CN 4902 90 00” oraz że czasopisma nie składają się w przeważającej mierze z treści wideo lub możliwej do osłuchania muzyki i nie zawierają materiałów reklamowych. W związku z tym, że – jak wskazano w uzupełnieniu wniosku – Wnioskodawca „nie posiada indywidualnych loginów, ponieważ dostęp jest możliwy tylko dla autoryzowanych użytkowników, którym jest każda osoba korzystająca z sieci (…) oraz przez serwer (…). Wnioskodawca przesłał dostawcy zakres wszystkich numerów IP, które są uprawnione do wejścia do bazy”, tutejszy organ nie może jednak zweryfikować, czy czasopisma, do których Wnioskodawca otrzymał dostęp w ramach usługi będącej przedmiotem wniosku zawierają treści reklamowe i składają się w całości lub w przeważającej mierze z treści wideo lub możliwej do odsłuchania muzyki.

Bez możliwości przeprowadzenia analizy pełnej treści publikacji zamieszczonych na (…), tutejszy organ nie ma możliwości przeprowadzenia rzetelnego postępowania, które potwierdziłoby, że usługa dostępu do tych czasopism może korzystać z preferencyjnej stawki podatku (5% lub 8%), bowiem tutejszy organ nie może sprawdzić, czy przedmiotowe czasopisma w całości lub w przeważającej mierze składają się z treści wideo lub możliwej do odsłuchania muzyki oraz czy zawierają materiały reklamowe.

Wnioskodawca nie udostępnił bowiem tutejszemu organowi loginów pozwalających na dostęp do treści publikacji, a dostęp możliwy jest tylko dla autoryzowanych użytkowników. Wnioskodawca przesłał w ramach postępowania co prawda (…), jednak – co potwierdzono podczas przeprowadzenia dowodu z urzędu – dostęp przez tę platformę pozwala organowi ustalić schemat wydawniczy publikacji, natomiast nie pozwala na zapoznanie się z treścią (zawartością) każdego czasopisma, aby zweryfikować i potwierdzić oświadczenia Wnioskodawcy wskazane powyżej.

W tym miejscu należy jeszcze raz zwrócić uwagę na art. 42a ustawy, zgodnie z którym wiążąca informacja stawkowa jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

WIS zatem jest decyzją wydawaną w wyniku przeprowadzenia stosownego postępowania dowodowego. Jak sama nazwa wskazuje – wiążąca informacja stawkowa – ma charakter wiążący, co oznacza, że zawarte w niej rozstrzygnięcie wiąże zarówno organy podatkowe, jak i jej adresata. Wiążąca informacja stawkowa stanowi instytucję, która ma wskazywać wnioskodawcy, w szczególności właściwą klasyfikację towaru, usługi bądź świadczenia kompleksowego oraz stawkę podatku. Głównym zatem zadaniem organu – w ramach ww. instytucji – jest w pierwszej kolejności przeprowadzenie wyczerpującego postępowania dowodowego, a następnie podjęcie rozstrzygnięcia.

W niniejszej sprawie, kluczowe są kryteria jakie ustawodawca wskazał do spełnienia, w celu zastosowania konkretnej stawki podatku od towarów i usług. Stąd też – zgodnie z art. 42b ust. 2 pkt 3 ustawy – obowiązkiem podmiotu wnioskującego o wydanie wiążącej informacji stawkowej jest przedstawienie tak szczegółowego opisu towaru, usługi bądź świadczenia kompleksowego, aby możliwe stało się dokonanie klasyfikacji oraz określenie stawki podatku. Kluczowe są zatem warunki, które Wnioskodawca musi spełnić aby umożliwić organowi podjęcie rozstrzygnięcia.

Nie jest więc możliwe podejmowanie rozstrzygnięcia na podstawie oświadczenia Wnioskującego, że „Drukowanymi odpowiednikami czasopism, które są przedmiotem usługi będą natomiast towary sklasyfikowane pod kodem CN 4902 90 00” oraz że czasopisma nie składają się w przeważającej mierze z treści wideo lub możliwej do osłuchania muzyki i nie zawierają materiałów reklamowych.

Organ podatkowy wydając WIS jest obowiązany wykazać istnienie poszczególnych faktów, dokonując ich oceny w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy.

Warto w tym miejscu przywołać wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 października 2021 r. sygn. akt I SA/Sz 675/21, w którym wyrażono opinię, że „(…) ciężar dowodzenia spoczywa na organie podatkowym prowadzącym postępowanie w sprawie WIS. Nie oznacza to jednak nieograniczonego niczym obowiązku poszukiwania i przedstawiania dowodów odnośnie istotnych okoliczności w sprawie. W art. 42b ust. 7 ustawy o VAT przyjęto wręcz jako niezbędne rozłożenie ciężaru dowodzenia, a nawet przerzucono ciężar dowodzenia faktów częściowo na wnioskodawcę, stwarzając po jego stronie możliwość szeroko rozumianej inicjatywy dowodowej. Nadanie WIS formy decyzji administracyjnej oznacza, że jej wydanie powinno być poprzedzone przeprowadzeniem postępowania podatkowego, zgodnie z zasadami określonymi ww. przepisach Ordynacji podatkowej, a w jego ramach określonych przepisami prawa materialnego, również przeprowadzeniem postępowania wyjaśniającego w zakresie niezbędnym do wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, stosownie do nakazu płynącego z zasady prawdy obiektywnej”.

Zauważyć należy, że stosowanie obniżonych stawek podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, a wychodzenie poza wykładnię literalną jest niedopuszczalne. W efekcie uprawnienie do ww. preferencji możliwe będzie jedynie, w sytuacji jednoznacznego i niebudzącego wątpliwości zastosowania przepisu dotyczącego stawki obniżonej.

Mając na uwadze przytoczone przepisy prawa, a także wyjaśnienia organu, wskazać należy, że w niniejszej sprawie organ nie ma możliwości weryfikacji informacji wskazanych przez Wnioskodawcę, tj. nie ma możliwości zbadania, czy czasopisma, do których Wnioskodawca otrzymał dostęp w ramach usługi będącej przedmiotem wniosku zawierają treści reklamowe oraz składają się w całości lub w przeważającej mierze z treści wideo lub możliwej do odsłuchania muzyki i ponad wszelką wątpliwość stwierdzić tożsamość przedmiotu wniosku o wydanie WIS z faktycznie świadczoną usługą. W konsekwencji tutejszy organ nie może potwierdzić, że usługa będąca przedmiotem wniosku spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w definicji/opisie zawartej w ustawie w poz. 72 załącznika nr 3 do ustawy lub poz. 24 załącznika nr 10 do ustawy.

Zatem, w świetle powołanego na wstępie art. 5a ustawy, celem prawidłowego opodatkowania podatkiem od towarów i usług ww. usługi, jej klasyfikacji należy dokonać z zastosowaniem Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

- niniejszych zasad metodycznych,

- uwag do poszczególnych sekcji,

- schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

- symbole grupowań,

- nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem Sekcji J Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, sekcja ta obejmuje „USŁUGI W ZAKRESIE INFORMACJI I KOMUNIKACJI”.

Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja J obejmuje:

- usługi związane z działalnością wydawniczą, włącznie z publikowaniem oprogramowania,

- usługi związane z produkcją filmów i nagrań dźwiękowych,

- usługi związane z działalnością radiofoniczną i telewizyjną,

- usługi telekomunikacyjne,

- usługi związane z oprogramowaniem i doradztwem w zakresie informatyki oraz usługi powiązane,

- usługi w zakresie informacji.

Sekcja ta nie obejmuje:

- sprzedaży detalicznej nagrań dźwiękowych i audiowizualnych, obcej produkcji, sklasyfikowanej w 47.00.64.0,

- usług związanych z wykonywaniem zdjęć i slajdów, sklasyfikowanych w 74.20,

- usług fotoreporterów, sklasyfikowanych w 74.20.2,

- wypożyczania płyt CD i DVD oraz taśm z utworami muzycznymi, sklasyfikowanego w 77.22.10.0,

- wynajmu studia nagrań lub sprzętu do nagrywania dźwięku, bez obsługi, sklasyfikowanego w 77.39.19.0,

- usług niezależnych dziennikarzy, sklasyfikowanych w 90.03.11.0,

- usług związanych z grami losowymi w trybie on-line, sklasyfikowanych w 92.00.14.0,

W sekcji J mieści się m.in. dział 63 „USŁUGI W ZAKRESIE INFORMACJI”, który obejmuje:

- działalność wyszukiwarek portali internetowych,

- przetwarzanie danych,

- działalność hostingu,

- pozostałą działalność związaną głównie z dostarczaniem informacji.

Natomiast w powyższym dziale znajduje się klasa 63.12 „USŁUGI PORTALI INTERNETOWYCH”. W klasie tej mieści się grupowanie 63.12.10.0 „Usługi portali internetowych”.

Grupowanie to obejmuje:

- usługi portali internetowych, które wykorzystują wyszukiwarki, aby generować i utrzymywać obszerne bazy danych internetowych adresów i treści w formacie łatwym do wyszukania.

Grupowanie to obejmuje także usługi pozostałych witryn internetowych, które działają jak portale internetowe, tj. strony mediów dostarczających aktualne informacje.

Grupowanie to nie obejmuje:

- usług wydawania wykazów i list adresowych w trybie on-line, sklasyfikowanych w 58.12.20.0.

Uwzględniając powyższe, wykonywana przez Wnioskodawcę usługa spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 63 „USŁUGI W ZAKRESIE INFORMACJI”.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.

Jak już wyżej wskazano, będąca przedmiotem niniejszej WIS usługa mieści się w dziale 63 PKWiU. Usługa ta nie została wymieniona jako usługa, dla której ustawodawca w ustawie oraz w aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, przewidział obniżoną stawkę podatku. Zatem, właściwą stawką dla opodatkowania przedmiotowej usługi jest stawka podatku VAT w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

- usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

- klasyfikacja usługi, lub

- stawka podatku właściwa dla usługi lub

- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).