Interpretacja 0112-KDSL2-2.440.8.2025.5.IM

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 10 stycznia 2025 r. (data wpływu 10 stycznia 2025 r.), uzupełnionego pismami z dnia: 12 marca 2025 r. (data wpływu 12 marca 2025 r.) oraz 10 kwietnia 2025 r. (data wpływu 10 kwietnia 2025 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: usługa – pośrednictwo w sprzedaży biletu lotniczego krajowego

Opis usługi: Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której dokonuje rezerwacji, pośredniczy i oferuje pomoc w załatwieniu formalności oraz sprzedaży biletów lotniczych w transporcie krajowym. Wnioskodawca dostarcza klientom zamówione dokumenty podróży. W rozliczeniach z klientami stosuje dwa różne modele transakcyjne. W jednym z nich, nazwanym przez Wnioskodawcę „agencyjnym”, wykonuje on czynności obejmujące: wyszukanie połączenia lotniczego krajowego, rezerwację i pomoc w załatwieniu formalności w imieniu klienta oraz wystawienie biletu lotniczego. Pobranie opłaty za bilet dokonywane jest przez Wnioskodawcę w imieniu i na rzecz przewoźnika (linii lotniczej) i to przewoźnik jest sprzedawcą, a Wnioskodawca wystawcą w jego imieniu faktury, bądź innego dokumentu dla celów rozliczeń VAT. Wnioskodawca we własnym imieniu i na własny rachunek wystawia jedynie odrębny dokument (fakturę) na wynagrodzenie za swoje usługi (opłatę transakcyjną). Opłata transakcyjna jest opłatą należną Wnioskodawcy od klienta w przypadku wystawienia biletu lotniczego krajowego. Dzięki usłudze Wnioskodawcy klient nabywa bilet lotniczy krajowy na najdogodniejsze dla siebie połączenie biorąc pod uwagę pory dnia, liczbę przesiadek, czas podróży i cenę. Klient otrzymuje zawsze kilka opcji do wyboru, co pozwala mu optymalnie dokonać wyboru zamówionej usługi. Jednocześnie oszczędza przy tym czas na znalezienie takiego połączenia, gdyż leży to po stronie Wnioskodawcy. Wynagrodzenie za usługę jest (…). Zależy ono od (…). Wynagrodzenie nie jest uzależnione wprost od (…). Klientami mogą być zarówno osoby fizyczne, jak i klienci biznesowi, dla których usługa świadczona przez Wnioskodawcę jest na tych samych warunkach i zasadach.

Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 74

Stawka podatku od towarów i usług: 23%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 10 stycznia 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono w dniu 12 marca 2025 r. poprzez doprecyzowanie opisu usługi i przesłanie dokumentów dotyczących usługi będącej przedmiotem wniosku oraz w dniu 10 kwietnia 2025 r. o doprecyzowanie opisu usługi.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi

Wnioskodawca jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie (…). Główną działalnością Wnioskodawcy jest dokonywanie rezerwacji, pośrednictwo i pomoc w załatwianiu formalności oraz sprzedaż biletów (…). Głównym kanałem sprzedaży i komunikacji oraz dokonywania zamówień przez klientów (…). Wnioskodawca dostarcza klientom zamówione dokumenty podróży. W rozliczeniach z klientami stosuje dwa różne modele transakcyjne.

W jednym z nich, tzw. „agencyjnym”, Wnioskodawca wykonuje czynności obejmujące wyszukanie potoczenia lotniczego, rezerwację i pomoc w załatwieniu formalności w imieniu klienta oraz wystawienie biletu lotniczego. Bilet wystawiany jest klientowi w imieniu i na rzecz przewoźnika (linii lotniczej). Pobranie opłaty za bilet dokonywane jest przez Wnioskodawcę w imieniu i na rzecz przewoźnika, i to przewoźnik jest sprzedawcą a Wnioskodawca wystawcą w jego imieniu faktury bądź innego dokumentu dla celów rozliczeń VAT. Wnioskodawca we własnym imieniu i na własny rachunek wystawia jedynie odrębny dokument (fakturę) na wynagrodzenie za swoje usługi (opłatę transakcyjną).

Opłata transakcyjna jest opłatą należną Wnioskodawcy od klienta w przypadku wystawienia biletu lotniczego. Jeżeli po przedstawieniu propozycji wyszukanych połączeń klient nie zdecyduje się na zakup biletu, nie jest zobowiązany do zapłaty wynagrodzenia na rzecz Wnioskodawcy.

Klientami Wnioskodawcy mogą być zarówno osoby fizyczne nabywające usługi na użytek prywatny oraz klienci biznesowi, dla których nabywane od Wnioskodawcy usługi mają związek z prowadzoną przez nich działalnością gospodarczą. We wszystkich przypadkach opłata transakcyjna będzie (…). Wnioskodawca będzie stosował (…).

Z klientami biznesowymi (korporacyjnymi) zawierał będzie umowy określające (…). W przypadku klientów indywidualnych (prywatnych) będą to pojedyncze zamówienia określające (…).

Wnioskodawca powziął wątpliwość w odniesieniu do właściwej stawki VAT dla usługi pośrednictwa, obejmującej wyszukanie połączenia lotniczego krajowego, rezerwację i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu lotniczego krajowego.

Na tle powyższego Wnioskodawca zadał pytanie, według jakiej stawki podatku VAT powinien opodatkować usługę obejmującą wyszukanie połączenia lotniczego krajowego, rezerwację i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu lotniczego krajowego w sytuacji, gdy nie dokonuje nabycia i odsprzedaży tych biletów lecz rozlicza je w imieniu i na rzecz przewoźnika?

Zdaniem Wnioskodawcy, opłata transakcyjna za usługę pośrednictwa, obejmująca wyszukanie połączenia lotniczego krajowego, rezerwację i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu lotniczego krajowego w sytuacji, gdy nie dokonuje nabycia i odsprzedaży tych biletów lecz rozlicza je w imieniu i na rzecz przewoźnika, podlega opodatkowaniu stawką 8%.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 12 marca 2025 r. Wnioskodawca doprecyzował, że na usługę składają się wymienione we wniosku czynności: wyszukanie połączenia lotniczego krajowego, rezerwacja i pomoc w załatwianiu formalności oraz wystawienie biletu lotniczego krajowego w imieniu przewoźnika. Przekazując zlecenie klient oczekuje przedstawienia mu propozycji najdogodniejszego połączenia lotniczego krajowego przy żądanych preferencjach dotyczących dnia, pory przejazdu, liczny przesiadek i taryfy.

Wnioskodawca przeszukuje dostępne oferty, związane z nimi warunki, dostępne ulgi i zniżki i przedstawia klientowi dostępne możliwości. Informuje o terminie ważności ofert, cenach i warunkach płatności oraz koniecznych formalnościach i dokumentach. Po wyborze ostatecznej propozycji Wnioskodawca wystawia bilet w imieniu przewoźnika lotniczego krajowego, a w imieniu własnym fakturę za wykonane usługi wyszukania ofert, przedstawienia ich warunków, rezerwację i wystawienie biletu.

Dzięki usłudze Wnioskodawcy klient nabywa bilet krajowy lotniczy na najdogodniejsze dla siebie połączenie biorąc pod uwagę pory dnia, liczbę przesiadek, czas podróży i cenę. Otrzymuje zawsze kilka opcji do wyboru co pozwala mu optymalnie dokonać wyboru zamówionej usługi. Jednocześnie oszczędza przy tym czas na znalezienie takiego połączenia, gdyż leży to po stronie Wnioskodawcy. W ramach usługi agencyjnej będącej przedmiotem zapytania Wnioskodawca nie dokonuje odsprzedaży usługi transportowej/przewozowej (lotniczej).

Nabywającymi opisane usługi od Wnioskodawcy będą zarówno osoby fizyczne na swój użytek prywatny, jak i klienci biznesowi na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Celem klienta Wnioskodawcy jest nabycie od przewoźnika usługi transportowej/przewozowej (lotniczej krajowej) o oczekiwanych przez niego parametrach. Usługa świadczona przez Wnioskodawcę polegająca na wyszukaniu połączeń, rezerwacji i pomocy w załatwieniu formalności oraz wystawieniu biletu służy temu celowi.

W ramach realizowanej usługi Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za zastosowanie zasady wyszukiwania najkorzystniejszych połączeń lotniczych i cen, z zachowaniem wymaganych przez klienta standardów i zasad podróżowania. Ponosi również odpowiedzialność wobec przewoźnika za dokonanie zapłaty za wystawiony dla klienta bilet.

W ramach realizowanej usługi Wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności za (…).

Cena usługi będzie określana (…). Zależy ona od (…). Nie jest uzależniona wprost od (…).

(…)

W dniu 10 kwietnia 2025 r. Wnioskodawca ponownie uzupełnił opis usługi wskazując, że nabywającymi będącą przedmiotem wniosku usługę od Wnioskodawcy będą zarówno osoby fizyczne na swój użytek prywatny, jak i klienci biznesowi na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca potwierdził, że będzie wykonywał będącą przedmiotem wniosku usługę na tych samych warunkach i zasadach dla obu tych grup klientów.

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 30 maja 2025 r., znak 0112-KDSL2-2.440.8.2025.4.IM, tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone Wnioskodawcy w dniu 4 czerwca 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Wnioskodawca nie skorzystał.

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

W tym miejscu – zdaniem tutejszego organu – aby dokonać prawidłowej klasyfikacji przedmiotowej usługi konieczne jest zdefiniowanie pojęcia „usługi pośrednictwa”.

W celu określenia, jakie czynności należy rozumieć pod pojęciem usług pośrednictwa, należy oprzeć się na wykładni językowej. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (http://sjp.pwn.pl), przez pośrednictwo należy rozumieć działalność osoby trzeciej mającą na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron. Równorzędnie, przez pośrednictwo rozumie się kojarzenie kontrahentów w transakcjach handlowych, a więc załatwianie dla zarobku różnego rodzaju transakcji handlowych między dwiema stronami, uczestniczenie w zawieraniu takich transakcji.

Z kolei z doktrynalnego punktu widzenia cechą charakterystyczną pośrednictwa odróżniającą ten stosunek od innych umów jest fakt, że bezpośrednią przyczyną zawarcia bezpośrednio lub pośrednio umowy są działania pośrednika. Innymi słowy przez umowę o pośrednictwo należałoby rozumieć taki stosunek prawny istniejący pomiędzy dwiema stronami, z których jedna (pośrednik) otrzymuje zlecenie od drugiej, aby doprowadzić do wymiany gospodarczej świadczeń z osobą trzecią, przy czym znalezienie kontrahenta ma stanowić bezpośredni i decydujący rezultat starań pośrednika. Bezpośrednim celem aktywności pośrednika jest wywołanie skutku prawnego, polegającego na wprowadzeniu zleceniodawcy (podmiotu zastępowanego) w stosunek umowny z osobą trzecią.

W celu rozstrzygnięcia, co w świetle przepisów prawa podatkowego należy rozumieć pod pojęciem „pośrednictwa”, warto odnieść się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 21 czerwca 2007 r. w sprawie C-453/05 Volker Ludwig przeciwko Finanzamt Luckenwalde (ECLI:EU:C:2007:369), w którym TSUE stwierdził, że „(…) pośrednictwo stanowi działalność polegającą na pośredniczeniu, która może obejmować między innymi wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy, kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta warunków świadczeń wzajemnych, przy czym celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy. Zatem pojęcie pośrednictwa nie wymaga koniecznie, aby pośrednik działający jako subagent agenta głównego kontaktował się bezpośrednio z dwiema stronami umowy, aby negocjować wszystkie klauzule, jednakże pod warunkiem że jego działalność nie ogranicza się do zobowiązania do wykonania części czynności faktycznych związanych z umową”.

Natomiast w wyroku z dnia 13 grudnia 2001 r. w sprawie C-235/00 Commissioners of Customs & Excise przeciwko CSC Financial Services Ltd. (ECLI:EU:C:2001:696) TSUE orzekł, że pojęcie pośrednictwa obejmuje działalność wykonywaną przez osobę pośredniczącą, która nie jest stroną umowy dotyczącej produktu finansowego i której działalność różni się od typowych świadczeń umownych wykonywanych przez strony tych umów. W istocie pośrednictwo stanowi usługę świadczoną na rzecz strony umowy, za którą wypłaca ona wynagrodzenie jako za odrębną działalność pośrednictwa. Działalność ta może obejmować m.in. wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy, kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta warunków świadczeń wzajemnych. Celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy.

TSUE w orzeczeniu tym uznał, że znaczenie słowa „negocjacje”, w kontekście art. 13 część B lit. d pkt 5 VI Dyrektywy odnosi się do działalności pośrednika, który nie przyjmuje roli którejkolwiek ze stron umowy dotyczącej produktu finansowego oraz którego działalność polega na czymś innym, niż świadczenie usług wchodzących w zakres umowy, typowo wykonywanych przez strony takich umów. Negocjacje stanowią usługę świadczoną na rzecz strony umowy oraz są wynagradzane przez nią, polegającą na jednoznacznie określonym akcie mediacji. Mogą one polegać m.in. na wskazywaniu odpowiednich możliwości zawarcia takiej umowy, nawiązywaniu kontaktu z drugą stroną lub negocjowaniu, w imieniu i na rzecz klienta, warunków płatności, jakich ma dokonać jedna ze stron. Celem negocjacji jest zatem wykonanie wszystkich czynności niezbędnych w celu zawarcia przez dwie strony umowy, przy jednoczesnym braku jakiegokolwiek własnego zaangażowania negocjatora określonego w warunkach umowy.

W konsekwencji, żeby uznać daną działalność za pośrednictwo konieczne jest, aby pośrednik wykonał przynajmniej niektóre z czynności:

· wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia umowy;

· uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę;

· prowadzenie negocjacji polegających na jednoznacznie określonym akcie mediacji;

· nawiązywanie kontaktu z drugą stroną lub negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta warunków płatności, jakich ma dokonać jedna ze stron.

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie obsługi podróży, w ramach której dokonuje rezerwacji, pośredniczy i oferuje pomoc w załatwieniu formalności oraz sprzedaży biletów lotniczych w transporcie krajowym. Wnioskodawca dostarcza klientom zamówione dokumenty podróży. W rozliczeniach z klientami stosuje dwa różne modele transakcyjne. W jednym z nich, nazwanym przez Wnioskodawcę „agencyjnym”, wykonuje on czynności obejmujące: wyszukanie połączenia lotniczego krajowego, rezerwację i pomoc w załatwieniu formalności w imieniu klienta oraz wystawienie biletu lotniczego. Pobranie opłaty za bilet dokonywane jest przez Wnioskodawcę w imieniu i na rzecz przewoźnika (linii lotniczej) i to przewoźnik jest sprzedawcą, a Wnioskodawca wystawcą w jego imieniu faktury, bądź innego dokumentu dla celów rozliczeń VAT. Wnioskodawca we własnym imieniu i na własny rachunek wystawia jedynie odrębny dokument (fakturę) na wynagrodzenie za swoje usługi (opłatę transakcyjną). Opłata transakcyjna jest opłatą należną Wnioskodawcy od klienta w przypadku wystawienia biletu lotniczego krajowego. Dzięki usłudze Wnioskodawcy klient nabywa bilet krajowy lotniczy na najdogodniejsze dla siebie połączenie biorąc pod uwagę pory dnia, liczbę przesiadek, czas podróży i cenę. Otrzymuje zawsze kilka opcji do wyboru, co pozwala mu optymalnie dokonać wyboru zamówionej usługi. Jednocześnie oszczędza przy tym czas na znalezienie takiego połączenia, gdyż leży to po stronie Wnioskodawcy. Wynagrodzenie za usługę jest określane (…). Zależy ono od (…). Wynagrodzenie nie jest uzależnione wprost od (…). Klientami mogą być zarówno osoby fizyczne, jak i klienci biznesowi, dla których usługa świadczona jest przez Wnioskodawcę na tych samych warunkach i zasadach.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy wskazać, że Wnioskodawca działając w imieniu klienta i na jego zlecenie wyszukuje połączenia lotnicze, dokonuje rezerwacji, załatwia formalności w imieniu klienta oraz wystawia bilety lotnicze w imieniu i na rzecz przewoźnika (linii lotniczych) świadcząc usługę pośrednictwa.

Wnioskodawca nie organizuje bowiem przewozów lotniczych, a jedynie pośredniczy w ich sprzedaży (zobowiązuje się do obsługi podróży, polegającej na dokonywaniu rezerwacji i sprzedaży biletów lotniczych krajowych). Ponadto, Wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności za (…). Tytułem wynagrodzenia Wnioskodawca pobiera opłatę transakcyjną. Wynagrodzenie płatne jest na podstawie wystawionej przez Wnioskodawcę faktury VAT.

Zatem, Wnioskodawca nie nabywa biletów lotniczych we własnym imieniu i na własny rachunek od linii lotniczych, w celu dalszej odsprzedaży we własnym imieniu i na własny rachunek na rzecz swoich klientów i nie ponosi żadnego ryzyka. Wnioskodawca przeszukuje dostępne oferty, związane z nimi warunki, dostępne ulgi i zniżki oraz przedstawia klientowi dostępne możliwości. Informuje o terminie ważności ofert, cenach i warunkach płatności oraz koniecznych formalnościach i dokumentach. Po wyborze ostatecznej propozycji Wnioskodawca wystawia bilet w imieniu przewoźnika lotniczego, a w imieniu własnym wystawia fakturę za wykonanie usługi polegającej na wyszukaniu ofert, przedstawieniu ich warunków, rezerwacji i wystawieniu biletu, wyszukaniu połączenia i dokonaniu w imieniu klienta rezerwacji biletu lotniczego oraz pomocy w załatwianiu formalności. Wnioskodawca pobiera opłaty transakcyjne w wysokościach określonych w umowie z klientem, które to stanowią jego wynagrodzenie za pośrednictwo, obejmujące wyszukiwanie połączeń lotniczych, rezerwację i pomoc w załatwieniu formalności oraz wystawienie biletu lotniczego krajowego w imieniu linii lotniczych. Zatem, pobranie opłaty za bilet dokonywane jest przez Wnioskodawcę w imieniu i na rzecz przewoźnika, i to przewoźnik jest sprzedawcą, a Wnioskodawca wystawcą w jego imieniu faktury bądź innego dokumentu dla celów rozliczeń VAT. We własnym imieniu i na własny rachunek Wnioskodawca wystawia jedynie odrębny dokument (fakturę) na wynagrodzenie za swoje usługi (opłatę transakcyjną).

W konsekwencji, Wnioskodawca jest pośrednikiem, który tylko pośredniczy w sprzedaży biletów lotniczych pomiędzy nabywającym bilet lotniczy a przewoźnikiem oferującym ten bilet, zaś sam fakt pośrednictwa nie wpływa na usługi transportu lotniczego.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

- niniejszych zasad metodycznych,

- uwag do poszczególnych sekcji,

- schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

- symbole grupowań,

- nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem, Sekcja M Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „USŁUGI PROFESJONALNE, NAUKOWE I TECHNICZNE”.

Jak wynika z wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja M obejmuje:

- usługi prawne,

- usługi rachunkowo-księgowe i w zakresie audytu,

- usługi doradztwa podatkowego,

- usługi firm centralnych (head offices),

- usługi doradztwa związane z zarządzaniem,

- usługi architektoniczne i inżynierskie i związane z nimi doradztwo techniczne,

- usługi w zakresie badań i analiz technicznych,

- usługi w zakresie badań naukowych i prac rozwojowych,

- usługi reklamowe,

- usługi badania rynku i opinii publicznej,

- usługi fotograficzne,

- usługi tłumaczeń pisemnych i ustnych,

- usługi w zakresie prognozowania pogody i usługi meteorologiczne,

- usługi profesjonalne, naukowe i techniczne wymagające wiedzy specjalistycznej, gdzie indziej niesklasyfikowane,

- usługi weterynaryjne.

Sekcja ta nie obejmuje:

- usług schronisk dla zwierząt gospodarskich, bez zapewnienia opieki weterynaryjnej, sklasyfikowanych w 01.62.10.0,

- usług strzyżenia owiec, sztucznego unasienniania, opieki nad stadem, wypasania cudzego inwentarza, trzebienia kogutów, czyszczenia kojców itp., sklasyfikowanych w 01.62.10.0,

- realizacji projektów budowlanych do sprzedaży, sklasyfikowanej w 41.00,

- wydawania map, atlasów i globusów, w formie drukowanej, sklasyfikowanego w 58.11.15.0 i 58.11.16.0,

- usług związanych z produkcją promocyjnych lub reklamowych filmów i nagrań wideo, sklasyfikowanych w 59.11.12.0,

- usług projektowania księgowych systemów informatycznych, sklasyfikowanych w 62.01.1,

- usług holdingów finansowych, sklasyfikowanych w 64.20.10.0,

- usług sporządzania list adresowych i obsługi poczty, sklasyfikowanych w 82.19.12.0,

- usług związanych z organizacją targów, wystaw i kongresów, sklasyfikowanych w 82.30.1,

- prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz prowadzenia państwowych ewidencji, sklasyfikowanego w 84.13.1,

- usług sądów i prokuratury, sklasyfikowanych w 84.23.11.0,

- usług schronisk dla zwierząt domowych, bez zapewnienia opieki weterynaryjnej, sklasyfikowanych w 96.09.11.0.

W sekcji M zawarty jest m.in. dział 74 „POZOSTAŁA DZIAŁALNOŚĆ PROFESJONALNA, NAUKOWA I TECHNICZNA”. Stosownie do wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) dział ten obejmuje:

- usługi w zakresie specjalistycznego projektowania,

- usługi fotograficzne,

- usługi związane z tłumaczeniami,

- pozostałe usługi profesjonalne, naukowe i techniczne, gdzie indziej niesklasyfikowane.

W dziale 74 wyszczególniono m.in. klasę 74.90 „POZOSTAŁE USŁUGI PROFESJONALNE, NAUKOWE I TECHNICZNE, GDZIE INDZIEJ NIESKLASYFIKOWANE”. Klasa ta zawiera m.in. grupowanie 74.90.12.0 „Usługi pośrednictwa komercyjnego i wyceny, z wyłączeniem wyceny nieruchomości i ubezpieczeń”, które obejmuje:

- usługi pośrednictwa w interesach, tj. organizowanie zaopatrzenia lub sprzedaż dla małych i średnich firm, włączając praktykę zawodową,

- usługi wyceny antyków, biżuterii itp.

Grupowanie to nie obejmuje:

- usług wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych, sklasyfikowanych w 66.21.10.0,

- usług pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, sklasyfikowanych w 68.31.1,

- usług pośrednictwa związanych z wyceną nieruchomości, sklasyfikowanych w 68.31.16.0.

Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 74 „POZOSTAŁA DZIAŁALNOŚĆ PROFESJONALNA, NAUKOWA I TECHNICZNA”.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.

Ustawodawca dla usługi klasyfikowanej według PKWiU do działu 74 „POZOSTAŁA DZIAŁALNOŚĆ PROFESJONALNA, NAUKOWA I TECHNICZNA” ani w ustawie, ani w aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, nie przewidział obniżonej stawki podatku. Zatem właściwą stawką dla opodatkowania usługi będącej przedmiotem wniosku jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

- usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

- klasyfikacja usługi, lub

- stawka podatku właściwa dla usługi lub

- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).