Podatniczka jest matką dwójki małoletnich dzieci, które faktycznie samodzielnie wychowuje od początku 2021 roku, sprawując nad nimi wyłączną opiekę, ponosząc pełne koszty utrzymania i podejmując wszystkie decyzje dotyczące ich życia. Formalnie pozostaje w związku małżeńskim, ale od ponad sześciu lat nie mieszka z mężem, między nimi istnieje faktyczna separacja, a postępowanie rozwodowe toczy się od marca 2020 roku bez zakończenia. Ojciec dzieci nie uczestniczy w ich wychowaniu, od stycznia 2022 roku nie utrzymuje kontaktów, a od czerwca 2022 roku obowiązuje całkowity zakaz kontaktów na mocy orzeczenia sądu, choć nie został pozbawiony władzy rodzicielskiej. Nie wywiązuje się z obowiązku alimentacyjnego, a egzekucja komornicza jest bezskuteczna…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 28 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 13 kwietnia 2026 r. (wpływ 13 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pani matką dwójki małoletnich dzieci, które faktycznie wychowuje Pani samodzielnie. Na co dzień sprawuje Pani nad nimi wyłączną opiekę, ponosi pełne koszty ich utrzymania oraz podejmuje wszelkie decyzje dotyczące ich życia.
Pozostaje Pani w związku małżeńskim, jednak od ponad 6 lat nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z mężem i nie mieszkają Państwo razem. Między Panią a mężem istnieje faktyczna separacja. Postępowanie rozwodowe jest w toku od marca 2020 r. i do chwili złożenia wniosku nie zostało zakończone. Nie wiadomo, ile jeszcze potrwa, co również przyczynia się do złożenia wniosku.
Ojciec dzieci nie uczestniczy w ich wychowaniu. W 2021 roku miał zasądzone 4 godziny kontaktu raz w tygodniu, ale już od stycznia 2022 r. nie uczestniczy w ogóle w spotkaniach z dziećmi. Dodatkowo, na mocy orzeczenia sądu z dnia (...) czerwca 2022 r., ma on całkowity zakaz kontaktów z dziećmi, jednak nie został pozbawiony władzy rodzicielskiej. Co ważne, ojciec nie wywiązuje się z obowiązku alimentacyjnego – alimenty zostały zasądzone wraz ze wspomnianymi kontaktami (...) stycznia 2021 r., jednak od tego czasu nie są faktycznie regulowane. Na dzień sporządzenia wniosku zaległość alimentacyjna wynosi około (...) zł. Egzekucja komornicza jest bezskuteczna z uwagi na brak majątku i dochodów po stronie ojca dzieci. W praktyce więc od początku 2021 r. jest Pani jedyną osobą sprawującą opiekę nad dziećmi oraz ponoszącą ciężar ich utrzymania, co oznacza, że faktycznie samotnie je Pani wychowuje, mimo że formalnie pozostaje pani w związku małżeńskim.
W uzupełnieniu do wniosku wskazała Pani, że:
1) W okresie, którego dotyczy wniosek, podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
2) W okresie, którego dotyczy wniosek, uzyskała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej, z tytułu umowy o pracę.
3) W okresie, którego dotyczy wniosek, pozostawała Pani przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim, tj. nie posiadała Pani prawomocnego wyroku sądu orzekającego separację.
Jednocześnie wskazała Pani, że pomiędzy Panią a małżonkiem od początku 2020 roku nie istnieje wspólne gospodarstwo domowe. Postępowanie rozwodowe toczy się od marca 2020 r. Małżonek nie uczestniczy w życiu rodziny, w tym w wychowaniu dzieci, podejmowaniu decyzji dotyczących ich życia ani w ich utrzymaniu, w związku z czym faktycznie samodzielnie sprawuje Pani nad nimi opiekę i utrzymuje je samodzielnie. Opisana sytuacja ma charakter trwały i jest od Pani niezależna.
4) W okresie, którego dotyczy wniosek, Pani małżonek nie został pozbawiony praw rodzicielskich ani według Pani wiedzy nie odbywał kary pozbawienia wolności.
Jednocześnie wskazała Pani, że na mocy postanowienia sądu od czerwca 2022 roku obowiązuje całkowity zakaz kontaktów małżonka z dziećmi.
5) Świadczenie wychowawcze (tzw. 500+, 800+) na dzieci nie zostało ustalone obydwojgu rodzicom zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy. Świadczenie to zostało przyznane wyłącznie Pani, ponieważ od 2020 roku faktycznie samodzielnie sprawuje Pani opiekę nad dziećmi oraz ponosi Pani pełne koszty ich utrzymania.
6) W okresie, którego dotyczy wniosek:
a) w stosunku do Pani i Pani dzieci nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o PIT lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem najmu prywatnego).
b) w stosunku do Pani i Pani dzieci nie miały zastosowania przepisy ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego dla osób samotnie wychowujących dzieci, pomimo formalnego pozostawania w związku małżeńskim, w sytuacji gdy faktycznie samodzielnie sprawuje Pani opiekę nad dziećmi, a drugi rodzic nie uczestniczy w ich wychowaniu, nie zamieszkuje z nimi, nie utrzymuje z nimi kontaktu oraz nie wywiązuje się z obowiązku alimentacyjnego?
Pani stanowisko w sprawie
Samodzielnie sprawuje Pani stałą opiekę nad dziećmi od stycznia 2021 r., ponosi pełne koszty ich utrzymania oraz podejmuje wszelkie decyzje związane z ich wychowaniem. Ojciec dzieci nie uczestniczy w ich wychowaniu, nie utrzymuje z nimi kontaktu (na podstawie orzeczenia sądu obowiązuje zakaz kontaktów), a także nie wywiązuje się z obowiązku alimentacyjnego. W konsekwencji faktycznie i wyłącznie wykonuje Pani obowiązki rodzicielskie, co odpowiada istocie pojęcia osoby samotnie wychowującej dzieci. Podkreśla Pani, że Pani sytuacja ma charakter trwały i niezależny od Pani, natomiast brak formalnego rozwiązania małżeństwa wynika z długotrwałego postępowania sądowego, na które nie ma Pani wpływu. Uważa Pani ponadto, że odmowa prawa do preferencyjnego opodatkowania w przedstawionej sytuacji prowadziłaby do naruszenia zasady równości wobec prawa podatkowego, poprzez odmienne traktowanie podatników znajdujących się w tożsamej sytuacji faktycznej, przy jednoczesnym oparciu rozstrzygnięcia wyłącznie na formalnym statusie cywilnym, z pominięciem rzeczywistego sposobu wykonywania obowiązków rodzicielskich. W Pani ocenie celem przepisów dotyczących preferencyjnego opodatkowania osób samotnie wychowujących dzieci jest wsparcie podatników, którzy faktycznie samodzielnie ponoszą ciężar wychowania dzieci. W związku z tym wykładnia tych przepisów powinna uwzględniać rzeczywisty stan faktyczny, a nie ograniczać się wyłącznie do formalnego pozostawania w związku małżeńskim.
W związku z powyższym stoi Pani na stanowisku, że przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania jako osobie samotnie wychowującej dzieci.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 , będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
1) małoletnie,
2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
- podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.
Stosownie do art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.
Na podstawie art. 6 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:
1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub
2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
- w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.
Art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).
W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:
1) stosuje przepisy:
a) art. 30c lub
b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, należy podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:
Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie.
Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w powołanym wyżej art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi odstępstwo od generalnej zasady indywidualnego opodatkowania. Możliwość jego zastosowania obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w tej ustawie, które należy interpretować ściśle, co oznacza, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej.
Należy zauważyć, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od spełnienia m.in. warunku posiadania określonego statusu cywilnoprawnego wymienionego w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik, osoba, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osoba, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców, którym przysługuje preferencyjne rozliczenie podatku.
Przy czym, status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero poprzez prawomocne orzeczenie sądu o rozwiązaniu małżeństwa.
Natomiast za osobę samotnie wychowującą dzieci ustawodawca uznał również osobę pozostającą w związku małżeńskim pod warunkiem, że drugi małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.
Jak wynika z art. 93 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236):
§ 1. Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
§ 2. Jeżeli wymaga tego dobro dziecka, sąd w wyroku ustalającym pochodzenie dziecka może orzec o zawieszeniu, ograniczeniu lub pozbawieniu władzy rodzicielskiej jednego lub obojga rodziców. Przepisy art. 107 i art. 109-111 stosuje się odpowiednio.
Jak stanowi art. 94 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Jeżeli jedno z rodziców nie żyje albo nie ma pełnej zdolności do czynności prawnych, władza rodzicielska przysługuje drugiemu z rodziców. To samo dotyczy wypadku, gdy jedno z rodziców zostało pozbawione władzy rodzicielskiej albo gdy jego władza rodzicielska uległa zawieszeniu.
W myśl art. 107 § 1 i § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
§ 1. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia.
§ 2. W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.
Zgodnie z art. 111 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
§ 1. Jeżeli władza rodzicielska nie może być wykonywana z powodu trwałej przeszkody albo jeżeli rodzice nadużywają władzy rodzicielskiej lub w sposób rażący zaniedbują swe obowiązki względem dziecka, sąd opiekuńczy pozbawi rodziców władzy rodzicielskiej. Pozbawienie władzy rodzicielskiej może być orzeczone także w stosunku do jednego z rodziców.
§ 1a. Sąd może pozbawić rodziców władzy rodzicielskiej, jeżeli mimo udzielonej pomocy nie ustały przyczyny zastosowania art. 109 § 2 pkt 5 , a w szczególności gdy rodzice trwale nie interesują się dzieckiem.
§ 2. W razie ustania przyczyny, która była podstawą pozbawienia władzy rodzicielskiej, sąd opiekuńczy może władzę rodzicielską przywrócić.
Osobami samotnie wychowującymi dzieci mogą być również osoby, wobec których orzeczono separację. Przy czym, nabycie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko w takim przypadku wymaga prawomocnego orzeczenia sądu o separacji małżonków.
Zgodnie bowiem z treścią art. 611 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
§ 1. Jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd orzekł separację.
§ 2. Jednakże mimo zupełnego rozkładu pożycia orzeczenie separacji nie jest dopuszczalne, jeżeli wskutek niej miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków albo jeżeli z innych względów orzeczenie separacji byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
§ 3. Jeżeli małżonkowie nie mają wspólnych małoletnich dzieci, sąd może orzec separację na podstawie zgodnego żądania małżonków.
W myśl art. 612 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
§ 1. Jeżeli jeden z małżonków żąda orzeczenia separacji, a drugi orzeczenia rozwodu i żądanie to jest uzasadnione, sąd orzeka rozwód.
§ 2. Jeżeli jednak orzeczenie rozwodu nie jest dopuszczalne, a żądanie orzeczenia separacji jest uzasadnione, sąd orzeka separację.
Stosownie do art. 613 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
§ 1. Przy orzekaniu separacji stosuje się przepisy art. 57 i art. 58.
§ 2. Orzekając separację na podstawie zgodnego żądania małżonków, sąd nie orzeka o winie rozkładu pożycia. W tym wypadku następują skutki takie, jak gdyby żaden z małżonków nie ponosił winy.
Jak stanowi art. 614 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Orzeczenie separacji ma skutki takie jak rozwiązanie małżeństwa przez rozwód, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie zatem przysługiwało jedynie temu z rodziców, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym. W konsekwencji, aby skorzystać z preferencyjnego opodatkowania swoich dochodów na zasadach przewidzianych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy mieć ściśle określony stan cywilny oraz wychowywać samotnie dziecko (dzieci).
Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dzieci. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.
Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że jest Pani w związku małżeńskim, i nie można Pani uznać za „osobę samotnie wychowującą dziecko” w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc nie przysługuje Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci. Preferencja ta uzależniona jest bowiem – jak już wcześniej wyjaśniono – również od stanu cywilnego rodzica, starającego się o status osoby samotnie wychowującej dziecko.
Jak wynika z wniosku i jego uzupełnienia, jest Pani w związku małżeńskim (postępowanie rozwodowe jest w toku od marca 2020 r. i do chwili złożenia wniosku nie zostało zakończone). W okresie, którego dotyczy wniosek, pozostawała Pani przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim, tj. nie posiadała Pani prawomocnego wyroku sądu orzekającego separację. Ojciec dzieci na mocy orzeczenia sądu ma całkowity zakaz kontaktów z dziećmi, jednak nie został pozbawiony władzy rodzicielskiej. W okresie, którego dotyczy wniosek, Pani małżonek nie został pozbawiony praw rodzicielskich ani według Pani wiedzy nie odbywał kary pozbawienia wolności.
Podkreślić więc należy, że samo złożenie pozwu o rozwód nie pozwala na uznanie danej osoby za samotnie wychowującą dzieci, ponieważ status osoby rozwiedzionej nabywa się dopiero poprzez prawomocne orzeczenie sądu o rozwiązaniu małżeństwa. Również separacja faktyczna (np. zerwanie więzi między stronami), nie pozwala na uznanie danej osoby za samotnie wychowującą dzieci, ponieważ to wyłącznie do separacji orzekanej przez sąd odnosi się przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wymieniając w kategorii osób uprawnionych do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko – osobę, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów.
Fakt, że samotnie (tj. bez udziału ojca dzieci) wykonywała Pani władzę rodzicielską w stosunku do małoletnich dzieci, tj. wykonywała Pani obowiązki, dzięki którym dzieci wychowywane były w sposób zapewniający ich prawidłowy rozwój fizyczny i psychiczny, a w szczególności sprawowała Pani faktyczną pieczę nad dziećmi i ich majątkiem, troszczyła się o ich rozwój duchowy, zabezpieczała ich potrzeby bytowe, zajmowała się wychowaniem, uczestniczyła w podejmowaniu istotnych decyzji dotyczących zdrowia, rozwoju oraz wychowania dzieci, tym samym, zapewniała i zabezpieczała Pani wszystkie ich potrzeby od bytowych, po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne, emocjonalne, rozwijała zainteresowania córek, zapewniała im wypoczynek itp.), nie pozwala na uznanie Pani za osobę samotnie wychowującą dzieci, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie należy Pani do jednej z kategorii osób wymienionych w zamkniętym katalogu ustanowionym przez ustawodawcę, w przywołanym wyżej art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W związku z okolicznościami, że w okresie, którego dotyczy wniosek, pozostawała Pani przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim, tj. nie posiadała Pani prawomocnego wyroku sądu orzekającego separację, a Pani małżonek nie został pozbawiony praw rodzicielskich ani według Pani wiedzy nie odbywał kary pozbawienia wolności, wyklucza możliwość uznania, że przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci. Nie zmienia tego fakt, że faktycznie samodzielnie sprawuje Pani opiekę nad dziećmi, a drugi rodzic nie uczestniczy w ich wychowaniu, nie zamieszkuje z nimi, nie utrzymuje z nimi kontaktu oraz nie wywiązuje się z obowiązku alimentacyjnego.
Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że nie spełniła Pani warunków określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec czego, nie przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo