Interpretacja 0112-KDWL.4011.110.2026.1.DK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 24 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca podlega w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca prowadzi działalność m.in. w zakresie chowu świń oraz drobiu rzeźnego.

Chów świń polega na tym, że Wnioskodawca nabywa tzw. warchlaki, tj. młode świnie, w wieku zazwyczaj od 4 do 8 tygodni. Warchlaki są umieszczane w chlewni (chlewniach), w których są następnie chowane. Podczas chowu Wnioskodawca poi świnie, karmi je oraz zapewnia opiekę weterynaryjną. W toku chowu świnie wypróżniają się i tak powstaje gnojowica, która naturalnie kanalizacją spływa do szamba. Okres chowu świń trwa więcej niż 2 miesiące licząc od dnia nabycia, z reguły ok. 100 dni. Po tym okresie Wnioskodawca sprzedaje świnie do uboju.

Jeżeli chodzi o chów drobiu rzeźnego to Wnioskodawca nabywa pisklęta drobiu rzeźnego (tzw. brojlery). Zazwyczaj są to pisklęta jednodniowe. Pisklęta są umieszczane w kurniku (kurnikach), w których są następnie chowane. Podczas chowu Wnioskodawca poi drób, karmi go oraz zapewnia opiekę weterynaryjną. W toku chowu ptaki wypróżniają się i tak powstaje obornik kurzy, który spoczywa na posadzce kurnika. Okres chowu drobiu trwa co najmniej 6 tygodni. Po tym okresie Wnioskodawca sprzedaje ptaki do uboju.

Przychody ze sprzedaży odchowanych świń Wnioskodawca kwalifikuje jako przychody z działalności rolniczej, zaś przychody ze sprzedaży odchowanego drobiu rzeźnego do działów specjalnych produkcji rolnej. Rozmiar chowu drobiu rzeźnego przekracza i będzie przekraczał wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca na chwilę obecną jest zobowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych i opodatkowuje przychody z działów specjalnych produkcji rolnej w ramach tzw. podatku liniowego. Nie jest jednak wykluczone, że w przyszłości Wnioskodawca będzie uprawniony do opodatkowania przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej według norm szacunkowych.

Wnioskodawca planuje obornik kurzy oraz gnojowice sprzedawać do biogazowni rolniczej na potrzeby dalszego przerobu na produkcję paliwa. Postępowanie Wnioskodawcy odnośnie obornika i gnojowicy ograniczać się będzie wyłącznie do ich przechowywania. Wnioskodawca nie będzie ich w żaden sposób przetwarzał.

Obornik kurzy będzie zbierany przez biogazownię lub zakontraktowany przez nią podmiot bezpośrednio z podłogi kurnika (kurników) po zakończeniu cyklu produkcyjnego. Gnojowica będzie zaś pobierana z szamba. Obornik będzie odbierany od Wnioskodawcy samochodami ciężarowymi ze specjalnymi wannami, a gnojowica wozami asenizacyjnymi. Następnie obornik oraz gnojowica będą transportowane do biogazowni.

Pytania

1.  Czy przychody uzyskiwane ze sprzedaży gnojowicy Wnioskodawca powinien zaliczać do przychodów z działalności rolniczej, która jest wyłączona z zakresu opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy przychody uzyskiwane ze sprzedaży obornika Wnioskodawca powinien zaliczać do przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej i opodatkowywać stosownie do sposobu opodatkowania w ramach tego źródła przychodów?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  przychody uzyskiwane ze sprzedaży gnojowicy Wnioskodawca powinien zaliczać do przychodów z działalności rolniczej, a tym samym będą one wyłączone z zakresu opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych;

2.  przychody uzyskiwane ze sprzedaży obornika Wnioskodawca powinien zaliczać do przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej i opodatkowywać stosownie do sposobu opodatkowania w ramach tego źródła przychodów.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako „ustawa o PIT”): przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o PIT, działalnością rolniczą jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1)  miesiąc – w przypadku roślin,

2)  16 dni – w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,

3)  6 tygodni – w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,

4)  2 miesiące – w przypadku pozostałych zwierząt

- licząc od dnia nabycia.

Zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o PIT, działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin "in vitro", fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.

Zgodnie z art. 2 ust. 3a ustawy o PIT, nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy, zwanym „załącznikiem nr 2”.

Obornik i gnojowice należy zdaniem Wnioskodawcy uznać za produkty zwierzęce. Powyższe zostało potwierdzone również Pismem z dnia 6 czerwca 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak 0115-KDIT3.4011.302.2023.1.PS, zgodnie z którym przychód ze sprzedaży gnojownicy, która jak wynika z opisu sprawy jest gromadzona przy hodowli trzody chlewnej, można uznać za przychód z działalności rolniczej, który nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Przytoczona interpretacja została wydana na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jednak zawarta w tej ustawie definicja działalności rolniczej (art. 2 ust. 2) jest analogiczna jak ta zawarta w ustawie o PIT.

Obornik i gnojowice będą zbywane w stanie nieprzetworzonym, a działania Wnioskodawcy będą ograniczać się do ich przechowywania.

„Nieprzetworzony” bowiem, to taki, który nie został poddany przetworzeniu. W myśl słownika języka polskiego „przetwarzać” znaczy tyle, co „przekształcić coś twórczo” albo „zmienić coś, nadając inny kształt, wygląd” (http://sjp.pwn.pl). W związku z tym przez produkt nieprzetworzony należy rozumieć taki, którego cech nie zmieniono. Jeśli produkt został poddany jakimś pracom (czynnościom), w następstwie których jego cechy (kształt, wygląd, funkcja) zostały zmienione, to wówczas produkt ten nie jest produktem w stanie nieprzetworzonym (tak też Pismo z dnia 27 stycznia 2026 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak 0112-KDIL2-2.4011.1022.2025.1.AG).

W rezultacie Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przychody uzyskiwane ze sprzedaży gnojowicy Wnioskodawca powinien zaliczać do przychodów z działalności rolniczej, a tym samym będą one wyłączone z zakresu opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2.

Zgodnie z art. 15 ustawy o PIT:

1.  Przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.  W przypadku gdy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14. W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.

Zdaniem Wnioskodawcy należy uznać, że działy specjalne produkcji rolnej zdefiniowane w art. 2 ust. 3 ustawy o PIT stanowią podkategorię działalności rolniczej zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 2 ustawy o PIT. Zgodnie bowiem z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 października 2019 r., sygn. akt II SA/Lu 284/19: współzależność pomiędzy tymi definicjami polega na tym, że jednym z rodzajów działalności rolniczej są działy specjalne produkcji rolnej. Można zatem powiedzieć, że każda działalność prowadzona w ramach działów specjalnych produkcji rolnej jest działalnością rolniczą (tak: wyrok NSA z 17 czerwca 2009 r., II FSK 289/08, wyrok WSA w Poznaniu z 4 września 2014 r., I SA/Po 626/14).

Wobec tego do prowadzenia działalności rolniczej w ramach działów specjalnych produkcji rolnej należy zaliczyć m.in. działalność polegającą na wytwarzaniu produktów zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z fermowej hodowli lub chowu drobiu rzeźnego prowadzoną przez Wnioskodawcę. Do tego rodzaju przychodów zaliczać się będą zatem przychody uzyskiwane ze sprzedaży obornika. Obornik jako wskazano powyżej jest zdaniem Wnioskodawcy wytworem produkcji zwierzęcej.

Przychody ze sprzedaży obornika powinny być opodatkowane stosownie do obowiązującego w ramach tego źródła przychodów sposobu opodatkowania. Jeżeli zatem aktualnie Wnioskodawca jest zobowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych i wybrał opodatkowania w ramach działów specjalnych produkcji rolnej opodatkowanie tzw. podatkiem liniowym, przychody powinny być opodatkowane w tym źródle (działy specjalne produkcji rolnej) stosownie do regulacji właściwych dla tzw. podatku liniowego. Jeżeli w przyszłości Wnioskodawca powróci do opodatkowania przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej w ramach norm szacunkowych to przychody ze sprzedaż obornika będą opodatkowane w ramach norm szacunkowych, właściwych w tym wypadku dla drobiu rzeźnego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Z powyższego wynika zatem, że podstawową zasadą podatku dochodowego od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Jednakże zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy:

Art. 2 ust. 3 omawianej ustawy stanowi, że:

W świetle art. 2 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 2 ust. 4 ww. ustawy:

Zgodnie z załącznikiem nr 2 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tj. tabelą rodzajów i rozmiarów działów specjalnych produkcji rolnej oraz norm szacunkowych dochodu rocznego, działy specjalne produkcji rolnej stanowi m.in.:

-     drób rzeźny - powyżej 100 szt.;

-     hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym: prosięta i warchlaki powyżej 50 sztuk.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem o przychodzie można mówić wtedy, gdy ma on charakter trwałego przysporzenia majątkowego, tj. mającego konkretny wymiar finansowy.

Przychodami z działalności rolniczej są tylko te przychody, które pochodzą z działalności rolniczej w rozumieniu zdefiniowanym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zakresu wyłączenia przedmiotowego określonego w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie stosuje się natomiast do przychodów wynikających z działalności związanej z działalnością rolniczą lub produkcją rolniczą. Do przychodów z działalności rolniczej zalicza się przychody pochodzące (a nie „związane”) z działalności wymienionej w art. 2 ust. 2 ww. ustawy.

Wyłączenie nie ma więc zastosowania do przychodów pochodzących, np. z działalności przetwórczej płodów rolnych czy świadczenia usług związanych z działalnością rolniczą. Przychody z takich rodzajów działalności, jako przychody pochodzące z innej niż rolnicza działalności, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zauważam przy tym, że ustawodawca precyzuje wyraźnie, co dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych należy rozumieć przez działalność rolniczą, a wyliczenie dokonane w ww. art. 2 ust. 2 powołanej ustawy ma charakter wyczerpujący. Zgodnie z przedstawioną definicją działalności rolniczej podstawową jej cechą jest uzyskiwanie produktów w stanie nieprzetworzonym, pochodzących z uprawy (produkty roślinne), chowu lub hodowli (produkty zwierzęce). Wszelkie inne przychody pośrednio związane z działalnością rolniczą, czy też powstające przy okazji prowadzenia działalności rolniczej – nie stanowią przychodów z tej działalności. Przychody te, mimo że uzyskiwane są przez osoby prowadzące działalność rolniczą, pochodzą jednak z innych źródeł niż ta działalność i dlatego podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, według zasad określonych w ustawie.

Podkreślenia wymaga, że w myśl definicji zawartej w art. 2 ust. 2 ustawy, działalnością rolniczą dla potrzeb tej ustawy, jest wszelka produkcja roślinna i zwierzęca (z zastrzeżeniem ust. 3) w stanie nieprzetworzonym, określonym tu jako naturalny, wykorzystująca materiał roślinny lub zwierzęcy pochodzący z własnych upraw, hodowli, chowu oraz wykorzystująca materiał roślinny i zwierzęcy nabyty od innych producentów.

Przez wytwarzanie należy rozumieć działalność, która skutkuje powstaniem produktów roślinnych lub zwierzęcych. Ustawa wymaga, aby produkty te były w stanie nieprzetworzonym.

Produkt przetworzony to taki, który na skutek zastosowania względem niego określonych procesów technologicznych nabrał nowych cech, właściwości. Stan nieprzetworzony to taki stan produktu, który nie różni się zasadniczo od stanu, w jakim produkt znajdował się bezpośrednio po jego wytworzeniu.

Produkt zwierzęcy lub roślinny ma pochodzić z własnej uprawy, hodowli lub chowu. Przez „własną” należy rozumieć w tym wypadku samodzielną i na swój rachunek prowadzoną uprawę, hodowlę lub chów.

Ponieważ ustawodawca zdefiniował pojęcie działalności rolniczej, to tylko w granicach wyznaczonych zakresem owej definicji można mówić o przychodzie z tego tytułu.

W oparciu o powyższe, stwierdzić należy, że przychody z działalności rolniczej – poza dochodami z działów specjalnych produkcji rolnej – nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie natomiast z art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 24 ust. 4 ww. ustawy:

Jak wynika z powyższych przepisów, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się co do zasady według zasad określonych w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. Jeśli natomiast podatnik nie prowadzi ksiąg, dochód ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu.

W opisie zdarzeń przyszłych wskazał Pan, że prowadzi Pan działalność m.in. w zakresie chowu świń oraz drobiu rzeźnego. W toku chowu świnie wypróżniają się i tak powstaje gnojowica, która naturalnie kanalizacją spływa do szamba. W toku chowu ptaki wypróżniają się i tak powstaje obornik kurzy, który spoczywa na posadzce kurnika. Przychody ze sprzedaży odchowanych świń kwalifikuje Pan jako przychody z działalności rolniczej, zaś przychody ze sprzedaży odchowanego drobiu rzeźnego do działów specjalnych produkcji rolnej. Planuje Pan obornik kurzy oraz gnojowice sprzedawać do biogazowni rolniczej na potrzeby dalszego przerobu na produkcję paliwa. Pana postępowanie odnośnie obornika i gnojowicy ograniczać się będzie wyłącznie do ich przechowywania. Nie będzie ich Pan w żaden sposób przetwarzał.

Jak wynika z opisu sprawy gnojowica i obornik są gromadzone przy hodowli świń i odpowiednio drobiu rzeźnego, i nie są przetwarzane, a zatem stanowią uboczny produkt zwierzęcy.

Zatem przychody ze sprzedaży gnojowicy powstałej w trakcie chowu świń, z którego przychody – jak sam Pan wskazał w opisie - są kwalifikowane do przychodów z działalności rolniczej również powinny zostać zaklasyfikowane do przychodów z działalności rolniczej.

Zatem przychody ze sprzedaż gnojowicy jako ubocznego produktu zwierzęcego stanowić będą przychód z działalności rolniczej, który nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (ze względu na wyłączenie z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Z kolei chów drobiu rzeźnego stanowi działy specjalne produkcji rolnej, a wszystkie przychody osiągnięte w wyniku prowadzenia produkcji objętej danym rodzajem działu specjalnego stanowią przychody ze źródła działy specjalne produkcji rolnej. W konsekwencji przychody ze sprzedaży obornika powstałego w trakcie chowu drobiu, również powinny zostać zaklasyfikowane do przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Zatem przychody ze sprzedaż obornika kurzego stanowić będą przychód z działów specjalnych produkcji rolnej, który podlega opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji informuje, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.