Interpretacja 0112-KDWL.4011.120.2026.1.DK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 7 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest komplementariuszem spółki komandytowo-akcyjnej, dalej: Spółka. Komplementariusz jest zgłoszony do ZUS na kodzie 05 43 00. W danych ZUS taki kod figuruje począwszy od dnia (…). Nadto Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie za prowadzenie spraw.

Wnioskodawcy nie łączy ze Spółką umowa o pracę, umowa zlecenia, umowa o świadczenie usług ani kontrakt menedżerski; jedyną podstawą wypłaty wynagrodzenia jest wskazana uchwała. Wynagrodzenie odpowiada rzeczywiście wykonywanym czynnościom prowadzenia spraw Spółki. Dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych wynagrodzenie to Wnioskodawca kwalifikuje jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT. Przychód ten nie jest kwalifikowany jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Wnioskodawca wykazuje go w rocznym zeznaniu podatkowym i opodatkowuje według skali podatkowej.

Jednocześnie, na gruncie przepisów o ubezpieczeniach społecznych oraz ubezpieczeniu zdrowotnym, status wspólnika spółki komandytowo-akcyjnej skutkuje traktowaniem Wnioskodawcy jako osoby prowadzącej pozarolniczą działalność. Wnioskodawca jest zatem w myśl przepisów osobą prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 8 ust. 6 pkt 4b ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych i od dnia (…) stycznia 2023 r. podlega z tego tytułu obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 5 oraz art. 12 ust. 1 tej ustawy. W konsekwencji Wnioskodawca, jako komplementariusz Spółki, jest zobowiązany do opłacania składek na własne ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne.

Obowiązek opłacania składek wynika z samego statusu Wnioskodawcy jako wspólnika Spółki, a nie z faktu wypłaty wynagrodzenia za prowadzenie spraw Spółki. Wynagrodzenie to nie stanowi podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne ani składki na ubezpieczenie zdrowotne. Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne stanowi zadeklarowana kwota, nie niższa niż 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego (art. 18 ust. 8 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych). Wnioskodawca ponosi zatem ciężar składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne w związku z posiadaniem statusu komplementariusza Spółki. Składki są opłacane przez Wnioskodawcę bezpośrednio, z jego własnych środków; Spółka ich nie finansuje, nie refunduje ani nie zwraca Wnioskodawcy w jakiejkolwiek formie. Składki nie zostały i nie zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, nie zostały odliczone od dochodu opodatkowanego na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PIT ani od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Wnioskodawca nie prowadzi jednoosobowej działalności gospodarczej i nie jest wspólnikiem innych spółek; status komplementariusza Spółki stanowi jego jedyny tytuł do ubezpieczeń społecznych. Wnioskodawca nie ma ustalonego prawa do emerytury ani renty. Jednocześnie ten sam status komplementariusza jest warunkiem prowadzenia spraw Spółki oraz uzyskiwania wynagrodzenia z tego tytułu.

Przedmiotem wniosku nie jest składka na ubezpieczenie zdrowotne, która u podatnika opodatkowanego według skali podatkowej nie podlega odliczeniu, ani składki na Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy. Kwalifikacja Wnioskodawcy na gruncie przepisów o ubezpieczeniach społecznych stanowi wyłącznie element opisu stanu faktycznego i nie jest przedmiotem pytania.

W związku z powyższym Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy zapłacone przez niego składki na ubezpieczenia społeczne, mogą zostać uwzględnione przy rozliczeniu podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodu osiąganego z tytułu prowadzenia spraw Spółki.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca ma prawo, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczyć od dochodu podlegającego opodatkowaniu według skali podatkowej, zapłacone w roku podatkowym składki na własne ubezpieczenia społeczne, wynikające z posiadania statusu komplementariusza spółki komandytowo-akcyjnej, mając na uwadze okoliczność, że składki te nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od innego dochodu lub przychodu ani zwrócone Wnioskodawcy w jakiejkolwiek formie?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym przysługuje mu prawo do odliczenia od dochodu zapłaconych w roku podatkowym składek na własne ubezpieczenia społeczne, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 26 ust. 13a tej ustawy.

W ocenie Wnioskodawcy, art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o PIT przewiduje odrębny od kosztów uzyskania przychodów mechanizm pomniejszenia podstawy obliczenia podatku. Przepis ten nie reguluje zasad ustalania dochodu z konkretnego źródła przychodów, lecz określa, jakie kwoty mogą zostać odliczone od dochodu podatnika na etapie ustalania podstawy obliczenia podatku.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o PIT podstawę obliczenia podatku stanowi dochód, po odliczeniu kwot składek określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, zapłaconych w roku podatkowym bezpośrednio na własne ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika. Oznacza to. że dla zastosowania tego przepisu istotne jest, aby składki:

-     były składkami określonymi w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych,

-     zostały zapłacone w roku podatkowym,

-     zostały zapłacone bezpośrednio przez podatnika,

-     dotyczyły własnych ubezpieczeń społecznych podatnika,

-     nie zostały rozliczone podatkowo w inny sposób ani zwrócone podatnikowi.

Wnioskodawca spełnia powyższe warunki. Jako komplementariusz spółki komandytowo-akcyjnej jest traktowany na gruncie przepisów o ubezpieczeniach społecznych jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność. Z tego tytułu jest zobowiązany do opłacania składek na własne ubezpieczenia społeczne. Składki te mają zatem charakter obowiązkowy, osobisty i definitywny, a ich ciężar ekonomiczny ponosi Wnioskodawca.

Bez znaczenia dla prawa do odliczenia pozostaje okoliczność, że wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę za prowadzenie spraw Spółki nie stanowi podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne. Art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o PIT nie przewiduje warunku, zgodnie z którym podstawę wymiaru składek musiałby stanowić ten sam przychód, z którego dochód podlega następnie opodatkowaniu według skali podatkowej.

W przypadku składek zapłaconych bezpośrednio przez podatnika ustawodawca odwołuje się do ich charakteru jako składek na własne ubezpieczenia społeczne podatnika, a nie do źródła przychodu, z którym składki te miałyby być powiązane. Gdyby intencją ustawodawcy było uzależnienie prawa do odliczenia od tego, aby podstawę wymiaru składek stanowił konkretny przychód podlegający opodatkowaniu, warunek taki zostałby wskazany wprost. Odliczenie, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o PIT, ma charakter odliczenia od dochodu podatnika. Nie jest ono kosztem uzyskania przychodów przypisanym do konkretnego źródła przychodów. Tym samym do tego odliczenia nie należy automatycznie stosować przesłanek właściwych dla kosztów uzyskania przychodów, w szczególności wymogu funkcjonalnego przyporządkowania wydatku do określonego źródła przychodów. Wnioskodawca wskazuje, że jego przychód z tytułu wynagrodzenia za prowadzenie spraw Spółki jest kwalifikowany jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT, i podlega opodatkowaniu według skali podatkowej. Po ustaleniu dochodu podlegającego opodatkowaniu według skali podatkowej Wnioskodawca powinien mieć prawo pomniejszyć ten dochód o składki na własne ubezpieczenia społeczne, jeżeli zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o PIT.

Nie można utożsamiać podatkowej kwalifikacji wynagrodzenia Wnioskodawcy jako przychodu z innych źródeł z brakiem prawa do odliczenia składek społecznych. Przepisy ustawy o PIT dopuszczają bowiem odliczenie składek społecznych na etapie ustalania podstawy obliczenia podatku, a nie wyłącznie na etapie ustalania dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej.

W analizowanym stanie faktycznym obowiązek opłacania składek społecznych wynika z posiadania przez Wnioskodawcę statusu komplementariusza spółki komandytowo-akcyjnej. Ten sam status umożliwia Wnioskodawcy prowadzenie spraw Spółki i uzyskiwanie wynagrodzenia z tego tytułu. Składki społeczne pozostają więc związane z sytuacją prawną Wnioskodawcy jako komplementariusza, choć nie są naliczane od samego wynagrodzenia za prowadzenie spraw Spółki.

Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, że nie domaga się zaliczenia składek społecznych do kosztów uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za prowadzenie spraw Spółki. Przedmiotem stanowiska Wnioskodawcy jest wyłącznie prawo do odliczenia zapłaconych składek społecznych od dochodu, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o PIT.

Za takim stanowiskiem przemawia również art. 26 ust. 13a ustawy o PIT. Przepis ten wskazuje, że wydatki objęte odliczeniem podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PIT, nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym ani nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Celem art. 26 ust. 13a ustawy o PIT jest zapobieżenie podwójnemu rozliczeniu tych samych składek. W opisanym stanie faktycznym ryzyko takiego podwójnego rozliczenia nie występuje. Składki społeczne, których dotyczy wniosek, nie zostały przez Wnioskodawcę zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, nie zostały odliczone od innego dochodu lub przychodu oraz nie zostały Wnioskodawcy zwrócone w jakiejkolwiek formie.

Nie zachodzi również negatywna przesłanka wskazana w art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT dotycząca składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód lub przychód zwolniony od podatku albo dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Składki opłacane przez Wnioskodawcę wynikają z jego statusu komplementariusza spółki komandytowo-akcyjnej, a nie z dochodu zwolnionego od podatku ani dochodu objętego zaniechaniem poboru podatku.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają interpretacje indywidualne Dyrektora KIS wydane w analogicznych stanach faktycznych, m.in. z 4 marca 2025 r. (0113-KDIPT2-3.4011.752.2024.2.AK) oraz z 22 stycznia 2025 r. (0112-KDIL2-2.4011.845.2024.1.AG), w których organ potwierdził prawo do odliczenia składek społecznych wspólnika od dochodu opodatkowanego według skali bez wymogu tożsamości źródła przychodu i tytułu ubezpieczenia.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, zapłacone przez niego składki na własne ubezpieczenia społeczne mogą zostać odliczone od dochodu podlegającego opodatkowaniu według skali podatkowej. Odliczenie to powinno zostać dokonane w zeznaniu rocznym, po ustaleniu dochodu Wnioskodawcy i z zachowaniem ograniczeń wynikających z art. 26 ust. 13a ustawy o PIT.

Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w opisanym stanie faktycznym przysługuje mu prawo do odliczenia od dochodu zapłaconych w roku podatkowym składek na własne ubezpieczenia społeczne, wynikających z posiadania statusu komplementariusza spółki komandytowo-akcyjnej, pod warunkiem że składki te nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od innego dochodu lub przychodu ani zwrócone Wnioskodawcy w jakiejkolwiek formie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 26 ust. 13a omawianej ustawy:

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwalają na odliczenie zapłaconych w roku podatkowym składek na ubezpieczenia społeczne, bezpośrednio na własne ubezpieczenia społeczne podatnika oraz osób z nim współpracujących bez wskazania, że odliczenie należy powiązać z przychodami ze źródła, z którym związany był obowiązek ich opłacenia.

Z przedstawionego przez Pana opisu stanu faktycznego wynika, że jest Pan komplementariuszem spółki komandytowo-akcyjnej. Otrzymuje Pan wynagrodzenie za prowadzenie spraw. Nie łączy Pana ze Spółką umowa o pracę, umowa zlecenia, umowa o świadczenie usług ani kontrakt menedżerski; jedyną podstawą wypłaty wynagrodzenia jest wskazana uchwała. Wynagrodzenie odpowiada rzeczywiście wykonywanym czynnościom prowadzenia spraw Spółki. Dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych wynagrodzenie to kwalifikuje Pan jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT. Wykazuje go Pan w rocznym zeznaniu podatkowym i opodatkowuje według skali podatkowej. Jako komplementariusz Spółki, jest Pan zobowiązany do opłacania składek na własne ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne. Obowiązek opłacania składek wynika z samego Pana statusu jako wspólnika Spółki, a nie z faktu wypłaty wynagrodzenia za prowadzenie spraw Spółki. Wynagrodzenie to nie stanowi podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne ani składki na ubezpieczenie zdrowotne. Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne stanowi zadeklarowana kwota, nie niższa niż 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego (art. 18 ust. 8 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych). Ponosi Pan ciężar składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne w związku z posiadaniem statusu komplementariusza Spółki. Składki są opłacane przez Pana bezpośrednio, z Pana własnych środków; Spółka ich nie finansuje, nie refunduje ani nie zwraca Panu w jakiejkolwiek formie. Składki nie zostały i nie zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, nie zostały odliczone od dochodu opodatkowanego na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PIT ani od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

W przypadku, gdy wspólnik spółki będącej podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, który opłacił składki na ubezpieczenie społeczne w roku podatkowym, uzyska dochody opodatkowane zgodnie z art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kwoty zapłaconych składek na ubezpieczenie społeczne z tego tytułu w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych może odliczyć od tych dochodów lub przychodów.

Odliczenie składek na ubezpieczenie społeczne następuje na zasadach określonych w art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że ma Pan prawo odliczyć od dochodu podlegającego opodatkowaniu według skali podatkowej, zapłacone przez Pana w roku podatkowym składki na Pana ubezpieczenie społeczne, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.